Domoline Limited ν. Θ. Π., ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Α. Π., Αρ. Αγωγής: 1055/13, 349/15, 9/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A248 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1055/13 Μεταξύ: Domoline Limited (HE146028) Ενάγουσα - και - Monotex Limited (HE42706) Εναγόμενη Συνεκδικαζόμενη δυνάμει Διατάγματος, ημερ. 7.4.17, με: Αρ. Αγωγής: 349/15 Μεταξύ: Domoline Limited (HE146028) Ενάγουσα - και - Θ. Π., ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Α. Π. Εναγόμενη ---------------------------------- Ημερομηνία: 9 Ιουνίου, 2022 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα: κ. Α. Αρτεμίου Για εναγόμενες: κ. Κ. Δημοσθένους Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα αξίωνε €50,679.80 για οικοδομικά υλικά που αγόρασε η εναγόμενη εταιρεία σε διάφορες ημερομηνίες. Η οφειλή, κατά την ακροαματική διαδικασία, δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Αξιώνει επίσης €45,000 δυνάμει γραπτής εγγύησης του ΑΠ για την οφειλή. Οι εναγόμενες αρνούνται την αξίωση ως «ασύστολα ψεύδη» με «αλλότριο σκοπό». Στην ακροαματική διαδικασία κατέθεσε μόνο ο διευθυντής της ενάγουσας (ΜΕ). Η ενάγουσα ασχολείται με την πώληση οικοδομικών υλικών. Η εναγόμενη εταιρεία, η οποία δραστηριοποιείται στον εργοληπτικό τομέα, αγόρασε από το 2008 μέχρι το 2012, σε διάφορες ημερομηνίες, προϊόντα συνολικής αξίας €427,985.
- Από την αρχή της συνεργασίας τους, η ενάγουσα διατηρούσε λογαριασμό στο μηχανογραφικό της σύστημα. Σε κάποιο στάδιο, παρουσίαζε ένα αρκετά υψηλό οφειλόμενο ποσό. Η εναγόμενη εταιρεία επιθυμούσε να συνεχίσει να αγοράζει προϊόντα από την ενάγουσα. Γι' αυτό στις 30.6.09 ζήτησε πίστωση στο λογαριασμό της μέχρι €45,
- Η ενάγουσα τότε ζήτησε από τον ΑΠ, διευθυντή και κύριο μέτοχο της εναγόμενης εταιρείας, να εγγυηθεί προσωπικά το λογαριασμό. Την ίδια μέρα, στα γραφεία της ενάγουσας, ο ΑΠ συμπλήρωσε ιδιοχείρως και υπέγραψε σχετικό έντυπο (Τεκμήριο 1). Σ' αυτό αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο μέρος «ΕΓΓΥΗΤΕΣ»: «Εγγυούμαι/αστε αλληλέγγυα και προσωπικά την πληρωμή οιουδήποτε οφειλόμενου ποσού εμφαινομένου στον πιο πάνω αναφερόμενο τρεχούμενο λογαριασμό.» Στο σημείο «Όνομα & Υπογραφή», ο ΑΠ έγραψε το ονοματεπώνυμό του και υπέγραψε. Ο ΜΕ σημείωσε ότι «ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ» και υπέγραψε. Η συνεργασία της ενάγουσας με την εναγόμενη εταιρεία συνεχίστηκε μέχρι τον Δεκέμβριο
- Παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο το ποσό των €50,679.
- Παρακολούθησα με προσοχή τον ΜΕ έχοντας υπόψη τις σχετικές αρχές (Χριστοφόρου v. Γερμανού, Πολ. Έφεση 247/13, ημερ. 7.4.20, Πατάτσου ν. Χιλμί κ.ά., Πολ. Έφεση 300/11, ημερ. 31.5.17, Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.ά.
(2015)1 Α.Α.Δ. 2755). Μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε στις ερωτήσεις με σαφήνεια. Παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του. Ουδεμία τάση υπεκφυγής ή καταφυγής στο ψεύδος διαπιστώθηκε. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Συνεπώς, το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Τα όσα καταγράφονται στην παράθεση της μαρτυρίας του, προς αποφυγή επανάληψης, καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της ενάγουσας στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Κωνσταντάς v. Διέτης κ.ά., Πολ. Έφεση 289/13, ημερ. 6.11.20). Εδώ υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα. Αυτό που απομένει να εξεταστεί, εφόσον δεν διαπιστώνονται εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με τον ΜΕ και την αξιοπιστία του, είναι αν τα γεγονότα επαρκούν για να αποδείξουν την απαίτηση (Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Deme-Dairy Ltd κ.ά., Πολ. Έφεση 246/13, ημερ. 11.12.19). Το Τεκμήριο 1 διαβάστηκε, συμπληρώθηκε και υπογράφτηκε από τον ΑΠ. Αυτό δεν αμφισβητείται. Ό,τι αμφισβητείται από τις εναγόμενες είναι κατά πόσον ο ΑΠ, δυνάμει του Τεκμηρίου 1, εγγυήθηκε το λογαριασμό της εναγόμενης εταιρείας. Για σκοπούς καλύτερης κατανόησης, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το περιεχόμενό του. Πρόκειται για τυποποιημένο έντυπο. Φέρει τίτλο: «Αίτηση πελάτη για παροχή πίστωσης με τρεχούμενο εμπορικό λογαριασμό από την [ενάγουσα]». Αναγράφεται: «Παρακαλώ όπως μου/μας παραχωρήσετε πίστωση σε τρεχούμενο λογαριασμό για την αγορά εμπορευμάτων από την Εταιρεία σας και προς τούτο αποδέχομαι/μαστε όλους τους όρους πώλησης της Εταιρείας σας. Για το άνοιγμα του λογαριασμού σας δίνω/ουμε τες πιο κάτω πληροφορίες:». Στο σημείο «Ονοματεπώνυμο» ο ΑΠ έγραψε το όνομά του, στο σημείο «Αρ. Εγγραφής Εταιρείας ή συν/σμου» έγραψε το όνομα της εναγόμενης εταιρείας και στο σημείο «Αιτούμενο μέγιστον όριο πίστωσης €» έγγραψε 45,
- Ο ΜΕ στη φράση «Τρόπος Πληρωμής: Εξόφληση τιμολογίου σας εντός .. ημερών» έγραψε
- Είναι πρόδηλο ότι το μέρος αυτό συμπληρώνεται από πελάτες της ενάγουσας οι οποίοι επιθυμούν να τους παραχωρηθεί πίστωση για την αγορά εμπορευμάτων. Δεν αμφισβητείται από τις εναγόμενες ότι η ενάγουσα παραχώρησε, δυνάμει του Τεκμηρίου 1, πίστωση στο λογαριασμό της εναγόμενης εταιρείας ύψους €45,
- Επομένως, το γεγονός ότι τα σημεία «Όνομα αιτητή» και «Υπογραφή και τίτλος» δεν συμπληρώθηκαν από τον ΑΠ είναι ουδέτερης σημασίας. Όπως επεξήγησε ο ΜΕ, δεν συμπληρώθηκαν επειδή υπογράφτηκε από τον ΑΠ στα γραφεία της ενάγουσας στην παρουσία του ΜΕ, της γραμματέως του και ενός συνεργάτη του ΑΠ. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 συνεχίζει με το μέρος «ΕΓΓΥΗΤΕΣ» (το λεκτικό του οποίου παρατίθεται ανωτέρω). Συμπληρώθηκε και υπογράφτηκε από τον ΑΠ. Το λεκτικό είναι σαφές. Κριτήριο είναι η απλή και συνηθισμένη έννοια των λέξεων και η κατά γράμμα ερμηνεία τους (Dome Investments Public Company Ltd v. Κυπριακή Δημοκρατία, Πολ. Έφεση 111/13, ημερ. 17.6.21). Θέτοντας την υπογραφή του στο μέρος «ΕΓΓΥΗΤΕΣ», ο ΑΠ είχε πρόθεση να εγγυηθεί προσωπικά κάθε οφειλόμενο ποσό στο λογαριασμό στον οποίο παραχωρήθηκε η πίστωση. Οι εναγόμενες αμφισβητούν ότι, δυνάμει του Τεκμηρίου 1, ο ΑΠ εγγυήθηκε το λογαριασμό της εναγόμενης εταιρείας. Η ασάφεια οφείλεται στο γεγονός ότι δεν αναγράφεται αριθμός λογαριασμού στον οποίο θα γινόταν η πίστωση. Επίσης, στα στοιχεία λογαριασμού ο ΑΠ έγραψε το όνομά του και της εναγόμενης εταιρείας. Όταν το έγγραφο στο οποίο αποτυπώνεται μια συμφωνία δεν είναι λεπτομερές, με αποτέλεσμα να μη φανερώνει πλήρως και με σαφήνεια την πρόθεση των μερών, το Δικαστήριο έχει δικαίωμα και υποχρέωση να εξετάσει «όλη τη μαρτυρία από την αρχή μέχρι το τέλος ούτως ώστε να διαπιστώσει τι συμφωνία έχει επιτευχθεί» (Marketventures Ltd v. Δικωμίτη
(2009)1 Α.Α.Δ. 383). Συνεπώς είναι αναγκαίο να αναζητηθεί εξωγενής μαρτυρία (Πίγκος Εστέιτς Λτδ v. Καλογήρου κ.ά.
(2015)1 Α.Α.Δ. 1953). Η εξωγενής μαρτυρία, ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Chitty on Contracts, 31st ed., vol. 1, para. 12-117: ".does no more than assist in its operation by assigning a definite meaning to terms capable of such explanation or by pointing out and connecting them with the proper subject matter." Σκοπός του Δικαστηρίου είναι η διάσωση της συμφωνίας παροχής εγγύησης, όπως και κάθε συμφωνίας, έτσι ώστε να αντικατοπτρίζει την πραγματική βούληση των μερών (Halsbury's Laws of England (Vol.49
(2021)), para 671). Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι οι περιστάσεις στο πλαίσιο των οποίων έγινε η συμφωνία και οι οποίες αποκαλύπτουν το σκοπό της (Πίγκος Εστέιτς Λτδ (ανωτέρω), Chitty (ανωτέρω), paras. 12-118 και 12-119). Η εναγόμενη εταιρεία διατηρούσε λογαριασμό στην ενάγουσα από την αρχή της συνεργασίας τους, πριν την υπογραφή του Τεκμηρίου 1. Όταν ο λογαριασμός της παρουσίασε «αρκετά μεγάλο» υπόλοιπο, το οποίο δεν ήταν σε θέση να αποπληρώσει, ζήτησε το 2009 να της δοθεί πίστωση. Η ενάγουσα συμφώνησε, εφόσον ο ΑΠ δώσει προσωπική εγγύηση για ισάξιο ποσό. Σκοπός του Τεκμηρίου 1 ήταν να εξασφαλιστεί η ενάγουσα, ώστε να συνεχίσει να προμηθεύει την εναγόμενη εταιρεία με προϊόντα, η οποία με τη σειρά της θα συνέχιζε να εκτελεί οικοδομικές εργασίες (Ιωάννου v. Καραγεωργιάδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 2240). Το οποίο και ακριβώς έγινε. Η συνεργασία τους συνεχίστηκε μέχρι το
- Η πίστωση παραχωρήθηκε στο λογαριασμό της εναγόμενης εταιρείας. Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους υπήρχε μόνο ένας λογαριασμός∙ σ' αυτόν πιστώθηκε το ποσό των €45,
- Οι εναγόμενες υποστηρίζουν ότι ο ΑΠ, δυνάμει του Τεκμηρίου 1, είχε πρόθεση να ανοίξει λογαριασμό υπό την προσωπική του ιδιότητα. Έγραψε δε το όνομα της εναγόμενης εταιρείας «μόνο για να προσδιορίζει ποιος είναι ο συγκεκριμένος και ότι έχει σχέση με την [εναγόμενη εταιρεία]». Τέτοιος ισχυρισμός δεν δικογραφείται. Ούτε υποστηρίζεται από τη μαρτυρία. Η ενάγουσα, σύμφωνα με τον ΜΕ, ουδέποτε συνεργάστηκε με τον ΑΠ υπό την προσωπική του ιδιότητα. Πέραν τούτου, το Τεκμήριο 1 θα πρέπει να εξεταστεί ως ενιαίο σύνολο, αρχή η οποία επαναλήφθηκε στην πολύ πρόσφατη Avlida Hotels Ltd v. Annik Ltd, Πολιτική Έφεση 260/14, ημερ. 16.5.
- Θέτοντας την υπογραφή του στο μέρος «ΕΓΓΥΗΤΕΣ», ο ΑΠ είχε πρόθεση να εγγυηθεί το λογαριασμό. Τυχόν αποδοχή της θέσης των εναγόμενων -δηλαδή ότι είχε πρόθεση να ανοίξει λογαριασμό υπό την προσωπική του ιδιότητα- θα οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι είχε πρόθεση να εγγυηθεί τον εαυτό του. Εν ολίγοις, τα μέρη είχαν πρόθεση, δυνάμει του Τεκμηρίου 1, όπως ο ΑΠ εγγυηθεί το λογαριασμό της εναγόμενης εταιρείας, στον οποίο πιστώθηκε το ποσό των €45,
- Αυτή είναι και η μόνη, υπό τις περιστάσεις, λογική προσέγγιση. Συνεπώς, εκδίδεται Διάταγμα αποσυνένωσης των αγωγών και εκδίδονται αποφάσεις υπέρ της ενάγουσας στην μεν αγωγή 1055/13 εναντίον της εναγόμενης για €50,679.80, στη δε αγωγή 349/15 εναντίον της εναγόμενης για €45.
- Τα ποσά θα φέρουν τόκο από την καταχώριση έκαστης αγωγής. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης σε κάθε αγωγή ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι από την ημερομηνία που εκδόθηκε το Διάταγμα συνένωσης θα υπολογιστεί ένα σετ εξόδων, τα οποία θα κατανεμηθούν εξ ημισείας σε κάθε αγωγή. (Υπ.) .......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο