ΖΟΥΜΙΔΗΣ ν. ΑΓΗΣΙΛΑΟΥ, Αρ. Αγωγής: 8229/2012, 18/1/2022

(7)μάρτυρες. Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο ίδιος (ΜΕ1), δεύτερος μάρτυρας ήταν ο Δρ. XXXXX Τρυφωνίδης ορθοπεδικός χειρούργος (ΜΕ2), τρίτος μάρτυρας ήταν ο Δρ. XXXXX Νικολένκο, ειδικός παθολόγος (ΜΕ3), τέταρτος μάρτυρας ο Δρ. XXXXX Κετώνης, ορθοπεδικός χειρούργος (ΜΕ4), πέμπτος μάρτυρας ο κ. XXXXX Ναθαναήλ, φυσιοθεραπευτής (ΜΕ5), έκτος μάρτυρας ο κ. XXXXX Χατζηκωστής, επαγγελματίας στο άθλημα Ταεκβοντό (Taekwondo) (ΜΕ6) και έβδομος και τελευταίος μάρτυρας ο Δρ. XXXXX Συμεωνίδης, νευροχειρουργός (ΜΕ7). Για την πλευρά του Εναγόμενου έδωσαν μαρτυρία τρεις

(3)μάρτυρες. Πρώτος μάρτυρας ήταν ο Δρ. XXXXX Λοΐζου, Ορθοπεδικός χειρούργος (ΜΥ1), δεύτερος μάρτυρας ήταν ο Δρ. XXXXX Κυριαλλής, νευρολόγος (ΜΥ2) και τρίτος και τελευταίος μάρτυρας ο κ. XXXXX Τερεζόπουλος, υπάλληλος στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ) (ΜΥ3). Περαιτέρω, κατατέθηκαν 38 Τεκμήρια. Δεν θα παραθέσω με λεπτομέρεια τα όσα κατέθεσε ο κάθε μάρτυρας στο Δικαστήριο αφού το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και το έχω κατά νου. Για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου θα περιοριστώ σε μια συνοπτική αναφορά στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε και, ειδικότερα, στα σημεία που έκρινα ως σημαντικά για την απόφαση μου επί των επίδικων θεμάτων ή που έκρινα ως σημαντικά για σκοπούς αξιολόγησης πάντοτε σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα. ΜΕ1: Ο ΜΕ1 κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Α). Ανέφερε ότι από τη σύγκρουση με το όχημα του εναγόμενου αυτός τραυματίστηκε, έχασε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας στο οποίο κρατήθηκε για νοσηλεία μέχρι την 16/12/

1. Πριν το επίδικο ατύχημα δεν είχε κάποιο πρόβλημα υγείας και ασχολείτο συνεχώς, συστηματικά και αδιάκοπα με το άθλημα του Ταεκβοντό. Κατέθεσε ως Τεκμήρια διάφορες βεβαιώσεις και πιστοποιητικά σε σχέση με την ενασχόληση του με το εν λόγω άθλημα (Τεκμήρια 1 - 10). Από την ημέρα του ατυχήματος ανέφερε ότι σταμάτησε κάθε ενασχόληση του με το άθλημα αυτό επειδή ήταν εντελώς αδύνατο και η κατάσταση της υγείας του δεν του το επέτρεπε και λόγω των σχετικών συμβουλών και οδηγιών των γιατρών του. Ακολούθως, κάνει αναφορά στο ιστορικό του από τη νοσηλεία του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και τις επισκέψεις του στους γιατρούς που τον εξέτασαν σε διάφορες περιπτώσεις καταθέτοντας τα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά που έλαβε από τους γιατρούς που τον εξέτασαν. Περαιτέρω, ανέφερε ότι από τις 16/1/2012 άρχισε να έχει πολύ τακτικές επισκέψεις στον Δρ. XXXXX Νικολένκο, ειδικό παθολόγο, βελονιστή, φυσιοθεραπευτή και σπονδυλολόγο ο οποίος με τις κατάλληλες φαρμακευτικές θεραπείες και φυσιοθεραπείες απάλυνε - μείωνε τον πόνο του, πήγαινε σε αυτόν χωρίς ραντεβού και ήταν πάντα πρόθυμος να τον βοηθά. Ανέφερε ότι για την περίοδο από 16/1/2012 μέχρι 10/2/2020 πλήρωσε σε αυτόν κατά διαστήματα διάφορα ποσά τα οποία συμποσούνται στο ποσό των €39.
2. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι πλήρωσε στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας το ποσό των €4.623 ως επιπλέον δίδακτρα για ένα επιπρόσθετο τετράμηνο το οποίο, ως ανέφερε, χρειάστηκε να φοιτήσει για να παρακαθήσει ξανά σε εξετάσεις για τρία μαθήματα λόγω της απουσίας του για 4 μήνες από το Πανεπιστήμιο εξαιτίας του ατυχήματος. Ακολούθως, ανέφερε ότι στις 11/4/2014 κλήθηκε να λάβει μέρος σε άσκηση της Εθνικής Φρουράς η οποία θα λάμβανε χώρα στις 20/5/2015 και πριν την εν λόγω ημερομηνία υπέβαλε διάφορα πιστοποιητικά τα οποία αξιολογήθηκαν από τους ιατρούς της εθνικής φρουράς και απαλλάγηκε από την υποχρέωση του εφέδρου και παρέδωσε τον οπλισμό με τον οποίο ήταν χρεωμένος. Αυτή τη στιγμή ανέφερε ότι είναι έφεδρος με Ι
3. Επίσης, ανέφερε ότι σπούδασε δημόσιες σχέσεις, μάρκετινγκ και διαφήμιση στο πανεπιστήμιο Λευκωσίας και το ατύχημα του προκάλεσε καθυστέρηση στην αποφοίτηση του αλλά ότι ευτυχώς τα κατάφερε. Είχε συνεχώς πονοκεφάλους και ζαλάδες και έπρεπε να επισκεφθεί τους ειδικούς γιατρούς για να βρει λύση στα προβλήματα που αντιμετώπιζε και αυτή η ανησυχία δεν του επέτρεπε να χαλαρώσει και να συνεχίσει κανονικά τη ζωή του. Ακολούθως, ανέφερε διάφορα παραδείγματα των προβλημάτων που αντιμετώπιζε και συνεχίζει όπως ανέφερε να αντιμετωπίζει σε μεγαλύτερο βαθμό χωρίς κάποια βελτίωση λέγοντας ότι συνεχίζει και επιδεινώνεται η κατάσταση του. Αντεξεταζόμενος, αρνήθηκε τις υποβολές ότι υπέφερε από ημικρανίες πριν το ατύχημα και κληθείς να υποδείξει κάποιο πιστοποιητικό στο οποίο να καταγράφεται ότι απαγορεύεται σε αυτόν να ασχολείται με το Ταεκβοντό αυτός παρέπεμψε στα Τεκμήρια 14, 17 και 19 λέγοντας ότι του είπαν να σταματήσει να κάνει αθλητισμό. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι δεν μπορεί να κάνει αθλητισμό αφού απαγορεύεται και δεν δικαιούται να κάνει και ο ίδιος δεν θα σταματούσε τον αθλητισμό. Στη συνέχεια της αντεξέτασης του σε σχέση με το αυχενικό κολλάρο που φορούσε ερωτηθείς πότε έβγαλε το κολάρο ανέφερε αρχικά ότι το έβγαλε και κληθείς να διευκρινίσει μετά από πόσους μήνες το έβγαλε ανέφερε ότι έπρεπε να το βγάλει όταν έκανε φυσιοθεραπείες και ότι του είπε ο γιατρός του όποτε νιώσει το παραμικρό να το ξαναβάλει. Στη συνέχεια, ερωτηθείς εκ νέου μετά από πόσο καιρό το έβγαλε ανέφερε ότι ακόμα έχει το κολάρο και το βάζει. Στη συνέχεια της αντεξέτασης του, ερωτηθείς για το πότε άρχισε εργασία για πρώτη φορά ανέφερε ότι ήταν το 2018 σε μία εταιρεία marketing αρνούμενος ότι δούλεψε και νωρίτερα. Όταν του υποβλήθηκε ότι τον Αύγουστο και Σεπτέμβρη του 2015 εργαζόταν σε νυχτερινό κέντρο ανέφερε ότι αυτό δεν ήταν εργασία και ότι ήταν ενασχόληση που είχε και ήταν βοηθητικός. Ακολούθως ανέφερε ότι τον πήγαιναν σε αυτήν την ενασχόληση λέγοντας ότι ήταν ένα εστιατόριο το οποίο έκλεινε στις 11-12 το βράδυ. Όταν του υποδείχθηκε σχετική φωτογραφία αυτοκινήτου (Τεκμήριο 33) και του τέθηκε ότι πήγαινε το απόγευμα οδηγώντας αυτό το αυτοκίνητο δέχτηκε ότι έπαιρνε κάποιες φορές αυτό το αυτοκίνητο και το οδηγούσε και σε άλλο σημείο ότι έτυχε να τον πάρουν κιόλας. Στη συνέχεια, ερωτηθείς για το κατά πόσο από τη μέρα του ατυχήματος μέχρι σήμερα έχει κάθε μέρα ενοχλήσεις όπως πονοκεφάλους, αυχεναλγίες, αναγούλες ανέφερε ότι έχει ενοχλήσεις ανά τακτά διαστήματα. Περαιτέρω, ερωτηθείς για το ποιος του είπε ότι να κάνει φυσιοθεραπεία το 2020 ανέφερε ότι ήταν ο κύριος Τρυφωνίδης και όλοι οι προηγούμενοι γιατροί οι οποίοι, όπως ανέφερε, του έδωσαν οδηγίες να συνεχίσει τις φυσιοθεραπείες. Περαιτέρω, ανέφερε ότι ο γιατρός Τρυφωνίδης του είπε ότι είναι χειρότερη η κατάσταση του από το
4. Σε ότι αφορά το ποσό που αξιώνεται ως επιπλέον δίδακτρα, ερωτηθείς εάν η θέση του είναι ότι πλήρωσε το ποσό που αξιώνει δύο φορές απάντησε καταφατικά λέγοντας ότι το πλήρωσε για τα μαθήματα που έπρεπε να επαναλάβει. Όταν κλήθηκε να παρουσιάσει τις δύο αποδείξεις για αυτές τις πληρωμές ανέφερε ότι τις ξέχασε στο Πανεπιστήμιο και ότι προσπάθησε να φέρει οτιδήποτε έχει στο Δικαστήριο λέγοντας ότι έφερε στο Δικαστήριο ό,τι του έδωσαν από το Πανεπιστήμιο. Σε ότι αφορά το ποσό των €39.100 που αξιώνει ερωτηθείς να αναφέρει εάν έχει οποιοδήποτε έγγραφο σε σχέση με τα φάρμακα που του χορηγήθηκαν καθώς και πότε τον εξέταζε ο εν λόγω γιατρός, παρέπεμψε στο Τεκμήριο 20 (σημείωμα του Δρ. XXXXX Νικολένκο), λέγοντας ότι το ποσό αυτό πληρώθηκε και από τους γονείς του. ΜΕ2: Δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο Δρ. XXXXX Τρυφωνίδης, ορθοπεδικός χειρούργος. Ανέφερε ότι παρακολουθούσε τον ενάγοντα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και όταν έφυγε από το Νοσοκομείο τον είχε υπό παρακολούθηση και μετά. Συνέταξε 3 ιατρικά πιστοποιητικά τα οποία αναγνώρισε και υιοθέτησε. Πρόκειται για τα τεκμήρια 18, 19 και
5. Από τα εν λόγω πιστοποιητικά προκύπτει ότι εξέτασε τον Ενάγοντα σε τρεις

(3)διαφορετικές περιπτώσεις: τον Ιούνιο του 2015, τον Ιανουάριο του 2016 και τον Νοέμβριο του

1. Το Τεκμήριο 18 αποτελεί βεβαίωση συνταχθείσα από τον ίδιο και φέρει ημερομηνία 16/6/
2. Αναφέρει ότι εξέτασε τον Ενάγοντα στα εξωτερικά ιατρεία του Γ.Ν. Λευκωσίας και ότι παρουσίαζε άλγος, ευαισθησία και δυσκαμψία στην ΑΜΣΣ και στην ΟΜΣΣ, καθώς επίσης ότι αιτιάτο αιμωδίες τόσο στα άνω όσο και κατά κάτω άκρα. Το Τεκμήριο 19 είναι ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 25/1/
3. Όπως προκύπτει από το εν λόγω έγγραφο εξέτασε τον Ενάγοντα στις 23/1/
4. Αναφέρει ότι σε κλινική εξέταση παρουσίαζε επώδυνη και σημαντικά μειωμένη κίνηση του αυχένα (ενεργητική και παθητική κίνηση), ιδιαίτερα στη στροφή προς τα δεξιά ή αριστερά και δυσκαμψία στην οσφυϊκή μοίρα με άλγος στις αποφυσιακές αρθρώσεις. Καταγράφεται ως γνώμη ότι ο Ενάγων υπέστη σοβαρής μορφής κρανιοεγκεφαλική κάκωση με τη μορφή εγκεφαλικής διάσεισης, σοβαρής μορφής κάκωση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης με συνοδό κάκωση μαλακών μορίων και σοβαρής μορφής κάκωση οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον ίδιο οι πιο πάνω κακώσεις επέφεραν τα ακόλουθα ιατρικά προβλήματα: Μετατραυματικό / Μεταδιασεισικό σύνδρομο το οποίο είναι πλέον μόνιμο και προκαλεί περιοδικά συμπτώματα όπως ζαλάδες, αίσθημα αδυναμίας και κόπωσης κατά την οποία επηρεάζεται και η όραση του παροδικά, αυχενικό σύνδρομο το οποίο και αυτό είναι πλέον μόνιμο και προκαλεί αυχεναλγίες και δυσκαμψία αυχένα που επιδεινώνονται με έντονες δραστηριότητες και με την αλλαγή των καιρικών συνθηκών και χρόνια οσφυαλγία λόγω μετατραυματικής δυσλειτουργίας των αποφυσιακών αρθρώσεων της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ο ΜΕ2 ετοίμασε επίσης συμπληρωματικό ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 11/12/20 (πρόκειται για το Τεκμήριο 28) στο οποίο καταγράφεται ότι εξέτασε τον Ενάγοντα στις 30/11/
5. Καταγράφεται επίσης ότι η κλινική εξέταση που τον υπέβαλε ανέδειξε επίπονες δύσκαμπτες κινήσεις αυχένα και οσφύος καθώς και μυϊκό σπασμό τραπεζοειδή και παρασπονδύλιων μυών. Αναφέρει ότι ο ίδιος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ασθενής συνεπεία του ατυχήματος έχει αναπτύξει χρόνιο μόνιμο μετατραυματικό αυχενικό και οσφυϊκό σύνδρομο καθώς και μεταδιασεισικό σύνδρομο. Κατά την κυρίως εξέταση του ερωτηθείς σε σχέση με το Τεκμήριο 16 (ηλεκτρομυογράφημα) και κατά πόσο είναι σε θέση να το αντιληφθεί απάντησε καταφατικά λέγοντας ότι είναι συνήθης πρακτική τους να αποστέλλουν για τέτοιου είδους εξέταση τους ασθενείς και με βάση τα πορίσματα προχωρούν στις ανάλογες θεραπείες. Ερωτηθείς ως προς το τι συμπεράσματα εξήγαγε από αυτό το έγγραφο ανέφερε ότι είναι αυτά που αναφέρει στη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 19 στο τέλος της δεύτερης παραγράφου.[4] Περαιτέρω, ανέφερε ότι μετά από 10 χρόνια από το επίδικο ατύχημα κατά τον ίδιο η τυπική παρουσία των συμπτωμάτων είναι με εξάρσεις και οι ασθενείς έχουν περιόδους επιδείνωσης και υποχώρησης των συμπτωμάτων αλλά αυτό διαφέρει από ασθενή σε ασθενή. Σε ότι αφορά την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων ανέφερε ότι η αντιμετώπιση γίνεται με παυσίπονα, φυσιοθεραπείες και ασκήσεις για να ξεπερνά ο ασθενής τις περιόδους της επιδείνωσης. Αντεξεταζόμενος, ερωτηθείς πότε εξέτασε για πρώτη φορά τον Ενάγοντα ανέφερε ότι ήταν στο ΓΝ. Λευκωσίας αλλά δεν έχει τον φάκελο παρά μόνο το Τεκμήριο
6. Ανέφερε ότι στις 16/6/2015 τον εξέτασε και ετοίμασε το Τεκμήριο 18 αλλά δεν μπορούσε να πει με σιγουριά πόσες φορές τον είδε προηγουμένως. Σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι ο Ενάγων υπέστη εγκεφαλική διάσειση με τα κλασσικά συμπτώματα, διευκρινίζοντας στη συνέχεια ότι ο ίδιος δεν είναι ειδικός για τον εγκέφαλο. Σε ότι αφορά τα όσα αναφέρει στη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 19 σε σχέση με τα προβλήματα αλλά και συμπτώματα του ενάγοντα δήλωσε ευθαρσώς ότι πρόκειται για αναφορές που έγιναν στον ίδιο από τον Ενάγοντα και οι δικές του διαπιστώσεις είναι μόνο αυτές που καταγράφει στην κλινική του εξέταση. Ανέφερε ότι όταν μία κάκωση διαστρέμματος αυχενικής και οσφυϊκής μοίρας παρουσιάζει συμπτώματα αρκετά χρόνια δεν είναι ούτε ήπια ούτε μέτρια και γι' αυτό καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ήταν σοβαρής μορφής. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 36 (Ιατρική Έκθεση Δρ. Κυριαλλή - νευρολόγου) και ερωτήθηκε εάν συμφωνεί ανέφερε ότι δεν είναι η ειδικότητα του. ΜΕ3: Τρίτος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο Δρ. XXXXX Νικολένκο. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι είναι ειδικός παθολόγος. Αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 20 λέγοντας ότι η τελευταία φορά που είδε τον Ενάγοντα ήταν πριν την ημέρα της κατάθεσης του στο Δικαστήριο. Αναφέρει στο πιστοποιητικό του ότι ο ενάγων μετά από οκτώ χρόνια από την ημέρα του τραυματισμού του παραπονείται για τακτικά επεισόδια που συμπεριλάμβαναν αυχεναλγία, αίσθημα αδυναμίας, κόπωσης και οσφυαλγίας. Καταγράφεται επίσης ότι κατόπιν εξέτασης διαπιστώθηκε ότι ο ασθενής πάσχει από οξύ αυχενικό σύνδρομο. Αναφέρει επίσης ότι λόγω της κατάστασης του χρειάστηκε να υποβληθεί σε ενδοφλέβιες θεραπείες και φαρμακοθεραπεία με παυσίπονα, μυοχαλαρωτικά και αντιφλεγμονώδη τα οποία καταγράφει. Επίσης αναφέρει ότι χρειάστηκαν αρκετές φυσικοθεραπείες. Καταγράφεται επίσης ότι τα συμπτώματα θα οξύνονται μετά από διάφορες φυσικές δραστηριότητες και σε καιρικές αλλαγές και ότι σε αυτές τις περιπτώσεις για να αντιμετωπίσει τα επεισόδια θα χρειάζεται να επαναλαμβάνει τις ενδοφλέβιες θεραπείες, τη φαρμακοθεραπεία και τις φυσικοθεραπείες. Τέλος, στο πιστοποιητικό του αναφέρει ότι το συνολικό κόστος της θεραπείας που έγινε στην Κλινική τους από 16/1/2012 μέχρι 10/2/20 ανέρχεται στις €39,
7. Ερωτηθείς εάν τα συμπτώματα που αναφέρει στο Τεκμήριο 20 εξακολουθούν να υφίστανται ανέφερε ότι θα μείνουν για πάντα και ότι εάν τα συμπτώματα είναι πάνω από ένα χρόνο ονομάζεται μετατραυματικό σύνδρομο. Ερωτηθείς για τα συμπτώματα του συνδρόμου ανέφερε ότι πρώτα αφήνει αυχενικό σύνδρομο, κάκωση στον εγκέφαλο και ότι δημιουργείται στρες του εγκεφάλου και τα κύτταρα παθαίνουν φλεγμονές. Επίσης ανέφερε ότι μπορεί στο μέλλον να προκαλέσει επιληψία και ότι ο Ενάγων θα γεράσει πολύ σύντομα. Σε ότι αφορά την αντιμετώπιση ανέφερε ότι γίνεται με συμπληρωματική θεραπεία, με φυσιοθεραπεία αυχένα και μέσης, βιταμινοθεραπεία και οξυγονοθεραπεία. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι είναι γραμμένος ως ειδικός παθολόγος στον ιατρικό σύλλογο και ότι ο ιατρικός σύλλογος δεν δίδει οποιοδήποτε άλλο έγγραφο πέραν από την ετήσια άδεια ιατρικού επαγγέλματος την οποία κατέθεσε (Τεκμήριο 34). Ερωτηθείς εάν ξέρει τι έπαθε ο Ενάγων από το ατύχημα απάντησε ότι ξέρει αφού είδαν, όπως ανέφερε, έκθεση από άλλους γιατρούς, μίλησαν με το νευροχειρουργικό τμήμα και με ορθοπεδικούς και είπαν κάκωση αυχενικού, κρανιοεγκεφαλική κάκωση και κάκωση στη μέση. Ερωτηθείς πόσες φορές είδε τον Ενάγοντα είπε ότι ξέχασε πόσες φορές τον είδε και ότι οι φορές αυτές είναι μεταξύ 50 -
8. Ερωτηθείς εάν έχει κάποιο βιβλίο σε σχέση με τις μέρες που εξέτασε τον Ενάγοντα είπε πως δεν το έφερε μαζί του και ότι είναι όλα μέσα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ερωτηθείς εάν έχει κάποιο έγγραφο μαζί του σε σχέση με τα χρήματα που ανέφερε είπε πως τώρα δεν έχει κάτι μαζί του. Ερωτηθείς εάν έδωσε απόδειξη για το ποσό των €39.100 είπε ότι θα έπρεπε να κοιτάξουν στα βιβλία να τα βρουν. Περαιτέρω, ανέφερε ότι έκανε και θεραπείες με ζεστό κερί και με όζον. Ακολούθως, σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι ο Ενάγων είχε στρες του εγκεφάλου. ΜΕ4: Τέταρτος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο Δρ. XXXXX Κετώνης, ορθοπεδικός χειρούργος. Αναγνώρισε και υιοθέτησε την ιατρική γνωμάτευση του, Τεκμήριο
9. Σύμφωνα με την εν λόγω γνωμάτευση ο ενάγων υπέστη εγκεφαλική διάσειση και σοβαρότατο διάστρεμμα αυχένα και οσφύος. Στην ίδια γνωμάτευση καταγράφεται ότι δύο χρόνια μετά το ατύχημα ο Ενάγων παρουσίαζε εικόνα χρόνιου αυχενικού συνδρόμου με πόνο - δυσκαμψία αυχένα και περιοδικές αιμωδίες στο δεξί άνω άκρο. Αναφέρεται ότι η κατάσταση αυτή θεωρείται μόνιμη και τα συμπτώματα θα οξύνονται μετά από διάφορες φυσικές δραστηριότητες και σε καιρικές αλλαγές. Αναφέρεται επίσης ότι σε αυτές τις περιπτώσεις θα φορεί τον κολλάρο, θα λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και θα κάνει φυσιοθεραπεία ανάλογα με την ένταση των συμπτωμάτων. Περαιτέρω, καταγράφεται στη ρηθείσα γνωμάτευση ότι το διάστρεμμα της οσφύος περιέπεσε επίσης σε χρονιότητα και προκαλεί πόνο και δυσκαμψία κυρίως μετά από φυσικές δραστηριότητες καθώς και ότι τα οξέα επεισόδια οσφυαλγίας θα αντιμετωπίζονται με φάρμακα, ανάπαυση και φυσιοθεραπεία. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 16 ανέφερε ότι από τη μετάφραση του εν λόγω τεκμηρίου προκύπτει ότι η Δρ. Ζαμπά η οποία εξέτασε τον Ενάγοντα, διαπίστωσε χρόνιες ελαφρές νευρογενείς αλλοιώσεις στον δεξί τραπεζοειδή μυ που προέρχονται από κάκωση στον μυ ή από κάκωση νεύρων στον αυχένα. Ερωτηθείς για το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ανέφερε ότι είναι ο πόνος, η δυσκαμψία, οι αιμωδίες, η αδυναμία του αυχένα και των άνω άκρων. Περαιτέρω, σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι δεν υπάρχει περιθώριο βελτίωσης μετά από 10 χρόνια, ενώ ερωτηθείς για τη διαφορά μεταξύ διαστρέμματος οσφύος και οσφυαλγίας ανέφερε ότι είναι το ίδιο πράγμα, δηλαδή πόνος στην οσφύ. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι εξέτασε τον Ενάγοντα δύο φορές. Η πρώτη φορά ήταν στις 9/1/13 και η δεύτερη στις 29/1/
10. Ερωτηθείς εάν μπορεί να προσδιορίσει πότε έλαβε χώρα το πρόβλημα με τον τραπεζοειδή μυ απάντησε ότι δεν μπορούσε να ξέρει προσθέτοντας ότι ακολουθεί τη ροή των γεγονότων, ήτοι ότι έλαβε χώρα το ατύχημα και όταν έγιναν εξετάσεις από νευρολόγο βρέθηκε αυτό το πράγμα και στη συνέχεια όταν του υποβλήθηκε ότι δεν είναι σε θέση να βεβαιώσει με υπεύθυνο τρόπο το Δικαστήριο πότε έλαβε χώρα το πρόβλημα με τον τραπεζοειδή μυ ανέφερε ότι αυτό θα έπρεπε να το πει αυτός που συνέταξε το Τεκμήριο 16 και όχι αυτός. Στη συνέχεια, σε άλλο σημείο όταν του υποβλήθηκε ότι δεν συνδέεται ο εν λόγω τραυματισμός με το επίδικο ατύχημα ανέφερε ότι δεν μπορούσε ουσιαστικά να ξέρει αν συνδέεται και ότι λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό του τραυματία συμπέρανε ότι είναι επακόλουθο του ατυχήματος. Σε ότι αφορά τις ημικρανίες, όταν του υποβλήθηκε ότι αυτές δεν οφείλονται στο ατύχημα ανέφερε ότι δεν μπορούσε να ξέρει αν τις είχε από πριν και περαιτέρω, όταν του υποβλήθηκε ότι οι πονοκεφάλοι δεν είναι αποτέλεσμα του ατυχήματος ανέφερε ότι δεν έχει απάντηση σε αυτό. Τέλος, ερωτηθείς εάν το ποσό των €39,000 για τα προβλήματα του ενάγοντα είναι λογικό απάντησε ότι έρχεται σε δύσκολη θέση και ότι για τον ίδιο δεν είναι λογικό αλλά για εκείνον που το έκανε πιθανόν να ήθελε να χρεώσει τόσα. ΜΕ5: Πέμπτος μάρτυρας ήταν ο κ. XXXXX Ναθαναήλ, Φυσιοθεραπευτής. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 21 (α) (β) (γ). Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι από την πείρα του ο Ενάγων υπέφερε από ένα αυχενικό πρόβλημα μετά από τραυματισμό από ατύχημα, ότι του προκάλεσε χρόνιο πρόβλημα και ότι ο Ενάγων θα αναγκάζεται να κάνει φυσιοθεραπείες. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι οι ασθενείς του προσκομίζουν ιατρικά πιστοποιητικά σε σχέση με τον αριθμό των φυσιοθεραπειών που χρειάζονται. Ερωτηθείς εάν προσκόμισε τέτοιο πιστοποιητικό ο Ενάγων απάντησε καταφατικά και ερωτηθείς ποιος έχει το εν λόγω πιστοποιητικό ανέφερε ότι πρέπει να υπάρχει στο αρχείο του γιατρού Τρυφωνίδη, ότι δεν θυμάται πόσες έγραφε πάνω και ότι δεν είναι πάντα κανόνας ότι γράφει το πιστοποιητικό. ΜΕ6: Έκτος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο κ. XXXXX Χατζηκωστής. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι είναι επαγγελματίας στο ολυμπιακό άθλημα ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ. Ανέφερε ότι γνωρίζει τον Ενάγοντα από την μικρή του ηλικία, αφού ξεκίνησε σε κάποιο άλλο σωματείο και όταν ήταν να κλείσει το σωματείο του του είπε να τον πάρει ο ίδιος. Ξεκίνησε να τον διδάσκει για να μπει στον πρωταθλητισμό γιατί ήταν και η επιθυμία των γονιών του να γίνει δάσκαλος. Αναγνώρισε τα Τεκμήρια 1-7 λέγοντας ότι είναι διπλώματα που πήρε ο Ενάγων από το σωματείο Ιωάννου και ότι για την έκδοση τους δίνει την έγκριση ο δάσκαλος ο οποίος ενημερώνει την ομοσπονδία. Εξήγησε ότι δίδονται κάθε φορά που ανεβαίνει επίπεδο ο αθλητής. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 9 ανέφερε ότι εκδόθηκε από την ομοσπονδία όταν πήρε το χρυσό μετάλλιο στο πρωτάθλημα που εκεί αναφέρεται. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 10 ανέφερε ότι πήρε τον ενάγοντα για εξέταση για να του εκδοθεί δίπλωμα στην εξεταστική επιτροπή της ομοσπονδίας και αυτό εκδόθηκε από το πανεπιστήμιο Kukkiwon. Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 11 λέγοντας ότι ετοίμασε ο ίδιος το εν λόγω έγγραφο. Ερωτηθείς σε σχέση με το Τεκμήριο 10 ανέφερε ότι όταν ακολουθήσουν άλλα τρία διπλώματα τότε εγκρίνεται από τον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ) για να ασχοληθεί με το προπονητικό κομμάτι. Περαιτέρω, ανέφερε ότι ανάγκασαν τον Ενάγοντα να σταματήσει το Ταεκβοντό λέγοντας συγκεκριμένα ότι δεν μπορούσε να τον δεχτεί επειδή σύμφωνα με τον ίδιο θα έβγαινε αρνητικός στην εξέταση για την έκδοση δελτίου υγείας επειδή έπαιρνε πολλά φάρμακα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι γιατροί στον ΚΟΑ εκδίδουν και ελέγχουν τα δελτία υγείας των αθλητών και τους δίδουν άδεια για ένα έτος και μόλις λήξει θα πρέπει να υποβάλλονται ξανά σε εξετάσεις. Όπως ανέφερε, ο Ενάγων μπορούσε να πάει στον ΚΟΑ να τον εγκρίνει για να έρθει κοντά του. Δεν ήξερε αν αποτάθηκε στον ΚΟΑ και δεν του δόθηκε δελτίο υγείας λέγοντας ότι ο ΚΟΑ έχει δικούς του γιατρούς. Σε ερώτηση εάν τον έστειλε ο ίδιος στον ΚΟΑ ανέφερε ότι αφού επιθυμία του Ενάγοντα ήταν να έρθει κοντά του, οι ίδιοι οι αθλητές φροντίζουν να εγκριθούν και να πάρουν τα δελτία υγείας και ότι αν του προσκομίσει δελτίο υγείας τότε πολύ ευχαρίστως να τον δεχτεί. Ο λόγος που δεν τον δέχτηκε ήταν γιατί άκουσε ότι χτύπησε και φοβάται να ασχολείται με αθλητές που χτύπησαν. ΜΕ7: Έβδομος και τελευταίος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο Δρ. XXXXX Συμεωνίδης, Νευροχειρούργος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Αναγνώρισε και υιοθέτησε το Τεκμήριο 14 (Ιατρική Γνωμάτευση ημερομηνίας 30/4/2013) λέγοντας ότι έκτοτε δεν ξαναείδε τον Ενάγοντα τον οποίο είδε 20 μέρες πριν καταθέσει στο Δικαστήριο. Στην εν λόγω ιατρική γνωμάτευση καταγράφεται ότι κατά τη νοσηλεία του ενάγοντα στη χειρουργική κλινική του Γ.Ν. Λευκωσίας εξετάσθηκε από νευροχειρουργό καθ' ότι υπέστη ΚΕΚ υπό μορφή εγκεφαλικής διάσεισης. Αναφέρει ότι κατά τη νευρολογική εξέταση δεν υπήρχαν εστιακά νευρολογικά σημεία ή ελλείμματα. Αναφέρεται επίσης ότι κατόπιν του εξιτηρίου του από το νοσοκομείο επισκέφθηκε ξανά τα εξωτερικά ιατρεία της νευροχειρουργικής κλινικής και παρουσιάστηκε με εμμένουσες κεφαλαλγίες, αυχεναλγίες και αιμωδίες άνω άκρων, εύκολη κόπωση, ελλιπή αυτοσυγκέντρωση καθώς και αδυναμία προσήλωσης και εστίασης. Αναφέρεται επίσης ότι όλα αυτά εμπίπτουν στα πλαίσια του μετατραυματικού - μεταδιασεισικού συνδρόμου και ότι αυτή η κατάσταση διακρίνεται από χρονιότητα και είναι άγνωστο πότε θα αποκατασταθεί πλήρως. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι μετά το πρώτο δίμηνο- τρίμηνο από το ατύχημα δεν ξαναείδε τον Ενάγοντα τον οποίο είδε ξανά 20 μέρες πριν καταθέσει στο Δικαστήριο. Ερωτηθείς ποιο ήταν το αποτέλεσμα της εξέτασης του ανέφερε ότι ο Ενάγων είχε εισαχθεί στη νευροχειρουργική κλινική λόγω εγκεφαλική διάσεισης και κάκωσης της αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης. Ανέφερε ότι οι εξετάσεις που έγιναν σε επείγουσα βάση στο Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών (ΤΑΕΠ), δεν ανέδειξαν δομικές βλάβες, δηλαδή, δεν ανέδειξαν αιματώματα ή θλάσεις ή κατάγματα. Λόγω όμως της κλινικής του εικόνας εισήχθη για προληπτικούς λόγους και νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο για τέσσερεις ημέρες, λόγω επιμονής της συμπτωματολογίας του η οποία περιγράφεται, όπως ανέφερε, στο πιστοποιητικό. Η νευρολογική του εικόνα δεν παρουσίαζε εστιακά νευρολογικά ελλείμματα. Οπόταν μετά την πάροδο των τεσσάρων ημερών εξήλθε με οδηγίες. Στη συμπτωματολογία του ενάγοντα είδαν, όπως ανέφερε, ότι κατά τις πρώτες του επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία δεν βελτιωνόταν ήταν σταθερή, δηλαδή κεφαλαλγίες, αίσθημα ζάλης, πρόβλημα με την αυτοσυγκέντρωση, με την εστίαση. Αυτά τα συμπτώματα περιγράφονται, όπως εξήγησε, με έναν όρο ως μεταδιασεισιακό σύνδρομο, δηλαδή μετά τη διάσειση το οποίο, όπως ανέφερε, υπάρχει σαν κλινική οντότητα αυτός ο όρος και μπορεί να διαρκέσει από έναν μήνα μέχρι 5 με 6 μήνες, με σταδιακή βελτίωση. Όταν τον είδε εκ νέου 20 μέρες πριν καταθέσει στο Δικαστήριο ανέφερε ότι του εξέδωσε παραπεμπτικά για να κάνει ορισμένες παρά-κλινικές εξετάσεις. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία και ηλεκτρομυογράφημα άνω άκρων. Συνέχισε λέγοντας ότι εκτίμησε τις εξετάσεις και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έχει όντως πρόβλημα ο ασθενής, πλην όμως δεν χρήζει χειρουργικής παρέμβασης στο παρόν στάδιο και θα αντιμετωπιστεί συντηρητικά. Ερωτηθείς να διευκρινίσει το πρόβλημα που εντόπισε ανέφερε ότι το μεταδιασεισιακό σύνδρομο δικαιολογείται μέχρι το πρώτο δίμηνο με τετράμηνο, πολλές φορές μπορεί να πάει και 5 μήνες, όχι παραπάνω και χαρακτηρίζεται από όλη την κλινική εικόνα που περιέγραφε ο ασθενής κατά την παραμονή του στο νοσοκομείο και στις επισκέψεις του που έκανε μετά στα εξωτερικά ιατρεία. Το πρόβλημα του τώρα, είναι όπως ανέφερε, το θέμα του αυχένα, όπου παρουσιάζει αρκετές στενώσεις, εκφυλιστικές αλλοιώσεις καθώς και πολύ μικρές, αλλά πολλαπλές σπονδυλολισθήσεις. Εξήγησε ότι αυτές είναι οι διαγνώσεις οι οποίες περιγράφονται στη γνωμάτευση του ακτινολόγου στο τελευταίο μαγνητικό που έχει υποβληθεί ο Ενάγων. Όσον αφορά τη νευρολογική του εικόνα, αυτή παραμένει αναλλοίωτη, δηλαδή, δεν παρουσιάζει εστιακά νευρολογικά ελλείμματα. Η συμπτωματολογία του όμως εκ του αυχένα, όπως ανέφερε, συνάδει με τα ευρήματα των απεικονιστικών εξετάσεων, δηλαδή της μαγνητικής τομογραφίας. Περαιτέρω, του υποδείχθηκε το συμπέρασμα στο οποίο είχε προβεί ο Δρ. Κετώνης στο Τεκμήριο 17 με το οποίο συμφώνησε λέγοντας ότι ισχύει και σήμερα. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι η κεφαλαλγία, η ζάλη και η περιτραυματική αμνησία είναι χαρακτηριστικά της διάσεισης εξηγώντας στη συνέχεια ότι το μεταδιασεισιακό σύνδρομο διαρκεί γύρω στους δύο με τέσσερεις - πέντε μήνες, αυτή είναι η χρονιότητα του όπως ανέφερε. Μετά δεν δικαιολογείται, όπως ανέφερε, και ο ασθενής πρέπει να διαγνωστεί, να εξεταστεί και για άλλα πράγματα τα οποία δεν είναι της ειδικότητάς του. Συμφώνησε ότι συμπτώματα όπως ο πονοκέφαλος, ναυτία, δυσανεξία στο φως και ήχους, διαταραχές όρασης είναι χαρακτηριστικά ημικρανίας και όχι διάσεισης. Περαιτέρω, όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 37 (Ιατρική γνωμάτευση Δρ. Κυριαλλή νευρολόγου ημερομηνίας 21/2/21) ανέφερε ότι συμφωνεί απόλυτα με την εν λόγω γνωμάτευση. Τέλος, ερωτηθείς εάν του παραπονέθηκε οποτεδήποτε ο ενάγων ότι υποφέρει από ημικρανίες απάντησε αρνητικά. ΜΥ1: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά των Εναγομένων ήταν ο Δρ. XXXXX Λοϊζου Ορθοπεδικός χειρούργος (ΜΥ1). Αναγνώρισε το Ιατρικό του Πιστοποιητικό (Τεκμήριο 35) και ανέφερε ότι εξέτασε τον Ενάγοντα στις 3/10/
11. Στο πιστοποιητικό του καταγράφει το ιστορικό του ασθενούς στο οποίο αναφέρεται ουσιαστικά το γεγονός της νοσηλείας του ενάγοντα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, τα συμπτώματα για τα οποία αυτός παραπονείτο και οι εξετάσεις στις οποίες αυτός υποβλήθηκε. Σε ότι αφορά την παρούσα κατάσταση καταγράφεται ότι ο Ενάγων παραπονείται για περιοδικά επεισόδια κεφαλαλγίας καθώς και δυσκαμψία της αυχενικής μοίρας. Καταγράφει τα κλινικά του ευρήματα σε σχέση με την αυχενική και την οσφυϊκή μοίρα λέγοντας ότι οι κινήσεις του αυχένα ήταν καλές όπως καλή ήταν και η κάμψη - έκταση του αυχένα, ότι δεν παρουσιάζει μυϊκό σπασμό στην οσφύ, οι κινήσεις ήταν καλές και ότι δεν παρουσιάζει νευρολογικά σημεία σε αμφότερα τα άνω άκρα και στα κάτω άκρα. Σύμφωνα με τη γνώμη του, ο Ενάγων λόγω του ατυχήματος υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και θλάση της αυχενικής και της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Σε ότι αφορά την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης αναφέρει ότι αυτή αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με αυχενικό κολάρο, θεραπευτική αγωγή και φυσιοθεραπεία και ο πόνος και η ταλαιπωρία υποχώρησαν σιγά σιγά. Αναφέρει επίσης ότι αλλαγές των καιρικών συνθηκών δυνατόν να προκαλούν περιοδικά επεισόδια άλγους. Σε ότι αφορά την ενασχόληση του με το Taekwondo ανέφερε ότι βάσει της κλινικής του εξέτασης δεν υπάρχει λόγος να μην ασχοληθεί με το άθλημα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο άθλημα ήθελε ο ίδιος να ασχοληθεί. Ερωτηθείς ως προς το κατά πόσο είναι δυνατόν 9 χρόνια μετά το ατύχημα να υπάρχουν επεισόδια άλγους και δυσκαμψίας ανέφερε ότι αλλαγές καιρικών συνθηκών είναι δυνατόν να προκαλούν περιοδικά επεισόδια άλγους και δυσκαμψίας. Σε ότι αφορά τις χρόνιες νευρογενείς αλλοιώσεις στον δεξί τραπεζοειδή μυ ανέφερε ότι αυτές διαγνώστηκαν δύο και πλέον χρόνια μετά τον τραυματισμό αναφέροντας ότι πρόκειται για ελάχιστες αλλοιώσεις στον τραπεζοειδή μυ οι οποίες κατά τη γνώμη του δεν μπορούν να συμβούν λόγω της θλάσης του αυχένα και η πιο συχνή αιτιολογία είναι είτε χειρουργικές επεμβάσεις στην περιοχή του αυχένα είτε στρατιωτικές τέχνες όπως το Taekwondo. Πρόσθεσε ότι το ηλεκτρομυογράφημα δεν είναι απόδειξη ως προς το πότε έχει γίνει η βλάβη αυτή. Αντεξεταζόμενος και ερωτηθείς εάν συμφωνεί με το συμπέρασμα του Δρ. Κετώνη ως αυτό καταγράφεται στην τελευταία σελίδα του πιστοποιητικού του Τεκμήριο 17 ανέφερε ότι πιστεύει ότι το αυχενικό σύνδρομο και η μετατραυματική οσφυαλγία δεν μπορούν να επηρεάσουν τις ικανότητες του ασθενή μετά από 9 χρόνια. Σε ότι αφορά το μεταδιασεισικό σύνδρομο ανέφερε ότι αυτό δεν ανήκει στην ειδικότητα του με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκφράσει γνώμη λέγοντας ότι εμπίπτει στην ειδικότητα του νευρολόγου το θέμα αυτό. Ερωτηθείς γιατί δεν απέστειλε εκ νέου τον Ενάγοντα για ακτινογραφίες για να έχει μία αντικειμενική εικόνα ανέφερε ότι πάγια πρακτική ενός καλού γιατρού είναι να εξετάζει πρώτα τον ασθενή και αναλόγως να κρίνει τι χρειάζεται και εν προκειμένω βλέποντας τα πιστοποιητικά που προσκομίστηκαν από τον Ενάγοντα σύμφωνα με τα οποία δεν είχε μετατραυματικές αλλοιώσεις το 2011 που έγινε ο τραυματισμός δεν θεώρησε ορθό να υποβληθεί σε νέο ακτινολογικό έλεγχο. Διερωτήθηκε για ποιο λόγο αφού είχε κατ' ισχυρισμό τόσα προβλήματα ο Ενάγων οι ίδιοι οι θεράποντες ιατροί του δεν επανέλαβαν εκείνοι τις ακτινογραφίες ή μία μαγνητική τομογραφία. Ερωτηθείς εάν θα μπορούσε ο Ενάγων με τα παράπονα που ο ίδιος άκουσε να είχε την κατάληξη στην οποία αναφέρεται ο Δρ. Κετώνης στο πιστοποιητικό του απάντησε ότι κατά την κλινική εξέταση που έκανε στις 3/10/14 πιστεύει πως όχι. ΜΥ2: Δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά του Εναγόμενου ήταν ο Δρ. Κυριάκος Κυριαλλής, ειδικός νευρολόγος. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι εξέτασε τον Ενάγοντα σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις. Η πρώτη φορά ήταν στις 10 Φεβρουαρίου του 2016 και κατέθεσε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 4/4/2016 (Τεκμήριο 38). Επίσης αναγνώρισε ακόμα δύο ιατρικά πιστοποιητικά ημερομηνίας 28/3/18 και 16/2/21 (πρόκειται για το Τεκμήριο 36 και 37 αντίστοιχα). Όπως προκύπτει από τα εν λόγω ιατρικά πιστοποιητικά πέραν της πιο πάνω εξέτασης, ο ΜΥ2 επανεξέτασε τον Ενάγοντα στις 5/12/2017 και στις 5/1/
12. Στα εν λόγω πιστοποιητικά καταγράφεται ότι ο Ενάγων παρουσίαζε επεισόδια πονοκεφάλων και αυχεναλγίας με συνοδό ενόχληση από ήχος και φως κατά εποχιακά διαστήματα. Η νευρολογική του εξέταση καταγράφεται ότι ήταν και παρέμεινε φυσιολογική, τόσο το 2016 όσο και το 2017 καθώς και το
13. Ο ΜΥ2 καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το ιστορικό περιοδικών εποχιακών πονοκεφάλων με τα συγκεκριμένα συνοδά συμπτώματα είναι ενδεικτικά ημικρανίας και δεν σχετίζονται με την εγκεφαλική διάσειση. Περαιτέρω, καταγράφεται ότι έχουν παρέλθει πάνω από 9 χρόνια από το ατύχημα και συνεχίζει να έχει περιοδικούς πονοκεφάλους με χαρακτηριστικά ημικρανίας και όχι εγκεφαλικής διάσεισης. Περαιτέρω, καταγράφεται ότι η κλινική εικόνα των πονοκεφάλων είναι ενδεικτική επεισοδίων ημικρανίας τα οποία τυπικά διαρκούν σε όλη τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου με χαρακτηριστικό την εποχικότητα και τις αυξομειώσεις σε ένταση και διάρκεια. Σε αντίθεση, όπως καταγράφεται, τα συμπτώματα πονοκεφάλων από εγκεφαλική διάσειση παρουσιάζονται σε τακτική συνεχή βάση έντονα αρχικά αλλά με την πάροδο του χρόνου μειώνονται, υποχωρούν και ξεπερνιούνται κάτι που δεν συμβαίνει στην περίπτωση του Ενάγοντα (Τεκμήριο 37). Ερωτηθείς εάν η ημικρανία στην οποία αναφέρεται στα ιατρικά πιστοποιητικά του μπορεί να προέλθει από ένα τροχαίο ατύχημα απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι η ημικρανία είναι κληρονομική ασθένεια την οποία φέρνουμε μαζί μας και η οποία μπορεί να εκδηλωθεί είτε στα αρχικά χρόνια της ζωής, στην εφηβεία, είτε μεταγενέστερα. Ερωτηθείς τι ξεχωρίζει την ημικρανία από τη διάσειση που προκαλείται από ένα τροχαίο ατύχημα εξήγησε ότι το κύριο χαρακτηριστικό της ημικρανίας είναι η περιοδικότητα λέγοντας ότι αυτοί που έχουν ημικρανία δεν έχουν κάθε μέρα πονοκεφάλους αλλά έχουν πονοκεφάλους οι οποίοι έρχονται σε τακτά χρονικά διαστήματα και πολλές φορές είναι εποχιακές οι ημικρανίες. Επίσης, ανέφερε ότι συνοδεύονται από κάποια χαρακτηριστικά τα πιο σημαντικά εκ των οποίων είναι αναγούλα ή εμετός, ενόχληση από τον θόρυβο και από το φως. Διαρκούν συνήθως από λίγες ώρες μέχρι 72 ώρες, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι έρχονται και φεύγουν, δεν είναι συνεχή. Όπως εξήγησε, στην εγκεφαλική διάσειση τα συμπτώματα είναι καθημερινά, διαρκούν πολλές φορές 24 ώρες το 24ωρο και σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις με την πάροδο του χρόνου υποχωρούν σταδιακά διότι συνηθίζει ο οργανισμός και βελτιώνονται. Ως προς τη διάρκεια των συμπτωμάτων στην εγκεφαλική διάσειση το πιο σύνηθες όπως ανέφερε είναι μια περίοδος 6 με 12 μήνες και συνήθως αυτό λένε στους ασθενείς σε σχέση με τον χρόνο υποχώρησης των συμπτωμάτων. Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης του και αφού παραπέμφθηκε στην παράγραφο 19 του Εγγράφου Α (γραπτή δήλωση του Ενάγοντα) κλήθηκε να σχολιάσει τα συμπτώματα που εκεί αναφέρει ο Ενάγων, όπως για παράδειγμα οι ζαλάδες, η ενόχληση στο φως, η θολή όραση λέγοντας ότι αυτά είναι τυπικά χαρακτηριστικά της ημικρανίας. Αντεξεταζόμενος, σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε ανέφερε ότι ένα τροχαίο ατύχημα δεν μπορεί να σου προκαλέσει ημικρανία. Όταν του υποβλήθηκε ότι το ηλεκτρομυογράφημα (Τεκμήριο 16) λέει ότι τα συμπτώματα τα οποία περιγράφονται προήλθαν από κτύπημα, διαφώνησε λέγοντας ότι δεν αναφέρει κάτι τέτοιο το ηλεκτρομυογράφημα και εξήγησε ότι απλώς είχε γίνει ένα ηλεκτρομυογράφημα στους μύες του αυχένα και του ώμου και λέει ότι σε έναν από τους μύες και πιο συγκεκριμένα τον τραπεζοειδή μυ, υπήρχε ένα ελάχιστο εύρημα το οποίο θα μπορούσε να είναι από τραύμα στον μυ ή να ήταν πολύ παλιό τραύμα σε κάποιο από τα νεύρα του αυχένα, συγκεκριμένα το spinal accessory nerve όπως ανέφερε. Συνέχισε λέγοντας ότι κατά την εξέταση της νευρολόγου η οποία καταγράφεται στο Τεκμήριο 16 αναφέρει ότι δεν υπάρχει αδυναμία, δεν υπάρχει ατροφία, δεν υπάρχει υπερτονία ή υπερτροφία των μυών και ότι οι κινήσεις της κεφαλής έχουν περιορισμό από πόνο λέγοντας ότι προκύπτει δεν βρήκε η συγκεκριμένη νευρολόγος κλινικά ευρήματα. Στη συνέχεια της αντεξέτασης του, σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε ανέφερε ότι δεν του παραπονέθηκε ο Ενάγων για πόνο στην οσφύ. Ερωτηθείς σε σχέση με το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει ο Δρ. Κετώνης στο ιατρικό πιστοποιητικό του (Τεκμήριο 17) και συγκεκριμένα κατά πόσο συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτό ανέφερε ότι ο ίδιος τον είδε δύο χρόνια μετά τον Δρ. Κετώνη και ότι αυτές οι διαπιστώσεις δεν ισχύουν αυτήν τη στιγμή ούτε όταν τον είδε το
14. Όταν του τέθηκε ότι ο Δρ. Συμεωνίδης πριν έρθει Δικαστήριο για να δώσει μαρτυρία έστειλε τον Ενάγοντα για μαγνητική τομογραφία (MRI) και ερωτηθείς εάν ο ίδιος υπέβαλε τον Ενάγοντα σε μαγνητική τομογραφία (MRI) απάντησε ότι ο ίδιος δεν ήταν ο θεράπων ιατρός του διερωτώμενος πως είναι δυνατόν ο θεράπων ιατρός να αποφάσισε μετά από 9 χρόνια να κάνει στον Ενάγοντα μαγνητική τομογραφία λέγοντας στη συνέχεια ότι αν είχε πρόβλημα ο Ενάγων από το ατύχημα τότε γιατί δεν τον υπέβαλε εξαρχής σε μαγνητική τομογραφία ο θεράπων ιατρός του. Συνέχισε λέγοντας ότι οι θεράποντες ιατροί του Ενάγοντα είχαν την υποχρέωση αν έβλεπαν ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα να το διερευνήσουν και το γεγονός ότι δεν το έκαναν είναι για τον, ξεκάθαρο, κατά τον ίδιο λόγο ότι δεν υπήρχε πρόβλημα. Πρόσθεσε ότι εάν οποιοσδήποτε από τους γιατρούς που είδαν τον Ενάγοντα είχε ανησυχία ότι έχει πρόβλημα ο αυχένας του ή η οσφυϊκή μοίρα ασφαλώς θα προχωρούσαν να κάνουν μαγνητική τομογραφία (MRI) τότε και άμεσα. Ο ίδιος δεν έβρισκε λόγο να τον υποβάλει σε μαγνητική τομογραφία αφού η νευρολογική του εξέταση όπως ανέφερε ήταν πάντα φυσιολογική. Ακολούθως, ερωτηθείς εάν συμφωνεί με τη γνώμη του Δρ. Τρυφωνίδη όπως καταγράφεται στο Τεκμήριο 19, ανέφερε ότι σε ότι αφορά την εγκεφαλική διάσειση ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι ο Ενάγων υπέστη εγκεφαλική διάσειση. Σε σχέση με τις λοιπές κακώσεις που καταγράφονται ανέφερε ότι αυτά δεν αφορούν τον ίδιο. ΜΥ3: Τρίτος και τελευταίος μάρτυρας για την πλευρά του Εναγόμενου ήταν ο κ. XXXXX Τερεζόπουλος ο οποίος κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι εργάζεται στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ) και σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε ανέφερε ότι ο ΚΟΑ δεν αποκλείει αθλητές. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι αθλητές είναι υποχρεωμένοι να προσκομίζουν δελτίο υγείας λέγοντας ότι αυτό είναι θέμα που ορίζεται από την κάθε αθλητική ομοσπονδία που είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των οποιωνδήποτε αγώνων. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας.[5] Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του.[6] Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο, την ποιότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και έχω λάβει καθοδήγηση από σειρά παραγόντων όπως, μεταξύ άλλων, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων, τη λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, την ύπαρξη ή μη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων καθώς και την ύπαρξη οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, υποβάλλοντας τη στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας και υποβάλλοντας επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας με βάση την προσέγγιση που η Νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό.[7] Αξιολόγηση μαρτυρίας πραγματογνώμονα: Ο ρόλος και το καθήκον ενός εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία.[8] Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο οφείλει να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα, έχοντας υπόψη τη μαρτυρία εμπειρογνωμοσύνης η οποία έγινε αποδεκτή και κρίθηκε αξιόπιστη, χωρίς όμως να είναι και αναγκαίο να την αποδεχθεί.[9] Κατά την αξιολόγηση μαρτυρίας εμπειρογνώμονα, ισχύουν οι ίδιοι νομολογιακοί κανόνες όπως για κάθε άλλο μάρτυρα[10], με μόνη ίσως διαφορά ότι η συμπεριφορά εμπειρογνωμόνων στο εδώλιο του μάρτυρα, κατά γενικό κανόνα, δεν θεωρείται τόσο σημαντική για τους σκοπούς εκτιμήσεως της αξιοπιστίας του, όπως στην περίπτωση ενός μάρτυρα πάνω σε γεγονότα.[11] Ως προς την αξιολόγηση διιστάμενης ιατρικής μαρτυρίας, ειδικότερα, σχετική είναι η απόφαση Daria Novichkova ν. Θέμη Βλάβη

(2012)1 Α.Α.Δ. 1111, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Επί διιστάμενης ιατρικής μαρτυρίας, το Δικαστήριο οφείλει, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση αξιολόγησης μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων, να κρίνει τη μαρτυρία αυτή στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων μη δίνοντας προβάδισμα σε οποιαδήποτε ιατρικώς εκφρασθείσα γνώμη από εκάτερο των διαδίκων. Η κρίση του Δικαστηρίου πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα επιστημονικά δεδομένα που παρουσιάζονται ενώπιον του, σχηματίζοντας ιδίαν άποψη επί του θέματος, αιτιολογώντας επαρκώς την κατάληξη του, ως προς την προτίμηση του με αναφορά σ' αυτά τα δεδομένα.» Ταυτόχρονα, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κωστάκη

(2008)1 Α.Α.Δ. 432, λέχθηκε ότι: «Η μαρτυρία όμως που δίνεται από ένα εμπειρογνώμονα πρέπει να εξετάζεται πρωτόδικα με ιδιαίτερη προσοχή. Οφείλει ένα πρωτόδικο Δικαστήριο να προχωρεί σε ανάλυση και αντιπαραβολή της συγκρουόμενης επιστημονικής μαρτυρίας και να καταγράφει με επιμέλεια και με πειστικό τρόπο τη δική του ανεξάρτητη κρίση η οποία όμως πρέπει να αναδύεται και να παραπέμπει στα επιστημονικά δεδομένα και παρατηρήσεις όπως εξηγήθηκαν από τους ειδικούς». Ενόψει της φύσης των θεμάτων που παρέμειναν ως επίδικα κρίνω πρόσφορο να αρχίσω με την αξιολόγηση της ιατρικής μαρτυρίας που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα ανέφεραν οι ΜΕ2, ΜΕ3, ΜΕ4 , ΜΕ7, ΜΥ1 και ΜΥ2 ως προς τα προσόντα τους, δέχομαι ότι έκαστος κατέθεσε στο Δικαστήριο υπό την ιδιότητα του ως πραγματογνώμονας. Εξετάζοντας τη μαρτυρία των ΜΕ2, ΜΕ4, ΜΕ7, ΜΥ1 και ΜΥ2 στο σύνολο της καθίσταται σαφές ότι υπάρχει σε μεγάλο βαθμό ομοφωνία σε σχέση με το είδος των τραυματισμών που υπέστη ο Ενάγων. Διαφάνηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν από τον κάθε γιατρό διαφορετικές λέξεις για να περιγράψουν το είδος των τραυματισμών που υπέστη ο Ενάγων χωρίς όμως να έχει διαφανεί ότι η διαφορετική ουσιαστικά περιγραφή διαφοροποιεί την ουσία των τραυματισμών που υπέστη ο Ενάγων. Ειδικότερα, ο μεν ΜΕ2 περιέγραψε τον τραυματισμό ως «κάκωση» στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης καθώς και «κάκωση» της οσφυϊκής μοίρας, ο δε ΜΕ4 περιέγραψε τον τραυματισμό ως «διάστρεμμα» αυχένα και οσφύος και ο ΜΥ1 τον περιέγραψε ως «θλάση» αυχένα και οσφύος. Κατέστη αντιληπτό ότι τόσο ο όρος κάκωση όσο και ο όρος διάστρεμμα αλλά και ο όρος θλάση χρησιμοποιήθηκαν για να περιγράψουν τον ίδιο τραυματισμό καθώς και ότι πρόκειται για όρους που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τραυματισμούς στον αυχένα και στην οσφύ στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει οποιοδήποτε κάταγμα οστού, όπως εν προκειμένω. Ήταν άλλωστε κοινός τόπος ότι ο Ενάγων δεν υπέστη οποιοδήποτε κάταγμα. Σε ότι αφορά την κρανιοεγκεφαλική κάκωση υπό τη μορφή της εγκεφαλικής διάσεισης αυτό φάνηκε επίσης να αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ όλων των γιατρών. Εκφράστηκαν όμως διάφορες απόψεις σε σχέση με την συμπτωματολογία των πιο πάνω τραυματισμών και τα προβλήματα που προκάλεσαν στον Ενάγοντα και προχωρώ στη συνέχεια να αξιολογήσω τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Μαρτυρία ΜΕ2: Η εντύπωση που αποκόμισε το Δικαστήριο από αυτόν τον μάρτυρα ήταν σε γενικές γραμμές θετική και για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια κρίνω ότι η μαρτυρία του μπορεί να γίνει μερικώς αποδεκτή. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 19 υπήρξε ειλικρινής ότι οι δικές του διαπιστώσεις είναι μόνο αυτές οι οποίες καταγράφονται στην τρίτη σελίδα του συγκεκριμένου τεκμηρίου όπου ουσιαστικά καταγράφει τα ευρήματα της κλινικής εξέτασης στην οποία υπέβαλε τον Ενάγοντα δηλώνοντας ευθαρσώς ότι οι λοιπές αναφορές στα πράγματα που αδυνατούσε να κάνει ο Ενάγων ήταν ουσιαστικά όχι δικές του αντικειμενικές διαπιστώσεις αλλά τα όσα του μετέφερε ο Ενάγων, όπως για παράδειγμα ότι έχασε ένα τετράμηνο στο πανεπιστήμιο που σπούδαζε, κάτι που άλλωστε αναδύεται και από τη φύση των εν λόγω αναφορών. Συνεπώς, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα σε αυτές τις αναφορές και το ίδιο ισχύει και σε σχέση με το καταληκτικό του σημείωμα στο Τεκμήριο 19 όπου και πάλι οι συγκεκριμένες αναφορές δεν φαίνεται να αποτελούν δικές του αντικειμενικές διαπιστώσεις αφού γίνεται και πάλι αναφορά σε απώλεια τετραμήνου καθώς και ανάγκης να σταματήσει τον αθλητισμό. Ειδικά σε σχέση με το κομμάτι του αθλητισμού άλλωστε, ο ίδιος ο ΜΕ2 όταν ρωτήθηκε σε σχέση με το κομμάτι του αθλητισμού και συγκεκριμένα του αθλήματος του ταεκβοντό δεν ανέφερε ότι δεν είναι ιατρικά ενδεδειγμένο να συνεχίσει να ασχολείται με το εν λόγω άθλημα λέγοντας ότι δεν θα μπορούσε να ασχοληθεί ενδεχομένως στον ίδιο βαθμό (εννοώντας σε επίπεδο πρωταθλητισμού) αλλά ότι θα έπρεπε να ρωτηθεί ο ίδιος για το πως νιώθει επιβεβαιώνοντας εμμέσως πλην σαφώς αφενός, ότι δεν υπάρχει ιατρική ένδειξη παύσης ενασχόλησης με το εν λόγω άθλημα και αφετέρου, την υποκειμενικότητα του ζητήματος αυτού. Σε σχέση με τη συχνότητα εμφάνισης των συμπτωμάτων υπήρξε ειλικρινής προς το Δικαστήριο ότι οι ασθενείς σε τέτοιες περιπτώσεις όπως η περίπτωση του Ενάγοντα παρουσιάζουν περιόδους έξαρσης και υποχώρησης των συμπτωμάτων πόνου και δυσκαμψίας καθιστώντας με αυτήν του την αναφορά σαφή την περιοδικότητα των ενοχλήσεων του Ενάγοντα. Άλλωστε αυτό συνάδει και με την ίδια την μαρτυρία του Ενάγοντα ο οποίος όταν ρωτήθηκε εάν αισθάνεται ενοχλήσεις σε καθημερινή βάση απάντησε ότι έχει τακτικά ενοχλήσεις χωρίς βεβαίως να διευκρινίσει πόσο συχνά αισθάνεται ενοχλήσεις αλλά πάντως καθιστώντας σαφές ότι δεν είναι σε καθημερινή βάση. Περαιτέρω, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές ούτε οι αναφορές του ΜΕ2 σε πρόκληση μόνιμου μετατραυματικού/μεταδιασεισικού σύνδρομο για τους ακόλουθους λόγους:

(1)Ο ίδιος έχει την ειδικότητα του ορθοπεδικού χειρούργου και δήλωσε ευθαρσώς ότι δεν είναι ειδικός σε θέματα εγκεφάλου και επομένως η ενασχόληση του με το ζήτημα της εγκεφαλικής διάσεισης και των όσων αυτή προκάλεσε δεν ήταν κάτι που ενέπιπτε στη δική του ειδικότητα όπως άλλωστε ο ίδιος παραδέχτηκε. Αυτοί που ήταν σε θέση να δώσουν στο Δικαστήριο επιστημονικά τεκμηριωμένη μαρτυρία σε σχέση με το ζήτημα της εγκεφαλικής διάσεισης και του μεταδιασεισικού συνδρόμου που αυτή προκαλεί ήταν ο ΜΕ7 (νευροχειρούργος) και ο ΜΥ2 (ειδικός νευρολόγος) οι οποίοι όχι μόνο συμφώνησαν μεταξύ τους σε σχέση με το ζήτημα αυτό αλλά ανέτρεψαν τα όσα περί τούτου ανέφερε ο ΜΕ2 εξηγώντας με σαφήνεια και θετικότητα ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά μόνιμο μεταδιασεισικό σύνδρομο (όπως ισχυρίστηκε ο ΜΕ2) αλλά ότι η χρονιότητα του μεταδιασεισικού συνδρόμου, που δεν είναι τίποτα άλλο από τα συμπτώματα που προκαλεί η εγκεφαλική διάσειση είναι το χρονικό διάστημα των 1 - 12 μηνών ανάλογα με τον κάθε ασθενή. Συνεπώς, υπό το φως των όσων έχω εξηγήσει ανωτέρω, θα ήταν ακροσφαλές για το Δικαστήριο να βασιστεί στα όσα ο ΜΕ2 ανέφερε σε σχέση με το μεταδιασεισικό σύνδρομο και ως εκ τούτου, τα όσα περί τούτου ανέφερε ο ΜΕ2 δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά και απορρίπτονται. Περαιτέρω, σε ότι αφορά το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 28 παρατηρώ ότι η πρώτη σελίδα του εν λόγω πιστοποιητικού ουσιαστικά καταγράφει τα όσα αναφέρθηκαν στον ίδιο από τον Ενάγοντα και όχι αντικειμενικές διαπιστώσεις του ίδιου του γιατρού με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα σε αυτές τις αναφορές. Περαιτέρω, διαπιστώθηκε και μία υπερβολή σε αυτές τις αναφορές όπως για παράδειγμα η αναφορά σε δυσκολία στα εργασιακά καθήκοντα και η ανάγκη για συχνά διαλείμματα κατά την εργασία του Ενάγοντα τη στιγμή που ο ίδιος ο Ενάγων κατά τη μαρτυρία του δεν προέβη σε τέτοιους είδους αναφορές. Δεν μπορεί επίσης να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στο καταληκτικό σημείωμα του Τεκμηρίου 28 σύμφωνα με το οποίο ο Δρ. Τρυφωνίδης καταγράφει ότι οι επιπτώσεις των όσων προκλήθηκαν στον Ενάγοντα από το επίδικο ατύχημα «είναι άκρως επιζήμιες τόσο στην καθημερινή του ζωή από πλευράς συμμετοχής στην επαγγελματική και κοινωνική του ζωή, τα οποία έχουν αλλάξει πλήρως από τη μέρα του αναφερόμενου οδικού ατυχήματος (12/12/2011) όσο και στην οικογενειακή του ζωή όπου αδυνατεί να απολαύσει ακόμη και μικρές στιγμές με το μικρό του παιδί» για τους ακόλουθους λόγους: Πρόκειται για γενικές, αόριστες και ασαφείς αναφορές οι οποίες όχι μόνο δεν εξειδικεύθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο από τον ΜΕ2 αλλά στην πραγματικότητα φάνηκε ότι αποτελούν αναφορές οι οποίες δεν αποτελούν αντικειμενικές ιατρικές διαπιστώσεις του ίδιου αλλά συμπέρασμα βασιζόμενο στις υποκειμενικές αναφορές του ίδιου του Ενάγοντα ως αυτές καταγράφηκαν στην πρώτη σελίδα του εν λόγω Τεκμηρίου. Επιπρόσθετα, δεν μπορώ να αποδεκτώ ούτε το εύρημα το οποίο καταγράφει στο Τεκμήριο 28 σε σχέση με μυϊκό σπασμό τραπεζοειδή και παρασπονδύλιων μυών αφού πρόκειται για εύρημα το οποίο όχι μόνο δεν είχε εντοπιστεί σε καμία από τις προηγούμενες ιατρικές γνωματεύσεις του ίδιου γιατρού αλλά κυρίως διότι ο ίδιος δεν εξήγησε στο Δικαστήριο πως προέκυψε το νέο αυτό εύρημα και για ποιο λόγο η κλινική εξέταση τις προηγούμενες φορές δεν ανέδειξε κάτι τέτοιο το οποίο καταγράφηκε για πρώτη φορά 9 χρόνια μετά το επίδικο ατύχημα με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στο εν λόγω εύρημα. Δεν μπορεί επίσης να γίνει αποδεκτή η αναφορά του σε χρόνια οσφυαλγία ή οσφυϊκό σύνδρομο όπως το αποκάλεσε αφού αφενός, δεν επεξηγήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο η αναφορά σε μετατραυματική δυσλειτουργία των αποφυσιακών αρθρώσεων που φαίνεται να αποτέλεσε τη βάση της κατάληξης του σε χρόνια οσφυαλγία ή οσφυϊκό σύνδρομο όπως το αποκάλεσε και αφετέρου, όπως προκύπτει από την ίδια τη μαρτυρία του Ενάγοντα ο ίδιος δεν ανέφερε σε οποιοδήποτε στάδιο ότι αισθανόταν σε οποιοδήποτε στάδιο ή ότι αισθάνεται οποιοδήποτε πόνο ή ενόχληση στην οσφύ παρά μόνο στον αυχένα. Θα αναμενόταν λογικά ότι εάν η κάκωση ή το διάστρεμμα ή η θλάση όπως περιγράφηκαν στην οσφύ έθετε ζήτημα άλγους και μάλιστα χρόνιου στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης να γινόταν αναφορά από τον Ενάγοντα όπως άλλωστε έγινε σχετική αναφορά σε πόνο στον αυχένα του. Αξιοσημείωτο είναι επίσης και το γεγονός ότι δεν φάνηκε από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι ο Ενάγων υποβλήθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο σε οποιαδήποτε φυσιοθεραπεία στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης παρά μόνο στην αυχενική μοίρα. Περαιτέρω, είναι επίσης αξιοσημείωτο και το γεγονός ότι ο ΜΕ7 που φαίνεται να εξέτασε τον Ενάγοντα πιο πρόσφατα από όλους τους υπόλοιπους γιατρούς ουδόλως αναφέρθηκε σε οποιοδήποτε θέμα ή πρόβλημα στην οσφύ παρά μόνο στον αυχένα. Παρατηρώ επίσης ότι στο Τεκμήριο 19 είχε γίνει εύρημα και σε μειωμένη κίνηση του αυχένα κάτι το οποίο δεν φαίνεται να εξακολούθησε να υπάρχει στη μεταγενέστερη και πιο πρόσφατη εξέταση του ενάγοντα που έλαβε χώρα στις 30/11/2020 αφού δεν έχει καταγραφεί ότι υπήρχε μειωμένη κίνηση του αυχένα, ενδεικτικό και της βελτίωσης των συμπτωμάτων του Ενάγοντα. Κατά τα λοιπά, και υπό το φως των όσων έχω εξηγήσει ανωτέρω, η μαρτυρία του ΜΕ2 γίνεται αποδεκτή και το Δικαστήριο μπορεί με ασφάλεια να βασισθεί σε αυτήν για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων. ΜΕ3: Ο ΜΕ3 δεν έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο αφού η μαρτυρία του έβριθε γενικοτήτων και ασαφειών. Διαπίστωσα ότι ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει με τη δέουσα επιστημονικότητα, σαφήνεια και πειστικότητα τις αναφορές του με τρόπο ώστε το Δικαστήριο να μην είναι σε θέση να προβεί σε έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του ώστε να μπορέσει να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση. Δίδω στη συνέχεια διάφορα ενδεικτικά παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο απαντούσε στις ερωτήσεις που του τέθηκαν. Καταρχάς, κατέστη σαφές ότι η διάγνωση στην οποία προέβη δεν βασίστηκε σε δικές του κλινικές διαπιστώσεις αφού όταν ρωτήθηκε εάν ήξερε τι έπαθε ο Ενάγων από το ατύχημα ανέφερε ότι ήξερε αφού είχε δει, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, έκθεση από άλλους γιατρούς και ότι μίλησαν επίσης με το νευροχειρουργικό τμήμα και με ορθοπεδικούς και έτσι κατέληξαν, όπως είπε στην αντεξέταση του, σε κάκωση αυχενικού, κρανιοεγκεφαλική κάκωση και κάκωση στη μέση. Φάνηκε ότι αυτό ήταν το συμπέρασμα στο οποίο αυτός κατέληξε μετά από μελέτη ιατρικών εκθέσεων και συνομιλία με άλλους γιατρούς χωρίς όμως να διευκρινίσει τι ακριβώς διάβασε και με ποιους μίλησε. Θα αναμενόταν από τον ίδιο όταν ρωτήθηκε επί τούτου να βασίσει τη γνώση του περί των όσων κατ' ισχυρισμό διέγνωσε στις δικές του κλινικές εξετάσεις και διαπιστώσεις εάν πράγματι βασιζόταν σε αυτές η διάγνωση του. Εξαιρετικά αρνητική εντύπωση προκάλεσαν και οι συγκεχυμένες, καθόλου τεκμηριωμένες, ασαφείς και αόριστες αναφορές του σε στρες του εγκεφάλου, σε πιθανότητα πρόκλησης επιληψίας, σε φλεγμονές κυττάρων καθώς και η αναφορά του σε σύντομη γήρανση του Ενάγοντα τα οποία ουδόλως επεξηγήθηκαν στο Δικαστήριο και τα οποία αφέθηκαν μετέωρα. Αξιοσημείωτο είναι επίσης και το γεγονός ότι στο Τεκμήριο 20 που συνέταξε ο ίδιος γίνεται αναφορά μόνο σε αυχενικό σύνδρομο ως διάγνωση, ενώ κατά τη μαρτυρία του σε μία εμφανή προσπάθεια του να μεγεθύνει τα όσα προκλήθηκαν στον Ενάγοντα προέβη στις πιο πάνω γενικόλογες και μη επιστημονικά τεκμηριωμένες αναφορές. Περαιτέρω, εξαιρετικά αρνητική εντύπωση προκάλεσε και η προχειρότητα με την οποία αντιμετώπισε το ζήτημα των επισκέψεων του Ενάγοντα στον ίδιο. Δεν ήταν καν σε θέση να ενημερώσει το Δικαστήριο με σαφήνεια, θετικότητα και ακρίβεια ως προς τον αριθμό των κατ' ισχυρισμό επισκέψεων του Ενάγοντα σε αυτόν μη διστάζοντας να αναφέρει γενικά και αόριστα ότι αυτές οι επισκέψεις ήταν μεταξύ 50 - 100. Άγνωστος επίσης παρέμεινε και ο χρόνος των κατ' ισχυρισμό επισκέψεων. Τη στιγμή που ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν καταγεγραμμένες σε ηλεκτρονικό υπολογιστή οι πληροφορίες αυτές ήταν άξιο απορίας για ποιο λόγο δεν προσκόμισε στο Δικαστήριο συγκεκριμένη εκτύπωση από τον εν λόγω ηλεκτρονικό υπολογιστή που να κατέγραφε ακριβώς τις φορές που κατ' ισχυρισμό τον επισκέφθηκε ο Ενάγων καθώς και τον χρόνο έκαστης επίσκεψης ή έστω για ποιο λόγο δεν ανέτρεξε στο εν λόγω αρχείο πριν καταθέσει στο Δικαστήριο προκειμένου να είναι σε θέση να δώσει σαφείς απαντήσεις. Άγνωστος επίσης παρέμεινε και ο αριθμός των κατ' ισχυρισμό φυσιοθεραπειών παρά μόνο αρκέστηκε να αναφέρει ότι χρειάστηκαν αρκετές φυσιοθεραπείες για τον αυχένα. Αξιοσημείωτο είναι επίσης και το γεγονός ότι στο Τεκμήριο 20 επισυνάπτεται έγγραφο το οποίο υπογράφεται από κάποια Δρ. XXXXX Νικολένκο στο οποίο καταγράφεται ότι από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014, δηλαδή για δύο και πλέον έτη υποβλήθηκε σε 35 φυσιοθεραπείες χωρίς να διευκρινιστεί κατά πόσο έλαβαν χώρα και άλλες φυσιοθεραπείες πέραν από αυτές. Με την ίδια προχειρότητα αντιμετώπισε και το ζήτημα του ποσού που κατ' ισχυρισμό χρέωσε τον Ενάγοντα, ύψους €39.100. Όχι μόνο δεν υπήρξε οποιαδήποτε επεξήγηση ως προς το πως προέκυψε το εν λόγω ποσό με αναφορά στις κατ' ισχυρισμό υπηρεσίες που προσφέρθηκαν και την αξία αυτών αλλά επιπρόσθετα δεν ήταν ούτε σε θέση να παρουσιάσει στο Δικαστήριο οποιοδήποτε έγγραφο προς επιβεβαίωση του εν λόγω ποσού λέγοντας ότι θα έπρεπε να ψάξει στα βιβλία τους για να βρει τέτοιο έγγραφο, αναφορές βεβαίως που όχι μόνο δεν έπεισαν το Δικαστήριο αλλά δημιούργησαν καχυποψία ως προς το αληθές των εν λόγω αναφορών. Τα πιο πάνω κενά και αδυναμίες άφησαν τη μαρτυρία του ΜΕ3 μετέωρη και μη δυνάμενη να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή οποιωνδήποτε συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Τα πιο πάνω τρωτά σημεία στη μαρτυρία του και οι πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου κλονίζουν το υπόβαθρο της αξιοπιστίας του εν λόγω μάρτυρα σε βαθμό που η απόδοση οποιασδήποτε βαρύτητας στη μαρτυρία του να καθίσταται ακροσφαλής. Έχοντας δώσει κάποια ενδεικτικά και μόνο παραδείγματα των τοποθετήσεων του προς το Δικαστήριο κρίνω ότι η μαρτυρία του ΜΕ3 δεν ήταν αξιόπιστη και την απορρίπτω στην ολότητα της. ΜΕ4: Η εντύπωση που αποκόμισε το Δικαστήριο από αυτόν τον μάρτυρα ήταν σε γενικές γραμμές θετική και για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια κρίνω ότι η μαρτυρία του μπορεί να γίνει μερικώς αποδεκτή. Από τη μαρτυρία του κατέστη σαφές ότι ο ίδιος εξέτασε τον Ενάγοντα μόνο δύο φορές, ήτοι στις 9/1/2013 και ακολούθως στις 29/1/2014 και έκτοτε δεν εξέτασε εκ νέου τον Ενάγοντα. Δεν έχω διαπιστώσει οποιεσδήποτε εγγενείς αδυναμίες σε σχέση με τη γνώμη που ο ίδιος εξέφρασε ως προς την εικόνα χρόνιου αυχενικού συνδρόμου την οποία διαπίστωσε κατά τη δεύτερη και τελευταία εξέταση στην οποία υπέβαλε τον Ενάγοντα τον Ιανουάριο του 2014. Για τους λόγους που εξηγώ στη συνέχεια, δεν μπορώ να αποδεκτώ και να αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στο συμπέρασμα το οποίο κατέγραψε στη σελίδα 4 του ιατρικού του πιστοποιητικού, Τεκμηρίου 17 σύμφωνα με το οποίο: «λόγω του μεταδιασεισικού συνδρόμου, του χρόνιου αυχενικού συνδρόμου και της χρόνιας οσφυαλγίας, η προτραυματική ικανότητα του ατόμου αυτού, για διάφορες πνευματικές, και ελαφρές ακόμη φυσικές δραστηριότητες έχει μόνιμα και σε μεγάλο βαθμό επηρεασθεί αρνητικά». Πρόκειται για μία γενική αναφορά η οποία ουδόλως επεξηγήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο και το Δικαστήριο θα ανέμενε να γίνει ξεκάθαρη, εξειδικευμένη και τεκμηριωμένη αναφορά σε σχέση με το είδος των κατ' ισχυρισμό πνευματικών και φυσικών δραστηριοτήτων που επηρεάστηκαν αρνητικά, από τη στιγμή μάλιστα που ο ΜΕ4 δεν εξέτασε εκ νέου τον Ενάγοντα από τον Ιανουάριο του 2014 με αποτέλεσμα να είχαν ήδη παρέλθει 7 έτη από την ημέρα που καταγράφηκε αυτή η αναφορά μέχρι και την ημέρα που ο ίδιος έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Αναδύθηκε στην πραγματικότητα μία προσπάθεια υπερβολής στα όσα καταγράφηκαν στο εν λόγω συμπέρασμα, ενδεικτικό της οποίας ήταν και η συμπερίληψη του μεταδιασεισικού συνδρόμου στον κατ' ισχυρισμό μόνιμο αρνητικό επηρεασμό των εν λόγω δραστηριοτήτων τη στιγμή που όπως εξήγησα και κατά την αξιολόγηση του ΜΕ2 η μαρτυρία των ειδικών σε σχέση με το ζήτημα αυτό (ήτοι ΜΕ7 και ΜΥ2) κατέδειξε ότι το μεταδιασεισικό σύνδρομο δεν μπορεί να έχει διάρκεια περισσότερη από 12 μήνες καθιστώντας σαφές ότι δεν μπορεί να γίνεται λόγος για μόνιμο επηρεασμό των όποιων ικανοτήτων ή δραστηριοτήτων ενός προσώπου εξαιτίας του μεταδιασεισικού συνδρόμου. Οι αναφορές του λοιπόν στο μεταδιασεισικό σύνδρομο δεν αποτελούν ασφαλές υπόβαθρο για το Δικαστήριο και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Υπερβολή και έλλειψη πειστικότητας αναδύθηκε επίσης και στην αναφορά του περί μη ύπαρξης πιθανότητας βελτίωσης στον Ενάγοντα μετά την πάροδο 10 ετών από το ατύχημα τη στιγμή που παρήλθαν εφτά

(7)έτη από την ημερομηνία που ο ΜΕ4 εξέτασε τον Ενάγοντα με αποτέλεσμα ο ίδιος να μην είναι σε θέση να διαπιστώσει ή να σχολιάσει την όποια ενδεχόμενη βελτίωση του Ενάγοντα στο μεσοδιάστημα την οποία όμως χωρίς ενδοιασμό έσπευσε να αποκλείσει. Θα αναμενόταν τουλάχιστον να εξηγήσει στο Δικαστήριο πως κατέληξε σε αυτήν την αναφορά και που βασίστηκε από τη στιγμή που ο ίδιος δεν εξέτασε τον Ενάγοντα για αρκετά χρόνια μετά το ατύχημα. Ούτε και εξηγήθηκε για ποιο λόγο δεν εξέτασε εκ νέου ο ΜΕ4 τον Ενάγοντα έτσι ώστε να είναι σε θέση να δώσει στο Δικαστήριο μία σαφή εικόνα για τη σημερινή κατάσταση του Ενάγοντα. Άλλωστε, όπως προκύπτει από την ήδη αποδεκτή από το Δικαστήριο ιατρική μαρτυρία ενδεικτικό της βελτίωσης των συμπτωμάτων του Ενάγοντα ήταν και το γεγονός ότι ενώ είχε αρχικώς καταγραφεί από τον Δρ. Τρυφωνίδη (ΜΕ2) μειωμένη κίνηση του αυχένα στην πιο πρόσφατη εξέταση του ενάγοντα από τον ίδιο που έλαβε χώρα στις 30/11/2020 δεν φαίνεται να εξακολούθησε να υπάρχει κάτι τέτοιο. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι και δεν αποδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα σε αυτήν την αναφορά. Περαιτέρω, αναδύθηκε μία αστάθεια σε σχέση με το πότε παρουσιάστηκε η βλάβη στον τραπεζοειδή μυ και κατά πόσο αυτή συνδέεται αιτιωδώς με το επίδικο ατύχημα. Αρχικά ανέφερε ότι δεν μπορεί να ξέρει πότε παρουσιάστηκε η βλάβη λέγοντας ότι ακολουθεί τη ροή των γεγονότων, ήτοι ότι επισυνέβη ένα ατύχημα και όταν έγιναν εξετάσεις από νευρολόγο βρέθηκε αυτό το πράγμα και στη συνέχεια όταν του υποβλήθηκε ότι δεν είναι σε θέση να βεβαιώσει με υπεύθυνο τρόπο το Δικαστήριο πότε έλαβε χώρα το πρόβλημα με τον τραπεζοειδή μυ ανέφερε ότι αυτό θα έπρεπε να το πει αυτός που συνέταξε το Τεκμήριο 16 και όχι ο ίδιος χωρίς ουσιαστικά να πει ότι προήλθε από το επίδικο ατύχημα. Στη συνέχεια, σε άλλο σημείο όταν του υποβλήθηκε ότι δεν συνδέεται ο εν λόγω τραυματισμός με το επίδικο ατύχημα ανέφερε ότι δεν μπορούσε ουσιαστικά να ξέρει αν συνδέεται και ότι λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό του τραυματία συμπέρανε ότι είναι επακόλουθο του ατυχήματος ενώ σε άλλο σημείο όταν του υποβλήθηκε εκ νέου ότι δεν συνδέεται και ενώ προηγουμένως παραδέχτηκε ότι δεν μπορούσε να ξέρει διαφοροποίησε την απάντηση του διαφωνώντας με την εν λόγω υποβολή. Στην πραγματικότητα όμως, φάνηκε ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να ήταν βέβαιος σε σχέση με το ζήτημα αυτό αποδεχόμενος ουσιαστικά ότι μόνο ο συντάκτης του ηλεκτρομυογραφήματος (Τεκμήριο 16) (ο οποίος έχει την ειδικότητα του νευρολόγου) θα ήταν σε θέση να διαφωτίσει με υπεύθυνο τρόπο το Δικαστήριο σε σχέση με το εν λόγω ζήτημα, αφού άλλωστε ο ίδιος δεν έχει την ειδικότητα του νευρολόγου αλλά του ορθοπεδικού χειρούργου. Ούτε έχει πεισθεί το Δικαστήριο από τα όσα περί τούτου ανέφερε ότι θα μπορούσε να εκφέρει γνώμη και για το ζήτημα αυτό. Για τους πιο πάνω λόγους, τα όσα επί του προκειμένου ανέφερε ο ΜΕ4 κρίνω ότι δεν συνιστούν ασφαλές υπόβαθρο σε σχέση με το ζήτημα της αιτιώδους συνάφειας των νευρογενών αλλοιώσεων που εντοπίστηκαν το 2013 στο δεξί τραπεζοειδή μυ του Ενάγοντα με το επίδικο ατύχημα και απορρίπτονται. Περαιτέρω, για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν κατά την αξιολόγηση του ΜΕ2 δεν μπορεί επίσης να γίνει αποδεκτή η αναφορά του σε χρόνια οσφυαλγία. Κατά τα λοιπά, η μαρτυρία του ΜΕ4 μπορεί να γίνει αποδεκτή και το Δικαστήριο μπορεί να βασισθεί σε αυτή για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων. ΜΕ7: Θετική ήταν η εντύπωση που το Δικαστήριο αποκόμισε από τον ΜΕ

1. Ήταν ξεκάθαρος και διαφωτιστικός σε σχέση με το ζήτημα της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης υπό τη μορφή εγκεφαλικής διάσεισης που υπέστη ο Ενάγων καθώς επίσης και το ζήτημα του μεταδιασεισιακού συνδρόμου εξηγώντας με επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο τη φύση του εν λόγω συνδρόμου και τη χρονιότητα του, διευκρινίζοντας με ειλικρίνεια ότι το εν λόγω σύνδρομο μπορεί να διαρκέσει από έναν μήνα μέχρι 5 με 6 μήνες, με σταδιακή βελτίωση. Σημειώνω ότι κατέστη σαφές από τα όσα ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι η ημερομηνία που φέρει η γνωμάτευση του (Τεκμήριο 14) δεν είναι η ημερομηνία της εξέτασης του Ενάγοντα αλλά φαίνεται απλώς να συντάχθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο η εν λόγω γνωμάτευση αφού όπως ευθαρσώς δήλωσε μετά το πρώτο δίμηνο-τρίμηνο δεν ξαναείδε τον Ενάγοντα τον οποίο είδε εκ νέου 20 μέρες πριν καταθέσει στο Δικαστήριο. Αυτό βεβαίως είναι ενδεικτικό και της σταδιακής βελτίωσης της συμπτωματολογίας του μεταδιασεισιακού συνδρόμου στον Ενάγοντα αφού από τη μαρτυρία φάνηκε ότι δεν αποτάθηκε σε οποιοδήποτε άλλο νευροχειρούργο ή νευρολόγο σε σχέση με την εγκεφαλική διάσειση. Ήταν σαφής και κατατοπιστικός ότι το μεταδιασεισιακό σύνδρομο συνήδε με την κλινική εικόνα που περιέγραφε ο ασθενής κατά την παραμονή του στο νοσοκομείο καθώς και στις επισκέψεις που έκανε μετά στα εξωτερικά ιατρεία. Δεν δίστασε να συμφωνήσει απόλυτα με το Τεκμήριο 37 (Ιατρική γνωμάτευση Δρ. Κυριαλλή νευρολόγου (ΜΥ2) ημερομηνίας 21/2/21) όπου ξεκαθαρίζεται ότι οι πονοκεφάλοι για τους οποίους παραπονείτο ο Ενάγων δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε σχέση με την εγκεφαλική διάσειση που υπέστη από το επίδικο ατύχημα αλλά είναι αποτέλεσμα ημικρανιών και συμφωνώντας ότι συμπτώματα όπως ο πονοκέφαλος, ναυτία, δυσανεξία στο φως και ήχους, διαταραχές όρασης είναι χαρακτηριστικά ημικρανίας και όχι διάσεισης. Τα όσα λοιπόν ανέφερε στο Δικαστήριο σε σχέση με τα πιο πάνω ζητήματα μπορούν να γίνουν αποδεκτά και το Δικαστήριο μπορεί με ασφάλεια να βασισθεί σε αυτά για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων. Σε ότι αφορά το μέρος της μαρτυρίας του σε σχέση με το πρόβλημα στον αυχένα του Ενάγοντα και συγκεκριμένα τις αναφορές του ότι παρουσιάζει αρκετές στενώσεις, εκφυλιστικές αλλοιώσεις καθώς και πολύ μικρές, αλλά πολλαπλές σπονδυλολισθήσεις παρατηρώ ότι πρόκειται για αναφορές οι οποίες βρίσκονται εκτός δικογράφων με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην μπορεί παρά να αγνοήσει στην ολότητά τους τις επίμαχες αναφορές του.[12] Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι όπως ο ίδιος ανέφερε, αυτές είναι οι διαγνώσεις οι οποίες περιγράφονται στη γνωμάτευση του ακτινολόγου στο τελευταίο μαγνητικό που έχει υποβληθεί ο Ενάγων στο οποίο φαίνεται να υποβλήθηκε (για πρώτη φορά) σχεδόν 10 χρόνια μετά το ατύχημα, οι οποίες πέραν του ότι δεν δικογραφήθηκαν, δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο η ρηθείσα γνωμάτευση αλλά ούτε συνδέθηκαν οι εν λόγω αναφορές αιτιωδώς με το επίδικο ατύχημα. Επίσης υπό αυτές τις περιστάσεις, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στην αναφορά του περί συμφωνίας του με το συμπέρασμα του Δρ. Κετώνη στο Τεκμήριο 17 αφού αυτή συναρτάται άμεσα με τις ανωτέρω αναφερόμενες μη δικογραφημένες αναφορές. ΜΥ1: Θετική ήταν η εντύπωση που το Δικαστήριο αποκόμισε και σε σχέση με τον ΜΥ1 γεγονός που οδηγεί σε αποδοχή της μαρτυρίας του με εξαίρεση το μέρος στο οποίο αναφέρομαι στη συνέχεια. Παρατηρώ ότι ενώ ουσιαστικά υπάρχει συμφωνία με τους ΜΕ2 και ΜΕ4 σε σχέση με το είδος των τραυματισμών που προκλήθηκαν στον Ενάγοντα από το επίδικο ατύχημα φαίνεται να εξέφρασε διαφορετική άποψη σε σχέση με τη συμπτωματολογία των τραυματισμών λέγοντας σε σχέση με τη θλάση στον αυχένα ότι ο πόνος και η ταλαιπωρία υποχώρησαν σιγά σιγά αφήνοντας να εννοηθεί εμμέσως πλην σαφώς ότι δεν υπήρξε οποιοδήποτε κατάλοιπο στον Ενάγοντα. Παρατηρώ όμως ότι δεν εξειδικεύθηκε με οποιοδήποτε τρόπο αυτή η αναφορά ούτε επεξηγήθηκε πότε κατά τη δική του γνώμη υποχώρησαν τα συμπτώματα ούτε πως κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα τη στιγμή που ο ίδιος καταγράφει ότι του παραπονείτο κατά την εξέταση για δυσκαμψία στον αυχένα. Άλλωστε, κατά την αντεξέταση του δεν αρνήθηκε την ύπαρξη αυχενικού συνδρόμου λέγοντας ότι κατά τη γνώμη του αυτό δεν μπορεί να επηρεάσει τις ικανότητες του ασθενή μετά από 9 χρόνια χωρίς να πει ότι δεν τίθεται ζήτημα αυχενικού συνδρόμου στη συγκεκριμένη περίπτωση. Περαιτέρω, διαπιστώνω ότι ο ΜΥ1 δεν προέβη σε οποιαδήποτε αναφορά σε σχέση με τη σοβαρότητα των εν λόγω τραυματισμών. Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης, στο βαθμό που η προσέγγιση του σε σχέση με τη συμπτωματολογία του Ενάγοντα διαφέρει από αυτή που παρουσιάστηκε εκ μέρους των ΜΕ2 και ΜΕ4 θα προτιμήσω τα όσα περί τούτου αναφέρθηκαν και έγιναν αποδεκτά από το Δικαστήριο εκ μέρους των ΜΕ2 και ΜΕ
2. ΜΥ2: Πολύ καλή και θετική εντύπωση έκανε στο Δικαστήριο και ο ΜΥ
3. Η μαρτυρία του φάνηκε ότι συμπλήρωσε τη μαρτυρία του ΜΕ7 και συνάδει απόλυτα με αυτήν. Ήταν ξεκάθαρες και σαφείς οι αναφορές του τόσο σε σχέση με το ζήτημα της εγκεφαλικής διάσεισης όσο και με το ζήτημα των ημικρανιών για τις οποίες παραπονείται ο Ενάγων οι οποίες όπως εξήγησε δεν σχετίζονται με την εγκεφαλική διάσειση που υπέστη από το επίδικο ατύχημα θέση με την οποία άλλωστε συμφώνησε και ο ΜΕ7, εξηγώντας ότι πρόκειται για κληρονομική πάθηση. Ήταν ιδιαίτερα σαφής και διαφωτιστικός όταν ρωτήθηκε σε σχέση με την ανάγκη διενέργειας μαγνητικής τομογραφίας σχολιάζοντας και επισημαίνοντας εύλογα το γεγονός ότι ο Ενάγων δεν υποβλήθηκε από τους θεράποντες ιατρούς του σε μαγνητική τομογραφία κατά τον ουσιώδη χρόνο κάτι που κατά τη γνώμη του υποδήλωνε και την ανυπαρξία έντονων ανησυχιών σε σχέση με την κατάσταση υγείας του Ενάγοντα. Εξήγησε με σταθερότητα και σαφήνεια ότι ούτε ο ίδιος έβρισκε λόγο να υποβάλει τον Ενάγοντα σε μαγνητική τομογραφία από τη στιγμή που η νευρολογική του εξέταση ήταν και παρέμενε φυσιολογική. Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του ΜΥ2 αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ευρημάτων. ΜΕ5, ΜΕ6 και ΜΥ3: Θετική ήταν η εντύπωση που σχημάτισε το Δικαστήριο σε σχέση με τους ΜΕ5, ΜΕ6 και ΜΥ3 οι οποίοι απαντούσαν αυθόρμητα και με ειλικρίνεια τις ερωτήσεις που τους τέθηκαν και συνεπώς, κρίνω ότι η μαρτυρία τους ήταν αξιόπιστη και την αποδέχομαι με εξαίρεση τα ακόλουθα σημεία: Σε ότι αφορά τον ΜΕ5 η αναφορά του ότι ο Ενάγων ανά τακτά διαστήματα θα πρέπει να ακολουθεί πρόγραμμα φυσιοθεραπείας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού αφενός, δεν εξειδικεύθηκε και αφετέρου, δεν συνάδει με την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή ιατρική μαρτυρία. Σε ότι αφορά τον ΜΕ6 δεν αποδέχομαι την αναφορά του όπως αυτή καταγράφηκε στο Τεκμήριο 11 ότι ο Ενάγων αναγκάστηκε μετά το επίδικο ατύχημα να σταματήσει το άθλημα του ταεκβοντό αφού ο ίδιος στην προφορική του μαρτυρία ευθαρσώς δήλωσε ότι ουσιαστικά ήταν αυτός που ανάγκασε τον Ενάγοντα να σταματήσει λόγου του φόβου του να προπονεί αθλητές που χτύπησαν όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Σε ότι αφορά τον ΜΥ3 παρατηρώ ότι η μαρτυρία του δεν πρόσθεσε οτιδήποτε στα όσα σχετικώς ανέφερε ο ΜΕ
4. ΜΕ1: Προχωρώ στη συνέχεια να αξιολογήσω τη μαρτυρία του ΜΕ
5. Για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια η μαρτυρία του μπορεί να γίνει μερικώς αποδεκτή. Ο Ενάγων ενώ έκανε σε γενικές γραμμές θετική εντύπωση στο Δικαστήριο σε σχέση με τα όσα βίωσε καθώς και τις εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε μετά το επίδικο ατύχημα, εντούτοις, αναδύθηκε έντονα από την μαρτυρία του το στοιχείο της υπερβολής σε σχέση με τα προβλήματα που του προκάλεσε το επίδικο ατύχημα και εξακολουθεί σύμφωνα με τον ίδιο να αντιμετωπίζει καθώς και το μέγεθος του πόνου και της ταλαιπωρίας που του έχει προκαλέσει, κάτι που με κάνει να μην μπορώ να αποδεχτώ στην ολότητα της τη μαρτυρία του. Διαπιστώθηκε ότι διάφορα σημεία της μαρτυρίας του δεν συνάδουν ούτε υποστηρίζονται από την ήδη αποδεκτή από το Δικαστήριο ιατρική μαρτυρία, στοιχείο ενδεικτικό της υπερβολής του. Παραθέτω στη συνέχεια κάποια ενδεικτικά παραδείγματα των αναφορών του τα οποία δεν υποστηρίζονται από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή ιατρική μαρτυρία και συνεπώς, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά: - Αναφορά σε επιδείνωση της κατάστασης του, - Αναφορά σε πόνο στα μάτια, θόλωση στην όραση, ενόχληση από φως και θόρυβο, πονοκεφάλους και ημικρανίες, - Αναφορά σε αδυναμία συγκέντρωσης, κόπωση, ζαλάδες: Η ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή ιατρική μαρτυρία επιβεβαίωσε ότι αυτά είναι συμπτώματα μεταδιασεισικού συνδρόμου η χρονιότητα του οποίου κυμαίνεται μεταξύ 1-12 μηνών και συνεπώς δεν μπορεί να γίνεται λόγος για μονιμότητα των εν λόγω συμπτωμάτων, - Αναφορά σε ανάγκη για καθημερινή λήψη φαρμάκων, - Αναφορές σε αδυναμία άθλησης και συνέχισης του τάεκβοντο, - Αναφορές σε ψυχολογικά προβλήματα (όπως έλλειψη αυτοπεποίθησης και ανάγκης για συνεχή συμπαράσταση για να μην νιώθει διαφορετικός). Ενδεικτικό της έντονης προσπάθειας του να παρουσιάσει στο Δικαστήριο μία εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα σε σχέση με την κατάσταση της υγείας του ήταν και η αναφορά του ότι ο Δρ. Τρυφωνίδης όταν τον είδε το 2020 του είπε ότι η κατάσταση του είναι χειρότερη από την κατάσταση του το
6. Η πιο πάνω αναφορά δεν συνάδει ούτε υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του Δρ. Τρυφωνίδη (ΜΕ2) ο οποίος σε κανένα σημείο δεν ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση του είπε ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι το οποίο τον έκανε να νιώθει καλά όπως τον αθλητισμό λέγοντας ότι αυτό απαγορεύεται και ότι δεν δικαιούται να το κάνει. Δεν υπήρξε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε ιατρική μαρτυρία ότι απαγορεύεται σε αυτόν να ασχοληθεί με τον αθλητισμό ή ότι δεν δικαιούται να αθλείται. Στο βαθμό που τα όσα ανέφερε σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει δεν συνάδουν με την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή ιατρική μαρτυρία αυτά δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά και απορρίπτονται. Σε σχέση με την ενασχόληση με το Ταεκβοντο η εικόνα που επιδιώχθηκε να παρουσιασθεί στο Δικαστήριο ότι ήταν εντελώς αδύνατο να ασχοληθεί με το άθλημα αυτό από την ημέρα του επίδικου τροχαίου ατυχήματος και εντεύθεν και ότι ουσιαστικά ήταν το επίδικο ατύχημα ο λόγος που σταμάτησε να ασχολείται σε οποιοδήποτε βαθμό με το εν λόγω άθλημα δεν έπεισε και αναδύθηκε η προσπάθεια του να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο μία άλλη διάσταση πραγμάτων η οποία δεν ανταποκρινόταν όμως στην πραγματικότητα για τους ακόλουθους λόγους: (α) Για να αποδείξει την ενασχόληση του με το άθλημα αυτό παρουσίασε διάφορες βεβαιώσεις και τιμητικά διπλώματα τα οποία αφορούν την περίοδο από το έτος 2000 μέχρι το έτος
7. Θα αναμενόταν λογικά η ύπαρξη μίας συνέχειας σε αυτές τις βεβαιώσεις και διπλώματα τουλάχιστον μέχρι την ημέρα του επίδικου τροχαίου ατυχήματος εάν ο πραγματικός και μοναδικός λόγος που ο ενάγων σταμάτησε να ασχολείται με το άθλημα αυτό ήταν το επίδικο ατύχημα. Αναδύεται η ύπαρξη ενός κενού από το 2005 μέχρι και το τέλος του 2011 που επισυνέβη το επίδικο ατύχημα για το οποίο δεν δόθηκε καμία εξήγηση και το οποίο δεν συνάδει με την κατ' ισχυρισμό συνεχή, συστηματική και αδιάκοπη ενασχόληση με το άθλημα αυτό. Ενδεικτικό της ανειλικρίνειας του ενάγοντα και της προσπάθειας του να υπερβάλει σε σχέση με την ενασχόληση με το εν λόγω άθλημα ήταν και η ακόλουθη διάσταση στις αναφορές του: ενώ ανέφερε ότι ήταν αθλητής του ταεκβοντό για 14 χρόνια (παράγραφος 27 της γραπτής του δήλωσης - Έγγραφο Α) σε άλλο σημείο της δήλωσης του αναφέρει ότι ασχολείτο με το εν λόγω άθλημα από την ηλικία των 10 ετών μέχρι και την ημερομηνία του επίδικου ατυχήματος που με ένα απλό μαθηματικό υπολογισμό προκύπτει ότι είναι 11 έτη και όχι 14 έτη. (β) Πέραν και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή ιατρική μαρτυρία καταρρίπτεται η θέση του Ενάγοντα ότι είναι εντελώς αδύνατον να ασχοληθεί με το άθλημα αυτό και ότι αυτός σταμάτησε να ασχολείται λόγω των συμβουλών των γιατρών του. Σε κανένα ιατρικό πιστοποιητικό δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε αναφορά ότι δεν επιτρέπεται στον Ενάγοντα να συνεχίσει την ενασχόληση του με το άθλημα αυτό. Ο Δρ. Τρυφωνίδης (ΜΕ2) ερωτηθείς εάν μπορεί να συνεχίσει να κάνει τάεκβοντο ανέφερε ότι δεν θα μπορούσε να ασχοληθεί ενδεχομένως στον ίδιο βαθμό (εννοώντας σε επίπεδο πρωταθλητισμού) αλλά ότι θα έπρεπε να ρωτηθεί ο ίδιος για το πως νιώθει, χωρίς να αναφέρει ότι δεν είναι ιατρικά ενδεδειγμένο, λόγου χάρη, να συνεχίσει να ασχολείται. Με άλλα λόγια, κατέστη σαφές ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε ιατρική σύσταση ή ένδειξη περί παύσης ενασχόλησης με το άθλημα αυτό σε οποιαδήποτε βαθμό αλλά αντίθετα ότι εναπόκειται στον ίδιο το θέμα αυτό. (γ) Η επιθυμία του να γίνει δάσκαλος Τάεκβοντο αναφέρθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του και διαπιστώνεται επίσης ότι δεν έχει δικογραφηθεί ένας τέτοιος ισχυρισμός. Εν πάση περιπτώσει, από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία φάνηκε ότι με τα υφιστάμενα διπλώματα που είχε ο Ενάγων δεν ήταν σε θέση να ασχοληθεί επαγγελματικά με το άθλημα αυτό. Θα έπρεπε όπως ανέφερε ο ΜΕ6 να ακολουθήσουν άλλα τρία διπλώματα και έγκριση από τον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ) χωρίς να προσκομιστεί στο Δικαστήριο μαρτυρία ότι ο Ενάγων θα εξασφάλιζε τα πιο πάνω σε περίπτωση που συνέχιζε κανονικά το εν λόγω άθλημα, τη στιγμή μάλιστα που από την μαρτυρία που ο ίδιος προσκόμισε αναδύθηκε ότι δεν έλαβε οποιαδήποτε άλλη βεβαίωση/δίπλωμα σε σχέση με την ενασχόληση του με το εν λόγω άθλημα για ένα συνεχές διάστημα 6 ετών πριν το επίδικο ατύχημα. Η αναφορά του κατά τη μαρτυρία του ότι το πρώτο νταν (dan) που κατέκτησε του έδιδε το δικαίωμα να διδάξει και ότι έφτασε να γίνει δάσκαλος καταρρίπτεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία σύμφωνα με την οποία για να ήταν σε θέση να διδάξει θα έπρεπε να εξασφαλίσει άλλα τρία διπλώματα και έγκριση από τον ΚΟΑ και ήταν επίσης ενδεικτική της ανειλικρινούς προσπάθειας του να ισχυριστεί ότι ήταν εξαιτίας του ατυχήματος που δεν ασχολήθηκε με το εν λόγω άθλημα. (δ) Περαιτέρω, από την ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία προέκυψε ότι εναπόκειτο στον Ενάγοντα να παρουσιάσει σχετικό δελτίο υγείας στο σωματείο στο οποίο προπονείτο σύμφωνα με τη διαδικασία που απαιτεί ο Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού το οποίο ουδέποτε παρουσίασε και δεν υπήρξε μαρτυρία ότι επιδίωξε οποτεδήποτε να εξασφαλίσει τέτοιο δελτίο υγείας αλλά λόγω της κατάστασης του δεν του δόθηκε ή ότι δεν ήταν δυνατόν να εξασφαλιστεί τέτοιο δελτίο υγείας. (ε) Στην πραγματικότητα φάνηκε ότι είναι το ίδιο το σωματείο το οποίο τον προπονούσε που τον ανάγκασε κατά τον ουσιώδη χρόνο να σταματήσει τις προπονήσεις του όπως ευθαρσώς δήλωσε ο ΜΕ6 από την οποία αναφορά προκύπτει εμμέσως πλην σαφώς ότι ο Ενάγων επιδίωξε να προπονηθεί εκ νέου και δεν τον άφησε ο ΜΕ
8. Έλλειψη σταθερότητας και αυθορμητισμού αναδύθηκε και όταν ρωτήθηκε για το πότε άρχισε για πρώτη φορά να εργάζεται. Ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι η πρώτη φορά που εργάστηκε ήταν το 2018 σε μία εταιρεία marketing αρνούμενος ότι είχε δουλέψει και πιο πριν στην πορεία παραδέχτηκε ότι εργάστηκε τον Αύγουστο και Σεπτέμβρη του 2015 σε εστιατόριο το οποίο ήταν ανοιχτό μέχρι τις βραδινές ώρες. Ήταν εμφανής ο αιφνιδιασμός του σε αυτό το σημείο και η προσπάθεια του να υπεκφύγει αφού αρχικά ισχυρίστηκε ότι τον έπαιρναν άλλοι εκεί ενώ στη συνέχεια παραδέχτηκε όταν του υποδείχθηκε συγκεκριμένη φωτογραφία οχήματος ότι οδηγούσε και ο ίδιος για να μεταβεί στον χώρο εργασίας του. Αυτό βέβαια είναι και μία ένδειξη της σταδιακής βελτίωσης και υποχώρησης των συμπτωμάτων του και της εν γένει κατάστασης της υγείας του αφού δεν θα αναμένετο λογικά να ήταν σε θέση να εργαστεί το 2015 εάν η κατάσταση της υγείας του δεν βελτιωνόταν. Άλλωστε, ενδεικτικό της σταδιακής βελτίωσης της συμπτωματολογίας του (που αποτελεί και εύρημα του Δικαστηρίου) είναι και τα ακόλουθα γεγονότα όπως αυτά προέκυψαν αβίαστα από το σύνολο της ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτής μαρτυρίας και αποτελούν επίσης ευρήματα του Δικαστηρίου: - από το 2012 όταν παραπέμφθηκε για εξέταση στο νοσοκομείο από τον Δρ. Συμεωνίδη δεν επισκέφθηκε εκ νέου τον Δρ. Συμεωνίδη, νευροχειρουργό τον οποίο φαίνεται να επισκέφθηκε το 2021 και αυτό για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, - από τις αρχές του 2014 δεν επισκέφθηκε εκ νέου τον Δρ. Κετώνη (ΜΕ4), - από το 2016 επισκέφθηκε ξανά τον Δρ. Τρυφωνίδη (ΜΕ2) το 2020 και αυτό για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, - το 2015 αναζήτησε ο ίδιος εργασία και εργάστηκε σε εστιατόριο ενώ το 2018 άρχισε εργασία σε εταιρεία η οποία ασχολείται με υπηρεσίες marketing, - από την ημέρα του επίδικου ατυχήματος δεν χρειάστηκε να υποβληθεί σε μαγνητικές τομογραφίες στις οποίες φάνηκε να υποβλήθηκε για πρώτη φορά το 2021 όταν επισκέφθηκε τον Δρ. Συμεωνίδη και αυτό για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, - ο ίδιος ευθαρσώς παραδέχτηκε ότι δεν αισθάνεται καθημερινά αυχεναλγίες λέγοντας ότι έχει ενοχλήσεις σε τακτά διαστήματα χωρίς όμως να εξειδικεύσει αυτή του την αναφορά, - πραγματοποίησε 35 φυσιοθεραπείες στο Νοσοκομείο το έτος 2012 και στη συνέχεια, για τα επόμενα 2 και πλέον έτη από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014 πραγματοποίησε ακόμα 35 φυσιοθεραπείες.[13] Έκτοτε, παρουσιάστηκε μία απόδειξη ημερομηνίας 17/3/16 για ποσό ύψους €100 στην οποία δεν καταγράφεται ο αριθμός των φυσιοθεραπειών (Τεκμήριο 21 (α)) και άλλη μία για το έτος 2020 για 12 φυσιοθεραπείες (Τεκμήριο 21 (β)). Αξιοσημείωτες ήταν και οι αναφορές του Ενάγοντα ότι στο Θριάσιο (κέντρο φυσιοθεραπείας το οποίο εξέδωσε το Τεκμήριο 21 (α) και (β)) πήγαινε κάθε φορά που είχε κρίση και έπρεπε να πάει, όπως είπε, αμέσως φυσιοθεραπεία επειδή ήταν δίπλα από το σπίτι του. Συνάγεται από τις ίδιες τις αναφορές του Ενάγοντα ότι από το 2011 που έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα πήγε στο Θριάσιο για την αντιμετώπιση των κατ' ισχυρισμό κρίσεων του μόνο δύο φορές, μία το 2016 και μία το
9. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ενώ το Δικαστήριο αποδέχεται ότι ο Ενάγων έχει βεβαίως υποστεί πόνο και ταλαιπωρία από το επίδικο ατύχημα, δεν αποδέχεται ότι ο Ενάγων ήταν απόλυτα ειλικρινής ως προς το μέγεθος του πόνου και της ταλαιπωρίας του που έχει υποστεί από το επίδικο ατύχημα αφού ήταν διάχυτη από το εδώλιο του μάρτυρα η προσπάθεια του να μεγεθύνει την ταλαιπωρία που του έχει προκαλέσει το επίδικο ατύχημα. Σε ότι αφορά το μέρος της μαρτυρίας του Ενάγοντα σε σχέση με τις ειδικές ζημιές που αξιώνει αναφορά γίνεται στη συνέχεια. Το ζήτημα της αιτιώδους συνάφειας των νευρογενών αλλοιώσεων στον δεξί τραπεζοειδή μυ με το επίδικο ατύχημα: Ενώ ήταν κοινώς αποδεκτό ότι περί τα τέλη του 2013 σε ηλεκτρομυογράφημα στο οποίο υπεβλήθη ο Ενάγων εντοπίστηκαν ελαφρές χρόνιες νευρογενείς αλλοιώσεις στον δεξί τραπεζοειδή μυ αυτό το οποίο ήταν υπό αμφισβήτηση ήταν η αιτιώδης συνάφεια του εν λόγω ευρήματος με τον τραυματισμό από το επίδικο ατύχημα. Όπως προκύπτει από την παράθεση και αξιολόγηση της ιατρικής μαρτυρίας δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ασφαλές υπόβαθρο το οποίο θα επέτρεπε στο Δικαστήριο να συνδέσει αιτιωδώς αυτό το εύρημα με το επίδικο ατύχημα αφού οι επίμαχες αναφορές του Δρ. Κετώνη (ΜΕ4) για τους λόγους που εξήγησα κατά την αξιολόγηση του εν λόγω μάρτυρα κάθε άλλο παρά σαφείς και ξεκάθαρες ήταν. Άλλωστε, κατά την αντεξέταση του ευθαρσώς παραδέχτηκε ότι μόνο ο συντάκτης του εν λόγω εγγράφου θα μπορούσε με υπευθυνότητα να διαφωτίσει το Δικαστήριο σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Με δεδομένη αυτή την ουσιαστική αμφισβήτηση θα αναμενόταν η προσέλευση του συντάκτη του εν λόγω εγγράφου στο Δικαστήριο, ήτοι της νευρολόγου Δρ. Ζαμπά - Παπανικολάου για να εξηγήσει τα ευρήματα της, προκειμένου να είναι αφενός σε θέση να εξηγήσει την αιτία πρόκλησης αυτών των αλλοιώσεων παρέχοντας τις δέουσες λεπτομέρειες αφού μόνο έτσι θα μπορούσε το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων της, και αφετέρου, να τεθούν οι αναφορές της στη βάσανο της αντεξέτασης. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση για την απουσία του συντάκτη του Τεκμηρίου 16 από το Δικαστήριο, ενώ δεν φαίνεται να μην ήταν εύλογο και εφικτό για τον Ενάγοντα, που έχει παρουσιάσει αυτή τη μαρτυρία, να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το εν λόγω πρόσωπο. Ούτε υπήρξε οποιαδήποτε εισήγηση ότι κάτι τέτοιο δεν θα ήταν εύλογο και εφικτό. Στην πραγματικότητα, ο Ενάγων θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες έχει προσαχθεί η εξ ακοής μαρτυρία, δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της εν λόγω μαρτυρίας με αποτέλεσμα να μην μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα ύπαρξης αιτιώδους συνάφειας του εν λόγω ευρήματος με το επίδικο ατύχημα. Ακόμα όμως και να αποδεχόμουν ότι το εν λόγω εύρημα συνδέεται αιτιωδώς με το επίδικο ατύχημα τότε και πάλι, για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, αυτό δεν θα διαφοροποιούσε με οποιοδήποτε τρόπο το ποσό των γενικών αποζημιώσουν που θα επιδικαστεί στον Ενάγοντα: Δεν υπήρξε ενώπιον του Δικαστηρίου επιστημονικά τεκμηριωμένη μαρτυρία σε σχέση με τη φύση των εν λόγω ελαφρών χρόνιων νευρογενών αλλοιώσεων που εντοπίστηκαν το 2013, κατά πόσο ήταν ή όχι μόνιμες, εάν εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι σήμερα και τι ακριβώς προκάλεσαν ή προκαλούν υπό μορφή συμπτωμάτων τη στιγμή μάλιστα που στο ίδιο το Τεκμήριο 16 καταγράφεται κάτω από τον τίτλο «Neurologic Examination» ότι από την εξέταση του Ενάγοντα διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε αδυναμία των άνω άκρων, ούτε υπήρχε υπερτροφία ή υπερτονία των μυών παρά μόνο καταγράφηκε ότι οι κινήσεις του αυχένα ήταν περιορισμένες λόγω πόνου χωρίς να προκύπτει εάν αυτό συνιστούσε αντικειμενική διαπίστωση της Δρ. Ζαμπά ή υποκειμενική αναφορά του ίδιου του Ενάγοντα ή κατά πόσο αυτό ήταν εξαιτίας αυτών των ελαφρών αλλοιώσεων. Οι αναφορές του Δρ. Κετώνη (ΜΕ4) κατά τη μαρτυρία του σε σχέση με το αποτέλεσμα αυτών των αλλοιώσεων ήτοι ο πόνος, η δυσκαμψία, οι αιμωδίες, η αδυναμία αυχένα και αδυναμία άνω άκρων κατέστη σαφές ότι αφορούσαν γενικές και αόριστες αναφορές και όχι εξατομικευμένες αναφορές σε σχέση με τον ενάγοντα αφού ξεκάθαρα καταγράφεται στο Τεκμήριο 16 ότι δεν διαπιστώθηκε αδυναμία στα άνω άκρα του Ενάγοντα και ούτε καταγράφεται αδυναμία στον αυχένα. Πέραν τούτου ο ΜΕ4 μαρτύρησε υπό την ιδιότητα του ορθοπεδικού χειρούργου και όχι του νευρολόγου χωρίς να έχει πεισθεί το Δικαστήριο ότι ήταν σε θέση διατυπώνει γνώμη σε σχέση με τη φύση αυτών των αλλοιώσεων. Αξιοσημείωτο είναι επίσης και το γεγονός ότι καταγράφεται στο Τεκμήριο 16 ότι θα έπρεπε να γίνει συσχέτιση των ευρημάτων σε κλινικό επίπεδο χωρίς να προκύπτει από το εν λόγω έγγραφο ότι υπήρξε πράγματι κλινική συσχέτιση των ευρημάτων. Επιπρόσθετα Ευρήματα: Στη βάση της ανωτέρω αξιολόγησης της ενώπιον μου μαρτυρίας, προβαίνω στα ακόλουθα επιπρόσθετα ευρήματα:
10. Ο Ενάγων συνεπεία του επίδικου τροχαίου ατυχήματος υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση υπό τη μορφή εγκεφαλικής διάσεισης. Περαιτέρω υπέστη θλάση αυχένα και οσφύος. Ο εν λόγω τραυματισμός περιγράφεται ιατρικά και ως «κάκωση» ή «διάστρεμμα». Κοινό σημείο αναφοράς είναι η ανυπαρξία κατάγματος οστού.
11. Στις 5/1/2012 ο Ενάγων επισκέφθηκε εκ νέου το Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών (ΤΑΕΠ) του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας αναφέροντας ζαλάδες οπότε και παραπέμφθηκε για αξιολόγηση από νευροχειρουργό στα εξωτερικά ιατρεία (Τεκμήριο 30).
12. Στις 5/1/2012 όταν ο Ενάγων επισκέφθηκε εκ νέου το Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών (ΤΑΕΠ) του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας ο επί καθήκοντι ιατρός Δρ. XXXXX Χρήστου του συνέστησε ανάπαυση μέχρι τις 10/1/2012 (Τεκμήριο 31).
13. Κατά την πιο πάνω αναφερόμενη επίσκεψη του Ενάγοντα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας μετά το εξιτήριο που έλαβε στις 16/12/2011 ο Ενάγων εξετάστηκε από τον Δρ. Σ. Συμεωνίδη (ΜΕ7) στη Νευροχειρουργική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και κατά την νευρολογική του εξέταση παρουσίαζε Κλίμακα Γλασκώβης (Κ.Κ.Γ) 15/15, ήταν ισοκορικός και χωρίς εστιακά νευρολογικά σημεία ή ελλείμματα (Τεκμήριο 14). Διαπιστώθηκε ότι η συμπτωματολογία του ενάγοντα ήταν σταθερή, δηλαδή κεφαλαλγίες, αίσθημα ζάλης, πρόβλημα με την αυτοσυγκέντρωση και με την εστίαση.
14. Τα πιο πάνω συμπτώματα περιγράφονται με έναν όρο ως μεταδιασεισιακό σύνδρομο, δηλαδή μετά τη διάσειση το οποίο υπάρχει σαν κλινική οντότητα και μπορεί να διαρκέσει από 1 μέχρι 12 μήνες, με σταδιακή βελτίωση. Στην περίπτωση του Ενάγοντα αυτός επισκεπτόταν τα εξωτερικά ιατρεία του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας με την πιο πάνω συμπτωματολογία μεταδιασεισιακού συνδρόμου τους πρώτους 2-3 μήνες μετά το ατύχημα. Έκτοτε δεν επισκέφθηκε ξανά τον ΜΕ7, νευροχειρουργό ο οποίος τον παρακολουθούσε σε σχέση με τα εν λόγω συμπτώματα και ξαναείδε τον Ενάγοντα 20 μέρες πριν καταθέσει στο Δικαστήριο. Αυτό βεβαίως είναι ενδεικτικό και της σταδιακής βελτίωσης της συμπτωματολογίας του μεταδιασεισιακού συνδρόμου στον Ενάγοντα αφού από τη μαρτυρία φάνηκε ότι δεν αποτάθηκε σε οποιοδήποτε άλλο νευροχειρούργο ή νευρολόγο σε σχέση με την εγκεφαλική διάσειση.
15. Η νευρολογική εξέταση του Ενάγοντα ήταν και παρέμεινε πάντα φυσιολογική αφού δεν υπήρχαν ποτέ εστιακά νευρολογικά σημεία ή ελλείμματα.
16. Ο Ενάγων επισκέφθηκε τον Δρ. Κετώνη (ΜΕ4) δύο φορές, στις 9/1/13 και 29/1/14 και έκτοτε δεν τον ξαναείδε. Περαιτέρω από το 2016 επισκέφθηκε ξανά τον Δρ. Τρυφωνίδη (ΜΕ2) το
18. Η θλάση στον αυχένα ήταν σοβαρής μορφής αφού προκάλεσε στον Ενάγοντα χρόνιο αυχενικό σύνδρομο το οποίο προκαλούσε και εξακολουθεί να προκαλεί και θα προκαλεί και στο μέλλον ανά διαστήματα πόνο και δυσκαμψία στον αυχένα. Η παρουσία των συμπτωμάτων είναι με εξάρσεις και οι ασθενείς σε τέτοιες περιπτώσεις έχουν περιόδους επιδείνωσης και υποχώρησης των συμπτωμάτων κυρίως μετά από έντονες φυσικές δραστηριότητες και κατά τις καιρικές αλλαγές.
19. Το 2015 ο Ενάγων αναζήτησε ο ίδιος εργασία και εργάστηκε σε εστιατόριο κατά τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο και το 2018 ξεκίνησε εργασία σε μία εταιρεία η οποία ασχολείται με υπηρεσίες marketing.
20. Ο Ενάγων πραγματοποίησε 35 φυσιοθεραπείες στο Νοσοκομείο το έτος 2012 και στη συνέχεια, για τα επόμενα 2 και πλέον έτη από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014 πραγματοποίησε ακόμα 35 φυσιοθεραπείες. Έκτοτε, υποβλήθηκε σε κάποιες φυσιοθεραπείες το 2016 (ο αριθμός των οποίων παρέμεινε άγνωστος) από την αξία όμως των οποίων (ήτοι €100) συνάγεται εύλογα συμπέρασμα ότι ο αριθμός ήταν μικρός (Τεκμήριο 21 (α)) και ακολούθως 12 φυσιοθεραπείες το 2020 Τεκμήριο 21 (β).
21. Από την ημέρα του επίδικου ατυχήματος ο Ενάγων δεν υποβλήθηκε σε μαγνητικές τομογραφίες στις οποίες φάνηκε να υποβλήθηκε για πρώτη φορά το 2021 όταν επισκέφθηκε τον Δρ. Συμεωνίδη και αυτό για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης.
22. Το ιστορικό περιοδικών εποχιακών πονοκεφάλων για τα οποία παραπονείται ο Ενάγων είναι ενδεικτικά ημικρανίας και δεν σχετίζονται με την εγκεφαλική διάσειση. Τα συμπτώματα πονοκεφάλων από εγκεφαλική διάσειση παρουσιάζονται σε τακτική συνεχή βάση έντονα αρχικά αλλά με την πάροδο του χρόνου μειώνονται, υποχωρούν και ξεπερνιούνται κάτι που δεν συμβαίνει στην περίπτωση του Ενάγοντα.
23. Η ημικρανία είναι κληρονομική ασθένεια η οποία μπορεί να εκδηλωθεί είτε στα αρχικά χρόνια της ζωής, στην εφηβεία, είτε μεταγενέστερα και δεν προκαλείται από ένα τροχαίο ατύχημα. Σε ότι αφορά τα χαρακτηριστικά της ημικρανίας και τι είναι αυτό που την ξεχωρίζει από την εγκεφαλική διάσειση τα όσα περί τούτου ανέφερε ο ΜΥ2 όπως έχουν παρατεθεί κατά τη σύνοψη της μαρτυρίας του αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου.
24. Με τα υφιστάμενα διπλώματα που είχε ο Ενάγων δεν μπορούσε να ασχοληθεί επαγγελματικά με το άθλημα του ταεκβοντό και θα έπρεπε να ακολουθήσουν άλλα τρία διπλώματα και έγκριση από τον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ). Προς αποφυγή επανάληψης, τα όσα ο ΜΕ6 ανέφερε σε σχέση με τη διαδικασία έκδοσης δελτίων υγείας καθώς και ότι το σωματείο του ΜΕ6 ουσιαστικά ανάγκασε τον Ενάγοντα να σταματήσει όπως αυτά συνοψίσθηκαν πιο πάνω κατά την παράθεση της μαρτυρίας του ΜΕ6 αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου.
25. Δεν υπήρξε οποιαδήποτε ιατρική μαρτυρία ότι 10 χρόνια μετά το ατύχημα απαγορεύεται στον Ενάγοντα να ασχοληθεί με τον αθλητισμό ή ότι δεν δικαιούται να αθλείται. Επίσης σε κανένα ιατρικό πιστοποιητικό δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε αναφορά ότι δεν επιτρέπεται στον Ενάγοντα να συνεχίσει την ενασχόληση του με το άθλημα του ταεκβοντό. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε ιατρική σύσταση ή ένδειξη περί παύσης ενασχόλησης με το άθλημα αυτό αλλά αντίθετα εναπόκειται στον ίδιο τον Ενάγοντα το θέμα αυτό. Νομική Πτυχή: Όσον αφορά το επίπεδο απόδειξης στην παρούσα υπόθεση αυτό είναι το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης, εν προκειμένω ο Ενάγων, ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).[14] Όπως έχει νομολογηθεί στην υπόθεση Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614, μόνο αξιόπιστη μαρτυρία μπορεί να βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Γενικές Αποζημιώσεις: Το Δικαστήριο είναι επιφορτισμένο με το καθήκον υπολογισμού των γενικών αποζημιώσεων και η αποτίμηση του ύψους των γενικών αποζημιώσεων θα κριθεί στη βάση των σωματικών βλαβών και συνεπειών στην κατάσταση υγείας του Ενάγοντα, οι οποίες έχουν αποδειχθεί ότι έχουν προέλθει από το επίδικο ατύχημα, ως έχει εξηγηθεί ανωτέρω, και καταγράφονται στα ευρήματα του Δικαστηρίου. Οι αποζημιώσεις που επιδικάζονται από τα Δικαστήρια πρέπει να είναι δίκαιες, λογικές και κοινωνικά αποδεκτές. Στόχος είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά χωρίς να τίθεται υπέρμετρο βάρος στον αδικοπραγούντα. Στόχος του εγχειρήματος είναι η κατάληξη, στο τέλος της πορείας σε αριθμό που είναι δίκαιος και εύλογος κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης.[15] Είναι σταθερή η τάση για ελευθεροποίηση των ποσών που επιδικάζονται ως γενικές αποζημιώσεις, η οποία καταλήγει σε αύξηση τους σε σύγκριση με εκείνο που θεωρείτο το μέτρο στο παρελθόν, έτσι που να τοποθετείται μεγαλύτερη αξία στον ανθρώπινο πόνο και την αγωνία της ανικανότητας.[16] Η αυξητική βεβαίως τάση στις αποζημιώσεις δεν αποτελεί οδικό χάρτη για αιτιολόγηση παροχής αυξανόμενων ποσών σε κάθε περίπτωση.[17] Σε κάθε περίπτωση πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικότητες, όπως μπορούν να εξακριβωθούν, με γνώμονα και την αγοραστική αξία του χρήματος κατά το χρόνο της επιδίκασης των αποζημιώσεων ως αυτοτελή παράγοντα, αλλά και ως συγκριτικό όταν το Δικαστήριο ανατρέχει σε υποθέσεις του παρελθόντος στο βαθμό που αυτές θα μπορούσε να είναι βοηθητικές.[18] Αποτελεί περαιτέρω θεμελιακή αρχή ότι η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση.[19] Περαιτέρω, προηγούμενες επί του θέματος αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο, υπό την έννοια της αρχής του stare decisis, αλλά παρέχουν καθοδήγηση, γιατί κάθε περίπτωση διαφέρει ανάλογα με το είδος και την έκταση του τραυματισμού, καθώς και τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε υπόθεσης.[20] Υπό το πρίσμα των πιο πάνω, εξετάζοντας το ζήτημα της απόδοσης γενικών αποζημιώσεων προς τον Ενάγοντα, έχω αντλήσει καθοδήγηση, στο βαθμό και υπό την έννοια που περιγράφεται ανωτέρω, από προηγούμενες αποφάσεις οι οποίες αφορούσαν παρόμοιους τραυματισμούς, άλλοτε πιο σοβαρούς και άλλοτε λιγότερο σοβαρούς από την παρούσα υπόθεση. Στην υπόθεση ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ v. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ

(2012)1 ΑΑΔ 2812 τραυματίας ηλικίας 26 χρόνων υπέστη συμπιεστικό κάταγμα του σώματος του 4ου οσφυϊκού σπονδύλου, εγκεφαλική διάσειση άλγος και δυσκαμψία αυχενικής και οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης. Παρέμεινε στο Νοσοκομείο για εννέα μέρες και δεκαοκτώ μήνες μετά τον τραυματισμό του εξακολουθούσε να παρουσιάζει περιοδικά επεισόδια άλγους και δυσκαμψίας ενώ μέχρι και την ακρόαση της υπόθεσης παρουσίαζε περιοδικά κεφαλαλγία και ζάλη. Πρωτοδίκως επιδικάστηκε ποσό ύψους €25.000 ως γενικές αποζημιώσεις και το οποίο επικυρώθηκε κατ' έφεση με το Εφετείο να σχολιάζει ότι μπορεί να χαρακτηρισθεί ως κάπως υψηλό υπό τις περιστάσεις, αλλά όχι σε βαθμό που να δικαιολογεί την επέμβαση του Εφετείου. Στην ΛΕΟΝΤΙΟΥ v. ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΗ, Πολιτική Έφεση Αρ. 189/2012, ημερ. 12 Ιουλίου 2018 η εφεσείουσα υπέστη εγκεφαλική διάσειση, θλαστικό τραύμα στο δεξιό αυτί το οποίο συρράφηκε και θλαστικό τραύμα στη δεξιά βρεγματική χώρα. Παρέμεινε στο νοσοκομείο για πέντε ημέρες προς νοσηλεία κλινήρης και υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα. Η εφεσείουσα παρουσίασε επίσης κεφαλαλγίες και ζάλη, σημεία μεταδιασεισικού συνδρόμου. Επικυρώθηκε κατ' έφεση ως γενικές αποζημιώσεις το ποσό των €10.000. Στην υπόθεση Περικλέους ν Μιχαήλ κ.α. 1 ΑΑΔ 2420

(2012)ο ενάγων ήταν 41 ετών και του προκλήθηκε εξαιτίας του δυστυχήματος ευθειασμός της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, δυσκαμψία του αυχένα, διαταραχή της αισθητικότητας στην κατανομή του Α5-Α6 νεύρου και αυχενική σπονδύλωση με πρόπτωση του δίσκου στο Α5-Α6 επίπεδο. Είχε υποβληθεί σε εγχείρηση δισκεκτομής και σπονδυλοδεσίας του Α5-Α6 δίσκου και οι γενικές αποζημιώσεις είχαν αυξηθεί από €30,000.00 σε €45,000.00 κατ' έφεση. Λήφθηκαν σοβαρά υπόψη τα μόνιμα κατάλοιπα της κατάστασης του που του δημιουργήθηκαν από την ηλικία των 41 ετών. Το κατάλοιπο αυτό αφορούσε περιορισμό 15 % με 20% στις κινήσεις της κεφαλής. Επίσης λήφθηκε υπόψη σε σχέση με τον πόνο, οδύνη και ταλαιπωρία το ότι αναγκάστηκε χρόνια μετά το δυστύχημα που είχε επιταχύνει την προϋπάρχουσα του κατάσταση να υποβληθεί σε εγχείρηση σπονδυλοδεσίας με την χρήση μεταλλικής πλάκας και πέντε βίδων. Στην υπόθεση Κεζαρίδη ν. Κωνσταντίνου

(2007)1(Β) ΑΑΔ 1373, επικυρώθηκε, κατ' έφεση, το αποδοθέν στον εφεσίβλητο, υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων, ποσό των ΛΚ6.000- για σοβαρό διάστρεμμα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, κακώσεις στην κεφαλή και εγκεφαλική διάσειση, τραύματα που του προκάλεσαν πονοκεφάλους και δυσκαμψία του αυχένα, συμπτώματα που τον κατέστησαν ανίκανο να εργαστεί για διάστημα δεκατεσσάρων μηνών. Στην Στεφάνου v. Αντωνίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 508/12, ημερομηνίας 17 Δεκεμβρίου 2018, επικυρώθηκε κατ' έφεση το ποσό των €20.000 ως γενικές αποζημιώσεις σε σχέση με τραυματισμό προσώπου ηλικίας 15 ετών κατά τον ουσιώδη χρόνο το οποίο υπέστη σοβαρής μορφής εγκεφαλική διάσειση, διάστρεμμα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης δεύτερου βαθμού (ευθειασμό αυχενικής μοίρας), διάστρεμμα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, κάταγμα ρινός για το οποίο υποβλήθηκε υπό γενική αναισθησία σε κλειστή ανάταξη του κατάγματος, θλαστικό τραύμα συρραφέν στην μετωπική χώρα και σημεία βραδυψυχισμού. Η υπόθεση Νικολάου ν.

1. Στέλιος Στυλιανού κ.α., Π.Ε. 412/08, ημερ. 11.10.11 για την οποία υπήρξε εισήγηση ότι παρουσιάζει ομοιότητες με την υπό κρίση υπόθεση αφορούσε 38χρονη η οποία αντιμετώπιζε οστεόφυτα και σπονδυλοαρθριτικές αλλοιώσεις πριν το ατύχημα και υπέστη σοβαρές θλάσεις οσφύος και αυχένα οι οποίες προκάλεσαν ευθειασμό της αυχενικής μοίρας. Παρόλο που προσφέρθηκε στην εφεσείουσα η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και θεραπεία με την τοποθέτηση αυχενικού κολάρου, αυτή δεν επανήλθε στην προηγούμενη κατάσταση και δεν ανάρρωσε όπως αναμενόταν. Αντίθετα η κατάσταση της επιδεινώθηκε και παρέμεινε αστάθεια στην αυχενική μοίρα ως μόνιμο κατάλοιπο με συνέπειες, μεταξύ άλλων, την εύκολη κόπωση και κρίσεις αυχεναλγίας, κεφαλαλγίας και μούδιασμα, οι οποίες παρουσιάζοντο τρεις φορές ετησίως και για τις οποίες απαιτούντο διά βίου 40 φυσιοθεραπείες ετησίως. Μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης παρουσιάστηκε επιπλοκή με μικρή προβολή δίσκου (Ο5) η οποία εξελίχθηκε σε σπονδυλόλυση με πιθανότητα σπονδυλολίσθησης στο μέλλον. Της επιδικάστηκε ποσό €35.000 ως γενικές αποζημιώσεις το οποίο επικυρώθηκε από το Εφετείο με την παρατήρηση όμως ότι ήταν μάλλον ψηλό, αλλά όχι εκτός ευλόγων πλαισίων άσκησης της ευχέρειας του Δικαστηρίου. Προκύπτει ότι η υπόθεση Νικολάου παρουσιάζει μεν κάποιες ομοιότητες πλην όμως η συμπτωματολογία της εφεσείουσας στην υπόθεση Νικολάου λαμβανομένης υπόψη της επιδείνωσης της κατάστασης της και της επιπλοκής που παρουσιάστηκε ήταν σοβαρότερη από την παρούσα υπόθεση. Εισηγήσεις των συνηγόρων των διαδίκων: Ο συνήγορος του Ενάγοντα εισηγήθηκε ότι το ποσό των €65,000 αποτελεί εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις αποζημίωση για τον Ενάγοντα και ο συνήγορος του Εναγόμενου εισηγήθηκε ότι το ποσό των γενικών αποζημιώσεων δεν θα πρέπει να ξεπεράσει το ποσό των €4,
2. Καθορισμός ποσού γενικών αποζημιώσεων στην παρούσα υπόθεση: Αφού έλαβα υπόψη μου το είδος των τραυματισμών του Ενάγοντα, τις σωματικές βλάβες και συνέπειες στην κατάσταση υγείας του Ενάγοντα οι οποίες έχουν αποδειχθεί ότι έχουν προέλθει από το επίδικο ατύχημα καθώς και τον πόνο και την ταλαιπωρία του Ενάγοντα από το επίδικο ατύχημα όπως αυτά προκύπτουν από τα ευρήματα του Δικαστηρίου τα οποία έχω παραθέσει ανωτέρω και δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω, κρίνω ως εύλογο και δίκαιο το ποσό των €20.000, ως γενικές αποζημιώσεις, το οποίο και επιδικάζω. Ειδικές ζημιές: Αναφορικά με τις αξιούμενες ειδικές αποζημιώσεις, αποτελεί βασικό κανόνα ότι αυτές πρέπει να εξειδικεύονται στα δικόγραφα με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία.[21] Στην απόφαση Ζήνων Μερκής Λτδ ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1923, λέχθηκαν χαρακτηριστικά τα ακόλουθα : «ο Ενάγοντας βαρύνεται με την υποχρέωση να αποδείξει με καθαρή μαρτυρία τα κονδύλια που διεκδικεί ως ειδική ζημία.» Στην Αθανασίου v. Ορφανίδου Πολιτική Έφεση Αρ. 73/11, 16 Δεκεμβρίου, 2015, υπήρξε εισήγηση εκ μέρους του συνηγόρου της εφεσίβλητης ότι από τη στιγμή που το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε την εφεσίβλητη ως αξιόπιστη, δεν εμποδιζόταν να αποδεχτεί ως αληθή και πραγματικά τα ποσά που αξιώνονταν παρόλο που για τα ποσά αυτά δεν προσκομίστηκαν πέραν της προφορικής μαρτυρίας οποιεσδήποτε αποδείξεις. Το Εφετείο διαφώνησε με την εν λόγω εισήγηση λέγοντας χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Δεν συμφωνούμε με το συνήγορο της εφεσίβλητης. Ο απλός ισχυρισμός από κάποιο διάδικο ότι κατέβαλε συγκεκριμένα κονδύλια, τα οποία αξιώνει υπό τη μορφή ειδικών αποζημιώσεων, δεν ικανοποιεί τη νομολογιακή αρχή που απαιτεί την απόδειξη τους με θετικό τρόπο.» Σε ότι αφορά τις ειδικές ζημιές αξιώνεται η επιδίκαση ποσού ύψους €5.950 το οποίο σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα αποτελεί το κόστος πληρωμής επιπλέον διδάκτρων στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας για ένα επιπρόσθετο τετράμηνο το οποίο απώλεσε ο Ενάγων συνεπεία του επίδικου τροχαίου ατυχήματος. Στη μαρτυρία του ο Ενάγων περιόρισε αυτό το ποσό σε €4.623 και ισχυρίστηκε ότι πλήρωσε το ποσό αυτό δύο φορές εξαιτίας του επίδικου τροχαίου ατυχήματος. Παρατηρώ όμως ότι δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε απόδειξη πληρωμής. Το Τεκμήριο 24

(1)και 24

(2)που παρουσίασε προς υποστήριξη αυτής του της αναφοράς δεν βοηθά τον Ενάγοντα. Το Τεκμήριο 24

(2)είναι μία κατάσταση λογαριασμού από το περιεχόμενο της οποίας δεν προκύπτει να έχει λάβει χώρα οποιαδήποτε διπλή χρέωση αυτού του ποσού. Μάλιστα, οι επί του προκειμένου αναφορές του δεν έπεισαν αφού όταν κλήθηκε να παρουσιάσει τις δύο αποδείξεις για την ισχυριζόμενη διπλή πληρωμή ανέφερε ότι τις ξέχασε στο Πανεπιστήμιο και ότι προσπάθησε να φέρει οτιδήποτε έχει στο Δικαστήριο λέγοντας ότι έφερε στο Δικαστήριο ό,τι του έδωσαν από το Πανεπιστήμιο. Σε ότι αφορά το ποσό ύψους €39.100 το οποίο δικογραφικά χαρακτηρίζεται ως κόστος θεραπείας από τον Δρ. XXXXX Νικολένκο, διαπιστώνεται ότι όχι μόνο δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε απόδειξη πληρωμής του εν λόγω ποσού αλλά ούτε υπήρξε οποιαδήποτε (πόσο μάλλον επαρκής) ανάλυση ή εξειδίκευση του πως προέκυψε το ισχυριζόμενο ποσό. Αξιοσημείωτο ήταν και το γεγονός ότι ούτε ο ίδιος ο Δρ. Νικολένκο (ΜΕ3) ήταν σε θέση να παρουσιάσει στο Δικαστήριο οποιοδήποτε έγγραφο που να επιβεβαιώνει τη χρέωση ή είσπραξη του εν λόγω ποσού και πως ακριβώς υπολογίστηκε αυτό το ποσό. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, τα εν λόγω ποσά δεν έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό και συνεπώς, δεν μπορούν να επιδικαστούν στον Ενάγοντα. Σε ότι αφορά τέλος το ποσό ύψους €460.00 το οποίο αξιώνεται ως έξοδα φυσιοθεραπείας στο Κέντρο Αποκατάστασης και Φυσιοθεραπείας & Εργοθεραπείας ΘΡΙΑΣΙΟ ΛΤΔ παρατηρώ τα ακόλουθα: Παρουσιάστηκαν μεν αποδείξεις για την πληρωμή του εν λόγω ποσού (πρόκειται για τα τεκμήρια 21 (α) και (β)) πλην όμως υπήρξε κενό στη μαρτυρία ως προς την αναγκαιότητα των εν λόγω φυσιοθεραπειών κατά τον χρόνο που αυτές πραγματοποιήθηκαν. Συγκεκριμένα, ενώ ο ΜΕ5 ισχυρίστηκε ότι υπήρχε σχετικό παραπεμπτικό για τη διεξαγωγή αυτών των φυσιοθεραπειών από τον Δρ. Τρυφωνίδη (ΜΕ2) εντούτοις δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο οποιοδήποτε τέτοιο έγγραφο ούτε δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση στο Δικαστήριο ως προς την αδυναμία παρουσίασης του εν λόγω εγγράφου, εάν πράγματι υπήρχε τέτοιο. Ούτε ο Δρ. Τρυφωνίδης κατά τη μαρτυρία του ανέφερε ότι παρέπεμψε τον Ενάγοντα σε φυσιοθεραπείες τον Μάρτιο του 2016 ή τον Φεβρουάριο του

1. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, το εν λόγω ποσό δεν έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό και συνεπώς, δεν μπορεί να επιδικαστεί στον Ενάγοντα. Επαναλαμβάνω στο σημείο αυτό ότι το υπόλοιπο ποσό που αξιώνεται ως ειδικές ζημιές, ήτοι ποσό ύψους €1.270, είναι παραδεκτό. Μείωση εισοδηματικής ικανότητας και μελλοντικά έξοδα φυσιοθεραπειών: Υπήρξε εισήγηση ότι θα πρέπει επίσης να επιδικαστεί στον Ενάγοντα ποσό ύψους €30.000 ως κατ' αποκοπή ποσό για μείωση της εισοδηματικής του ικανότητας επειδή αποδείχθηκε, όπως επιχειρηματολογείται στη γραπτή αγόρευση των συνηγόρων του, ότι απώλεσε τη δυνατότητα να ακολουθήσει το επάγγελμα του δασκάλου ταεκβοντό. Πέραν του ότι δεν δικογραφείται μία τέτοια θέση, γεγονός που δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στην απόρριψη της, για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω στο στάδιο της αξιολόγησης της σχετικής προς τούτο μαρτυρίας που προσκομίστηκε από τον Ενάγοντα καθώς και από τον ΜΕ6 και τους οποίους επαναλαμβάνω και υιοθετώ εν προκειμένω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί η θέση αυτή και δεν μπορεί να αποδοθεί στον Ενάγοντα οποιοδήποτε σχετικό ποσό. Συνοπτικά, όπως ήδη εξήγησα, όχι μόνο δεν έπεισε η θέση ότι ο λόγος που σταμάτησε να ασχολείται με το άθλημα αυτό ήταν το επίδικο ατύχημα αλλά επιπρόσθετα από τη μαρτυρία αναδύθηκε ότι με τα υφιστάμενα διπλώματα που είχε ο Ενάγων δεν ήταν σε θέση να ασχοληθεί επαγγελματικά με το άθλημα αυτό αφού θα έπρεπε να ακολουθήσουν άλλα τρία διπλώματα και έγκριση από τον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ) χωρίς να προσκομιστεί στο Δικαστήριο μαρτυρία ότι ο Ενάγων ήταν σε θέση να εξασφαλίσει ή θα εξασφάλιζε τα πιο πάνω σε περίπτωση που συνέχιζε κανονικά το εν λόγω άθλημα, τη στιγμή μάλιστα που από την μαρτυρία που ο ίδιος προσκόμισε αναδύθηκε ότι δεν έλαβε οποιαδήποτε άλλη βεβαίωση/δίπλωμα σε σχέση με την ενασχόληση του με το εν λόγω άθλημα για ένα συνεχές διάστημα 6 ετών πριν το επίδικο ατύχημα. Με άλλα λόγια δεν αποδείχθηκε ότι ο Ενάγων θα είχε σταδιοδρομία επαγγελματία δασκάλου ταεκβοντό ή ότι συνεπεία του τραυματισμού του δεν μπορούσε να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα εάν το επιθυμούσε. Περαιτέρω, αναφέρθηκε γενικά και αόριστα ότι δικαιολογείται η επιδίκαση ποσού ύψους €30,000 ως απώλεια μελλοντικών απολαβών, πλην όμως δεν υπήρξε οποιαδήποτε μαρτυρία που να δικαιολογεί την επιδίκαση οποιουδήποτε ποσού ως απώλεια μελλοντικών απολαβών. Επιπρόσθετα, υπήρξε εισήγηση ότι θα πρέπει επίσης να επιδικασθεί στον Ενάγοντα ποσό ύψους €30,000 ως έξοδα για μελλοντικές φυσιοθεραπείες με υπολογιστή τα 25 χρόνια με βάση τις 40 φυσιοθεραπείες τον χρόνο προς €30 έκαστη και έγινε σχετική παραπομπή στην υπόθεση Νικολάου (ανωτέρω). Ούτε η εισήγηση αυτή μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη καθότι δεν υπήρξαν τέτοια δεδομένα στην παρούσα υπόθεση. Στην υπόθεση Νικολάου (ανωτέρω) υπήρχε ιατρική μαρτυρία η οποία καθόρισε τόσο τον αναγκαίο αριθμό φυσιοθεραπειών ανά έτος όσο και το κόστος έκαστης φυσιοθεραπείας. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν υπήρξε τέτοιου είδους μαρτυρία με αποτέλεσμα να ελλείπει το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο για την επιδίκαση του ποσού για το οποίο υπήρξε εισήγηση ή οποιουδήποτε άλλου ποσού. Η μοναδική αναφορά που έγινε εν προκειμένω είναι ότι κατά τις περιόδους έξαρσης των συμπτωμάτων η αντιμετώπιση γίνεται με παυσίπονα, φυσιοθεραπείες και ασκήσεις χωρίς όμως οποιαδήποτε εξειδίκευση με αποτέλεσμα να μην μπορεί το Δικαστήριο να επιδικάσει οποιοδήποτε ποσό για μελλοντικά έξοδα φυσιοθεραπειών. Επιδίκαση Τόκου: Το ζήτημα του τόκου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 58Α του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
2. Ένας παράγοντας που δεν μπορεί να παραγνωριστεί κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι ο τρόπος με τον οποίο προωθείται η αγωγή προς εκδίκαση αφού μια αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της, μπορεί να έχει ως επακόλουθο τον περιορισμό της χρονικής έκτασης καθορισμού του τόκου. Ο χρόνος καταχώρισης της αγωγής σε σχέση με τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος λαμβάνεται υπόψιν, και τυχόν καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται.[22] Στην υπό κρίση υπόθεση το αγώγιμο δικαίωμα γεννήθηκε στις 11/12/2011, ενώ το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 19/11/
3. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης δεν υπήρξε τέτοια αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αγωγής ούτε άλλωστε υπήρξε τέτοια εισήγηση. Συνεπώς, υπό το πρίσμα των γεγονότων της υπό κρίση υπόθεσης κρίνω ορθό και δίκαιο όπως τόσο οι γενικές όσο και οι ειδικές αποζημιώσεις φέρουν τόκο από την ημερομηνία του επίδικου ατυχήματος, ήτοι 11/12/
4. Κατάληξη: Συνακόλουθα, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου ως ακολούθως: (α) για το ποσό των €20,000 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων πλέον νόμιμο τόκο από 11/12/2011 μέχρι εξόφλησης και, (β) για το ποσό €1.270 υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων με νόμιμο τόκο από 11/12/2011 μέχρι εξόφλησης μειωμένου όμως κατά το ήμισυ.[23] Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.2018 [2] Pissis Ltd v. La Baguette Boulangerie- Patisserie Ltd, Πολ. Έφεση 135/10, ημερομηνίας 30.9.2015, Ιωάννης Τσιάττες v. Kokis Solomonides (Cartridges Industries) Ltd,

(2009)1 ΑΑΔ 974, 16 Ιουλίου, 2009. [3] STARGEL CO LTD ν. LUTKIN κ.α., Πολιτική έφεση ΑΡ. 407/2011, 21/6/2018 και Χρίστου ν. Khoreva

(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1874 [4] Συγκεκριμένα καταγράφεται η εξής αναφορά στο Τεκμήριο 19: «Ο ασθενής υποβλήθηκε και σε ηλεκτρομυογράφημα την 12/11/2013 που κατέδειξε ευρήματα που συνάδουν με χρόνιες ελαφρές νευρογενείς αλλοιώσεις στον δεξί Τραπεζοειδη μυ, που προέρχονται είτε από κάκωση στο μυ, είτε από κάκωση νεύρων στον αυχένα.» [5] C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. [6] Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. [7] Scott Graham Brierley v. Αστυνομίας,

(2012)2 ΑΑΔ 476, ημερ. 19/7/12, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.2018, ECLI:CY:AD:2018:A179, Χριστοφίνης ν. Φραντζή Πολ. Έφεση328/11, ημερομηνίας 31.5.2017. [8]Andreas Anastassiades v. R.

(1977)2 C.L.R. 97, Fourris and another v. R.

(1983)2 C.L.R. 170, Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.L.R. 1., Cybarco Ltd v Silvia Kovascik

(2001)1 A.A.Δ. 2013 Davie v. Edinborough Magistrate

(1953)S.C. 34. [9] Νικολάου ν Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 390, Ψάλτης ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 113, Τυμπιώτης ν Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 612 και Χριστοφίδης ν Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 25, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αλέξανδρου Κωστάκη, ανήλικου, μέσω των γονέων και φυσικών κηδεμόνων του, Χρήστου και Μαρίας Κωστάκη

(2008)1 Α.Α.Δ. 432 [10] Ψάλτης v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 113) και Κίτση v. Γενικού Εισαγγελέα

(2001)1 Β Α.Α.Δ. 1077 [11] Joy v Yeoman

(1981)2 All E.R. 21, Αθηνής ν Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 47. [12] Γεωργία Κάτζιη ν. Φουκαρίδης & Σία Λτδ, Εργολάβοι Ελαιοχρωματιστές, 11 Ιουλίου, 2017, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 40/2011 [13] Δεν έχει διαλάθει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι στην τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου 20 υπάρχει αναφορά ότι η θεραπεία του ενάγοντα συνεχίζεται πλην όμως δεν υπήρξε μαρτυρία για το κατά πόσο εν τέλει πραγματοποιήθηκαν και άλλες φυσιοθεραπείες πέραν από αυτές που εκεί καταγράφονται. [14] Μαρσέλ ν. Λαϊκής

(2001)1 Α.Α.Δ. 1858 [15] Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi

(1982)1 C.L.R. 789, Lankuntis v. Νικόλα

(2002)1Β Α.Α.Δ 1128, Jamal Ismail v. Μιχαήλ Αντωνίου κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 333/2009, ημερομηνίας 12.2.2014, ECLI:CY:AD:2014:A107, [16] Μαυροπετρή ν. Γεωργίου Λουκά

(1995)1 Α.Α.Δ. 66, 74 - 75. [17] Σπύρος Μελάς και Ελένη Λτδ ν. Πολίτη

(2003)1 Α.Α.Δ. 590, [18] Fysko v. Γεωργίου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1014, 1029. [19] Μαυροπετρή ν. Λουκά

(1995)1 Α.Α.Δ. 66, 74. [20] Γιαννάκης Ερωτοκρίτου κ.ά. v. Καραολή

(1998)1 Α.Α.Δ. 445. [21] Κυριάκου Αθανασίου v. Δάφνης Ορφανίδου Πολιτική Έφεση Αρ. 73/11, 16 Δεκεμβρίου, 2015, Παναγιώτου ν. Φραγκίσκου κ.α.

(1999)1 ΑΑΔ 687, Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου

(1996)1 ΑΑΔ 1157, Χριστοδούλου ν. Αγαθοκλέους

(1977)1 ΑΑΔ 396, Ηρακλέους ν. Πίτρου

(1994)1 ΑΑΔ 239, Λοϊζου ν. Μουρτζή

(1999)1 ΑΑΔ 883, Μαϊττάς ν. Γεωργίου κ.α.

(1998)1 ΑΑΔ 1, Ζήνων Μερκής Λτδ. ν. Ελληνικής Τράπεζας

(1999)1 ΑΑΔ 1923, Παπαϊωάννου ν. Κωνσταντίνου

(2008)1 (Β) ΑΑΔ 1083, Ismail v. Αντωνίου κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 333/2009, 12.2.2014, ECLI:CY:AD:2014:A107 και Mc Gregor on Damages, 15η έκδοση, παράγραφος 23, σελ. 15). [22] Χρυσάνθου κ.α. v. Φραντζή

(2010)1 ΑΑΔ 1295, Ismail v. Αντωνίου κ.α. ECLI:CY:AD:2014:A107, Πολιτική Έφεση 333/2009 ημερομηνίας 12.2.2014, Heavens Garden Waterpark Ltd v. Πελεντρίδης, Πολιτική Έφεση 150/2011, ημερομηνίας 22.3.2017 και Συκοπετρίτης v. Χριστοδούλου

(2004)1 ΑΑΔ 218), Fysco v. Γεωργίου

(1991)1 ΑΑΔ 1014 [23] Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου

(1991)1 ΑΑΔ 475 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο