← Κύπρος

Α. Μ. ν. Γ. Ι., υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Α. Κ., Αρ. Αγωγής: 2288/20, 7/6/2022

Α. Μ. ν. Γ. Ι., υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Α. Κ., Αρ. Αγωγής: 2288/20, 7/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A246 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2288/20 Μεταξύ: Α. Μ. Ενάγουσα και Γ. Ι., υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Α. Κ. Εναγόμενος ----------------- Αίτηση ημερομηνίας 25.6.2021 Ημερομηνία: 7 Ιουνίου 2022 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Καθ΄ης η αίτηση: κα Δ. Χριστοδούλου για κ.κ. Χρ. Γ. Βασιλειάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: κα Μ. Αγγελίδου για κ.κ. Μ. Ξ. Ιωάννου & Συνεργάτες ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής ζητά την παράταση χρόνου καταχώρησης παραρτήματος στον Τύπο 25 διαδίκου. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.30 Κ.2(α), Κ.3(α) Δ.48 1, 2, 3, 12 και Δ.57 Θ.2 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της Βασιλικής Θωμά, δικηγόρου στο Δικηγορικό Γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή - Εναγόμενο στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Την 22.02.21 μας επιδόθηκε η Κλήση για Οδηγίες στην ως άνω τίτλο και αριθμό Αγωγή, ενώ στις 24.03.2021, χρόνο κατά τον οποίο οφείλαμε να καταχωρήσουμε το Παράρτημα Τύπου 25, υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης μας, καθότι το γραφείο υπολειτουργούσε με μειωμένο και/ή εκ περιτροπής προσωπικό για λόγους που αφορούν τη δημόσια υγεία, με αποτέλεσμα η προθεσμία να παρέλθει άπρακτη. Στις 22.4.2021 και ώρα 19:00 μ.μ., χρόνο που απεστάλη το ηλεκτρονικό μήνυμα του αντίδικου συναδέλφου προς το Δικαστήριο, το γραφείο είχε ήδη κλείσει, ενώ στις 23.04.2021, ημέρα κατά την οποία επιλήφθηκε το Δικαστήριο του αιτήματος της Ενάγουσας για έκδοση οδηγιών, και μας απεστάλη σχετικό ενημερωτικό email από το Δικαστήριο με σχετικές οδηγίες, η σύνδεση διαδικτύου στο γραφείο είχε διακοπεί με αποτέλεσμα να μην έχουμε πρόσβαση στο διαδίκτυο και να μην δούμε την πιο πάνω αλληλογραφία η οποία και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο

  1. Περαιτέρω, προβλήματα σύνδεσης διαδικτύου αντιμετωπίζαμε σε διάφορες ώρες μεταξύ των ημερομηνιών 21 - 26.04.2021, όπου εν τέλει έγινε κατορθωτό να επιλυθεί το πρόβλημα από την Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου - Cyta. Στις 28.04.2021 και ενώ το γραφείο λειτουργούσε με μειωμένο προσωπικό, αντιλήφθηκα την παράλειψη μας και μετέβηκα στο Δικαστήριο και καταχώρησα το Παράρτημα Τύπος 25, αποστέλλοντας παράλληλα ενημερωτικό ηλεκτρονικό μήνυμα προς το Δικαστήριο. Μια σειρά από ατυχή γεγονότα σε συνδυασμό με τα έκτακτα μέτρα κατά της πανδημίας Covid 19 τα οποία τέθηκαν σε εφαρμογή στις 26.04.2021 απέτρεψαν την συμμόρφωση μας με τον Κανονισμό 3(α) της Διαταγής 30 και την έγκαιρη υποβολή προφορικού αιτήματος (δια ηλεκτρονικού ταχυδρομείου) για παράταση του χρόνου. Ένεκα των διακοπών του Πάσχα και του μετέπειτα μεγάλου όγκου εργασίας του γραφείου πριν το τέλος του δικαστικού έτους, υπήρχε αντικειμενική αδυναμία για καταχώρηση της εν λόγω αίτησης σε προγενέστερο χρόνο ήτοι, αμέσως μετά της έκδοσης των οδηγιών του Δικαστηρίου.» Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στο σώμα της οποίας αναφέρονται 8 λόγοι ένστασης. Υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του Χρίστου Τρύφωνος, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί της Καθ΄ης η αίτηση, στην οποία εξειδικεύει και αναλύει τους λόγους ένστασης οι οποίοι έχουν ως ακολούθως: «
  2. Η Αίτηση είναι νόμω αβάσιμη και/ή χωρίς κανένα νομικό και/ή δικονομικό έρεισμα και/ή δεν στηρίζεται σε οιονδήποτε Νόμο και/ή Κανονισμό και/ή στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και/ή στις αρχές που έχει καθιερώσει η Νομολογία αναφορικά με την έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος.
  3. Η Αίτηση είναι παράτυπη και δεν βρίσκει έρεισμα στις αρχές που έχει καθιερώσει η Νομολογία αναφορικά με την έκδοση παρόμοιας φύσης με των αιτούμενων διαταγμάτων καθώς τυχόν Αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης Τύπου 25 θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί πριν την λήξη της εν λόγω προθεσμίας και όχι εκ των υστέρων.
  4. Η Αίτηση είναι ουσία αβάσιμη και οι προϋποθέσεις που θέτει το νομικό πλαίσιο που επικαλείται ο Αιτητής δεν πληρούνται στην υπό κρίση περίπτωση καθότι τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση, τα οποία περικλείονται στην Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει, δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  5. Τα πραγματικά γεγονότα της υπό κρίσης περίπτωσης δεν θεμελιώνουν αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με την προθεσμία και άρα δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση.
  6. Ο Αιτητής δεν επικαλείται καλό λόγο, η ύπαρξη του οποίου είναι προϋπόθεση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για να ασκήσει το Δικαστήριο την διακριτική του ευχέρεια για παράταση της προθεσμίας υποβολής του Τύπου 25, και εν πάση περιπτώσει τα πραγματικά γεγονότα της υπό κρίση περίπτωσης δεν θεμελιώνουν τέτοιο καλό λόγο υπό την έννοια των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  7. Οι ισχυρισμοί που προβάλλει ο Αιτητής για την απώλεια της προθεσμίας καταχώρησης του Τύπου 25 είναι εντελώς ατεκμηρίωτοι και/ή αστήρικτοι και/η ανεπαρκείς και σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
  8. Η κατ' επανάληψη αμελής συμπεριφορά και/ή χειρισμός του Εναγομένου και/ή των δικηγόρων του αναφορικά με την πορεία της αγωγής αποτελούν τροχοπέδη στο να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου προς χορήγηση παράτασης του χρόνου για καταχώρηση του Τύπου
  10. Τυχόν έγκριση της Αίτησης και/ή χορήγηση του αιτούμενου Διατάγματος θα είναι αντίθετη με την βούληση του συντάκτη/νομοθέτη της Διαταγής 30 αλλά και με το πνεύμα της ίδιας της διάταξης, το οποίο είναι η θέσπιση αυστηρών προθεσμιών για επίτευξη ταχύτερης απονομής της δικαιοσύνης.» ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η διαδικασία που αφορά την Κλήση και το Παράρτημα Τύπος 25 διέπεται από την Δ.30 Θ.1-4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η διαδικασία και η προθεσμία καταχώρησης του Παραρτήματος Τύπος 25 διέπεται από την Δ.30 Θ.2(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: «2.(α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού». Στην περίπτωση κατά την οποία διάδικος δεν καταχωρήσει το Παράρτημα Τύπος 25 εντός της ανωτέρω προβλεπόμενης προθεσμίας, παρέχεται δυνατότητα παράτασης του χρόνου καταχώρησης με βάση την Δ.30 θ.2(β) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «

(2)(β) Οι προθεσμίες των 30 ημερών που καθορίζονται ανωτέρω στους Θεσμούς 1(α) και 2(α) δεν παρατείνονται εκτός αν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση τους». Με βάση το λεκτικό της πιο πάνω διαταγής το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να παρατείνει τις προθεσμίες που αφορούν την καταχώρηση του Παραρτήματος Τύπος 25, στην περίπτωση κατά την οποία καταδειχθεί «αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης» ή «καλός λόγος». Είναι η θέση της Καθ΄ης η αίτηση ότι η Δ.30 Θ.2 (β) η οποία δίδει το νομικό υπόβαθρο για την καταχώρηση της Αίτησης δεν συμπεριλαμβάνεται στην νομική βάση της Αίτησης, με αποτέλεσμα η Αίτηση να πάσχει, παραπέμποντας προς τούτο στην υπόθεση Ευδόκιος Σάββα v. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (Αρ. 2)
(1992)1 ΑΑΔ 1146, στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: «Το δεύτερο θέμα που έχει τεθεί, αλλά που πρέπει να επιλυθεί ως πρώτο κατά λογική προτεραιότητα, είναι το παραδεκτό των δύο αιτήσεων οι οποίες, όπως επεσήμανε και το πρωτόδικο δικαστήριο, δεν συνάδουν με τις διατάξεις της Δ.48 Θ.2 που επιβάλλουν τον προσδιορισμό σε ενδιάμεσες αιτήσεις των άρθρων του νόμου και των θεσμών πολιτικής δικονομίας στις οποίες εδράζονται. Ενδιάμεσες αιτήσεις που εδράζονται στις πρόνοιες της Δ.48 πρέπει απαρέγκλιτα να προσδιορίζουν τις νομικές διατάξεις στις οποίες βασίζονται. (Βλ. Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη και 'Αλλων (Πολιτική Έφεση αρ. 7684, αποφασίστηκε στις 21/11/90)). Η υποχρέωση αυτή, όπως ρητά αναφέρεται στην Δ.48 Θ.2, ισχύει, εκτός όπου γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου, στους δικονομικούς θεσμούς.» Καθώς και στην υπόθεση Evand Promotions Ltd κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 736, 745, στην οποία αναφέρθηκαν και τα πιο κάτω: «Ενδιάμεσες αιτήσεις καταχωρούνται μέσα στα πλαίσια κυρίων αγωγών βάσει της Δ.48 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Η απλή επίκληση της Δ.48 δεν παρέχει αφ' εαυτής δικαίωμα καταχώρισης οποιασδήποτε αίτησης. Η Δ.48 διαγράφει μόνο το δικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να υποβληθεί μία ενδιάμεση αίτηση εφ' όσον αυτή έχει ως νομικό υπόβαθρο ειδικό άρθρο του Νόμου ή ειδικό Θεσμό (specific section of the Law or specific Rule of Court). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965, με αναφορά στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Kouppa and another v. Vassiliades
(1981)1 J.S.C. 120, σε ενδιάμεση αίτηση ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο ειδικό άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και ή τον ειδικό θεσμό ή τους θεσμούς που το στοιχειοθετούν, παρέχοντας την απαραίτητη δικαιοδοσία στο δικαστή, αποτελεί σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48, Θ.1, όρο απαράβατο για την έγκυρη χρήση του δικονομικού αυτού μέτρου (βλ., επίσης, Ματθαίου κ.ά. v. Άνιφτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 529). Εξ άλλου, σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η λεγόμενη εγγενής ή, άλλως, σύμφυτη εξουσία (inherent power) του δικαστηρίου, η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το Δικαστήριο και τις ανάγκες της ύπαρξής της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου, δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου που προσδιορίζεται από την αναγκαιότητα της ίδιας της ύπαρξής της ούτε, κατά κανόνα, αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς. Με άλλα λόγια, η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, εκεί όπου δεν υπάρχει ειδική πρόνοια, είτε στο νόμο είτε στους θεσμούς, δεν μπορεί, κατά κανόνα, να αποτελέσει από μόνη της, με την απλή επίκλησή της, αυτοδύναμη δικαιοδοτική βάση για ένα συγκεκριμένο διάβημα. Κατ' εξαίρεση, απλή επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου είναι επιτρεπτή μόνο στην περίπτωση που η τυχόν άρνηση εξουσίας ή δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος διαδίκου. (Βλ., Markides Europa v. Vassos Eliades Ltd
(1984)1 C.L.R. 189, όπως επεξηγήθηκε στην υπόθεση Τουβλ. Γίγας Λτδ. ν. Ουστά (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 109.)» ΄Εχοντας υπόψη την πιο πάνω Νομολογία πράγματι η παρούσα Αίτηση πάσχει αφού δεν στηρίζεται στη Δ.30 θ.2(β). Η Δ.57 των Θεσμών στην οποία στηρίζεται η Αίτηση, δεν εφαρμόζεται γιατί είναι γενική, ενώ η Δ.30 Θ.2 (β) είναι ειδική και προϋποθέτει την ύπαρξη συγκεκριμένων προϋποθέσεων για την παράταση του χρόνου καταχώρησης του Παραρτήματος Τύπος 25. Ως εκ των ανωτέρω αυτή δεν μπορεί να εφαρμοστεί (βλέπε επίσης Δ.30 θ.3(β). Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται χωρίς να κρίνεται αναγκαίο να εξετασθούν οι άλλοι λόγοι ένστασης. Τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον του Αιτητή και υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.