Αναφορικά με την Εταιρεία O1 GROUP LIMITED, Αρ. Αίτησης: 1091/2019, 27/6/2022

(12)ενδιαφερόμενα πρόσωπα και κατ' ισχυρισμό πιστωτές της O1 GROUP. Όλοι, πλην των ακόλουθων προσώπων:

(1)LLC Region Trust,

(2)PJSC Promsvyazbank,

(3)P. Shiskin, και

(4)Public Joint Stock Company National Bank ''TRUST'' (στο εξής τα ενιστάμενα ενδιαφερόμενα πρόσωπα) συγκατατέθηκαν στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση. Τα ενιστάμενα ενδιαφερόμενα πρόσωπα εξέφρασαν τη διαφωνία τους και τους δόθηκε χρόνος προκειμένου να καταχωρίσουν τις ενστάσεις τους ή τις όποιες άλλες παραστάσεις προς το Δικαστήριο επιθυμούσαν. Προς τούτο, τα ενιστάμενα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, καταχώρισαν σε διάφορα χρονικά διαστήματα τις ενστάσεις τους στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση. Όπως επίσης προκύπτει από τον φάκελο της δικογραφίας και αποτέλεσε κοινό τόπο μεταξύ των συνηγόρων των διαδίκων, το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) αποφάσισε ότι το ζήτημα της νομιμοποίησης έκαστου προσώπου να ακουστεί σε συνάρτηση με την κατ' ισχυρισμό ιδιότητα έκαστου προσώπου ως πιστωτή της O1 GROUP θα κρινόταν κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Με άλλα λόγια, το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) επέτρεψε σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα να λάβουν μέρος στη διαδικασία και να καταχωρίσουν είτε ενστάσεις είτε οποιεσδήποτε άλλες παραστάσεις επιθυμούσαν προς το Δικαστήριο, αφήνοντας το ζήτημα του κατά πόσο τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα που εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου νομιμοποιούνταν να ακουστούν και που για κάποια εξ αυτών ο Εκκαθαριστής φαίνεται είχε τις επιφυλάξεις του, να αποφασιστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, ήτοι κατά την ακροαματική διαδικασία. Ένα εκ των ενιστάμενων ενδιαφερόμενων προσώπων που εμφανίστηκαν στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση και πιο συγκεκριμένα, η LLC Region Trust, καταχώρισε την ίδια μέρα, ήτοι 14/4/21 εκτός από ένσταση στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης και αίτηση με την οποία ζητά τις ακόλουθες θεραπείες (στο εξής η Αίτηση της Region Trust): «(Α) Άδεια και/ή διάταγμα του του Δικαστηρίου για τη συνένωση και/ή προσθήκη και/ή παρέμβαση της LLC Region Trust στην γενική αίτηση υπ' αριθμό 1091/2019 ώστε να μπορεί να προωθήσει την παρούσα αίτηση. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου ανατρέπον την απόφαση του εκκαθαριστή ημερ. 2.10.20 με την οποία απέρριψε τις τρεις επαληθεύσεις χρέους που η LLC REGION TRUST υπέβαλε την 17.9.

1. (Γ) Δήλωση του Δικαστηρίου όπως η LLC REGION TRUST θεωρηθεί ως πιστωτής της υπό εκκαθάριση εταιρείας O1 GROUP LIMITED για τα ακόλουθα ποσά: (ι) €87.987.459,76, (ιι) €23,541,529.69, (ιιι) €49,793,439.
2. (Δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αποκλείονται οι επαληθεύσεις χρέους που υπέβαλλαν οι πιστωτές Ο1 Group Finance LLC, Finstandart LLC, Boris Mints, Agdalia Holdings Limited, Milanissa Limited, Nori Holding Ltd, Centimila Service Ltd και Ratado Holdings Ltd. (Ε) Δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου όπως κάθε απόφαση και/ή ψήφισμα που λήφθηκε στην συνέλευση πιστωτών της O1 GROUP Ltd ημερομηνιών 17.9.19 και 4.10.19 και/ή όλες οι συνελεύσεις πιστωτών που έλαβαν χώρα μετά από αυτή ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν και/ή θεωρηθούν ως μη φέρουσες οποιαδήποτε νομική ισχύ και/ή παράτυπες και/ή παράνομες. (ΣΤ) Δήλωση και/ή διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως κάθε απόφαση και/ή πράξη και/ή ενέργεια και/ή εξουσιοδότηση από τον κ. Χριστάκη (Κρις) Ιακωβίδη που έγιναν σε σχέση με την Ο1 Group Limited από 17.9.19 και εντεύθεν ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν και/ή θεωρηθούν ως μη έχουσες οποιαδήποτε νομική ισχύ. (Ζ) Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την παύση του κ. Κρις Ιακωβίδη από εκκαθαριστή της Ο1 GROUP Limited και των Ratado Holdings Ltd, Energu Limited και Finstandart LLC από μέλη της επιτροπής εκκαθάρισης και/ή που να απαγορεύει σε αυτούς να ενεργούν και/ή να συμμετέχουν με οποιονδήποτε τρόπο στην εκκαθάριση αυτής μέχρι να αποφασίσει εκ νέου η πλειοψηφία των πιστωτών που έχουν δικαίωμα ψήφου ποιο να διορίσουν. (Η) Διαζευκτικά με τις θεραπείες (Δ) - (Ζ) διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει το διορισμό του κ. Στέφανου Μιχαηλίδη με αρ. ταυτότητας 669570 ως επιπρόσθετου εκκαθαριστή στην εκκαθάριση της Ο1 Group Limited.» Όπως περαιτέρω προκύπτει από τον φάκελο της δικογραφίας, οι συνήγοροι ενός εκ των ενιστάμενων ενδιαφερόμενων προσώπων και πιο συγκεκριμένα της LLC Region Trust, στις 5/7/21 συγκατατέθηκαν στο να τεθεί η εκούσια εκκαθάριση της Ο1 Group υπό την εποπτεία του Δικαστηρίου και ζήτησαν να ακουστούν επί των όρων που θα τίθεντο σε περίπτωση έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος. Τα υπόλοιπα ενιστάμενα ενδιαφερόμενα πρόσωπα επέμειναν στην ένσταση τους. Το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) επιλήφθηκε τότε της Αίτησης της LLC Region Trust και έδωσε οδηγίες για καταχώριση ένστασης σε όποιον από τα πρόσωπα, που ήδη εμφανίστηκαν ως ενδιαφερόμενα πρόσωπα στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης, επιθυμούσε να καταχωρίσει ένσταση στην Αίτηση της Region Trust. Ακολούθως, προτού καταχωριστεί οποιαδήποτε ένσταση στην Αίτηση της Region Trust και προτού οριστεί για ακρόαση είτε η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση είτε η Αίτηση της Region Trust η οποία καταχωρίστηκε στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης, ο συνήγορος του Εκκαθαριστή εξέφρασε την επιθυμία να αποσύρει ανεπιφύλακτα την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση. Όλοι, πλην της LLC Region Trust συμφώνησαν στην απόσυρση. Το πρώτο ζήτημα που τέθηκε ήταν το κατά πόσο θα μπορούσε το ζήτημα αυτό να τεθεί προφορικά, όπως τέθηκε, ή κατά πόσο θα έπρεπε να γίνει γραπτό αίτημα. Το Δικαστήριο αφού άκουσε τους συνήγορους των διαδίκων με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 22/6/2022 αποφάσισε, για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση του, ότι το ζήτημα αυτό μπορούσε να τεθεί προφορικά χωρίς την ύπαρξη ανάγκης καταχώρισης γραπτού αιτήματος. Έδωσε λοιπόν τη δυνατότητα στη συνήγορο της LLC Region Trust να ακουστεί και να θέσει την όποια ένσταση ή επιφυλάξεις της στο ζήτημα της απόσυρσης. Η ένσταση εκ μέρους της LLC Region Trust στην απόσυρση τέθηκε υπό τον ακόλουθο όρο: Εάν η απόσυρση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης συμπαρασύρει σε απόρριψη και την Αίτηση της Region Trust, τότε, σε αυτήν την περίπτωση η LLC Region Trust έχει ένσταση επειδή τίθεται θέμα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας εφόσον προκαλείται αδικία στην LLC Region Trust που έχει αποκτήσει πλεονέκτημα στην πορεία της διαδικασίας. Αυτό το πλεονέκτημα, έγκειται, σύμφωνα πάντα με την εισήγηση, στο ότι ενόψει του χειρισμού που έγινε από το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) και των οδηγιών που δόθηκαν από αυτό σε σχέση με τον τρόπο επίδοσης/κοινοποίησης της Αίτησης της Region Trust, αυτή κοινοποιήθηκε στα πρόσωπα που έπρεπε να κοινοποιηθεί χωρίς την ανάγκη τήρησης των προνοιών οποιωνδήποτε διμερών συμβάσεων. Ειδικότερα, όπως ανέφερε η συνήγορος της LLC Region Trust, η ίδια αγόρευσε ενώπιον του Δικαστηρίου (υπό άλλη σύνθεση) και κατάφερε να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν χρειαζόταν να μπει στη διαδικασία επίδοσης μέσω των διμερών συμβάσεων. Περαιτέρω, η ευπαίδευτη συνήγορος της LLC Region Trust, ανέφερε ότι σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι η απόσυρση και συνακόλουθη απόρριψη της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης συμπαρασύρει και την Αίτηση της Region Trust τότε αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να καταχωρίσει εκ νέου την αίτηση της, θα πρέπει να εξασφαλίσει εκ νέου την άδεια είτε κοινοποίησης είτε επίδοσης με τον κίνδυνο να προκληθεί καθυστέρηση η οποία σύμφωνα με τη συνήγορο της LLC Region Trust, θα επηρεάσει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα της LLC Region Trust εφόσον, σύμφωνα με την εισήγηση, δεν θα μπορεί να ελεγχθεί ο εκκαθαριστής μέχρι να καταχωριστεί εκ νέου η αίτηση της και να επιχειρηθεί η αντικατάσταση του. Με άλλα λόγια, αυτό το οποίο φαίνεται στην πραγματικότητα να εισηγείται η πλευρά της LLC Region Trust είναι ότι ο σκοπός του Εκκαθαριστή μέσω της απόσυρσης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης είναι να συμπαρασυρθεί μέσω της απόσυρσης της και η Αίτηση της Region Trust κάτι που ισοδυναμεί με κατάχρηση επειδή της αποστερεί το πλεονέκτημα, σύμφωνα πάντα με την εισήγηση που προβλήθηκε, που έχει κατ' ισχυρισμό αποκτήσει από τη διαδικασία. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι όπως περαιτέρω διευκρίνισε η ευπαίδευτη συνήγορος της LLC Region Trust, η ίδια δεν θεωρεί ότι η απόσυρση και συνακόλουθη απόρριψη της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης συμπαρασύρει την Αίτηση της Region Trust, την οποία η ίδια θεωρεί αυτόνομη, αλλά επειδή τελικός κριτής τούτου είναι το Δικαστήριο, το Δικαστήριο, σύμφωνα με την εισήγηση της, θα πρέπει να αξιολογήσει και συνεκτιμήσει και αυτό το ζήτημα προτού εξασκήσει τη σύμφυτη εξουσία του, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, σε σχέση με το ζήτημα της απόσυρσης που έχει τεθεί. Το θέμα της κατάχρησης της διαδικασίας ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και εξετάζεται στα πλαίσια των συμφυών εξουσιών του. Στην Constantinides ν. Vima Ltd

(1983)1 CLR 348 γίνεται αναφορά στη δυνατότητα του Δικαστηρίου να ελέγχει τη διαδικασία και να αποκλείει οποιαδήποτε προσπάθεια κατάχρησής της. Επίσης, στην υπόθεση Θρασυβούλου Γεώργιος ν. Λοΐζος Λουκά και Yιοί Λτδ.

(2001)1 ΑΑΔ 687 λέχθηκε ότι η διαπίστωση της κατάχρησης της διαδικασίας, η οποία μπορεί να πάρει ποικίλες μορφές, ανάγεται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Περιπλέον, στην Loukos Trading Co.Ltd κ.ά.ν.Ρέινποου Πλήτσιηγκ και Ντάιγκ Κο. Λτδ

(2000)1 ΑΑΔ 1014 λέχθηκαν πολύ χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «έχει νομολογηθεί ότι τα δικαστήρια έχουν εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεως της δικαστικής διαδικασίας. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της.» (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Το Δικαστήριο διατηρεί πάντοτε τη γενική εποπτεία και έλεγχο όλων των διαδικασιών ενώπιον του με αποτέλεσμα την καταστολή καταχρηστικών διαδικασιών. Ο έλεγχος της διαδικασίας επιβάλλει όπως διασφαλίζεται απρόσκοπτη δικονομική και ουσιαστική τάξη στην όλη διαδικασία με ενιαία προσέγγιση. Η κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου μπορεί να προσλάβει διάφορες μορφές και δεν υπάρχουν εκ προοιμίου συμπεριφορές που μπορούν να καταταχθούν ως καταχρηστικές. Το όλο ζήτημα εξετάζεται πάντοτε υπό το φως των συγκεκριμένων γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου.[1] Τελικός κριτής του κατά πόσο η Αίτηση της Region Trust θα συμπαρασυρθεί σε περίπτωση απόρριψης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης είναι το Δικαστήριο. Έχοντας αυτό ως δεδομένο, ακόμα και εάν ήθελε θεωρηθεί ότι είχε αυτήν την προσδοκία η πλευρά του Εκκαθαριστή κατά τη στιγμή που εξέφρασε την επιθυμία για ανεπιφύλακτη απόσυρση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης, μία τέτοια προσδοκία από μόνη της δεν ισοδυναμεί με κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Επί της ουσίας όμως, το γεγονός ότι η απόσυρση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης, ενδεχομένως, να συμπαρασύρει σε απόρριψη την Αίτηση της Region Trust, ζήτημα για το οποίο θα ακούσω τους συνήγορους των διαδίκων στο κατάλληλο στάδιο, ανεξάρτητα από την όποια προσδοκία του Εκκαθαριστή, δεν απολήγει σε κατάχρηση της διαδικασίας ούτε απολήγει σε καταχρηστική αποστέρηση πλεονεκτήματος ως φαίνεται να εισηγείται η πλευρά της LLC Region Trust λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητας της LLC Region Trust να διεκδικήσει προωθώντας, εάν τούτο επιθυμεί, με κατάλληλα διαβήματα, τις όποιες θεραπείες επιθυμεί εναντίον του Εκκαθαριστή ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου. Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να συνηγορεί υπέρ του αντιθέτου ούτε άλλωστε τέθηκε τέτοια εισήγηση. Δεν εμποδίζεται η LLC Region Trust να προωθήσει και λάβει εκ νέου τα όποια διαβήματα επιθυμεί να λάβει για την προάσπιση των όποιων δικαιωμάτων επικαλείται ότι έχουν παραβιαστεί ως εκ των ενεργειών του Εκκαθαριστή. Το γεγονός ότι θα χρειαστεί περαιτέρω χρόνος προκειμένου μία τέτοια νέα διαδικασία να επιδοθεί νομότυπα σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν καθιστά την απόσυρση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης (σε περίπτωση που αυτή συμπαρασύρει και την Αίτηση της Region Trust) καταχρηστική, ούτε, υπό το φως των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, φαίνεται να επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο και δη ανεπανόρθωτο, τα όποια δικαιώματα επικαλείται ότι έχει η LLC Region Trust με τρόπο ώστε να τίθεται ζήτημα κατάφωρης αδικίας εναντίον της ή επηρεασμού και δη κατά τρόπο ανεπανόρθωτο των δικαιωμάτων της. Τα όσα εντελώς γενικά και αόριστα τέθηκαν σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό καθυστέρηση που θα προκληθεί από την ενδεχόμενη ανάγκη καταχώρισης και επίδοσης μίας νέας αίτησης και της κατ' ισχυρισμό μη δυνατότητας ελέγχου του εκκαθαριστή μέχρι να καταχωριστεί εκ νέου η αίτηση της ουδόλως εξειδικεύθηκαν και κατά την κρίση του Δικαστηρίου δεν στοιχειοθετούν αποστέρηση και δη με καταχρηστικό τρόπο οποιουδήποτε πλεονεκτήματος. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι έχουν ήδη παρέλθει 2,5 σχεδόν έτη από την καταχώριση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης και 1 και πλέον έτος από την καταχώριση της Αίτησης της Region Trust χωρίς να φαίνεται να είχε προβληματιστεί ή διαμαρτυρηθεί κανένας εκ των προσώπων που εμφανίστηκαν για την καθυστέρηση που είχε ήδη λάβει χώρα ή ακόμα να είχε προκύψει οποτεδήποτε ανάγκη λήψης οποιουδήποτε ενδιάμεσου προσωρινού διαβήματος εναντίον του εκκαθαριστή περί μη εκτέλεσης των εργασιών της εταιρείας μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης της Region Trust.[2] Για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, η απόσυρση εκ μέρους του Εκκαθαριστή και συνακόλουθη απόρριψη της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης και η ενδεχόμενη συνακόλουθη απόρριψη της Αίτησης της Region Trust δεν καταδεικνύει ούτε στοιχειοθετεί κατάχρηση από την πλευρά του Εκκαθαριστή εις βάρος της LLC Region Trust. Επανέρχομαι τώρα στην εκφρασθείσα επιθυμία για ανεπιφύλακτη απόσυρση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης από τον Εκκαθαριστή. Στην υπό εξέταση περίπτωση, είναι κατά την κρίση του Δικαστηρίου σαφές ότι, δεν ζητήθηκε άδεια για «διακοπή» με διαφυλαγμένο το δικαίωμα του Εκκαθαριστή για καταχώριση νέας αίτησης κατ' εφαρμογή της Δ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Είναι εν προκειμένω σαφές ότι ο Εκκαθαριστής δεν απευθύνθηκε στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου με αυτή την έννοια, αφού η επιθυμία που εκφράστηκε είναι αυτή της ανεπιφύλακτης απόσυρσης και όχι της διακοπής κατ' εφαρμογήν της Δ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως χαρακτηριστικά επισημάνθηκε στην Παμπορίδης ν. Κτηματική Τράπεζα Λτδ

(1995)1 Α.Α.Δ. 670) η οποία ανέλυσε τη Δ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και τις προεκτάσεις αυτής: «Ο ενάγων μπορεί να αποφασίσει αν θα προωθήσει την αγωγή του ή αν θα την αποσύρει. Αυτό είναι δικό του προνόμιο και είναι ο κανόνας πως στο βαθμό που η απόσυρση της αγωγής διενεργείται για να οδηγηθεί η ορισμένη αντιδικία σε οριστικό τέλος, ούτε ο εναγόμενος έχει λόγο αλλά ούτε και το Δικαστήριο. Εκείνο που δεν δικαιούται να κάμει είναι να τερματίσει οποτεδήποτε θέλει τη διαδικασία διατηρώντας μονομερώς το δικαίωμα να επανέλθει στα ίδια.» Περαιτέρω, όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Μιχάλη Θεοδώρου v. Ανδρέα Γεωργίου Μάντη

(2010)1 Α.Α.Δ. 1036 ο μόνος τρόπος να επανέλθει διάδικος και να θέσει προς εκδίκαση τα ίδια επίδικα θέματα μετά από απόσυρση της αγωγής του, προσφέρεται με την τήρηση της διαδικασίας που προνοείται για διακοπή (discontinuance) στην Δ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Εδώ ο Εκκαθαριστής δεν επιθυμεί να διατηρήσει το δικαίωμα να επανέλθει. Υπό τις περιστάσεις που έχω εξηγήσει πιο πάνω και ειδικότερα, ενόψει του ότι ο Εκκαθαριστής δεν ζήτησε άδεια για «διακοπή» με διαφυλαγμένο το δικαίωμα του Εκκαθαριστή για καταχώριση νέας αίτησης αφού η επιθυμία που εκφράστηκε είναι αυτή της ανεπιφύλακτης απόσυρσης και όχι της διακοπής κατ' εφαρμογήν της Δ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι στην υπό εξέταση περίπτωση δεν τίθεται ζήτημα εφαρμογής της Δ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνακόλουθα, ανάγκης λήψης άδειας για ανεπιφύλακτη απόσυρση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης. Είναι άλλο βεβαίως το ζήτημα της κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας που υπό το φως των καλά εμπεδωμένων νομολογιακών αρχών μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές με το Δικαστήριο να διατηρεί ανάλογα ευρεία δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση της, πλην όμως, για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, δεν είναι τέτοια εν προκειμένω η περίπτωση. Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η απόσυρση εκ μέρους του Εκκαθαριστή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας ή ότι επιδιώκεται δια της απόσυρσης αλλότριος σκοπός. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω κατάληξης και σε περίπτωση που κατ' έφεση κριθεί ότι το ζήτημα της απόσυρσης έτσι όπως αυτό τέθηκε στην υπό εξέταση περίπτωση, εμπίπτει εντός του πεδίου εφαρμογής της Δ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, για σκοπούς πληρότητας αναφέρω και τα ακόλουθα: Με βάση τα όσα καθορίζονται στη Δ.15, αφού καταχωρηθεί η Υπεράσπιση και αφού ο Ενάγων προβεί σε ένα διαδικαστικό διάβημα το οποίο δηλώνει την πρόθεσή του να συνεχίσει την εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία, αυτός δύναται να εγκαταλείψει την αγωγή μόνο κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου. Η απόσυρση της αγωγής και η συνακόλουθη απόρριψη της χωρίς τέτοια άδεια που εξορισμού εμπεριέχει την αναγνώριση στον Ενάγοντα δικαιώματος καταχώρησης νέας αγωγής, δημιουργεί δεδικασμένο.[3] Έχοντας κατά νου τα όσα έχουν νομολογηθεί στην Kypreos v. Kypreos

(1984)1 C.L.R. 565[4] καθώς και την καθοδήγηση που δίδεται από την Ετήσια Πρακτική (Annual Practice) του 1958 σελ. 592 αναφορικά με το τι συνιστά δικονομικό διάβημα (formal step) το οποίο υποδηλώνει πρόθεση για συνέχιση ή προώθηση της εκκρεμούσας διαδικασίας για τους σκοπούς της Δ.15 (όπου ως παραδείγματα δικονομικού διαβήματος από τον Ενάγοντα δίδονται, μεταξύ άλλων, η περίπτωση αίτησης τροποποίησης της αγωγής, η καταχώρηση Απάντησης, ή η έναρξη εκδίκασης της υπόθεσης) είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ο Εκκαθαριστής είχε εν προκειμένω το δικαίωμα να προχωρήσει με την απόσυρση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης χωρίς να απαιτείται προς τούτο η άδεια του Δικαστηρίου. Στην υπό εξέταση περίπτωση με βάση το δικονομικό ιστορικό που παρατέθηκε ανωτέρω, η απόσυρση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης επιζητήθηκε σε στάδιο κατά το οποίο έχουν καταχωριστεί ενστάσεις εκ μέρους των ενιστάμενων ενδιαφερόμενων προσώπων. Δεν βρισκόμαστε σε στάδιο της διαδικασίας όπου ο Εκκαθαριστής έχει προχωρήσει σε δικονομικό διάβημα (formal step) το οποίο υποδηλώνει την πρόθεση του για συνέχιση ή προώθηση της εκκρεμούσας διαδικασίας. Ακόμα όμως και στην περίπτωση που το ζήτημα της απόσυρσης τελούσε υπό την αίρεση της εξασφάλισης της άδειας του Δικαστηρίου κατόπιν ενάσκησης της διακριτικής του ευχέρειας, κρίνω ότι δεν υφίσταται εν προκειμένω οποιοδήποτε κώλυμα στην παραχώρηση άδειας αφού για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης δεν διαπιστώνεται ότι ο Εκκαθαριστής, ενόψει της καταχώρισης των ενστάσεων εκ μέρους των ενιστάμενων ενδιαφερόμενων προσώπων ή της Αίτησης της Region Trust, να έχει λάβει οποιοδήποτε πλεονέκτημα σε βάρος της LLC Region Trust ή LLC Region Trust να έχει αποκτήσει οποιοδήποτε πλεονέκτημα στην πορεία της διαδικασίας η αποστέρηση του οποίου θα ήταν άδικη για αυτούς. Συνακόλουθα, ενόψει της εκφρασθείσας επιθυμίας του Εκκαθαριστή για ανεπιφύλακτη απόσυρση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης, αυτή αποσύρεται ανεπιφύλακτα και απορρίπτεται. Σε ότι αφορά τόσο την τύχη της Αίτησης της Region Trust όσο και τα έξοδα θα ακούσω τις εισηγήσεις των συνηγόρων των διαδίκων. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ηλία (Αρ. 3)

(1995)1 Α.Α.Δ. 786 και Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 A.A.Δ. 217) Εμπεδοκλής (Αρ. 3)

(2009)1 Α.Α.Δ. 529, Παπόρη ν. Maskin Fabriken «SIO» Α/S

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 1037 Loukos Trading Co. Ltd κ.ά.ν. Ρεινμποου Πλητσιηγκ Και Νταιγκ Κο. Λτδ

(2000)1 ΑΑΔ 1014 και Zuckerman On Civil Procedure - Principles and Practice, Sweet & Maxwell, σελ. 618 κ.επ [2] Βλ. Σύγγραμμα Η Εκκαθάριση Εταιρειών, Δρ. Ανδρέα Π.Ποιητή, 2013 Κεφάλαιο Θ, παράγραφος VI σελ. 376. [3] Παμπορίδης ν. Κτηματική Τράπεζα Λτδ

(1995)1 Α.Α.Δ. 670 [4] στις σελίδες 567-568 λέχθηκαν χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: "The Rule conditioning withdrawal of proceedings after a certain stage, that is, after a formal step is taken with a view to continuing the litigation after the filing of defence, replaced the common law rule to claim a nonsuit, and the rule of equity entitling a party to dismiss his bill at his own option that permitted the plaintiff to discontinue proceedings at any stage before judgment. The object of the new rule is to ensure no abuse is made of the judicial process. A litigant will not be allowed to withdraw an action in anticipation of the outcome of the proceedings. After a formal step is taken, subsequent to defence, signifying unequivocally a decision to pursue litigation, the leave of the Court is required before a party is allowed to discontinue litigation**. A party will not ordinarily be compelled to litigate against his will. This is not the object of the rule requiring leave. The primary purpose of the rule is to empower the Court to refuse leave whenever it is sought thereby to gain a tactical advantage." Βλ. επίσης Vickers v. Coventry Ordnance

(1908)W.N. 12., Robertson v. Purdey

(1906)2 Ch. 615, Modeiro v. Cotterell

(1924)W.N. 251 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο