ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ν. ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΑΛΩΝΕΥΤΗΣ, Αρ. Αγωγής: 3351/2018, 25/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A231 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3351/2018 Μεταξύ: ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ενάγοντας και ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΑΛΩΝΕΥΤΗΣ Εναγόμενος Ημερομηνία: 25η Μαΐου 2022 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα: Η κα Κωνσταντίνου για Τορναρίτης και Σία ΔΕΠΕ Για εναγόμενο: Η κα Ξάνθου για Σάββα Χρ. Σαββίδη & Συνεργάτες -------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-tempore) Βάσει των δικογράφων ο ενάγων υποστηρίζει πως τον Ιούλιο του 2017, δεν προσδιορίζεται η ημερομηνία, συμφώνησε μαζί με τον εναγόμενο να πωλήσει στον τελευταίο το όχημά του με αριθμούς εγγραφής [ ] (στη συνέχεια το όχημα). Ο δε εναγόμενος συμφώνησε να αγοράσει τούτο. Τιμή πώλησης που συμφωνήθηκε στην προφορική μεταξύ τους συμφωνία ήτο, σύμφωνα πάντα με το δικόγραφο του ενάγοντα, το ποσό των €2.
- Είναι περαιτέρω η θέση του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος σε δύο δόσεις του κατέβαλε το ποσό των €
- Παρέμεινε συνεπώς υπόλοιπο €1.200, το οποίο αν και ο εναγόμενος κλήθηκε να το καταβάλει, αρνήθηκε και/ή αμέλησε να πράξει τούτο. Στον αντίποδα η δικογραφημένη υπεράσπιση του εναγομένου δέχεται τη συμφωνία αγοράς του οχήματος, δεν δηλώνει όμως το συμφωνηθέν τίμημα αγοράς τούτου και απλώς υποστηρίζει ότι πλήρωσε ολόκληρο το συνολικό τίμημα και/ή τη συμφωνηθείσα τιμή, χωρίς εντούτοις να την προσδιορίζει και είναι η θέση του πως δεν οφείλει οτιδήποτε στον ενάγοντα. Δέχεται ότι προηγούμενος ιδιοκτήτης ήτο ο ενάγων, υποδεικνύει όμως ότι σήμερα νόμιμος ιδιοκτήτης του οχήματος είναι ο ίδιος, εφόσον του μεταβιβάστηκε την 18/07/
- Η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία δια ενόρκων δηλώσεων εφόσον εμπίπτει στο πλαίσιο της Δ.30 κάτω των €3.000 και συνεπώς παρέλκει η υποχρέωση φυσικής παρουσίας των μαρτύρων δια αντεξέταση, εκτός εξαιρετικής περίπτωσης, πράγμα που εδώ δεν ισχύει. Ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκαν τρεις στο σύνολο ένορκες δηλώσεις. Από την πλευρά του ενάγοντα τέθηκε η δήλωση τούτου, η οποία ομιλεί περί της συμφωνίας των διαδίκων και σχολιάζεται πιο κάτω, ενώ περαιτέρω τέθηκε και η δήλωση προσώπου ονόματι Ανδρέας Αλωνεύτης, ο οποίος δηλώνει ότι είναι ο πατέρας του εναγομένου, ήτο παρών κατά τη συνομολόγηση της ισχυριζόμενης συμφωνίας αγοράς του οχήματος τον Ιούλιο του 2017 και ότι το ποσό που συμφωνήθηκε ως τίμημα πώλησης του ήτο εκείνο των €2.
- Υποστηρίζει δε πως ο εναγόμενος πλήρωσε συνολικά το ποσό των €900 σε δυο δόσεις και ότι αρνείται και αμελεί να πληρώσει το υπόλοιπο της οφειλής των €1.
- Για ολοκλήρωση της μαρτυρίας που προσκόμισε η πλευρά του ενάγοντα σημειώνεται πως ο ενάγων επισύναψε στη δήλωσή του και τρία τεκμήρια. Το τεκμήριο 3 είναι η πρώτη επιστολή που άλλος συνήγορος φαίνεται να απέστειλε στον εναγόμενο την 18/06/2018 και τον καλούσε να καταβάλει το ποσό των €1.200 ως υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης. Ακολούθησε επιστολή του συνηγόρου του εναγομένου, ημερομηνίας 25/06/2018, είναι τούτη το τεκμήριο 2 στη δήλωση του ενάγοντα, όπου αναφέρεται πως ο εναγόμενος αποδέχεται τη σύναψη της συμβάσης, απορρίπτει όμως τον ισχυρισμό υπολειπόμενου οφειλόμενου χρηματικού ποσού και υποστηρίζει πως το όχημα μεταβιβάστηκε επ' ονόματι του εναγομένου χωρίς οποιαδήποτε αίρεση και ή εμπόδιο. Εντέλει το τεκμήριο 1 είναι η επιστολή 08/11/2018 των νυν συνηγόρων του ενάγοντα, συνοδευόμενη από αποδεικτικό αποστολής τούτης δια τηλεομοιότυπου προς το συνήγορο του εναγομένου που απαιτεί καταβολή του υπόλοιπου ποσού, ήτοι €1.
- Το περιεχόμενο της δήλωσης του ενάγοντα είναι ευθυγραμμισμένο με τα αναφερόμενα στην έκθεση απαιτήσεως. Από μέρους του εναγομένου η γραπτή δήλωση τούτου περιορίζεται στα εξής δύο στοιχεία, αφενός την αποδοχή της σύμβασης Ιουλίου 2017, χωρίς όμως αναφορά σε οιονδήποτε ποσό και αφετέρου στον ισχυρισμό ότι εκπληρώθηκαν όλοι οι συμβατικοί όροι, εξου και το όχημα μεταβιβάστηκε επ' ονόματι του κατά ή περί την 18/07/2017 και σχετικό είναι το πιστοποιητικό εγγραφής, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 στη δήλωση του εναγομένου. Υπό το φως όλων των ανωτέρω στρέφομαι τώρα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Οι αρχές αξιολόγησης είναι ευρέως γνωστές εφόσον πολλάκις απασχόλησαν τη νομολογία του Δικαστηρίου. Όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339, επιβάλλεται η μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο ουσιαστικής αξιολόγησης, δηλαδή από απόψεως περιεχομένου και να μην υιοθετείται ή απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας. Ωσαύτως στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου Μ/V Mary John κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 661, υπεδείχθη ότι η αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρα έχει δύο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά το περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας, με τα εκεί αναφερόμενα να υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως να συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Επί του προκειμένου σχετικά είναι και τα νομολογηθέντα στις υποθέσεις Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Έφ. 185/12, 19/04/2018, ECLI:CY:AD:2018:A179 όπου υποδείχθηκε ότι οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί δεν αξιολογούνται απομονωμένα, αλλά αντιπαραβάλλονται και συσχετίζονται στην αντικειμενική τους υπόσταση με κάθε άλλη μαρτυρία, γραπτή ή προφορική, με σκοπό την επιβεβαίωση των αξιολογικών ευρημάτων. Το άλλο στοιχείο αξιολόγησης ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι, κατά πόσο λέγει την αλήθεια. Κατά πώς υπεδείχθη στην υπόθεση Νίκου Ανδρέου Γιάννη Κασιή ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά., Πολ. Έφ. 384/11, ημερομηνίας 07/02/2018, ECLI:CY:AD:2018:A62: «Η αξιολόγηση μαρτυρίας είναι ένα από τα σημαντικότερα καθήκοντα του Δικαστηρίου στη δικαστική του αποστολή. ΄Εργο που χαρακτηρίστηκε πολυσύνθετο και δύσκολο, που επιτελείται υπό το πρίσμα της πείρας που διαθέτει ο δικαστής καθώς και της γνώσης του της ανθρώπινης φύσης ώστε να διαγνώσει την αλήθεια. Το έργο αυτό ανήκει κατ΄εξοχήν στο πρωτόδικο Δικαστήριο, επειδή ακριβώς ο πρωτόδικος δικαστής βρίσκεται σε μοναδική θέση να παρακολουθήσει ένα μάρτυρα να καταθέτει μη περιοριζόμενος στο λόγο αλλά και στην εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο.». Στοχοπροσήλωση του Δικαστηρίου παραμένει η εξεύρεση της αλήθειας, όπως βεβαίως αυτή διαμορφώνεται από τη δικογραφία και την προσκομισθείσα μαρτυρία. Εργαλεία που εξυπηρετούν τούτο τον στόχο είναι, μεταξύ άλλων, τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της κρινόμενης μαρτυρίας, όπως πηγή γνώσεως, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, ακεραιότητα και προκατάληψη, ανιδιοτέλεια, αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence,16 η έκδοση, σελίδα 333). Δεν διαφοροποιούνται βεβαίως τα προαπαιτούμενα, ήτοι η μεθοδολογική προσέγγιση της μαρτυρίας και η διερεύνηση τούτης, ένεκα του ότι η μαρτυρία είναι γραπτή και όχι προφορική ως είθισται. Είναι κατά τον ίδιο τρόπο που αντικρίζεται το γραπτό πλέον κείμενο της μαρτυρίας και είναι κατά τον ίδιο τρόπο που το περιεχόμενο τούτου αντιπαραβάλλεται με το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε, ενώ η λογική και η ανθρώπινη εμπειρία παραμένει σταθερός δείκτης αποτίμησης του μαρτυρικού υλικού. Τώρα, στην προκείμενη περίπτωση διαπιστώνεται πως η συνομολόγηση της συμφωνίας τον Ιούλιο του 2017, με περιεχόμενο την αγορά του οχήματος ΗΖΧ880, από τον εναγόμενο, το οποίο όχημα ανήκε στον ενάγοντα, αποτελεί γεγονός. Γεγονός συνιστά και η μεταβίβαση του οχήματος την 18/07/2017, ως άλλωστε προκύπτει από το τεκμήριο 1 στη δήλωση του εναγομένου. Ζητούμενο απομένει να αποφασιστεί, αφενός το τίμημα πώλησης του οχήματος και αφετέρου το κατά πόσο τούτο το τίμημα έχει εξοφληθεί ή παραμένει υπόλοιπο. Επ' αυτών και εννοώ και των δύο ερωτημάτων, η μαρτυρία του εναγομένου είναι φτωχική. Δικαίως η πλευρά του ενάγοντα επικαλείται τα αναφερόμενα στη Δ.21 κ.2 των θεσμών, όπου υποδεικνύεται πως. απλή και μόνο άρνηση ισχυρισμού οφειλής είναι απαράδεκτη ως υπεράσπιση. Περιπλέον, σχετικός είναι και ο κ.16 της Δ.19 όπου αναφέρεται: "When a party in any pleading denies an allegation of fact in the previous pleading of the opposite party, he must not do so evasively, but answer the point of substance. Thus if it be alleged that he received a certain sum of money, it shall not be sufficient to deny that he received that particular amount, but he must deny that he received that sum or any part thereof, or else set out how much he received. And if an allegation is made with divers circumstances, it shall not be sufficient to deny it along with those circumstances.". Είναι λοιπόν βασική υποχρέωση στο δικαιϊκό μας σύστημα ότι η άρνηση ισχυρισμού πρέπει να είναι συγκεκριμένη και πλαισιωμένη από λεπτομέρειες. Στη δεδομένη περίπτωση από πλευράς εναγομένου άγνωστο παραμένει ακόμα και αυτό το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης. Διατείνεται ότι έχει εξοφλήσει το ποσό και εγείρεται συνεπώς το ερώτημα. ποιο ποσό κατέβαλε προς εξόφληση αφού δεν αναφέρεται ούτε στην υπεράσπιση αλλά ούτε και στη δήλωσή του. Είναι γι' αυτό το λόγο που αναφέρω πως η μαρτυρία του είναι φτωχική και δεν νοείται τέτοια μαρτυρία να θεωρηθεί πειστική. Είναι βεβαίως αντιληπτό πως το βάρος απόδειξης δεν είναι στους ώμους του εναγομένου αλλά του ενάγοντα. Στην περίπτωση όμως τούτη το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τη μαρτυρία δύο προσώπων. Είναι μεν η μαρτυρία του ενάγοντα, που ξεκάθαρα δηλώνει πως το συμφωνηθέν ποσό ήταν εκείνο των €2.100 και περαιτέρω ότι καταβλήθηκε το ποσό των €900, εξου και στη βάση των επιστολών που απέστειλε καλούσε τον εναγόμενο να καταβάλει το υπόλοιπο. Οι επιστολές βεβαίως από μόνες τους, τεκμήρια 1 μέχρι 3 στη δήλωση του ενάγοντα, δεν αποδεικνύουν αυτό τούτο το ποσό. Εκείνο όμως που αναφύεται ως κρίσιμο στοιχείο είναι η μαρτυρία του Ανδρέα Αλωνεύτη, η οποία παρέμεινε αναμφισβήτητη, όχι μόνο γιατί δεν ζητήθηκε αντεξέταση του μάρτυρα, αλλά πολύ περισσότερο γιατί η μαρτυρία του εναγομένου ποσώς ασχολείται με το περιεχόμενο της μαρτυρίας του Ανδρέα Αλωνεύτη. Ο εν λόγω μάρτυρας είναι πατέρας του εναγομένου. Η ιδιότητά του αυτή δεν προκαθορίζει βεβαίως οτιδήποτε, ούτε και προσδίδει πρόσθετη πειστικότητα στη μαρτυρία του. Εκείνο όμως που αποτελεί σημείο αναφοράς είναι η ρητή θέση του ότι η υπό κρίση συμφωνία, που όλες οι πλευρές αποδέχονται, έλαβε χώρα στην παρουσία του. Πρόκειται για τρίτο άτομο και δεν υποστηρίχθηκε αλλά ούτε και προκύπτει να σχετίζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο με τον ενάγοντα. Αντιθέτως σχετίζεται με τον εναγόμενο και μάλιστα με πρώτου βαθμού συγγένεια, συνεπώς δεν αντιλαμβάνομαι ποιο λόγο είχε να ψευσθεί ή να μαρτυρήσει εναντίον του και ούτε υποστηρίχθηκε κάτι τέτοιο. Η θέση τούτου είναι πως η εν λόγω συμφωνία ήτο για το ποσό των €2.100 και πως ο εναγόμενος κατέβαλε το ποσό των €900 και συνεπώς παρέμεινε υπόλοιπο €1.200. Επαναλαμβάνω αυτή η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε ούτε και σχολιάστηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο από τον εναγόμενο. Έχει δε υποδειχθεί ότι η μαρτυρία του εναγομένου είναι γενική, αόριστη και ασαφής. Αποφεύγει να τοποθετηθεί επί των πραγματικών γεγονότων που αναδεικνύονται ως επίδικα, δηλαδή το συμφωνηθέν τίμημα πωλήσεως και το ποσό που κατέβαλε. Δεν παραγνωρίζεται ότι το όχημα μεταβιβάστηκε στις 18/07/2017, δηλαδή προτού εξοφληθεί, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ενάγοντα και είναι τούτο στοιχείο που αποτιμήθηκε κατά την εκτίμηση της μαρτυρίας. Αυτό όμως από μόνο του δεν διαφοροποιεί την εικόνα και δεν οδηγεί, δίχως άλλο, σε συμπέρασμα εξόφλησης του οφειλομένου ποσού. Ενόψει όλων των ανωτέρω δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ορθή και αληθινή είναι η μαρτυρία του ενάγοντα και του μάρτυρά του, Ανδρέα Αλωνεύτη και όχι εκείνη του εναγόμενου. Επί των επίδικων συνεπώς ερωτημάτων απαντώ πως ως συμφωνηθέν τίμημα πώλησης καθορίστηκε εκείνο των €2.100 και περαιτέρω, ότι ο εναγόμενος κατέβαλε ποσό €900. Ενόψει όλων των ανωτέρω καταλήγω ότι ο εναγόμενος εξακολουθεί να οφείλει ποσό €1.200 από το συμφωνηθέν τίμημα και ως εκ τούτου η αξίωση του ενάγοντα είναι βάσιμη. Κατ' επέκταση, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και σε βάρος του εναγομένου για ποσό €1.200, πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής, πλέον έξοδα διαδικασίας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Λ. Α. Παντελή Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο