Ν. Χ. κ.α. ν. Themis Portfolio Management Holdings Limited κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης/Έφεσης: 142/2022, 21/7/2022

(4), 44(Δ) 44(Ε), 44(Στ), 44(Ζ), 44(Η), 44(Θ), 44(Ι), 44(ΙΑ), 44(ΙΒ), 44(ΙΓ), 44(ΙΔ), 44(ΙΕ) και 44(ΙΑΑ), στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος (ΚΕΦ.224) άρθρα 1,2,3, 80 και 81, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση), στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμός του 1956 (622/1956) άρθρα 1-18, στα άρθρα 18 και 19 του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου - Ν.169(Ι)/2015 στα άρθρα 30 και 152 του Συντάγματος, στο άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στην Γενικές και/ή Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται δέκα

(10)Λόγοι για τους οποίους επιζητείται η ακύρωση της διαδικασίας, οι οποίοι συνοψίζονται ως ακολούθως:

1. Οι εφεσίβλητοι 1 και 2 δεν επέδωσαν στους εφεσείοντες 1 και 2, την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» με συστημένο ταχυδρομείο, όπως ορίζει ο Νόμος και ως εκ τούτου «έχει εμφιλοχωρήσει παρανομία σε σχέση με το νόμιμο της επίδοσης». Διευκρινίζεται πως η εφεσίβλητη 1, επέδωσε στον εφεσείοντα 2 στις 4.4.2022, με ιδιώτη επιδότη, δύο Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ», με ημερομηνία 2.3.2022, ενώ σύμφωνα με την σχετική Νομοθεσία, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» θα έπρεπε να επιδοθεί τόσο προς την εφεσείουσα 1 ως ενυπόθηκο οφειλέτη, όσο και προς τον εφεσίβλητο 2 ως πρωτοφειλέτη, με συστημένο ταχυδρομείο.
2. Η εφεσίβλητη 1 δεν επέδωσε και/ή δεν επέδωσε δεόντως την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» προς όλα τα Ενδιαφερόμενα Πρόσωπα και/ή Μέρη, όπως ορίζει ο Νόμος, περιλαμβανομένης της εφεσίβλητης 2 η οποία, στις 18.9.2015 καταχώρησε αίτηση για «αναγκαστική» πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Διευκρινίζεται πως η εφεσίβλητη 1 κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας, παρέλειψε να επιδώσει και/ή να επιδώσει δεόντως μέσω συστημένου ταχυδρομείου, την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» προς την εφεσίβλητη 2, ως Ενδιαφερόμενο Μέρος στην διαδικασία του πλειστηριασμού, αφού η τελευταία έχει δικαίωμα σε μέρος του εκπλειστηριάσματος, στη βάση της αίτησης της ημερομηνίας 18.9.
4. Δεν απεστάλη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» που να αναφέρεται στο όνομα του εφεσείοντα 2 Σ. Γ., ως πρωτοφειλέτη του χρέους. Κατά τους εφεσείοντες, οι δύο Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 2.3.2022, απευθύνοντο, η μία προς την εφεσείουσα 1 και η άλλη «προς κάποιο πρόσωπο ήτοι Γ. Σ. Γ.» και όχι στον εφεσείοντα 1 Σ. Γ.
5. Οι εφεσίβλητοι 1 και 2 δεν επέδωσαν στους εφεσείοντες 1 και 2, την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», με συστημένο ταχυδρομείο, ως ορίζει ο Νόμος, και ως εκ τούτου «έχει εμφιλοχωρήσει παρανομία σε σχέση με το νόμιμο της επίδοσης», με αποτέλεσμα η μεταγενέστερη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» που απεστάλη να είναι πρόωρη αφού ουδέποτε ξεκίνησε η προθεσμία πληρωμής του χρέους προς τους εφεσείοντες. Διευκρινίζεται πως η εφεσίβλητη 2 στις 29.9.2020, «απέστειλε» μέσω ιδιώτη επιδότη, στον εφεσείοντα 2, δύο «κοινοποιήσεις» της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», με ημερομηνία 1.9.2020, ενώ σύμφωνα με την νομοθεσία η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» θα έπρεπε να επιδοθεί τόσο προς την εφεσείουσα 1 ως ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και προς τον εφεσείοντα 2 ως πρωτοφειλέτη με συστημένο ταχυδρομείο.
6. Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι πρόωρη και έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή του χρέους προς τον ενυπόθηκο δανειστή, αφού οι εφεσίβλητοι παρέλειψαν να «αποστείλουν» Ειδοποίηση Τύπος «Ι» που να απευθύνεται και να καλεί προσωπικά τον εφεσείοντα 2 ως πρωτοφειλέτη να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό. Διευκρινίζεται πως ο εφεσείοντας 2 «έλαβε», στις 29.9.2020 μέσω ιδιώτη επιδότη, δύο «κοινοποιήσεις» της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», ημερομηνίας 1.9.2020, οι οποίες απευθύνοντο και οι δύο μόνο προς την εφεσείουσα 1, καλώντας την, «προσωπικά», να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό εντός 45 ημερών, διαφορετικά θα προχωρούσε η διαδικασία του πλειστηριασμού. Κατά τους εφεσειόντες, οι εφεσίβλητοι όφειλαν να αποστείλουν την συγκεκριμένη Ειδοποίηση προς τον εφεσείοντα 2, με την οποία να τον καλούν ως πρωτοφειλέτη να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό του χρέους. Είναι γι΄ αυτόν τον λόγο που θεωρούν πως η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» εστάλη πρόωρα, πριν «καν την έναρξη και σε κάθε περίπτωση πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής που θα έπρεπε να τεθεί προς τον εφεσείοντα 2».
7. Το ποσό που αναφέρεται στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ως οφειλόμενο, είναι διαφορετικό από το ποσό που αναφέρεται στην Ειδοποίηση Τύπος «Ι» και ως εκ τούτου η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν πληροί «τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις». Κατά τους εφεσείοντες, οι ίδιοι καλούνται με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» να πληρώσουν «διαφορετικό» ποσό από αυτό που εκαλούντο να πληρώσουν με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι».
8. Το ποσό που αναφέρεται ως οφειλόμενο στην Ειδοποίηση Τύπος «Ι», είναι «ασαφές και αόριστο», με αποτέλεσμα η εν λόγω Ειδοποίηση να μην πληροί τις απαιτούμενες από τον Νόμο προϋποθέσεις. Διευκρινίζεται πως στην Ειδοποίηση γίνεται αναφορά σε έξοδα (περιλαμβανομένων και των εξόδων της Ειδοποίησης Τύπος «Ι») χωρίς αυτά να καθορίζονται ρητώς και σαφώς. Επίσης, ο τόκος δεν αναφέρεται «ως συγκεκριμένο ποσό, αλλά ως ποσό στό επί τοις εκατό, το οποίο μάλιστα είναι ασαφές, αφού ενώ αρχικά αναφέρεται σε ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 1.75%, αμέσως μετά στην ίδια πρόταση αναφέρεται σε βασικό επιτόκιο τράπεζας προσαυξημένο κατά 1.75% επί τοις εκατόν ετησίως με κεφαλαιοποίηση των τόκων μία φορά τον χρόνο».
9. Η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν συνοδεύετο από «Κατάσταση Λογαριασμού» του οφειλόμενου χρέους, με αποτέλεσμα η εν λόγω Ειδοποίηση να μην πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Ειδικότερα, η εν λόγω Ειδοποίηση δεν συνοδεύετο από «Κατάσταση Λογαριασμού» που να περιέχει στοιχεία και πληροφορίες για την «χρεοπιστωτική πορεία του ενυπόθηκου χρέους, όλων των τόκων και όλων των συναφών εξόδων».
10. Οι εφεσίβλητοι δεν απέστειλαν προς τους εφεσείοντες, Ειδοποίηση Τύπος «Ι», προ της αποστολής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», με αποτέλεσμα η τελευταία Ειδοποίηση να «στάλθηκε πρόωρα και/ή να είναι πρόωρη». Διευκρινίζεται πως η εφεσίβλητη 1 «ουδέποτε» απέστειλε προς τους εφεσείοντες, Ειδοποίηση Τύπος «Ι», πριν την αποστολή της Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», αφού είναι η εφεσίβλητη 2 που «απέστειλε» στις 28.9.2020, μέσω ιδιώτη επιδότη, προς τον εφεσείοντα δύο κοινοποιήσεις της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» με ημερομηνία 1.9.
11. Διευκρινίζεται πως η εφεσίβλητη 1, όφειλε πριν την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», να αποστείλει Ειδοποίηση Τύπος «Ι», με την οποία να καλεί τους εφεσείοντες να καταβάλουν προς την ίδια το οφειλόμενο ποσό.
12. Η εφεσίβλητη 2 «εμποδίζεται» στην προώθηση του πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου, καθότι ουδέποτε ενημέρωσε είτε την εφεσείουσα 1 είτε τον εφεσείοντα 2 για την εξαγορά του ενυπόθηκου δανείου από την εφεσίβλητη 1 και ουδέποτε έδωσε το «δικαίωμα» στους εφεσείοντες να εξαγοράσουν το δάνειο. Διευκρινίζεται πως η εφεσίβλητη 1 ενήργησε κατά παράβαση του άρθρου 18

(1)του Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, (Ν.169(Ι)/2015) αφού δεν κοινοποίησαν στους εφεσείοντες την πρόθεση τους να πωλήσουν το δάνειο ώστε οι τελευταίοι να υποβάλουν πρόταση για εξαγορά του χρέους, εάν το επιθυμούσαν. Η Αίτηση/Έφεση υποστηρίζεται από τις Ένορκες Δηλώσεις των εφεσειόντων 1 και

1. Η εφεσείουσα 1, Ν. Χ., αναφέρει ότι είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ενυπόθηκου ακινήτου, στο οποίο διαμένει από το 1993, μαζί με τον σύζυγο της, εφεσείοντα 2 και τα τρία τους παιδιά. Μαζί τους διαμένει και η μητέρα της. Στο συγκεκριμένο ακίνητο το οποίο είναι η «πρώτη» τους κατοικία, στεγάζεται και ο χώρος εργασίας του συζύγου της, ο οποίος ασχολείται με «ανυψωτικά μηχανήματα». Η αγοραία αξία του ακινήτου, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Κτηματολογίου, ανέρχεται στις 903.900 ευρώ. Είναι παραδεκτό από πλευράς της, η εγγραφή της Υποθήκης Υ5908/2006, προς εξασφάλιση δανείου που έλαβε ο σύζυγος της, από την «τότε» Λαϊκή Τράπεζα. Όπως αναφέρει περαιτέρω, το 2013 τόσο το δάνειο όσο και η Υποθήκη είχαν «μεταβιβαστεί» στην Τράπεζα Κύπρου, εφεσίβλητη
2. Τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγος της εφεσείοντας 2, ουδέποτε ενημερώθηκαν ή συγκατατέθηκαν για την εν λόγω «μεταβίβαση». Κατά τα λοιπά, η εφεσείουσα 1 επαναλαμβάνει τους Λόγους της Αίτησης/Έφεσης και επιχειρηματολογεί υπέρ της έγκρισης της. Ο εφεσείοντας 2 επαναλαμβάνει τα όσα η εφεσείουσα 1 αναφέρει στην Ένορκη της Δήλωση. Είναι παραδεκτό από πλευράς του ότι στις 29.9.2020 του επεδόθη η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» με ημερομηνία 1.9.
3. Του επεδόθησαν μάλιστα δύο

(2)Ειδοποιήσεις, οι οποίες όμως απευθύνοντο και οι δύο προς την σύζυγο του, εφεσείουσα

1. Ένεκα τούτου «πάντα ήταν με την εντύπωση» ότι το ποσό αυτό οφείλετο αποκλειστικά από την σύζυγο του, η οποία θα έπρεπε να το καταβάλει εντός της προθεσμίας που όριζε η Ειδοποίηση Τύπος «Ι». Όσον αφορά την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» αναφέρει πως στις 4.4.2022 του επεδόθησαν δύο Ειδοποιήσεις (ημερομηνίας 2.3.2022), εκ των οποίων η μία απευθυνόταν προς την σύζυγο του και η άλλη προς «κάποιο πρόσωπο Γ. Σ. Γ.» και όχι στον ίδιο. Είναι γι΄ αυτό που «θεωρεί» πως δεν έγινε στον ίδιο επίδοση της «ορθής» Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Στο υπόλοιπο μέρος της Δήλωσης του επαναλαμβάνει τους Λόγους για τους οποίους καταχωρήθηκε η Αίτηση/Έφεση και επιχειρηματολογεί υπέρ της έγκρισης της. Η εφεσίβλητη 1 έφερε Ένσταση στην Αίτηση/Έφεση, προβάλλοντας 16 Λόγους, οι οποίοι συνοψίζονται ως εξής: (α) Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή αντίθετη με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς και την ισχύουσα νομοθεσία. (β) Η εφεσίβλητη 1 νόμιμα και/ή νομότυπα ξεκίνησε και/ή συνέχισε την διαδικασία εκποίησης της επίδικης υποθήκης και νόμιμα και/ή νομότυπα συνέταξε και/ή επέδωσε τις σχετικές Ειδοποιήσεις όπως αυτές προβλέπονται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου (Ν.9/1965), όπως αυτός τροποποιήθηκε. (γ) Οι εφεσιβαλλόμενες Ειδοποιήσεις πληρούν τα τυπικά χαρακτηριστικά και τις ουσιαστικές προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και επιδόθηκαν ορθά στους ενυπόθηκους οφειλέτες και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, εντός των χρονικών πλαισίων που θέτει ο Νόμος. (δ) Οι εφεσείοντες δεν κατέβαλαν το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος και δεν συμμορφώθηκαν με οποιανδήποτε εκ των Ειδοποιήσεων του Μέρους VIA του Νόμου Αρ. 9/
2. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Κωνσταντίνου Αδαμίδη Λειτουργού, μέχρι το 2013, στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (εφεσίβλητη 2) και από την 1.02.2021 εργοδοτουμένου από την Themis Portfolio Management Holdings Ltd (εφεσίβλητη 1). Ο ομνύων, ως προς το πραγματικό υπόβαθρο της υπόθεσης αναφέρει τα εξής: Το 2013, η επίδικη Υποθήκη και οι συν αυτή χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις είχαν μεταφερθεί από την Cyprus Popular Bank στην εφεσίβλητη
3. Στις 8.6.2021, ορισμένες πιστωτικές διευκολύνσεις, εξ΄ αποφάσεως χρέη, εξασφαλίσεις και άλλα στοιχεία, μεταξύ αυτών και οι συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων στους εφεσείοντες καθώς και η επίδικη Σύμβαση Υποθήκης (περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή) μεταβιβάστηκαν από την εφεσίβλητη 2 στην εφεσίβλητη 1, κατ΄ εφαρμογή των προνοιών του Σχεδίου Διακανονισμού, το οποίο επικυρώθηκε στις 4.6.2021, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης με αρ. 320/2021 (Επί τοις αφορώσι την Bank of Cyprus Public Co Ltd κ.α). Το σχετικό Διάταγμα ημερομηνίας 4.6.2021, (Τεκμήριο 1) εκδόθηκε στην βάση των άρθρων 198, 199 και 200 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 ή και κατ΄εφαρμογή των προνοιών των άρθρων 18 και 19 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφών Θεμάτων Νόμου του 2015 (Ν.196(Ι)/2015) όπως τροποποιήθηκε. Σχετικές Ειδοποιήσεις (Τεκμήριο 2) εστάλησαν ταχυδρομικώς στους εφεσείοντες, τόσο από την εφεσίβλητη 1 όσο και από την εφεσίβλητη
4. Περαιτέρω η εφεσίβλητη 2 απέστειλε στους εφεσείοντες επιστολές με ημερομηνία 16.10.2020 (Τεκμήριο 3), με τις οποίες τους ενημέρωνε για το δικαίωμα τους να υποβάλουν προσφορά, εντός 45 ημερών, για την εξαγορά του χρέους. Σε προγενέστερο χρόνο, η εφεσίβλητη 2, λόγω το ότι οι εφεσείοντες δεν εκπλήρωναν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις όσον αφορά τις πιστωτικές διευκολύνσεις (Τεκμήριο 4) που παραχωρήθηκαν στον εφεσείοντα 2, για την εξασφάλιση των οποίων ενεγράφη η Υποθήκη, Υ5908/06 (Τεκμήριο 5), τερμάτισε την συμφωνία δανείου και εναντίον των εφεσειόντων καταχώρησε την αγωγή με αρ. 6668/2013 Ε.Δ. Λευκωσίας, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε απόφαση (Τεκμήριο 6) περιλαμβανομένου Διατάγματος για εκποίηση της Υποθήκης. Το 2020, η εφεσίβλητη 2 προώθησε την διαδικασία ιδιωτικού πλειστηριασμού σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία. Απέστειλε στους εφεσείοντες τις Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι», με ημερομηνία 1.9.2020 και συνοδευόμενες από κατάσταση Λογαριασμού, με συστημένο ταχυδρομείο (Τεκμήριο 7). Οι εν λόγω Ειδοποιήσεις δεν παρελήφθησαν από τους εφεσείοντες, παρόλο που αυτοί ειδοποιήθηκαν δεόντως από το ταχυδρομείο, γι΄αυτό και η εφεσίβλητη 2 προχώρησε στην επίδοση τους, μέσω ιδιώτη επιδότη (Τεκμήριο 8). Η εφεσίβλητη 2 δεν απέστειλε την Ειδοποίηση Τύπος «Θ», αφού ήδη είχε εκδοθεί δικαστική απόφαση. Οι εφεσείοντες δεν συμμορφώθηκαν και η εφεσίβλητη 2 απέστειλε τις Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ», και «ΙΒ», ημερομηνίας 3.3.2022, με συστημένο ταχυδρομείο (Τεκμήριο 9). Και πάλι, οι Ειδοποιήσεις δεν παρελήφθησαν από τους παραλήπτες και η εφεσίβλητη 1, προχώρησε στην επίδοση τους, μέσω ιδιώτη επιδότη (Τεκμήριο 10). Καταληκτικά είναι η θέση του ομνύοντα πως ακολουθήθηκε η δέουσα διαδικασία και όλα έγιναν νομότυπα. Ένσταση καταχώρησε και η εφεσίβλητη 2, προβάλλοντας, ουσιαστικά, τους ίδιους με την εφεσίβλητη 1, Λόγους. Την Ένσταση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Στυλιανού, υπαλλήλου της εφεσίβλητης 2, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο Στυλιανού επαναλαμβάνει τα όσα ο Κωνσταντίνος Αδαμίδης αναφέρει ως προς το πραγματικό υπόβαθρο της υπόθεσης και περαιτέρω επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης/Έφεσης. Κατά τις τελικές αγορεύσεις, η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της. Έχω σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δύο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν όπως και άλλες σχετικές με το ζήτημα που ενδιαφέρει. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτωση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Το πλαίσιο αναφορικά με την διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, προωθούμενης από τον δανειστή, διέπεται από τις διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965) όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο με αρ. 142(Ι)/2014 (Τροποποιητικός), ο οποίος ενσωματώθηκε στο Μέρος VIA του Νόμου. Ο ίδιος Νόμος (Αρ. 9/1965) τροποποιήθηκε στην συνέχεια με τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018 ο οποίος ψηφίστηκε στις 13.7.
5. Με τον εν λόγω τροποποιητικό Νόμο έχει ουσιαστικά καταργηθεί η προϋπόθεση ακύρωσης της εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου λόγω καταχώρησης αγωγής και έχει αντικατασταθεί από την προϋπόθεση ύπαρξης Ενδιάμεσου Διατάγματος το οποίο να έχει εκδοθεί δυνάμει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Αρ. 14/
6. Ο σχετικός νόμος τροποποιήθηκε εκ νέου στις 12.6.2020 με τον τροποποιητικό Νόμο 61(Ι)/
7. Μετά την τελευταία τροποποίηση του Νόμου, η ακολουθητέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου από δανειστή, βάσει του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, έχει ως ακολούθως: Σε περίπτωση υπερημερίας όπως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία αυτή (που το χρέος καθίσταται πληρωτέο), τότε ο ενυπόθηκος δανειστής, δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία [άρθρο 44Β όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87

(1)/2018]. Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», η οποία, στην περίπτωση που ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπος «Θ». Μαζί με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων που προκλήθηκαν και οφείλονται προς είσπραξη. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της, το οφειλόμενο ποσό. Αν δεν προκύψει συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής προτίθεται να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι δυνατό να καταχωρισθεί Έφεση για παραμερισμό της, εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, εάν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι. Oι λόγοι για τους οποίους δύναται να παραμεριστεί η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι, σύμφωνα με το άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου 9/65 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί με τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018, οι ακόλουθοι: (α) η επιδοθείσα Ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για επιβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» για αντιμετώπιση μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Είναι σαφές πως δεν απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικά οι πιο πάνω λόγοι για να παραμεριστεί Ειδοποίηση για σκοπούμενη πώληση υποθηκευμένου ακινήτου δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου 9/

1. Σε περίπτωση που συντρέχει έστω και ένας από αυτούς, το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει την ρηθείσα Ειδοποίηση. Τούτων λεχθέντων, επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Η θέση των εφεσειόντων πως οι εφεσίβλητες 1 και 2 δεν τους επέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» με συστημένο ταχυδρομείο και συνεπώς έχει «εμφιλοχωρήσει παρανομία σε σχέση με το νόμιμο της επίδοσης» δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Ο τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να διενεργείται η επίδοση των σχετικών Ειδοποιήσεων που απαιτούνται από το Μέρος VIA του Νόμου 9/65, περιλαμβανομένης και της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», αναφέρεται στο ερμηνευτικό Άρθρο 44 ΙΕ, στο οποίο, ο όρος «επίδοση» ορίζεται ως ακολούθως: «"επίδοση" σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης. Νοείται περαιτέρω ότι η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δυνατόν να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό, διεθνή σύμβαση, νόμο, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό ισχύει στη Δημοκρατία. Νοείται έτι περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή η επικοινωνία είναι πρόσωπο το οποίο έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα της πώλησης λόγω της εγγραφής στο κτηματικό μητρώο επί του ενυπόθηκου ακινήτου οποιουδήποτε εμπράγματου βάρους προς όφελός του, η εν λόγω ειδοποίηση αποστέλλεται στη διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο σχετικό Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο σε σχέση με το πρόσωπο αυτό και την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής ή ο κάτοχος εμπράγματου βάρους δικαιούται να ζητήσει και να λάβει από το εν λόγω κτηματολογικό γραφείο.» Εν προκειμένω τόσο η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», όσο και η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΒ», απεστάλησαν αρχικά στους εφεσείοντες με συστημένο ταχυδρομείο, πλην όμως οι συστημένες επιστολές δεν παρελήφθησαν από τους παραλήπτες. Τούτο καταδεικνύεται από το Τεκμήριο 9 στην Ένορκη Δήλωση Αδαμίδη. Προφανώς λόγω αυτής της εξέλιξης, η εφεσίβλητη 2 προχώρησε στην συνέχεια στην επίδοση των Ειδοποιήσεων μέσω ιδιώτη επιδότη (Τεκμήριο 10 στην ίδια Ένορκη Δήλωση). Ουδέν μεμπτόν μπορεί να αποδοθεί στην εφεσίβλητη 2, η οποία ενήργησε σύμφωνα με ό,τι ο Νόμος ορίζει. Οι εφεσείοντες δεν απέσεισαν από τους ώμους τους το βάρος που είχαν να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους πως η συγκεκριμένη Ειδοποίηση δεν τους εστάλη με συστημένο ταχυδρομείο. Ό,τι ενδιαφέρει είναι το πως έδρασαν οι εφεσίβλητες και όχι το ότι οι εφεσείοντες αρνήθηκαν, προφανώς για τους δικούς τους λόγους, να παραλάβουν τις επιστολές. Τα όσα ανέφερα για την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ», ισχύουν απόλυτα και για την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπος «Ι». Εν πρώτοις θα πρέπει να λεχθεί πως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν είναι εφέσιμη καθότι έχει πληροφοριακό χαρακτήρα. Έχω εξετάσει το ζήτημα στην Αίτηση/Έφεση αρ. 332/17, Ε.Δ. Λεμεσού, Ανδρέας Χρυσοστόμου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερομηνίας 6.9.
2. Υιοθετώ και επαναλαμβάνω τα όσα στην σελίδα 16 της εν λόγω υπόθεσης, λέχθηκαν: «Σε συνέχεια των όσων έχουν προαναφερθεί, θα πρέπει να λεχθεί πως στο Μέρος VIA του Νόμου, δεν υπάρχει ειδική διάταξη που να προνοεί για δικαίωμα άσκησης Έφεσης εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», κατ' αντίθεση με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», για την οποία υπάρχει η ειδική διάταξη του άρθρου 44Γ

(3), η οποία καθορίζει τόσο την προθεσμία για την προσβολή της με την άσκηση Έφεσης όσο και για τους συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους αυτή μπορεί να προσβληθεί. Η θέση της Καθ' ης η Αίτηση πως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» έχει πληροφοριακό χαρακτήρα και δεν παράγει οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα ώστε να καταστεί αντικείμενο Έφεσης, με βρίσκει σύμφωνη. Σκοπός της εν λόγω Ειδοποίησης είναι να περιέλθει σε γνώση του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου μέρους, πως ο ενυπόθηκος δανειστής έχει θέσει σε εφαρμογή τον μηχανισμό του πλειστηριασμού. Τον καλεί δε να εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος του εντός της καθορισμένης από τον Νόμο, προθεσμίας. Συνεπώς δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(3)». Είναι γεγονός πως με την τροποποίηση του Νόμου στις 13.7.2018, η μόνη Ειδοποίηση εναντίον της οποίας δικαιούται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να στραφεί, είναι η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Όμως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» αποτελεί προϋπόθεση της αποστολής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και θα πρέπει ασφαλώς να πληροί όλες τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος, τόσο ως προς το περιεχόμενο της όσο και ως προς την επίδοση της. Εν προκειμένω και οι συγκεκριμένες Ειδοποιήσεις επιδόθηκαν με τον ίδιο τρόπο που επιδόθηκαν και οι Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ». Αρχικά στάληκαν στους εφεσείοντες με συστημένο ταχυδρομείο, δεν παραλήφθησαν και επιδόθηκαν στην συνέχεια από ιδιώτη επιδότη (Τεκμήρια 7 και 8 στην Ένορκη Δήλωση Αδαμίδη). Συνεπώς και η συγκεκριμένη θέση των εφεσειόντων απορρίπτεται. Μη αποδεκτή είναι και η θέση των εφεσειόντων πως η Κατάσταση Λογαριασμού που συνόδευε την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν περιείχε στοιχεία και πληροφορίες για την χρεοπιστωτική πορεία του ενυπόθηκου χρέους. Όταν ο Νόμος ομιλεί για «Κατάσταση Λογαριασμού», ασφαλώς δεν απαιτεί αναλυτική κατάσταση με όλες τις χρεοπιστώσεις όπως εισηγούνται οι εφεσείοντες. Αρκεί μια Κατάσταση η οποία να παρέχει την αναγκαία πληροφόρηση για το ύψος του οφειλόμενου και αξιούμενου ποσού. Με αυτή καλείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης, εάν έχει διαφορετική γνώμη, να πληροφορήσει περί τούτου γραπτώς τον δανειοδότη. Ειδικότερα όσον αφορά τον πληρωτέο τόκο, ο τρόπος με τον οποίο είναι διατυπωμένος, με αναφορά σε συγκεκριμένο ποσοστό επιτοκίου επί συγκεκριμένου ποσού, υπολογιζομένου από συγκεκριμένη ημερομηνία, δίδει ξεκάθαρη, σαφή και αποκρυσταλλωμένη εικόνα για το ποσό του οφειλομένου και πληρωτέου τόκου και διαφωτίζει απόλυτα και με ακρίβεια τους εφεσείοντες, οι οποίοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να υπολογίσουν το ποσό των τόκων που οφείλουν να καταβάλουν, εάν επιθυμούν να ματαιώσουν την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Το ποσό των τόκων δεν είναι σταθερό ποσό αλλά μεταβαλλόμενο συνεχώς, εφόσον η τοκοφορία του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους συνεχίζει αδιάλειπτα να υπολογίζεται, μέχρι την ημερομηνία εξόφλησης. Τα όσα ανέφερα για την Κατάσταση Λογαριασμού ισχύουν απόλυτα και για την θέση των εφσειόντων πως το ποσό στην Ειδοποίηση Τύπος «Ι», είναι ασαφές και αόριστο. Απορριπτέα κρίνεται και η θέση πως η εφεσίβλητη 2 «ουδέποτε έδωσε το δικαίωμα στην εφεσείουσα 1 και τον εφεσείοντα 2 να εξαγοράσουν το δάνειο». Η εφεσίβλητη 2 ενημέρωσε δεόντως τους εφεσείοντες με τις επιστολές ημερομηνίας 16.10.2020 (Τεκμήριο 3 στην Ένορκη Δήλωση Αδαμίδη). Απορριπτέα κρίνεται επίσης και η θέση πως οι εφεσίβλητοι «ουδέποτε» ενημέρωσαν τους εφεσείοντες για την εξαγορά του δανείου. Σχετικές είναι οι επιστολές ημερομηνίας 8.6.2021 (Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση Αδαμίδη). Μη αποδεκτή είναι και η θέση πως δεν έχει αποσταλεί Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» που να αναφέρεται στο όνομα του εφεσείοντα 2 Σάββα Γεωργίου, ως πρωτοφειλέτη του χρέους. Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να λεχθεί πως η πιο πάνω θέση έρχεται σε πλήρη αντίφαση με ό,τι ο ίδιος ο Σάββας Γεωργίου ορκίζεται στην Ένορκη του Δήλωση. Στην εν λόγω Δήλωση παραδέχεται ότι ο ίδιος έλαβε δάνειο από την «τότε» Λαϊκή Τράπεζα και πως η σύζυγος του, εφεσείουσα 1 ενέγραψε την Υποθήκη Υ5908/2006 προς εξασφάλιση του δανείου. Παραδέχεται επίσης (παράγραφος 9 της Ένορκης του Δήλωσης) πως στις 29.9.2020, ιδιώτης επιδότης του επέδωσε δύο «κοινοποιήσεις» της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» με ημερομηνία 1.9.2020, οι οποίες όμως απευθύνοντο και οι δύο στην σύζυγο του. Λόγω της διατύπωσης (καλούσαν την σύζυγο του «προσωπικά» να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό), ο ίδιος ήταν «πάντα με την εντύπωση» ότι το ποσό αυτό οφείλετο αποκλειστικά από την σύζυγο του. Είναι άξιον απορίας πως ενώ ο εφεσείοντας 2 από την μια να έχει αντιληφθεί και να αναγνωρίζει ότι είναι ο πρωτοφειλέτης και η σύζυγος του η ενυπόθηκος οφειλέτης, και από την άλλη να υποστηρίζει ότι οι Ειδοποιήσεις δεν τον αφορούσαν αφού απευθύνοντο σε άλλο άτομο. Εξετάζοντας την Σύμβαση Δανείου (Τεκμήριο 14 στην Ένορκη Δήλωση Αδαμίδη) ως πρωτοφειλέτης αναφέρεται ο «Γ. Σ. Γ.». Το ίδιο όνομα, με αρ. ταυτότητας 746358, εμφαίνεται ως εναγόμενος 1 στην απόφαση ημερομηνίας 22.9.2014 (Τεκμήριο 6 στην Ένορκη Δήλωση Αδαμίδη). Το ίδιο όνομα αναφέρεται και στις Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι», και «ΙΑ». Καταληκτικά θα έλεγα πως δεν υπάρχει διαφορά στο όνομα που αναγράφεται στις Ειδοποιήσεις και σημασία έχει ότι ο εφεσείοντας 2 έχει αντιληφθεί ότι οι εν λόγω Ειδοποιήσεις τον αφορούσαν. Βάσει των προαναφερθέντων καταλήγω πως οι Εφεσείοντες/Αιτητές δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος που οι ίδιοι είχαν, να αποδείξουν ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία δεν εκπληρώθηκαν από πλευράς των Εφεσιβλήτων/Καθ'ων η Αίτηση ή ότι συντρέχει οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις, ειδικότερα του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου 9/1965 [όπως αυτός έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87

(1)/2018] και πως η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου θα πρέπει να ανασταλεί. Δια ταύτα η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο ώστε να αποκλίνω από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εφεσιβλήτων/Καθ'ων η Αίτηση 1 και 2 και εναντίον των Εφεσειόντων/Αιτητών. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο