← Κύπρος

Χριστάκη Ιακωβίδη υπό την ιδιότητά του ως Διαχειριστή της εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD ν. MOUNTAIN ROSE GARDEN LTD, Αρ. Αγωγής: 4053/13, 19/4/2022

Χριστάκη Ιακωβίδη υπό την ιδιότητά του ως Διαχειριστή της εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD ν. MOUNTAIN ROSE GARDEN LTD, Αρ. Αγωγής: 4053/13, 19/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A217 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4053/13 Μεταξύ: Χριστάκη Ιακωβίδη υπό την ιδιότητά του ως Διαχειριστή της εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD Ενάγοντας και MOUNTAIN ROSE GARDEN LTD Εναγόμενης Ημερομηνία: 19 Απριλίου, 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Βασιλακάς για Ε. Φλουρέντζου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη: κ. Καμένος με κ. Καμένο (δεν υπήρξε φυσική παρουσία των συνηγόρων - η απόφαση τους εστάλη με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ενώ περαιτέρω αντίγραφο τοποθετήθηκε και στη θυρίδα τους) ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή ο Ενάγοντας αξιώνει το ποσό των €128.725,57 πλέον τόκους ως οφειλόμενο χρεωστικό υπόλοιπο ημερομηνίας 09/05/2013 ή/και ως το λογικό αντάλλαγμα παρασχεθέντων υπηρεσιών ή/και πωληθέντων προϊόντων από την εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD προς την Εναγόμενη εταιρεία. Ο Ενάγοντας είναι ο Διαχειριστής/Παραλήπτης της υπό διαχείριση εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD, η οποία κατά τον επίδικο χρόνο ασχολείτο με την πώληση φρούτων και λαχανικών. Η εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD προσέφερε στην Εναγόμενη εταιρεία υπηρεσίες στην ειδικότητά της και για τις παρασχεθείσες υπηρεσίες τηρείτο κατάσταση λογαριασμού στην οποία χρεώνονταν οι εκάστοτε προσφερθείσες υπηρεσίες ή και τα πωληθέντα ή και τα παραδοθέντα εμπορεύματα. Εκδίδονταν σχετικά τιμολόγια και πιστώνονταν οι εκάστοτε πληρωμές. Υπήρχε, μεταξύ των μερών, ρητός ή και εξυπακουόμενος όρος ότι η εξόφληση του οφειλόμενου ποσού θα γινόταν με την προσφορά των υπηρεσιών και παράδοση των εμπορευμάτων και εν πάση περιπτώσει εντός εύλογου χρόνου. Στις 09/05/2013 υπήρχε υπόλοιπο ύψους €128.725,57, στην κατάσταση λογαριασμού, το οποίο δεν ξοφλήθηκε παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις προς τούτο. Η Εναγόμενη εταιρεία στην Υπεράσπισή της αρνείται όλους τους ισχυρισμούς πλην του ισχυρισμού ότι η εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD ασχολείτο με την πώληση και παράδοση φρούτων και λαχανικών και ότι υπήρχε μεταξύ των δυο εταιρειών συμφωνία για πώληση προϊόντων. Προωθείται η θέση ότι κάθε παραλαβή προϊόντων από την GR. V. NORTH FRUIT LTD έχει πληρωθεί και εξοφληθεί δυνάμει επιταγής ή και με μετρητά προς τον τότε διευθυντή της συγκεκριμένης εταιρείας [ ] Χατζηχαραλάμπους. Περαιτέρω γίνεται ισχυρισμός ότι το οποιοδήποτε υπόλοιπο λογαριασμού εμφανίζεται είναι προϊόν λάθους ή και σύγχυσης ή και εσφαλμένων λογαριασμών ή και ατασθαλιών της εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD. Ο Ενάγοντας για να προωθήσει την υπόθεσή του κάλεσε δυο μάρτυρες. Πρώτος, έδωσε μαρτυρία ο κ. [ ] Κοντογούρης, Μ.Ε.1, ο οποίος τον Φεβρουάριο του 2011 ξεκίνησε να εργάζεται ως οικονομολόγος στην ομάδα του Διαχειριστή - Παραλήπτη κ. Κρις Ιακωβίδη, του Ενάγοντα. Στη συγκεκριμένη εταιρεία, CRI, ήταν project leader (υπεύθυνος έργου). Εξήγησε ότι όταν μια Τράπεζα διορίζει τον κ. Ιακωβίδη ως Διαχειριστή, ο διαχειριστής έχει καθήκον να καταρτίσει έκθεση για τον τρόπο λειτουργίας του συγκεκριμένου έργου, για το οποίο έχει γίνει ο διορισμός του κ. Ιακωβίδη. Η Τράπεζα είχε αναθέσει την διαχείριση της εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD στον κ. Ιακωβίδη, λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε και η ομάδα της CRI ανέλαβε τη διοίκηση της συγκεκριμένης εταιρείας. Εξήγησε ότι υπήρχε ένα πλήρες μηχανογραφικό σύστημα υποστήριξης της εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD και οι άνθρωποι που εργάζονταν κατά τη δεδομένη στιγμή στην συγκεκριμένη εταιρεία λάμβαναν οδηγίες απευθείας από τον ίδιο για λογαριασμό του Διαχειριστή. Το μηχανογραφημένο σύστημα τύγχανε χειρισμού από το Τμήμα Λογιστηρίου και Τιμολόγησης. Οπόταν, όταν ένας πελάτης αγόραζε προϊόντα από την GR. V. NORTH FRUIT LTD καταγράφετο πλήρως η παραγγελία του, εκδίδετο τιμολόγιο επι πιστώσει και δελτίο αποστολής και φορτώνονταν τα προϊόντα στα φορτηγά της εταιρείας για διανομή στα κατά τόπους καταστήματα. Την επόμενη μέρα γινόταν έλεγχος της παραγγελίας και η παραγγελία έκλεινε. Οι παραγγελίες λαμβάνονταν είτε τηλεφωνικά, είτε διά ζώσης και υπήρχαν περιστάσεις που ο πελάτης επισκεπτόταν τις εγκαταστάσεις της εταιρείας για να διαλέξει προϊόντα. Υποστήριξε ότι αυτός που λάμβανε την παραγγελία στην εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD ετοίμαζε την παραγγελία, ήτοι τα κιβώτια με τα εμπορεύματα, τα οποία στη συνέχεια φορτώνονταν στα φορτηγά στην παρουσία υπαλλήλων της Διαχείρισης ή του αγοραστή αν επέλεγε να είναι παρόν και παραδίδονταν μαζί με το τιμολόγιο και το δελτίο αποστολής. Αν ο παραλήπτης δεν εξέφραζε οποιοδήποτε παράπονο ή επιφύλαξη η παραγγελία έκλεινε στη μερίδα του και το ποσό καθίστατο εισπρακτέο. Όσον αφορά την Εναγόμενη εταιρεία ήταν η θέση του ότι είχε δυο μερίδες στο μηχανογραφικό σύστημα της GR. V. NORTH FRUIT LTD. Η μια μερίδα είχε αριθμό 779 και η δεύτερη

  1. Εξήγησε ότι ο λογαριασμός της Εναγόμενης εταιρείας ήταν ένας, όμως οι μερίδες ήταν διαφορετικές γιατί υπήρχαν δύο σημεία παράδοσης των προϊόντων της Εναγόμενης εταιρείας, ένα στον Πεδουλά και το άλλο στο Ακάκι. Στη μερίδα με αριθμό 698 το υπόλοιπο της Εναγόμενης ανερχόταν στις €27.803,93 και στη δεύτερη μερίδα με αριθμό 779 το υπόλοιπο ανερχόταν στις €100.921,64, η κάθε μερίδα συνοδεύεται από τα δικά της τιμολόγια. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 1, την κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε τη μερίδα 779 με τα αντίστοιχα τιμολόγια και ως Τεκμήριο 2 την κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε τη μερίδα 698 συνοδευόμενη από τα αντίστοιχα τιμολόγια. Εξήγησε, σε σχέση με τα συγκεκριμένα Τεκμήρια, ότι τα προϊόντα που είχαν αγοραστεί στις συγκεκριμένες ημερομηνίες από την Εναγόμενη εταιρεία ήταν επί πιστώσει. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι τα κιβώτια με τα οποία μεταφέρονταν τα προϊόντα είχαν ένα συγκεκριμένο κόστος, το οποίο κυμαίνετο από τα €3,50 μέχρι €
  2. Λόγω του ότι διακινείτο καθημερινά ένας μεγάλος αριθμός κιβωτίων, τα συγκεκριμένα κιβώτια χρεώνονταν για να μπορεί να γίνει έλεγχος. Εξήγησε περαιτέρω ότι στις καταστάσεις λογαριασμού αναγράφονται ανά ημερομηνία, με κωδικό τιμολογίου, τα προϊόντα τα οποία παραδίδονται καθώς και η παραλαβή των οποιωνδήποτε μετρητών ή άλλης πληρωμής που γινόταν έναντι λογαριασμού. Με αναφορά στο Τεκμήριο 1 υπέδειξε ότι το ποσό των €5.000 που καταγράφεται στην ημερομηνία 12/02/2012 συνιστά πληρωμή. Όλες οι πληρωμές, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, καταγράφονται στη στήλη «πίστωση» και έχουν περαστεί στο μηχανογραφικό σύστημα ελέγχου της εταιρείας. Στη στήλη «χρέωση» φαίνονται όλες οι πωλήσεις που η εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD έχει κάνει στον συγκεκριμένο πελάτη. Όσον αφορά στις καταχωρίσεις, στο Τεκμήριο 1, υποστήριξε ότι η τελευταία πληρωμή που είχε γίνει από την Εναγόμενη εταιρεία ήταν στις 27/09/2012 για το ποσό των €10.
  3. Σε σχέση με τις δυο τελευταίες καταχωρίσεις στο Τεκμήριο 1 εξήγησε ότι αφορούσαν επιστροφή επιταγών, στις 10/12/2012 για το ποσό των €10.000 και στις 03/01/2013 για το ποσό των €10.000 και είχε γίνει ο αντιλογισμός των δυο αυτών ποσών. Σε σχέση με το Τεκμήριο 2, το οποίο καλύπτει την περίοδο 01/01/2012 μέχρι 21/04/2012, εξήγησε ότι κάτω από τη στήλη «χρέωση» καταγράφονται οι αγορές στις οποίες προέβη ο πελάτης ενώ στη στήλη «πίστωση» καταγράφονται οι πληρωμές του πελάτη έναντι λογαριασμού. Η τελευταία πληρωμή, σε σχέση με τη συγκεκριμένη κατάσταση λογαριασμού, είχε γίνει στις 21/04/2012 για το ποσό των €10.000 και δεν είχε γίνει οποιαδήποτε άλλη πληρωμή. Αντιλόγησε το πρώτο τιμολόγιο με αριθμό 242594, ημερομηνίας 03/01/2012, για το ποσό των €26.303 στη συγκεκριμένη κατάσταση λογαριασμού. Εξήγησε ότι την επίδικη περίοδο οι παραγγελίες από την Εναγόμενη εταιρεία προς την εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD γινόντουσαν από τον κ. Στέλιο Μιχαήλ στα στελέχη και στους συνεργάτες του Διαχειριστή. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι κατάγεται από την Ελλάδα, είναι μόνιμος κάτοικος Κύπρου και διαμένει στη Λεμεσό. Ερωτηθείς ανέφερε ότι το 2015 είχε αποχωρήσει από την εταιρεία του κ. Ιακωβίδη. Όμως υποστήριξε ότι το 2013 τελούσε υπό την εργοδότηση της εταιρείας του κ. Ιακωβίδη και ο ίδιος είχε παραχωρήσει τα απαιτούμενα στοιχεία σε σχέση με την υπόθεση και συγκεκριμένα ετοίμασε μια λεπτομερή έκθεση προς τον κ. Ιακωβίδη. Ισχυρίστηκε ότι κατέγραψε στην έκθεσή του όλα όσα γνώριζε από τη στιγμή που είχε ξεκινήσει η διαχειριστική περίοδος για την εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD μέχρι τη στιγμή που έληξε. Εξήγησε ότι ο ίδιος ως υπεύθυνος βρισκόταν στην εταιρεία από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ και έλεγχε την κάθε μια διαδικασία είτε αυτό ήταν μηχανογραφικό σύστημα ελέγχου, είτε ήταν πληρωμές, είτε ήταν εισπράξεις ή ακόμα και την οργάνωση του προσωπικού της συγκεκριμένης Εταιρείας. Προώθησε τη θέση ότι το μηχανογραφικό σύστημα ελέγχου προϋπήρχε στην υπό διαχείριση εταιρεία και για να μπορεί ο Διαχειριστής να συνεχίσει να κατέχει τα στοιχεία ανανεώθηκε η συγκεκριμένη σύμβαση, ενώ όλα τα άτομα που χειρίζονταν το συγκεκριμένο μηχανογραφημένο πρόγραμμα ήταν συνεργάτες, υπάλληλοι της Διαχειριστικής Εταιρείας του κ. Ιακωβίδη. Επέμενε ότι ο ίδιος έλεγχε τη διαδικασία καταχώρισης των δεδομένων στο συγκεκριμένο μηχανογραφικό σύστημα. Ερωτηθείς για τη διαδικασία και τις ενέργειες τις οποίες προέβη ο Διαχειριστής της Ενάγουσας εταιρείας αναλαμβάνοντας, εξήγησε ότι με την ανάληψη της διαχείρισης το πρώτο πράγμα που γίνεται είναι ότι καταρτίζεται μια έκθεση σε σχέση με την εταιρεία που τίθεται υπό διαχείριση, η οποία έκθεση κατατίθεται στην Τράπεζα και ακολούθως η Τράπεζα εγκρίνει κατά πόσον θα προχωρήσει η διαχείριση ή δίδει εντολή στον διαχειριστή να προβεί σε εκποίηση περιουσιακών στοιχείων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση της εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD η Τράπεζα έδωσε εντολή για να προχωρήσει η Διαχείριση και ο κ. Ιακωβίδης παρέλαβε τη διαχείριση από τον [ ] Χ'Χαραλάμπους, ο οποίος μέχρι τότε τελούσε διευθυντής της Εταιρείας. Ακολούθως, άρχισαν δουλειά οι υπάλληλοι του κ. Ιακωβίδη, όπως οικονομολόγοι και λογιστές, για να μπορέσει η συγκεκριμένη επιχείρηση να λειτουργήσει και να ελεγχθεί εκ μέρους της Διαχείρισης. Ερωτηθείς ανάφερε ότι ο κ. Ιακωβίδης είχε αναλάβει διορισμό από την Τράπεζα και μαζί με μια ομάδα συνεργατών του διαβίβασε τον διορισμό του στην Ενάγουσα εταιρεία και στη συνέχεια παρέλαβε τα υποστατικά και τη γενικότερη λειτουργία της συγκεκριμένης εταιρείας. Ερωτηθείς κατά πόσο πριν έρθει στο Δικαστήριο είχε προβεί σε οποιανδήποτε ενέργεια σε σχέση με την παρούσα υπόθεση αρνήθηκε. Εξήγησε το λόγο που υπήρχαν δυο μερίδες σε σχέση με την Εναγόμενη εταιρεία και ανάφερε ότι από την ημερομηνία που ξεκίνησε η διαχειριστική περίοδος και ανέλαβε τον έλεγχο της συγκεκριμένης εταιρείας ο Διαχειριστής, οτιδήποτε υπήρχε στο παρελθόν είτε οφειλές προς τρίτους, είτε εισπράξεις που έπρεπε να γίνουν από τρίτους αυτά έπρεπε να μεταφερθούν. Ως εκ τούτου το εκ μεταφοράς υπόλοιπο, σε σχέση με το Τεκμήριο 1, καταδεικνύει ότι ο υφιστάμενος λογαριασμός της Εναγόμενης εταιρείας, κατά το χρόνο παραλαβής της Ενάγουσας εταιρείας από το Διαχειριστή, είχε υπόλοιπο το οποίο συνεχίστηκε και ενσωματώθηκε στο μηχανογραφημένο πρόγραμμα το οποίο τηρείτο από τον Διαχειριστή. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος αναφερόταν σε αυτά που συνέβησαν κατά το χρόνο που εργαζόταν στο Διαχειριστή και ότι δεν ήταν ο ρόλος του να τοποθετηθεί. Ισχυρίστηκε ότι ακόμα και μετά την ανάληψη διαχείρισης οι συναλλαγές μεταξύ της υπό διαχείριση Εταιρείας και της Εναγόμενης εταιρείας είχαν συνεχιστεί με ακριβώς τον ίδιο τρόπο. Εξήγησε ότι η εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD, στις καλές της εποχές ήταν μια εταιρεία με πάνω από €4 εκατομμύρια εισπράξεις από τον κύκλο εργασιών της γι' αυτό και δεν μπορούσε ο Διαχειριστής κ. Ιακωβίδης από μόνος του να αναλάβει την διαχείριση όλων των θεμάτων που άπτονταν της λειτουργίας της συγκεκριμένης εταιρείας, η οποία λειτουργούσε με 45 μέχρι 50 άτομα προσωπικό. Αναγνώρισε ότι ο αποβιώσαντας διευθυντής της εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD είχε βοηθήσει σημαντικά τον Διαχειριστή και για ένα χρονικό διάστημα παρέμεινε και βοηθούσε στον έλεγχο της εταιρείας, χωρίς όμως να ασκεί διοίκηση και ο ρόλος του ήταν καθαρά συμβουλευτικός. Εξήγησε ότι ο Χ΄Χαραλάμπους επικοινωνούσε με τους προμηθευτές, καθώς και με τους πελάτες και οι διαχειριστές της εταιρείας παραλάμβαναν τα χρήματα, τις εισπράξεις, γιατί ο Χ'Χαραλάμπους δεν μπορούσε να τα ελέγξει και τα σκορπούσε δεξιά και αριστερά και αυτός ήταν ο λόγος που η Ενάγουσα εταιρεία είχε τεθεί υπό διαχείριση. Ήταν η θέση του ότι η συγκεκριμένη εταιρεία στη συνέχεια θεωρήθηκε βιώσιμη από τον Διαχειριστή λόγω του ότι οι οικονομικοί δείκτες, σε σχέση με τους χρεώστες και τους πιστωτές, βρίσκονταν σε πολύ καλά σημεία και τότε είχε γίνει πρόταση από τον Χ'Χαραλάμπους και από μια ομάδα άλλων επιχειρηματιών να εξαγοράσουν τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD, όπως πάγια ακίνητα και καταστάσεις και να αναλάβουν τη λειτουργία της Ενάγουσας μέχρι το τέλος της Διαχείρισης. Το αίτημα εγκρίθηκε και δημιουργήθηκε μια άλλη εταιρεία από τον Διαχειριστή, η GR. V. NORTH FRUIT

