S. E. ν. N. T. κ.α., Αρ. Αγωγής: 1411/2021, 5/7/2022

(2)εταιρειών παροχής διοικητικών υπηρεσιών (nominee shareholders), την MPH Law Secretarial Limited και την MPH Law Services Limited (η κάθε μία ήταν εγγεγραμμένη μέτοχος του 50% των μετοχών). Το μόνο περιουσιακό στοιχείο της εναγομένης 2 εταιρείας είναι ένα ακίνητο, (μία πολυτελής οικία) στα προάστια της Μόσχας, στην Ρωσία. Κατά ή περί τις 16.2.2016, ο ενάγοντας πώλησε και μεταβίβασε στην εναγομένη 1 τις μετοχές που κατείχε η MPH Law Services Limited, έναντι του ποσού των €20.000.000 (είκοσι εκατομμυρίων Ευρώ), ενώ τις μετοχές που κατείχε η MPH Law Secretarial Limited, τις πώλησε σε άλλο πρόσωπο. Η εναγομένη 1 παρέλειψε και παραλείπει μέχρι και σήμερα να καταβάλει το τίμημα πώλησης των μετοχών. Ο ενάγοντας διατείνεται πως κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας και με σκοπό την εξαπάτηση του, η εναγομένη 1 συνωμότησε με τους εναγομένους 3 και 4 (ο εναγόμενος 4 είναι αδελφός της) και/ή κατήρτισε μαζί τους σχέδιο, με σκοπό την αποξένωση των μετοχών. Αποτέλεσμα του σχεδίου και/ή της συνωμοσίας ήταν να μεταβιβαστούν οι μετοχές, κατά ή περί την 16.1.2017, από την εναγομένη 1 στην εναγομένη 3 εταιρεία, η οποία ανήκει στον εναγόμενο 4. Στις 12.5.2021, ο ενάγοντας απέστειλε στην εναγομένη 1 επιστολή, με την οποία την καλούσε είτε να καταβάλει το τίμημα πώλησης των μετοχών είτε να τις μεταβιβάσει πίσω στην MPH Law Services Limited, πλην όμως η εναγομένη 1 παρέλειψε να συμμορφωθεί. Εναντίον όλων των εναγομένων αξιώνει αναγνωριστική δήλωση και/ή απόφαση ότι (α) η μεταβίβαση των μετοχών από την εναγομένη 1 στην εναγομένη 3 εταιρεία είναι παράνομη και δόλια ενέργεια με σκοπό την εξαπάτηση του και (β) η μεταβίβαση και η εγγραφή των μετοχών επ΄ ονόματι της εναγομένης 3 είναι άκυρη, παράνομη και χωρίς οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Διαζευκτικά αξιώνει την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η επιστροφή και η εγγραφή των μετοχών στο όνομα της MPH Law Services Limited, ως εμπιστευματοδόχου του ενάγοντος. Στις 10.6.2021 το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση από την παρούσα) εξέδωσε μονομερώς τα ακόλουθα Διατάγματα: «Προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους εναγομένους, τους διευθυντές και αντιπροσώπους τους και/ή στον καθένα από αυτούς να πωλήσουν, αποξενώσουν, ενεχυριάσουν ή άλλως πως επιβαρύνουν τις 1.000 συνήθεις μετοχές που κατέχει η εναγομένη 3 στο κεφάλαιο της εναγομένης 2, μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εν τω τίτλω αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του δικαστηρίου. Προσωρινό διάταγμα το οποίο απαγορεύει και εμποδίζει τους εναγομένους 1, 3 και 4 από του να: i. μεταφέρουν εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία βρίσκονται εντός της Δημοκρατίας αξίας μέχρι €20.000.000 (είκοσι εκατομμύρια ευρώ). ii. διαθέσουν ή διαχειριστούν κατά τρόπο που μειώνει την αξία οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων βρίσκονται εντός της Δημοκρατίας είτε εκτός της Δημοκρατίας μέχρι της πιο πάνω αξίας των €20.000.000 (είκοσι εκατομμυρίων ευρώ). Νοείται ότι για σκοπούς του αιτητικού: A. Τα περιουσιακά στοιχεία περιλαμβάνουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση, ανά το παγκόσμιο, είτε κατέχονται εξ' ολοκλήρου ή από κοινού με άλλους ("solely or jointly owned"), ανεξαρτήτως εάν το συμφέρον των Καθ' ων η Αίτηση επί αυτών είναι επ' ονόματι τους, είναι ωφέλιμο ή κατέχεται άλλως πως ("legally, benefιcially or otherwise"). Τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση περιλαμβάνουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία επί των οποίων οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν άμεση ή έμμεση εξουσία να διαθέσουν ή να διαχειριστούν ως να ήταν δικά τους . Οι Καθ' ων η Αίτηση Θεωρούνται ότι έχουν τέτοια εξουσία και/ή δυνατότητα επί οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου, το οποίο κατέχεται και/ή ελέγχεται από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο, στη βάση των άμεσων ή έμμεσων οδηγιών των Καθ' ων η Αίτηση B. Εάν η συνολική καθαρή αξία των ελεύθερων περιουσιακών στοιχείων κάποιου εκ των καθ'ων η αίτηση που βρίσκονται εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν υπερβαίνει τα €20.000.000 (είκοσι εκατομμύρια ευρώ) δεν δικαιούνται να μεταφέρουν οποιοδήποτε από τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν δύνανται να τα διαθέσουν ή να τα διαχειριστούν. Γ. Εάν η συνολική καθαρή αξία των ελεύθερων περιουσιακών στοιχείων κάποιου εκ των καθ'ων η αίτηση που βρίσκονται εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας υπερβαίνει τα €20.000.000 (είκοσι εκατομμύρια ευρώ), τότε επιτρέπεται η μεταφορά, διάθεση και διαχείριση τους νοούμενου ότι ανά πάσα στιγμή τα περιουσιακά στοιχεία τους εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν θα μειωθούν κάτω από την αξία των ..€20.000.000 (είκοσι εκατομμυρίων ευρώ) και θα πρέπει να ενημερωθούν οι δικηγόροι του Αιτητή ανάλογα. Νοείται βέβαια ότι προτού οποιαδήποτε μεταφορά, διάθεση, διαχείριση ή εκμετάλλευση λάβει χώρα θα πρέπει οι καθ'ων η Αίτηση να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις αποκάλυψης όλων των περιουσιακών στοιχειών τους, ως το αιτητικό 2 ανωτέρω. Προσωρινό διάταγμα το οποίο εξουσιοδοτεί τους MPH LAW MANAGEMENT LIMITED, ενεργώντας εκ μέρους της εναγόμενης 2 και υπο την ιδιότητα του διευθυντή της, να διορίσουν εταιρεία παροχής ασφάλειας στην Μόσχα, για την προστασία του ακινήτου που βρίσκεται στην [ ] village Building 1, Moscow region [ ] District μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εν τω τίτλω αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του δικαστηρίου. Προσωρινό διάταγμα το οποίο εξουσιοδοτεί τους MPH LAW MANAGEMENT LIMITED , ενεργώντας εκ μέρους της εναγόμενης 2 και υπο την ιδιότητα του διευθυντή της να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για προστασία του μόνου περιουσιακού στοιχείου της Εναγόμενης 1 που είναι το ακίνητο που βρίσκεται στην [ ] village Building 1, Moscow region [ ] District μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εν τω τίτλω αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του δικαστηρίου». Τα εκδοθέντα Διατάγματα αποτελούσαν μέρος των αιτούμενων θεραπειών της υπό κρίση Αίτησης. Όσον αφορά τα υπόλοιπα αιτητικά, το Δικαστήριο έκρινε πως δεν ικανοποιούντο οι προϋποθέσεις ώστε αυτά να δοθούν μονομερώς και διέταξε την επίδοση της Αίτησης. Με τα υπόλοιπα αιτητικά, ο ενάγοντας επιζητεί την έκδοση των εξής Διαταγμάτων: «Ενδιάμεσο και/ή Υποβοηθητικό Διάταγμα που να διατάζει έκαστο Καθ΄ου η Αίτηση (ή και τους διευθυντές του ανα εταιρεία), όπως εντός 10 ημέρων από την ημερομηνία επίδοσης και/ή λήψης γνώσης του παρόντος Διατάγματος, ετοιμάσει, καταχωρήσει στο δικαστήριο και επιδώσει στους δικηγόρους του Αιτητή, ένορκη δήλωση με την οποία να παραθέτει τις πληροφορίες που διατάσσεται να αποκαλύψει δυνάμει του παρόντος Διατάγματος, και που θα επισυνάπτει όλα τα σχετικά έγγραφα και αρχεία που υποστηρίζουν τις πληροφορίες που θα αποκαλύψει: α. Έκαστος Καθ΄ ου η Αίτηση πρέπει να αποκαλύψει όλα του τα περιουσιακά στοιχεία ανά το παγκόσμιο, η αξία των οποίων υπερβαίνει τα €5.000, είτε αυτά είναι εγγεγραμμένα επ΄ όνόματι του είτε όχι και είτε κατέχονται εξ΄ ολοκλήρου ή από κοινού με άλλους ("solely or jointly owned") είτε το συμφέρον του Καθ΄ου η Αίτηση επί αυτών είναι επ΄ ονόματι του, είναι ωφέλιμο ή κατέχεται άλλως πως ("legally, beneficially or otherwise") συμπεριλαμβανομένου υπό την ιδιότητα του ως δικαιούχου κάτω από διακριτικό εμπίστευμα ("discretionary trust") ή ιδιωτικό ίδρυμα ("private foundation"), αποκαλύπτοντας την αξία, την τοποθεσία και τις λεπτομέρειες αυτών των περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένης της ταυτότητας οποιουδήποτε προσώπου ή οργανισμού που τα κατέχει και τα κρατεί εκ μέρους και προς όφελος του Καθ΄ ου η Αίτηση ֺ και β. Έκαστος καθ΄ ου η αίτηση πρέπει να αποκαλύψει όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς που έχει, είτε εξ΄ολοκλήρου επ΄ ονόματι του ή από κοινού με άλλους ("solely or in joint names") και/ή επί των οποίων ο καθ΄ου η αίτηση έχει δικαίωμα να υπογράφει ("he is a signatory") και/ή κατέχονται από αντιπρόσωπο εκ μέρους και προς όφελος του καθ΄ου η αίτηση και/ή επί των οποίων αυτός με άλλο τρόπο έχει εξουσία να ελέγχει μεταφορές από και προς τον λογαριασμό, αποκαλύπτοντας όλες τις λεπτομέρειες συμπεριλαμβανομένων του αριθμού λογαριασμού, του ονόματος του κατόχου του λογαριασμού ("account holder"), το τραπεζικό ίδρυμα στο οποίο βρίσκεται ο λογαριασμός και το υπόλοιπο του λογαριασμού κατά την ημερομηνία επίδοσης. Νοείται ότι αν οι πιο πάνω πληροφορίες ενδεχομένως να αυτοενοχοποιήσουν τους Καθ΄ων η Αίτηση ή οποιονδήποτε εξ΄ αυτών, αυτοί δύνανται να αρνηθούν να παράσχουν τις πληροφορίες, αλλά συνιστάται όπως αυτοί λάβουν νομική συμβολή πριν αρνηθούν να παράσχουν τις πληροφορίες. Εφιστάται επίσης η προσοχή στους καθ΄ων η αίτηση ότι τυχόν αδικαιολόγητη άρνηση να παράσχουν τις πληροφορίες αποτελεί καταφρόνηση Δικαστηρίου και δύναται να οδηγήσει στην επιβολή φυλάκισης, προστίμου ή σε κατάσχεση των περιουσιακών τους στοιχείων. Ενδιάμεσο και/ή Υποβοηθητικό Διάταγμα που να διατάζει κάθε τράπεζα ή άλλο πιστωτικό ίδρυμα στο οποίο θα επιδοθεί και/ή το οποίο θα λάβει γνώση του παρόντος Διατάγματος, εντός 10 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης και/ή λήψης γνώσης του Διατάγματος, όπως πληροφορήσει τον Αιτητή και/ή τους δικηγόρους του Αιτητή κατά πόσο έχει δεσμευτεί οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο και/ή τραπεζικός λογαριασμός δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Διατάγματος και να δώσει στον Αιτητή και/ή στους δικηγόρους του Αιτητή τα στοιχεία των δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων και/ή τους αριθμούς των δεσμευμένων τραπεζικών λογαριασμών καθώς και τα ονόματα των προσώπων επ΄ ονόματι των οποίων διατηρούνται τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία και οι εν λόγω λογαριασμοί. Νοείται ότι σε περίπτωση που τράπεζα ή άλλο πιστωτικό ίδρυμα δεν έχει δεσμεύσει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο και/ή τραπεζικό λογαριασμό δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Διατάγματος, δεν έχει υποχρέωση να πληροφορήσει τον Αιτητή και/ή τους δικηγόρους αυτού. Νοείται επίσης ότι ο Αιτητής θα υποχρεούται να καταβάλει οποιαδήποτε εύλογα έξοδα που οποιαδήποτε τράπεζα ή άλλο πιστωτικό ίδρυμα θα υποστεί για σκοπούς της συμμόρφωσης του με τις πρόνοιες της παρούσας παραγράφου ως αυτά θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή το δικαστήριο κρίνει δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Έξοδα πλέον ΦΠΑ». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 θθ. 1-8, 11-13, Δ.59, Δ.64, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στα άρθρα 4 μέχρι 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και μεταξύ άλλων στα άρθρα 2, 203, 209, 211, 212, 213, 216, 218, 255-256Β, 300, 301, 302, 307, 312, 313 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, στον Νόμο περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων επί μετοχών αρ. 31

(1)/92 άρθρα 2, 3, 4, 5 και 9, στο Κοινοδίκαιο και τις αρχές της επιείκειας, στις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση διαταγμάτων τύπου Mareva και Chabra, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες, στη διακριτική εξουσία και την πρακτική του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο το οποίο στηρίζει την Αίτηση εμφαίνεται στην Ένορκη Δήλωση της Νάταλης Πελαβά, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον ενάγοντα, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα, η οποία επαναλαμβάνει τους δικογραφημένους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, δικαιολογεί την κατάρτιση της Ένορκης Δήλωσης από την ίδια, καθ΄ ότι, όπως αναφέρει, ο ενάγοντας βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η κάθοδος του στην Κύπρο ήταν υπό τις περιστάσεις της πανδημίας, αδύνατη. Σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης αναφέρει τα εξής: Ήταν ουσιώδεις όροι της Συμφωνίας πώλησης των μετοχών, η οποία καταρτίστηκε προφορικά, ότι το τίμημα πώλησης θα εξοφλείτο εντός πέντε

(5)ετών από την ημέρα μεταβίβασης των μετοχών ή εντός τριών

(3)μηνών από την γραπτή απαίτηση του ενάγοντα (εντός της περιόδου των πέντε ετών), ότι η εναγόμενη 1 δεν εδικαιούτο να μεταβιβάσει ή να αποξενώσει τις μετοχές χωρίς την συγκατάθεση του ενάγοντα, μέχρι να καταβληθεί εξ΄ ολοκλήρου το τίμημα πώλησης και ότι το οφειλόμενο ποσό θα έφερε τόκο 9% ετήσια σε περίπτωση που το τίμημα δεν εξοφλείτο εντός της περιόδου των πέντε

(5)ετών. Η εναγομένη 1 παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του ενάγοντα δεν εξόφλησε και εξακολουθεί να οφείλει μέχρι και σήμερα το ποσό των 20.000.000 (είκοσι εκατομμυρίων ευρώ). Αποτελεί θέση του ενάγοντα, πως η κίνηση της εναγομένης 1 να μεταβιβάσει τις μετοχές της στον αδελφό της, εναγόμενο 4, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης της εναγομένης 3 εταιρείας, αποτελεί μέρος του σχεδίου των εναγομένων 1, 3 και 4 για να εξαπατήσουν τον ενάγοντα, ο οποίος πληροφορήθηκε τα της μεταβίβασης των μετοχών κατά ή περί τις 4.5.

1. Αποτέλεσμα των ως άνω ενεργειών, είναι η εναγομένη 3 να κατέχει παράνομα το ακίνητο της εναγομένης 2 στην Ρωσία (μία πολυτελής οικία που βρίσκεται στην [ ] Village, Building 1, Moscow region, [ ] District) το οποίο εκμεταλλεύεται για δικό της όφελος. Ο ενάγοντας με επιστολή του ημερομηνίας 12.5.2021 (Τεκμήριο ΝΠ3) κάλεσε την εναγομένη 1, είτε να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό είτε να μεταβιβάσει «πίσω» τις μετοχές στην MPH Law Services Limited. Η εναγομένη 1 με επιστολή της ημερομηνίας 21.5.2021 (Τεκμήριο ΝΠ4), αρνήθηκε την οφειλή προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς, επιβεβαίωσε όμως την αποξένωση των μετοχών. Είναι περαιτέρω θέση του ενάγοντα πως «αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η εναγομένη 1 προσπαθεί να σφετεριστεί περιουσία που δεν της ανήκει». Συγκεκριμένα, το 2010 όταν η εναγομένη 1 μαζί με τον πρώην σύζυγο της (Ashot Egiazaryan) ο οποίος είναι ξάδελφος του, μετακόμισαν μαζί με τα παιδιά τους από την Ρωσία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ο ίδιος τους παραχώρησε «για χρήση» το σπίτι του (655 [ ], Beverly Hills, m [ ]) το οποίο του ανήκε ιδιοκτησιακά από το 1999, «χωρίς να ζητήσει ενοίκιο». Η εναγόμενη 1 κατά την διαδικασία διαζυγίου της με τον πρώην σύζυγο της, ισχυρίστηκε πως το ακίνητο ανήκε στον τελευταίο και όχι στον ενάγοντα και διεκδίκησε την ιδιοκτησία του. Η αξίωση της εν τέλει απερρίφθη από το Οικογενειακό Δικαστήριο του Los Angeles στην Καλιφόρνια (αντίγραφο της απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο ΝΠ6). Ο ενάγοντας αποδίδει την μη κατάρτιση γραπτής συμφωνίας για την πώληση των μετοχών, σ΄ αυτή την «οικογενειακή σύνδεση» που υπήρχε μεταξύ του ιδίου και της εναγομένης
2. Κατά τον ενάγοντα, η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων «πιθανόν» να καταστήσει άνευ αντικειμένου την αξίωση του. Η ίδια η φύση των περιουσιακών στοιχείων των οποίων επιζητείται η δέσμευση, ικανοποιεί «το επείγον» ως δικαιοδοτικό όρο. Η έκδοση δε των διαταγμάτων δεν θα επιφέρει καμμιά ζημιά στους εναγόμενους, αφού διατηρείται το status quo. Οι εναγόμενοι 1, 3 και 4 - καθ΄ ων η αίτηση, κατεχώρησαν Ένταση προβάλλοντας εννέα

(9)Λόγους προεξάρχοντος του Λόγου πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Αρ. 14/60), αναφορικά με την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων. Επί μέρους προβάλλουν πως το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) κλίνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, επειδή η ζημιά που θα υποστούν οι καθ΄ων η αίτηση από την οριστικοποίηση των Διαταγμάτων, θα είναι πολύ μεγαλύτερη από οποιανδήποτε ζημία ήθελε υποστεί ο ενάγοντας. Πως ο τελευταίος όχι μόνο έχει παραβιάσει το καθήκον του για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, κατά την εξέταση της Αίτησης του μονομερώς, αλλά εσκεμμένα παραπλάνησε το Δικαστήριο κατά το εν λόγω στάδιο. Πως με ό,τι ετέθη ενώπιον του Δικαστηρίου δεν ικανοποιείτο το στοιχείο του κατεπείγοντος. Πως η αγωγή και η διαδικασία της υπό κρίση Αίτησης συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of Court process) καθότι καταχωρήθηκαν και παρουσιάστηκαν από τον αιτητή σε πλήρη συνεργασία (full co-operation) και με δόλιο σχεδιασμό (fraudulent design) με τον πρώην σύζυγο (Ashot Egiazaryan) της καθ΄ης η αίτηση 1, ώστε να την εξαναγκάσουν να τερματίσει τις δικαστικές διαδικασίες που έχει καταχωρίσει στο Δικαστήριο της Πολιτείας της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ και/ή στα Δικαστήρια του Λιχτενστάιν, με τις οποίες η καθ΄ης η αίτηση 1 αξιώνει το 50% της κοινής ή οικογενειακής περιουσίας (community property) που αποκτήθηκε με τον πρώην σύζυγο της κατά την διάρκεια του γάμου τους. Πως η αγωγή και η διαδικασία της Αίτησης έχουν χρησιμοποιηθεί και θα χρησιμοποιηθούν από τον αιτητή και τον Ashot Egiazaryan και τους συνεργάτες τους, ως όχημα ή εργαλείο εξάσκησης εκβιασμού και πίεσης (blackmail and pressure) προς την καθ΄ης η αίτηση 1 ή τους καθ΄ων η αίτηση 1, 3 και 4. Τέλος προβάλλεται πως η ισχύς του Ενδιάμεσου Διατάγματος έχει λήξει και δεν έχει δεόντως ανανεωθεί κατά την ημερομηνία που τούτο ήταν επιστρεπτέο (returnable) και ως εκ τούτου «κανένα διάταγμα δεν ισχύει ή υπάρχει». Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από μία πολυσέλιδη Ένορκη Δήλωση (καλύπτει αχρείαστα 52 σελίδες) του Χριστόδουλου Νεοφύτου, δικηγόρου στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους καθ΄ων η αίτηση-εναγομένους 1, 3 και 4, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Όπως ο ομνύων αναφέρει, οι καθ΄ ων η αίτηση διαμένουν εκτός Κύπρου και ένεκα των ταξιδιωτικών περιορισμών που επιβλήθηκαν λόγω της πανδημίας (covid-19), αλλά και λόγω άλλων επαγγελματικών δεσμεύσεων τους, δεν μπορούσαν να επισκεφθούν την Κυπριακή Δημοκρατία προκειμένου να προβούν οι ίδιοι στην κατάρτιση της Ένορκης Δήλωσης. Συνοπτικά, ο Νεοφύτου αναφέρει τα εξής: Η καθ΄ης η αίτηση 1 (στην συνέχεια «η N.») παντρεύτηκε το 1987 με τον Ashot Ergiazaryan (στην συνέχεια «ο Ashot») και από τον γάμο τους απέκτησαν τέσσερα

(4)παιδιά, την A.

(1993), τον G.

(1994), τον S.

(1998)και τον A.

(2001). Μετά από 33 χρόνια γάμου πήραν διαζύγιο στις 10 Δεκεμβρίου 2020. Την δεκαετία του 1990, η N. και ο Ashot προέβησαν, μαζί, σε διάφορες πετυχημένες επενδύσεις στον τραπεζικό τομέα, στον τομέα των ακινήτων (real estates) και στην βιομηχανία πετρελαίου (oil industry). Το 1990 η N. και ο Ashot αγόρασαν ένα οικόπεδο στην πολυτελή περιοχή [ ], περιφέρεια Μόσχας (περιοχή όπου οι ηγέτες του κομμουνιστικού κόμματος έκτιζαν τις εξοχικές τους κατοικίες) και συγκεκριμένα στην [ ] 1, επαρχία [ ]. Το οικόπεδο ενεγράφη το 2004 επ΄ονόματι του Ashot και το ζεύγος ξεκίνησε τότε την ανέγερση της οικογενειακής του κατοικίας (στην συνέχεια «η οικογενειακή κατοικία [ ]»). Η N. ήταν αυτή που λάμβανε όλες τις αποφάσεις για την κατασκευή της οικίας. Όλα τα συμβόλαια συνήφθησαν στο όνομα της και τα χρήματα πληρώθηκαν από τον προσωπικό της τραπεζικό λογαριασμό. Παρόλο που το οικόπεδο ενεγράφη επ΄ ονόματι του Ashot, σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο, η κατοικία θεωρείται οικογενειακό περιουσιακό στοιχείο, αφού έχει αποκτηθεί κατά την διάρκεια του γάμου μέσω οικογενειακών κεφαλαίων. Μεταξύ των οικογενειακών επενδύσεων του ζεύγους, περιλαμβανόταν και το ξενοδοχείο «Moscow» (Moskva Hotel). Η συγκεκριμένη επένδυση οδήγησε σε διαφορές και αντιδικίες του Ashot με συγκεκριμένα άτομα (μεταξύ αυτών και με τον Ρώσσο ολιγάρχη Kerimov). Tο 2010, ο Ashot, λόγω των ποινικών διαδικασιών που ξεκίνησαν eναντίον του και των απειλών που δέχθηκε για την ζωή του, έφυγε από τη Ρωσία και εγκαταστάθηκε στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Λίγο μετά, τον ακολούθησαν η N. και τα παιδιά τους. Διέμεναν στο Beverly Hills ([ ]) στην Καλιφόρνια (στη συνέχεια «η οικογενειακή κατοικία [ ]»). Εν γνώσει της N., ο Ashot υπέβαλε αίτηση για πολιτική άσυλο στις ΗΠΑ. Τον Απρίλιο του 2010, ο Ashot ζήτησε την συγκατάθεση της N. ώστε να μεταβιβάσει την οικογενειακή κατοικία [ ] στην NGY Holdings Ltd (εναγομένη 2 εταιρεία), προκειμένου να προστατεύσει το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο από τους επιχειρηματικούς πιστωτές (business creditors) του. Η N. δεν ένοιωθε ασφαλής με την ιδέα της απόκρυψης περιουσιακών στοιχείων από τους πιστωτές και εξέφρασε την ανησυχία της στον Ashot. Ο τελευταίος της υποσχέθηκε πως θα της μεταβίβαζε το 50% των μετοχών της εναγομένης 2, εντός τριών

(3)εβδομάδων. Η N. παραχώρησε την συγκατάθεση της, πιστοποιημένη από πιστοποιούντα υπάλληλο (notary) και στις 25 Μαΐου του 2010, η κατοικία ενεγράφη επ΄ ονόματι της εναγομένης

1. Ο Ashot ωστόσο δεν τήρησε την υπόσχεσή του σε σχέση με την μεταβίβαση των μετοχών στην N., μέχρι και τον Φεβρουάριο του
2. Η εναγομένη 2 εταιρεία, NGY Holdings Ltd ήταν μία αδρανής (dormant) Κυπριακή εταιρεία χωρίς περιουσιακά στοιχεία και κατά τον χρόνο μεταβίβασης σ΄ αυτή της οικογενειακής κατοικίας [ ], μέτοχοι κατά 50% έκαστος, ήταν οι εταιρείες MPH Law Services Ltd και MPH Law Secretarial Ltd. Οι συγκεκριμένες, είναι εταιρείες παροχής υπηρεσιών που ανήκουν και ελέγχονται από την δικηγορική εταιρεία ΧΑΒΙΑΡΑΣ & ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΔΕΠΕ, οι οποίοι ενεργούν ως δικηγόροι, νομικοί σύμβουλοι και πάροχοι υπηρεσιών του Ashot και των εταιρειών του για πολλά χρόνια, περίπου από το 2009-
3. Οι Εταιρείες Υπηρεσιών του Ομίλου MPH (ο συγκεκριμένος όμιλος εταιρειών ανήκει και ελέγχεται από το γραφείο ΧΑΒΙΑΡΑΣ & ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΔΕΠΕ) κατέχουν πολλά περιουσιακά στοιχεία, τόσο του Ashot όσο και της N. Ο Ashot ήταν ο πραγματικός δικαιούχος (UBO) της NGY Holdings. Το 2014, η N. «ανακάλυψε» ότι ο Ashot είχε εξωσυζυγική σχέση με κάποια O. S., στην οποία παραχώρησε, μέσω τραπεζικών μεταφορών, εκατοντάδες χιλιάδες Δολάρια, την περίοδο 2011-
4. Συνεπεία τούτου, η N. κίνησε διαδικασία διαζυγίου (κινήθηκαν δύο διαδικασίες, οι οποίες ήσαν χρονοβόρες αφού ο Ashot προσπάθησε να τις καθυστερήσει) στο Ανώτατο Δικαστήριο της πολιτείας Καλιφόρνια στην Κομητεία του Los Angeles. Η εταιρεία NGY Holdings Ltd και η οικογενειακή κατοικία [ ] (η αξία της δηλώθηκε στο ποσό των 20 εκατομμυρίων Δολαρίων Αμερικής περίπου) είχαν περιληφθεί από την N., στα στοιχεία της οικογενειακής περιουσίας (και ο ίδιος ο Ashot περιέλαβε την κατοικία [ ] ως μέρος των περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν κατά την διάρκεια του γάμου του με την N., σε Δήλωση Αποκάλυψης ημερομηνίας 30.9.2016 που έγινε στα πλαίσια της 1ης διαδικασίας διαζυγίου). Η N. κατέθεσε εναντίον του Ashot και Αίτηση Πτώχευσης ώστε να τον αποτρέψει από του να την εκδιώξει παράνομα από την οικογενειακή κατοικία [ ]. Στα πλαίσια διευθέτησης της, ο Ashot και η N. κατέληξαν σε συμφωνία διακανονισμού, η οποία εξασφάλιζε το δικαίωμα της N. να παραμείνει στην οικογενειακή κατοικία [ ] για μία συμφωνημένη περίοδο και την υποχρέωση του Ashot να πληρώνει τους πιστωτές του από την δική του (ξεχωριστή) περιουσία. Η συμφωνία προέβλεπε επίσης και ένα «συμφωνημένο διαχωρισμό των κοινών περιουσιακών τους στοιχείων». Εκτός από την μεταβίβαση του 50% των μετοχών της NGY Holdings στο όνομα της N., ο διαχωρισμός της κοινής περιουσίας ουδέποτε συμφωνήθηκε ή υλοποιήθηκε. Η οικογενειακή κατοικία [ ] ανήκει ιδιοκτησιακά σε μία εταιρεία, την Endrino Corp, τις μετοχές της οποίας κατέχει ως αντιπρόσωπος και εμπιστευματοδόχος (nominee and trustee) του Ashot, ο εξάδελφος του S. E. (στη συνέχεια «ο Suren»), ενάγοντας στην παρούσα αγωγή. Το ακίνητο, το οποίο ήταν οικογενειακή περιουσία, αγοράστηκε το 1999 από κεφάλαια που παραχώρησε ο Ashot. Η N. μαζί με τα παιδιά κατοικούσαν εκεί από τότε, χωρίς να πληρώνουν ενοίκιο. Ο Ashot ξεκίνησε διαδικασίες στις ΗΠΑ με σκοπό την έξωση της N. και των παιδιών από την κατοικία. Ο Suren ποτέ δεν παρουσιάστηκε για να καταθέσει στις δικαστικές διαδικασίες, αφού η κατοικία [ ], ουσιαστικά δεν του ανήκε. Ο Suren χρηματοδοτείται από τον Ashot για «όλη του τη ζωή», αφού ο ίδιος δεν είναι οικονομικά ευκατάστατος και χρησιμοποιείται από τον τελευταίο «για χρόνια» ως εκπρόσωπος (nominee) του για να κατέχει τα περιουσιακά του στοιχεία, προκειμένου να τα προστατεύσει από «επιθέσεις που λαμβάνουν χώρα από διάφορους πιστωτές του Ashot». Σύμφωνα με την διευθέτηση μεταξύ του Ashot και της N. στα πλαίσια της προαναφερόμενης Αίτησης Πτώχευσης, στις 16 Φεβρουαρίου 2016, η MPH Law Services μεταβίβασε, σύμφωνα με τις οδηγίες του Ashot, to 50% της NGY Holdings στην N.. Το Έγγραφο Μεταβίβασης (Deed of Transfer) καθώς και όλα τα σχετικά έγγραφα, συντάχθηκαν από τους ΧΑΒΙΑΡΑΣ & ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΔΕΠΕ, που συντόνισαν την μεταβίβαση. Όλα τα προσχέδια των Εγγράφων που ετοιμάστηκαν (Έγγραφο Μεταβίβασης Μετοχών, Ψήφισμα του διευθυντή της NGY για έγκριση της μεταβίβασης και η Συμφωνία Παροχής Υπηρεσιών), στάληκαν με ηλεκτρονικό μήνυμα στις 29.1.2016, από τους ΧΑΒΙΑΡΑΣ & ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΔΕΠΕ και συγκεκριμένα από τον Λούκα Χαβιαρά στον Ashot, ο οποίος με τη σειρά του τα προώθησε όλα στις 2.2.2016, με ηλεκτρονικό μήνυμα στην N. Κατά τον ομνύοντα, οι ισχυρισμοί του ενάγοντα ότι πώλησε το 50% των μετοχών της NGY Holdings στην N., είναι αβάσιμοι, αναληθείς και παραπλανητικοί, αφού από το περιεχόμενο της αλληλογραφίας (Τεκμήρια 21 και 22 στην Ένορκη του Δήλωση) φαίνεται «σαφώς» ποιος έδωσε οδηγίες για την μεταβίβαση των μετοχών. Το 2017, ο Ashot προσέγγισε την N. και την πληροφόρησε ότι έπρεπε να μεταβιβάσει το 50% του μεριδίου της στην NGY Holdings, για να το «προστατεύσει» από κάποιον Smagin που ήταν πιστωτής του. Η N., η οποία είχε δανειστεί σε προγενέστερο χρόνο χρήματα από τον ανηψιό της N. T. (εναγόμενο 4), εισηγήθηκε στον τελευταίο να του μεταβιβάσει τις μετοχές, ως εξασφάλιση (security) για την αποπληρωμή των δανείων. Την 16.11.2017, η N. και η Priority Links Ltd (εναγομένη 3), της οποίας ο Nikolai ήταν «100% ιδιοκτήτης» συνήψαν μία «Συμφωνία Διευθέτησης», με την οποία η N. συμφώνησε να μεταβιβάσει το 50% των μετοχών της στην NGY Holdings ως αντιπαροχή για την πληρωμή των δανείων. Η μεταβίβαση των μετοχών έγινε «με την πλήρη γνώση και συμμετοχή του Ashot» (υπό την ιδιότητα του ως ιδιοκτήτη του υπολοίπου 50% των μετοχών της NGY Holdings). Κατά τον ομνύοντα, οι ισχυρισμοί του ενάγοντα ότι «μόλις πρόσφατα ανακάλυψε» την μεταβίβαση των μετοχών (ενώ αυτή έγινε πριν από τέσσερα χρόνια) είναι «εντελώς αβάσιμοι και παραπλανητικοί», επειδή όχι μόνο ο Ashot γνώριζε και συναίνεσε «σε μια τέτοια μεταβίβαση», αλλά επειδή η MPH Law Secretarial Ltd, εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του άλλου 50% των μετοχών της NGY Holdings (τις οποίες κατέχει ως εμπιστευματοδόχος και αντιπρόσωπος του Ashot) παραιτήθηκε από τα δικαιώματα προαίρεσης της (pre-emption rights), σύμφωνα με το καταστατικό της NHY Holdings, με σκοπό να επιτευχθεί μια τέτοια μεταβίβαση. Μετά την μεταβίβαση του 50% των μετοχών της NGY Holdings, η N. και τα παιδιά της συνέχιζαν να διαμένουν στην οικογενειακή κατοικία [ ]. Το κόστος λειτουργίας, συντήρησης και οι λογαριασμοί κοινής ωφελείας καθώς και άλλοι φόροι πληρώνοντο μόνο από την N. Τον Ιούνιο του 2020, ο Ashot καταχώρησε αίτηση διαζυγίου σε Ρωσικό Δικαστήριο. Τον Μάιο του 2021, καταχώρησε αίτηση περιουσιακών διαφορών με την οποία αξιώνει το 50% «διάφορων» περιουσιακών στοιχείων ανά τον κόσμο, περιλαμβανομένων των οικογενειακών κατοικιών [ ] και [ ]. Ο Ashot χρησιμοποίησε τα υπό κρίση Προσωρινά Διατάγματα για να εκδιώξει την N. από την οικογενειακή κατοικία [ ] και να λάβει ο ίδιος τον έλεγχο της κατοχής της, ασκώντας έτσι πίεση και εκβιάζοντας την N. για να τερματίσει τις δικαστικές διαδικασίες εναντίον του (από το απόγευμα της 19.7.2021, 10-15 ένοπλοι Τσετσένοι άνδρες «στρατοπέδευσαν» στην κατοικία και ελέγχουν «όλες τις πτυχές, συμπεριλαμβανομένου του ποιος μπαίνει ή ζει στο σπίτι κλπ»). Καταληκτικά είναι η θέση του ομνύοντα πως η αγωγή και η υπό κρίση Αίτηση συνιστούν μέρος της στρατηγικής και του δόλιου σχεδιασμού του Ashot, να εκβιάσει την N. και να την αναγκάσει να τερματίσει τις δικαστικές διαδικασίες που ήγειρε εναντίον του για την απόκτηση του 50% των περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν κατά την διάρκεια του γάμου των. Κατά την ακρόαση της Αίτησης και οι δύο πλευρές υπεραμύνθηκαν των θέσεων τους με αναφορά σε νομολογία. Είναι καλά γνωστό ότι το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και οι Κανονισμοί, προσδιορίζουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο [Demades V. Studio

(1996)1AAΔ και Αίτηση Χάρη Φεσσά

(1990)1 ΑΑΔ 704]. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1AAΔ 557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.

(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία.

(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ΄ ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή

(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255]. Το Δικαστήριο στην εξέταση κατά πόσο θα διατηρήσει ή θα ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas

(1984)1 AAΔ 263, αυτό ανάγεται κατ΄ εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθησαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 ΑΑΔ 248, 269, 270. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υπέδειξε και η Οδυσσέως (ανωτέρω) σελ. 569, αλλά η αξιολόγηση πρέπει να γίνεται μέσα σ' αυτά τα περιορισμένα πλαίσια. Έχει θεμελιωθεί από παλιά ότι το Δικαστήριο και δεδομένου ότι αυτό έχει τις καταβολές του στο Δίκαιο της Επιείκειας μπορεί, χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος, να το ακυρώσει αν διαφανεί ότι έχει γίνει τέτοια απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, που ενδεχόμενα να επηρέασε το Δικαστήριο το οποίο άλλως θα μπορούσε να μην το είχε εκδώσει. Το αξίωμα αυτό έχει κατ΄ επανάληψη τεθεί μέσα από τη νομολογία, σχετικές αποφάσεις δε των Αγγλικών Δικαστηρίων επί του θέματος έχουν υιοθετηθεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια πλήρως (δέστε τις επτά προτάσεις του Ralph Gibson L.J. στην Brink's Mat Ltd v. Elcombe

(1988)1 WLR 1350 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου (ανωτέρω). Παρομοίως και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει υποδείξει το θεμελιώδες πρόβλημα που δυνατό να προκύψει από την απόκρυψη γεγονότων, όπως υποδεικνύει η υπόθεση Ahmad Zein v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ Π.Ε. 10494 ημερ. 27/4/2000, η οποία υιοθέτησε προηγούμενη νομολογία όπως την Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου Π.Ε. 9610, ημερ. 31.3.1998. Αναφορικά με τα διατάγματα τύπου «Mareva» έχει λεχθεί νομολογιακά πως σκοπός ενός τέτοιου διατάγματος, είναι όχι μόνο η παρεμπόδιση μεταφοράς περιουσιακών στοιχείων του εναγομένου εκτός δικαιοδοσίας των Κυπριακών δικαστηρίων αλλά και η παρεμπόδιση του εναγομένου να τα εξανεμίσει εντός της δικαιοδοσίας. Και τούτο ώστε να μην μείνει ανικανοποίητος ο ενάγοντας σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ του. Η έκδοση ενός διατάγματος τύπου «Mareva» διέπεται επίσης από τις πρόνοιες του άρθρου 32

(1)του Νόμου 14/60. Επίσης, νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως ένα διάταγμα μπορεί να ακυρωθεί και όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος δεν υφίστατο ουσιαστικά και έτσι το βάθρο της εξουσίας του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα σε μονομερή βάση παρακάμπτοντας την συνήθη διαδικασία της ακρόασης και του άλλου μέρους στη διαφορά, ελλείπει [Stavros Hotels Apartments Ltd (No.2)

(1994)1 AAΔ 836, 841 και Babel Boutique Ltd

(1995)1 AAΔ 947, 954]. Προτού το Δικαστήριο εξετάσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης ενός διατάγματος με βάση το Άρθρο 32 του Ν. 14/60, θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο είχε δικαιοδοσία να εκδώσει το διάταγμα που έκδωσε μονομερώς, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι θα πρέπει να είχε καταδειχθεί ενώπιον του το επείγον της έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος. Έχουν εδώ εφαρμογή οι πρόνοιες του ΄Αρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6. Στο μονομερές στάδιο της αίτησης ο παράγοντας του χρόνου είναι σημαντικός. Ο αιτητής θα πρέπει στο στάδιο εκείνο να δείξει το κατ΄ επείγον της αίτησης, ώστε να δικαιολογείται η μονομερής εξέταση της και η παράκαμψη του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης και του δικαιώματος της άλλης πλευράς να ακουστεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Το Άρθρο 9

(1)του Κεφ. 6 έχει εφαρμογή εξαιρετικώς και μόνο προκειμένου περί επειγουσών ή άλλων ειδικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος ex parte. Στην υπόθεση Χ΄΄Βασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd

(2004)1 (A) A.A.Δ. 203, στη σελίδα 207 ο Δικαστής Πικής έθεσε το θέμα ως εξής:- «....... Η αδράνεια του εφεσείοντος να ζητήσει θεραπεία μόλις τα κρίσιμα γεγονότα περιήλθαν σε γνώση του αναιρεί το κατ΄ επείγον του αιτήματος. Κατεπείγον θεωρείται ζήτημα, το οποίο περιέρχεται σε γνώση του προσφεύγοντος σε χρόνο που δεν του παρέχεται η δυνατότητα κίνησης των νενομισμένων διαδικασιών προς γνωστοποίηση του αιτήματος του στον αντίδικο του και εξασφάλιση του δικαιώματος του δευτέρου να ακουστεί. Λόγοι, συνυφασμένοι με την πεμπτουσία της απονομής της δικαιοσύνης, επιβάλλουν την παροχή ευκαιρίας ακρόασης στον αντίδικο, πριν το Δικαστήριο επιληφθεί θέματος που επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα κατά νόμο συμφέροντα του. Η παροχή θεραπείας ερήμην του αντιδίκου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο μπορεί να αναζητηθεί μόνο, εφόσον εξ αντικειμένου δεν παρέχεται άλλο μέσο προστασίας των δικαιωμάτων του αιτούντος.» Όπως έχει επίσης νομολογηθεί, το κρίσιμο στοιχείο για την Αίτηση και την εξέταση του ζητήματος της ύπαρξης του στοιχείου του κατεπείγοντος, δεν είναι ο χρόνος έγερσης της Αγωγής και ο χρόνος που προέκυψε το αγώγιμο δικαίωμα ενός Αιτητή, αλλά ο χρόνος πληροφόρησης του Αιτητή για την δυνατότητα του να επιτύχει την ενδιάμεση αυτή θεραπεία. Παρόλο που το στοιχείο αυτό θα πρέπει να εξεταστεί πρωταρχικά, στην προκειμένη περίπτωση θα προχωρήσω πρώτα στην εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32. Κρίνω πως με αυτό τον τρόπο θα δοθεί απάντηση και στο συγκεκριμένο ζήτημα. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση και στις προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούνται, ώστε τα προσωρινώς εκδοθέντα Διατάγματα να οριστικοποιηθούν. Βάσει των στοιχείων που αναδύονται από το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και την Έκθεση Απαίτησης, βρίσκω ότι η πρώτη προϋπόθεση (ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση) του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, πληρείται. Αυτή φυσικά είναι η ευκολότερη προϋπόθεση να ικανοποιηθεί. Νομολογικά έχει λεχθεί πως μόνο σε «κραυγαλέες» περιπτώσεις, όπου η αγωγή στερείται σοβαρότητας ή δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα ή συζητήσιμο θέμα, η αίτηση απορρίπτεται λόγω μη εκπλήρωσης αυτής της προϋπόθεσης. Εν προκειμένω αποκαλύπτεται αναγνωρισμένη αιτία αγωγής, αφού η βάση της αγωγής στηρίζεται σε κατ΄ ισχυρισμό παράβαση σύμβασης (πώληση μετοχών) καθώς και σε κατ΄ ισχυρισμόν, πάντα, παραβίασης συγκεκριμένων δικαιωμάτων του ενάγοντα. Η δεύτερη προϋπόθεση (η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας) είναι σύμφωνα με την νομολογία «βαθύτερη». Δεν αναμένεται φυσικά η προσκόμιση εκτενούς μαρτυρίας από τον αιτητή - υποχρέωση η οποία μετατίθεται για την μετέπειτα ακροαματική διαδικασία και εντάσσεται στην εν γένει υποχρέωση ενός διαδίκου να αποσείσει από τους ώμους του το βάρος απόδειξης - αναμένεται, όμως, η παρουσίαση συνδετικών και στοχευμένων στοιχείων έτσι ώστε να τύχουν, όχι αξιολόγησης αλλά θεώρησης από το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της κρίσης του. Εν προκειμένω, κρίνω πως η εν λόγω προϋπόθεση, για τους λόγους που θα εξηγήσω στην συνέχεια, δεν ικανοποιείται. Με τα στοιχεία που προσκόμισαν οι καθ΄ων η αίτηση δημιούργησαν ρήγματα στην υπόθεση του αιτητή. Συμφωνώ με την θέση του συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση πως η εκδοχή του αιτητή ότι μέχρι και το 2016 ήταν ο δικαιούχος του 100% των μετοχών της NGY Holdings Ltd, παρέμεινε μέχρι τέλους σε επίπεδο ισχυρισμού αφού κανένα σχετικό έγγραφο και κανένα στοιχείο προσκομίστηκε. Αντίθετα, οι καθ΄ων η αίτηση, οι οποίοι υπεστήριξαν ότι δικαιούχος του 100% των μετοχών της NGY Holdings ήταν ο Ashot, προσκόμισαν σχετική αλληλογραφία (Τεκμήρια 21 και 22 στην Ένορκη Δήλωση Νεοφύτου), η οποία καταδεικνύει την προσωπική εμπλοκή του Ashot στην διαδικασία μεταβίβασης του 50% της NGY Holdings στην N. Βέβαια, το ποιός ήταν ο πραγματικός δικαιούχος του συνόλου των μετοχών, θα αποφασιστεί στο κατάλληλο στάδιο της υπόθεσης και όχι τώρα, πλην όμως τα συγκεκριμένα στοιχεία πλήττουν την υπόθεση του αιτητή, αφού θέτουν εν αμφιβόλω την εκδοχή του ότι ο ίδιος ήταν ο δικαιούχος των μετοχών. Συμφωνώ επίσης με την θέση της Υπεράσπισης πως ο αιτητής προέβαλε αντικρουόμενους ισχυρισμούς όσον αφορά την μη κατάρτιση γραπτής συμφωνίας. Ενώ παρουσιάζει την N. ως «σφετεριστή» περιουσίας που δεν της ανήκει, αφού, όπως ο ίδιος αναφέρει διεκδικούσε την κατοικία [ ] στην Αμερική, η οποία ανήκει στον ίδιο και όχι στον εξάδελφο τους Ashot, σύζυγο της N., εν τούτοις, τον Φεβρουάριο του 2016, της «δείχνει» εμπιστοσύνη λόγω αυτής της «οικογενειακής σύνδεσης» και δεν επιζητεί την αποτύπωση της συμφωνίας πώλησης των μετοχών, γραπτώς. Τέλος, στοιχείο διάβρωσης της υπόθεσης του αιτητή είναι και το ίδιο το Έγγραφο Μεταβίβασης των μετοχών, το οποίο ο αιτητής παρέλειψε να προσκομίσει στο Δικαστήριο. Στο Έγγραφο (Τεκμήριο 20 στην Ένορκη Δήλωση Νεοφύτου που συνοδεύει την Ένσταση) αναφέρεται πως η αντιπαροχή για την μεταβίβαση των μετοχών κατεβλήθη (αυτολεξεί αναφέρεται «.for good and valuable consideration which we declare that we have received from N. T. .»). Θεωρώ πως τα εν λόγω στοιχεία διαβρώνουν την υπόθεση του αιτητή, σε βαθμό που η δεύτερη προϋπόθεση να μην ικανοποιείται. Παρόλο που η τύχη της Αίτησης έχει κριθεί, αφού και οι τρεις

(3)προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, θα πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά, κρίνω πως δεν ικανοποιείται ούτε η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32. Η εν λόγω προϋπόθεση είναι συνυφασμένη με το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, ικανοποιείται όχι μόνο όταν η επιδίκαση αποζημιώσεων δεν θα ήταν επαρκής θεραπεία αλλά και στην περίπτωση όπου υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορέσει ο Εναγόμενος να ικανοποιήσει απόφαση που ενδεχομένως ληφθεί εναντίον του. Όπως προκύπτει από την σχετική νομολογία, η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής πλήρους δικαιοσύνης επεκτείνεται και στο στάδιο της εκτέλεσης της απόφασης [βλ. Παντελίδη ν. Πιερή

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.2111, Larticon Ltd v. Detergenta Developments Ltd

(2004)1 A.A.Δ.1121]. Ο χρηματικός παράγοντας όμως δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη και εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, λαμβάνονται υπόψη και άλλα μεταβλητά κριτήρια (Βλ. Κώστας Κυρίσαββα και άλλος ν. Χάρη Κύζη

(2011)1 Β ΑΑΔ 1245). Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co of USA

(1977)1 ΑΑΔ, 1791, λέχθηκε ότι το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να καταδεικνύει πως οι καθ΄ων η αίτηση προτίθενται να αποξενώσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία έτσι ώστε να μην καταστεί εφικτή η εκτέλεση της απόφασης σε περίπτωση που αυτή εκδοθεί εναντίον τους. Ούτε έχει προβληθεί ισχυρισμός ούτε έχουν προσκομιστεί στοιχεία που να καταδεικνύουν πως σε περίπτωση που εξασφαλιστεί απόφαση εναντίον των καθ΄ων η αίτηση, αυτοί δεν θα είναι σε θέση να την ικανοποιήσουν είτε λόγω αφερεγγυότητος είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Σχετική με την εν λόγω προϋπόθεση είναι η παράγραφος 21 της Ένορκης Δήλωσης Πελαβά που υποστηρίζει την Αίτηση, όπου γίνεται μια γενική αναφορά στον κίνδυνο να αποξενώσουν οι καθ΄ ων η αίτηση «.οποιαδήποτε άλλα περιουσιακά στοιχεία πιθανόν να έχουν εντός και εκτός της Δημοκρατίας». Όπως έχει λεχθεί νομολογιακά, οι γενικόλογες και ασύνδετες από πλευράς γεγονότων αναφορές, δεν επαρκούν. Θα πρέπει σε κάθε υπόθεση να εξηγείται, στην βάση ποιών γεγονότων υπαρκτών, επαπειλούμενων ή τουλάχιστον πιθανών, κινδυνεύει η ορθή και αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης κατά την κανονική ακροαματική διαδικασία. Στη βάση των προαναφερθέντων, δεν χρειάζεται να εξεταστεί οποιαδήποτε άλλη παράμετρος της διαφοράς. Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω πως τα Διατάγματα θα πρέπει να ακυρωθούν και η Αίτηση να απορριφθεί. Δια ταύτα, η Αίτηση απορρίπτεται. Τα εκδοθέντα Διατάγματα ακυρώνονται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων 1, 3 και 4 - καθ΄ ων η αίτηση και σε βάρος του ενάγοντα - αιτητή. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο