← Κύπρος

Α. Χ. Α. ν. THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 75/22, 14/7/2022

Α. Χ. Α. ν. THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 75/22, 14/7/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A306 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 75/22 (i-justice) Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 όπως τροποποιήθηκε Μεταξύ: Α. Χ. Α. Αιτητής/Εφεσείοντας και THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 14 Ιουλίου 2022 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή-Εφεσείοντα: κα Έλενα Νικολαΐδου Για την Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη: κα Α. Χαραλάμπους για κ.κ. Μ. Ηλιάδης & Συνεταίροι ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση-έφεση ο αιτητής-εφεσείοντας εξαιτείται τα ακόλουθα διατάγματα: «Α. Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνονται οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» της σκοπούμενης πώλησης του ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ] Φ./Σχ, [ ], τεμ. [ ], μερίδιο ½ στην ενορία Αστρομερίτης, της Επαρχίας Λευκωσίας που βαρύνεται με την υποθήκη [ ]/2010 του Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, διότι οι ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ» δεν έχουν δεόντως επιδοθεί ως επίσης Β. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ο σκοπούμενος πλειστηριασμός και η διαδικασία εκποίησης που αφορά το πιο πάνω ενυπόθηκο ακίνητο που βαρύνεται με την υποθήκη [ ]/2010, με βάση τις διατάξεις του Μέρους VLA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού των αναφερόμενων ειδοποιήσεων τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ». Γ. Ακυρώνει και/ή αναστέλλει την περαιτέρω διαδικασία που προβλέπεται στο Ν. 9/65 και ως αυτός έχει τροποποιηθεί, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού των αναφερόμενων ειδοποιήσεων τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ». Οι προβαλλόμενοι λόγοι έφεσης είναι ως ακολούθως:

  1. Οι εν λόγω ειδοποιήσεις δεν πληρούν τις απαιτούμενες από το Νόμο προϋποθέσεις, προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο.
  2. Οι ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ» δεν έχουν νόμιμα και/ή νομότυπα και/ή δεόντως επιδοθεί στον Αιτητή όπως καθορίζεται στο Ν.9/
  3. Η νομική βάση της αίτησης είναι ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμους 9/1965 άρθρα 27, 44A, 44Β, 44Γ, 44Δ, 44ΙΓ, 44ΙΕ, οι θεσμοί της πολιτικής δικονομίας και το Σύνταγμα. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Η αίτηση - έφεση υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση που έχει συντάξει ο αιτητής και εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ½ ακινήτου με αριθμό εγγραφής [ ] φ/σχ [ ], τεμ. [ ], μερίδιο ½ στην ενορία Αστρομερίτης της Επαρχίας Λευκωσίας και αναφέρει ότι στις 21.2.2022 επιδόθηκαν με θυροκόλληση στην θύρα εισόδου του διαμερίσματος που διαμένει οι ειδοποιήσεις τύπου 'ΙΑ και ΙΒ' μαζί με το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης ημερομηνίας 10.12.
  4. Η υποθήκη που είχε γραφτεί στο ακίνητο εξασφάλιζε το δάνειο της Τράπεζας Κύπρου με λογαριασμό [ ]. Δεν αναγράφεται πουθενά κατά πόσο οι εφεσίβλητοι επιχείρησαν πρώτα να αποστείλουν τις ειδοποιήσεις με συστημένο ταχυδρομείο. Η εφεσίβλητη έχει καταχωρήσει ένσταση και έχει προβάλει τους ακόλουθους λόγους έντασης.
  5. Η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ώστε να επιτραπεί η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  6. Σε καμία περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και/ή δεν συντρέχουν οι λόγοι που προβλέπει ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (Ν. 9/1965) ως έχει τροποποιηθεί, για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή για τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση των επίδικων Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» και/ή της ακύρωσης του πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου.
  7. Ο Αιτητής έχει ερμηνεύσει εσφαλμένα τις διατάξεις του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965 και/ή δεν ερμηνεύει ορθά τις διατάξεις του Νόμου Ν9/1965 και σε συνάρτηση με τον σκοπό του Νομοθέτη και/ή επιδιώκουν να παραπλανήσει το Δικαστήριο ως προς την ορθή νομική ερμηνεία του εν λόγω Νόμου.
  8. Δεν αποκαλύπτονται ικανοποιητικοί λόγοι για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, και/ή οι λόγοι που προβάλλονται δεν δικαιολογούνται επαρκώς και/ή δεν συνιστούν λόγους ακύρωσης των υπό κρίση Ειδοποιήσεων «ΙΑ» και «ΙΒ» σύμφωνα με τη σχετική Νομοθεσία.
  9. Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» αποστάληκαν και/ή επιδόθηκαν νομότυπα, νόμιμα, δεόντως και σε πλήρη συμμόρφωση με τις νομοθετικές διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου στον Αιτητή.
  10. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» που αποστάληκαν εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση είναι καθ' όλα νομότυπες και/ή νόμιμες και/ή ορθές και/ή ολοκληρωμένες και το περιεχόμενο τους πληροί και/ή συνάδει με τους τύπους και όλες τις προϋποθέσεις που προβλέπονται από τον Νόμο γενικά και/ή τους εκδοθέντες δυνάμει αυτού Κανονισμούς.
  11. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν ακολουθήσει ορθά και νομότυπα την διαδικασία που ρυθμίζεται από το Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, και εξέδωσαν και επέδωσαν τις υπό κρίση Ειδοποιήσεις «ΙΑ» και «ΙΒ» σε πλήρη συμμόρφωση με το περιεχόμενο και τις απαιτήσεις των διατάξεων και προβλεπόμενου Τύπου του εν λόγω Νόμου.
  12. Η ένορκη δήλωση, η οποία συνοδεύει την Αίτηση/Έφεση, δεν περιέχει την αναγκαία τεκμηρίωση ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, με αποτέλεσμα οι προβαλλόμενοι λόγοι ακύρωσης να παραμένουν μετέωροι.
  13. Η Αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
  14. Κανένα έννομο συμφέρον του Αιτητή δεν έχει πληγεί με την αποστολή και/ή επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» και οι Καθ' ων η Αίτηση ορθά και νόμιμα επιδιώκουν τις θεραπείες που προνοεί το Μέρος VIA του Ν9/1965, προς όφελος τους.
  15. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα αποστερήσει τους Καθ' ων η Αίτηση από την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων τους ενώ θα παραβιάσει το δικαίωμα τους, ως αυτό απορρέει από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν, 9/1965, να πωλήσουν το ενυπόθηκο ακίνητο προς εξασφάλιση του λαβείν τους εντός εύλογου χρονικού διαστήματος κάτι το οποίο θα αντιστρατεύεται το πνεύμα και τον σκοπό του εν λόγω Νόμου και θα συνιστά επέμβαση στην εξουσία του Νομοθέτη.
  16. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» των Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι ενάντια και/ή δεν αντίκεινται και/ή δεν παραβιάζουν τους Νόμους και/ή τους Κανονισμούς και/ή την κείμενη και/ή την ισχύουσα Νομοθεσία.
  17. Οι Καθ' ων η Αίτηση δικαιούνται και/ή νομιμοποιούνται και/ή δύνανται να προχωρήσουν στην πώληση και/ή εκποίηση και/ή πλειστηριασμό της υποθήκης με αρ. [ ]/
  19. Η διαδικασία που προβλέπεται και/ή προνοείται στο Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 όπως τροποποιήθηκε, ισχύει και τυγχάνει εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση.
  20. Δεν έχουν παραβλαφτεί οποιαδήποτε έννομα συμφέροντα των Αιτητών από την έκδοση και επίδοση των υπό κρίση Ειδοποιήσεων «ΙΑ» και «ΙΒ» και/ή δεν έχει προσκομιστεί από τους Αιτητές, οποιαδήποτε θετική προς το αντίθετο μαρτυρία.
  21. Η Αίτηση/Έφεση θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος των Αιτητών. Η ένσταση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει ο Α. Β. ο οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία της εφεσίβλητης και που γνωρίζει τις σημαντικές πτυχές της υπόθεσης είτε προσωπικά ή επειδή κατέχει τον φάκελο της υπόθεσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα την Λευκωσία και τραπεζικό ίδρυμα δεόντως εγγεγραμμένο στην Κύπρο. Διεξάγουν τραπεζικές εργασίες σε ολόκληρη την Κύπρο με κεντρικά γραφεία στην Λευκωσία. H Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ καταχώρησε την αγωγή 2473/19 την 30.8.2019 εναντίον του αιτητή εξαιτίας της παράλειψης του να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Στην συνέχεια ο αιτητής υπέβαλε γραπτό αίτημα προς την τράπεζα χορήγησης σ' αυτόν δάνειο ύψους €460.000,00 και την 1.6.2020 υπέγραψε συμφωνία δανείου δυνάμει της οποίας του χορηγήθηκε το εν λόγω ποσό με τους όρους και προϋποθέσεις που αναφέρονται στην σύμβαση. Ανοίχθηκε ο λογαριασμός [ ] ο οποίος μετά την συγχώνευση άλλαξε και έγινε αριθμός [ ]. Προς περαιτέρω εξασφάλιση για το εν λόγω ποσό υπέγραψε σύμβαση υποθήκης σε σχέση με το εν λόγω ακίνητο με αριθμό [ ]/10 με κυμαινόμενο επιτόκιο 9.25%. Ο αιτητής δεν τηρούσε τους όρους της σύμβασης και το δάνειο παρουσίαζε καθυστερήσεις και έτσι η τράπεζα του απέστειλε τις επιστολές ημερομηνίας 1.9.2017 και 8.8.2018 για να ξοφλήσει την καθυστερημένη οφειλή. Δεν ανταποκρίθηκε και το δάνειο τερματίσθηκε με επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 18.3.2019 και ο αιτητής κλήθηκε να πληρώσει όλο το οφειλόμενο ποσό μαζί με τους τόκους και πληροφορήθηκε ότι θα χρεωνόταν τόκο υπερημερίας ύψους 2%. Στις 13/9/21 καταχωρίστηκε στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ειδοποίηση, με την οποία το Δικαστήριο ενημερώθηκε ότι όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις της Τράπεζας έχουν μεταβιβαστεί στην εταιρεία Themis Portfolio Management Holdings Ltd (στο εξής «οι Καθ' ων η Αίτηση). Στις 10/12/21 καταχωρίστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση προς τον Αιτητή, αίτηση για υποκατάστατη επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ», «ΙΒ» και του «Δελτίου/ Ειδοποίησης Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού» καθώς και οιωνδήποτε άλλων ειδοποιήσεων που πρέπει να επιδοθούν βάσει του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965, όπως τροποποιήθηκε. Ο λόγος είναι διότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» δεν κατέστη δυνατόν να επιδοθούν στον Αιτητή, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες του επιδότη. Συγκεκριμένα, όπως ο ίδιος αναφέρει στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την πιο πάνω αίτηση, στις 28/6/21 οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν στον Αιτητή τις Ειδοποιήσεις Τύπου «I» και «Θ» με συστημένη επιστολή στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του, στην οδό [ ] 24, Διαμ. [ ], [ ] Στρόβολος χωρίς κανένα αποτέλεσμα καθώς ο Αιτητής ουδέποτε μετέβη στο ταχυδρομείο για να τις παραλάβει. Κατόπιν τούτου, ανέθεσαν στον επιδότη, Πανικό Αριστείδου, να επιδώσει προσωπικά τις πιο πάνω αναφερόμενες Ειδοποιήσεις στον Αιτητή, κάτι το οποίο και έπραξε στις 5/8/
  22. Ακολούθως, του ανατέθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση να επιδώσει στον Αιτητή και τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Έτσι, επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Αιτητή προκειμένου να συνεννοηθεί μαζί του για την επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Παρά τις πολλαπλές προσπάθειες του επιδότη να επιδώσει στην πιο πάνω διεύθυνση, ο Αιτητής αρνείτο να συνεργαστεί και δεν άνοιξε την θύρα της πολυκατοικίας στην οποία διαμένει. Το γεγονός ότι ο Αιτητής διαμένει στην συγκεκριμένη διεύθυνση, ο επιδότης το γνωρίζει μετά βεβαιότητας καθότι πρόσφατα, όπως ο ίδιος ανέφερε στην ένορκη του δήλωση, πραγματοποίησε, βάσει διατάγματος Δικαστηρίου, θυροκόλληση κλητηρίου εντάλματος εκ μέρους άλλου πιστωτικού ιδρύματος εναντίον του στην είσοδο της οικίας του. Ως επακόλουθο της άρνησης του αιτητή να παραλάβει τις ειδοποιήσεις τύπου 'ΙΑ και ΙΒ' ο πλειστηριασμός ημερομηνίας 10.3.2022 ακυρώθηκε διότι δεν υπήρχε ο χρόνος να γίνουν οι ανεξάρτητες εκτιμήσεις και οι καθ' ων η αίτηση υποχρεώθηκαν να εκδώσουν νέες ειδοποιήσεις. Στις 12.1.22 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης και στην συνέχεια ο αιτητής έλαβε γνώση των ειδοποιήσεων τύπου 'ΙΑ και ΙΒ' δια θυροκολλήσεως στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διαμένει. Οι Καθ' ων η Αίτηση αξιώνουν εναντίον του Αιτητή το ποσό των €432.260,13σ, πλέον τόκους προς 4,9655% από 1/7/19 επί του ποσού των €432.088,88σ μέχρις εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου 2 φορές τον χρόνο, ήτοι την 30ην Ιουνίου και την 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους ως υπόλοιπο Λογαριασμό Δανείου και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας δανείου και/ή άλλως πως, πλέον έξοδα, πλέον έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α. Οι πιο πάνω αναφερόμενες Ειδοποιήσεις «ΙΑ» και «ΙΒ» ημερομηνίας 14/2/22 είναι καθόλα νόμιμες και/ή έγκυρες και/ή σύμφωνες με τον νενομισμένο τύπο και με το ορθό περιεχόμενο, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας ενώ η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν ορθή και νομότυπη. Επίσης, αποστάληκαν και επιδόθηκαν στον Αιτητή νομότυπα, σύμφωνα με τις νομοθετικές διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/
  23. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εφόσον και οι δύο πλευρές επικαλούνται τους σκοπούς και την φιλοσοφία του νόμου για να υποστηρίξουν τις εκατέρωθεν θέσεις τους, κρίνω σκόπιμο να κάνω αναφορά στις κύριες πρόνοιες του νόμου που διέπουν το ζήτημα της πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου. Το άρθρο 27 του νόμου περιέχει πρόνοια ότι στην περίπτωση υπερημερίας πληρωμής μίας δόσης του δανείου καθίσταται ολόκληρο το δάνειο απαιτητό και πληρωτέο. Το ίδιο ισχύει εάν δεν γίνει έγκαιρη πληρωμή του τόκου που λογίζεται με βάση την δανειακή σύμβαση που εξασφαλίζεται από το υποθηκευμένο ακίνητο. Το άρθρο 37 Μέρος VI του νόμου προνοεί ότι όταν το οφειλόμενο χρέος βρίσκεται σε υπερημερία τουλάχιστον 120 ημέρες, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη κατάσταση λογαριασμού και έγγραφη ειδοποίηση με την οποία τον πληροφορεί ότι εάν θα συνεχίσει για περίοδο ενός μηνός από την επίδοση της ειδοποίησης να βρίσκεται σε υπερημερία θα υποβληθεί στον Διευθυντή του Κτηματολογίου αίτηση πώλησης του ακινήτου που επιβαρύνεται με το ενυπόθηκο χρέος προς εξόφληση του χρέους. Η ειδοποίηση που θα αποσταλεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη θα γίνεται στον «τύπο Ζ» και η αίτηση που θα υποβληθεί στον Διευθυντή θα είναι στον «τύπο Η» και ο Διευθυντής έχει την διακριτική εξουσία νοουμένου ότι έχουν ικανοποιηθεί οι πρόνοιες των άρθρων 37 και 38 να διατάξει την πώληση του ακινήτου και να διατάξει το ποσό που θα πληρωθεί από την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εκείνο που προκύπτει από την πρόνοια του άρθρου 40 εδάφιο (γ) είναι ότι το ποσό που υπολογίζεται αφορά το κεφάλαιο καθώς και τους τόκους μέχρι την ημερομηνία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου καθώς και έξοδα που θα προκύψουν εξαιτίας της διενέργειας της πώλησης. Ο τρόπος πλειστηριασμού του ακινήτου καθώς και η διάθεση του ποσού που προκύπτει από τον πλειστηριασμό διέπεται σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου
  24. Το άρθρο 44 προνοεί ότι καμία πρόνοια του νόμου δεν αποκλείει ενυπόθηκο δανειστή να εγείρει πολιτική αγωγή για να διαταχθεί από το Δικαστήριο η πώληση του ακινήτου και διά να εξοφληθεί το οφειλόμενο ποσό που καλύπτεται από την υποθήκη. Όμως εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν ήταν αναγκαία η έγερση αγωγής για να πωληθεί το ενυπόθηκο ακίνητο τότε δεν αποδίδει στον ενυπόθηκο δανειστή τα έξοδα της αγωγής. Ο νόμος είναι σιωπηλός σε σχέση με το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να εγείρει αγωγή εναντίον του ενυπόθηκου δανειστή σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα που διέπει την συμβατική σχέση δυνάμει της οποίας έχει συμβληθεί η σύμβαση υποθήκης με την οποία έχει συμφωνηθεί το υποθηκευμένο ακίνητο να εξασφαλίζει το χρέος. Η σιωπή επί αυτού του σημείου δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι απαγορεύει την έγερση τέτοιας αγωγής. Η ρητή αναφορά στο δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να εγείρει αγωγή για να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου γίνεται ενόψει της επιλογής του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην πώληση χωρίς να καταχωρήσει αγωγή. To άρθρο 44Β δεν προνοεί ρητώς για το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να εγείρει αγωγή σε σχέση με την συμβατική σχέση αλλά το εδάφιο

(3)διαφυλάττει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με οποιοδήποτε άλλο δικαίωμα που του δίδεται με βάση το νόμο προκειμένου να αμφισβητήσει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει σε πώληση του ακινήτου που εξασφαλίζει το χρέος. Ανεξάρτητα από την πιο πάνω νομοθετική διάταξη που προβλέπει για διαδικασία εκποίησης μέσω του Διευθυντή σε κάθε περίπτωση ο ενυπόθηκος δανειστής έχει το δικαίωμα, ανεξάρτητα από το γεγονός της έγερσης των αγωγών, να ανακτήσει το χρέος ασκώντας τα συμβατικά του δικαιώματα, σε οποιοδήποτε στάδιο και να βρίσκεται η διαδικασία και ζητήσει την πώληση του ακινήτου με την διαδικασία που προδιαγράφεται από το άρθρο 44Β πιο κάτω. Αποστέλλεται σε τέτοια περίπτωση ειδοποίηση με βάση τον «τύπο Θ» εκτός και εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση σε σχέση με το ύψος του οφειλόμενου χρέους δεν υποχρεούται να αποστείλει στον ενυπόθηκο οφειλέτη ειδοποίηση «τύπου Θ». Υπερημερία "44Β.-
(1)Σε περίπτωση υπερημερίας, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι
(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο παρόν Μέρος, εκτός εάν με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών, η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυποθήκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, ανασταλεί.
(2)Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος: Νοείται ότι η αποστολή της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ» πραγματοποιείται μόνο μία φορά: Νοείται περαιτέρω ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI.
(3)Εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο παρόν Μέρος, οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν αποκλείουν τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο από του να ασκήσει το δικαίωμά του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύι νόμους και Κανονισμούς αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους." Μετά την αποστολή της ειδοποίησης «τύπου Θ», όταν δεν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση και μόνο στην περίπτωση ενυπόθηκου δανειστή που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου, ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται στην συνέχεια να αποστείλει ειδοποίηση στον «τύπο Ι» που συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του ποσού με την οποία καλεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη να εξοφλήσει το εν λόγω ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού σε προθεσμία 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης. Ο «τύπος Ι» είναι η ειδοποίηση που πληροφορεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη για το ποσό που πρέπει να πληρώσει προκειμένου να αποφύγει τον πλειστηριασμό. Στην περίπτωση που δεν συμμορφωθεί με την ειδοποίηση «τύπου Ι» τότε αποστέλλεται η παρούσα ειδοποίηση «τύπου ΙΑ» που απλά τον πληροφορεί ότι έχει προγραμματιστεί να γίνει ο πλειστηριασμός σε συγκεκριμένο τόπο, ημερομηνία και ώρα. Εντός 45 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης «τύπου ΙΑ» ενυπόθηκος οφειλέτης δικαιούται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο και να ζητήσει παραμερισμό της σκοπούμενης πώλησης μόνο για τους λόγους που προδιαγράφονται στο εδάφιο
(3)πιο κάτω. Επίδοση ειδοποιήσεων για τη σκοπούμενη πώληση "44Γ.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε
(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.
(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των σαράντα πέντε
(45)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Υποθήκη είναι σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του νόμου εμπράγματο βάρος που προκύπτει επί του ακινήτου με την θέληση του ιδιοκτήτη της γης δυνάμει συμφωνίας. (άρθρο 2) "υποθήκη", μετά των γραμματικών του όρου παραλλαγών και συγγενών εκφράσεων, σημαίνει επιβάρυνσιν συσταθείσαν επί ακινήτου τη βουλήσει του κυρίου προς εξασφάλισιν οριστικού, μέλλοντος ή υπό αίρεσιν χρηματικού τινος χρέους ή υποχρεώσεως και περιλαμβάνει, χωρίς περιορισμό, τις μετά τη διάσπαση υποθήκες, όπως ο όρος αυτός αναφέρεται στο άρθρο 32Α.» Ο 'ενυπόθηκος δανειστής' είναι το πρόσωπο που δικαιούται να λάβει το ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη. Γίνεται εγγραφή της υποθήκης ως εμπράγματο βάρος επί της ακίνητης ιδιοκτησίας με δήλωση ενυπόθηκου οφειλέτη. Σύμφωνα με το άρθρο 21 του Ν.9
(1)/1965 η δήλωση υποθήκης περιέχει, μεταξύ άλλων, και το ακόλουθο στοιχείο: «(γ) εις την περίπτωσιν του ενυποθήκου οφειλέτου, σύμβασιν υποθήκης χαρτοσεσημασμένην συμφώνως ταις διατάξεσι του εκάστοτε εν ισχύϊ νόμου, εκθέτουσαν ότι εις πρώτην ζήτησιν ή κατά τινα ημερομηνίαν, καθωρισμένην ή δυναμένην να προσδιορισθή, ούτος επέχει υποχρέωσιν, τελούσαν υπό αίρεσιν ή απόλυτον τοιαύτην, όπως καταβάλη τω ενυποθήκω δανειστή χρηματικόν τι ποσόν, καθωρισμένον ή δυνάμενον να προσδιορισθή, ομού μετά τυχόν συμφωνηθέντος τόκου επί του ποσού τούτου ή μέρους αυτού, εις ποσοστόν καθωρισμένον ή δυνάμενον να προσδιορισθή δι' αναφοράς εις οιονδήποτε έτερον ποσοστόν, και ομού μετά των εξόδων των διενεργουμένων εν περιπτώσει λήψεως νομίμων μέτρων προς είσπραξιν του ως είρηται ποσού και τόκου: Νοείται ότι οσάκις συνιστάται υποθήκη προς εξασφάλισιν μελλούσης ή υπό αίρεσιν υποχρεώσεως, περιλαμβανομένης και υποχρεώσεως αφορώσης εις χρηματικόν τι ποσόν καταβλητέον διά δόσεων ή αφορώσης εις το υπόλοιπον τρέχοντος λογαριασμού, δέον όπως τυγχάνη καθορισμού το μέγιστον ποσόν της πιθανής υποχρεώσεως όπερ και θα λογίζηται ως το ποσόν προς εξασφάλισιν ούτινος συνιστάται η εν λόγω υποθήκη.» Συνεπώς, μοναδική υποχρέωση του ενυπόθηκου δανειστή με την καταχώρηση της σύμβασης υποθήκης είναι το οφειλόμενο χρέος να καθορίζεται ως προς το ύψος του ή εναλλακτικά να είναι δυνατόν να προσδιορισθεί ώστε να είναι γνωστό στον ενυπόθηκο οφειλέτη το ποσό της οφειλής που εξασφαλίζεται με την υποθηκευμένη περιουσία. Η συνέπεια της εγγραφής της υποθήκης είναι σύμφωνα με το άρθρο 23 του νόμου το ακίνητο να επιβαρύνεται με την πληρωμή του εξασφαλισμένου ποσού που καθορίζεται ή δύναται να προσδιορισθεί. Στην προκειμένη περίπτωση η σύμβαση υποθήκης που είχε συνάψει ο ενυπόθηκος οφειλέτης προσδιόριζε ότι η ακίνητη περιουσία θα εξασφάλιζε το ποσό των €460.000 πλέον κυμαινόμενο επιτόκιο ύψους 9.25% από τις 17.6.2010 και σε περίπτωση που ληφθούν μέτρα για την ανάκτηση του πιο πάνω ποσού και τόκου τα σχετικά έξοδα για ανάκτηση της οφειλής. Σχετική είναι η παράγραφος 14 της συμφωνίας υποθήκης: «Εννοείται πάντοτε ότι το πιο μεγάλο ποσό για το οποίο δεσμεύονται τα υποθηκευμένα κτήματα είναι το τελικό υπόλοιπο το οποίο τη μέρα της εκποίησης της υποθήκης αυτής θα παραμένει απλήρωτο σε σχέση με τις υποχρεώσεις για την εξασφάλιση των οποίων συνίσταται η υποθήκη αυτής, θα παραμένει απλήρωτο σε σχέση με τις υποχρεώσεις για την εξασφάλιση των οποίων συνίσταται η υποθήκη αυτή, μέχρι το συνολικό ποσό των 460,000 ευρώ πλέον τόκους, όπως καθορίζονται στις συμφωνίες διευκολύνσεων μεταξύ της τράπεζας και του πρωτοφειλέτη από τη στιγμή της εγγραφής της υποθήκης αυτής. Εννοείται ακόμη πως σε περίπτωση εκποίησης των ενυπόθηκων κτημάτων για ποσό μικρότερο των πιο πάνω θα είμαι υποχρεωμένος για την καταβολή προς την τράπεζα οποιουδήποτε τυχόν ελλείματος.» Στην προκειμένη περίπτωση ο ενυπόθηκος οφειλέτης συμφώνησε στον όρο 5 της συμφωνίας υποθήκης ότι στην περίπτωση που το ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη καταστεί πληρωτέο η τράπεζα «θα δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του κτηματολογίου είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει συμπεριλαμβανομένης και της πώλησης με προσφορές και/ή με ιδιωτική πώληση ή όπως προβλέπεται πιο κάτω, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση σε 'μένα.' Η τράπεζα μπορεί να χρησιμοποιήσει το προϊόν αυτής της πώλησης για να ξοφληθούν μερικά ή συνολικά οι υποχρεώσεις τις οποίες εξασφαλίζει η υποθήκη αυτή ή όλες ή οποιεσδήποτε από τις υποχρεώσεις αυτές αποτελούν άμεση υποχρέωση είτε προέρχονται από εγγύηση.» Με βάση τον όρο 14 της συμφωνίας, πιο πάνω, το πιο μεγάλο ποσό για το οποίο δεσμεύεται το υποθηκευμένο κτήμα είναι το τελικό υπόλοιπο το οποίο τη μέρα της εκποίησης θα παραμένει απλήρωτο σε σχέση με τις υποχρεώσεις για εξασφάλιση μέχρι το ποσό των €460.000,00 πλέον τόκους και νόμιμα έξοδα σε σχέση με την ανάκτηση της οφειλής από την στιγμή της εγγραφής της υποθήκης. Συνεπώς, ο ενυπόθηκος οφειλέτης είχε συμφωνήσει ότι η τράπεζα είχε το συμβατικό δικαίωμα να προβεί σε πώληση του ακινήτου στην περίπτωση υπερημερίας χωρίς να πάρει άλλη ειδοποίηση ο ενυπόθηκος οφειλέτης. Το άρθρο 44Α
(1)του περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Νόμου του 9/1965 με την τροποποίηση του Νόμου το 2015 δίδει δικαίωμα και επιλογή σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει μόνος σε εκποίηση της υποθήκης σε σχέση με σύμβαση υποθήκης που καταχωρήθηκε στο μητρώο του κτηματολογίου πριν την έναρξη του νόμου. Αυτή η διαδικασία μπορεί να επιλεγεί από τον ενυπόθηκο δανειστή στην περίπτωση υπερημερίας του ενυπόθηκου οφειλέτη ως ορίζει το άρθρο 27 πιο πάνω. Είναι αναντίλεκτο γεγονός ότι οι καθ' ων η αίτηση δεν έχουν καταβάλει τις καθορισμένες δόσεις των πιστωτικών διευκολύνσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα οι πιστωτικές διευκολύνσεις που τους είχαν παραχωρηθεί να είχαν τερματισθεί και να καταχωρηθεί η αγωγή 2473/19 εναντίον του αιτητή-εφεσείοντα για ανάκτηση του οφειλόμενου ποσού. Δεν έχει προβληθεί καμία υπεράσπιση του εφεσείοντα για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι το δάνειο του είναι σε υπερημερία, οφείλεται και παραλείπει να πληρώσει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό. Ούτε και αμφισβητείται ότι ο εφεσείοντας υπέγραψε την δήλωση και την συμφωνία υποθήκης με την οποία συμφώνησε εις αντάλλαγμα του ποσού που του δόθηκε στην βάση της συμφωνίας δανείου να παραχωρήσει εξασφάλιση για το δάνειο υποθηκεύοντας προς όφελος της τράπεζας το επίδικο ακίνητο στον Αστρομερίτη της Επαρχίας Λευκωσίας και εγγεγραμμένο μερίδιο ½ υποθηκευμένο μερίδιο το όλο. Πληροφορήθηκε ότι η συνέπεια της εκ μέρους του παράβασης των όρων των μεταξύ τους συμφωνηθέντων ήταν να καταστεί απαιτητό ολόκληρο το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου. Η θέση της εφεσίβλητης είναι ότι ο εφεσείοντας δεν κατέβαλε τις συμφωνημένες πληρωμές του δανείου με αποτέλεσμα να τερματισθεί η λειτουργία των πιστωτικών διευκολύνσεων και να έχει καταστεί οφειλόμενο ολόκληρο το ποσό. Παραμένει αναντίλεκτη η θέση της εφεσίβλητης ως θέση που δεν έχει καταρριφθεί με άλλη μαρτυρία ότι το ποσό οφείλεται και έχει απαιτηθεί. Αυτός ήταν και ο λόγος που καταχωρήθηκε η αγωγή. Ο εφεσείοντας γνώριζε ότι είχε υπόλοιπο και ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις που του παραχωρήθηκαν δυνάμει συμφωνιών δανείου ήταν σε υπερημερία. Όπως έχει λεχθεί στις αποφάσεις Luis Vuitton v Δέρμοσακ Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 1453 και Fashion Box SRL v Ferro Fashions Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 1858, όταν υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα σε ενδιάμεσες αιτήσεις μεταξύ του αιτητή και του προσώπου που έχει ενστεί στην αίτηση αυτός που έχει το βάρος απόδειξης θα πρέπει κατά την ακρόαση της αίτησης να αποδείξει τα γεγονότα. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις που είχαν παραχωρηθεί στον εφεσείοντα ήταν σε υπερημερία και ότι η τράπεζα είχε το δικαίωμα να ξεκινήσει την διαδικασία που προβλέπεται διά νόμου για εκποίηση του υποθηκευμένου ακινήτου και ανάκτηση του οφειλόμενου ποσού. Κατά συνέπεια η παρούσα διαδικασία δεν είναι πρόωρη και είναι καθόλα νόμιμη διαδικασία. Είναι αναντίλεκτο γεγονός με βάση τις γραπτές παραστάσεις των μερών, ότι το χρέος είχε καταστεί απαιτητό με αποτέλεσμα η καθ' ης η αίτηση να ασκήσει τα συμβατικά της δικαιώματα με βάση την σύμβαση υποθήκης που προνοούσε ότι στην περίπτωση που το ποσό ήταν απαιτητό σε πρώτη ζήτηση θα δικαιούται να πωλήσει το εν λόγω ακίνητο χωρίς άλλη ειδοποίηση στον ενυπόθηκο δανειστή. Όταν το χρέος βρίσκεται σε υπερημερία, με βάση τα συμφωνηθέντα, ο ενυπόθηκος δανειστής δεν είναι υπόχρεος να αποστείλει άλλη ειδοποίηση στον οφειλέτη προτού ασκήσει την επιλογή του για πώληση του υποθηκευμένου ακινήτου. Ο νόμος 9/1965 θέτει επιπρόσθετες υποχρεώσεις στον ενυπόθηκο δανειστή πέραν αυτών που έχουν συμφωνηθεί με τον ενυπόθηκο οφειλέτη δυνάμει της συμφωνίας υποθήκης στην περίπτωση που επιλέξει να πωλήσει το ακίνητο δυνάμει τις πρόνοιες του άρθρου 44Β πιο πάνω. Δηλαδή, υποχρεούται να αποστείλει στον ενυπόθηκο οφειλέτη την ειδοποίηση «τύπου Ι» που προβλέπεται από το άρθρο 44Γ. Η ειδοποίηση «τύπου Ι» είναι αυτή που πληροφορεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη για το οφειλόμενο ποσό και του δίδει ακόμη 45 ημέρες να συμμορφωθεί προκειμένου να αποφύγει την πώληση του ακινήτου προς πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Επιχειρήθηκε να επιδοθούν στον εφεσείοντα ειδοποιήσεις τύπου 'Ι και Θ' με συστημένο ταχυδρομείο στην τελευταία γνωστή διεύθυνση διαμονής του εφεσείοντα στο Στρόβολο χωρίς αποτέλεσμα διότι ο εφεσείοντας ουδέποτε είχε μεταβεί στο ταχυδρομείο για να παραλάβει τις ειδοποιήσεις. Στην συνέχεια ανέθεσαν την υπόθεση σε ιδιώτη επιδότη να επιδώσει τις εν λόγω ειδοποιήσεις και αυτό επιτεύχθηκε με προσωπική επίδοση στις 5.8.
  1. Στην συνέχεια και αφού είχε παρέλθει ο σχετικός χρόνος για να δικαιούται ο ενυπόθηκος δανειστής να ορίσει ημερομηνία πλειστηριασμού ανατέθηκε σε ιδιώτη επιδότη να επιδώσει τις ειδοποιήσεις τύπου 'ΙΑ και ΙΒ' όμως δεν επιτεύχθηκε η επίδοση. Ο επιδότης επισκέφθηκε κατ' επανάληψη τον τόπο διαμονής του αιτητή αφού πρώτα επιχείρησε να επικοινωνήσει μαζί του διά τηλεφώνου χωρίς αποτέλεσμα. Ο αιτητής δεν συνεργάστηκε και παρά την επίσκεψη του επιδότη επί τόπου ο αιτητής δεν του άνοιγε την πόρτα. Ο επιδότης γνωρίζει με βεβαιότητα ότι ο αιτητής πράγματι διαμένει στην εν λόγω διεύθυνση διότι πρόσφατα του έχει επιδώσει με θυροκόλληση κλητήριο ένταλμα άλλης αγωγής στην είσοδο της οικίας του. Ως συνέπεια της αποτυχίας επίδοσης των ειδοποιήσεων τύπου 'ΙΑ και ΙΒ' η προγραμματισμένη πώληση του ακινήτου στις 10.3.2022 ακυρώθηκε. Εξαιτίας των πιο πάνω γεγονότων η καθ' ης η αίτηση αποτάθηκε και πέτυχε την έκδοση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης ημερομηνίας στις 12.1.22 διά της θυροκόλλησης των ειδοποιήσεων τύπου 'ΙΑ και ΙΒ' στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου βρίσκεται το διαμέρισμα όπου διαμένει ο αιτητής. Η υποκατάστατη επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων πραγματοποιήθηκε με θυροκόλληση στις 22.2.2022 με αποτέλεσμα ο αιτητής να λάβει γνώση του προγραμματισμένου πλειστηριασμού στις 15.7.2022 και ώρα 10.00 π.μ. Ο αιτητής δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι έχει λάβει γνώση των εν λόγω ειδοποιήσεων και το μόνο ζήτημα που έχει εγερθεί είναι το νομότυπο της επίδοσης των εν λόγω ειδοποιήσεων. Σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου οι ειδοποιήσεις 'Ι, ΙΑ και ΙΒ' είχαν επιδοθεί στον αιτητή με θυροκόλληση στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διαμένει και αυτός έλαβε γνώση των εν λόγω ειδοποιήσεων. Με την ειδοποίηση «τύπου Ι» η καθ' ης η αίτηση/εφεσίβλητη δεν έχει αρκεστεί σε μία απλή περιγραφή καθορισμού του οφειλόμενου ποσού που να δημιουργεί ασάφεια ως προς το οφειλόμενο ποσό. Προσδιορίζεται στην ειδοποίηση «τύπου Ι» ότι το ποσό το οφειλόμενο που εξασφαλίζεται με την υποθήκη είναι το ποσό των €460.000 που απαρτίζεται από το χρέος που εξασφαλίζεται με την υποθήκη. Το αρχικό ποσό της υποθήκης ήταν το ποσό των €460.000 πλέον συμβατικό τόκο και τόκο υπερημερίας 2% με ημερομηνία έναρξης των καθυστερήσεων την 18.12.
  2. Το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό κατά τις 8.8.2018 με τους συσσωρευμένους τόκους ήταν το ποσό των €416.958,14 και οι καθυστερήσεις πληρωμής ανερχόταν στο ποσό των €78.881,90 με οφειλόμενους τόκους υπερημερίας €257,16 και άλλα έξοδα €20 σύνολο 31.9 καθυστερημένες δόσεις. Συνεπώς, το οφειλόμενο ποσό προσδιορίζεται με λεπτομέρειες στην επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού που έχει κοινοποιηθεί στον αιτητή στα πλαίσια της ειδοποίησης ώστε ο ενυπόθηκος οφειλέτης να γνωρίζει επακριβώς το ποσό που πρέπει να πληρώσει για να αποφύγει την πώληση του ακινήτου, ήτοι το ποσό των €416,958.
  3. Σε τούτο το στάδιο που είχε αποσταλεί η ειδοποίηση ο αιτητής δεν είχε εγείρει οιονδήποτε ζήτημα που αφορούσε το ύψος το οφειλής πχ. ότι δεν οφείλεται ή ότι υπάρχουν υπερχρεώσεις αλλά και ούτε είχε εγείρει αγωγή με αποτέλεσμα να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου σε σχέση με την οφειλή ως προνοείται από το άρθρο 44(Γ)(δ). Το ποσό το οφειλόμενο δύναται να προσδιορισθεί ως προνοείται με την δήλωση της υποθήκης με την προσθήκη και υπολογισμό του τόκου καθώς και με τα έξοδα για την ανάκτηση του ποσού που έχουν καθορισθεί επακριβώς. Σημειώνεται ότι το ποσό που οφείλεται υπόκειται κάθε μέρα σε αλλαγή εξαιτίας του υπολογιζόμενου τόκου, συνεπώς οι λέξεις το 'οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος' πρέπει να ερμηνευθεί λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 21 σε σχέση με την δήλωση υποθήκης που βαρύνει την ακίνητη περιουσία με το χρέος του ενυπόθηκου δανειστή που παραπέμπει σε χρέος καθορισμένο ή που δύναται να προσδιορισθεί. Στην παρούσα περίπτωση ο ενυπόθηκος δανειστής έχει συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του νόμου και δεν αμφισβητείται ότι το δάνειο είναι σε καθεστώς υπερημερίας γεγονός που ενεργοποιεί την εκκίνηση του συμβατικού δικαιώματος της εκποίησης της εξασφάλισης. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι η ειδοποίηση θα πρέπει να παραμερισθεί ένεκα του γεγονότος ότι η επίδοση της ειδοποίησης 'τύπου ΙΑ' δεν είναι νομότυπη πρόκειται για αβάσιμο επιχείρημα καθότι έχει εκδοθεί διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης με το οποίο οι καθ' ων η αίτηση έχουν συμμορφωθεί προβαίνοντας σε θυροκόλληση της εν λόγω ειδοποίησης και ο αιτητής έχει λάβει γνώση της διαδικασίας του πλειστηριασμού. Ο ορισμός του όρου 'επίδοση' με βάση την νομοθεσία είναι ως ακολούθως: «'επίδοση' σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:, Νοείται περαιτέρω ότι η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δυνατόν να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό, διεθνή σύμβαση, νόμο, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό ισχύει στη Δημοκρατία: Νοείται έτι περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή η επικοινωνία είναι πρόσωπο το οποίο έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα της πώλησης λόγω της εγγραφής στο κτηματικό μητρώο επί του ενυπόθηκου ακινήτου οποιουδήποτε εμπράγματου βάρους προς όφελός του, η εν λόγω ειδοποίηση αποστέλλεται στη διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο σχετικό Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο σε σχέση με το πρόσωπο αυτό και την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής ή ο κάτοχος εμπράγματου βάρους δικαιούται να ζητήσει και να λάβει από το εν λόγω κτηματολογικό γραφείο.» Δεν υπάρχει ζήτημα που να προκύπτει σε σχέση με την επίδοση της ειδοποίησης 'τύπου Ι' για την οποία αποδεικνύεται ότι ο αιτητής έλαβε γνώση της ειδοποίησης επειδή του επιδόθηκε προσωπικά αφού πρώτα είχε αποτύχει η αποστολή της ειδοποίησης με συστημένο ταχυδρομείο. Το ίδιο ισχύει με την ειδοποίηση 'τύπου ΙΑ' η οποία του επιδόθηκε με θυροκόλληση στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διαμένει μετά από διαταγή του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να λάβει γνώση της ειδοποίησης. Δεν αμφισβητείται ότι ο αιτητής διαμένει στην εν λόγω διεύθυνση και δεν έχουν καταρριφθεί με αντίθετη μαρτυρία ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση ότι ο επιδότης επισκέφθηκε τον τόπο διαμονής προσωπικά κατ' επανάληψη αφού προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον αιτητή διά του τηλεφώνου και ότι ο αιτητής δεν συνεργάστηκε. Ενώ βρισκόταν εντός της οικίας αρνήθηκε να παραλάβει την ειδοποίηση. Οι καθ' ων η αίτηση αποτάθηκαν στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης επειδή ανησυχούσαν ότι δεν θα μπορούσαν να επιδώσουν την ειδοποίηση διαφορετικά. Η ανησυχία ήταν εύλογη ενόψει αποτυχημένης προσπάθειας να ορισθεί ο πλειστηριασμός τον Μάρτιο 2022 που εν τέλει ακυρώθηκε επειδή ο αιτητής στην βάση της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου προσπαθούσε ενεργά να αποφύγει την επίδοση της ειδοποίησης. Με μία προσεκτική ανάγνωση του λεκτικού του πιο πάνω ορισμού, προκύπτει ότι ιδιωτική επίδοση που έγινε με βάση τους θεσμούς και ακόμη υποκατάστατη επίδοση της ειδοποίησης θεωρείται έγκυρη επίδοση για σκοπούς του νόμου. Ιδιωτική επίδοση θεωρείται έγκυρη επίδοση αφ' ης στιγμής ο εφεσείοντας δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι η επίδοση των εν λόγω ειδοποιήσεων ήταν εφικτή στην τελευταία γνωστή τους διεύθυνση συστημένη επιστολής μέσω του ταχυδρομείου. Κατά συνέπεια, η υποκατάστατη επίδοση, που παραμένει ως αναντίλεκτο γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε με αποτέλεσμα ο αιτητής να λάβει γνώση των ειδοποιήσεων 'τύπου ΙΒ και ΙΑ', σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά παρατυπία στην διαδικασία. Αυτό επειδή προνοείται ιδιωτική επίδοση ως εναλλακτικός τρόπος επίδοσης των σχετικών ειδοποιήσεων. Τίποτε δεν έχει θέσει ενώπιον μου ο εφεσείοντας για να αντικρούσει ισχυρισμό ότι η ειδοποίηση του επιδόθηκε με θυροκόλληση στον τόπο διαμονής που διατάχθηκε από το Δικαστήριο με αποτέλεσμα να λάβει γνώση έγκαιρα της αποστολής της ειδοποίησης. To ζήτημα της έγκυρης επίδοσης δικαστικών εγγράφων, ήτοι έγγραφα που παράγουν έννομα αποτελέσματα, ρυθμίζεται από τους θεσμούς της πολιτικής δικονομίας. Σύμφωνα με το Annual Practice Book του 1953 η αντίστοιχη Αγγλική Διάταξη της Δ.5 θ.2 είναι το Ο.9 r.
  4. Στην σελίδα 63 του Annual Practice Book, επεξηγείται ότι ο σκοπός της επίδοσης είναι να λάβει γνώση ο εναγόμενος του Κλητηρίου Εντάλματος διά να μπορέσει να λάβει τα δέοντα μέτρα έγκαιρα για την υπεράσπιση της αγωγής. "The object of all service was, of course, only to give notice to the party on whom it was made, so that he might be aware of, and be able to resist, that which was sought against him, and where that had been done, that the Court might feel perfectly confident that service had reached him, everything had been done that could be required." Σε κάθε περίπτωση, η επίδοση δικαστικού εγγράφου πραγματοποιείται με τρόπο που είναι εύλογα αναμενόμενο να λάβει γνώση της διαδικασίας ο επηρεαζόμενος ενυπόθηκος οφειλέτης. Η Δ.5 κ. 2 προνοεί ότι ο Δικαστικός επιδότης σε κάθε περίπτωση επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος, όφειλε να συμπληρώσει ένορκη δήλωση στον τύπο 5 που επισυνάπτεται στους θεσμούς εις στην οποία θα αναφέρεται από ποιο πρόσωπο έχει παραληφθεί το κλητήριο ένταλμα ή στην παρουσία ποιου προσώπου έχει αφεθεί αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος ως ακολούθως: «FORM No. 5: AFFIDAVIT OF SERVICE (O. 5, r. 2). I, a process-server, make oath and say that I served an office copy of the writ of summons in Action No. οf the Registry, at (a) on the day of,19, by leaving the same in the presence of with the Defendant (b)(c) οf, for the Defendant whom I did not find at his house or at his usual place of employment, the said, being a (d)of the said Defendant. A duplicate of the document(s) served is attached hereto as an exhibit and is marked "A" or This affidavit is endorsed on a duplicate of the document served. Signed and sworn before me at on the day (Signed) of 19 Registrar. (a) Town or village where service effected. (b) Strike out the words "the Defendant," if inapplicable. (c) Strike out to the end, if inapplicable. (d) State his relationship to the Defendant for whom the writ is left. Note.-The affidavit of service should be sworn within seven days after service.» Το ίδιο ισχύει και στην Αγγλία δηλαδή, η έννοια της επίδοσης είναι η παράδοση του δικαστικού εγγράφου στον τόπο διαμονής ή της εργασίας και την παραλαβή του από κάποιο φυσικό πρόσωπο διαφορετικά δεν μπορεί να θεωρείται κανονική επίδοση. Οι Αγγλικοί θεσμοί πολιτικής δικονομίας προνοούν ότι προκειμένου να πραγματοποιηθεί έγκυρη επίδοση δικαστικού εγγράφου ή εγγράφου συναφή με δικαστική διαδικασία που παράγει έννομες συνέπειες, θα πρέπει να καταχωρηθεί ένορκη δήλωση της επίδοσης που να περιλαμβάνει τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία: «Certificate of service The service of an application or petition must be verified by a certificate of service. The certificate of service, which must be verified by a statement of truth, must identify the application or petition, identify the company and the applicant or petitioner, specify the court or hearing centre in which the application was made or petition filed with the court reference number and the date, and specify whether the copy served was a sealed copy, the person served, and the manner of service and the date of service. (Bailey & Groves Corporate Insolvency Law & Practice, B. Service par 2.9)» Έγκυρη επίδοση πρέπει να περιλαμβάνει την καταχώρηση ένορκης δήλωσης του επιδότη που πιστοποιεί με ποιο τρόπο έγινε η επίδοση. Επομένως, η επίδοση της ειδοποίησης 'Τύπου ΙΑ' θεωρείται ότι πρόκειται για έγκυρη επίδοση και δεν αμφισβητείται ότι ο εφεσείοντας έλαβε γνώση των ειδοποιήσεων. Εφόσον η ειδοποίηση 'τύπου Ι' επιδόθηκε δεόντως και έχει παρέλθει ο χρόνος των 45 ημερών για να ακολουθήσει και η αποστολή της ειδοποίησης 'Τύπου ΙΑ' δεν τίθεται ζήτημα παράτυπης έναρξης της διαδικασίας εκποίησης. Αναφορικά με την επίδοση δικαστικών έγγραφων σχετική είναι η απόφαση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν Chr. Michaelides (Εstates) Ltd 1 ΑΑΔ 43
(2002), στην οποία το Εφετείο επεξήγησε ότι αυτές οι διατάξεις πρέπει να διαβασθούν και να ερμηνευθούν με αναφορά το άρθρο 30 του Συντάγματος ώστε να κατοχυρωθεί το δικαίωμα του διάδικου να λάβει γνώση της διαδικασίας που εκκρεμεί εναντίον του. «Το επίμαχο άρθρ. 372, το οποίο βασικά επικαλείται η εφεσείουσα για να αποδείξει τη νομιμότητα της επίδοσης, προβλέπει ότι: «Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας». Η διάταξη αποτελεί αντιγραφή του άρθρ. 437
(1)του ομώνυμου αγγλικού νόμου του
  1. Η λέξη document (έγγραφο), που απαντάται στο άρθρο αυτό, περιλαμβάνει, σύμφωνα με την ερμηνεία που δόθηκε από τα αγγλικά δικαστήρια και κλητήριο ένταλμα αγωγής (Βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 6, παραγρ. 275 στη σελ. 131). Διευκρινίστηκε περαιτέρω από την αγγλική νομολογία ότι η επίδοση είναι νομότυπη έστω και αν δεν καθορίστηκε σε ποιόν αφέθηκε το κλητήριο (βλ. Annual Practice 1958, σελ. 115, το στοιχείο "Proof of Service"). Ο δικηγόρος της Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού (εφεσείουσας) πρόβαλε ακριβώς τα ισχύοντα στο αγγλικό δίκαιο για να προωθήσει τη θέση του ότι έχουν εκπληρωθεί, στην προκείμενη περίπτωση, οι προϋποθέσεις νομιμότητας της επίδοσης, που περιέχει η πανομοιότυπη διάταξη 372 του ημεδαπού εταιρικού δικαίου. Ο πρωτόδικος δικαστής κατέληξε ότι, προκειμένου για επίδοση κλητηρίου σε νομικό πρόσωπο, πρέπει να εγχειρίζεται το κλητήριο στον κατά τις διατάξεις της Δ.5, θ.7 εκπρόσωπο του νομικού προσώπου, όπως τον πρόεδρο ή άλλο ψηλόβαθμο αξιωματούχο του. Το ουσιαστικό μέρος της Δ.5, θ.7 έχει ως εξής: "Ιn the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service;" Είναι σημαντικό ότι ο δικαστής προέβη σε εύρημα, με βάση το υλικό που του προσκομίστηκε, χωρίς τούτο να αμφισβητηθεί με την έφεση, ότι πράγματι η εφεσίβλητη δε γνώριζε για την αγωγή που κατατέθηκε εναντίον της. Το πληροφορήθηκε όταν πήρε επιστολή του δικηγόρου της Μητρόπολης που την καλούσε να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος της. Γι' αυτό λοιπόν ο πρωτόδικος δικαστής συμπέρανε ότι η απόφαση ήταν ακυρωτέα ex debito justitie "λόγω κακής επίδοσης και παράβασης των συνταγματικών δικαιωμάτων των εναγομένων να πληροφορηθούν για τη διαδικασία που εγέρθηκε εναντίον τους." .s. 372 providing "a document may be served on a company by leaving it or sending it by post to the registered office of the company." It is doubtful whether this rule applies to service of judicial proceedings. If that were the case it would appear to me to fall short of complying with the provisions of Article 30.3 (a)." Tο ίδιο πνεύμα επικράτησε και στην υπόθεση Lexicon, ανωτέρω. Στην Balm Maritime Co., η επίδοση έγινε σύμφωνα με τη διάταξη
  2. Το ναυτοδικείο εντούτοις ακύρωσε την απόφαση, που λήφθηκε ερήμην των εναγομένων, καθοδηγούμενο από τη συνταγματική αρχή του άρθρ. 30.3.(α). Δεν αμφιβάλλουμε για την ορθότητα των παραπάνω πρωτόδικων αποφάσεων και ότι το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρ. 30.3(α) και (β), θα προσθέταμε, του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρ. 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των "θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών" του Συντάγματος». Η καταχώρηση αίτησης διάλυσης γίνεται με εναρκτήρια αίτηση η νομική βάση της οποίας θεμελιώνεται στο άρθρο 213 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  3. Οι πρόνοιες του άρθρου 213 είναι παρόμοιες με τις πρόνοιες του άρθρου 224 του Αγγλικού Companies Act
  4. Με βάση τον κανονισμό 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών δύναται να χρησιμοποιείται η γενική πρακτική και διαδικασία που ισχύει στα Δικαστήρια στην Αγγλία εκτός εάν ο Νόμος ή οι κανονισμοί των εταιρειών προνοούν διαφορετικά». H πιο πάνω υπόθεση αφορούσε την επίδοση αίτησης εκκαθάρισης της εταιρείας το οποίο θεωρείται ένδικο διάβημα που επιφέρει δραστικές συνέπειες στην λειτουργία μίας εταιρείας. Δεν υπάρχει ένδικο διάβημα που να επιφέρει πιο δυσμενείς συνέπειες για την λειτουργία μίας εταιρείας από την αίτηση εκκαθάρισης. Συνεπώς, δεν μπορεί η προσωπική ιδιωτική επίδοση των ειδοποιήσεων 'τύπου Ι' και 'τύπου Θ', που θεωρείται έγκυρη επίδοση για σκοπούς επίδοσης δικαστικών εγγράφων, να θεωρείται παρατυπία στην διαδικασία. Το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5 θ.9 η οποία παρέχει διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατό να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5 θ.
  5. Στην υπόθεση Φραγκέσκου ν Γρηγορίου 1 ΑΑΔ 1765 το Εφετείο επεξήγησε ότι η αδυναμία προσωπικής επίδοσης από τη μια και η καλή πιθανότητα να μαθευτεί από τον εναγόμενο από την άλλη, αποτελούν τα κριτήρια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας για υποκατάστατη επίδοση με εκείνη τη μέθοδο που παρουσιάζεται μέσα από τα γεγονότα αίτησης για υποκατάστατη επίδοση ως προσφορότερη υπό τις περιστάσεις. Το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το δικαστικό έγγραφο υπόψη του εναγομένου. Σε κάθε περίπτωση, το θέμα της έγκυρης επίδοσης δεν προσεγγίζεται τυπολατρικά. Το ζήτημα ουσίας ώστε η επίδοση να θεωρείται έγκυρο διάβημα στην διαδικασία αφορά την αποτελεσματικότητα της υποκατάστατης επίδοσης. Το πιο κάτω απόσπασμα της απόφασης είναι σχετικό: Μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της (βλ. Annual Practice 1960, σελ.102). Οι πρόνοιες της Δ.5 θ.9 έχουν πολύ ευρεία εφαρμογή και παρέχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο (βλ. Porter v. Freudenberg
(1915)1 K.B. 857). Όπως λέχθηκε στην Karim (πιο πάνω) το κύριο ερώτημα είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. Στην κρινόμενη περίπτωση λαμβανομένων υπόψη των γεγονότων που έλαβε υπόψη το πρωτόδικο δικαστήριο θεωρούμε ότι η κρίση του ότι η μητέρα της εφεσείουσας 2 ήταν το κατάλληλο πρόσωπο προς το οποίο μπορούσε να επιτευχθεί η υποκατάστατη επίδοση ήταν ορθή. Σε κάθε περίπτωση, η επίδοση δικαστικού εγγράφου πραγματοποιείται με τρόπο που είναι εύλογα αναμενόμενο να λάβει γνώση της διαδικασίας το επηρεαζόμενο πρόσωπο. Τούτο είναι ξεκάθαρο από την Δ.5 κ. 2 που προνοεί ότι ο Δικαστικός επιδότης σε κάθε περίπτωση επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος οφείλει να συμπληρώσει ένορκη δήλωση στον τύπο 5 που επισυνάπτεται στους θεσμούς εις στην οποία θα αναφέρεται από ποιο πρόσωπο έχει παραληφθεί το κλητήριο ένταλμα ή στην παρουσία ποιου προσώπου έχει αφεθεί αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος. Έγκυρη επίδοση πρέπει να περιλαμβάνει την καταχώρηση ένορκης δήλωσης του επιδότη που πιστοποιεί με ποιο τρόπο έγινε η επίδοση. Επομένως, η επίδοση της ειδοποίησης 'Τύπου ΙΑ' που έγινε με τον τρόπο που είχε διατάξει το Δικαστήριο θεωρείται ότι πρόκειται για έγκυρη επίδοση ενόψει και του γεγονότος ότι δεν αμφισβητείται ότι ο εφεσείοντας έλαβε γνώση των ειδοποιήσεων. Εφόσον η ειδοποίηση τύπου «Ι» επιδόθηκε δεόντως και έχει παρέλθει ο χρόνος των 45 ημερών για να ακολουθήσει και η αποστολή της ειδοποίησης «Τύπου ΙΑ» δεν τίθεται ζήτημα πρόωρης έναρξης της διαδικασίας εκποίησης. Οπότε αυτό το επιχείρημα είναι αβάσιμο και δεν δικαιολογεί τον παραμερισμό της ειδοποίησης. Δ. ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στην παρούσα περίπτωση είναι αναντίλεκτο το γεγονός ότι το δάνειο βρίσκεται σε υπερημερία και ότι υπάρχει έγκυρη συμφωνία υποθήκης που επιτρέπει την πώληση της εξασφάλισης προκειμένου να αποπληρωθεί το οφειλόμενο ποσό που βρίσκεται σε υπερημερία. Δεν υπάρχει κώλυμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να προχωρήσει με την διαδικασία ως αυτή προνοείται με το άρθρο 44Β τα δικαιώματα του. Στην παρούσα περίπτωση δεν εγείρεται κανένα ζήτημα που να θέτει σε αμφισβήτηση το συμβατικό δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να πωλήσει το υποθηκευμένο ακίνητο προς αποπληρωμή του χρέους που βρίσκεται σε υπερημερία. Η ειδοποίηση 'τύπου Ι' που έχει αποσταλεί στον ενυπόθηκο δανειστή έχει αποσταλεί με το υπόλοιπο που διαμορφώνεται βάσει κατάστασης λογαριασμού που έχουν ετοιμάσει οι καθ' ων η αίτηση. Αυτό το υπόλοιπο τεκμηριώνεται με κατάσταση λογαριασμού και προσδιορίζει ότι το οφειλόμενο ενσωματώνει το κεφάλαιο και τους τόκους των δανείων και τα έξοδα που συνιστούν το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος. Ομοίως η ειδοποίηση 'τύπου ΙΑ' βασίζεται στο υπόλοιπο που αναγράφεται στον 'τύπο Ι' και έτσι δεν υπάρχει λόγος να παραμερισθεί η ειδοποίηση για τον λόγο ότι δεν προσδιορίζεται το υπόλοιπο του χρέος προς ματαίωση του πλειστηριασμού. Συνεπώς, θα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση/έφεση εφόσον το άρθρο 44Γ
(3)δεν έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση. Ο νόμος, στην ουσία, θέτει επιπρόσθετες υποχρεώσεις στον ενυπόθηκο δανειστή προκειμένου να ασκήσει το συμβατικό του δικαίωμα να πωλήσει το ακίνητο επειδή ο ενυπόθηκος οφειλέτης βρίσκεται σε υπερημερία και έχει αθετήσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Στην παρούσα περίπτωση δεν εγείρεται κανένα ζήτημα που να θέτει σε αμφισβήτηση το συμβατικό δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να πωλήσει το υποθηκευμένο ακίνητο προς αποπληρωμή του χρέους που βρίσκεται σε υπερημερία το μόνο που εγείρεται ως ζήτημα είναι η επάρκεια της ειδοποίησης. Έχω εξετάσει τις ειδοποιήσεις τύπου 'Ι, ΙΑ και ΙΒ' που έχουν αποσταλεί στον αιτητή-εφεσείοντα καθώς και τις πραγματικές παραστάσεις των μερών και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι αναμφίβολα θα πρέπει να γνωρίζει ποιο είναι το οφειλόμενο ποσό. Οπότε, θεωρώ ότι ο ενυπόθηκος δανειστής έχει το δικαίωμα να προχωρήσει με την πώληση του ακινήτου ως προνοεί το μέρος VIA και δεν έχει καταδειχθεί βάσιμος λόγος ματαίωσης του πλειστηριασμού που έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στις 30.6.2022 και ώρα 10.00 π.μ.. Σε απόφαση που εκδόθηκε σε Εφετείο της Nova Scotia του Καναδά Becker and Others v Nova Scotia Bank [1986] LRC (comm) 638, η οποία διέπεται από παρόμοια σχήμα καταναγκαστικής πώλησης υποθηκευμένων ακινήτων στο οποίο υποχρεούται ο ενυπόθηκος δανειστής να αποστείλει σειρά ειδοποιήσεων προκειμένου να ασκήσει το συμβατικό του δικαίωμα επεξηγήθηκε ότι παράλειψη του ενυπόθηκου δανειστή να αποστείλει ειδοποίηση με βάση τον νόμο δεν ήταν βάσιμος λόγος ματαίωσης του πλειστηριασμού εκεί όπου ο ενυπόθηκος οφειλέτης είχε ειδοποιηθεί ότι βρισκόταν σε υπερημερία, απαιτήθηκε η αποπληρωμή του χρέους και ενημερώθηκε για την υποχρέωση του να διευθετήσει το χρέος. Στην συνέχεια του δόθηκε χρονικό διάστημα πέραν από αυτό που προβλέπει ο νόμος να διευθετήσει το χρέος του ή να προβεί σε άλλο διακανονισμό με την τράπεζα. Σε εκείνη την υπόθεση είχε αποσταλεί απαίτηση στον οφειλέτη να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό ως ακολούθως: «We hereby make formal demand for payment of the monies owing by way of non revolving demand US 15,532.806 and operating overdrawn accounts of respectively US 12737.81 and CI 90,469.72. Interest will continue to accrue on these accounts until payment is made in full.» Υπήρχε σύμβαση υποθήκης με πρόνοια, όπως και στην δική μας την περίπτωση, που έδιδε στον δανειστή, στην περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής του κεφαλαίου ή του τόκου, το συμβατικό δικαίωμα πώλησης του ακινήτου ως ακολούθως: «The power of sale and appointing a receiver and any other remedies available to the Bank shall become immediately exercisable without further notice.» Η απαίτηση για το οφειλόμενο ποσό πλέον τόκους επιδόθηκε στον ενυπόθηκο οφειλέτη τον Ιούλιο 1982 ενώ η πώληση διευθετήθηκε τον Νοέμβριο 1984, επομένως δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ο χρεώστης γνώριζε τι χρωστούσε και ότι επέλεξε να μην αποπληρώσει ή να προβεί σε διακανονισμό του χρέους. Επομένως, υπό τις δεδομένες περιστάσεις ο δικαστής ορθά επιβεβαίωσε την πώληση του ακινήτου με ιδιωτική σύμβαση πώλησης μεταξύ της τράπεζας και τρίτου αγοραστή κατά παρέκκλιση του δικαιώματος αποστολής ειδοποίησης. Στην προκειμένη περίπτωση, το ποσό που ζητείται να εισπραχθεί με την πώληση προσδιορίζεται με σαφήνεια και δεν τίθεται ενώπιον μου κανένα ζήτημα σε σχέση με την υποχρέωση του ενυπόθηκου οφειλέτη να πληρώσει το οφειλόμενο υπόλοιπο. O ενυπόθηκος οφειλέτης μπορεί να προσδιορίσει επακριβώς το ποσό που επιδιώκεται να εισπραχθεί από την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου καθώς αυτό μεταβάλλεται καθημερινά εξαιτίας των τόκων που θα συσσωρεύονται επί του οφειλόμενου ποσού μέχρι την αποπληρωμή του χρέους ή μέχρι την στιγμή πώλησης του ακινήτου. Οι καθ' ων η αίτηση έχουν συμμορφωθεί με την υποχρέωση να αποστείλουν ειδοποίηση «τύπου Ι» που καθορίζει το ποσό που οφείλεται, τον τρόπο που λογίζεται τόκος επί του οφειλόμενου ποσού καθώς και έξοδα που έχουν γίνει για ανάκτηση της οφειλής. Εξάλλου σκοπός της ειδοποίησης «τύπου ΙΑ» δεν είναι για να πληροφορήσει τον ενυπόθηκο οφειλέτη για το ύψους του χρέους αλλά για να επιβεβαιωθεί ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει συμμορφωθεί με την ειδοποίηση «τύπου Ι» και να πληροφορηθεί για τον τόπο και χρόνο του πλειστηριασμού που έχει προγραμματιστεί. Η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης, η οποία συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών ως επιλογή του ενυπόθηκου δανειστή σε σχέση με την παραχωρηθείσα εξασφάλιση έναντι ανταλλάγματος, δεν μπορεί να στερήσει στην εφεσίβλητη νομικά της δικαιώματα που πηγάζουν από τα συμφωνηθέντα σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό που και τις εξασφαλίσεις που κατέχει στη βάση των συμβάσεων που θεμελιώνουν το νομικό πλαίσιο των πιστωτικών διευκολύνσεων. Ο αιτητής δεν έχει θέσει ενώπιον μου κανένα βάσιμο λόγο που να δικαιολογεί την ματαίωση του πλειστηριασμού. Ως εκ τούτου, η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται εναντίον του αιτητή-εφεσείοντα, όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.