P. K. ν. GRADY PROPERTIES CORPORATION S.A κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 309/2019, 14/6/2022

(1)Grady Properties Corporation S.A.,

(2)D. M.,

(3)G. M.,

(4)Oiltank Engineering & Consulting Ltd,

(5)Leveret International S.A.,

(6)G. T. (υπό την ιδιότητα του ως πρώην εκκαθαριστής της Leveret International S.A.),

(7)S. K. (υπό την ιδιότητα του ως πρώην εκκαθαριστής της Leveret International S.A.),

(8)P&A Bulk Holdings Inc., ως Εναγόμενοι Μεταξύ: P. K. (υπό την ιδιότητα του ως εμπιστευματοδόχος του Aegean Litigation Trust) Αιτητής και

1. GRADY PROPERTIES CORPORATION S.A (B191527), από Λουξεμβούργο
2. OILTANK ENGINEERING & CONSULTING LTD

(4099), από Νήσους Μάρσαλ 3. D. M., από Ελλάδα 4. G. M., από Ελλάδα 5. NITROLINA TRUSTEES LTD (HE 350478), από Κύπρο Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση από τον αιτητή ημερ.18.3.2021 για τροποποίηση προσωρινού διατάγματος ημερ.9.7.2020 και αναστολή εκδίκασης της αίτησης Ημερομηνία: 14 Ιουνίου 2022 Για αιτητή: κος Κ. Πασιαρδής για Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για καθ' ων η αίτηση 1 και 4: κος Γ. Χριστοδούλου με κα Μ. Σοφοκλέους για Λ. Παπαφιλίππου και Σία Δ.Ε.Π.Ε Για καθ' ης η αίτηση 5: κος Γ. Τριλλίδης για Πολάκης Σαρρής & Σία ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα Γενική αίτηση είναι υποβοηθητική της διαδικασίας που εκκρεμεί στο Δικαστήριο του Λουξεμβούργου με αριθμό TAL-2019-08836, εναντίον των καθ' ων η αίτηση στην παρούσα διαδικασία καθώς και άλλων μερών και στηρίζεται στο άρθρο 35 Ευρωπαϊκού Κανονισμού αρ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις. Στις 9.7.2020, το Δικαστήριο στην παρούσα, κατόπιν ακρόασης της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 5.8.2019, αποφάσισε την οριστικοποίηση και έκδοση του πιο κάτω ενδιάμεσου διατάγματος ως ακολούθως: (Α) Απαγορεύεται στους Καθ' ων 1-4, μέχρι την αποπεράτωση της κυρίως αίτησης και ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, προσωπικά και ή μέσω διευθυντών (για τα νομικά πρόσωπα) και ή μέσω υπαλλήλων και ή μέσω αντιπροσώπων τους και ή μέσω οποιουδήποτε άλλου εξουσιοδοτημένου από αυτούς προσώπου, να μεταφέρουν εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας και ή να αποξενώσουν και ή διαχειριστούν (deal with) και ή μειώσουν την αξία οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων τους κατά τρόπο που η συνολική αξία της περιουσίας τους να είναι μικρότερη από:

1. i)$6.276.240 για τους Καθ' ων 1, 3 και 4 από κοινού.
2. ii)$103.000.000 για τους Καθ' ων 2 και 3 από κοινού. Νοείται ότι μέχρι του ποσού των $103.000.000 η υποχρέωση του Καθ' ου 3 είναι από κοινού με την Καθ' ης 2 και ότι για το ποσό των $6.276.240 η υποχρέωση του είναι από κοινού με τους Καθ' ων 1 και 4. Νοείται περαιτέρω ότι για σκοπούς της παρούσας παραγράφου (Α): i. Τα περιουσιακά στοιχεία περιλαμβάνουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση 1-4 εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας είτε αυτά κατέχονται από τους Καθ' ων η Αίτηση 1-4 εξ ολοκλήρου είτε από κοινού με άλλους (solely or jointly owned), ανεξαρτήτως εάν το συμφέρον των Καθ' ων η Αίτηση 1-4 επί αυτών είναι επ' ονόματι τους, είναι ωφέλιμο ή κατέχεται άλλως πως (legally, beneficially or otherwise). Τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση 1-4 περιλαμβάνουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία επί των οποίων αυτοί έχουν άμεση ή έμμεση εξουσία να αποξενώσουν ή να διαχειριστούν ως εάν να ήταν δικά τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1-4 θεωρείται ότι έχουν τέτοια εξουσία και ή δυνατότητα επί οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου το οποίο κατέχεται και ή ελέγχεται από οποιονδήποτε τρίτο πρόσωπο, το οποίο δρα στη βάση των άμεσων ή έμμεσων οδηγιών των Καθ' ων η Αίτηση 1-4. ii. Τα απαγορευτικά διατάγματα καλύπτουν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα περιουσιακά στοιχεία: 1) Τις μετοχές που η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέχει στις ακόλουθες Κυπριακές εταιρείες: α) Yeonama Holdings Co. Ltd (HE 309734) β) Aegean Net Fuels Ltd (HE 340884) γ) Aegean Lubricants Ltd (HE 353458) δ) Vambinco Holdings Co. Ltd (HE 267869) ε) Vegata Holdings Co. Ltd (HE 368401) 2) Τον τραπεζικό λογαριασμό με αριθμό [ ] που η Καθ' ης η Αίτηση 2 διατηρεί στην τράπεζα EUROBANK CYPRUS LTD 3) Τις μετοχές που ο Καθ' ου η Αίτηση 4 κατέχει στις ακόλουθες Κυπριακές εταιρείες: α) Precitox Holdings Co. Ltd (HE 300298) β) Longedco Trading Co. Ltd (HE 138565) ΣΗΜ: Το παρόν Διάταγμα ερμηνεύεται σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις που σημειώνονται στο επισυναπτόμενο Παράρτημα Β του Διατάγματος. Η παρούσα αίτηση Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσα αίτησης στις 18.3.2021 με την οποία ο αιτητής ζητά όπως τροποποιηθεί το πιο πάνω ενδιάμεσο διάταγμα. Αιτείται επίσης την αναστολή εκδίκασης της κυρίως αίτησης μέχρι πλήρους εκδίκασης της πιο πάνω δικαστικής διαδικασίας στο Λουξεμβούργο. Οι αιτούμενες με την παρούσα αίτηση θεραπείες, είναι συγκεκριμένα οι εξής: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται το λεκτικό της παραγράφου Α του ενδιάμεσου Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 09/07/2020 κατά τρόπο ώστε να απαλείφεται το λεκτικό «μέχρι την αποπεράτωση της κυρίως αίτησης» και να αντικαθίσταται με το λεκτικό «μέχρι να εκδοθεί τελική απόφαση στην Απαίτηση με αριθμό TAL-2019-08836 που εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Λουξεμβούργου με τίτλο P. K. (υπό την ιδιότητα του ως εμπιστευματοδόχος του Aegean Litigation Trust) και

(1)Grady Properties Corporation S.A.,

(2)D. M.

(3)G. M.,

(4)Oiltank Engineering & Consulting Ltd,

(5)Leveret International S.A.,

(6)G. T. (υπό την ιδιότητα του ως πρώην εκκαθαριστής της Leveret International S.A.),

(7)S. K. (υπό την ιδιότητα του ως πρώην εκκαθαριστής της Leveret International S.A.),

(8)P&A BulkHoldings In». Β. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκδίκαση της παρούσας Γενικής Αίτησης και/ή όπως η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Γενική Αίτηση τεθεί εκτός του πινακίου του Δικαστηρίου, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης στην ως άνω Απαίτηση με αριθμό TAL-2019-08836 στο Επαρχιακό Δικαστήριο του Λουξεμβούργου και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή διαταγή του Δικαστηρίου ήθελε κρίνει ορθή και δίκαια το Σεβαστό Δικαστήριο. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση δικηγόρου από το δικηγορικό γραφείο των συνηγόρων του αιτητή. Σε αυτήν ο ομνύοντας αναφέρει ότι η παρούσα Γενική Αίτηση 309/2019 και η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 05/08/2019 που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης, στηρίζεται στο άρθρο 35 Ευρωπαϊκού Κανονισμού αρ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις (στο εξής «ο Κανονισμός»). Συνεπώς, τα διατάγματα που εκδόθηκαν από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι υποβοηθητικά της διαδικασίας που εκκρεμεί στο Δικαστήριο του Λουξεμβούργου με αριθμό TAL-2019-08836 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία καθώς και άλλων μερών. Η εν λόγω διαδικασία, όπως με πληροφορούν οι Α&Μ, συνεχίζει να εκκρεμεί και αναμένεται να συνεχίσει για αρκετό χρονικό διάστημα. Επειδή κατά τον ομνύοντα δεν έχουν θεσπιστεί στην Κυπριακή έννομη τάξη, ειδικές νομοθετικές ή διαδικαστικές διατάξεις που να διέπουν τη λήψη τέτοιων υποβοηθητικών μέτρων δυνάμει του άρθρου 35, ο αιτητής ακολούθησε την πιο πάνω πρακτική καταχώρησης Γενικής Αίτησης ως εναρκτήριας διαδικασίας. Ήταν η θέση του ομνύοντα ότι με δεδομένη την φύση του μονομερούς διατάγματος ημερομηνίας 09/07/2020, για να διατηρηθεί η αποτελεσματικότητα και ο σκοπός έκδοσης του, είναι αναγκαίο όπως τροποποιηθεί το λεκτικό του ώστε η ισχύς του διατάγματος να συνάδει χρονικά με την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας στο Λουξεμβούργο. Τα ως άνω, ενεργοποιούν κατά τον ομνύοντα, τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου για να ασκηθεί αποτελεσματικά η δικαιοδοσία του δυνάμει του άρθρου 35 του Κανονισμού, χωρίς να γίνεται οποιαδήποτε απόκλιση ή παράκαμψη των δικονομικών κανόνων. Ήταν τέλος η θέση του ομνύοντα ότι όλα τα πιο πάνω, αποτελούν εύλογη αιτία και καλό λόγο για να επιτρέψει το Δικαστήριο την τροποποίηση της παραγράφου Α του ενδιάμεσου διατάγματος ημερομηνίας 9.7.2020 και να θέσει την εν λόγω Γενική Αίτηση εκτός του Πινακίου του Δικαστηρίου, μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας στο Λουξεμβούργο. Οι ειδοποιήσεις ένστασης Οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν ενίστανται στην αίτηση και δεν εμφανίζονται στην παρούσα διαδικασία. Αντιθέτως, οι καθ' ων η αίτηση 1 και 4 καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης στην αίτηση, η οποία στηρίζεται στους πιο κάτω λόγους:

1. Το δικονομικό διάβημα το οποίο προωθείται από τον Αιτητή στην παρούσα αίτηση δεν είναι κατάλληλο υπό τις περιστάσεις και/ή ο Αιτητής κωλύεται να προωθεί το παρόν δικονομικό διάβημα καθώς επέλεξε να μην ασκήσει έφεση στο το λεκτικό του πρώτου Διατακτικού και/ή της παραγράφου Α του ενδιάμεσου Διατάγματος ημερ. 09/07/2020 το οποίο με την υπό κρίση Αίτηση επιζητεί να τροποποιήσει και/ή να αναθεωρήσει και/ή ο ίδιος ο Αιτητής είχε επιζητήσει με την Μονομερή Αίτηση ημερ. 05/08/2019 να εκδοθεί διάταγμα με το λεκτικό το οποίο μέσω της υπό κρίση Αίτηση επιζητεί να τροποποιήσει και/ή το ενδιάμεσο Διάταγμα ημερ. 09/07/2020 έχει εκδοθεί κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας και/ή το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν δύναται να λειτουργήσει ως εάν να είναι Εφετείο στην υπό κρίση περίπτωση και/ή δεν έχει προκόψει οποιαδήποτε αλλαγή στις περιστάσεις που να δικαιολογεί την τροποποίηση και/ή αναθεώρηση του Διατάγματος ημερ. 09/07/
3. Ο Αιτητής είναι ένοχος εσφαλμένης δικονομικής επιλογής και/ή προώθησης δύο διαδικασιών και/ή καταχώρησης και/ή προώθησης της Κυρίως Αίτησης.
4. Ο Αιτητής κωλύεται και/ή εμποδίζεται να προωθήσει την υπό κρίση Αίτηση εφόσον το Δικαστήριο υιοθέτησε το λεκτικό του Αιτητικού Α της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 05/08/
6. Η υπό κρίση Αίτηση και/ή τα επιζητούμενα Διατάγματα είναι ασαφή και/ή γενικά και/ή αόριστα και/ή παράτυπα.
7. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και/ή η Νομολογία και/ή η κείμενη Νομοθεσία για έκδοση της αιτούμενης διαταγής του Δικαστηρίου.
8. Η υπό κρίση Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/η παράτυπη και/ή αντικανονική.
9. Η νομική βάση της Αίτησης είναι λανθασμένη και/ή ελλιπής.
10. Δεν υφίσταται και/ή δεν διαφαίνεται μέσω της μαρτυρίας η οποία έχει προσαχθεί οποιοσδήποτε ικανοποιητικός λόγος και/ή εύλογη αιτία που να δικαιολογεί τη χορήγηση θεραπείας στην εν λόγω Αίτηση και/ή ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και/ή οποιαδήποτε αλλαγή στις περιστάσεις και/ή η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση είναι ανεπαρκής και/ή ελλιπής και/ή δεν δικαιολογεί επαρκώς τον λόγο που η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι απαραίτητη.
11. Η υπό κρίση Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και/ή τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων δεν θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και/ή θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση σε ανεπανόρθωτο βαθμό.
12. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία και/ή δικαιοδοσίας εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα ή/και ακόμη και εάν έχει εξουσία δεν πρέπει, υπό τας περιστάσεις να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ του Αιτητή.
13. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία και/ή δικαιοδοσία να αναβάλει την υπόθεση σε απροσδιόριστο χρόνο και/ή σε συνάρτηση με την έλευση γεγονότος και/ή έλευση γεγονότος η οποία δεν προσδιορίζεται χρονικά και/ή σε περίοδο που παραπέμπει σε βάθος χρόνου και/ή σε πολλά χρόνια.
14. Σε περίπτωση που εκδοθούν τα επιζητούμενα Διατάγματα η Γενική Αίτηση θα καταστεί άνευ αντικειμένου.
15. Ο Αιτητής βαρύνεται με αδικαιολόγητη κα/ή μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Ειδοποίηση ένστασης καταχώρησε και ο καθ' ου η αίτηση 5, η οποία στηρίζεται στους πιο κάτω λόγους:
16. Δεν υπάρχει εξουσία του δικαστηρίου για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
17. Ο Αιτητής κανένα καλό λόγο δεν έδειξε για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ουδέν νομότυπο σκοπό εξυπηρετεί η έκδοσή τους.
18. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή προσχηματική και/ή ελαύνεται από αλλότρια κίνητρα.
19. Ειδικότερα ως προς το αιτούμενο υπό (Β) διάταγμα τυχόν αναστολή της εκδίκασης Γενικής Αίτησης θα επιφέρει αδικία στην Καθ' ης η Αίτηση 5 και θα προσπορίσει στον Αιτητή ανεπίτρεπτο δικονομικό όφελος. Και οι δύο ειδοποιήσεις ένστασης, συνοδεύονται από αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις δικηγόρων που εργάζονται στα γραφεία των συνηγόρων των καθ' ων η αίτηση 1 - 4 και
20. Στις εν λόγω ένορκες δηλώσεις, επαναλαμβάνονται και αναλύονται οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι αγόρευσαν καταθέτοντας με οδηγίες του Δικαστηρίου, γραπτό κείμενο αγόρευσης. Αγόρευσαν επίσης προφορικά υποστηρίζοντας ενώπιον του Δικαστηρίου τις πιο πάνω θέσεις τους όπως προκύπτουν από την αίτηση και τις ενστάσεις αντίστοιχα. Δεν θεωρώ σκόπιμο στα στάδιο αυτό να αναφερθώ αναλυτικά στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Ιδιαίτερη ανάλυση θα γίνει όπου χρειάζεται, στα στάδιο των τελικών συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Το άρθρο 32 Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 επί του οποίου στηρίζεται μεταξύ άλλων η αίτηση, προνοεί τα εξής:

(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριο, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδει απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικών).

(2)Οιανδήποτε παρεμπίπταν διάταγμα, εκδοθέν συμφώνως τω εδαφίω

(1), δύναται να εκδοθεί υπό τοιούτους όρους και προϋποθέσεις ως το δικαστήριο θεωρεί δίκαιον, και το δικαστήριο δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, να ακύρωση ή τροποποίηση οιονδήποτε τοιούτον διάταγμα. Προκύπτει ότι δικαιοδοτικό πλαίσιο της παρούσας είναι το άρθρο 32.2 που παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία καθ' οιονδήποτε χρόνο να ακυρώσει ή τροποποιήσει προσωρινό διάταγμα, το οποίο εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 32.1, με μόνη προϋπόθεση την απόδειξη εύλογης αιτίας. Ως εκ τούτου, πολύ ορθά ο συνήγορος για τον αιτητή στην προφορική του αγόρευση, διευκρίνισε ότι η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32.2 του Ν.14/60 και όχι στην Δ.25 Θ.6 που καθορίζει την εξουσία του Δικαστηρίου να διορθώσει γραφικά λάθη. Περαιτέρω, η νομολογία αναγνωρίζει δυνάμει του άρθρου 32.2 του Νόμου 14/60, την δυνατότητα τροποποίησης παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Προκύπτει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου είναι ευρεία στο να ακυρώσει ή τροποποιήσει παρεμπίπτον διάταγμα, στην περίπτωση που καταδειχθεί εύλογη αιτία που να δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Η τροποποίηση μπορεί να γίνει σύμφωνα με το άρθρο 32.2 σε οποιοδήποτε στάδιο, ακόμα δηλαδή και μετά που το διάταγμα θα καταστεί απόλυτο (βλ. μεταξύ άλλων IKOS CIF LTD Πολ. Αίτ. αρ. 35/2015, ημερ. 3.3.2015), ECLI:CY:AD:2015:D146. Είναι δε σαφές ότι το βάρος απόδειξης της εύλογης αιτίας για ακύρωση ή τροποποίηση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, είναι πάντοτε στους ώμους του αιτητή. Στο άρθρο 32.2 δεν υπάρχει ερμηνεία της φράσης «εύλογη αιτία». Κατά την κρίση μου αυτή πρέπει να σχετίζεται με γεγονότα που προέκυψαν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος ή δεν ήρθαν σε γνώση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του. Επιπλέον, σε περίπτωση που δεν ακυρώνεται πλήρως αλλά τροποποιείται το διάταγμα, η τροποποίηση θα πρέπει να είναι αναγκαία για τους άμεσους σκοπούς του διατάγματος και ταυτόχρονα να μην καταστρατηγείται ο λόγος έκδοσης του αρχικού διατάγματος. Η ευρεία διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για τροποποίηση ή ακόμα και για ακύρωση παρεμπίπτοντος διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32.2, αναγνωρίστηκε στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.α. v. Frantisek Stepanek κ.α.

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1403 όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος.» Καθοδήγηση επί του θέματος αντλείται και από την αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση Compagnie Noga D' Importation et D'exportation SA v. Australian and New Zealand Banking Group [2006] EWHC 602 (Comm), στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος του αιτητή και η οποία υιοθετήθηκε σε σειρά Κυπριακών πρωτόδικων αποφάσεων, καθορίστηκαν οι αρχές που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη όταν καλείται να εξετάσει αίτημα τροποποίησης ενδιάμεσου διατάγματος. Το κύριο στοιχείο σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση είναι το κατά πόσον εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης από την τροποποίηση. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά: «The essential test is whether it is in the interests of justice to make the variation sought» Αναφορικά με το αίτημα για αναστολή της διαδικασίας, αυτό στηρίζεται στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Τουβλοποιεία Παλαικύθρου Γίγας Λτδ ν. Ουστά (αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 109, υιοθετήθηκαν οι αρχές που καθόρισε η υπόθεση Sofocli v. Leonidou

(1988)1 C.L.R. 583, σε σχέση με την σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Λέχθηκε ότι σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισης της με το Δικαστήριο και της σχετικότητας ύπαρξης της για την λειτουργία του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου Δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από τον Νόμο και τους Θεσμούς. Η αρχή αυτή επαναλήφθηκε και σε μεταγενέστερη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Ελεγ. Υπηρεσία Συν. Εταιρειών ν. Παπαγεωργίου κ.ά.

(2000)3 Α.Α.Δ. 151), στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η σύμφυτη δικαιοδοσία δεν πηγάζει ούτε από νόμο ούτε από κανονισμό αλλά από τη φύση της δικαστικής λειτουργίας. Γι' αυτό και προσδιορίζεται με το επίθετο «σύμφυτη». Η βασική εκδήλωση της εξουσίας αυτής είναι η ρύθμιση των θεμάτων που άπτονται των δικαστικών διαδικασιών. Περιλαμβάνει δε τομείς του δικαίου των οποίων η νομολογία αναγνώρισε την ύπαρξη. Όμως έχουν τεθεί όρια και αυτοπεριορισμοί για να διαφυλαχθεί η αποτελεσματική λειτουργία αυτής της εξουσίας στις ορθές διαστάσεις της. Όπως παρατήρησε εύστοχα ο καθηγητής M.S Docray στο άρθρο του "the Inherent Jurisdiction to Regulate Civil Proceedings"

(1977)113 Law Quarterly Review, σελ. 120, στην οποία σχολιάζει, στη σελ. 130, περιπτώσεις όπου τα δικαστήρια δε διέγνωσαν σύμφυτη εξουσία σε συγκεκριμένα θέματα: "These decisions are quite inconsistent with the idea that the inherent jurisdiction is an unlimited reservoir from which new powers can be fashioned at will"» Όσον αφορά την χρήση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου για αναστολή της διαδικασίας, σχετική είναι η υπόθεση Merck & Co Inc κ.ά v. Medochemie

(1998)1 Α.Α.Δ.

1. Επεξηγήθηκε στην υπόθεση αυτή ότι η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει την αναστολή της διαδικασίας ή της εκδίκασης εκκρεμούσας αγωγής, εξασκείται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου με τον τρόπο αυτό, εξυπηρετείται η απονομή της δικαιοσύνης (βλ. επίσης Γρηγορίου v. Τράπεζας Κύπρου Πολ. Έφεση 76/2010 ημ. 19/2/2015), ECLI:CY:AD:2015:A
2. Συμπεράσματα Το πρώτο στοιχείο που εντοπίζεται και το οποίο είναι κατά την κρίση μου καθοριστικό στην εξέταση του αιτήματος, είναι ο απρόσφορος δικονομικός τρόπος τον οποίο επέλεξε ο αιτητής να προωθήσει την υπόθεση του στην Κύπρο. Παρότι η παρούσα διαδικασία αφορά την υποβοήθηση αγωγής του εξωτερικού που είναι και η κύρια διαδικασία, αντί να καταχωρηθεί μια ενδιάμεση αίτηση, καταχωρήθηκε μια κυρίως αίτηση υποβοήθησης και μια ακόμα ενδιάμεση για προσωρινά διατάγματα. Χωρίς να είναι λανθασμένη αυτή η επιλογή, εντούτοις δεν είναι η πιο πρόσφορη με την έννοια ότι μπορεί να δημιουργήσει δικονομικά προβλήματα στην συνέχεια, όπως και έγινε στην παρούσα υπόθεση. Κατά την κρίση μου η καταχώρηση των δύο ένδικων μέσων δεν ήταν αναγκαία και η πιο πρόσφορη διαδικασία θα ήταν η καταχώρηση μιας ενδιάμεσης αίτησης προς υποβοήθηση της αλλοδαπής διαδικασίας. Όπως έχει νομολογηθεί στην Beogradska Banka ν. Westacre Investment

(19991)1 Α.Α.Δ. 124, η έναρξη διαδικασίας με μονομερή αίτηση είναι επιτρεπτή, όπου καλείται το Δικαστήριο να προβεί σε κάποια διαπίστωση, ιδιαίτερα μάλιστα όταν πρόκειται για προκαταρκτική ή ενδιάμεση θεραπεία και όχι στις περιπτώσεις που η διαδικασία αποβλέπει στην επίλυση διαφοράς. Σχετική είναι και η πρωτόδικη απόφαση Burger King Europe GMBH κ.α. v King Franchises Limited κ.α. Γεν. Αίτηση 4/2012, ημ. 29.6.2012, στην οποία με παρέπεμψε ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση 1-

1. Ο αιτητής στην παρούσα, αιτιολόγησε την επιλογή του να καταχωρήσει δύο αιτήσεις με το ίδιο περιεχόμενο, μια κυρίως και μια ενδιάμεση, από το γεγονός ότι όντως δεν έχουν θεσπιστεί στην Κυπριακή έννομη τάξη, ειδικές νομοθετικές ή διαδικαστικές διατάξεις που να διέπουν τη λήψη υποβοηθητικών μέτρων αλλοδαπής δικαιοδοσίας, δυνάμει του άρθρου 35 του Ε.Κ 1215/
2. Αλλά ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, ο αιτητής θα μπορούσε να εφαρμόσει τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές της υπόθεσης Beogradska (ανωτέρω) και να καταχωρήσει μια ενδιάμεση αίτηση, ακόμη και μονομερή όπου θα μπορούσαν να εφαρμοστούν κατ' αναλογία, οι προϋποθέσεις έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν. 14/
3. Η καταχώρηση όμως στην παρούσα, ενδιάμεσης αίτησης στα πλαίσια άλλη κυρίως αίτησης, ήταν καθοριστική στην απόφαση του Δικαστηρίου επί του αιτήματος για προσωρινά διατάγματα. Ο συνάδελφος Πρόεδρος που επιλαμβανόταν τότε της υπόθεσης, στην απόφαση του ημ. 9.7.2020 επί της ενδιάμεσης αίτησης, αφού διαπίστωσε ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, οριστικοποίησε τα μονομερώς παρεμπίπτοντα διατάγματα. Όχι όμως μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας στο Λουξεμβούργο όπως εζητείτο διαζευκτικά στην ενδιάμεση αίτηση, αλλά μόνο μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Η απόφαση από το Δικαστήριο για την διάρκεια ισχύος του ενδιάμεσου διατάγματος μόνο μέχρι την ολοκλήρωση της κυρίως αίτησης και όχι μέχρι λήξης των αλλοδαπών διαδικασιών, δεν ήταν τυχαία. Συνδυάστηκε ακριβώς με το γεγονός ότι επρόκειτο για ενδιάμεση διαδικασία στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Αιτιολόγησε μάλιστα ο συνάδελφος Πρόεδρος την απόφαση του στο θέμα αυτό ως ακολούθως: «Αποτιμώντας το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης ως έχουν πιο πριν καταγραφεί καταλήγω στο ότι αναμφίβολα θα προκαλείτο μεγαλύτερη αδικία εάν ο Αιτητής πετύχαινε στην έκδοση απόφασης αλλά στο ενδιάμεσο εξανεμιστεί περιουσία η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για εκτέλεση της και με αυτό τον τρόπο εξαφανιστεί η πιθανότητα τέτοιας εκτέλεσης της. Ως εκ τούτου κρίνω πως δικαιολογείται η έκδοση των προαναφερθέντων διαταγμάτων. Διευκρινίζεται ότι τα διατάγματα, ως ενδιάμεσα, συσχετίζονται με την αποπεράτωση της κυρίως αίτησης στην παρούσα και όχι με τις διαδικασίες στο Λουξεμβούργο.» Έχοντας λοιπόν υπόψη του το Δικαστήριο ότι επρόκειτο για ενδιάμεση διαδικασία στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, έκρινε ορθό να προβεί στην πιο πάνω διευκρίνιση. Ότι δηλαδή τα ενδιάμεσα διατάγματα σχετίζονται με την αποπεράτωση της κυρίως αίτησης στην παρούσα και όχι με τις διαδικασίες στο Λουξεμβούργο. Δεν είναι η παρούσα διαδικασία το μέσο για να κριθεί κατά πόσον αυτή ήταν η πιο σωστή ετυμηγορία ή αν θα μπορούσε το Δικαστήριο να επεκτείνει στα πλαίσια της απόφασης του ημ. 9.7.2020, την διάρκεια ισχύος του διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της διαδικασίας στο Λουξεμβούργο. Ούτε βέβαια το παρόν Δικαστήριο έχει εξουσία να αναθεωρήσει την πιο πάνω απόφαση ημ. 9.7.
4. Γεγονός παραμένει ότι το Δικαστήριο με αιτιολογημένο τρόπο, έκρινε στην απόφαση του ημ. 9.7.2020 ότι επειδή τα αιτούμενα διατάγματα ήταν ενδιάμεσης φύσης στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, αυτά θα μπορούσαν να παραμείνουν σε ισχύ, μόνο μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Αυτό παρότι με την ενδιάμεση αίτηση, εζητείτο διαζευκτικά η ισχύς του διατάγματος να επεκταθεί μέχρι την λήξη των διαδικασιών στο Λουξεμβούργο. Η πιο πάνω διαπίστωση είναι καθοριστική στην έκβαση της παρούσας αίτησης τροποποίησης αφού με αυτήν, επιδιώκεται στην ουσία η ανατροπή της πιο πάνω απόφασης ημ. 9.7.
5. Στην ουσία καλείται το παρόν Δικαστήριο να ανατρέψει την αιτιολογημένη απόφαση του συνάδελφου Προέδρου ως προς τον χρόνο ισχύος του διατάγματος που εξέδωσε. Κάτι που βέβαια δεν είναι επιτρεπτό από το παρόν Δικαστήριο. Παραμένει πάντοτε το δικαίωμα του αιτητή στα πλαίσια της εκδίκασης της κυρίως αίτησης που θα ακολουθήσει, να ζητήσει την έκδοση των διαταγμάτων υποβοήθησης της διαδικασίας στο Λουξεμβούργο, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης στην χώρα αυτή. Αυτό είναι άλλωστε και το αίτημα στην κυρίως αίτηση. Δεν διαφεύγει της προσοχής βέβαια ότι πλείστα από τα επίδικα θέματα που αφορούν την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/60, έχουν αποφασιστεί στην ενδιάμεση απόφαση ημ. 9.7.
6. Και ότι το Δικαστήριο θα κληθεί να τα ακούσει εκ νέου στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Το κατά πόσον θα προκύψουν ζητήματα δεδικασμένου επί των θεμάτων αυτών θα κριθεί στα πλαίσια εκδίκασης της κυρίως αίτησης και δεν είναι της παρούσας. Σημειώνεται όμως ότι τα δικονομικά προβλήματα που δημιουργούνται, οφείλονται αποκλειστικά στην επιλογή του αιτητή να καταχωρήσει εκτός από την ενδιάμεση αίτηση προς υποβοήθηση των αλλοδαπών διαδικασιών, και την κυρίως αίτηση με ταυτόσημο περιεχόμενο. Τελική κατάληξη Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η αιτούμενη τροποποίηση των προσωρινών διαταγμάτων δεν θα μπορούσε να επιτύχει αφού στην ουσία θα συνιστούσε αναθεώρηση αιτιολογημένης απόφασης από πρωτόδικο Δικαστήριο, κάτι βέβαια που δεν είναι επιτρεπτό. Δεδομένης της απόφασης μου ότι δεν δικαιολογείται η αιτούμενη τροποποίηση του ενδιάμεσου διατάγματος και ότι το ζήτημα του χρόνου ισχύος οιουδήποτε υποβοηθητικού διατάγματος των διαδικασιών στο Λουξεμβούργο θα αποφασιστεί στα πλαίσια της κυρίως αίτησης, κρίνω ότι παρέλκει η εξέταση του δεύτερου αιτήματος για αναστολή της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του αιτητή και υπέρ των καθ' ων η αίτηση 1- 4 και 5 ως θα υπολογιστούν από το πρωτοκολητείο και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο