Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. INNEWS CYPRUS LTD, Αρ. Αγωγής: 112/2022, 29/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A244 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 112/2022 Μεταξύ: Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγοντες και INNEWS CYPRUS LTD Εναγόμενοι Ημερομηνία: 29 Ιουνίου 2022 Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερ. 26/01/2022 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες/αιτητές: Ο κ. Τριλλίδης Για εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Σπανός μαζί με κα Αχιλλέως -------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της επίδικης αίτησης είναι η ενδιάμεση θεραπεία που αξιώνουν οι ενάγοντες (στη συνέχεια οι αιτητές) για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Τα διατάγματα που αξιώνονται έχουν ως ακολούθως: «(Α) Ενδιάμεσο διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση και/ή να εμποδίζει αυτούς προσωπικά και/ή μέσω των διευθυντών και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων και/ή οποιουδήποτε άλλου εξουσιοδοτημένου από αυτούς προσώπου όπως αποδελτιώνουν και/ή κοινοποιούν και/ή αποστέλλουν και/ή επεξεργάζονται την πνευματική ιδιοκτησία των Εναγόντων-Αιτητών μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στην παρούσα αγωγή ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του σεβαστού δικαστηρίου. (Β) Ενδιάμεσο διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει τους Καθ' ων η Αίτηση όπως αποκαλύψουν ενόρκως εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος: (α) όλα τα ημέιλ αποδελτίωσης που έστειλαν στους πελάτες και/ή συνδρομητές τους από την 16η Ιανουαρίου 2022 και εντεύθεν, (β) τον συνολικό αριθμό όλων των φυσικών ή νομικών προσώπων που έλαβαν ένα έκαστο ημέιλ, (γ) τον τρόπο με τον οποίο αποδελτιώνουν την πνευματική ιδιοκτησία των Αιτητών από το χρονικό σημείο παύσης της πρόσβασής τους στο pdf ήτοι την 16.1.2022 και εντεύθεν. (Γ) Ενδιάμεσο διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει τους Καθ' ων η Αίτηση όπως αποκαλύψουν ενόρκως εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος (α) το πλήρες πελατολόγιο και/ή τους όλους συνδρομητές τους και/ή όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που λαμβάνουν την αποδελτίωση καθημερινώς ή σε τακτικά χρονικά διαστήματα, (β) τις συμφωνίες και/ή συμβάσεις και/ή συνεννοήσεις με όλους τους πελάτες τους για την παροχή της εν λόγω υπηρεσίας αποδελτίωσης, (γ) την αμοιβή ή τα ωφελήματα ή το αντάλλαγμα έναντι του οποίου αποστέλλεται η εν λόγω αποδελτίωση και/ή του αντιτίμου που λαμβάνουν οι Καθ' ων η Αίτηση από έκαστο εκ των συνδρομητών ή πελατών τους. (Δ) Ενδιάμεσο διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάζει τους Καθ' ων η Αίτηση όπως εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος καταστρέψουν και/ή διαγράψουν και/ή μη επαναχρησιμοποιήσουν και/ή χρησιμοποιήσουν το περιεχόμενο της πνευματικής ιδιοκτησίας των Αιτητών που έχουν στην κατοχή τους ή τη διάθεσή τους ή στο οποίο έχουν πρόσβαση ή δύνανται να έχουν πρόσβαση το οποίο χρονολογείται μετά την 16.1.2022 και εντεύθεν.». Ας σημειωθεί από τώρα ότι η αίτηση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου την 27/01/2022 και σε σχέση με την μονομερή διαδικασία δηλώθηκε από τον συνήγορο των αιτητών πως περιορίζεται στο αιτητικό Α, ενώ για τα λοιπά αιτητικά ζητήθηκε ημερομηνία επίδοσης. Ακολούθως, ικανοποιημένο το Δικαστήριο σε σχέση με το εύλογο του αιτήματος, εξέδωσε διάταγμα ως το αιτητικό Α, το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέο κατά τον ίδιο χρόνο που τα λοιπά αιτητικά ορίστηκαν για επίδοση, δηλαδή την 09/02/
- Συνεπώς σε τούτο το στάδιο αντικείμενο της αίτησης είναι. αφενός η οριστικοποίηση ή μη του διατάγματος που εκδόθηκε την 27/01/2022 και αφετέρου, η έκδοση ή μη των λοιπών αιτητικών. Η αίτηση τυγχάνει υποστήριξης από ένορκο δήλωση που στην υπό κρίση περίπτωση ομνύει η Βαρβάρα Αργυρού (στη συνέχεια η ομνύουσα). Παρεμβάλλεται περαιτέρω ότι μετά την καταχώριση της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων, η πλευρά των αιτητών αιτήθηκε άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. Κατόπιν ακρόασης το εν λόγω αίτημα εγκρίθηκε μερικώς και συνεπώς δόθηκε άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως στην έκταση που τούτο εγκρίθηκε. Τούτη η συμπληρωματική είναι ημερομηνίας 17/02/2022 και για σκοπούς ευκρίνειας σημειώνεται ότι κάθε επόμενη αναφορά σε αυτήν θα διενεργείται με τον χαρακτηρισμό τούτης ως «η συμπληρωματική». Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι εναγόμενοι (στη συνέχεια οι καθ' ων η αίτηση) αμφισβητούν το εύλογο του αιτήματος στην ολότητά του και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο προέβησαν στην καταχώριση ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης. Τούτη την ένσταση ομνύει ο Ανδρέας Χατζηκυριάκος, διευθύνων σύμβουλος των καθ' ων η αίτηση και ως εκ τούτου στη συνέχεια θα καλείται ως «ο διευθύνων σύμβουλος». Κρίνω πως σε τούτο το στάδιο δεν εξυπηρετούνται οι σκοποί της απόφασης με εκτενή παράθεση των όσων οι δύο ομνύοντες ανέφεραν στις δηλώσεις τους. Κάτι τέτοιο διενεργείται στο στάδιο εξέτασης των προϋποθέσεων που θέτει η νομοθεσία και η νομολογία και συνεπώς κατ' αυτό τον τρόπο ικανοποιείται η συνταγματική επιταγή για πληροφόρηση του κοινού. Για να δοθεί όμως η γενική εικόνα σκόπιμο κρίνεται να σημειωθούν, έστω σε αδρές γραμμές, τα ακόλουθα: οι αιτητές είναι οι εκδότες της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος» η οποία από το 1955 κυκλοφορεί σε έντυπη μορφή ανά το παγκύπριο, επτά ημέρες της εβδομάδας. Από την άλλη οι καθ' ων η αίτηση προσφέρουν υπηρεσίες αποδελτίωσης, δηλαδή συλλέγουν τον ημερήσιο ή εβδομαδιαίο ή μηνιαίο τύπο και ακολούθως αποστέλλουν απόκομμα ή απόσπασμα του δημοσιεύματος στους συνδρομητές και/ή πελάτες τους. Προς εκπλήρωση τούτης της εργασίας κατά το έτος 2018 οι καθ' ων η αίτηση ήρθαν σε συμφωνία με τον Σύνδεσμο Εκδοτών Εφημερίδων και Περιοδικών Κύπρου (στη συνέχεια ο σύνδεσμος), μέλη του οποίου είναι διάφορα έντυπα μέσα, μεταξύ των οποίων και οι αιτητές. Είναι βασική θέση των αιτητών πως η συμφωνία των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο έληξε και ακολούθως παρατάθηκε μέχρι και την 30/06/
- Εντούτοις, διατείνονται οι αιτητές, μετά τη λήξη και της παράτασης διαπίστωσαν πως οι καθ' ων η αίτηση συνέχισαν να έχουν στη διάθεσή τους το περιεχόμενο που οι εν λόγω εξέδιδαν και προέβαιναν σε αποδελτίωση χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Ως εκ τούτου, από την 26/11/2021 σταμάτησαν να διαθέτουν το αρχείο τους, ενέργεια η οποία οδήγησε σε συνάντηση του διευθύνοντα συμβούλου των αιτητών με τον διευθύνοντα σύμβουλο των καθ' ων η αίτηση. Οι συζητήσεις των δύο οδήγησαν σε νέα συμφωνία, βάσει πάντα των ισχυρισμών των αιτητών, με την οποία παρατάθηκε η ευχέρεια των καθ' ων η αίτηση για αποδελτίωση του υλικού των πρώτων, μέχρι την ημερομηνία που καθορίστηκε για να καταλήξουν σε συμφωνία. Τέτοια όμως συμφωνία δεν καρποφόρησε και ένεκα τούτου την 14/01/2022 ενημέρωσαν τους καθ' ων η αίτηση πως από την αμέσως επόμενη ημέρα, 15/01/2022, δεν παρέχουν δικαίωμα χρήσης του περιεχομένου των εντύπων τους και απαγορεύουν την αποδελτίωσή τους. Παρεμβάλλεται ευθύς πως οι καθ' ων η αίτηση δέχονται μεγάλο μέρος των ισχυρισμών που έχουν να κάνουν με την προσπάθεια επίτευξης συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, εντούτοις είναι η θέση τους πως η συμφωνία που οι ίδιοι είχαν με τον σύνδεσμο ουδέποτε έληξε οριστικά, εξου και την 20/01/2022 απευθύνθηκαν στον διευθύνοντα σύμβουλο των αιτητών, ο οποίος τυγχάνει να είναι και ο πρόεδρος του συνδέσμου και τον ενημέρωσαν ότι κατέβαλαν κάθε καθυστερημένη οφειλή προς τον σύνδεσμο και περαιτέρω, ότι ήταν έτοιμοι για την ανανέωση της μεταξύ τους συμφωνίας, δηλαδή του συνδέσμου και των καθ' ων η αίτηση. Εντέλει είναι η θέση των αιτητών πως παρά την ρητή απαγόρευσή τους, την 17/01/2022 διαπίστωσαν πως οι καθ' ων η αίτηση απέστειλαν σε συνδρομητές τους αποδελτιωμένο ειδησεογραφικό υλικό που τους ανήκει, ενέργεια που επανέλαβαν και τις επόμενες ημέρες και αυτό παρότι στο μεταξύ οι αιτητές τους ειδοποίησαν εγγράφως ότι απαγορεύουν τέτοια ενέργεια. Από την άλλη, οι καθ' ων η αίτηση αναλύουν τις συζητήσεις που είχαν με τους αιτητές και ισχυρίζονται πως αποκαλύπτεται η κακοπιστία τούτων και η κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης που κατέχουν. Εις επίμετρον, είναι η θέση τους πως δικαιωματικά προβαίνουν σε αποδελτίωση υλικού των αιτητών, εφόσον η συμφωνία τους με τον σύνδεσμο εξακολουθεί να είναι σε ισχύ. Τώρα, οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος αναφέρονται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 και έτυχαν διερεύνησης σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 788, Μιχαηλίδης ν. Παπακυριάκου
(2004)1 Α.Α.Δ. 209 και Κύριλλου ν. Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528). Οι εν λόγω προϋποθέσεις είναι: (α) σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν δοθεί το διάταγμα. Στο τέλος εξετάζεται και το κατά πόσον η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι δίκαιη και εύλογη (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ" Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152, 154). Προτού όμως υπεισέλθω σε διερεύνηση των ανωτέρω παραμέτρων, σημειώνεται πως συνιστά βασική αρχή δικαίου ότι σε τούτο το στάδιο της διαδικασίας το Δικαστήριο αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα επί της ουσίας της διαφοράς, εφόσον το καθήκον του περιορίζεται σε διερεύνηση των προϋποθέσεων που θέτει ο νόμος. Ως εκ τούτου δεν προβαίνει σε ενδελεχή αξιολόγηση της μαρτυρίας, αλλά σε περιορισμένη και αναγκαία αξιολόγηση που σχετίζεται με αυτή καθ' εαυτή τη διερεύνηση των προϋποθέσεων που τάσσει ο νόμος, δηλαδή το άρθρο 32 του Ν.14/60 (βλ. Κυρίλλου ν. Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528, 1533, C.T. Tobacco Limited v. Αρκτίνος Λτδ
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853, 869 και Μιχαηλίδης ν. Πουργουρίδης
(2001)1 Α.Α.Δ. 1263, 1271). Βεβαίως εκεί και όπου οι θέσεις είναι διαμετρικά αντίθετες και συνυφασμένες με αυτές τούτες τις προϋποθέσεις που εξετάζονται, η νομολογία αναγνωρίζει ότι κάποιας μορφής αναγκαία αξιολόγηση δεν είναι μεμπτή (βλ. Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1980). Εν κατακλείδι, δεδομένη είναι και η θεμελιώδης δικαιϊκή αρχή ότι οι ισχυρισμοί για τους οποίους είτε δεν υπήρξε αντίλογος είτε δεν έτυχαν αντεξέτασης, η νομολογία θέλει τούτους να εκλαμβάνονται ως δεδομένοι (βλ. Παττούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 2118, 2124). Σχετική εν προκειμένω είναι και η υπόθεση Thinking Steel International BV v. Caramondani Bros Public Co Ltd
(2012)1B A.A.Δ. 1460,
- Η απόδοση των επίδικων θεμάτων και παράλληλα των θέσεων που αμφότεροι οι διάδικοι έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, εξυπηρετείται καλύτερα με ενιαία εξέταση των δύο πρώτων προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο
- Συνεπώς, αυτή είναι και η πορεία που θα ακολουθηθεί. Σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Το γεγονός ότι το δικόγραφο είναι γενικώς οπισθογραφημένο δεν αποτελεί κώλυμα. Όπως έχει νομολογηθεί, σε τέτοια περίπτωση το αίτημα εξυπηρετείται από τις ένορκες δηλώσεις (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598, 603). Από την άλλη, η πιθανότητα επιτυχίας έχει χαρακτηρισθεί και ως το πρωταρχικό κριτήριο (βλ. Εκδόσεις Αρκτίνος Λίμιτεδ ν. Λοϊζίδου, Πολ. Έφ. Ε7/18, 21/03/2019). Θεμελιωμένο είναι πως σε αυτό το πλαίσιο δεν απαιτείται απόδειξη του ουσιαστικού αδικήματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. Φακοντή ν. Κακούτη, Πολ. Έφ. 70/11, 23/06/2015, ECLI:CY:AD:2015:A444). Επ' αυτού καθόλα επεξηγηματικός είναι ο λόγος της υπόθεσης Hazlewood Investment & Finance Ltd v. Manuel κ.α., Πολ Έφ. Ε14/2017 και Ε209/2017, 16/07/
- Υποδείχθηκε εκεί ότι: «Θα μπορούσε βεβαίως το πρωτόδικο Δικαστήριο να επανεξετάσει τα προβληθέντα υπό το κράτος της θέσεως της ενιστάμενης πλευράς, όχι για να σχολιάσει την αλήθεια ενεργειών ή παραλείψεων, αλλά μόνο για να εξετάσει εάν τα προτεινόμενα από την ενιστάμενη πλευρά ανέτρεπαν εξ αντικειμένου τα δεδομένα που η πλευρά του αιτητή παρουσίαζε.». Αντιληπτό είναι λοιπόν πως ο σκοπός τούτης της παρεμπίπτουσας διαδικασίας δεν αφορά την ουσία της διαφοράς, αλλά μόνο την ισχύ του αιτήματος που εδράζεται στα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 32 του Ν. 14/
- Όπως έχει διαφανεί από τη σύντομη σύνοψη του βασικού κορμού των γεγονότων, ο κεντρικός άξονας των πραγματικών ζητημάτων επί του οποίου περιστρέφεται το σύνολο, σχεδόν, των επιδίκων θεμάτων, έχει να κάνει με τη συμφωνία των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο. Από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων των ομνυόντων προκύπτει πως τούτη η συμφωνία, εν προκειμένω το τεκμήριο 5 στην αίτηση, δεν αμφισβητείται και συνιστά παραδεκτό γεγονός. Εν ολίγοις, οι δύο πλευρές δέχονται ότι οι καθ' ων η αίτηση συνομολόγησαν τη συμφωνία ημερομηνίας 24/07/2018 με τον σύνδεσμο, της οποίας το περιεχόμενο είναι αυτό που φαίνεται στο τεκμήριο 5 στην αίτηση. Περαιτέρω, κοινό τόπο συνιστά και το γεγονός ότι η εν λόγω συμφωνία έληξε και εντέλει ανανεώθηκε την 20/05/2021, λαμβάνοντας παράταση μέχρι την 30/06/
- Σχετική εν προκειμένω είναι η βεβαίωση του προέδρου του συνδέσμου, ημερομηνίας 20/05/2021, η οποία είναι το τεκμήριο 7 και 3 σε αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, καθώς και τα αναφερόμενα στην παράγραφο 15 στην αίτηση και στην παράγραφο 8 στην ένσταση. Η βασική διαφωνία των μερών έγκειται στα όσα ακολούθησαν τη συμφωνηθείσα παράταση, εφόσον οι μεν αιτητές θεωρούν τη συμφωνία λήξασα, με παρεπόμενο την ακύρωση της παραχώρησης των πνευματικών τους δικαιωμάτων, οι δε καθ' ων η αίτηση θεωρούν πως για τους λόγους που πιο κάτω εξηγούνται η συμφωνία ουδέποτε τερματίστηκε και ως εκ τούτου δικαιωματικά προέβησαν σε αποδελτίωση του υλικού των αιτητών. Κοινό πλαίσιο γεγονότων συνιστά και το ότι μετά την 30/06/2021 και μέχρι και την 25/11/2021, οι καθ' ων η αίτηση συνέχισαν να αποδελτιώνουν το περιεχόμενο των αιτητών. Οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες έγινε αυτό δεν βρίσκουν τα μέρη σύμφωνα, ως εκ τούτου διερευνώνται πιο κάτω. Παρεμβάλλεται ότι αναπάντητη και συνεπώς δεδομένη παραμένει και η θέση των καθ' ων η αίτηση πως κατά τον ίδιο χρόνο, δηλαδή μετά την 30/06/2021 και μάλιστα ακόμη και μετά την επίδοση του επίδικου διατάγματος, οι καθ' ων η αίτηση συνέχισαν να παρέχουν στον σύνδεσμο και τα μέλη του, μεταξύ αυτών και οι αιτητές, σχετικές υπηρεσίες, δηλαδή τα αναφερόμενα στην παράγραφο 5 της δήλωσης του διευθύνοντα συμβούλου. Εν ολίγοις, οι καθ' ων η αίτηση συνέχισαν να προσφέρουν στα μέλη του συνδέσμου υπηρεσίες που προέκυπταν από την αποδελτίωση του υλικού των μελών. Επιπλέον, αποτελεί κοινό τόπο ότι την 26/11/2021 οι αιτητές σταμάτησαν να διαθέτουν το περιεχόμενο τους στους καθ' ων η αίτηση και ένεκα τούτου την επόμενη ημέρα ο διευθύνων σύμβουλος των τελευταίων επικοινώνησε με τους αιτητές και διευθετήθηκε συνάντηση με τον ομόλογό του από την πλευρά των αιτητών. Τούτη η συνάντηση έλαβε χώρα την 30/11/2021, ενώ παραδεκτό είναι από τους καθ' ων η αίτηση πως λίγη ώρα πριν τη συνάντηση της 30ης Νοεμβρίου, ο διευθύνων σύμβουλος των αιτητών απέστειλε στον διευθύνοντα σύμβουλο των καθ' ων η αίτηση το ηλεκτρονικό μήνυμα τεκμήριο 8 στην αίτηση. Με το εν λόγω εξέφρασε οργή και θλίψη για το γεγονός ότι οι καθ' ων η αίτηση αποδελτίωναν ειδησεογραφικό υλικό των αιτητών χωρίς άδεια και περαιτέρω, δήλωσε τη ρητή απαγόρευσή τους για την εκμετάλλευση του περιεχομένου των αιτητών και τέλος, ότι δεν επιθυμούσε σύναψη νέας συμφωνίας, εννοώντας ως μέρος του συνδέσμου, εφόσον στην ίδια επιστολή μνημονεύθηκε αναφορά του διευθύνοντα σύμβουλου των αιτητών πως η συμφωνία των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο έληξε την 30/06/