(2012)και μεταβιβάστηκε στον Χ'Xαραλάμπους και στους υπόλοιπους μετόχους, έναντι τιμολογίων τα οποία παρακρατούσαν την κυριότητα της Εταιρείας μέχρι εξοφλήσεως. Ο λόγος ήταν γιατί τα ακίνητα ανήκαν στον Διαχειριστή, ο οποίος έπρεπε να τιμολογήσει τα περιουσιακά στοιχεία έτσι ώστε να δοθεί στη νέα εταιρεία σχετικό τιμολόγιο. Επέμενε στη θέση του ότι η διαδικασία πληρωμής και συνδιαλλαγής μεταξύ της εταιρείας GR. V. NORTH FRUIT LTD και της Εναγόμενης εταιρείας γινόταν με το προσωπικό του Διαχειριστή και όχι με τον Χ΄Χαραλάμπους, ο οποίος δεν προέβαινε σε καμιά οικονομική συναλλαγή. Υποστήριξε ότι με τους κακοπληρωτές είχε τερματιστεί η συνεργασία της υπό διαχείριση Εταιρείας και είχε ξεκαθαρίσει ο λογαριασμός τους. Είχαν γίνει ενέργειες για να εισπραχθούν τα χρήματα και οι δύο πλευρές είχαν αποφασίσει ότι θα προχωρούσαν σε είσπραξη των χρημάτων με άλλους τρόπους. Οι υπόλοιποι πελάτες είχαν φθάσει σε συμφωνία με τον Διαχειριστή και συναίνεσαν στη συνέχιση της συνεργασίας τους με την υπό Διαχείριση εταιρεία. Ερωτηθείς για την ύπαρξη των δυο μερίδων σε σχέση με την Εναγόμενη εταιρεία, ήταν η θέση του ότι η διαδικασία που ακολουθείτο ήταν συγκεκριμένη, ο πελάτης παράγγελλε τα προϊόντα τα οποία ετοιμάζονταν και φορτώνονταν στο αυτοκίνητο της εταιρείας για να παραδοθούν τη νύχτα με τιμολόγιο και δελτίο αποστολής. Οπόταν, λόγω ακριβώς της ώρας που παραδίνονταν τα προϊόντα, είτε στις 02:00 το πρωί ή στις 03:00 το πρωί, ούτε ο ίδιος, ούτε ο Χ'Χαραλάμπους αλλά ούτε και οι υπεύθυνοι του λογιστηρίου δεν θα μπορούσαν να βρίσκονται κατά την παράδοση. Ήταν η θέση του ότι είχαν γίνει παραδόσεις για την Εναγόμενη εταιρεία στο Ακάκι και για τις συγκεκριμένες παραδόσεις είχε δημιουργηθεί η δεύτερη μερίδα. Ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε είχε επιστραφεί οποιαδήποτε παραγγελία που είχε αποσταλεί στο Ακάκι. Σε σχέση με την Εναγόμενη εταιρεία παραδίδονταν προϊόντα τόσο στον Πεδουλά καθώς και το Ακάκι και ποτέ δεν έγινε οποιοδήποτε παράπονο για τα παραδοθέντα προϊόντα. Ήταν η θέση του ότι υπήρχαν τρείς βαθμίδες ελέγχου, συγκεκριμένα γινόταν αυτοψία πάνω στη ράμπα, ήτοι ότι τα προϊόντα συμφωνούσαν με την παραγγελία του πελάτη, φορτώνονταν στο αυτοκίνητο και παραδίδονταν. Δεν επιστράφηκαν προϊόντα που είχαν σταλεί στο Ακάκι για την Εναγόμενη εταιρεία. Σε ερώτηση που του τέθηκε ισχυρίστηκε ότι καμιά από τις μερίδες δεν αναγράφει τόπο παράδοσης στο Ακάκι και εξήγησε ότι στο μηχανογραφημένο πρόγραμμα δεν καταγράφηκε το σημείο παράδοσης, όμως η μερίδα αντιστοιχεί στο συγκεκριμένο σημείο πώλησης στο Ακάκι και στον Πεδουλά όπου παραδίδονταν προϊόντα καθημερινά. Όταν του υποβλήθηκε ότι την προηγούμενη μέρα το πρωί είχε μιλήσει με τον υιό του αποβιώσαντα Χ΄Χαραλάμπους, τον Αντρέα, ο ίδιος ανάφερε ότι είχαν δουλέψει μαζί για οκτώ χρόνια και σε αυτό το διάστημα είχαν αποκτήσει οικειότητα και είχαν επικοινωνία και συνεχίζει να έχει επικοινωνία με τα παιδιά του αποβιώσαντα είτε για να τα συμβουλεύσει, σε σχέση με κάποια πράγματα είτε για να τους βοηθήσει στον χειρισμό κάποιων θεμάτων. Στα πλαίσια αυτής της επικοινωνίας είχε μιλήσει ξανά μαζί με τον Αντρέα αλλά όχι για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Όσον αφορά το υπόλοιπο των €67.000 εκ μεταφοράς, ήταν η θέση του μάρτυρα ότι η Τράπεζα είχε στην κατοχή της οικονομικές καταστάσεις της υπό διαχείριση Εταιρείας των τελευταίων ετών. Οπόταν, όταν έγινε ο διορισμός του Διαχειριστή παραλήφθηκαν όλες αυτές οι καταστάσεις από τις οποίες προέκυψαν τα υπόλοιπα προμηθευτών και πελατών με τα οποία στη συνέχεια συμφώνησαν κατ΄ιδίαν με τους πελάτες και ανοίχθηκε νέο μηχανογραφημένο πρόγραμμα και μεταφέρθηκαν τα συγκεκριμένα υπόλοιπα. Υποστήριξε ότι αποστέλλετο η κατάσταση του λογαριασμού σε όλους τους πελάτες της Ενάγουσας είτε το ζητούσαν είτε όχι. Εξήγησε ότι κατά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο παρά το γεγονός ότι ο Χ΄Χαραλάμπους δεν ήταν διευθυντής της υπό διαχείριση εταιρείας ήταν ο συνδετικός κρίκος, λόγω των προσωπικών του σχέσεων με όλους τους προμηθευτές και τους πελάτες, οι οποίες σχέσεις ήταν πάρα πολύ καλές. Μιλούσε καθημερινά με αυτούς, πρώτον, για να παραγγείλει τα προϊόντα και δεύτερον, για να τα πωλήσει και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μιλά καθημερινά και να ενημερώνει τους πελάτες για τα υπόλοιπά τους. Όσον αφορά την Εναγόμενη εταιρεία ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε ενημέρωση ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα με το υπόλοιπο του λογαριασμού. Όταν υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι έχει προσωπικό όφελος και για αυτό παρευρίσκετο στη διαδικασία, ο ίδιος το αρνήθηκε προωθώντας τη θέση ότι δεν έχει οποιοδήποτε προσωπικό όφελος και ότι ο λόγος που βρισκόταν στο Δικαστήριο ήταν γιατί είχε δουλέψει με τον κ. Ιακωβίδη για πολλά χρόνια. Όταν του υποβλήθηκε ότι το υπόλοιπο έχει εξοφληθεί και ότι ο Χ΄Χαραλάμπους το γνώριζε, ο ίδιος υποστήριξε ότι τα ποσά που καταγράφονται στα Τεκμήρια 1 και 2 οφείλονται και δεν έχουν εξοφληθεί. Του υποδείχθηκε ένα δημοσίευμα, το οποίο αναγνώρισε με ημερομηνία 27/11/2012, το οποίο και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  1. Όσο αφορά τα τιμολόγια, τα οποία κατατέθηκαν και συνοδεύουν τα Τεκμήρια 1 και 2 υποστήριξε ότι αυτά ήταν στην κατοχή του, συγκεκριμένα στο μηχανογραφικό σύστημα ελέγχου της υπό διαχείρισης Εταιρείας, στο οποίο υπάρχει πρόσβαση από τον Διαχειριστή και του είχαν παραδοθεί από το μηχανογράφο που χειρίζεται το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Επανέλαβε τη θέση του ότι παραδίδονταν τιμολόγια στην Εναγόμενη εταιρεία το βράδυ, με την παράδοση των προϊόντων και την επόμενη μέρα γινόταν έλεγχος έτσι ώστε να κλείσει η παραγγελία. Σε σχέση με τις τιμές, στις οποίες πωλούνταν τα προϊόντα, υποστήριξε ότι το πρωί άνοιγε το παζάρι και σε επικοινωνία με τον Χ΄Χαραλάμπους, ενημερωνόταν ο πελάτης για την τιμή η οποία και συμφωνείτο. Δηλαδή, τις τιμές τις καθόριζε άτομο της διαχείρισης μαζί με τον Χ΄Χαραλάμπους. Εξήγησε, σε ερώτηση που του τέθηκε, τον τρόπο που λειτουργεί η μερίδα και υποστήριξε ότι λόγω του γεγονότος ότι πληρώνονταν λεφτά έναντι λογαριασμού δεν υπάρχει αντιστοιχία στο ποσό χρέωσης με το ποσό της πίστωσης. Ανέφερε ότι πολλές φορές επιστρέφονταν επιταγές οπόταν δεν θα μπορούσε να υπάρξει αντιστοίχιση. Επανέλαβε τη θέση του ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί ποια από τις δυο μερίδες αντιστοιχούσε στο Ακάκι και ποια στον Πεδουλά. Όσον αφορά τις συνδιαλλαγές με τον διευθυντή της Εναγόμενης εταιρείας ισχυρίστηκε ότι επισκεπτόταν τα υποστατικά της υπό διαχείριση Εταιρείας σε καθημερινή βάση, παράγγελνε και καθόριζε, μαζί με την Διαχειριστική ομάδα, τις τιμές οπόταν δεν υπήρχε οποιαδήποτε περίπτωση να γίνει λάθος. Ερωτηθείς για τη διαφορά στις τιμές που ίσχυαν για τις ίδιες μέρες στα Τεκμήρια 1 και 2 εξήγησε ότι αφορούσαν εμπορεύματα που είχαν μείνει στην αποθήκη και είχαν καλύτερες τιμές και ότι τα πιο φρέσκα ήταν ακριβότερα. Κατέληξε, ότι τα έγγραφα τα οποία ο ίδιος είχε προσκομίσει είναι τα έγγραφα που υπάρχουν στο μηχανογραφικό σύστημα της υπό διαχείρισης Εταιρείας. Δεύτερος, έδωσε μαρτυρία ο κ. Άγγελος Αντωνίου, Μ.Ε.2, λειτουργός στον Έφορο Εταιρειών στο Τμήμα Αφερεγγυότητας, ο οποίος ασκεί καθήκοντα εξεταστή εκκαθαρίσεων καθώς και ως διαχειριστής παραλήπτης. Εξήγησε ότι η εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD έχει εγγεγραμμένες ως επιβαρύνσεις αριθμό κυμαινόμενων ομολόγων. Απαρίθμησε τις καταγεγραμμένες επιβαρύνσεις: Από τη Λαϊκή Τράπεζα ύψους £140.000 ημερ.12/07/2005 και £960.000 στις 17/07/
  2. Από την Τράπεζα Κύπρου £960.000 ημερ. 07/09/2006 και £150.000 την 01/09/
  3. Από τη Λαϊκή Factors £50.000 στις 02/04/2007, £200.000 στις 04/06/2007 και £200.000 στις 28/01/
  4. Από τη Marfin Laiki €115.000 στις 20/06/2008 και υπάρχει και κυμαινόμενο ομόλογο από την Τράπεζα Κύπρου για οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό ημερ. 03/10/
  5. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 4, πιστοποιητικό εγγραφής των συγκεκριμένων επιβαρύνσεων. Εξήγησε ότι όταν υπάρχει ομόλογο επιβάρυνσης ο πιστωτής της εταιρείας, που είναι προς όφελός του η επιβάρυνση, εάν δεν πληρούνται τα συμφωνηθέντα μπορεί να προχωρήσει σε διορισμό παραλήπτη διαχειριστή σύμφωνα με τους όρους που τέθηκαν στη συμφωνία κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Για να γίνει δεχτός ο διορισμός κατατίθεται στο Τμήμα Αφερεγγυότητας η φόρμα HE35 με την οποία γνωστοποιείται ο διορισμός διαχειριστή. Ήταν η θέση του ότι η συγκεκριμένη Εταιρεία βρίσκεται υπό Διαχείριση, όπως διαπίστωσε από την έρευνα στον φάκελο της. Υπήρχε εντός του φάκελου η φόρμα HE35 με την οποία γνωστοποιείτο ο διορισμός Παραλήπτη/Διαχειριστή από την Τράπεζα Κύπρου στις 03/11/2011 με βάση τα κυμαινόμενα ομόλογα επιβάρυνσης ημερομηνίας 01/09/2006 και 03/10/
  6. Κατέθεσε τη φόρμα HE35 ως Τεκμήριο 5 και ανέφερε ότι μέχρι και σήμερα Διαχειριστής της εταιρείας είναι ο κ. Χριστάκης Ιακωβίδης. Αντεξετασθείς ανάφερε ότι δεν γνώριζε για οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις ή συμφωνίες των πελατών της GR. V. NORTH FRUIT LTD με τον Διαχειριστή της. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι σύμφωνα με το αρχείο του Έφορου Εταιρειών ο κ. Χριστάκης Ιακωβίδης τελεί, μέχρι και σήμερα, Διαχειριστής της συγκεκριμένης εταιρείας. Για την Υπεράσπιση μαρτυρία δόθηκε από τον κ. Στέλιο Μιχαήλ, Μ.Υ.1, διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας. Υποστήριξε ότι από τη δημιουργία της, το 2008, η Εναγόμενη εταιρεία ασχολείται με τη λειτουργία ξενοδοχειακής μονάδας και υπεραγοράς στον Πεδουλά. Με την υπό διαχείριση Εταιρεία, η οποία ασχολείτο με χονδρικό εμπόριο φθαρτών και φρούτων, είχαν συνεργασία και συγκεκριμένα η Εναγόμενη εταιρεία ψώνιζε χονδρικώς για τις ανάγκες της επιχείρησης. Συγκεκριμένα δυο και τρεις φορές την εβδομάδα ο ίδιος επισκεπτόταν τα υποστατικά της υπό διαχείριση Εταιρείας στην Κοκκινοτριμιθιά για να ψωνίσει τα προϊόντα που χρειάζονταν. Υπάλληλος της υπό διαχείριση Εταιρείας ζύγιζε τα προϊόντα, τα κατάγραφε και εξέδιδε προτιμολόγιο, διότι οι τιμές των προϊόντων δεν ήταν καθορισμένες. Ακολούθως φόρτωνε τα κιβώτια στο αυτοκίνητο του και τα μετέφερε στις δικές του εγκαταστάσεις. Υποστήριξε ότι σε καμία περίπτωση δεν του έχει παραδώσει η εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD προϊόντα στις εγκαταστάσεις του γιατί δεν το είχε ζητήσει ο ίδιος αλλά και λόγω της απόστασης. Όσον αφορά τις τιμές, καθορίζονταν την επόμενη μέρα το πρωί από την αγορά. Ο ίδιος μιλούσε τηλεφωνικώς, νωρίς το πρωί, με τον ιδιοκτήτη της εταιρείας τον Χ΄Χαραλάμπους άλλως Φατάλλα και ανάλογα με τις τιμές της χονδρικής αγοράς συμφωνούσαν, στο τηλέφωνο, τις τιμές που θα χρεώνονταν τα προϊόντα και καταρτιζόταν το τιμολόγιο. Κάθε τιμολόγιο πληρωνόταν στην επόμενη επίσκεψη. Σε κάποια στιγμή που είχε ξεκινήσει η υπό διαχείριση Εταιρεία να είχε οικονομικά προβλήματα, λόγω της δικής του φιλίας με τον ιδιοκτήτη, του έδινε λεφτά έναντι, πότε σε μετρητά πότε σε επί επιταγές, τα οποία ποσά αποκόπτονταν από τα τιμολόγια των επόμενων ημερών. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι η Εναγόμενη εταιρεία δεν είχε άλλα υποστατικά και ότι η έδρα της ήταν πάντοτε στον Πεδουλά. Σε καμία περίπτωση η εταιρεία δεν είχε οποιαδήποτε υποστατικά στο Ακάκι ούτε και είχε γίνει οποιαδήποτε παράδοση για λογαριασμό της στο Ακάκι. Εξήγησε ότι ακόμα και μετά που η εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LTD είχε μπει σε διαχείριση, η συνεργασία δεν είχε αλλάξει γιατί οι ίδιοι άνθρωποι που δούλευαν στην Εταιρεία συνέχιζαν να του παρέχουν τις υπηρεσίες τους όταν επισκεπτόταν την Εταιρεία και τον ίδιο άνθρωπο πλήρωνε μέχρι και το
  7. Τον Χ'Χαραλάμπους τον γνώριζε από 14 ετών γιατί είχε φιλίες με τον πατέρα του και ουδέποτε προέκυψε οποιοδήποτε πρόβλημα ή διαφωνία στις συνδιαλλαγές τους. Τον κ. Κοντογούρη τον είχε δει στα γραφεία της υπό διαχείριση Εταιρείας κάποιες φορές που ο ίδιος επισκεπτόταν τα γραφεία για να πληρώσει τον Χ΄Χαραλάμπους γιατί η Εταιρεία είχε δυο κτίρια και ο ίδιος επισκεπτόταν τις αποθήκες για να ψωνίσει τα προϊόντα που ήθελε. Το 2014 ο κ. Κοντογούρης τον προσέγγισε στην προσπάθειά του να δημιουργήσει μια εταιρεία πώλησης ποτών και του έκανε πρόταση να συμμετάσχει οικονομικά, πρόταση την οποία αρνήθηκε. Όταν του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 1 και 2, ήταν η θέση του ότι έβλεπε τους συγκεκριμένους λογαριασμούς για πρώτη φορά, όταν κατατέθηκαν από τον κ. Κοντογούρη. Όσον αφορά το εκ μεταφοράς υπόλοιπο, το οποίο καταγράφεται στο Τεκμήριο 2, ήταν ο ισχυρισμός του ότι δεν το είχε υπόψιν του και ότι δεν ήταν δυνατό να υπάρχει τέτοιο υπόλοιπο γιατί ο ίδιος πλήρωνε κάθε φορά και αρκετές φορές προκαταβολικά τα προϊόντα. Ούτε και τον είχε ενημερώσει οποιοσδήποτε ότι υπήρχε τέτοιο υπόλοιπο. Υποστήριξε ότι δεν είχε αποσταλεί ποτέ κατάσταση λογαριασμού για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπήρχε λογαριασμός. Ερωτηθείς ανάφερε ότι γνώριζε ότι είχε μια μερίδα, έναν λογαριασμό στην Εταιρεία, όμως ο ίδιος ποτέ δεν είχε ζητήσει να γίνουν δυο λογαριασμοί αλλά ούτε και υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος να το πράξει. Ήταν η θέση του ότι όταν παρέλαβε την υπό εκδίκαση αγωγή ο ίδιος είχε επισκεφθεί εκνευρισμένος το γραφείο του Χ΄Χαραλάμπους γιατί δεν χρωστούσε λεφτά και εκείνος του εξήγησε ότι για να δείξει η εταιρεία κέρδη είχαν αναγκαστεί να χρεώσουν κάποιους λογαριασμούς δικών τους ανθρώπων, μεταξύ αυτών και των δικών του λογαριασμών, γιατί έπρεπε να δείξει στη Διαχείριση ότι μπορούσε να δουλέψει την εταιρεία έτσι ώστε να του επιτρέψουν να δουλέψει με μια άλλη εταιρεία. Αυτό έγινε και δημιουργήθηκε μια καινούρια εταιρεία, η GRV NORTH 2012, με την υπόσχεση προς τον Διαχειριστή ότι θα μπορέσει να αποπληρώσει τα μεγάλα ποσά, τα χρέη, που είχαν δημιουργηθεί. Οπόταν, μετά που του είχε εξηγήσει ο Χ΄Χαραλάμπους τον λόγο που είχε βρεθεί χρεωμένος ο λογαριασμός του και τον λόγο που είχε καταχωριστεί εναντίον του η αγωγή ηρέμησε. Ο ίδιος ήταν με την εντύπωση ότι ο Διαχειριστής γνώριζε ότι είχαν δημιουργηθεί τα συγκεκριμένα υπόλοιπα. Ο ίδιος διερωτάτο αν πράγματι χρωστούσε το συγκεκριμένο ποσό γιατί δεν σταμάτησαν και τον ίδιο ως κακό πελάτη, όπως είχε γίνει με αριθμό πελατών που ήταν κακοπληρωτές. Περαιτέρω υποστήριξε ότι δεν είχε γίνει οποιαδήποτε συμφωνία μαζί του για οποιοδήποτε ποσό ούτε και είχε γίνει οποιαδήποτε συζήτηση για οποιοδήποτε υπόλοιπο, ποτέ και με κανέναν. Ο ίδιος στην προσπάθειά του να αποδείξει ότι δεν οφείλει οποιαδήποτε λεφτά στην υπό διαχείριση Εταιρεία βρήκε μια δέσμη από έγγραφα που συνιστούν τιμολόγια, τα οποία και κατάθεσε ως Τεκμήριο
  8. Τα συγκεκριμένα τιμολόγια καταγράφουν ως αριθμό μερίδας
  9. Αντεξετασθείς ανάφερε ότι η Εναγόμενη εταιρεία ήταν πελάτης της υπό διαχείριση Εταιρείας από το
  10. Ερωτηθείς για το κατά πόσο είχε αποδειχτικά στοιχεία των πληρωμών προς την υπό διαχείριση Εταιρεία υποστήριξε ότι το 2014 είχε πλημμυρίσει το υπόγειο που ήταν φυλαγμένα όλα τα τιμολόγια. Παράλληλα όμως ισχυρίστηκε ότι η συγκεκριμένη Εταιρεία ποτέ δεν του εξέδιδε αποδείξεις για τις πληρωμές στις οποίες προέβαινε. Υπέδειξε ότι κάποιες πληρωμές φαίνονται και στα Τεκμήρια που κατατέθηκαν. Ερωτηθείς επέμενε στη θέση του ότι ο ίδιος δεν έχει προβεί σε καμία συναλλαγή, ούτε οικονομική, ούτε οποιαδήποτε άλλη με τον Διαχειριστή της Εταιρείας ή αντιπρόσωπό του. Προώθησε την άποψη ότι ο λόγος που συσσωρεύθηκαν τα χρέη της υπό διαχείριση Εταιρείας ήταν γιατί ο ίδιος άνθρωπος που διαχειριζόταν αρχικά την Εταιρεία τη διαχειριζόταν και στη συνέχεια. Δεν είχε δει ο ίδιος ποτέ κανένα νέο πρόσωπο στην Εταιρεία παρά μόνο είχε ακούσει ότι είχε μπει διαχειριστής, όμως δεν είχε αλλάξει οτιδήποτε στην καθημερινότητα των πράξεων που διενεργούνταν με τη συγκεκριμένη Εταιρεία. Ισχυρίστηκε ότι όταν είχε επισκεφθεί τον Χ΄Χαραλάμπους, μετά την παραλαβή της αγωγής, του είχε εξηγήσει τι είχε γίνει και του είχε αναφέρει ότι η αγωγή δεν θα προχωρούσε. Επίσης του εξήγησε ότι η συγκεκριμένη αγωγή είχε καταχωρηθεί ως μοχλός πίεσης προς τον ίδιο για να ξοφλήσει τα ποσά. Ερωτηθείς ανάφερε ότι ο λόγος που δεν αναζήτησε τα τιμολόγια και τους λογαριασμούς ήταν πρώτον, γιατί είχε πλημμυρίσει το υπόγειο του ξενοδοχείου που τα φύλαγε και δεύτερον, γιατί του είχε δοθεί συγκεκριμένη υπόσχεση από τον Χ΄Χαραλάμπους, όταν ήταν εν ζωή, ότι δεν θα προχωρούσε στο Δικαστήριο η συγκεκριμένη αγωγή. Όταν του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 1 και 2 παραδέχθηκε ότι ψώνιζε από την εταιρεία. Όμως ισχυρίστηκε ότι αν κάποιος τα διαβάσει προσεκτικά υπάρχουν καταγραφές που δεν ταιριάζουν αφού για κάποιες βδομάδες καταγράφεται η αγορά προϊόντων αξίας €1.000 και για άλλες €6.
  11. Απέκλεισε το ενδεχόμενο να είχαν πράγματι αγοραστεί όλα τα προϊόντα από τον ίδιο. Ερωτηθείς ανάφερε ότι κατά τη δική του άποψη στην υπό διαχείριση Εταιρεία δεν υπήρχε Διαχειριστής ενόψει του ότι ο ίδιος συνέχισε να πληρώνει τον Χ΄Χαραλάμπους. Υποστήριξε ότι αν ο ίδιος χρωστούσε το συγκεκριμένο ποσό στην Ενάγουσα εταιρεία θα τον ενημέρωνε ο Διαχειριστής και θα το αξίωνε. Προώθησε τη θέση ότι λόγω της φιλικής του σχέσης με τον διευθυντή της υπό διαχείριση Εταιρείας πολλές φορές του προπλήρωνε 3 ‑ 4 τιμολόγια διότι υπήρχε συνεχής ανάγκη για λεφτά. Ακριβώς, λόγω της εμπιστοσύνης που υπήρχε μεταξύ τους δεν τίθετο θέμα έκδοσης απόδειξης για κάθε ένα τιμολόγιο και πολλές φορές με τα λεφτά που είχε καταβάλει ψώνιζε για 6 ‑ 7 φορές. Ερωτηθείς ανέφερε ότι είχε πιστέψει τα όσα του είχε αναφέρει ο Χ΄Χαραλάμπους και δεν είχε ψάξει για αποδείξεις και τιμολόγια μέχρι που δόθηκε μαρτυρία από τον Μ.Ε.
  12. Όσο αφορά τη σχέση του με τον Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι τον είχε δει 1 με 2 φορές όταν λειτουργούσε η υπό διαχείριση Εταιρεία και άλλες 1 - 2 φορές όταν του ζήτησε να συμμετάσχει οικονομικά σε εταιρεία που ήθελε να δημιουργήσει στις εγκαταστάσεις της υπό διαχείριση Εταιρείας. Υποστήριξε ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην συγκεκριμένη Εταιρεία ούτε σε σχέση με τη συνεργασία αυτήν αλλά ούτε και με τις υπόλοιπες συνεργασίες στις οποίες είχε προβεί με τον Χ' Χαραλάμπους. Μαρτυρία δόθηκε και από τον κ. [ ] Φαττάλα, Μ.Υ2, υιό του τέως ιδιοκτήτη της υπό διαχείριση Εταιρείας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του η Εναγόμενη εταιρεία ήταν μεταξύ των εταιρειών που αγόραζαν προϊόντα από τον πατέρα του για πάρα πολλά χρόνια. Τον διευθυντή της Εναγόμενης εταιρείας τον γνώρισε κατά τις επισκέψεις του στις αποθήκες της Εταιρείας στην Κοκκινοτριμιθιά αλλά και στη χονδρική αγορά Λευκωσίας, την οποία επισκεπτόταν για να ψωνίσει ότι χρειαζόταν για το κατάστημά του. Ισχυρίστηκε ότι τα προϊόντα που ψώνιζε ο κ. Μιχαήλ φορτώνονταν στο αυτοκίνητο του και εκδίδετο προτιμολόγιο. Μετά που καθορίζονταν οι τιμές από τους παραγωγούς και τους χονδρέμπορους, η ώρα 02:00 το πρωί, συμφωνούνταν οι τιμές μέσω τηλεφώνου με τον πατέρα του και εκδίδετο το τιμολόγιο. Όταν η Εταιρεία τέθηκε υπό διαχείριση συνέχισε να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο και οι άνθρωποι της διαχείρισης έβαλαν κάποια πράγματα σε τάξη. Όμως αρμόδιος για τις παραγγελίες και την τιμολόγηση συνέχιζε να είναι ο πατέρας του. Ισχυρίστηκε ότι ο Αρσένης Κοντογούρης ήταν στην ομάδα των ανθρώπων που τοποθετήθηκαν στην υπό διαχείριση Εταιρεία, όταν αυτή τέθηκε υπό διαχείριση και έκαμνε το management, δηλαδή βοηθούσε στην ομαλή λειτουργία της. Δεν ήταν παρών στις παραδόσεις των εμπορευμάτων, λόγω του ότι αυτές γίνονταν αργά το βράδυ. Ερωτηθείς πού μετέφερε τα προϊόντα ο κ. Μιχαήλ, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος γνώριζε ότι διατηρούσε κατάστημα στον Πεδουλά όμως δεν γνώριζε κατά πόσο διατηρούσε κατάστημα στο Ακάκι. Ανέφερε ότι κάποιες φορές η υπό διαχείριση Εταιρεία του είχε μεταφέρει προϊόντα στον Πεδουλά με τα δικά της αυτοκίνητα. Ήταν η θέση του ότι ο κ. Κοντογούρης του είχε τηλεφωνήσει πρόσφατα για να τον ρωτήσει για κάποια υπόθεση στο Δικαστήριο ενώ παλαιότερα τον είχε ενημερώσει ότι είχε δώσει μαρτυρία σε σχέση με την υπό κρίση υπόθεση. Όταν του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 1 και 2 ισχυρίστηκε ότι πρώτη φορά τα έβλεπε, αλλά τα αναγνώρισε ως καταστάσεις λογαριασμών και τιμολόγια της υπό διαχείριση Εταιρείας που αφορούσαν στην περίοδο του
  13. Εξήγησε ότι ο σέρβερ βρίσκετο στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στην Κοκκινοτριμιθιά και ότι το λογισμικό το χρησιμοποιούσαν οι υπάλληλοι της εταιρείας διαχείρισης καθώς και οι κοπέλες του λογιστηρίου της Εταιρείας αλλά και ο πατέρας του. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι δεν είχε ιδέα για τον τρόπο που λειτουργούσε ο πατέρας του την επιχείρηση. Σε γενικό πλαίσιο όμως γνώριζε ότι σε κάποιους πελάτες μεταφέρονταν τα προϊόντα ενώ κάποιοι άλλοι επισκέπτονταν τα υποστατικά της Εταιρείας, όπου φόρτωναν τα προϊόντα. Εξήγησε ότι η ώρα που φορτώνονται τα προϊόντα ήταν πολύ πρωί και δεν είχε οποιοδήποτε άτομο από τη διαχείριση. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ο ίδιος εργαζόταν στην εταιρεία Green Valley, η οποία είναι διαφορετική από την υπό διαχείριση Εταιρεία και επισκεπτόταν τα υποστατικά της τρείς φορές τη βδομάδα για να ψωνίσει για την Green Valley. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε κάνει αναφορά στις διαδικασίες που εφαρμόζονταν κατά την επίδικη περίοδο από την υπό διαχείριση Εταιρεία. Παραδέχθηκε ότι ο Μ.Ε.1 ήταν καθημερινός επισκέπτης στην υπό διαχείριση Εταιρεία όχι όμως στην αποθήκη αλλά στο λογιστήριο. Ήταν η θέση του ότι εκδίδονταν αποδείξεις εισπράξεως από την υπό διαχείριση Εταιρεία όμως κάποιες φορές που εισέπραττε ο πατέρας του χρησιμοποιούσε τα λεφτά για τα δικαστήρια. Όσο αφορά τη σχέση του πατέρα του με τον Μ.Υ.1 υποστήριξε ότι πολλές φορές του είχε δώσει δανεικά αλλά είχαν επιστραφεί πριν η Εταιρεία τεθεί υπό διαχείριση. Κατέληξε, ότι ο ίδιος είχε έρθει στο Δικαστήριο να πει αυτά που γνώριζε και όχι ψέματα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα κατέθεσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση προς υποστήριξη των θέσεων του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης εταιρείας αγόρευσε προφορικά. Και οι δυο αγορεύσεις ήταν αρκούντως εμπεριστατωμένες και οι θέσεις και των δυο πλευρών είναι υπόψη του Δικαστηρίου και θα αναφερθεί σε αυτές όπου το κρίνει απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1(Α) ΑΑΔ 462: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του.(Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)». Όταν υπάρχουν διιστάμενες εκδοχές, όπως συμβαίνει και στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο με βάση την αξιολόγηση θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα τους. Η γενική αρχή σε μια πολιτική υπόθεση είναι ότι ο ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Παραπέμπω σχετικά στην απόφαση Χρυσάνθη Χρυσάνθου και Σταύρος Φραντζή ν. Αντρέα Φραντζή
(2010)1 Β ΑΑΔ
  1. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τον κ. Κοντογούρη, Μ.Ε.1, ενόσω αυτός κατέθετε κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσε τις διάφορες ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό του και την εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας (ανωτέρω), έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Παρατηρώ τα ακόλουθα: Όσο αφορά τον τρόπο λειτουργίας της υπό διαχείριση Εταιρείας η μαρτυρία του ήταν σε αρμονία με την μαρτυρία των ΜΥ1 και ΜΥ
  2. Δηλαδή, ότι ο Μ.Υ.1 επισκεπτόταν τα υποστατικά της Ενάγουσας εταιρείας, διάλεγε και φόρτωνε τα προϊόντα, εκδιδόταν προτιμολόγιο και οι τιμές για κάθε προϊόν συμφωνούντο αργότερα το πρωί, με τον αποβιώσαντα Χ΄Χαραλάμπους, όταν άνοιγε η χονδρική αγορά και καθορίζονταν. Εκδίδονταν τιμολόγια μετά τον καθορισμό των τιμών και ανάλογα χρεωνόταν ο λογαριασμός της Εναγόμενης εταιρείας. Η διαφωνία έγκειται στον τρόπο πληρωμής των οφειλόμενων ποσών και στο γεγονός ότι η Εναγόμενη εταιρεία ισχυρίζεται ότι έχει εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό. Ο Μ.Ε.1 δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να πει ψέματα ούτε και έχει οποιοδήποτε συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης αφού δεν εργοδοτείται πλέον από το Διαχειριστή. Όσο αφορά τον ισχυρισμό του ότι υπάρχει υπόλοιπο, αυτός υποστηρίζεται και από τα τιμολόγια και ενισχύεται από τη μαρτυρία του Μ.Υ.2, υιού του αποβιώσαντα διευθυντή της υπό διαχείριση Εταιρείας, ο οποίος υποστήριξε ότι οποιαδήποτε ποσά είχαν καταβληθεί στο πατέρα του από τον διευθυντή της Εναγόμενης εταιρείας ως δανεικά είχαν επιστραφεί πριν η Εταιρεία τεθεί υπό διαχείριση. Καθαρός στη σκέψη και σταθερός στη μαρτυρία του δεν μου έδωσε λόγο να την απορρίψω. Ήταν, η μαρτυρία του, σε πλήρη αρμονία με τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν. Ο κ. Αντωνίου, Μ.Ε.2, μάρτυρας γεγονότων που προκύπταν από το φάκελο της υπό διαχείριση Εταιρείας στον Έφορο Εταιρειών ζωγράφησε την οικονομική κατάσταση της συγκεκριμένης Εταιρείας. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Η μαρτυρία του κ. Μιχαήλ, Μ.Υ.1, είχε τις αντιφάσεις της. Ο ίδιος έχει παραδεχθεί κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του, τόσο κατά την κυρίως εξέταση καθώς και κατά την αντεξέταση, ότι συναλλασσόταν προσωπικά με την υπό διαχείριση Εταιρεία, την οποία επισκεπτόταν 2 με 3 φορές τη βδομάδα για την αγορά προϊόντων. Οπόταν η απορία του πώς θα μπορούσε ένα τιμολόγιο να έχει χρέωση €6.000 δεν είναι εύλογη. Κατ΄ επανάληψη αμφισβήτησε την αυθεντικότητα των δυο καταστάσεων λογαριασμού, Τεκμήρια 1 και 2, χωρίς όμως να δίδει επαρκείς εξηγήσεις για ένα τόσο σοβαρό ισχυρισμό, ούτε οποιαδήποτε χειροπιαστά στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό του. Είπε ότι πλήρωνε με επιταγές αλλά δεν μερίμνησε να προσκομίσει μια κατάσταση λογαριασμού από τη δική του Τράπεζα η οποία να υποδεικνύει τα λεχθέντα του. Όσο αφορά τον ισχυρισμό του ότι πλήρωνε σε μετρητά και δεν λάμβανε απόδειξη, αυτός εκφεύγει της λογικής και απορρίπτεται. Όση φιλία και εμπιστοσύνη και αν υπάρχει όταν ο όγκος των εργασιών της εταιρείας είναι τέτοιος και η συχνότητα αγοράς προϊόντων είναι κάθε 2 μέρες περίπου, όπως επιμαρτυρείται από τα τιμολόγια, δεν αφήνει ένας διευθυντής εταιρείας τίποτα στην τύχη ακριβώς για να γνωρίζει τι πόσα οφείλει και αν οφείλει. Οπόταν, δεν αποδέχομαι την εκδοχή του ότι «κάθε τιμολόγιο εξοφλείτο στην επόμενη επίσκεψη και ότι δεν υπήρχε υπόλοιπο». Ούτε μπορώ να αποδεχθώ την εκδοχή ότι δεν απαιτούσε αποδείξεις πληρωμής αφού όπως παραδέχθηκε και η δική του εταιρεία διατηρεί βιβλία και είναι εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών. Σίγουρα οι λογιστές της Εναγόμενης εταιρείας δεν θα αποδέχονταν αυτή την πρακτική. Δεν μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία του, περιείχε αντιφάσεις, υπερβολές και κενά ενώ σε ορισμένα σημεία αντιστρατεύεται και την κοινή λογική, ως έχω επεξηγήσει. Γενικά η μαρτυρία του είναι σε πολλά σημεία συγκεχυμένη, ασαφής, ενώ σε άλλα σημεία υπερβολική όπως για παράδειγμα όταν ανέφερε ότι ο αποβιώσαντας είχε δημιουργήσει τα οφειλόμενα υπόλοιπα για να δείξει κερδοφορία. Πώς διαφαίνεται κερδοφορία όταν υπάρχουν υπόλοιπα, είναι άξιο απορίας. Με βάση τα πιο πάνω δεν θεωρώ ασφαλές να βασιστώ στη μαρτυρία του για εξαγωγή ευρημάτων επί αμφισβητούμενων ζητημάτων. Ο [ ] Φατάλλας, Μ.Υ.2, υιός του αποβιώσαντα διευθυντή της υπό διαχείριση Εταιρείας ουσιαστικά ενίσχυσε ένα μέρος της μαρτυρίας του Μ.Ε.1, σε σχέση με τον τρόπο που λειτουργούσε η Εταιρεία και κατέρριψε τον ισχυρισμό του Μ.Υ.1 ότι δάνειζε λεφτά στον αποβιώσαντα πατέρα του, ενίοτε ως προκαταβολή για τα προϊόντα που θα αγόραζε, αφού η δική του θέση ήταν ότι πράγματι δίδονταν λεφτά από τον Μ.Υ.1 στον πατέρα του αλλά είχαν εξοφληθεί πριν η Εταιρεία τεθεί υπό διαχείριση. Επίσης σημαντικό κομμάτι της μαρτυρίας του το οποίο σημειώνω είναι ο ισχυρισμός του ότι εκδίδονταν αποδείξεις πληρωμής και από τον πατέρα του αλλά και από τον υπάλληλο της Εταιρείας που εισέπραττε. Έχοντας αξιολογήσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η εταιρεία GR. V. NORTH FRUIT LIMITED λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε τέθηκε υπό διαχείριση στις 03/11/2011 και ως Διαχειριστής ορίστηκε ο κ. Χριστάκης Ιακωβίδης, Τεκμήριο
  3. Η ομάδα του Διαχειριστή ανέλαβε την καθημερινή λειτουργία της Εταιρείας τόσο σε σχέση με το λειτουργικό κομμάτι καθώς και σε σχέση με το οικονομικό. Η Εναγόμενη εταιρεία συνεργαζόταν με την υπό διαχείριση Εταιρεία αγοράζοντας τα προϊόντα που εμπορευόταν. Ο Μ.Υ.1 επισκεπτόταν 2 με 3 φορές τη βδομάδα τα υποστατικά της υπό διαχείριση Εταιρείας, φόρτωνε τα προϊόντα της αρεσκείας του και του εκδίδετο προτιμολόγιο, λόγω του ότι οι τιμές δεν ήταν καθορισμένες και έπρεπε να ανοίξει η χονδρική αγορά για να καθοριστούν. Ακολουθούσε τηλεφώνημα στον διευθυντή της υπό διαχείριση Εταιρείας με τον οποίο συμφωνούντο οι τιμές, εκδίδετο το τιμολόγιο και χρεωνόταν ο λογαριασμός της Εναγόμενης εταιρείας. Γίνονταν κατά καιρούς πληρωμές έναντι λογαριασμού. Η πώληση και παραλαβή των προϊόντων δεν αμφισβητήθηκε στην Έκθεση Υπεράσπισης και ενώπιον του Δικαστηρίου ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης εταιρείας, στη δικάσιμο ημερ.12/05/2012, δήλωσε ότι «Δεχόμαστε αυτά που θα πει, τα δεχόμαστε ότι έτσι γράφει εκεί», αναφερόμενος στα τιμολόγια που συνόδευαν τα Τεκμήρια 1 και
  4. Οπόταν, οι όποιες ερωτήσεις έγιναν από το συνήγορο της Εναγόμενης εταιρείας και έθεταν σε αμφισβήτηση την ποσότητα των παραληφθέντων προϊόντων ή τις τιμές, θα αγνοηθούν γιατί είναι εκτός δικογραφίας και εκτός της δικογραφημένης Υπεράσπισης η οποία συνίσταται στην εξόφληση του οποιουδήποτε υπολοίπου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προτού εξεταστεί η νομική πτυχή της υπόθεσης του Ενάγοντα θα πρέπει να γίνει αναφορά στο δικογραφημένο ισχυρισμό της πλήρους εξόφλησης και στο τι απαιτείται σε αποδεικτικό επίπεδο από την Υπεράσπιση όταν προωθήσει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Odger's on Pleading and Practice, 21η εκδ., σελ.186, κάτω από τον τίτλο «Pleadings» διαβάζονται τα ακόλουθα: «Payment before action is amatter of defence which must be pleaded and proved by the defendant. A plea of payment should state that payment relied on was made before the issue of the writ, giving dates and amounts of payments and also any facts showing an appropriation of such payments to the debt sued for in the action.». Η συγκεκριμένη δικογράφηση ελλείπει παντελώς από το δικόγραφο της Εναγόμενης εταιρείας όπως ελλείπει και οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο καταβολής οποιασδήποτε πληρωμής πλην της πληροφόρησης που παρέχεται από τα Τεκμήρια 1 και
  5. Εξετάζοντας την απαίτηση του Ενάγοντα όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η εκδ. τόμος 34, σελ. 171, τα τιμολόγια θεωρούνται ως ο έγγραφος λογαριασμός μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή με αναφορά στην τιμή ή τη χρέωση, (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου
(2009)1Α Α.Α.Δ. 339). Σύμφωνα με τη νομολογία οι λογαριασμοί εμπορευόμενου, δεν αποτελούν αφ' εαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν, εφόσον τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν μέσω αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας. Στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικά της υπόθεσης, δεν εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης το οποίο εγείρεται μόνο όπου αποδεικνύονται γεγονότα που τείνουν να υποστηρίξουν την απαίτηση (βλ. D. & G. Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Limited
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 263, A.L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 156). Η απλή δήλωση περί χρέους της άλλης πλευράς βέβαια, χωρίς οτιδήποτε που να το τεκμηριώνει, δεν συνιστά τίποτε περισσότερο από ένα απλό ισχυρισμό που στερείται αποδεικτικής αξίας και είναι για το λόγο αυτό που η νομολογία επιβάλλει όπως σε υπόθεση αυτής της φύσης, απαιτείται θετική μαρτυρία, με την οποία να αποδεικνύονται οι εγγραφές του επίδικου λογαριασμού (βλ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΡΑΣΑΡΗΣ ν. CYPRUS INVERSTMENT & SECURITIES CORPORATION LTD, Πολ.Έφ. 95/2010 ημερ. 10/07/2015 και D. & G. Products Ltd v. Premixco Asphalting Company Limited (ανωτέρω). Τα γεγονότα καθώς και η ύπαρξης του ιδίου του λογαριασμού, πρέπει, σε περίπτωση αμφισβήτησης, προς ικανοποίηση του νομικού βάρους που φέρει ο ενάγοντας διάδικος, να αποδειχθούν από αποδεκτή μαρτυρία (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν Παναγιώτη Πολυβίου (ανωτέρω) και Εμπορικά Ψυγεία Βόρειος Πόλος Λτδ ν Φάρμας Ρένου Χ"Ιωάννου
(2012)1Β Α.Α.Δ. 1358). Η κάθε ξεχωριστή καταχώριση στο λογαριασμό, πρέπει να αποδεικνύεται θετικά, ούτως ώστε να επαληθεύεται η αυθεντικότητα και ακρίβεια τους ως προς το τελικό υπόλοιπο (βλ. Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ. ν Γιαννούλλα Κυριάκου κ.α. Πολ. Εφ. 171/11 ημερ. 29/06/16, Olympic Insurance Agencies Ltd v Lexus Insurance Agencies Ltd κ. α.
(2010)1Γ Α.Α.Δ. 1440). Στην κρινόμενη υπόθεση ο Ενάγοντας δεν προσκόμισε μόνο καταστάσεις λογαριασμού, αλλά παρουσίασε και τα τιμολόγια που καταγράφονται στις επίδικες καταστάσεις λογαριασμού. Επαναλαμβάνεται ότι το περιεχόμενο των επίδικων τιμολογίων είναι αποδεκτό από την Εναγόμενη εταιρεία, όπως δηλώθηκε κατά την ακρόαση. Η θέση που προώθησε ο Μ.Υ.1 ήταν ότι επισκεπτόταν τα υποστατικά της υπό διαχείριση Εταιρείας, διάλεγε και παραλάμβανε τα προϊόντα, εκδίδετο προτιμολόγιο και οι τιμές συμφωνούνταν αργότερα και εκδίδετο τιμολόγιο δυνάμει του οποίου χρεωνόταν ο λογαριασμός της Εναγόμενης εταιρείας. Πρέπει να σημειωθεί ότι στην υπό κρίση υπόθεση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι έγιναν οι πληρωμές, οι οποίες καταγράφονται στους δυο επίδικους λογαριασμούς. Ο ισχυρισμός του Μ.Υ.1 ότι πλήρωνε προκαταβολικά ή και σε μετρητά χωρίς να λαμβάνει απόδειξη έχει απορριφθεί με βάση και τα όσα έχουν αναφερθεί από τον Μ.Υ.2, ότι τα δανεικά που δόθηκαν από τον Μ.Υ.1 στον αποβιώσαντα διευθυντή της υπό διαχείριση Εταιρείας εξοφλήθηκαν πριν αυτή τεθεί υπό διαχείριση. Συνακόλουθα κρίνω ότι από την ενώπιον μου μαρτυρία ο Ενάγοντας έχει καταφέρει να αποδείξει την αξίωσή του ως προς το ύψος του οφειλόμενου ποσού, ως αυτό αποτυπώνεται στα Τεκμήρια 1 και 2, ήτοι το ποσό των € 128.725.57. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ του Ενάγοντα για το ποσό των €128.725,57 πλέον νόμιμος τόκος από σήμερα μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάζονται, υπέρ του Ενάγοντα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ............. Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.