Αναφορικά με την Εταιρεία O1 GROUP LIMITED, Αρ. Αίτησης: 1091/2019, 27/6/2022

(12)ενδιαφερόμενα πρόσωπα και κατ' ισχυρισμό πιστωτές της O1 GROUP. Όλοι, πλην των ακόλουθων προσώπων:

(1)LLC Region Trust,

(2)PJSC Promsvyazbank,

(3)P. Shiskin, και

(4)Public Joint Stock Company National Bank ''TRUST'' (στο εξής τα ενιστάμενα ενδιαφερόμενα πρόσωπα) συγκατατέθηκαν στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση. Τα ενιστάμενα ενδιαφερόμενα πρόσωπα εξέφρασαν τη διαφωνία τους και τους δόθηκε χρόνος προκειμένου να καταχωρίσουν τις ενστάσεις τους ή τις όποιες άλλες παραστάσεις προς το Δικαστήριο επιθυμούσαν. Προς τούτο, τα ενιστάμενα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, καταχώρισαν σε διάφορα χρονικά διαστήματα τις ενστάσεις τους στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση. Όπως επίσης προκύπτει από τον φάκελο της δικογραφίας και αποτέλεσε κοινό τόπο μεταξύ των συνηγόρων των διαδίκων, το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) αποφάσισε ότι το ζήτημα της νομιμοποίησης έκαστου προσώπου να ακουστεί σε συνάρτηση με την κατ' ισχυρισμό ιδιότητα έκαστου προσώπου ως πιστωτή της O1 GROUP θα κρινόταν κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Με άλλα λόγια, το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) επέτρεψε σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα να λάβουν μέρος στη διαδικασία και να καταχωρίσουν είτε ενστάσεις είτε οποιεσδήποτε άλλες παραστάσεις επιθυμούσαν προς το Δικαστήριο, αφήνοντας το ζήτημα του κατά πόσο τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα που εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου νομιμοποιούνταν να ακουστούν και που για κάποια εξ αυτών ο Εκκαθαριστής φαίνεται είχε τις επιφυλάξεις του, να αποφασιστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, ήτοι κατά την ακροαματική διαδικασία. Ένα εκ των ενιστάμενων ενδιαφερόμενων προσώπων που εμφανίστηκαν στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση και πιο συγκεκριμένα, η LLC Region Trust, καταχώρισε την ίδια μέρα, ήτοι 14/4/21 εκτός από ένσταση στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης και αίτηση με την οποία ζητά τις ακόλουθες θεραπείες (στο εξής η Αίτηση της Region Trust): «(Α) Άδεια και/ή διάταγμα του του Δικαστηρίου για τη συνένωση και/ή προσθήκη και/ή παρέμβαση της LLC Region Trust στην γενική αίτηση υπ' αριθμό 1091/2019 ώστε να μπορεί να προωθήσει την παρούσα αίτηση. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου ανατρέπον την απόφαση του εκκαθαριστή ημερ. 2.10.20 με την οποία απέρριψε τις τρεις επαληθεύσεις χρέους που η LLC REGION TRUST υπέβαλε την 17.9.

1. (Γ) Δήλωση του Δικαστηρίου όπως η LLC REGION TRUST θεωρηθεί ως πιστωτής της υπό εκκαθάριση εταιρείας O1 GROUP LIMITED για τα ακόλουθα ποσά: (ι) €87.987.459,76, (ιι) €23,541,529.69, (ιιι) €49,793,439.
2. (Δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αποκλείονται οι επαληθεύσεις χρέους που υπέβαλλαν οι πιστωτές Ο1 Group Finance LLC, Finstandart LLC, Boris Mints, Agdalia Holdings Limited, Milanissa Limited, Nori Holding Ltd, Centimila Service Ltd και Ratado Holdings Ltd. (Ε) Δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου όπως κάθε απόφαση και/ή ψήφισμα που λήφθηκε στην συνέλευση πιστωτών της O1 GROUP Ltd ημερομηνιών 17.9.19 και 4.10.19 και/ή όλες οι συνελεύσεις πιστωτών που έλαβαν χώρα μετά από αυτή ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν και/ή θεωρηθούν ως μη φέρουσες οποιαδήποτε νομική ισχύ και/ή παράτυπες και/ή παράνομες. (ΣΤ) Δήλωση και/ή διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως κάθε απόφαση και/ή πράξη και/ή ενέργεια και/ή εξουσιοδότηση από τον κ. Χριστάκη (Κρις) Ιακωβίδη που έγιναν σε σχέση με την Ο1 Group Limited από 17.9.19 και εντεύθεν ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν και/ή θεωρηθούν ως μη έχουσες οποιαδήποτε νομική ισχύ. (Ζ) Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την παύση του κ. Κρις Ιακωβίδη από εκκαθαριστή της Ο1 GROUP Limited και των Ratado Holdings Ltd, Energu Limited και Finstandart LLC από μέλη της επιτροπής εκκαθάρισης και/ή που να απαγορεύει σε αυτούς να ενεργούν και/ή να συμμετέχουν με οποιονδήποτε τρόπο στην εκκαθάριση αυτής μέχρι να αποφασίσει εκ νέου η πλειοψηφία των πιστωτών που έχουν δικαίωμα ψήφου ποιο να διορίσουν. (Η) Διαζευκτικά με τις θεραπείες (Δ) - (Ζ) διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει το διορισμό του κ. Στέφανου Μιχαηλίδη με αρ. ταυτότητας [ ] ως επιπρόσθετου εκκαθαριστή στην εκκαθάριση της Ο1 Group Limited.» Όπως περαιτέρω προκύπτει από τον φάκελο της δικογραφίας, οι συνήγοροι ενός εκ των ενιστάμενων ενδιαφερόμενων προσώπων και πιο συγκεκριμένα της LLC Region Trust, στις 5/7/21 συγκατατέθηκαν στο να τεθεί η εκούσια εκκαθάριση της Ο1 Group υπό την εποπτεία του Δικαστηρίου και ζήτησαν να ακουστούν επί των όρων που θα τίθεντο σε περίπτωση έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος. Τα υπόλοιπα ενιστάμενα ενδιαφερόμενα πρόσωπα επέμειναν στην ένσταση τους. Το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) επιλήφθηκε τότε της Αίτησης της LLC Region Trust και έδωσε οδηγίες για καταχώριση ένστασης σε όποιον από τα πρόσωπα, που ήδη εμφανίστηκαν ως ενδιαφερόμενα πρόσωπα στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης, επιθυμούσε να καταχωρίσει ένσταση στην Αίτηση της Region Trust. Ακολούθως, προτού καταχωριστεί οποιαδήποτε ένσταση στην Αίτηση της Region Trust και προτού οριστεί για ακρόαση είτε η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση είτε η Αίτηση της Region Trust η οποία καταχωρίστηκε στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης, ο συνήγορος του Εκκαθαριστή εξέφρασε την επιθυμία να αποσύρει ανεπιφύλακτα την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση. Όλοι, πλην της LLC Region Trust συμφώνησαν στην απόσυρση. Το πρώτο ζήτημα που τέθηκε ήταν το κατά πόσο θα μπορούσε το ζήτημα αυτό να τεθεί προφορικά, όπως τέθηκε, ή κατά πόσο θα έπρεπε να γίνει γραπτό αίτημα. Το Δικαστήριο αφού άκουσε τους συνήγορους των διαδίκων με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 22/6/2022 αποφάσισε, για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση του, ότι το ζήτημα αυτό μπορούσε να τεθεί προφορικά χωρίς την ύπαρξη ανάγκης καταχώρισης γραπτού αιτήματος. Έδωσε λοιπόν τη δυνατότητα στη συνήγορο της LLC Region Trust να ακουστεί και να θέσει την όποια ένσταση ή επιφυλάξεις της στο ζήτημα της απόσυρσης. Το Δικαστήριο αφού άκουσε τις θέσεις και εισηγήσεις των συνηγόρων των διαδίκων επί του ζητήματος της απόσυρσης απέρριψε την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση εκδίδοντας νωρίτερα σήμερα την απόφαση του. Ακολούθως, αφού άκουσε τους συνήγορους των διαδίκων ως προς την τύχη της Αίτησης της Region Trust μετά την απόρριψη της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης, απέρριψε και την Αίτηση της Region Trust κρίνοντας ότι αυτή συμπαρασύρεται σε απόρριψη, δίδοντας νωρίτερα σήμερα την απόφαση του. Παρέμεινε προς εξέταση το ζήτημα των εξόδων. Ειδικότερα, τρία εκ των ενιστάμενων ενδιαφερόμενων προσώπων ζήτησαν όπως επιδικαστούν υπέρ τους και εναντίον του Εκκαθαριστή τα έξοδα που έχουν προκύψει. Η LLC Region Trust ζήτησε επίσης τα έξοδα της Αίτησης της Region Trust. Αγόρευσαν προς τούτο εκφράζοντας τις εκατέρωθεν εισηγήσεις και θέσεις τους. Η εξουσία του Δικαστηρίου να επιδικάζει έξοδα εκπηγάζει από τον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν14/60) άρθρο 43 και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.59 θ.
3. Το άρθρο 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60) προνοεί τα εξής: «Τα έξοδα οιασδήποτε πολιτικής διαδικασίας ή τα σχετιζόμενα προς αυτήν, ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου, εκτός εάν άλλως προβλέπεται υπό οιουδήποτε εκάστοτε ισχύοντος νόμου ή δευτερογενούς νομοθεσίας, θα τελούν υπό την διακριτικήν εξουσίαν του δικαστηρίου και το δικαστήριον θα έχει πλήρη εξουσίαν να αποφασίζη υπό τίνος και κατά τίνα έκτασιν τα τοιαύτα έξοδα θα πληρωθώσι.» Περαιτέρω η Δ.59 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «
4. Subject to the provisions of any law or rules, the costs of and incident to any proceeding shall be in the discretion of the Court or Judge, who may authorize an executor, administrator or trustee who has not unreasonably instituted, or carried on, or resisted any proceeding, to have his costs paid out of a particular estate or fund.» Στην υπόθεση Φιλίππου v. Φιλίππου

(1990)1 Α.Α.Δ. 890, στην σελ. 893 λέχθηκε ότι: «. παρέχεται στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική εξουσία να εκδίδει διατάγματα σχετικά με έξοδα. Είναι καθιερωμένη πρακτική των Δικαστηρίων ότι συνήθως τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της δίκης εκτός εάν το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του εξουσία και με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης κρίνει διαφορετικά. Η διακριτική όμως αυτή εξουσία πρέπει να ασκείται δικαστικά και κατά συνέπεια η άσκηση της υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο. . Η συμπεριφορά των διαδίκων κατά τη διαδικασία δεν είναι στοιχείο άσχετο με την υπόθεση ώστε σε περίπτωση που λαμβάνεται υπόψη στην επιδίκαση εξόδων να θεωρηθεί ότι ισοδυναμεί με κακή άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστή (βλέπε σχετικά Baylis Baxter Ltd v. Sabath (στην οποία έγινε αναφορά πιο πάνω): Papakokkinou and Others v. Kanther

(1982)1 C.L.R. 65, Saab and Another v. The Holy Monastery Ayios Neophytos

(1982)1 C.L.R. 499.» Περαιτέρω, στην υπόθεση Θρασυβούλου v. Arto Estates Ltd

(1993)1 A.A.Δ. 12 λέχθηκαν τα εξής: «Είναι θεμελιωμένο ότι ο βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα, είναι το αποτέλεσμα της δίκης. Θεωρείται ασύννομο ο δικαιωθείς διάδικος να επωμίζεται τα έξοδα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του και εύλογο να τα επωμίζεται ο αποτυχών διάδικος, η αδικαιολόγητη προσφυγή του οποίου στο Δικαστήριο (όπως τεκμηριώνεται από το αποτέλεσμα) αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία των εξόδων. Κλασσικό παράδειγμα εξαίρεσης από τον κανόνα αποτελεί η περίπτωση επιτυχόντα διαδίκου ο οποίος συμβάλλει με το χειρισμό της υπόθεσής του στην αύξηση των εξόδων της δίκης∙ σ' εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται ο μετριασμός της εφαρμογής του κανόνα (τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα) και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ώστε να αντανακλάται η συμβολή του επιτυχόντα διαδίκου στη διόγκωση των εξόδων. Δεν είναι όμως παραδεκτή η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο. Όπως τονίστηκε στη Georghios E. Glykys v. Ioannis Stylianou Ioannides (1959 - 60) 24 C.L.R. 220, η επίδειξη καλής προαίρεσης (kindness) από το Δικαστήριο προς τον αποτυχόντα διάδικο προς μετριασμό αισθημάτων πικρίας του αποτυχόντα διαδίκου, δε συνιστά δικαστική άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Ζαβρού v. Μιχαηλίδου

(1996)1 Α.Α.Δ. 477 λέχθηκε επίσης ότι: «Η έκδοση διαταγής για έξοδα εμπίπτει στην διακριτική εξουσία του εκδικάζοντος Δικαστηρίου. Στην άσκηση αυτής της εξουσίας προέχει ο κανόνας λογικής σύμφωνα με τον οποίο τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της υπόθεσης. Τόσο μάλιστα είναι ισχυρός που από μόνος του παρέχει την αιτιολόγηση στην κάθε αντίστοιχη εξέλιξη χωρίς να παρίσταται ανάγκη εξειδίκευσης. Παρέκκλιση δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχει άλλη επαρκής περίσταση που πρέπει βέβαια να εκτίθεται». Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Χάσικος και άλλοι v. Χαραλαμπίδη

(1990)1 Α.Α.Δ. 389 επισημαίνεται μεταξύ άλλων ότι «η δικαίωση δεν συνεπάγεται δαπάνη» και επαναλαμβάνεται ότι το αποτέλεσμα αποτελεί τον κύριο καθοδηγητικό παράγοντα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα. Τονίζεται επίσης ότι απόκλιση από αυτό τον κανόνα πρακτικής δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχουν ικανοί λόγοι που ανάγονται στην γενεσιουργό αιτία της πρόκλησης των εξόδων της δίκης ή μέρους της.[1] Ειδικότερα, σε ότι αφορά την επιδίκαση εξόδων εις βάρος εκκαθαριστή σχετικά είναι τα όσα έχουν νομολογηθεί στις υποθέσεις Λαζάρου v. Κούμεττου κ.ά.

(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 238 και Kίμωνος ν. Hλιάδη και Άλλου

(2011)1 ΑΑΔ 756, όπου επισημάνθηκε ότι παρέχεται η δυνατότητα στο Δικαστήριο έκδοσης διαταγής για καταβολή εξόδων από τον ίδιο τον εκκαθαριστή προσωπικά και όχι από την περιουσία της εταιρείας. Σε μία τέτοια όμως περίπτωση το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη διάφορους παράγοντες, όπως για παράδειγμα, τη γνησιότητα των προθέσεων του εκκαθαριστή, κατά πόσο ενήργησε επιπόλαια ή με αλλότρια κίνητρα και να εξηγεί τους λόγους για τους οποίους έλαβε την απόφασή του. Όπως πολύ χαρακτηριστικά επισημάνθηκε στην Kίμωνος (ανωτέρω): «Το πρωτόδικο δικαστήριο όφειλε υπό τις περιστάσεις να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε την καταβολή των εξόδων από τον εφεσείοντα αντί από την περιουσία της εταιρείας, τα συμφέροντα της οποίας ο τελευταίος εκπροσωπούσε και καλόπιστα, καθώς φαίνεται, έσπευσε να προστατεύσει. Αν συνέτρεχαν άλλοι λόγοι που ενδεχομένως θα δικαιολογούσαν τη συγκεκριμένη απόφαση του δικαστηρίου, οι λόγοι αυτοί έπρεπε να είχαν εξηγηθεί. Θα ήταν άδικο, σε κάθε παρόμοια υπόθεση, να διατάσσεται ο εκκαθαριστής να καταβάλλει τα έξοδα του επιτυχόντος διάδικου από την προσωπική του περιουσία. Ενόψει ενός τέτοιου ενδεχόμενου κινδύνου, κανένας εκκαθαριστής δεν θα ήταν διατεθειμένος να προχωρεί στη λήψη μέτρων και διαδικαστικών διαβημάτων με στόχο την προστασία των συμφερόντων της περιουσίας και των πιστωτών της εταιρείας.» Εν προκειμένω, η γενεσιουργός αιτία των εξόδων ήταν η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση στο πλαίσιο της οποίας, κατόπιν σχετικών προς τούτο οδηγιών από το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) τα πρόσωπα που σήμερα ζητούν την επιδίκαση των εξόδων υπέρ τους καταχώρισαν ένσταση και εμφανίστηκαν στην παρούσα διαδικασία. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η LLC Region Trust, ο P. Shiskin και η Public Joint Stock Company National Bank ''TRUST'' οι οποίοι εμφανίστηκαν στη διαδικασία και καταχώρισαν ένσταση αφού έλαβαν σχετικές προς τούτο οδηγίες, δικαιούνται στα έξοδα τους τα οποία θα πρέπει να επιβαρύνουν την πλευρά του Εκκαθαριστή αφού τα πιο πάνω πρόσωπα δεν ευθύνονται με οποιοδήποτε τρόπο για την τροπή που έχει πάρει η υπόθεση ως εκ της επιθυμίας του Εκκαθαριστή για ανεπιφύλακτη απόσυρση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης. Το γεγονός ότι το ζήτημα της νομιμοποίησης των εν λόγω προσώπων αφέθηκε να αποφασιστεί, με τη συμφωνία όλων των εμπλεκόμενων μερών, σε μεταγενέστερο στάδιο, ήτοι αυτό της ακρόασης, δεν αναιρεί το γεγονός της πρόκλησης των εξόδων γενεσιουργός αιτία των οποίων ήταν η καταχώριση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης και της συνακόλουθης επίδοσης της από τον Εκκαθαριστή στα πιο πάνω πρόσωπα. Με άλλα λόγια, ήταν η προώθηση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης εκ μέρους του Εκκαθαριστή που υποχρέωσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο, με όλες τις συνέπειες που αυτό ενείχε ως προς την πρόκληση εξόδων για τα εν λόγω πρόσωπα. Σε ότι αφορά τα έξοδα σε σχέση με την Αίτηση της Region Trust την επιδίκαση των οποίων επίσης ζήτησε η LLC Region Trust κρίνω ότι και πάλι η γενεσιουργός αιτία της πρόκλησης τους ήταν το εναρκτήριο διάβημα που έλαβε ο Εκκαθαριστής, με την LLC Region Trust να θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να προχωρήσει στο ενδιάμεσο διάβημα στο οποίο προέβη. Το κατά πόσο καλώς προωθήθηκε αυτό το διάβημα εκ μέρους της LLC Region Trust, υπό την έννοια της ύπαρξης νομικού και πραγματικού ερείσματος, δεν θα μπορούσε να εξεταστεί έξω από το πλαίσιο της δίκης με αποτέλεσμα οι όποιες πιθανότητες αποτυχίας του συγκεκριμένου διαβήματος να μην είναι ορθό υπό αυτές τις περιστάσεις να προσμετρήσουν κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας κατά την επιδίκαση των εξόδων. Εξετάζοντας το κατά πόσο ενδείκνυται υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης να διαταχθεί ο Εκκαθαριστής να καταβάλει τα πιο πάνω έξοδα από την προσωπική του περιουσία κρίνω ότι δεν δικαιολογείται μία τέτοια διαταγή εξόδων αφού δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία που να συνηγορούν υπέρ της κατάληξης ότι ο Εκκαθαριστής δεν ενήργησε εν προκειμένω καλόπιστα σε μία προσπάθεια να προστατεύσει τα συμφέροντα της περιουσίας και των πιστωτών της υπό εκκαθάριση Εταιρείας. Δεν τέθηκε άλλωστε οποιαδήποτε εισήγηση προς αυτήν την κατεύθυνση. Θα ήταν συνεπώς άδικο να διαταχθεί ο Εκκαθαριστής να καταβάλει τα έξοδα που έχουν προκύψει από την προσωπική του περιουσία. Συνακόλουθα, τα έξοδα που έχουν προκύψει από την καταχώριση ένστασης εκ μέρους της LLC Region Trust, P. Shiskin και Public Joint Stock Company National Bank ''TRUST'' ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ τους και εναντίον του Εκκαθαριστή. Σε ότι αφορά την Αίτηση της Region Trust τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της και εναντίον του Εκκαθαριστή ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι στο βαθμό που οι εμφανίσεις στο πλαίσιο της Αίτησης της Region Trust ήταν κοινές με τις εμφανίσεις στο πλαίσιο της ένστασης της LLC Region Trust στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης θα επιδικάζεται υπέρ της LLC Region Trust ένα κονδύλι εξόδων. Περαιτέρω, νοείται ότι τα επιδικασθέντα έξοδα θα είναι καταβλητέα από την περιουσία της εταιρείας. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. επίσης Δοξούλλα Κυριάκου ν. Φιλικής Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ

(2000)1A A.A.Δ 416 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο