← Κύπρος

ALLIED GOLD EG CORP ν. SMWG HOLDCO κ.α., Αρ. Αίτησης: 336/20, 24/6/2022

ALLIED GOLD EG CORP ν. SMWG HOLDCO κ.α., Αρ. Αίτησης: 336/20, 24/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A255 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 336/20 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 1987, Ν.101/87 και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ («ICC RULES») BETWEEN: ALLIED GOLD EG CORP Claimant v. 1. SMWG HOLDCO 2. SMW GOLD LIMITED Respondents και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ: ALLIED GOLD EG CORP Αιτήτριας v. 1. SMWG HOLDCO 2. SMW GOLD LIMITED Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 11.2.22 υπό Αιτήτριας για Τροποποίηση και ή Διόρθωση Ενδιάμεσης Απόφασης Ημερομηνία: 24 Ιουνίου 2022 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Αιτήτρια: κ. Φ. Χατζηχάννας, για Χατζηχάννας και Σία ΔΕΠΕ και για Μιχάλης Δαμιανός και Σία ΔΕΠΕ Για Καθ' ων: κ. Ν. Γεωργιάδης, για Γ. Γεωργιάδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ ------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Πριν την ενασχόληση με την εκδικαζόμενη αίτηση θα πρέπει να σημειωθεί ότι η καταχωρισθείσα στις 9.10.20 με τον ως άνω τίτλο εναρκτήρια αίτηση αποσκοπεί στην έκδοση διαταγμάτων υποβοηθητικών της διεθνούς διαιτησίας (η οποία εν τω μεταξύ έχει αρχίσει) στο Ηνωμένο Βασίλειο με βάση τους κανονισμούς του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου («ICC»). Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 14.10.20, η Αιτήτρια είχε εξασφαλίσει ενδιάμεσα διατάγματα με τα οποία απαγορεύετο η διαφοροποίηση της κατάστασης της Καθ' ης 2 σε σχέση με την περιουσία της, το μετοχικό κεφάλαιο της, τους διευθυντές της και το ιδρυτικό-καταστατικό έγγραφο της ήτοι τα αιτητικά υπό §§Δ και Στ(ν). Άλλα αιτητικά της αίτησης παρέμειναν προς επίδοση και συγκεκριμένα τα αιτητικά των παραγράφων Α, Β, Γ, Ε και Στ (μέρος), τα πλείστα εκ των οποίων όμως αφορούσαν διάταγμα έρευνας τύπου Anton Piller και τα οποία εκδόθηκαν αργότερα στη βάση μεταγενέστερης αίτησης ημερ. 22.10.20 (το οποίο και εκτελέστηκε στις 2.11.20). Εξ ου και το ότι κατά την ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης είχε δηλωθεί εκ μέρους της Αιτήτριας ότι προωθείτο μόνον η οριστικοποίηση των πιο πάνω υπό §§Δ και Στ(v), καθώς και η έκδοση διαταγμάτων βάσει της παραγράφου Ε η οποία συνιστούσε αίτημα για αναστολή όλων των εξουσιοδοτήσεων που δόθηκαν προς οποιονδήποτε από την Καθ' ης 2 χωρίς συγκατάθεση συμβούλων της Αιτήτριας και βάσει των παραγράφων Στ(i)-(iii) οι οποίες αφορούσαν κυρίως ερμηνευτικά ζητήματα. Η πιο πάνω δήλωση είχε γίνει τόσο στα πλαίσια της αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση (με ηλεκτρονική επικοινωνία ημερ. 21.9.21) όσο και στην αγόρευση της Αιτήτριας ημερ. 9.11.21 ως εξής (διατηρουμένης της έμφασης και της υπογράμμισης): «20. Υπενθυμίζεται ότι κατά το στάδιο της ακρόασης αίτησης για παραχώρηση άδειας καταχώρησης της ΚΡΟ2, διευκρινίστηκε από τον δικηγόρος της Αιτήτριας ότι, «η Αιτήτρια δεν θα επιμένει στην έκδοση των διαταγμάτων ως οι παράγραφοι Α, Β, Γ και Στ(
  2. iv)της Αίτησης ημερ. 14.10.2020 δεομένου ότι αυτά έχουν ικανοποιηθεί με την μεταγενέστερη μονομερή αίτηση ημερ. 27.10.2020 και το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 29.10.2020» και συνεπώς «η Αιτήτρια θα επιμένει στην οριστικοποίηση των διαταγμάτων σε σχέση με τις παραγράφους Δ και Στ(ν) και την έκδοση των διαταγμάτων σε σχέση με τις παραγράφους Ε και Στ(i), (
  3. ii)και (iii) της μονομερούς αίτησης ημερ. 14.10.2020 για έκδοση ενδιάμεσων προστατευτικών μέτρων.» Εκδικάζοντας την αίτηση ημερ. 14.10.20 το δικαστήριο συμφώνησε ότι συνέτρεχαν οι τρεις νομολογιακές προϋποθέσεις και κατέληξε ως εξής: «Ισοζύγιο ευχέρειας Σε σχέση με το ισοζύγιο της ευχέρειας και έχοντας υπόψιν την υπόθεση Κοινοτικού Συμβουλίου ΧΧΧ ν. Σούλη, Πολ. Έφ. Ε75/2015, ημερ. 7.12.18, κρίνεται πως η διασφάλιση του status quo επιβάλλει τη διατήρηση των δικαιωμάτων και αφετέρου πως η στέρηση αυτών με τυχόν ακύρωση των διαταγμάτων θα συνιστούσε μεγαλύτερη αδικία για την Αιτήτρια εάν στο μέλλον διαπιστώνετο ότι μια τέτοια απόφαση ήταν εσφαλμένη. Δεν συμφωνώ όμως ότι είναι απαραίτητη η έκδοση των υπολοίπων διαταγμάτων υπό §Ε και Στ(i), (
  4. ii)και (iii) της αίτησης, δεδομένου ότι οι αναγκαίες ενέργειες ή παραλείψεις διασφαλίζονται ήδη από τα εκδοθέντα διατάγματα, καθώς και από περαιτέρω οδηγίες που δίδονται σήμερα. Κατάληξη Στη βάση όλων των πιο πάνω τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα καθίστανται απόλυτα μέχρι την οριστική και τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή την αποπεράτωση της διαιτησίας στο Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο, στην περίπτωση κατά την οποία εκείνη ολοκληρωθεί πριν την κυρίως αίτηση στην παρούσα υπόθεση. Τα υπόλοιπα αιτητικά απορρίπτονται. Σε σχέση με τα έξοδα λαμβάνοντας υπόψιν το αποτέλεσμα επιδικάζονται προς όφελος της Αιτήτριας και εις βάρος των Καθ' ων 1 και 2 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως τα ¾ των εξόδων ως αυτά θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α.» Με την εκδικαζόμενη τώρα αίτηση η Αιτήτρια αιτείται την τροποποίηση και ή διόρθωση της ως άνω ενδιάμεσης απόφασης ούτως ώστε μετά τη λέξη «απόλυτα» να προστεθεί η φράση: «σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση 2 και εκδίδονται σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση 1.» Στην υποστηρίζουσα την αίτηση ένορκη δήλωση της η δικηγόρος κα Χαραλαμπίδου υποστηρίζει ότι είναι εμφανής η πρόθεση του δικαστηρίου για οριστικοποίηση των διαταγμάτων εναντίον αμφοτέρων των Καθ' ων, ότι πρόκειται για μια παντελώς καλόπιστη παράλειψη η οποία ουδόλως επηρεάζει την ουσία και ότι η διόρθωση είναι αναγκαία ώστε να αντικατοπτρίζει η ενδιάμεση απόφαση (και το συνταχθέν διάταγμα) την πραγματική βούληση του δικαστηρίου, ενώ οι Καθ' ων δεν επηρεάζονται από την προτεινόμενη τροποποίηση. Ένσταση Οι Καθ' ων προέβαλαν 10 λόγους προς απόρριψη της αίτησης, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι μια τέτοια αλλαγή δεν αποτελεί τυπική τροποποίηση ή διόρθωση τυπικού λάθους, ότι δεν υπάρχει ευχέρεια επανανοίγματος της υπόθεσης, ότι η Αιτήτρια δεσμεύεται από τις ρητές δηλώσεις της και ότι η ενδεχόμενη τροποποίηση βλάπτει ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα των Καθ' ων. Στην υποστηρίζουσα την ένσταση ένορκη δήλωση του ο δικηγόρος κ. Γενεράλης αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης τους οποίους αναλύει και επεξηγεί. Νομική Πτυχή Η πρώτη νομική βάση της Αιτήτριας, σε σχέση με το αίτημα της, είναι η Δ.25 κ.6, για την οποία στην υπόθεση Σοφοκλέους κ.ά. ν. Alpha Bank Ltd

(2011)1(Β) Α.Α.Δ.1478 αναφέρθηκαν τα εξής: «Στη Σιβιτανίδης v. Χαραλάμπους, πιο πάνω, σελ. 183-184 διαβάζουμε σχετικά τα ακόλουθα: «Ο όρος «γραμματικό λάθος» ενέχει την ίδια έννοια σε σχέση με δικαστικές αποφάσεις και σκοπεί στην εναρμόνιση του κειμένου της απόφασης με την καταφανή πρόθεση του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με την απόφαση του το δικαστήριο επεδίκασε στην Αγωγή Αρ. 739/84 έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου. Στη Sofocli v. Leondiou
(1988)1 C.L.R. 573, 587, εξηγείται ότι τόσο η εξουσία η οποία παρέχεται από τη Δ.25, θ.6, όσο και η σύμφυτη δικαιοδοσία του δικαστηρίου για τη διόρθωση λαθών περιορίζεται σε λάθη τα οποία προκύπτουν από παράλειψη του δικαστηρίου να δώσει σωστή λεκτική έκφραση στην εξ συμφώνου αναντίλεκτη πρόθεση του (βλ. επίσης R. v. Cripps [1983] 3 All E.R. 72 (C.A.)]. Μετά την τελειοποίηση απόφασης με την υπογραφή της από το δικαστή ή δικαστές που την έχουν εκδώσει, ο μόνος τρόπος διόρθωσης σφάλματος που περιέχεται σ' αυτή είναι μέσω της άσκησης έφεσης. Μόνο το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έχει εξουσία να αναθεωρήσει εκδοθείσα απόφαση. Η εξουσία για διόρθωση απόφασης από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο δεν προέβη στη διόρθωση λάθους αλλά στην αναμόρφωση της προηγούμενης απόφασής του, υπερβαίνοντας τις εξουσίες του.» Στην προαναφερθείσα υπόθεση Μ. Μονιάτη & Υιοί Λτδ. v. Νεοφύτου, στη σελ. 561, το Ανώτατο Δικαστήριο συνόψισε τις αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως: «Σύμφωνα με τη Δ.25, θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι ουσιαστικά πανομοιότυπη με την παλιά αγγλική Ο.28, r.11, το δικαστήριο έχει εξουσία διόρθωσης τόσο γραμματικών λαθών, σε αποφάσεις ή διατάγματα των δικαστηρίων, όσο και λαθών που πηγάζουν από τυχαία αβλεψία (accidental slip) ή παράλειψη. Η εξουσία δηλαδή για διόρθωση απόφασης, από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου (απόφασης ή διατάγματος) στην έκδηλη, κατά τα άλλα, πρόθεση του δικαστηρίου (δέστε: Σιβιτανίδης (ανωτέρω)). Η αντίστοιχη αγγλική πρόνοια (O.28, r.11) αλλά και η συμφυής εξουσία του δικαστηρίου να διαφοροποιεί τα δικά του διατάγματα με σκοπό την περαιτέρω διευκρίνηση της έννοιας τους ώστε να καθίστανται απόλυτα σαφή, χρησιμοποιήθηκαν από τα αγγλικά δικαστήρια σε σειρά αποφάσεων τους. Χρήσιμη αναφορά, σε υποθέσεις όπου ασκήθηκε αυτή η εξουσία, μπορεί να γίνει, στις εξής αποφάσεις: Re Roper, 45 Ch. D. 226, η οποία αφορούσε οδηγίες ως προς έξοδα, Re Inchcape [1942] Ch. 394, η οποία επίσης αφορούσε οδηγίες ως προς τα έξοδα, Armitage v. Parsons [1908] 2 K.B. 410, η οποία αφορούσε στη διόρθωση υπερβολικού ποσού εξόδων και Doswell v. Norton, 18 T.L.R. 228, η οποία αφορούσε στη διόρθωση της κλίμακας των εξόδων.»» Η δεύτερη νομική βάση για το αίτημα είναι η συμφυής εξουσία του δικαστηρίου για την οποία στην υπόθεση Λαζάρου ν. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά.
(2012)1(Δ) Α.Α.Δ.1101 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Υπάρχει όμως πάντοτε η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιεί τις αποφάσεις ή τα διατάγματα του ώστε να μεταφερθεί ορθά το μήνυμα τους ή να τα αποσαφηνίσει. Όπως αναφέρεται επί λέξει στη σελ. 633 του Annual Practice 1958, όπου στα πλαίσια του σχολιασμού του O. 28 r. 11, εξηγείται και η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου: «Apart from the Rule, the Court has an inherent power to vary its own orders so as to carry out its own meaning and to make its meaning plain (Lawrie v. Lees, 7 App. Cas. Pp. 34, 35; Milson v. Carter [1893] A.C. 640; Kay v. Lovell, [1941] Ch. 420); City Housing Trust, [1942] Ch. 262. "Where an error of that kind has been committed it is always within the competency of the Court, if nothing has intervened which would render it inexpedient or inequitable to do so, to correct the record in order to bring it into harmony with the order which the Judge obviously meant to pronounce.»» Δεν υπάρχει λοιπόν οποιαδήποτε αμφιβολία ότι το δικαστήριο είτε βάσει των Θεσμών είτε βάσει της συμφυούς εξουσίας του έχει την εξουσία να διορθώσει ή τροποποιήσει απόφαση ή διάταγμα του. Το ερώτημα σε σχέση με την παρούσα είναι κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για άσκηση της εξουσίας αυτής. Μελετώντας τον φάκελο και ειδικότερα την ηλεκτρονική επικοινωνία, τις αγορεύσεις και ιδίως την απόφαση του δικαστηρίου καταλήγω πως η παρούσα δεν είναι μια τέτοια περίπτωση για τους πιο κάτω λόγους: (
  1. i)Η Αιτήτρια είχε δηλώσει σαφέστατα και με έντονο τρόπο ότι προωθούσε την οριστικοποίηση των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων (στην επικοινωνία και στην αγόρευση). (
  2. ii)Τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα αφορούσαν μόνο την Καθ' ης 2. (iii) Στο εισαγωγικό μέρος της απόφασης του το δικαστήριο κατέγραψε τις πιο πάνω θέσεις, τις οποίες εξέλαβε ως δεσμευτικές για την Αιτήτρια και στη βάση αυτών προσδιόρισε το πλαίσιο των εξεταζομένων θεμάτων στην απόφαση του. (
  3. iv)Από κανένα σημείο της απόφασης δεν προκύπτει ότι υπήρχε έκδηλη ή προφανής πρόθεση του δικαστηρίου για έκδοση των διαταγμάτων εναντίον της Καθ' ης 1 δεδομένου ότι υπήρξε ο περιορισμός εκ μέρους της Αιτήτριας. (
  4. v)Η προσθήκη διαταγμάτων για την Καθ' ης 1 σε καμμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί διόρθωση γραφικού λάθους ή παράλειψης ή προσαρμογή ατελούς κειμένου. (
  5. vi)Ούτε και απαιτείται βάσει της συμφυούς εξουσίας τροποποίηση της απόφασης αφού το νόημα είναι σαφέστατο. (vii) Ούτως ή άλλως η Αιτήτρια διατηρεί πάντοτε το δικαίωμα να επιδώσει το απαγορευτικό διάταγμα και στην Καθ' ης 1. Κατάληξη Στη βάση όλων των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με €800, έξοδα συν ΦΠΑ υπέρ των Καθ' ων 1 και 2. Η κυρίως αίτηση παραμένει ως είχε ήδη οριστεί για ακρόαση στις 17.11.22 και ώρα 8:45 π.μ. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.