- Εντέλει δεκτό είναι πως η συνάντηση των δύο διευθυνόντων συμβούλων έλαβε χώρα και πως βάσει των διαμειφθέντων τα μέρη συμφώνησαν όπως οι αιτητές συνεχίσουν να παρέχουν στους καθ' ων η αίτηση τα αρχεία τους μέχρι και τις 31/12/2021, χρονικό ορόσημο που τέθηκε μέχρις ότου οι διάδικοι καταλήξουν σε συμφωνία. Άλλο κοινό σημείο μεταξύ των διαδίκων, είναι αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα της συνάντησης των δύο ανδρών την 30η Νοεμβρίου. Συνιστά εν προκειμένω κοινό τόπο ότι το αποτέλεσμα της συνάντησης αποδίδεται στο περιεχόμενο των τεκμηρίων 9 και 10 στην αίτηση. Και τα δυο αυτά τεκμήρια αναφέρονται στο ίδιο έγγραφο, με τη διαφορά όμως ότι το μεν τεκμήριο 9 είναι το ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο η ομνύουσα τη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση κοινοποίησε το έγγραφο στον διευθύνοντα σύμβουλο των καθ' ων η αίτηση, το δε άλλο (τεκμήριο 10) είναι η απάντηση του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση ότι επιστρέφει τη συμφωνία υπογεγραμμένη και χωρίς καμία αλλαγή. Τι ακριβώς διαλαμβάνει το έγγραφο αυτό και ποια η εκτίμηση που έκαστο των μερών έχει σε σχέση με το περιεχόμενό του, απασχολεί πιο κάτω. Τέλος, τα μέρη ομονοούν πως μετά τη συνάντηση της 30ης Νοεμβρίου μεταξύ των αιτητών και των καθ' ων η αίτηση, ανταλλάχθηκε περαιτέρω αλληλογραφία με σκοπό πάντα την επίτευξη συμφωνίας που θα οδηγούσε σε παράταση και εντέλει εδραίωση της ευχέρειας αποδελτίωσης από μέρους των καθ' ων η αίτηση του ειδησεογραφικού υλικού των αιτητών. Προς τούτο σχετικά είναι τα τεκμήρια 11, 12, 13 και 14 στην αίτηση. Δεκτό είναι ακόμη πως δυνάμει της πρόσθετης αλληλογραφίας που αντάλλαξαν οι διάδικοι, οι αιτητές παρέτειναν το δικαίωμα αποδελτίωσης από τους καθ' ων η αίτηση, μέχρι τις 15/01/2022 (βλ. παράγραφο 19 ένορκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση). Εντούτοις η κατάληξη των ανωτέρω δεν ήτο η αναμενόμενη. Συνιστά γεγονός ότι την 20/01/2022 διευθυντικό στέλεχος των καθ' ων η αίτηση απέστειλε επιστολή στον διευθύνοντα σύμβουλο των αιτητών, όχι όμως υπό την ιδιότητά του ως η κεφαλή των αιτητών αλλά ως ο πρόεδρος του συνδέσμου, με την οποία τον ενημέρωσε ότι οι καθ' ων η αίτηση κατέβαλαν στον λογαριασμό του συνδέσμου το ποσό των €13.220 για το έτος 2021 και μέρος που αναλογούσε στο έτος 2020 και περαιτέρω, ζήτησε την ανανέωση της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Η εν λόγω επιστολή αποτελεί μέρος του τεκμηρίου 21 στην αίτηση και του τεκμηρίου 4 στην ένσταση. Τέλος, αναμφισβήτητος παρέμεινε και ο ισχυρισμός των αιτητών πως οι καθ' ων η αίτηση προέβησαν σε αποδελτίωση του υλικού τους μετά την 15/01/
- Άλλωστε όπως έχει ήδη υποδειχθεί, οι καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι δικαιωματικά προέβησαν στην εν λόγω αποδελτίωση. Ως εκ τούτου, συνιστά κοινό τόπο ότι οι καθ' ων η αίτηση αποδελτίωσαν υλικό των αιτητών μετά την 15/01/2022 και συγκεκριμένα κατά πως αναφέρθηκε από την ομνύουσα την αίτηση. Όλα τα ανωτέρω συνιστούν το παραδεκτό και/ή αναμφισβήτητο πλέγμα γεγονότων του αιτήματος και ως εκ τούτου για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας εκλαμβάνονται ως το κοινό πραγματικό πλαίσιο. Τώρα, είναι η θέση της ομνύουσας τη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πως περί τα τέλη Νοεμβρίου 2021 έγινε αντιληπτό από τον διευθύνοντα σύμβουλο των αιτητών πως οι καθ' ων η αίτηση συνέχισαν να λαμβάνουν υλικό από τους αιτητές και να το αποδελτιώνουν, χρησιμοποιώντας σχετικό κωδικό πρόσβασης που είχαν στη διάθεσή τους και αυτό παρότι η συμφωνία μεταξύ των τελευταίων και του συνδέσμου έληξε την 30/06/
- Ως εκ τούτου την 26/11/2021 σταμάτησαν να διαθέτουν το εν λόγω αρχείο στον διακομιστή (server) και συνέπεια αυτής της ενέργειας ήταν τα όσα ανωτέρω αναφέρονται και συνιστούν παραδεκτά γεγονότα. Είναι περαιτέρω η θέση της ομνύουσας πως το τεκμήριο 10 στην αίτηση συνιστά νέα συμφωνία δια της οποίας οι αιτητές παραχώρησαν εκ νέου δικαίωμα αποδελτίωσης στους καθ' ων η αίτηση, μέχρις ότου ολοκληρωθούν οι μεταξύ τους διαβουλεύσεις. Περιπλέον, εξηγεί την πορεία των διαβουλεύσεων και την πρόσθετη παράταση που δόθηκε στους καθ' ων η αίτηση και καταλήγει ότι εφόσον η πρότασή τους δεν ικανοποίησε τους αιτητές, την 14/01/2022 απέστειλε νέο ηλεκτρονικό μήνυμα στους καθ' ων η αίτηση (βλ. τεκμήριο 16) με το οποίο τους πληροφόρησε ότι από την 15/01/2022 δεν θα τους παρείχετο δικαίωμα χρήσης των εντύπων τους και απαγορεύετο η αποδελτίωση τούτων. Ένεκα τούτου την 15/01/2022 απενεργοποίησαν τους κωδικούς των καθ' ων η αίτηση με τους οποίους είχαν πρόσβαση στον server. Εντούτοις την 17/01/2022 διαπίστωσαν πως οι καθ' ων η αίτηση αποδελτίωσαν ειδησεογραφικό υλικό τους και το απέστειλαν σε συνδρομητές τους. Ηλεκτρονικό μήνυμα που απεστάλη σε συνδρομητή των καθ' ων η αίτηση με διαγραμμένα όμως τα προσωπικά στοιχεία για σκοπούς παρουσίασης τούτου στο Δικαστήριο, προσκομίστηκε ως τεκμήριο 17 στην αίτηση. Το ίδιο διεπιστώθη και την 18/01/2022 και σχετικό είναι το τεκμήριο 18 στην αίτηση. Ένεκα τούτου απέστειλε νέα επιστολή και ηλεκτρονικό μήνυμα στους καθ' ων η αίτηση, το οποίο στη συνέχεια και επέδωσε. Σχετικά είναι τα τεκμήρια 19 και
- Αντί άλλης απάντησης την 20/01/2022 οι καθ' ων η αίτηση απέστειλαν στον διευθύνοντα σύμβουλο των αιτητών το τεκμήριο 21, δηλαδή την επιστολή σε σχέση με την καταβολή των οφειλών τους προς τον σύνδεσμο. Στην εν λόγω επιστολή απάντησε η ομνύουσα και επέστησε την προσοχή των καθ' ων η αίτηση στο παράνομο της συμπεριφοράς τους (βλ. τεκμήριο 22). Παρόλα ταύτα, οι τελευταίοι συνέχισαν την αποδελτίωση του υλικού των αιτητών τόσο την 24/01/2022 όσο και την 25/01/2022 και σχετικό είναι το τεκμήριο
- Στον αντίποδα ο διευθύνων σύμβουλος των καθ' ων η αίτηση υποστηρίζει πως το ηλεκτρονικό μήνυμα που του απέστειλε ο διευθύνων σύμβουλος των αιτητών λίγο πριν τη συνάντηση της 30ης Νοεμβρίου (τεκμήριο 8 στην αίτηση), δεικνύει την κακοπιστία των αιτητών και περαιτέρω, αντιφάσκει των όσων η ομνύουσα τη δήλωση υποστηρίζει. Εν προκειμένω υποστηρίζει ότι η θέση που αναφέρεται στο τεκμήριο 8 πως. «άτομο του Τμήματος Σελίδωσης του Φ - παρόλες τις σαφέστατες εντολές της Διεύθυνσης από τον περασμένο Ιούλιο 2021 - ανέβαζε το αρχείο της εταιρείας .» είναι υστερόβουλη και εν πάση περιπτώσει αντιφατική των όσων η ομνύουσα τη δήλωση ισχυρίζεται, δηλαδή ότι οι καθ' ων η αίτηση έπαιρναν το αρχείο μέσω κωδικών που είχαν. Άλλη είναι η πραγματικότητα, υποστηρίζει ο διευθύνων σύμβουλος των καθ' ων η αίτηση και συγκεκριμένα ότι οι αιτητές είναι εκείνοι που τους απέστελλαν το σχετικό υλικό και προς τούτο προσκομίζει τα τεκμήρια 5Α και 5Β στην ένσταση, δηλαδή αλληλογραφία που ανταλλάγηκε μεταξύ υπευθύνων των διαδίκων σε σχέση με αυτό ακριβώς το ειδησεογραφικό υλικό των αιτητών. Επιβάλλεται να παρεμβληθεί εδώ η επί του προκειμένου θέση των αιτητών, ως αυτή προκύπτει από τα αναφερόμενα στη συμπληρωματική ένορκο δήλωση της ομνύουσας. Υποστηρίζει τούτη πως τα τεκμήρια 5Α και 5Β στην αίτηση αφορούν προβλήματα που ενέσκηψαν με τον server στον οποίο ανέβαζαν το αρχείο τους για να είναι στη διάθεση των καθ' ων η αίτηση και ως εκ τούτου ουδεμία ανακρίβεια προκύπτει από την αρχική ένορκο δήλωση της ομνύουσας. Ο διευθύνων σύμβουλος των καθ' ων η αίτηση προσθέτει ότι η αποδελτίωση του υλικού όλων των μελών του συνδέσμου, μεταξύ αυτών και οι αιτητές, ουδέποτε σταμάτησε και ο λόγος είναι γιατί στην ουσία η συμφωνία των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο ουδέποτε τερματίστηκε. Περαιτέρω, είναι η θέση του πως το τεκμήριο 8 στην αίτηση, δηλαδή το ηλεκτρονικό μήνυμα που του απέστειλε ο διευθύνων σύμβουλος των αιτητών πριν την συνάντηση της 30/11/2021, αποκαλύπτει ότι οι αιτητές απαιτούσαν πληρωμή ποσών ανεξαρτήτως των όποιων δικαιωμάτων καταβάλλονταν στον σύνδεσμο. Η δε απαίτησή τους αυτή συνιστούσε κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης τους και επιδίωξή τους ήταν να επιβάλουν τις απαιτήσεις τους στους καθ' ων η αίτηση. Αδύναμοι όντες οι τελευταίοι να αντιδράσουν, εφόσον άλλως πως θα επηρεαζόταν σε μεγάλο βαθμό η επιχείρησή τους, ανέλαβαν την υποχρέωση να υποβάλουν προς τους αιτητές οικονομική πρόταση. Σε αυτό το πλαίσιο παραπέμπει στα τεκμήρια 7, 8 και 9 στην ένσταση και εξηγεί τις προτάσεις που αντάλλαξαν οι διάδικοι και καταλήγει πως τα εν λόγω τεκμήρια αποκαλύπτουν τη γνήσια πρόθεση των καθ' ων η αίτηση για επίλυση του όλου ζητήματος, αλλά ταυτόχρονα φανερώνουν και την από μέρους των αιτητών κακοπιστία και κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης τους, καθώς ότι σκοπός τούτων ήταν η εκμετάλλευση των καθ' ων η αίτηση. Και πάλιν προστίθεται εδώ η τοποθέτηση της ομνύουσας την συμπληρωματική ένορκο δήλωση και συγκεκριμένα ο ισχυρισμός της ότι το τεκμήριο 7 στην ένσταση ουδέποτε τους γνωστοποιήθηκε. Ιδωμένο το σύνολο του μαρτυρικού υλικού κατά τον τρόπο που ανωτέρω εξηγήθηκε, εν προκειμένω χωρίς ποσώς να παραγνωρίζεται ότι σε τούτο το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας δεν διενεργείται εις βάθος και αναλυτική αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων και οι όποιες διαπιστώσεις είναι αυστηρά συνυφασμένες με τα εδώ επίδικα ζητήματα, ήτοι τις προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 32 του Ν.14/60, καταλήγω πως οι αιτιάσεις του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση δεν απαντούν τις θέσεις των αιτητών, πλείστες εκ των οποίων συναπαρτίζουν το κοινό και/ή παραδεκτό πραγματικό πλέγμα και δικαιολογούν συμπέρασμα διαπίστωσης σοβαρού ζητήματος και πιθανότητας επιτυχίας. Και εξηγώ. τα όποια επιχειρήματα των καθ' ων η αίτηση έχουν ως αφετηρία τους τον ισχυρισμό πως η συμφωνία τούτων με τον σύνδεσμο ουδέποτε τερματίστηκε. Εντούτοις άλλη είναι η αντικειμενική εικόνα που αναφύεται από την προσκομισθείσα μαρτυρία και η πλευρά των καθ' ων η αίτηση δεν κατόρθωσε να αλλοιώσει τούτην. Κατ' αρχάς τα μέρη ομονοούν ότι η σχετική συμφωνία ήτο για περίοδο δύο ετών. Εξου και με την εκπνοή τούτου του χρόνου ακολούθησε το τεκμήριο 6 στην αίτηση, δηλαδή η επιστολή του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση με την οποία αιτείτο παράταση τούτης της συμφωνίας μέχρι και την 01/01/
- Το δε τεκμήριο 7 στην αίτηση είναι η πρόσθετη παράταση που δόθηκε την 20/05/2021 και τα μέρη επίσης ομονοούν πως τούτη η παράταση ήτο μέχρι την 30/06/
- Το γεγονός και μόνο ότι προηγήθηκε η επιστολή τεκμήριο 6 στην αίτηση (δηλαδή η επιστολή του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση) και ακολούθησε η απάντηση και τελικώς η νέα παράταση, δεικνύει την κοινή αντίληψη των μερών της συμφωνίας τεκμήριο 5 (δηλαδή του συνδέσμου και των καθ' ων η αίτηση) πως δεν νοείτο αυτόματη συνέχιση τούτης. Ούτε και αναφέρεται κάτι τέτοιο στη συμφωνία τεκμήριο
- Αν άλλη ήταν η αντίληψη των μερών της συμφωνίας, δεν θα χρειάζετο περαιτέρω αλληλογραφία και ούτε έγκριση της παράτασης. Αυτό θα επιτυγχάνετο αυτόματα. Εν τέλει, αν η συμφωνία τεκμήριο 5 δεν έληξε, ποιος ο λόγος που στην επιστολή 20/01/2022 (τεκμήριο 21 στην αίτηση) ο διευθυντής των καθ' ων η αίτηση δήλωσε ότι είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν την ανανέωση τούτης; Είμαι της γνώμης πως οι αιτιάσεις των καθ' ων η αίτηση δεν εξηγούν το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η παράταση της περί ης ο λόγος συμφωνίας έληξε την 30/06/2021 και έκτοτε τα μέρη δεν κατέληξαν σε νέα συμφωνία ή εν πάση περιπτώσει, ουδέν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να συνηγορεί σε τέτοια διαπίστωση. Πέραν όμως των πιο πάνω, αν η συμφωνία των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο εξακολουθούσε να είναι σε ισχύ, ποια τότε η χρησιμότητα και η σκοπιμότητα του τεκμηρίου 10 στην αίτηση, το οποίο οι διάδικοι αποδέχονται ότι το υπέγραψαν; Εν ολίγοις, αν ο διευθύνων σύμβουλος των καθ' ων η αίτηση πίστευε πως δεν τίθετο λόγος νέας συμφωνίας με τους αιτητές, γιατί τότε υπέγραψε το τεκμήριο 10 στην αίτηση, το οποίο ρητά αναφέρει ότι: «Σε συνέχεια της συνάντησης ημερομηνίας 29.11.2021 και σε συνέχεια της επιστολής μας με την ίδια ημερομηνία των οποίων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παρούσας, συμφωνούνται τα πιο κάτω: Επειδή η συμφωνία συνεργασίας μεταξύ του Συνδέσμου Εκδοτών Εφημερίδων και Περιοδικών Κύπρου και της INNEWS CYPRUS LIMITED, έληξε την 30.06.2021 Επειδή η Εταιρεία Φιλελεύθερος ΔΕ ΛΤΔ διαχειρίζεται από μόνη της τα θέματα που αφορούν τα πνευματικά δικαιώματα των εκδόσεων της. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, και παρά την όποια αναφορά στη Συμφωνία Συνεργασίας, για λήξη και/ή μονομερές δικαίωμα τερματισμού, ο Φιλελεύθερος, κατόπιν κοινής συμφωνίας με την INNEWS CYPRUS LIMITED, συμφωνεί να συνεχίσει να σας παρέχει μη αποκλειστικό, περιορισμένο και μη μεταβιβάσιμο δικαίωμα χρήσης του περιεχομένου των εντύπων της για την αποδελτίωση και ενημέρωση των πελατών σας μέχρι και την 31.12.
- Για την περίοδο αυτή, κατ' εξαίρεση, θα ισχύουν και θα σας δεσμεύουν οι όροι της λήξασας συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ του Συνδέσμου Εκδοτών Εφημερίδων και Περιοδικών Κύπρου και της INNEWS CYPRUS LIMITED ημερομηνίας 24.07.
- Διευκρινίζεται πως τα πιο πάνω αφορούν μόνο την εταιρεία Φιλελεύθερος ΔΕ ΛΤΔ. Οποιαδήποτε άλλη συμφωνία θα αποτελέσει αντικείμενο ξεχωριστής συμφωνίας μεταξύ των μερών.» (ο τονισμός είναι του Δικαστηρίου) Δεν διέλαθε την προσοχή μου πως οι καθ' ων οι αίτηση διατείνονται ότι οι αιτητές κωλύονται να ισχυρίζονται νέα συμφωνία και αυτό γιατί εκ της συμπεριφοράς του συνδέσμου προκύπτει πως η συμφωνία τεκμήριο 5 εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. Επ' αυτού η θέση μου ταυτίζεται με την πρόσθετη τοποθέτηση των αιτητών, δηλαδή ότι το περιεχόμενο της περί ης ο λόγος συμφωνίας του συνδέσμου με τους καθ' ων η αίτηση αφορά την εκμετάλλευση πνευματικών δικαιωμάτων, όπως άλλωστε προκύπτει από τα διαλαμβανόμενα στο στοιχείο υπ' αριθμό 4 της συμφωνίας και συνεπώς εφαρμογής τυγχάνουν οι διατάξεις του άρθρου 12
(5)του Ν.59/76, όπου αναφέρεται ότι καμία εκχώρηση πνευματικής ιδιοκτησίας δεν είναι έγκυρη εκτός εάν γίνει εγγράφως. Και εδώ τέτοια μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Και αναφέρω τούτο καθ' ότι οι καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι η συμφωνία τους με τον σύνδεσμο ανανεώθηκε ένεκα της συμπεριφοράς του συνδέσμου. Στο δικό μου μυαλό είναι ξεκάθαρο πως η σχετική νομοθεσία δεν αφήνει περιθώριο τέτοιας εισήγησης και θέλει συμφωνία αυτού του είδους να είναι γραπτή και όχι άλλως πως, πράγμα που εδώ δεν έγινε. Εδώ προστίθεται και το εξής. οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση πως οι αιτητές είναι εκείνοι που ανέβαζαν το υλικό στον διακομιστή και περιπλέον, το αναμφισβήτητο κατά τα άλλα δεδομένο ότι οι καθ' ων η αίτηση συνέχισαν και μετά την λήξη της συμφωνίας τεκμήριο 5 να προσφέρουν τις υπηρεσίες που ανέκαθεν πρόσφεραν στα μέλη του συνδέσμου βάσει της συμφωνίας, δεν απαντά το επίδικο ζήτημα που είναι η ρητή απαγόρευση αποδελτίωσης μετά την 15/01/2022. Αυτό είναι το επίδικο στο οποίο επικεντρώνεται το Δικαστήριο και όπως έχει ήδη υποδειχθεί, η συμπεριφορά των διαδίκων δεν είναι ικανή να δημιουργήσει κώλυμα και σε τούτη την περίπτωση ούτε και να απαντήσει τη θέση των αιτητών πως επρόκειτο για λάθος που μόλις έγινε αντιληπτό διορθώθηκε. Εν ολίγοις, καίτοι συνιστά γεγονός πως οι διάδικοι συνέχισαν να έχουν την αλληλογραφία των τεκμηρίων 6Α έως 6Γ στην ένσταση, αυτό δεν αλλοιώνει την όλη εικόνα, αφενός γιατί η συμπεριφορά δεν είναι εδώ αρκετή να στοιχειοθετήσει επέκταση σύμβασης που αφορά πνευματικά δικαιώματα, αλλά πολύ περισσότερο γιατί την 15/01/2022 οι αιτητές ρητά απαγόρευσαν τη χρήση των δεδομένων τους και κατ' εκείνο τον χρόνο η σύμβαση των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο, ούτε είχε ανανεωθεί αλλά ούτε και πληρωθεί. Πέραν των ανωτέρω είμαι της γνώμης πως εάν τίθεται ζήτημα κωλύματος, τούτο μάλλον εντοπίζεται στα συμφωνηθέντα στο τεκμήριο 10 στην αίτηση και ιδιαίτερα τις εκεί παραδοχές του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση πως η συμφωνία τούτων με τον σύνδεσμο έληξε την 30/06/2021 και αυτός είναι ο λόγος της νέας τούτης συμφωνίας, δηλαδή το τεκμήριο 10 στην αίτηση, αυτή τη φορά μόνο με τους αιτητές και μέχρις ότου καταλήξουν σε νέα ξεχωριστή συμφωνία. Τα ανωτέρω συνιστούν παραδοχές και δη εγγράφως, οι οποίες μάλιστα δεν απαντήθηκαν στο πλαίσιο του επίδικου αιτήματος, ενώ διέπονται από τον λόγο (ratio) της υπόθεσης Χατζηστυλλή ν. Κυπριακών Αερογραμμών
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 989, όπου υποδείχθηκαν τα εξής: «Όταν διάδικος έχει αναλάβει εγγράφως δέσμευση, δεν μπορεί στη συνέχεια να ισχυριστεί ότι τα γεγονότα που αναφέρονται στο συγκεκριμένο έγγραφο δεν είναι ορθά. Όπως έχει προσφυώς αναφερθεί στην αγγλική υπόθεση Gallie v. Lee [1971] A.C. 1004, το πρόσωπο που υπογράφει έγγραφο, έχει την ευθύνη να προσέχει τι υπογράφει και εμποδίζεται από του να αρνηθεί την ευθύνη του με βάση το έγγραφο και σύμφωνα με το περιεχόμενό του. Ο κανόνας του νόμου της απόδειξης ότι δεν επιτρέπεται η αποδοχή μαρτυρίας που αντικρούει ή τροποποιεί τους όρους εγγράφου, αναπτύχθηκε για να προσδώσει βεβαιότητα στις καθημερινές συναλλαγές (Polykarpou v. Polykarpou
(1982)1 C.L.R. 182). Το όλο θέμα δεν έχει σχέση με την αξιοπιστία του εφεσείοντα, αλλά με την αδυναμία του να προωθήσει την αγωγή του λόγω κωλύματος. Δεν ενδιαφέρουν οι προθέσεις του, ούτε και οι συλλογισμοί που ακολούθησε πριν υπογράψει. Γεγονός παραμένει η υπογραφή της δήλωσης απαλλαγής «σε σχέση με οποιαδήποτε πράξη, ενέργεια, αιτία, υπόθεση ή οτιδήποτε πράγμα, μέχρι και συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας του παρόντος».» Ούτε και διέλαθε την προσοχή μου η τοποθέτηση του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση στην παράγραφο 16 της ενόρκου δηλώσεως τούτου ότι: «όντας το αδύναμο μέρος, και γνωρίζοντας ότι η επιχείρησή τους θα επηρεαζόταν σε μεγάλο βαθμό σε περίπτωση που δεν κατέληγαν σε συμφωνία με τους Αιτητές, ανέλαβαν την υποχρέωση να υποβάλουν προς τους Αιτητές οικονομική πρόταση για συνέχιση της μεταξύ τους συνεργασίας». Με τα ανωτέρω εμμέσως επιχειρείται υποβάθμιση και/ή ακύρωση των διαμειφθέντων στο τεκμήριο 10 στην αίτηση. Τούτο δεν είναι βεβαίως ζήτημα προς οριστική επίλυση στο πλαίσιο της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας. Στην έκταση όμως που εδώ απασχολεί, εκείνο που μπορεί να λεχθεί είναι πως το σύνολο του μαρτυρικού υλικού δεν υποστηρίζει αντικειμενικά την τοποθέτηση του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση και ως εκ τούτου δεν απαντά τις παραδοχές του τεκμηρίου
- Και για να εξηγήσω. γιατί να παραδεχθεί τη λήξη της συμφωνίας των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο, τη στιγμή μάλιστα που ο ίδιος υποστηρίζει ότι ουδέποτε τερματίστηκε. Από την άλλη, αν η μόνη υποχρέωση που ανέλαβαν οι καθ' ων η αίτηση ήταν η υποβολή οικονομικής πρότασης, γιατί δεν κατεγράφη κατ' αυτό τον τρόπο, αποφεύγοντας τις λοιπές αναφορές. Πλέον όμως σημαντικό είναι και το εξής. πώς τούτος ο ισχυρισμός εναρμονίζεται με τους άλλους ισχυρισμούς του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση ότι η συμφωνία με τον σύνδεσμο βρίσκετο σε ισχύ. Βάσει αυτού του ισχυρισμού οδηγείται κανείς στο συμπέρασμα ότι η αποδελτίωση επιτυγχάνετο για το υλικό όλων των μελών του συνδέσμου και ουδεμία πρόσθετη συνεργασία ή συμφωνία, είτε οικονομικής φύσεως είτε άλλως πως, εν προκειμένω εταιρική συνεργασία όπως ήτο μια από τις προτάσεις που υπέβαλαν οι καθ' ων η αίτηση, ήτο αναγκαία. Μάλιστα μπορεί κανείς να προσθέσει πως αν τη δεδομένη στιγμή τούτη ήτο η αντίληψη των καθ' ων η αίτηση, την 26/11/2021 που διεκόπη η ροή των δεδομένων των αιτητών προς τους ιδίους, εκείνοι ήτο που θα αποτείνοντο στο Δικαστήριο αξιώνοντας τη συνέχιση των συμφωνηθέντων με τον σύνδεσμο και κατ' επέκταση το μέλος τούτου, ήτοι τους αιτητές και όχι το αντίστροφο. Συνεπώς γιατί ανέλαβαν υποχρέωση υποβολής οικονομικής πρότασης, αφού κάτι τέτοιο δεν ήτο αναγκαίο; Εν κατακλείδι, γιατί υπέβαλαν την πρόταση του τεκμηρίου 7 και γιατί προέβησαν στις ενέργειες και διαβήματα που εξηγεί ο διευθύνων σύμβουλος των καθ' ων η αίτηση στις παραγράφους 20 μέχρι και 25 της ένστασης; Αφού για τους ίδιους η συνεργασία με τον σύνδεσμο βρίσκετο σε ισχύ, τι εξυπηρετούσε η υποβολή της σχετικής πρότασης στους αιτητές, η οποία μάλιστα τους απέδιδε τριπλάσιο ποσό από το συνολικό ποσό που ήδη αποδίδετο στον σύνδεσμο, όπως υποστηρίζει ο διευθύνων σύμβουλος των καθ' ων η αίτηση. Εν ολίγοις, ποια αξία θα είχε τούτη η συμφωνία, τη στιγμή που η συμφωνία με τον σύνδεσμο βρίσκετο σε ισχύ. Και περαιτέρω, πως συσχετίζεται ο ισχυρισμός ότι η συμφωνία με τον σύνδεσμο βρίσκετο σε ισχύ με τον έτερο ισχυρισμό στην παράγραφο 26 της ενστάσεως πως. «Οι Καθ' ων η Αίτηση έπραξαν κάθε τι δυνατό για να επέλθει συμφωνία με τους Αιτητές .». Είτε η συμφωνία με τον σύνδεσμο ήτο σε ισχύ και συνεπώς δεν χρειάζετο οτιδήποτε άλλο που να διέπει τη σχέση των εδώ διαδίκων, είτε η συμφωνία είχε λήξει και ήτο τούτο γεγονός που άνοιγε τον δρόμο στη συνομολόγηση νέας συμφωνίας, είτε με τον σύνδεσμο είτε με κάθε μέλος ξεχωριστά. Έστω όμως ότι τα πράγματα είναι αλλιώς και η συμφωνία τεκμήριο 5 βρίσκετο στη ζωή, τη δική τους σημασία έχουν και τα λεχθέντα στον όρο 8 της εν λόγω συμφωνίας, τα οποία διαλαμβάνουν ότι: «
- Ρητά συμφωνείται ότι ο Σύνδεσμος και/ή ο κάθε Εκδότης ξεχωριστά έχουν μονομερές δικαίωμα τερματισμού της παρούσας δίνοντας γραπτή προειδοποίηση στην Εταιρεία δυο
(2)μηνών. Νοείται ότι στην περίπτωση αυτή, δεν υπάρχει υποχρέωση σε καταβολή οποιασδήποτε αποζημίωσης, οποιασδήποτε φύσης και περιγραφής, εκτός των πραγματικά εκ της συμφωνίας οφειλομένων ποσών. Σε περίπτωση που ένας Εκδότης τερματίσει την παρούσα σύμφωνα με το παρόν η παρούσα θα συνεχίσει να ισχύει ως έχει για τους υπόλοιπους Εκδότες.» Τα ανωτέρω σε συνάρτηση με τα αναφερόμενα στο τεκμήριο 10 επιτρέπουν, για τούτο πάντα το στάδιο της διαδικασίας, συμπέρασμα ότι οι αιτητές είχαν κάθε δικαίωμα να επιλέξουν τη διακοπή της συμφωνίας και εν προκειμένω φαίνεται πως αυτό αποφάσισαν και έπραξαν, όταν την 30/11/2021 εισήλθαν σε διαπραγματεύσεις μαζί με τους καθ' ων η αίτηση για την περαιτέρω πορεία της συμφωνίας. Οι δε καθ' ων η αίτηση αποδέχτηκαν τούτο και εντέλει την επίπτωση του άδοξου τέλους των διαπραγματεύσεων, δηλαδή τον τερματισμό της συμφωνίας των τελευταίων με το μέλος του συνδέσμου, δηλαδή μόνο στην έκταση που αφορούσε τους αιτητές. Εν ολίγοις, έστω ότι η συμφωνία τεκμήριο 5 βρίσκετο σε ισχύ μέχρι και την 26/11/2021, όταν μετά τις άκαρπες διαπραγματεύσεις οι αιτητές ενημέρωσαν τους καθ' ων η αίτηση πως την 15/01/2022 διακόπτουν την ροή των δεδομένων τους, προκύπτει πως κατ' εκείνη την ημερομηνία ουσιαστικά τερμάτισαν τη δική τους συμμετοχή στη συμφωνία των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο και αυτό βάσει των διατάξεων της σχετικής συμφωνίας, δηλαδή το άρθρο 8 ανωτέρω, αφού είχε προηγηθεί η προειδοποίηση του τεκμηρίου 8 στην αίτηση από την 30/11/
- Και αυτό το συμπέρασμα επικουρείται όχι μόνο από το τεκμήριο 10 που ανωτέρω αναφέρθηκε, αλλά και από τα αναφερόμενα στο τεκμήριο 13 στην αίτηση, δηλαδή το ηλεκτρονικό μήνυμα του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση προς τον ομόλογο του στους αιτητές, όπου μετά την παραδοχή τερματισμού της συμφωνίας, εκφράζει την πρόθεσή του να καταλήξουν σε συμφωνία, νοείται νέα, εξου και οι βελτιωμένες προτάσεις που τελικώς υπεβλήθησαν. Όλα τα πιο πάνω δεν αποτελούν οριστικές διαπιστώσεις του Δικαστηρίου, καθοριστικές για την έκβαση της ουσίας της αγωγής. Είτε το τεκμήριο 5 είχε λήξει την 30/06/2021 και δεν ανανεώθηκε, είτε βρίσκετο στη ζωή και τερματίστηκε κατά πως ανωτέρω εξηγήθηκε, η ουσία έγκειται πως όλα τα πιο πάνω αναδεικνύουν την αμφιταλάντευση και αυτοαναίρεση των ισχυρισμών των καθ' ων η αίτηση, κατά τρόπο που δεν απαντάται το αναμφισβήτητο, κατά τα άλλα γεγονός, που θέλει την τελευταία παράταση που δόθηκε στην συμφωνία των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο, να ήτο μέχρι την 30/06/
- Ούτε βεβαίως απαντάται το περιεχόμενο του τεκμήριου 10 στην αίτηση ή ακόμη η μετέπειτα αλληλογραφία των δυο διευθυνόντων συμβούλων και η δεδηλωμένη θέση του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 23/12/2021 (αποτελεί μέρος του τεκμηρίου 13 στην αίτηση), πως επιθυμία τούτων είναι όπως τα μέρη καταλήξουν σε συμφωνία. Για σκοπούς της παρούσας συνάγεται πως τούτη η νέα συμφωνία ήτο απότοκο της μη ανανέωσης της προμνησθείσας συμφωνίας των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο. Αυτός φαίνεται να ήτο και ο λόγος που τέτοια συμφωνία επιβάλλετο ώστε να δύνανται οι καθ' ων η αίτηση να συνεχίσουν να αποδελτιώνουν το ειδησεογραφικό υλικό των αιτητών. Εντέλει, παραδεχτό είναι πως οι καθ' ων η αίτηση προέβησαν σε αποδελτίωση μετά την 15/01/2022 που οι αιτητές τους είχαν απαγορεύσει τούτη. Βάσει των ανωτέρω καταλήγω ότι οι αιτητές αποκάλυψαν σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, το οποίο δεν είναι άλλο από παραβίαση δικαιωμάτων τους που είναι συνυφασμένα με την πνευματική τους ιδιοκτησία. Το δε ζήτημα αυτό καλύπτεται και από το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα των αιτητών, δια του οποίου αξιώνεται η έκδοση διατάγματος που απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους καθ' ων η αίτηση να αποδελτιώνουν και/ή επεξεργάζονται και/ή κοινοποιούν την πνευματική ιδιοκτησία τούτων. Η δε προσέγγιση του μαρτυρικού υλικού κατά τον τρόπο που ανωτέρω εξηγήθηκε, δικαιολογεί συμπέρασμα πιθανότητας επιτυχίας της αξίωσης που επιζητείται. Με επιβεβαιωμένη πλέον την πλήρωση των δύο πρώτων προϋποθέσεων η προσοχή στρέφεται στην τρίτη προϋπόθεση που εξετάζεται. Θεμελιωμένο είναι ότι η απονομή της δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με υποκατάσταση υλικής ζημίας, εφόσον η αποζημίωση δεν συνιστά τη μοναδική παράμετρο κρίσης του συγκεκριμένου θέματος (βλ. Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.α. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Έφ. Ε203/13, 11/09/2019 και Εκδόσεις Αρκτίνος Λίμιτεδ ν. Λοϊζίδου, Πολ. Έφ. Ε7/18, 21/03/2019). Στην προκείμενη περίπτωση οι αιτητές υποστηρίζουν πως η διαγωγή των καθ' ων η αίτηση από την 15/01/2022 και μετέπειτα, εν προκειμένω η άνευ εξουσιοδοτήσεως αποδελτίωση του ειδησεογραφικού υλικού τους, δεικνύει την απαξίωση και περιφρόνηση των δικαιωμάτων τους. Θέλουν δε να είναι αδύνατο να γνωρίζουν την έκταση της παρανομίας ή το μέγεθος της αποδελτίωσης του ειδησεογραφικού υλικού τους. Καταλήγουν συναφώς ότι αν οι καθ' ων η αίτηση αφεθούν ελεύθεροι να αποδελτιώνουν τούτο, αδύνατο θα είναι να υπολογιστεί η έκταση της παρανομίας και της ζημίας που θα προκληθεί. Στον αντίποδα ο διευθύνων σύμβουλος των καθ' ων η αίτηση ισχυρίζεται πως η ομνύουσα την ένορκο δήλωση των αιτητών ουδέν αναφέρει για τη ζημία την οποία δυνατό να υποστούν τούτοι σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Διατείνεται περαιτέρω πως ακόμη και στην περίπτωση που ήθελε εκδοθεί τελική απόφαση σε βάρος τους, η οποιαδήποτε ζημία θα μπορεί να θεραπευθεί με την καταβολή «εύλογης αποζημίωσης». Στο πλαίσιο της αγόρευσης ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση υποστήριξε περαιτέρω πως ούτως ή άλλως οι αιτητές ήτο πρόθυμοι να συμφωνήσουν την αποδελτίωση του υλικού τους από μέρους των καθ' ων η αίτηση έναντι αμοιβής, γεγονός που δεικνύει ότι η τυχόν ζημία που ήθελε προκύψει είναι μετρήσιμη σε αξία. Με την πάρα πάνω θέση των καθ' ων η αίτηση δεν μπορώ να συμφωνήσω. Εν προκειμένω εύστοχη είναι η από μέρους των αιτητών παραπομπή στο σύγγραμμα Διατάγματα, έκδοση 2016 των κκ Ερωτοκρίτου και Αρτέμη, όπου στην σελίδα 138 υποδεικνύεται ότι μια εκ των περιπτώσεων που η θεραπεία των αποζημιώσεων κρίθηκε μη επαρκής και ότι υπήρχε κίνδυνος πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημίας, είναι και αυτή που αφορά την παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Ανάλογη είναι και η θέση στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 11η έκδοση, που και πάλιν επικαλέστηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, όπου ρητά αναφέρεται ότι "Applications for interlocutory relief are frequently made in copyright actions since damages are rarely an adequate remedy.". Το γεγονός και μόνο ότι οι διάδικοι προέβησαν σε διαπραγματεύσεις για εξεύρεση τέτοιας αξίας, δεν οδηγεί σε αδιαμφησβήτητο συμπέρασμα πως η ζημία που ήθελε προκύψει είναι επανορθώσιμη. Τέτοια θέση συνιστά δογματισμό που ακυρώνει το σύνολο της υφιστάμενης νομολογίας που έχει να κάνει με αυτό το ζήτημα. Κάθε εφημερίδα, κάθε βιβλίο και κάθε περιοδικό που δημοσιεύεται, σχεδόν πάντα πωλείται έναντι κάποιας αμοιβής. Αυτό δεν σημαίνει πως η όποια άνευ εξουσιοδοτήσεως δημοσίευση τούτου είναι αδύνατο να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία. Άλλωστε στην προκείμενη περίπτωση οι συζητήσεις των μερών ως εξηγούνται στις παραγράφους 20 έως 25 του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση και ιδιαίτερα η απόκλιση τούτων σε σχέση με το ποσοστό (οι μεν αιτητές υποστήριζαν 50%, οι δε καθ' ων η αίτηση μικρότερο του 30%), καταδεικνύει ακριβώς τη δυσκολία τούτων να αποτιμήσουν την αξία αυτών των πνευματικών δικαιωμάτων. Συνεπώς οι προηγηθείσες διαπραγματεύσεις δεν δικαιολογούν το επιχείρημα των καθ' ων η αίτηση. Ομολογουμένως η λογική του πράγματος θέλει τον προσδιορισμό αποζημιώσεων σε περιπτώσεις παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων, να μην είναι εύκολη υπόθεση. Η περιπλοκότητα διάγνωσης του εύρους της παραβίασης στο κοινό (δηλαδή ο αριθμός των ατόμων προς τα οποία διοχετεύτηκε το υλικό που αποσπάστηκε παρανόμως), αλλά και σε σχέση με αυτό τούτο το ειδησεογραφικό υλικό (δηλαδή ποια άρθρα, ποιων αρθρογράφων και ποιου περιεχομένου - οικονομικού, λογοτεχνικού, κοινωνικού ή άλλως πως - ήταν το απόσπασμα που αποδελτιώθηκε άνευ αδείας) και εν τέλει, η εκτίμηση της πραγματικής αξίας του ανά περίπτωση αναδημοσιευόμενου υλικού, καθιστούν την επιδίκαση αποζημιώσεων δυσχερή και ουδόλως απλή διαδικασία. Είναι αυτός ακριβώς ο λόγος που η νομολογία και τα συγγράμματα αναγνωρίζουν πως υποθέσεις αυτού του είδους δύσκολα, αν ποτέ, ικανοποιούνται μόνο με αποζημιώσεις (βλ. κατ' αναλογία την υπόθεση The Timberland Co v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1Β Α.Α.Δ. 1179, όπου σε περίπτωση αντιποίησης εμπορευμάτων το Δικαστήριο αναγνώρισε τις ιδιομορφίες του δυσμενούς επηρεασμού από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και την αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο). Υπό το φως των πιο πάνω καταλήγω πως και η τρίτη προϋπόθεση πληρούται. Παραμένει πλέον να εξεταστεί το ισοζύγιο των αναγκών της δικαιοσύνης. Καταλυτικής σημασίας κρίνω πως είναι τα λεχθέντα στην υπόθεση Εκδόσεις Αρκτίνος, πιο πάνω, όπου υποδείχθηκε ότι? « Με δεδομένη την πλήρωση των τριών κριτηρίων του άρθρου 32
(1), υπεισέρχεται στην όλη εικόνα το ζήτημα της εξέτασης του πιο σημαντικού ίσως παράγοντα στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, ήτοι, η ευρεία διακριτική εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από το πιο πάνω άρθρο να εκδίδει διατάγματα στις περιπτώσεις όπου κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι «δίκαιον ή πρόσφορον». Το Δικαστήριο ενεργώντας με βάση τους κανόνες του δικαίου της επιείκειας, διατηρεί σε κάθε περίπτωση την ευχέρεια να αρνηθεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, έστω και αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις έκδοσής του. Το όλο ζήτημα συνίσταται στον ισοζυγισμό των ιδιαίτερων αναγκών των διαδίκων, υπό το φως πάντοτε των στοιχείων που καλύπτουν την κάθε περίπτωση. Στην όλη πορεία εντοπισμού ενός δίκαιου ισοζυγίου ο κάθε παράγοντας που καλύπτει την κάθε συγκεκριμένη υπόθεση αποκτά τη δική του σημασία στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Ζητούμενο είναι η άσκηση από το Δικαστήριο, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, της διακριτικής του εξουσίας, ώστε να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη και να εξαλειφθεί, στο μέτρο του δυνατού, ο κίνδυνος αδικίας στην περίπτωση κατά την οποία φανεί ότι λανθασμένα χορηγήθηκε το παρεμπίπτον διάταγμα. Η εν προκειμένω άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου δεν λαμβάνει τη μορφή αυθαίρετης απόφασης, αφού ενυπάρχει σε κάθε περίπτωση η υποχρέωση παράθεσης αιτιολογημένης απόφασης και παροχής εξηγήσεων ως προς τους λόγους άσκησης της διακριτικής ευχέρειας κατά συγκεκριμένο τρόπο. Παράγοντες που επιδρούν στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι, μεταξύ άλλων, οι διαβλεπόμενες επιπτώσεις από την έκδοση ή μη του παρεμπίπτοντος διατάγματος στο πρόσωπο των διαδίκων ή ακόμη και σε τρίτα πρόσωπα, η ίδια η συμπεριφορά των διαδίκων, η καθυστέρηση προσφυγής προς αναζήτηση θεραπείας προσωρινού διατάγματος, αλλά και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, δεδομένου ότι η άσκηση της υπό αναφορά διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εδράζεται στις αρχές του δικαίου της επιείκειας.» Η ανωτέρω παράθεση του μαρτυρικού υλικού υπό το φως των σχετικών νομικών αρχών, οδηγεί νομοτελειακά στο συμπέρασμα ότι η πλάστιγγα γέρνει υπέρ των αιτητών. Στην προκείμενη περίπτωση δεν παρατηρείται καθυστέρηση στην αντίδραση τούτων. Αμέσως μετά την άδοξη ολοκλήρωση των συζητήσεων που είχαν οι διάδικοι, απέστειλαν σχετική επιστολή στους καθ' ων η αίτηση και τους ενημέρωσαν ρητά για την απαγόρευση αποδελτίωσης του υλικού τους (βλ. τεκμήρια 16, 19 και 20 στην αίτηση). Περιπλέον, οι αιτητές έδρασαν σε πολύ σύντομο χρόνο από τη στιγμή που διαπίστωσαν, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς τους και τις ανωτέρω διαπιστώσεις, την άνευ εξουσιοδοτήσεως αποδελτίωση. Όσο δε αφορά τις τυχόν επιπτώσεις από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, τουλάχιστον του διατάγματος της παραγράφου Α της αίτησης, είμαι της γνώμης πως ξεκάθαρα η πλάστιγγα γέρνει υπέρ των αιτητών, εφόσον σε τούτη την περίπτωση η τυχόν επιδίκαση αποζημιώσεων σε αυτούς δεν θα είναι επαρκής, ως έχει ήδη υποδειχθεί, ενώ στον αντίποδα, νοείται στη βάση των ισχυρισμών των καθ' ων η αίτηση, το συμβατικό πλαίσιο είναι προσδιορισμένο και είναι τούτο που προκύπτει από τη συμφωνία τεκμήριο 5. Αυτό γιατί εκεί έχει συμφωνηθεί το κέρδος των καθ' ων η αίτηση για το σύνολο των αποδελτιώσεων στις οποίες προβαίνουν. Απομένει να υπολογιστεί η συνεισφορά των αιτητών, για την οποία οι καθ' ων η αίτηση και πάλιν υποστηρίζουν ότι είναι πέριξ του 30%. Συνεπώς, οι ίδιοι οι καθ' ων η αίτηση έχουν προσδιορίσει τα αριθμητικά δεδομένα και αν στο τέλος της ημέρας δικαιωθούν, δεν θα είναι δύσκολο να διαπιστωθεί η τυχόν ζημία που ήθελε προκύψει ένεκα της απαγόρευσης που επέφερε το διάταγμα. Και η επ' αυτού ουσιαστική διαφορά τούτων με τους αιτητές, έγκειται στο ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν δικαιούνται να παραπονούνται για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά συμβατικών μόνο υποχρεώσεων, οι οποίες είναι βεβαίως πιο εύκολα προσδιοριζόμενες συγκριτικά με τη ζημία των αιτητών βάσει παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων. Εντέλει, η διατήρηση του status quo, ως έχει αναγνωριστεί νομολογιακά, δεν είναι ασύνδετη των διαπιστώσεων του Δικαστηρίου. Όπως έχει υποδειχθεί, η πλευρά των αιτητών προσκόμισε στοιχεία που θέλουν τη συμφωνία με τον σύνδεσμο να έχει λήξει. Στον αντίποδα η μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά των καθ' ων η αίτηση δεν κατόρθωσε να απαντήσει τούτη τη θέση. Συμπέρασμα συνεπώς, έστω για τούτο το ενδιάμεσο στάδιο, είναι πως η περί ης ο λόγος συμφωνία έληξε. Αυτό είναι το status quo που χρήζει διατήρησης, με συνεπακόλουθο τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων των αιτητών που απορρέουν από την πνευματική τους ιδιοκτησία και όχι η εσφαλμένη θέση των καθ' ων η αίτηση που θέλει το status quo να παραπέμπει στη διατήρηση της συμφωνίας τους με τον σύνδεσμο και συνακόλουθα την αποδελτίωση του ειδησεογραφικού υλικού των αιτητών. Καταλήγω συνεπώς ότι σε περίπτωση που η εκτίμηση του Δικαστηρίου είναι εσφαλμένη και προκληθεί ζημία από τη συνέχιση του διατάγματος, δυσανάλογες, υπέρμετρες και ανυπολόγιστες θα είναι οι συνέπειες στην πλευρά των αιτητών, εν αντιθέσει με εκείνες των καθ' ων η αίτηση (βλ. Hazlewood Investment & Finance Ltd v. Manuel κ.α., Πολ. Έφ. Ε14/2017 και Ε209/2017, 16/07/2019). Συνεπώς σε σχέση με το υφιστάμενο διάταγμα καταλήγω πως και αυτή η παράμετρος πιστώνεται υπέρ των αιτητών. Παρότι τα ανωτέρω ολοκληρώνουν τη διερεύνηση των προϋποθέσεων που θέτει ο νόμος, επιβάλλεται να εξεταστεί και ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση για απόκρυψη μαρτυρίας. Σημειώνεται εν προκειμένω ότι κριτής του τι εστί ουσιώδες γεγονός είναι το Δικαστήριο (βλ. Commerzbank Aktiengesellschaft v. Adeona Holdings Limited
(2015)1A Α.Α.Δ. 386, 406). Περιπλέον, νομολογημένο είναι πως δεν είναι η μη αποκάλυψη κάθε πληροφορίας, ενδεχομένως και αχρείαστης ή ασήμαντης, ικανή να οδηγήσει σε ακύρωση του διατάγματος. Όπως χαρακτηριστικά υπεδείχθη στην υπόθεση DB Technologies B.V. v. Loizos Iordanou Constructions Ltd, Πολ. Έφ. 166/19, ημερομηνίας 15/10/2019: «Έχουμε διαπιστώσει τα τελευταία χρόνια πως η έννοια της ειλικρινούς και πλήρους αποκάλυψης έχει τρόπω τινά παρεξηγηθεί από αρκετούς στο νομικό κόσμο. Δεν είναι νοητό ούτε ποτέ οποιαδήποτε αυθεντία έθεσε τέτοιο επαχθές βάρος στους αιτητές να ξεδιπλώνουν με κάθε λεπτομέρεια σε βαθμό σχολαστικισμού κάθε πτυχή των θέσεων των αντιδίκων τους και να την ερμηνεύουν. Δεν είναι αυτή η ορθή εφαρμογή της πιο πάνω αρχής. Αναμένεται βεβαίως πάντα οι αιτητές, επιδιώκοντας μονομερή θεραπεία, να θέσουν με ειλικρίνεια όλα τα ουσιώδη θέματα, τόσο τα υπέρ, όσο και τα εναντίον τους, όμως δεν είναι εντός του καθήκοντος τους να μετατρέπονται σε οιονεί δικηγόρους της άλλης πλευράς για να θέσουν την εκδοχή των αντιδίκων τους, ως να ήταν η δική τους, με πλήρη ερμηνεία θέσεων και εξαντλητική ανάλυση.». Στην προκείμενη περίπτωση η πλευρά των καθ' ων η αίτηση υποστηρίζει πως οι αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα. Θέλει τούτα τα γεγονότα να είναι τα ακόλουθα: ότι οι αιτητές απολάμβαναν όλες τις υπηρεσίες και τα ωφελήματα που οι καθ' ων η αίτηση τους παρείχαν βάσει των όρων της συμφωνίας με τον σύνδεσμο, ακόμη και μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος (βλ. τεκμήρια 6Α-6Γ). ότι ο διευθύνων σύμβουλος των αιτητών είναι και πρόεδρος του συνδέσμου. ότι οι καθ' ων η αίτηση κατέβαλαν στον σύνδεσμο το προβλεπόμενο δικαίωμα χρήσης για ολόκληρο το 2021 και ενημέρωσαν σχετικά τον πρόεδρο του συνδέσμου. ότι βάσει των τεκμηρίων 5Α και 5Β στην ένσταση προκύπτει πως οι αιτητές είναι εκείνοι που παρείχαν στους καθ' ων η αίτηση πρόσβαση στα αρχεία τους. και τέλος, ότι οι αιτητές δεν αποκάλυψαν το τεκμήριο 9, δηλαδή την απόφαση της επιτροπής προστασίας του ανταγωνισμού όπου διευθυντικό στέλεχος των αιτητών δήλωσε πως όλες οι συμφωνίες αποδελτίωσης γίνονταν με τον σύνδεσμο καθότι τούτο θεωρούσαν οι εκδότες ορθό για λόγους ευρύτερης πολιτικής. Το πρώτο που αρμόζει να υποδειχθεί είναι πως δεν επιβεβαιώνεται το σύνολο των ισχυρισμών των καθ' ων η αίτηση. Για παράδειγμα οι αιτητές δεν απέκρυψαν το γεγονός πως ο δικός τους διευθύνων σύμβουλος είναι παράλληλα και πρόεδρος του συνδέσμου. Στην παράγραφο 36 της ενόρκου δηλώσεως της ομνύουσας την αίτηση ρητά αναφέρεται ότι η επιστολή που έλαβε (τεκμήριο 21) ήτο υπό αυτήν ακριβώς την ιδιότητα του προέδρου του συνδέσμου. Πέραν δε της επιστολής που παρατίθεται αυτούσια, παρατίθεται και η συμφωνία του συνδέσμου με τους καθ' ων η αίτηση (τεκμήριο 5), όπου φαίνεται πως υπογράφεται από τον διευθύνοντα σύμβουλο των αιτητών. Ακόμη από την παράγραφο 15 της ενόρκου δηλώσεως στην αίτηση και το τεκμήριο 7, που είναι βεβαίωση του προέδρου του συνδέσμου και πάλιν προκύπτει η σχετική ιδιότητα τούτου. Τα ανωτέρω απαντούν και την άλλη θέση των καθ' ων η αίτηση, δηλαδή ότι οι αιτητές απέκρυψαν το γεγονός πως οι καθ' ων η αίτηση κατέβαλαν στον σύνδεσμο το προβλεπόμενο δικαίωμα χρήσης για ολόκληρο το
- Η παράγραφος 36 που ανωτέρω αναφέρθηκε μνημονεύει αυτό τούτο τον ισχυρισμό των καθ' ων η αίτηση. Συνεπώς αυτή η πτυχή των αιτιάσεων των καθ' ων η αίτηση αποκαλύπτεται ανυπόστατη, εφόσον οι αιτητές απεκάλυψαν τα εκεί ισχυριζόμενα γεγονότα. Όσο δε αφορά τους λοιπούς ισχυρισμούς των καθ' ων η αίτηση ομολογώ ότι δεν βλέπω το ουσιώδες τούτων και περαιτέρω, τη διασύνδεσή τους με τα επίδικα ζητήματα. Μεγάλο μέρος της ενόρκου δηλώσεως του διευθύνοντα συμβούλου των καθ' ων η αίτηση καταπιάνεται με τον τρόπο που οι τελευταίοι είχαν πρόσβαση στο σχετικό υλικό των αιτητών την περίοδο 30/06/2021 μέχρι και 26/11/
- Κατ' αρχάς σημειώνεται πως τούτο το ζήτημα δεν είναι επίδικο. Η αγωγή των αιτητών, καθώς και το ενδιάμεσο διάταγμα που απασχολεί, δεν αφορά την προμνησθείσα περίοδο, αλλά την περίοδο μετά την 15/01/
- Συνεπώς δεν απασχολεί αυτό που προηγήθηκε. Σε κάθε όμως περίπτωση, αν ορθά αντιλαμβάνομαι τις αιτιάσεις των αιτητών, ο λόγος αποκάλυψης τούτου του ζητήματος ήτο απλώς και μόνο για χρονολογική διασύνδεση του ιστορικού της σχέσης των διαδίκων κατά τη μεθοδολογία ανάπτυξης του γραπτού λόγου. Περιπλέον, πέραν τούτου δεν διαπιστώνεται απόκρυψη οιουδήποτε γεγονότος. Οι αιτητές δεν περιόρισαν τον ισχυρισμό τους στους κωδικούς. Ανέφεραν ότι οι ίδιοι είναι που ανέβαζαν (upload) τα σχετικά δεδομένα στον διακομιστή (server) και είναι μετά από αυτή την δική τους ενέργεια που χρησιμοποιούντο οι κωδικοί. Όσο δε για τα τεκμήρια 5Α και 5Β που επικαλούνται οι καθ' ων η αίτηση, οι αιτητές απάντησαν και η θέση τους δεν έτυχε αμφισβήτησης, λέγοντας ότι αναφέρονται σε περιπτώσεις επίλυσης τεχνικών προβλημάτων. Καταλήγω πως και σε αυτή την περίπτωση το ζήτημα που τέθηκε δεν είναι ουσιώδες, εν τη εννοία της νομολογίας και αυτό γιατί ακόμη και αν τα πράγματα είχαν ακριβώς όπως οι καθ' ων η αίτηση διατείνονται, ουδόλως μειώνεται και ούτε εξουδετερώνεται ο ισχυρισμός των αιτητών πως το εν λόγω συμβάν οφείλεται σε λάθος, παρά τις οδηγίες της διοίκησης. Σε κάθε όμως περίπτωση επαναλαμβάνεται πως ο χρόνος τον οποίο αφορά ο σχετικός ισχυρισμός εκφεύγει του επίδικου, που είναι η στάση των καθ' ων η αίτηση μετά την 15/01/2022 και αφότου τους γνωστοποιήθηκε η απαγόρευση των αιτητών. Ανάλογη είναι η εκτίμησή μου σε ό,τι αφορά και τα τεκμήρια 6Α-6Γ στην ένσταση, εφόσον το γεγονός ότι οι διάδικοι φαίνεται να διατηρούσαν κάποια αλληλογραφία και όπως οι καθ' ων η αίτηση υποστήριξαν και δεν αμφισβητήθηκαν, τούτη συνίστατο σε συνέχιση των υπηρεσιών που πρόσφεραν βάσει της συμφωνίας τους με τον σύνδεσμο, δεν είναι από μόνο του ουσιώδες σε συσχετισμό με το αναμφισβήτητο από όλες τις πλευρές δεδομένο πως την 14/01/2022 οι αιτητές απευθύνθηκαν εγγράφως στους καθ' ων η αίτηση και ρητά απαγόρευσαν την αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αποδελτίωση και/ή άλλως πώς, χρήση της πνευματικής τους ιδιοκτησίας (βλ. τεκμήριο 16 στην αίτηση). Υπό αυτή τη θεώρηση του πράγματος είναι που εξετάζεται η σχετική θέση των καθ' ων η αίτηση και υπό το φως αυτών των περιστάσεων αδυνατώ να εντοπίσω το ουσιώδες του δεδομένου πως οι διάδικοι αλληλογραφούσαν σε σχέση με υπηρεσίες που προσφέροντο βάσει της συμφωνίας των καθ' ων η αίτηση με τον σύνδεσμο. Ενόψει όλων των ανωτέρω καταλήγω πως τίποτα απ' όσα έθεσαν οι καθ' ων η αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου είναι τέτοιας δυναμικής, ώστε να κριθούν ουσιώδη γεγονότα που απεκρύβησαν από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της ex-parte διαδικασίας. Αντιθέτως είμαι της γνώμης πως στην προκείμενη περίπτωση οι αιτητές εκπλήρωσαν το καθήκον αποκάλυψης στο ακέραιο και κατά τον δέοντα τρόπο. Ως εκ τούτου η σχετική εισήγηση των καθ' ων η αίτηση δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Το τελευταίο ζήτημα που απέμεινε για εξέταση είναι η φύση των διαταγμάτων που ζητούνται και με αυτό εννοώ εκείνα των παραγράφων Β έως Δ. Δεν κρίνεται χρήσιμο να επαναληφθούν οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. Δράττομαι όμως της ευκαιρίας να υπομνήσω πως και οι δυο πλευρές παρουσίασαν τα επιχειρήματά τους και ξεδίπλωσαν τη δικανική αιτιολόγηση των θέσεων τους κατά τρόπο άρτιο και παραδειγματικό. Αν έχω παραλείψει ειδική αναφορά σε συγκεκριμένες τοποθετήσεις τους, δεν σημαίνει ότι είτε παραγνωρίστηκαν είτε δεν λήφθηκαν υπόψη. Απλώς η πληθώρα των ζητημάτων, σε συνδυασμό με την ιδιαίτερη εμβάθυνση των συνηγόρων σε αυτά, δεν προσφέρεται για μεταφορά τούτων σε μια δικαστική απόφαση και πολύ περισσότερο ενδιάμεση. Κατά τα λοιπά, η εδώ συνεισφορά των συνηγόρων στο έργο του Δικαστηρίου ήτο στο μέγιστο βαθμό. Επανερχόμενος στο προκείμενο, είμαι της γνώμης πως τα αιτητικά των παραγράφων Β και Γ απαντώνται και δη αρνητικά από το απόσπασμα που ακολουθεί από το σύγγραμμα Commercial Injunctions, 6η έκδοση, σελ. 605, το οποίο άπτεται αυτών ακριβώς των διαταγμάτων αποκάλυψης, γνωστών και ως Norwich Pharmacal. Ιδιαίτερα σε σχέση με ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας υποδεικνύονται εκεί τα ακόλουθα: "A question which may arise, particularly in intellectual property cases, is whether the defendant should be ordered to disclose documents or answer interrogatories relating to the names and addresses of his -custodiers. Such information could result in considerable damage to the defendant's business if customers learn of the claimant's claim, or -if the claimant takes any steps in relation to the customers. In these circumstances, even 'in the context of the usual disclosure procedures of the court: disclosure of the names and addresses of customers involves an exercise of discretion by the court. The court would take into account on the one hand the likely prejudice to the defendant by way of damage to his business, and on the other hand whether the discovery is material for the purpose of enabling the claimant to prove his claim, and not merely the quantum of his damages, which can be assessed in a subsequent inquiry following the trial. It is well established that the court has jurisdiction to require disclosure of names and addresses of customers and other information to enable the claimant to bring proceedings or take other action against the customers concerned. This can be done by interlocutory order. But because the making of such an order is particularly liable to cause damage to a defendant, the jurisdiction to grant relief on an application made without notice should be exercised with great caution, particularly in circumstances when the defendant may suffer substantial prejudice in the conduct of his business as a result. In Sega Enterprises Ltd v Alca Electronics,an order for disclosure had been granted ex parte in conjunction with Anton Piller relief. The defendants hired out video games to public houses, and there was "a serious issue to be tried with regard to copyright". The Court of Appeal held that the order should be discharged. The discovery was not necessary for determining the plaintiff's claim (as opposed to the quantum of damages if the plaintiff succeeded at trial), and in the circumstances of the case it could not be said that there was any serious risk of prejudice to the plaintiff if the discovery was not ordered' pending the outcome of the trial on liability. The public houses were apparently responsible third parties, and if the plaintiff succeeded at trial, discovery could be ordered for the proposes of quantifying the damages against the defendant. (See also Baldock v Addison on what is now disclosure being limited to the issue of liability when there is a split trial.)". (ο τονισμός του Δικαστηρίου) Στην υπό κρίση περίπτωση οι αιτητές έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφα, εν προκειμένω τα τεκμήρια 17, 18 και 23 στην αίτηση, τα οποία καταδεικνύουν την αποδελτίωση δικού τους ειδησεογραφικού υλικού από τους καθ' ων η αίτηση και είναι αυτό στοιχείο αρκετό για προώθηση της αξίωσής τους. Από το ανωτέρω απόσπασμα προκύπτει το αυτονόητο, δηλαδή πως η υπό κρίση διαδικασία δεν προσφέρεται είτε ως ψάρεμα μαρτυρίας είτε ως μέσο περισυλλογής και διεύρυνσης των αποδεικτικών στοιχείων που τελικώς θα χρησιμοποιηθούν στο Δικαστήριο. Στην υπό κρίση περίπτωση ζητούμενο δεν είναι η αποκάλυψη λογαριασμών, δίκην διατάγματος Mareva και συνεπώς οι σχετικές αρχές που διέπουν τούτο δεν τυγχάνουν εφαρμογής. Εδώ τυγχάνει πλήρης εφαρμογής το ανωτέρω απόσπασμα, το σκεπτικό του οποίου δεν δικαιολογεί την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Υπό αυτή την έννοια τούτη η πτυχή του αιτήματος κρίνεται ανυπόστατη και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Παρεμφερώς προστίθεται πως αν και αναγνωρισμένο είναι νομολογιακά ότι σε ενδιάμεσο στάδιο η έκδοση διατάγματος που έχει αντικείμενο ταυτόσημο εκείνου που αξιώνεται και ως τελικό, δεν αντίκειται στο δίκαιο (βλ. Avila Management Services Limited κ.ά. ν. Stepanek κ.ά.
(2012)1Β Α.Α.Δ. 1403, 1416), εντούτοις κάτι τέτοιο δεν είναι η πλέον πρόσφορη ή επιθυμητή κατάληξη και ενίοτε κατά τη στάθμιση των παραμέτρων του ισοζυγίου της ευχέρειας, συνιστά λόγο που συνηγορεί στην απόρριψη τέτοιου αιτήματος. Στην προκείμενη περίπτωση και για τούτο τον λόγο κρίνω πως τα αιτητικά των παραγράφων Β και Γ της αίτησης δεν εξυπηρετούν την απονομή της δικαιοσύνης, παρά μόνο θα επιφέρουν δυσβάστακτο και δυσανάλογο βάρος στους ώμους των καθ' ων η αίτηση, τη στιγμή που τυχόν έγκρισή του θα κρίνει και μεγάλο μέρος, αν όχι το μεγαλύτερο, της τελικής αξίωσης στην αγωγή. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κρίνω πως διέπει την έκδοση και του αιτητικού Δ της αίτησης. Και σε αυτή την περίπτωση είμαι της γνώμης πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος δεν είναι απαραίτητη για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της απονομής της δικαιοσύνης. Σε αυτή την κατάληξη συνηγορεί ο χρόνος δια τον οποίο οι αιτητές παραπονούνται για μη εξουσιοδοτημένη αποδελτίωση. Περιορίζεται τούτος σε δέκα
(10)μόλις ημέρες, δηλαδή από τις 17/01/2022 μέχρι και τις 27/01/2022 που η επίδικη αίτηση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και εκδόθηκε το διάταγμα της παραγράφου Α. Συνεπώς η κατοχή τέτοιου υλικού περιορίζεται σε αυτό το μικρό χρονικό διάστημα και δεν έχει πλέον να κάνει με περαιτέρω αποδελτίωση ή αναδημοσίευση τούτου, εφόσον κάτι τέτοιο απαγορεύεται από τις διατάξεις του εκδοθέντος διατάγματος βάσει της παραγράφου Α. Υπό τις περιστάσεις, τυχόν έκδοση του αιτητικού της παραγράφου Δ, θα θέσει δυσανάλογο βάρος στους ώμους των καθ' ων η αίτηση και μάλιστα πρωθύστερα τελικής και οριστικής κατάληξης της αγωγής. Ως εκ τούτου ούτε αυτή η πτυχή του αιτήματος επιτυγχάνει και απορρίπτεται. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω επιχείρησα να εξηγήσω, είμαι της γνώμης πως η οριστικοποίηση μέχρι τελικής εκδίκασης του διατάγματος της παραγράφου Α που εκδόθηκε την 27/01/2022 είναι δικαιολογημένη. Ως εκ τούτου το εκδοθέν διάταγμα οριστικοποιείται. Τα λοιπά αιτητικά της αίτησης κρίνονται μη δικαιολογημένα και/ή αναγκαία και ως τέτοια απορρίπτονται. Τα έξοδα της διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και σε βάρος των καθ' ων η αίτηση, καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................................... Λ. Α. Παντελή Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο