P. I. ν. INTRALOT HOLDINGS INTERNATIONAL LTD, Αρ. Πρωτογενούς Αίτησης: 246/2020, 19/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A311 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Αρ. Πρωτογενούς Αίτησης: 246/2020 Μεταξύ: Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) αρ. 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. -ΚΑΙ- Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) με αρ. 1215/2012 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. -ΚΑΙ- Αναφορικά με τον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο του 2000, Νόμο 121(Ι)/2000 -ΚΑΙ- Αναφορικά με την απόφαση αστικού δικαίου με αριθ. 4305 ημερομηνίας 19/07/2016 η οποία εκδόθηκε από το Δικαστήριο Βουκουρεστίου - 6ο Αστικό Τμήμα στα πλαίσια της δικογραφίας με αρ. 34204/3/
- -ΚΑΙ- Αναφορικά με την αίτηση μεταξύ: P. I. από το Βουκουρέστι, Ρουμανία Αιτητή -ΚΑΙ- INTRALOT HOLDINGS INTERNATIONAL LTD (ΗΕ 141390) από την Λευκωσία Καθ΄ ων η Αίτηση Ημερομηνία: 19 Αυγούστου 2022 Αίτηση ημερομηνίας 4.11.2021 για τροποποίηση της Ένστασης σε Αίτηση Μεσεγγύησης και για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Εμφανίσεις: Για Αιτητή: Η κα Μ. Κατσελλή μαζί με Κυριάκο Μιχαηλίδη για ΚΥΡΙΑΚΟΣ Θ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ & ΣΙΑ Για Καθ΄ ου η Αίτηση (P. I.): Η κα Δ. Ιατρίδου για A. KARITZIS & ASSOCIATES LLC Για Μεσεγγυούχους (Τράπεζα Κύπρου): Η κα Γ. Στυλιανού για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 19.7.2016 εκδόθηκε από το Δικαστήριο Βουκουρεστίου (6ο Αστικό Τμήμα), απόφαση εναντίον της κυπριακής εταιρείας INTRALOT HOLDINGS INTERNATIONAL LTD (στη συνέχεια «η Intralot») για το ποσό των €2.100.000.00) (Δύο εκατομμυρίων εκατόν χιλιάδων Ευρώ), σε αγωγή (αρ. 34204/3/2013) που καταχώρησε εναντίον της ο P. I. (στην συνέχεια ο «I.»). Στις 31.7.2020, ο I. καταχώρησε μονομερώς στο ΕΔ. Λευκωσίας αίτηση, με την οποίαν αιτείτο την αναγνώριση και την κήρυξη της απόφασης ως εκτελεστό τίτλο εντός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αίτηση στηρίχθηκε στον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 22.12.
- Η αίτηση έγινε αποδεκτή και στις 25.9.2020, το Δικαστήριο έκδωσε τα αιτούμενα Διατάγματα. Στις 15.12.2020, ο I. καταχώρησε αίτηση κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, με την οποίαν αιτείτο όπως διαταχθεί η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Μεσεγγυούχοι), (α) να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να δηλώσει κατά πόσον διατηρούσε οποιοδήποτε λογαριασμό προς όφελος της Intralot και (β) να μην αποξενώσει ποσό €2.100000= πλέον €20.000= (έξοδα απόφασης) από τον εν λόγω λογαριασμό. Το Δικαστήριο έκδωσε τα σχετικά διατάγματα. Στις 24.2.2021, οι συνήγοροι των Μεσεγγυούχων εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και δήλωσαν πως συμμορφώθηκαν με τα διατάγματα, παγοποιώντας το ποσό των €3.886.03= από λογαριασμό της Intralot με αριθμό [ ]. Η Intralot, η οποία έλαβε γνώση της διαδικασίας όταν η αίτηση Μεσεγγύησης επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο της γραφείο, καταχώρησε στις 3.3.2021 αίτηση με την οποία αιτείτο την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 25.9.2020, με το οποίο κηρύχθηκε εκτελεστή στην Κυπριακή επικράτεια η απόφαση του Ρουμανικού Δικαστηρίου. Μεταξύ των λόγων που πρόβαλε ήταν πως κακώς η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς και πως κατ΄ ουσίαν το Κυπριακό Δικαστήριο δεν «αναγνώρισε» ολόκληρο το κείμενο της απόφασης του Ρουμανικού Δικαστηρίου, αλλά μόνο τον εξαναγκασμό της Intralot να πληρώσει στον I. το ποσό των €2.100.000= ως τιμή της εκχώρησης μετοχών από τον I. στην Intralot, χωρίς μάλιστα να διατάσσει την μεταβίβαση των μετοχών. Το Δικαστήριο αφού άκουσε και τον I., απέρριψε την αίτηση. Απεφάσισε πως (α) το γεγονός ότι η αίτηση ημερομηνίας 31.7.2020 καταχωρίστηκε μονομερώς δεν έπληττε την εγκυρότητα της διαδικασίας, αφού σύμφωνα με το άρθρο 41 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 (ο Κανονισμός υπερισχύει του ημεδαπού δικαίου), κατά το στάδιο υποβολής της αίτησης για κήρυξη της εκτελεστότητας, δεν δίδεται λόγος στον διάδικο εναντίον του οποίου επιχειρείται η εξασφάλιση άδειας για εκτέλεση απόφασης, καθότι ο εν λόγω διάδικος (εν προκειμένω η Intralot) είχε «ακουστεί», στην διαδικασία ενώπιον του αλλοδαπού Δικαστηρίου (εν προκειμένω του Ρουμανικού Δικαστηρίου) και (β) πως ο I. είχε συμμορφωθεί πλήρως με τις προβλεπόμενες διατάξεις του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 και «έπραξε όσα έπρεπε να πράξει» στοχεύοντας την αναγνώριση και εκτέλεση της Ρουμανικής απόφασης στην Κύπρο. Το Δικαστήριο ανέφερε πως η Intralot είχε την ευκαιρία να αμφισβητήσει τις απαιτήσεις του I. ενώπιον του Ρουμανικού Δικαστηρίου κατά τον χρόνο που έπρεπε, όπως και έπραξε, «καθιστώντας έτσι την απόφαση τελεσίδικη και εκτελεστή». Καταληκτικά έκρινε πως η αίτηση ήταν «πρόδηλα αβάσιμη και/ή καταχρηστική» και αποσκοπούσε αποκλειστικά στην πρόκληση καθυστέρησης στην εκτέλεση της επίδικης απόφασης, αφού με αυτήν εγείροντο ζητήματα τα οποία είχαν ήδη αποφασιστεί από τα Ρουμανικά Δικαστήρια. Στην αίτηση Μεσεγγύησης, η Intralot καταχώρησε στις 23.2.2021 Ένσταση προβάλλοντας, κύρια, πως το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25.9.2020, με το οποίο εκηρύχθη εκτελεστή εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, η απόφαση του Ρουμανικού Δικαστηρίου είναι «άκυρον και ανυπόστατον» καθότι εκδόθηκε μονομερώς. Κατά τους συνηγόρους της Intralot, δεν υπάρχει εκτελεστή απόφαση στην Κύπρο, γι΄ αυτό και η αίτηση μεσεγγύησης πρέπει να απορριφθεί. Εμμένουν στη θέση πως ο I. έπρεπε να καταχωρήσει αίτηση δια κλήσεως, η οποία «επιβάλλεται» τόσο από τον Νόμο 121(Ι)/2000 [(ο περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμος], αρ. 5
(1)(α), όσο και από την Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Με την υπό κρίση Αίτηση, η Intralot, αιτείται: «(Α) Άδειαν του Δικαστηρίου όπως τροποποιήσουν την Ένστασιν η οποία κατεχωρήθη την 23.2.2021 εις την αίτησιν μεσεγγυήσεως υπό τον άνω τίτλον και αριθμόν ως ακολούθως: [1] Διά της προσθήκης εις τα νομοθετικάς διατάξεις, που αναφέρονται εις την Ένστασιν, και εις την κατάλληλον θέσιν, των άρθ.39, 42, 43, 44, 45, 53, 54 και 55 και τα Παραρτήματα ΙΙ, ΙΙΙ και V του Κανονισμού του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 44/2001 και των άρθρων 73-81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, ΚΕΦ.6, και του άρθ.706 του Αστικού Κώδικος της Ρουμανίας και της αποφάσεως 767/2019 του Αρείου Πάγου της Ελλάδος και των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Prism Investments BV v Jaap Anne van der Meer, Case C-139/10, ημερ. 13.10.2011 και ML v. Aktiva Finants OÜ, Case C-433/18, ημερ.12.12.2019, και των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. [2] Διά της προσθήκης εις τους λόγους Ένστασης, και μετά την παρ.
(2)τούτων, των ακολούθων νέων παραγράφων αριθμουμένων ως
(2)(Α),
(2)(Β),
(2)(Γ),
(2)(Δ),
(2)(Ε),
(2)(ΣΤ),
(2)(Ζ),
(2)(Η) και
(2)(Θ): «
(2)(Α) Σύμφωνα με το άρθ.706 του Αστικού Κώδικος της Ρουμανίας μία δικαστική απόφασις ισχύει και είναι εκτελεστή εις την Ρουμανίαν διά μίαν περίοδον τριών ετών από της εκδόσεως της. Μετά την πάροδον της τριετίας αυτή παραγράφεται, καθίσταται ανίσχυρη και δεν είναι εκτελεστή εις την Ρουμανίαν.
(2)(Β) Η επίδικος δικαστική απόφασις 4305 του Δικαστηρίου του Βουκουρεστίου εξεδόθη την 19.7.2016 και κατά συνέπειαν όταν ο P. I. εζήτησε δι΄ αιτήσεως την 31.7.2020 να την καταστήση εκτελεστήν εις την Κύπρον, αυτή είχεν ήδη παραγραφεί και δεν ήτο εκτελεστή εις την Ρουμανίαν.
(2)(Γ) Κατά συνέπειαν η επίδικος Ρουμανική δικαστική απόφασις εφ΄ όσον έπαυσε από της 20.7.2019 να ήτο εκτελεστή εις την Ρουμανίαν δεν μπορούσε να κηρυχθή εκτελεστή εις την Κύπρον με το διάταγμα της 25.9.2020.
(2)(Δ) Δεν είναι επίσης λογικό να εκτελείται στην Κύπρο ή σε οποιαδήποτε άλλη χώρα αλλοδαπός τίτλος, που δεν είναι εκτελεστός στη χώρα από την οποία προέρχεται.
(2)(Ε) Η εκτελεστότητα στο κράτος προέλευσης (την Ρουμανίαν) πρέπει να υπάρχη κατά το χρόνο κατά τον οποίον η απόφαση κηρύσσεται εκτελεστή στο κράτος εκτέλεσης (την Κύπρο) καθώς και κατά τον χρόνον εκτέλεσης της απόφασης.
(2)(ΣΤ) Το Πιστοποιητικόν, άλλως η βεβαίωση, ημερ.31.5.2019, το οποίον εξεδόθη σύμφωνα με το Παράτημα V του Κανονισμού του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 44/2001, εξεδόθη κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου του Βουκουρεστίου μετά από αίτησιν του P. I. για να εκτελεσθή η επίδικος Ρουμανική απόφασις εις την Ελλάδα και όχι εις την Κύπρον. Κατά συνέπειαν το Πιστοποιητικόν τούτο δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να κηρυχθή εκτελεστή η ως άνω δικαστική απόφασις εις την Κύπρον.
(2)(Ζ) Όθεν η μονομερής αίτησις του P. I. ημερ.31.7.2020 για να κηρυχθή εκτελεστή η επίδικος Ρουμανική απόφασις εις την Κύπρον δεν συνωδεύετο από το αναγκαίον Πιστοποιητικόν ή βεβαίωσιν που είχε τον τύπον του Παραρτήματος V του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2001.
(2)(Η) Εν όψει των ως άνω, το Κυπριακόν Δικαστήριον ακύρως και εσφαλμένα εκήρυξεν εκτελεστήν την επίδικον Ρουμανικήν απόφασιν εις την Κύπρον, εφ΄ όσον το διάταγμα εξεδόθη κατόπιν μονομερούς αιτήσεως, ενώ δεν υπήρχε νόμιμος ισχύουσα εκτελεστή απόφασις εις την Ρουμανίαν και η αίτησις δεν συνωδεύετο από έγκυρον πιστοποιητικόν εκτελεστότητος διά την Κύπρον.
(2)(Θ) Ακύρως επισπεύδεται η αναγκαστική εκτέλεσις της ως άνω Ρουμανικής αποφάσεως με την αίτησιν μεσεγγυήσεως, αφού η αλλοδαπή (Ρουμανική) απόφασις, που αποτελεί τον εκτελεστό τίτλο, έχει απολέσει την εκτελεστότητα της εις την Ρουμανίαν λόγω της παρέλευσης πέραν των τριών ετών από την έκδοση της την 19.7.2016.» [3] Η παρ.
(8)των λόγων Ένστασης να διαγραφή και ν΄αντικατασταθή με την ακόλουθον νέαν παρ.
(8): «
(8)Για να καταχωρηθή αίτησις μεσεγγύησης πρέπει να υπάρχη δικαστική απόφασις εκτελεστή στην Κύπρον τόσον κατά τον χρόνον της καταχωρήσεως της αίτησης μεσεγγύησης όσον και κατά την εκδίκασιν της αίτησης μεσεγγύησης και τοιαύτη απόφασις ούτε υπήρχεν ούτε υπάρχει.» [4] Διά της προσθήκης εις τους λόγους Ένστασης και μετά την νέαν παρ.
(8)της ακολούθου νέας παραγράφου αριθμουμένης ως
(8)(Α): «
(8)(Α) Χωρίς επηρεασμόν των ανωτέρω, εν πάση περιπτώσει, η καταχώρησις της αιτήσεως μεσεγγυήσεως την 15.12.2020 είναι πρόωρος, διότι το διάταγμα της 25.9.2020, με το οποίον εκηρύχθη ex parte εκτελεστή η Ρουμανική απόφασις, δεν επεδόθη ή εκοινοποιήθη από μόνον του (per se) εις την Intralot ώστε να ασκηθή εντός μηνός ένδικον μέσον διά την ανάκλησιν του σύμφωνα με τα άρθ.42-45 του Κανονισμού 44/
- Μετά την απόφασιν επί του ενδίκου μέσου, ή μετά την πάροδον μηνός από την επίδοσιν του διατάγματος εκτελεστότητος, αν δεν ασκήση ένδικον μέσον η Intralot, ήτο δυνατή η καταχώρησις αίτησης μεσεγγυήσεως. Κατά συνέπειαν η διαδικασία μεσεγγυήσεως είναι άκυρος.» (Β) Άδειαν του Δικαστηρίου όπως τα γεγονότα επί των οποίων εβασίζετο η Ένστασις συμπληρωθούν διά της καταχωρήσεως νέας συμπληρωματικής Ενόρκου Δηλώσεως από την Ελένην Κυριάκου, ή εν περιπτώσει αδυναμίας της από άλλο εξουσιοδοτημένον από την Intralot πρόσωπον, η οποία να έχη περιεχόμενον όπως το επισυνημμένον εις την Ένορκον Δήλωσιν της Ε. Κ. Έγγραφον «Α». (Γ) Τα έξοδα ν΄ ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της διαδικασίας». Η Αίτηση στηρίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 θθ 1, 2, 3 και 5, όπως έχει τροποποιηθεί και στην Διαταγή 48 θθ 1, 2 και
- Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της Ε. Κ., Διευθύντριας της Intralot, η οποία αναφέρει πως σύμφωνα με ό,τι οι δικηγόροι της Intralot στην Ρουμανία την πληροφόρησαν, το Ευρωπαϊκό Πιστοποιητικό ή Βεβαίωση ημερομηνίας 31.5.2019, που επισυνάφθηκε στην αίτηση ημερομηνίας 31.7.2020, με την οποία ζητήθηκε η αναγνώριση της απόφασης του Ρουμανικού Δικαστηρίου στην Κύπρο, είχε εκδοθεί για να «χρησιμοποιηθεί» (να κηρυχθεί δηλαδή η απόφαση ως εκτελεστή) στην Ελλάδα και όχι στην Κύπρο. Ο I. δεν καταχώρησε στο Δικαστήριο του Βουκουρεστίου, αντίστοιχη αίτηση για να εκδοθεί Βεβαίωση ή Πιστοποιητικό ώστε να «χρησιμοποιηθεί» τούτο στην Κύπρο. Πέραν τούτου, οι ίδιοι δικηγόροι την πληροφόρησαν ότι η απόφαση του Δικαστηρίου του Βουκουρεστίου, παρεγράφη τρία
(3)χρόνια μετά την έκδοση της στις 19.7.
- Συνεπώς, τονίζει, όταν ο I. αποτάθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, η απόφαση του Δικαστηρίου του Βουκουρεστίου δεν ήταν πλέον εκτελεστή, αφού ήταν παραγεγραμμένη. Οι συνήγοροι της Intralot στην Κύπρο, προσθέτει, δεν γνώριζαν τα δύο αυτά γεγονότα, όταν καταχώρησαν στις 23.2.2021 την ένσταση τους στην αίτηση Μεσεγγύησης και στις 3.3.2021, την αίτηση για ακύρωση ή παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 25.9.
- Ο δικηγόρος της Intralot στην Ελλάδα (κ. Δ. Κ.) επικοινώνησε στις 18.7.2021 με τους δικηγόρους στην Ρουμανία οι οποίοι εχειρίστηκαν την αγωγή (αρ. 34204/3/2013) εκ μέρους της Intralot στο Δικαστήριο και εζήτησε τις απόψεις τους. Οι τελευταίοι στις 18.8.2021, πληροφόρησαν τον κ. Κ. ότι η απόφαση παρεγράφη και δεν ήταν πλέον εκτελεστή και ο Κ. πληροφόρησε στην συνέχεια τους δικηγόρους της Intralot στην Κύπρο. Είναι η θέση της πως οι δικηγόροι της Intralot στην Κύπρο, έδρασαν «το ενωρίτερον δυνατόν» μόλις πληροφορήθηκαν τα γεγονότα, καταχωρώντας την υπό κρίση Αίτηση. Καταληκτικά, διατείνεται πως είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, να μην εφαρμοσθεί στην Κύπρο η «Ρουμανική» απόφαση, η οποία έπαυσε να ισχύει και δεν ήταν εκτελεστή στην Ρουμανία, τόσο κατά την 31.7.2020 που καταχωρήθηκε η μονομερής αίτηση όσο και κατά την 25.9.2020 που εκδόθηκε μονομερώς το διάταγμα με το οποίο η απόφαση εκηρύχθηκε εκτελεστή. Ο I. καταχώρησε Ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Είναι η θέση του πως αυτή είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, πως η σκοπούμενη τροποποίηση εισάγει ισχυρισμούς και/ή περιέχει γεγονότα τα οποία διαφοροποιούν και/ή έρχονται σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς που προέβαλε η Intralot στην ένσταση της στην αίτηση Μεσεγγύησης, πως εισάγεται νέα νομική βάση στην προαναφερομένη ένσταση, πως τα όσα επιχειρούνται να εισαχθούν στη διαδικασία ως λόγοι ένστασης και/ή ως συμπληρωματική μαρτυρία, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και είναι άσχετα με το επίδικο θέμα της αίτησης Μεσεγγύησης. Πως η αναγνώριση της απόφασης ως εκτελεστής είναι καθόλα ορθή και νόμιμη, αφού έγινε σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους και Κανονισμούς και/ή τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/
- Τέλος πως η υπό κρίση Αίτηση γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά, με σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της αίτησης Μεσεγγύησης. Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της Μ. Λ., δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον I. στην Κύπρο. Η ομνύουσα απορρίπτει τους ισχυρισμούς και τις θέσεις της Intralot. Όπως αναφέρει, ο I. στα πλαίσια της αίτησης του ημερομηνίας 31.7.2020, η οποία στηρίχθηκε στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001, προσκόμισε στο Δικαστήριο, την προβλεπόμενη από το άρθρο 53 του Κανονισμού, Βεβαίωση του Δικαστηρίου Βουκουρεστίου (6ο Αστικό Τμήμα), συνταγμένη σύμφωνα με το υπόδειγμα εντύπου που επισυνάπτεται στο Παράρτημα V του εν λόγω Κανονισμού, μαζί με πιστό αντίγραφο της απόφασης μεταφρασμένης από τα Ρουμανικά στα Ελληνικά με όλες τις αναγκαίες πιστοποιήσεις γνησιότητας της μετάφρασης. Προσκόμισε επίσης την απόφαση, η οποία εκδόθηκε στις 19.6.2017 από το Εφετείο Βουκουρεστίου (6ο Αστικό Τμήμα) με αριθμό 1118 Α, καθώς επίσης και την απόφαση, η οποία εκδόθηκε στις 17.10.2018 από το Ανώτατο Δικαστήριο Αρείου Πάγου (2ο Αστικό Τμήμα) με αριθμό 4361 μεταφρασμένες από τα Ρουμανικά στα Ελληνικά, μαζί με όλες τις αναγκαίες πιστοποιήσεις γνησιότητας σε σχέση με την μετάφραση. Με την απόφαση που εξέδωσε το Ανώτατο Δικαστήριο Αρείου Πάγου επιβεβαιώνεται ότι η «δεύτερη» έφεση είναι τελική και αμετάκλητη και συνεπώς η απόφαση δεν μπορεί να προσβληθεί με οποιοδήποτε άλλη διαδικασία ή μέτρο. Είναι η θέση της ομνύουσας πως η Intralot, με την καταχώρηση της αίτησης της ημερομηνίας 3.3.2021, άσκησε πλήρως το δικαίωμα που της παρέχει ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 44/2001, ώστε να προσβάλει το Διάταγμα ημερομηνίας 25.9.
- Το Δικαστήριο εν τέλει απέρριψε την αίτηση της Intralot, αφού κανένας εκ των αναφερομένων στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2021 Λόγων Έφεσης, εναντίον απόφασης για εγγραφή και εκτέλεση αλλοδαπού τίτλου, δεν τεκμηριώθηκε. Η προβλεπόμενη από το άρθρο 53 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2021 Βεβαίωση, εκδόθηκε από το Δικαστήριο Βουκουρεστίου (6ο Αστικό Τμήμα) κατόπιν σχετικής αίτησης του I. και στη συνέχεια μεταφράστηκε από τα Ρουμανικά στα Ελληνικά από επίσημη διερμηνέα και μεταφράστρια. Η μετάφραση επικυρώθηκε στο τέλος από εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Η εν λόγω Βεβαίωση εκδίδεται στην Ρουμανική γλώσσα και στην συνέχεια μεταφράζεται στην γλώσσα του κράτους μέλους στο οποίο επιδιώκεται η εγγραφή και η εκτέλεση της απόφασης. Εν προκειμένω η Βεβαίωση μεταφράστηκε στα Ελληνικά αφού ο I. είχε σκοπό την εγγραφή της απόφασης στην Κύπρο, όπου η Intralot έχει το εγγεγραμμένο της γραφείο και διατηρεί κινητή και ακίνητη περιουσία. Σε καμία περίπτωση το γεγονός αυτό, της μετάφρασης δηλαδή στα Ελληνικά, καταδεικνύει πως ο I. είχε σκοπό την εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης στην Ελλάδα. Απορρίπτει τον ισχυρισμό περί παραγραφής της απόφασης και ανταπαντά πως ουδέποτε η απόφαση έχει «παραγραφεί ή διαγραφεί» στην Ρουμανία, αφού τέτοια πρόνοια δεν υπάρχει στον Αστικό Κώδικα της Ρουμανίας. Διατείνεται πως τα όσα προβάλλει η Intralot στην υπό κρίση Αίτηση, θα μπορούσαν, με εύλογη επιμέλεια, να περιληφθούν στην ένσταση στην αίτηση Μεσεγγύησης, αφού ήσαν ήδη γνωστά από τότε και σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να τεθούν στην αίτηση της ημερομηνίας 3.3.2021, με την οποία ζητούσε τον παραμερισμό του διατάγματος αναγνώρισης και εκτέλεσης της απόφασης στην Κύπρο. Είναι η θέση της τέλος πως οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν είναι αναγκαίες και απαραίτητες προς τον σκοπό καθορισμού και επίλυσης των ζητημάτων που εγείρονται στα πλαίσια της αίτησης Μεσεγγύησης, αφού αυτό που θα απασχολήσει το Δικαστήριο στην εν λόγω αίτηση είναι κατά πόσο θα διαταχθεί η πληρωμή του ποσού των €3.886.03 στον I. προς «ικανοποίηση» μέρους της απόφασης. Η κα Στυλιανού η οποία εμφανίστηκε εκ μέρους των Μεσεγγυούχων δήλωσε πως καμμιά εκ των δύο αιτήσεων (η αίτηση Μεσεγγύησης και η υπό κρίση) δεν τους αφορούσε, απλά εμφανίζοντο στο Δικαστήριο για να παρακολουθούν την διαδικασία. Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται στην Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.25 θ.1 αναφέρεται ρητά στην τροποποίηση δικογράφων. Η Δ.25 θ.5, όπως αυτή εκτίθεται κατωτέρω, δίδει στο Δικαστήριο την διακριτική ευχέρεια, καθ΄οιονδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή όπως κρίνει δίκαιο, να επιτρέψει την τροποποίηση οποιασδήποτε έλλειψης ή λάθους σε οποιαδήποτε διαδικασία νοουμένου ότι όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται με στόχο την αποπεράτωση του πραγματικού ζητήματος ή στοιχείου που εγείρεται ή εξαρτάται από την διαδικασία. Δ.25 θ.5 «The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may think just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings». Μελέτη του λεκτικού της δικονομικής αυτής πρόνοιας οδηγεί στο ότι η εμβέλεια της δεν περιορίζεται σε δικόγραφα, αλλά επεκτείνεται σε οποιαδήποτε διαδικασία, και μοναδικός όρος που τίθεται είναι όπως η τροποποίηση γίνει με σκοπό τον καθορισμό των πραγματικών ζητημάτων που εγείρονται από την διαδικασία αυτή. Εξ ου και ο Θεσμός 5 περιλαμβάνεται στην Δ.25 επιπρόσθετα από τον Θεσμό 1 που προβλέπει ρητά για τροποποίηση δικογράφων. Η Δ.25 θ5 είναι πανομοιότυπη με την Δ.28 θ12 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1958, στην σελίδα 637, όπου αναλύεται ο συγκεκριμένος Αγγλικός Θεσμός, αναφέρεται πως με βάση τον συγκεκριμένο Θεσμό, τροποποιήσεις μπορούν να γίνουν σε νομικά έγγραφα οποιουδήποτε είδους και αναφέρονται περαιτέρω και σχετικά παραδείγματα. Σκοπός είναι ο καθορισμός της πραγματικής διαφοράς μεταξύ των διαδίκων. Κατ΄ επέκταση, η υπό κρίση Αίτηση ορθά στηρίζεται στην Δ.25 θ5, η οποία παρέχει δικονομικό έρεισμα για τροποποίηση της ένστασης της Intralot στην αίτηση Μεσεγγύησης, η οποία, στην βάση των προαναφερομένων, αποτελεί αναμφίβολα νομικό έγγραφο. Εκείνο που θα πρέπει να εξεταστεί στην συνέχεια είναι κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για παροχή της συγκεκριμένης άδειας. Το όλο ζήτημα θα εξεταστεί κατ΄ αναλογία των αρχών που διέπουν το επιτρεπτό τροποποίησης Κλητηρίου Εντάλματος ή Εγγράφων Προτάσεων. Η νομολογία υποδεικνύει ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει τροποποίηση του Κλητηρίου ή των Εγγράφων Προτάσεων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας είναι ευρύτατη. Όσο πιο έγκαιρα υποβάλλεται η σχετική αίτηση τόσο πιο εύκολα ασκείται η διακριτική ευχέρεια για αποδοχή της. Όπου η αίτηση γίνεται καλόπιστα, ακόμη και αν εντοπίζεται αμέλεια ή απροσεξία στο δικόγραφο και ανεξάρτητα από την καθυστέρηση υποβολής της αίτησης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την τροποποίηση, νοουμένου ότι ικανοποιηθεί ότι είναι αναγκαία για να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων και αυτή δεν προκαλεί αδικία στην άλλη πλευρά εκτός από ταλαιπωρία, η οποία μπορεί να αποκατασταθεί με επιδίκαση εξόδων (βλ. μεταξύ άλλων Georgiou and another v. Pistolia
(1969)1 AAΔ 613, Mahattou v. Viceroy Shipping Co. Ltd
(1979)1 AAΔ 542, United Sea Transport Co. Ltd v. Zakou
(1980)1 AAΔ 510, Ευριπίδου v. Καννάουρου
(1985)1 ΑΑΔ 24, Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 ΑΑΔ 607, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Χρίστου v. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, SABA and Co. v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Κάθε περίπτωση, φυσικά, πρέπει να εξετάζεται και αποφασίζεται με βάση τα δικά της γεγονότα (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά. v. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 237). Στην υπόθεση Χρίστου v. Αζά (πιο πάνω) λέχθηκε ότι η τροποποίηση των Εγγράφων Προτάσεων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου πρέπει να συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογική απόρροια των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος (βλ. και Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα
(2002)1 Α.Α.Δ. 223). Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Θεωρώ πως το αίτημα της Intralot δεν θα πρέπει να εγκριθεί για τους ακόλουθους λόγους. Η Intralot στην ένσταση που κατεχώρησε στα πλαίσια της αίτησης Μεσεγγύησης προέβαλε πως «δεν υπάρχει εκτελεστή απόφασις στην Κύπρον» και τούτο επειδή κατά την ίδια, δεν «εχρησιμοποιήθη» ο κανονικός τύπος αιτήσεως κατά το στάδιο που ζητήθηκε η αναγνώριση της Ρουμανικής απόφασης στην Κύπρο. Η αίτηση δηλαδή δεν καταχωρήθηκε δια κλήσεως αλλά μονομερώς. Το συγκεκριμένο ζήτημα εξετάστηκε στα πλαίσια της αίτησης της Intralot ημερομηνίας 3.3.
- Το Δικαστήριο, όπως έχω προαναφέρει, απεφάσισε πως η διαδικασία που ακολουθήθηκε για την εγγραφή της Ρουμανικής απόφασης στην Κύπρο ήταν ορθή και σύμφωνη με ό,τι ο εφαρμοστέος Ευρωπαϊκός Κανονισμός, ορίζει. Έκρινε επίσης πως η Intralot δεν στερήθηκε του δικαιώματος να ακουστεί αφού έλαβε μέρος στην διαδικασία ενώπιον του Ρουμανικού Δικαστηρίου. Με τις αιτούμενες τροποποιήσεις επιδιώκεται η αλλαγή εκ θεμελίων της εν λόγω ένστασης αφού προβάλλεται ένα εντελώς νέο πραγματικό και νομικό υπόβαθρο. Προβάλλονται θέματα παραγραφής της απόφασης. Εάν επιτραπεί η τροποποίηση, τότε η εκδίκαση της αίτησης Μεσεγγύησης θα εκτροχιαστεί, αφού, στο τέλος της ημέρας, θα εξεταστούν εντελώς άσχετα με την αίτηση Μεσεγγύησης ζητήματα. Πέραν τούτου, τα όσα επιθυμεί η Intralot να προσθέσει στο παρόν στάδιο, θα μπορούσε με εύλογη επιμέλεια, να τα θέσει στην ένσταση της, την τροποποίηση της οποίας επιδιώκει. Θα μπορούσε επίσης να τα θέσει και στην αίτηση της ημερομηνίας 3.3.2021, η οποία έχει ήδη εκδικαστεί. Όταν η Intralot προσπάθησε να πλήξει την διαδικασία αναγνώρισης της Ρουμανικής απόφασης, καταχωρώντας στις 3.3.2021 σχετική αίτηση, δεν επικαλέστηκε ζητήματα παραγραφής της απόφασης αλλά προέβαλε άλλους λόγους. Είναι κατ΄ εκείνο το στάδιο που θα έπρεπε να θέσει τις συγκεκριμένες θέσεις και όχι τώρα. Η Ε. Κ. (διευθύντρια της Intralot) αναφέρει στην Ένορκη της Δήλωση προς υποστήριξη του υπό κρίση ζητήματος, πως οι συνήγοροι της εταιρείας στην Κύπρο έλαβαν τις σχετικές πληροφορίες τον Ιούλιο-Αύγουστο του 2021, χωρίς όμως να διευκρινίζει για ποιο λόγο οι πληροφορίες δεν μπορούσαν να ληφθούν ενωρίτερον και συγκεκριμένα κατά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης της 3.3.
- Δεν διευκρινίζεται ούτε και δίδεται καμιά λογική απάντηση, για ποιο λόγο οι συζητήσεις μεταξύ του δικηγόρου της Intralot στην Αθήνα και των δικηγόρων της στην Ρουμανία, έγιναν κατ΄ εκείνο το χρονικό διάστημα. Από την μελέτη του φακέλου της υπόθεσης, διαπιστώνεται πως σε σχέση με την αίτηση της 3.3.2021, οι αγορεύσεις ολοκληρώθηκαν στις 26.5.2021, η Ενδιάμεση Απόφαση επιφυλάχθηκε την ίδια ημέρα και εδόθη στις 23.7.
- Εάν οι συνήγοροι της Intralot στην Ρουμανία, Αθήνα και Κύπρο ήσαν πιο επιμελείς θα μπορούσαν ακόμη και να ζητήσουν επανάνοιγμα της διαδικασίας στην αίτηση της 3.3.2021 ώστε να θέσουν το συγκεκριμένο θέμα ενώπιον του Δικαστηρίου. Κρίνω πως εάν επιτραπεί η αιτουμένη τροποποίηση θα πληγούν τα δικαιώματα του I., αφού τα επίδικα ζητήματα της αίτησης Μεσεγγύησης θα αλλάξουν άρδην και πλέον θα εκδικάζεται το ζήτημα κατά πόσον η Ρουμανική απόφαση έχει παραγραφεί ή όχι. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος της Intralot και υπέρ του I., τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας της αίτησης Μεσεγγύησης και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο