Logicom Solutions Ltd ν. Γ. Χ., Αρ. Αγωγής: 400/22, 8/6/2022

(2)ετών από την λήξη ή τον κατά τον οποιονδήποτε τρόπο τερματισμό της, ο εναγόμενος δεν θα ιδρύσει ή και προωθήσει ή και συμμετάσχει κατά οποιοδήποτε τρόπο στην ίδρυση εταιρείας ή επιχείρησης που να διεξάγει εργασία παρόμοια ή ανταγωνιστική προς την επιχείρηση της ενάγουσας ή θα απασχοληθεί κατά οποιοδήποτε τρόπο, με ή χωρίς αμοιβή, σε οποιαδήποτε τέτοια εταιρεία ή επιχείρηση ή σε οποιοδήποτε πελάτη ή προμηθευτή ή ανταγωνιστή της. Ενόψει των πιο πάνω καθηκόντων που εκτελούσε ο εναγόμενος στο πλαίσιο της σύμβασης εργοδότησης και της σημασίας της θέσης του, η ενάγουσα του πρόσφερε σημαντικές εκπαιδεύσεις με πλήρη κάλυψη εξόδων, όπως διασκέψεις, σεμινάρια, διαλέξεις κ.τ.λ. Η ενάγουσα ισχυρίζεται σύμφωνα με το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, ότι ο εναγόμενος κατά παράβαση της σύμβασης εργοδότησης του, στις 4.2.2022 απέστειλε προς την ενάγουσα ηλεκτρονικό μήνυμα (e-mail) με το οποίο έδινε προειδοποίηση έξι

(6)εβδομάδων για τον μονομερή τερματισμό της σύμβασης εργοδότησης του (παραίτηση), σημειώνοντας ως τελευταία μέρα εργοδότησης του την 18.3.2022. Η ενάγουσα απάντησε ότι με βάση την σύμβαση εργοδότησης, ο εναγόμενος όφειλε σε περίπτωση τερματισμού της απασχόλησης εκ μέρους του να δώσει τουλάχιστον έξι

(6)μήνες προειδοποίηση. Επιπλέον, η ενάγουσα έλαβε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες, ο εναγόμενος με την αποχώρηση του από την εργασία του την 18.3.2022 θα προχωρήσει σε συνεργασία με εταιρεία, η οποία ασκεί επιχείρηση ανταγωνιστική με την επιχείρηση της ενάγουσας. Ως εκ τούτου, η ενάγουσα δήλωσε ότι είναι διατεθειμένη όπως, σε περίπτωση που παρόλα τα πιο πάνω ο εναγόμενος επιμένει στην μη συμμόρφωση του με την συμβατική προειδοποίηση, να προχωρήσει σε συμφωνία μαζί του για τοποθέτηση του σε άδεια μετ' απολαβών τύπου «Garden leave» για όλη την περίοδο της κανονικής περιόδου προειδοποίησης του μέχρι της 4.8.2022. Ο ενάγων παρέλειψε όμως παρά τις πιο πάνω ειδοποιήσεις της ενάγουσας να απαντήσει γραπτώς ή με άλλο τρόπο σε αυτές και παραλείπει να δώσει οποιανδήποτε απάντηση ή να καταγράψει με οποιονδήποτε τρόπο την θέση του, αναφορικά με τα όσα τον ειδοποίησε η ενάγουσα. Η ενάγουσα καταχώρησε στην συνέχεια την παρούσα αγωγή με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ημ.15.3.2022, με την οποία ζητά μεταξύ άλλων διατάγματα που να αναγνωρίζουν την εκ μέρους του εναγομένου παραβίαση της σύμβασης εργοδότησης του καθώς και αποζημιώσεις για ζημιά που προκύπτει από αυτή την παράβαση. Ζητά επίσης διάταγμα που να απαγορεύει στο εναγόμενο την άσκηση ανταγωνιστικής εργασίας με αυτή που ασκεί η ενάγουσα καθώς και την συμμετοχή ή εργοδότηση του σε ανταγωνιστική εταιρεία με την ενάγουσα. Ταυτόχρονα με την αγωγή, η ενάγουσα καταχώρησε μονομερώς αίτηση για έκδοση των πιο κάτω παρεμπιπτόντων διαταγμάτων: Α. Παρεμπίπτον διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση από του να προχωρήσει στον μονομερή τερματισμό της Σύμβασης Εργοδότησης που συνάφθηκε μεταξύ αυτού και των Αιτητών κατά ή περί τις 26/4/2014 («η Σύμβαση Εργοδότησης»), σε χρόνο προγενέστερο από αυτόν που προβλέπεται στην Σύμβαση Εργοδότησης, ήτοι έξι

(6)μήνες από την ημερομηνία επίδοσης γραπτής προειδοποίησης τερματισμού της Σύμβασης Εργοδότησης από τον Καθ' ου η Αίτηση στους Αιτητές ή/και από του να σταματήσει να παρέχει προς τους Αιτητές τις προβλεπόμενες από τη Σύμβαση Εργοδότησης υπηρεσίες ή/και να εκτελεί τα προβλεπόμενα από τη Σύμβαση Εργοδότησης καθήκοντα πριν από τη λήξη της συμφωνηθείσας στο πλαίσιο της Σύμβασης Εργοδότησης περιόδου προειδοποίησης, ήτοι πριν από την πάροδο έξι

(6)μηνών από την ημερομηνία επίδοσης γραπτής προειδοποίησης τερματισμού της Σύμβασης Εργοδότησης από τον Καθ' ου η Αίτηση στους Αιτητές. Β. Παρεμπίπτον διάταγμα που να ακυρώνει τυχόν ειδοποίηση τερματισμού από τον Αιτητή, η οποία παραβαίνει την πρόνοια της Σύμβασης Εργοδότησης. Γ. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά των πιο πάνω διαταγμάτων, παρεμπίπτον Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει ή/και να εμποδίζει τον Καθ' ου η Αίτηση, είτε προσωπικά είτε μέσω οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή/και αντιπροσώπου του, από του να χρησιμοποιεί με οποιοδήποτε τρόπο ή/και για οποιοδήποτε σκοπό ή/και να εκμεταλλεύεται ή/και να δημοσιοποιεί ή/και να διοχετεύει ή/και να διαβιβάζει ή/και να αποκαλύπτει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, είτε για λογαριασμό του ή/και για λογαριασμό άλλων προσώπων, οποιαδήποτε πληροφορία ή/και στοιχείο εμπιστευτικής φύσεως ή/και εμπορικά μυστικά (trade secrets) των Αιτητών ή/και των ελεγχόμενων ή/και συνδεδεμένων ή/και θυγατρικών εταιρειών αυτών, τα οποία περιήλθαν στη γνώση ή/και στην κατοχή του κατά την διάρκεια της εργοδότησης του από τους Αιτητές, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σε σχέση με το αρχείο των πελατών ή/και μελλοντικών πελατών ή/και προμηθευτών ή/και παροχών υπηρεσιών ή/και εκπροσώπων ή/και υπηρετών ή/και αξιωματούχων ή/και λειτουργών των Αιτητών ή/και των πελατών τους ή/και πληροφοριών αναφορικά με τις δοσοληψίες των Αιτητών ή/και τις συμφωνίες των Αιτητών με φυσικά ή/και νομικά πρόσωπα ή/και σε σχέση με τις επαγγελματικές δραστηριότητες ή/και συναλλαγές των Αιτητών ή/και οικονομικών πληροφοριών αναφορικά με τις πωλήσεις ή/και τις μεθόδους προώθησης ή/και την επιχειρηματική στρατηγική ή/και τη δραστηριότητα των Αιτητών ή/και τεχνικές πληροφορίες ή/και πληροφορίες σχετικά με την έρευνα και τα αναπτυξιακά προγράμματα των Αιτητών ή/και τα υφιστάμενα ή/και σκοπούμενα μελλοντικά έργα (projects) ή/και άλλα περιουσιακά δεδομένα (proprietary data) ή/και τεχνογνωσία (know how) που ανήκουν καθ' ολοκληρία ή/και μερικώς στους Ενάγοντες ή/και στοιχεία ή/και πληροφορίες των τραπεζικών λογαριασμών των Αιτητών ή/και των ελεγχόμενων ή/και συνδεδεμένων ή/και θυγατρικών εταιρειών αυτών μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής ή/και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά των πιο πάνω διαταγμάτων, παρεμπίπτον Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει τον Αιτητή από του να προβαίνει σε ενέργειες ή/και πράξεις ή/και εμπορικές δραστηριότητες ανταγωνιστικές προς την επιχείρηση των Εναγόντων ή/και των ελεγχόμενων ή/και συνδεδεμένων ή/και θυγατρικών εταιρειών αυτών ή/και από του να ιδρύσει ή/και να προωθήσει ή/και να συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο στην ίδρυση εταιρείας ή/και επιχείρησης που να διεξάγει εργασίες ή/και εμπορικές δραστηριότητες ίδιας φύσεως ή/και παρόμοιας φύσεως με εκείνες που ασκούν οι Ενάγοντες ή/και προς οποιαδήποτε δραστηριότητα που οι Ενάγοντες αναπτύξουν ή/και από του να απασχοληθεί με οποιονδήποτέ τρόπο με ή χωρίς αμοιβή, είτε ως αυτοεργοδοτούμενους είτε ως εργοδοτούμενος, από ή/και σε οποιαδήποτε τέτοια εταιρεία ή/και επιχείρηση ή από ή σε οποιοδήποτε πελάτη ή/και προμηθευτή ή/και ανταγωνιστή των Εναγόντων για περίοδο δύο ετών από την ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησής του, νοουμένου ότι οι Ενάγοντες προσφέρονται να καταβάλλουν στον Εναγόμενο και πράγματι θα του καταβάλλουν χρηματικό ποσό ίσο προς τις απολαβές που θα ελάμβανε ο Εναγόμενος βάσει των προνοιών της Συμφωνίας Απασχόλησής του που συνήχθη κατά ή/ή περί τις 26/04/2014 εάν συνέχιζε να εργοδοτείτο από τους Ενάγοντες. Το Δικαστήριο κατά την μονομερή διαδικασία ενώπιον του, εξέδωσε διατάγματα ως οι παρ. Γ και Δ της αίτησης για απαγόρευση ανταγωνιστικών πράξεων ενώ για τις θεραπείες των παρ. Α και Β για απαγόρευση τερματισμού της εργοδότησης, διατάχθηκε η επίδοση τους στην άλλη πλευρά. Με την επίδοση, ο εναγόμενος καταχώρησε ένσταση τόσο στην οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων όσο και στην έκδοση των θεραπειών που ορίστηκαν για επίδοση. Στην ειδοποίηση ένστασης, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η ενάγουσα δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη σημαντικών γεγονότων κατά την μονομερή διαδικασία, παραπλανώντας το Δικαστήριο για να εξασφαλίσει το μονομερές προσωρινό διάταγμα. Συγκεκριμένα, παρουσίασε τον εναγόμενο ως τον μοναδικό Senior Solutions Architect ενώ υπήρχε ακόμα ένας εργοδοτούμενος στην ενάγουσα με αυτό τον ρόλο. Επίσης, ο ίδιος ο εναγόμενος είχε άλλα καθήκοντα στην εταιρεία που είχαν να κάνουν με τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη υποδομών πληροφορικής και δεν είχε την θέση του Senior Solutions Architect. Ο εναγόμενος απορρίπτει επίσης την εντύπωση που προσπάθησε να δημιουργήσει η ενάγουσα ως προς το ότι είχε δήθεν επιλεγεί λόγω της θέσης του ως ο αποκλειστικός ή μοναδικός λήπτης των εκπαιδεύσεων της Microsoft - ως αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στις παρ. 7 και 8 της Ε. Δ. της αίτησης. Ισχυρίστηκε ότι τα πλείστα εκ των εκπαιδευτικών σεμιναρίων της Microsoft απευθύνονταν σε αρκετούς υπαλλήλους της ενάγουσας και όχι μόνο στον ίδιο. Απορρίπτει επίσης ότι ήταν ο μοναδικός υπάλληλος της ενάγουσας που έλαβε ή θα λάμβανε τις Προηγμένες Εξειδικεύσεις Microsoft (Microsoft Advanced Specialisations). Διευκρίνισε ότι οι πιστοποιήσεις αυτές δίνονται σε εταιρείες ανά τομέα εξειδίκευσης και όχι σε οποιοδήποτε άτομο προσωπικά. Ήταν σε γενικές γραμμές μεταξύ άλλων η θέση του εναγομένου ότι η ενάγουσα προσέφυγε σε μια παραπλανητική παράθεση στοιχείων και γεγονότων, προκειμένου να δημιουργήσει την πεπλανημένη εντύπωση στο Δικαστήριο περί της δήθεν μοναδικότητας του ρόλου του στην εταιρεία, της μη δυνατότητας αντικατάστασής του σε σύντομο χρονικό διάστημα, καθώς και της δήθεν πρόκλησης ουσιώδους ζημιάς ως αποτέλεσμα της αποχώρησής του. Η παρούσα αίτηση Στην συνέχεια, η ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά άδεια για να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση προκειμένου να απαντήσει στους πιο πάνω ισχυρισμούς της ένστασης του εναγομένου για μη αποκάλυψη ουσιαστικών γεγονότων. Στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, απορρίπτονται οι ισχυρισμοί του εναγομένου ότι δεν ήταν ο μοναδικός Senior Solutions Architect της ενάγουσας και ότι δεν ήταν τόσο σημαντική η θέση του ώστε να προκαλείται ζημιά από τον τερματισμό της εργοδότησης του. Σύμφωνα με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση, γίνεται με την ένσταση μια προσπάθεια υποβάθμισης του ρόλου του εναγομένου στην ενάγουσα. Επαναλαμβάνεται με αναφορά σε συγκεκριμένα καθήκοντα ότι ο εναγόμενος ήταν ο υπάλληλος «κλειδί» της ενάγουσας όσον αφορά την σχέση συνεργασίας με την Microsoft, η οποία είναι ένας εκ των σημαντικότερων συνεργατών της. Αυτό είναι παραδεκτό και από τον εναγόμενο, ο οποίος κατείχε το συγκεκριμένο ρόλο και ελάμβανε τις συγκεκριμένες υψηλές απολαβές, ακριβώς λόγω της σημασίας της θέσεως του. Γίνεται επίσης λεπτομερής αναφορά στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην κατ' ισχυρισμό επένδυση στην οποία προέβηκε η ενάγουσα σε συνεννόηση με την διοίκηση της Microsoft, εκπαιδεύοντας τον εναγόμενο σε θέματα που αφορούν τις τεχνολογικές λύσεις Microsoft, εφόσον αυτό αποτελούσε στρατηγικό στόχο της ενάγουσας. Επαναλαμβάνεται επίσης ο ισχυρισμός ότι ο εναγόμενος, διευθύνει και ηγείται κάποιων εκ των σημαντικότερων έργων και στρατηγικών πρωτοβουλιών της ενάγουσας και κυρίως την προώθηση και μετάβαση πελατών και συνεργατών της ενάγουσας στην υιοθέτηση τεχνολογιών υπολογιστικού νέφους (Cloud Adoption) και την ανάπτυξη και περαιτέρω διάδοση των Τεχνολογικών Λύσεων Microsoft στην Κυπριακή αγορά καθώς και την ενίσχυση της συνεργασίας της ενάγουσας με την Microsoft. Τέλος, με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η ενάγουσα αρνείται τους ισχυρισμούς του εναγομένου ότι ο δεσμευτικός όρος της περιόδου προειδοποιήσεως εκ μέρους του, είναι αντισυνταγματικός. Αναφέρεται ότι σε ότι αφορά τον χρόνο προειδοποίησης, αυτός έχει συμφωνηθεί επί ίσοις όροις καθότι με βάση την συμφωνία απασχόλησης μεταξύ ενάγουσας και εναγομένου, σε περίπτωση πρόωρου τερματισμού της εργοδότησης και οι δύο συμβαλλόμενοι, συμφώνησαν και ανέλαβαν την υποχρέωση να δώσουν στην άλλη πλευρά, προειδοποίηση 6 μηνών. Η ειδοποίηση ένστασης Ο εναγόμενος καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης στο αίτημα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στους λόγους ένστασης αναφέρονται τα πιο κάτω:

(1)Δεν συντρέχει και/ή δεν αποκαλύπτεται οποιοσδήποτε καλός και/ή επαρκής λόγος, ο οποίος να δικαιολογεί την παραχώρηση άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τους Αιτητές.

(2)Η Αίτηση για ΣΕΔ είναι πραγματικά αβάσιμη και/ή ανυπόστατη και/ή δεν πληροί και/ή έρχεται σε αντιδιαστολή με τις σχετικές πρόνοιες και/ή προϋποθέσεις των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και/ή της Νομολογίας για την παραχώρηση άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.

(3)Οι Αιτητές επιχειρούν ανεπίτρεπτα και/ή κακόπιστα και/ή παραπλανητικά να διευρύνουν τα επίδικα θέματα και/ή τα γεγονότα τα οποία επιχειρούν να εισαγάγουν είναι άσχετα με τα επίδικα ζητήματα επί των οποίων το Σεβαστό Δικαστήριο θα κληθεί να αποφανθεί κατά την ακρόαση της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 15.03.2022.

(4)Πολλά από τα γεγονότα και/ή τους ισχυρισμούς, τα οποία και τους οποίους οι Αιτητές ζητούν όπως τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωσή τους είναι και/ή βασίζονται σε γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα και/ή ήταν σε γνώση τους αρκετό καιρό προηγουμένως και/ή πριν την καταχώρηση της Ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση ημερ. 24.03.2022 στη Μονομερή Αίτηση ημερ. 15.03.2022 των Αιτητών και μπορούσαν και/ή έπρεπε να είχαν εγερθεί από τους Αιτητές νωρίτερα.

(5)Πολλά από τα όσα επιθυμούν να εισάγουν οι Αιτητές διά μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν προσθέτουν ή δεν πραγματεύονται οτιδήποτε διαφορετικό από το περιεχόμενο της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 15.03.2022 και της Ένορκης Δήλωσης ιδίας ημερομηνίας που τη συνόδευε και/ή απλά επαναλαμβάνουν το περιεχόμενο αυτής, με αποτέλεσμα να μην είναι πρόσφορο και/ή αναγκαίο και/ή ορθό να τεθούν εκ νέου ενώπιον του Δικαστηρίου, υπό μορφήν νέας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.

(6)Διά μέσω κάποιων εκ των προβαλλόμενων ισχυρισμών της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, οι Αιτητές προσπαθούν ανεπίτρεπτα να διορθώσουν προηγούμενες παραλείψεις τους και/ή να ανασκευάσουν και/ή εμπλουτίσουν την ενώπιον του Δικαστηρίου προηγουμένως τεθείσα από τους ίδιους μαρτυρία, γεγονός το οποίο είναι κακόπιστο και/ή καταχρηστικό και/ή ανεπιεικές.

(7)Οι Αιτητές δεν εξηγούν και/ή δεν παρέχουν πειστικές εξηγήσεις στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτησή τους για ΣΕΔ ημερ. 13.04.2022 αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους θα βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση ή θα επηρεαστούν αρνητικά ή δραστικά τα συμφέροντα και/ή νόμιμα δικαιώματά τους σε περίπτωση που δεν τους επιτραπεί η καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ούτε τέτοιος ισχυρισμός τεκμηριώνεται και/ή διαφαίνεται και/ή προκύπτει από το περιεχόμενο αυτής.

(8)Δεν είναι εύλογο και/ή δίκαιο και/ή δικαιολογημένο υπό τις περιστάσεις και/ή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Την ειδοποίηση ένστασης, συνοδεύει ένορκη δήλωση του ιδίου του εναγομένου, στην οποία επαναλαμβάνονται όλοι οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Πέραν των πιο πάνω, ο εναγόμενος απαντά στους ισχυρισμούς της ενάγουσας ως προς τον ρόλο και την θέση του στην εταιρεία, επαναλαμβάνοντας τον ισχυρισμό του ότι η ενάγουσα καμία ζημιά δεν πρόκειται να υποστεί από τον τερματισμό της εργοδότησης του. Είναι η θέση του εναγομένου ότι δεν θα πρέπει να επιτραπεί στην ενάγουσα να διορθώσει σε αυτό το στάδιο, την ελλιπή και παραπλανητική εικόνα που δημιούργησε με την μονομερή της αίτηση στο Δικαστήριο. Αναφέρει τέλος ο εναγόμενος στην ένορκη του δήλωση ότι η ενάγουσα δεν έχει αποδείξει ή έστω καταδείξει την ύπαρξη οποιουδήποτε καλού λόγου, δυνάμει του οποίου να καθίσταται αναγκαία η καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ούτε έχει με οιονδήποτε τρόπο αποδείξει την πρόκληση ζημιάς στα συμφέροντα της, σε περίπτωση μη έγκρισης του εν λόγω αιτήματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι αγόρευσαν καταθέτοντας με οδηγίες του Δικαστηρίου, γραπτό κείμενο αγόρευσης. Αγόρευσαν επίσης προφορικά υποστηρίζοντας ενώπιον του Δικαστηρίου τις πιο πάνω θέσεις τους όπως προκύπτουν από την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Δεν θεωρώ σκόπιμο στο στάδιο αυτό να αναφερθώ αναλυτικά στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Ιδιαίτερη ανάλυση θα γίνει όπου χρειάζεται, στα στάδιο των τελικών συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Νομική πτυχή Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στην Δ.48 Θ.4

(2), η οποία παρέχει την δυνατότητα στο Δικαστήριο να διατάξει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε ενδιάμεσες αιτήσεις και η οποία έχει ως ακολούθως: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39». Τόσον από την ανάγνωση της πιο πάνω διάταξης όσον και από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προκύπτει ότι είναι στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατά πόσον θα δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε ενδιάμεσες αιτήσεις (βλ. Ματθαίου κα

(2008)1 Α.Α.Δ 510 & Α. Messios and Sons Ltd κα ν. Λεωνίδα

(2010)1Α Α.Α.Δ. 195). Στα πλαίσια τέτοιου αιτήματος, ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο για την ύπαρξη καλού λόγου ώστε να δοθεί η σχετική άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όσον αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος» που αναφέρεται στην Δ.48 Θ.4

(2), αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται κατά την κρίση µου µε δεδομένη την σχετικότητα µε τα επίδικα θέματα, των ισχυρισμών που επιχειρούνται να εισαχθούν. Αυτό, σε συνδυασμό πάντα µε το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, όλο το κατά την άποψη του αναγκαίο υλικό για την εκδίκαση της αίτησης. Σχετική είναι η υπόθεση Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση αρ. 29/2014, ημ. 03/11/2016 στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Σημαντικό επίσης στοιχείο στην απόδειξη καλού λόγου, είναι να καταδειχθεί ότι τα γεγονότα που ζητείται να συμπεριληφθούν στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν ήταν σε γνώση του αιτητή όταν καταχωρούσε την αρχική ένορκη δήλωση του. Όπως επιθυμητό θα ήταν, η συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την οποία ζητείται άδεια για καταχώρηση, να επισυνάπτεται στην αίτηση ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αποφασίσει για την σχετικότητα των συγκεκριμένων ισχυρισμών και έχοντας ενώπιον του όλα τα δεδομένα, να κρίνει κατά πόσον υπάρχει καλός λόγος για έγκριση του αιτήματος. Τέλος, τονίζεται ότι σύμφωνα µε την απόφαση Ματθαίου (ανωτέρω), τέτοιου είδους αιτήσεις αν δεν υπάρχει καλός λόγος και ειδικά όταν μια υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση θα πρέπει να αποφεύγονται καθότι ανατρέπουν την κανονική πορεία της υπόθεσης. Προκύπτει ως εκ τούτου ότι αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να καταχωρείται µόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει ουσιαστικός λόγος µε την έννοια ότι είναι απολύτως αναγκαία για τους σκοπούς εκδίκασης της αίτησης. Υπό τας περιστάσεις δεν αποτελεί καλό λόγο, η άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, για να απαντηθούν απλά κάποιοι ισχυρισμοί που δεν θα προσθέσουν τίποτε στην υπόθεση ή να προβληθούν νέοι ισχυρισμοί άσχετοι µε τα επίδικα θέματα, ειδικότερα όταν αυτοί ήταν γνωστοί κατά την καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης του αιτητή. Είναι σαφές ότι καμία πρόνοια δεν γίνεται από την Δ.48 Θ.4

(2), για καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης. Προνοείται µόνο καταχώρηση συμπληρωματικής και όχι απαντητικής ένορκης δήλωσης υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Έτσι όπου αμφισβητούνται γεγονότα, αυτό δεν τεκμηριώνει από µόνο του «καλό λόγο» που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε µέσω αυτής να απαντώνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία κάτι που δεν είναι επιθυμητό σε διαδικασίες ενδιάμεσων διαταγμάτων. Σχετική είναι η υπόθεση Κουππά ν. Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ κ.α, Π.Ε. 312/2010, ημ. 17.7.2014 στην οποία λέχθηκε ότι: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει καλό λόγο» Από την άλλη, έχει νομολογηθεί ότι καταδεικνύεται καλός λόγος για να δοθούν διευκρινήσεις που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στον αιτητή να προβάλει, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων (βλ. Α. Messios and Sons Ltd κα ν. Λεωνίδα (ανωτέρω). Στα πλαίσια αυτά, μπορεί να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για διευκρίνιση, αναφορικά με ισχυρισμούς της ένστασης, που ο αιτητής δεν μπορούσε να προβλέψει. Το βάρος απόδειξης της ύπαρξης καλού λόγου, είναι πάντοτε στους ώμους του αιτητή, ο οποίος οφείλει να δείξει μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, την σχετικότητα των ισχυρισμών που επιδιώκει να προσθέσει και ικανοποιητικούς λόγους γιατί οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συμπεριλήφθηκαν στην αρχική του ένορκη δήλωση. Συμπεράσματα Έχω μελετήσει με προσοχή, τόσο την αίτηση και ένσταση και τις αντίστοιχες ενόρκους δηλώσεις που τις συνοδεύουν, όσο και τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Επιπλέον από μελέτη των ισχυρισμών που επιχειρούνται να εισαχθούν µε την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος ώστε να επιτραπεί το αίτημα στην παρούσα περίπτωση. Η ενάγουσα επιθυμεί στην ουσία να απαντήσει σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς του εναγομένου, ο οποίος αμφισβητεί τις αρχικές θέσεις της για τον ρόλο του και τα καθήκοντα του στην εταιρεία. Όπως όμως προαναφέρθηκε, δεν παρέχεται ευχέρεια απάντησης με συμπληρωματική ένορκη δήλωση, σε παραπλανητικά ή μη αληθή κατά την ενάγουσα γεγονότα. Η ενάγουσα, είχε την ευκαιρία να δώσει την εκδοχή της για τα γεγονότα που σχετίζονται με την εργοδότηση του εναγομένου, στην αρχική ένορκη της δήλωση. Το ίδιο είχε την ευκαιρία και ο εναγόμενος με την ένορκη δήλωση της ένστασης. Πέραν του ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν ενδείκνυται για απάντηση ισχυρισμών της άλλης πλευράς, πλείστοι από τους πιο πάνω ισχυρισμούς της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αναφέρονται στις αρχικές ένορκες δηλώσεις της αίτησης ή συνιστούν επιχειρηματολογία που μπορεί με ευχέρεια να εισαχθεί στην τελική αγόρευση της συνηγόρου για την ενάγουσα. Στα πλαίσια αυτά δεν δικαιολογείται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να επαναληφθούν οι θέσεις της ενάγουσας ως προς τα καθήκοντα και τον σημαντικό ρόλο που είχε η εργοδότηση του εναγομένου ούτε και για να απαντηθεί, η κατ' ισχυρισμό υποβάθμιση του ρόλου του εναγομένου στην εταιρεία. Τονίζω ότι σύμφωνα με την προαναφερθείσα νομολογία, αμφισβήτηση γεγονότων δεν τεκμηριώνει από μόνη της «καλό λόγο» για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να απαντώνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία, κάτι που δεν είναι επιθυμητό σε διαδικασίες ενδιάμεσων διαταγμάτων (βλ. Κουππά ανωτέρω). Αλλά ούτε η απάντηση της ενάγουσας ως προς τις θέσεις του εναγομένου ότι ο δεσμευτικός όρος της περιόδου προειδοποιήσεως εκ μέρους του, είναι αντισυνταγματικός δεν θα προσθέσει τίποτε στην εκδίκαση της αίτησης για τροποποίηση των προσωρινών διαταγμάτων. Εξ' άλλου οι ισχυρισμοί αυτοί, αποτελούν επιχειρηματολογία που μπορεί με ευχέρεια να ενταχθεί στις αγορεύσεις των συνηγόρων κατά την ακρόαση του προσωρινού διατάγματος. Τελική κατάληξη μου είναι ότι δεν έχει αποδειχθεί καλός λόγος ώστε να επιτραπεί η καταχώρηση της αιτούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όλα τα στοιχεία και οι ουσιαστικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που πρέπει να διερευνηθούν προκειμένου να καταλήξει το Δικαστήριο στο κατά πόσον δικαιολογείται η αίτηση για προσωρινά διατάγματα, μπορούν να εντοπιστούν στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, με την μορφή των εκατέρωθεν αρχικών ενόρκων δηλώσεων. Η αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν θα υποβοηθούσε το έργο του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης και ως εκ τούτου δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να αποδεχθώ την καταχώρηση της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου - καθ' ου η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας - αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο