← Κύπρος

Δ. Σ. ν. Αl Jazeera κ.α., Αγωγή Αρ.: 1196/2021, 24/8/2022

Δ. Σ. ν. Αl Jazeera κ.α., Αγωγή Αρ.: 1196/2021, 24/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A295 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ.: 1196/2021 Μεταξύ: Δ. Σ. Ενάγων και

  1. Αl Jazeera
  2. P. R.
  3. S. Y.
  4. L. S.
  5. J. K.
  6. D. H.
  7. J. G. Εναγόμενων ----------------------- Αίτηση ημερομηνίας 13.01.2022 για Αντεξέταση Ημερομηνία: 24 Αυγούστου 2022 Εμφανίσεις: Για τον Eνάγοντα - Αιτητή: Χρίστος Μ. Τριανταφυλλίδης Για τους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση: Γ. Τριλλίδης για Πολάκης Σαρρής & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ιστορικό Με την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής στις 18/5/2021 κατεχωρήθη την ίδια μέρα μονομερής Αίτηση του Ενάγοντος για έκδοση προσωρινού διατάγματος το οποίο εξεδόθη στις 20/5/2021 και το οποίο στις 18/6/2021 κατέστη απόλυτο λόγω απουσίας των Εναγομένων. Στις 28/9/2021 καταχωρήθηκε Αίτηση παραμερισμού του εν λόγω Διατάγματος από τους Εναγόμενους 1 εώς 7 η οποία συνοδεύετο από την ΄Ενορκο Δήλωση της Δικηγόρου Μαρίας Αντωνίου. Ο Ενάγων κατεχώρησε ένσταση σ΄ αυτή με την οποία αμφισβητεί την καταλληλότητα της ενόρκου δηλούσας να ορκιστεί για τα γεγονότα της εν λόγω Αίτησης, κατεχώρησε δε την παρούσα Αίτηση με την οποία ζητά διάταγμα Αντεξέτασης της Μαρίας Αντωνίου. Η παρούσα Αίτηση βασίζεται επί των άρθρων 15, 17, 19, 30 και 35 του Συντάγματος, επί του ΚΕΦ.148, επί του ΚΕΦ.154, επί του ΚΕΦ.6, άρθρα 4, 5, 9, 17 έως 21, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.33 θ.θ.1 και 5, Δ.39 Θ.1, Δ.48 θ.θ.1, 2, 3, 4, 7, 8, 9 και 11, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 2, 3, 19, 21, 29, 30, 31, 32 και 40, επί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου άρθρα 6 και 10, επί της Πρακτικής και στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και επί των Γενικών Αρχών του Νόμου και της Νομολογίας. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η Αίτηση εμφαίνονται στην ΄Ενορκο Δήλωση του Ενάγοντος - Αιτητή στην οποία ζητά την αντεξέταση της. Συγκεκριμένα αναφέρει τα ακόλουθα: «Παράγραφος 41: Πότε παραλήφθηκε το Τεκμήριο 13 και αν όντως φέρει ημερομηνία ή όχι. Παράγραφος 54: To ίδιο ζήτημα - της επίδοσης - ως και στη παράγραφο
  8. Παράγραφος 57: Oι ισχυρισμοί περί σκανδάλου Παγκοσμίων διαστάσεων. Παράγραφος 63: Ποίοι από τους Αιτητές ήρθαν Κύπρο, πότε ήρθαν, ποίους είδαν και τι έλαβε χώρα κατά την παραμονή των (δεδομένων και των δικών μου καταγγελιών εναντίον των εις την Αστυνομία). Παράγραφοι 66 Σχετικά με την εφαρμογή ή μη του Κώδικα εις τα και 67: δεδομένα της παρούσης υπόθεσης.» Οι Εναγόμενοι 1 έως 7 ενίστανται στην Αίτηση με 7 λόγους ένστασης. Υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της Μαρίας Πέτρου, στην οποία αναλύονται και εξειδικεύονται οι λόγοι ένστασης, οι οποίοι έχουν ως ακολούθως: «
  9. Η αίτηση είναι αβάσιμη, είναι εκδικητική και/ή καταχρηστική και/ή καταχωρήθηκε για σκοπούς πρόκλησης καθυστέρησης και/ή για σκοπούς εκτροχιασμού της διαδικασίας και/ή για αλλότριους σκοπούς.
  10. Η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και/ή αχρείαστη δεδομένου ότι λαμβάνοντας υπόψη την αίτηση ημερ.28.9.2021, την ένσταση και της σχετικές ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί της υποστήριξη της, καθώς και τον φάκελο της διαδικασίας, δεν υπάρχει καλός λόγος για την καταχώρησή της εφόσον δεν υπάρχει κανένα θέμα για το οποίο θα πρέπει να δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου για την αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας.
  11. Η αίτηση δεν αποκαλύπτει βάσιμους λόγους για της οποίους το αίτημα του Ενάγοντα εντάσσεται στην κατηγορία εκείνων που δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας υπέρ της έγκρισής του.
  12. Με την προτεινόμενη αντεξέταση όπως αποκρυσταλλώνεται στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης του Ενάγοντα επιχειρείται η αντιστροφή του βάρους απόδειξης, η απόσπαση γενικών σχολίων ή επιχειρηματολογίας και όχι η προσκόμιση μαρτυρίας που είναι αναγκαία για την εκδίκαση των επίδικων θεμάτων. Επιχειρείται επίσης να αλιευθεί μαρτυρία για να χρησιμοποιηθεί από τον Ενάγοντα σε μεταγενέστερο στάδιο ή να εισαχθεί μαρτυρία η οποία είναι άσχετη και αχρείαστη με τα υπό κρίση θέματα της αίτησης ημερ.28.9.2021 ή των αιτήσεων του Αιτητή 14.5.2021, 18.5.2021 και 21.5.
  14. Τα ερωτήματα που θέλει να θέσει ο Ενάγων στην ενόρκως δηλούσα δεν αποτελούν αμφισβητούμενα ζητήματα ούτε επίδικα θέματα ούτε ζητήματα ή θέματα που άπτονται ή περιστρέφονται γύρω από τους λόγους που θέτει η αίτηση ημερ.28.9.
  16. Υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης η οποία δεν δικαιολογήθηκε.
  17. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και/ή για την παραχώρηση της αιτούμενης άδειας και, εν πάση περιπτώσει, δεν καταδείχθηκε από τον Ενάγοντα ότι η αντεξέταση είναι αναγκαία ή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης.» Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση αγορεύσεων των δύο πλευρών, με τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. ΄Εχοντας μελετήσει το περιεχόμενο τους και έχοντας κατά νου τα όσα κάθε πλευρά αναφέρει, θα προχωρήσω στην εξέταση της Αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η Διαταγή 48 Κανονισμός 4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως έχει διαμορφωθεί από τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, προβλέπει ότι «η ακρόαση μιας ενδιάμεσης αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης, που προνοείται από την Διαταγή 39». Η Διαταγή 39 Κανονισμός 1 αναφέρει τα ακόλουθα: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Στο Halsbury's of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418-419, παρ. 878, αναφέρονται τα ακόλουθα: "The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion". Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοΐζου
(2008)1Α Α.Α.Δ. 280, το Ανώτατο Δικαστήριο με αναφορά στον Κανονισμό 1 της Διαταγής 39 απέδειξε τα ακόλουθα: «παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει σχετική αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της, παρά την δηλωμένη σύμφωνο γνώμη του ιδίου του Καθ' ου η αίτηση». Επίσης στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική ΄Εφεση αρ. 23/21 Α.Β. ν. Γ.Δ. ημερομηνίας 23.6.2022, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως προς τη φύση αυτών των αιτήσεων: «H Εφεσείουσα καταχώρησε ένσταση στην αίτηση και το προσωρινό διάταγμα στις 8.2.2021, ενώ την αίτηση για αντεξέταση την καταχώρησε στις 8.6.2021. H νομική της βάση είναι η Δ.48.84
(2)καθώς και τη Δ.39 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Είναι κοινό έδαφος βεβαίως ότι η διαταγή αυτή μπορεί να δοθεί ή να μη δοθεί κατά διακριτική ευχέρεια. Συνεπώς για να επέμβει το Εφετείο Θα πρέπει να καταδειχθεί πως η διακριτική ευχέρεια ασκήθηκε εκτός του πλαισίου του Νόμου, ή διαπιστώνεται πλάνη στα γεγονότα ή λήψη εξωγενών παραγόντων ή νομική πλάνη ή όπου η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας οδηγεί σε πασιφανή αδικία (βλ. Νικολάου, Πολ. Έφ. 117/16, ημερ. 25.5.2017), ECLI:CY:AD:2017:A188,ECLI: CY.•AD: 2017: A 188. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά καθοδηγήθηκε από τη σχετική επί του Θέματος νομολογία (Λευτέρη Μήλου,
(2008)1 Α.Α.Δ. 280 και Αναφορικά με την απόρριψη αίτησης αντεξέτασης Πολ.Αιτ.49/17, 6.4.17). Κατέληξε δε πως, έχοντας υπόψη τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις ο σκοπός της αίτησης για αντέξεταση ήταν να πλήξει την αξιοπιστία του Εφεσιβλήτου επί θεμάτων ουσίας που Θα απασχολήσουν στην εκδίκαση της ουσίας της κυρίως αίτησης. Ορθά επεσήμανε δε πως τα ζητήματα που αφορούν την ουσία θέσεων δεν μπορούν να εξεταστούν στη διαδικασία προσωρινών μέτρων όπου τα επίδικα θέματα συγκεντρώνονταν στην εξέταση των προϋποθέσεων του Άρθρον
  1. Θεωρούμε απόλυτα ορθή την προσέγγιση του Δικαστηρίου και σίγουρα δεν παρέχεται πεδίον επέμβασης μας. Δραττόμαστε όμως της ευκαιρίας να αναφέρουμε πως δυστυχώς τέτοιες αιτήσεις - οι οποίες είναι συχνές παρά την αυστηρότητα της νομολογίας στην έγκριση τους - ανακόπτουν αδικαιολόγητα την εκδίκαση αιτήσεων προσωρινών μέτρων και βλάπτουν - αντί να ωφελούν - τους διάδικους.» Όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης η αμφισβητούμενη ένορκη δήλωση έγινε με σκοπό τον παραμερισμό προσωρινού διατάγματος. ΄Εχοντας υπόψη ότι κατά την εξέταση τέτοιας διαδικασίας το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης, ούτε μπορεί να αξιολογήσει μαρτυρία και δεν προβαίνει σε ευρήματα, άδεια για αντεξέταση σε τέτοιες αιτήσεις σπάνια δίδεται. Στην παρούσα Αίτηση ο ισχυρισμός του Αιτητή για αναγκαιότητα της αντεξέτασης της ενόρκου δηλούσας είναι η αμφισβήτηση ότι η Μαρία Αντωνίου είναι το κατάλληλο πρόσωπο να ορκιστεί καθότι δεν έχει ιδίαν γνώση των γεγονότων και πρέπει να αντεξεταστεί ούτως ώστε να μπορέσει να στοιχειοθετήσει την εν λόγω θέση, δεν ευσταθεί. Προκύπτει από τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 2 της ενόρκου δηλώσεώς της, παραδεκτό γεγονός ότι δεν έχει ιδία γνώση των γεγονότων και ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται αντεξέταση επί αυτού του σημείου. Επίσης ως προς τις αναφορές των παραγράφων 3 και 54 της, εν λόγω, ενόρκου δηλώσεως, για τις οποίες επιζητείται αντεξέταση, σημειώνω ότι αυτές αφορούν ζητήματα επίδοσης. ΄Εχοντας υπόψη ότι η επίδοση είναι ζήτημα για το οποίο ο Ενάγων φέρει το βάρος απόδειξης και αυτή διαπιστώνεται από τα αποδεικτικά τα οποία βρίσκονται στο φάκελο της διαδικασίας, δεν κρίνεται αναγκαία η αντεξέταση επί των πιο πάνω αναφορών. Επίσης οι συνθήκες υπό τις οποίες «βιντεογραφήθηκε» ο Ενάγων αποτελεί ζήτημα που δεν θα εξετασθεί στο παρόν στάδιο αλλά κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Ούτε οι ισχυρισμοί της παραγράφου 38 που αφορούν πότε έλαβε γνώση της διαδικασίας ο Εναγόμενος 2 έχουν σχέση με την παρούσα Αίτηση ώστε να δικαιολογείται η αντεξέταση επί των εν λόγω ισχυρισμών. Επίσης οι ισχυρισμοί της παραγράφου 41 δεν κρίνονται σχετικοί με τα, υπό κρίση θέματα, της παρούσας Αίτησης. Σημειώνω ότι το εάν έχει ή όχι ημερομηνία το Τεκμήριο 13 εμφαίνεται στο ίδιο το Τεκμήριο και δεν δικαιολογείται αντεξέταση της ενόρκου δηλούσας επί αυτού του σημείου. Ως προς τις παραγράφους 57-62, της εν λόγω ενόρκου δηλώσεως, αυτές αφορούν διατύπωση γνώμης και παραθέτουν γεγονότα προς επεξήγησή της και ως εκ τούτου δεν χρήζουν αντεξέτασης. Επίσης τα όσα επιζητείται να αντεξετασθεί η ενόρκως δηλούσα στις παραγράφους 63, 66 και 67, δεν είναι ζητήματα που αφορούν την παρούσα Αίτηση αλλά την ουσία της υπόθεσης καθώς και νομική επιχειρηματολογία για την οποία το Δικαστήριο θα αποφασίσει το ίδιο. Καταληκτικά έχοντας υπόψη το είδος της Αίτησης της οποίας επιδιώκεται ο παραμερισμός και την φύση της διαδικασίας αυτής, καθώς και το ότι η σκοπούμενη αντεξέταση δεν θα συμβάλει στην αποκρυστάλλωση των επίδικων ζητημάτων της διαδικασίας που επιδιώκεται η αντεξέταση, αλλά μεταξύ άλλων, θα προσθέσει και μαρτυρία η οποία δεν βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Ενόψει των ανωτέρω, η Αίτηση για αντεξέταση απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα μετά την εκδίκαση της Αίτησης Παραμερισμού, ημερομηνίας 28.9.
  2. (Υπ.) Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.