Α. Π. κ.α. ν. CNP ASFALISTIKI LTD, Αρ. Αγωγής: 995/22, 4/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A325 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ Αρ. Αγωγής: 995/22 Ημερομηνία: 04/11/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Καθ' ου η Αίτηση: κα Ανδρέου Για Εναγόμενο Αιτητή στην αγωγή 995/20: κα Κοζάκου Για Εναγόμενο Αιτητή στην αγωγή 1063/20: κος Παναγίδης Μεταξύ:
- Α. Π. εκ [ ] 2, [ ]
- Π. Π. εκ [ ] 19, [ ]
- Κ. Π. εκ [ ] 6, [ ]
- Σ. Π. εκ [ ] 6, [ ] Ενάγοντες -και- CNP ASFALISTIKI LTD, εξ Ακροπόλεως 17, Στρόβολος 2006 Λευκωσία Εναγόμενη Αρ. Αγωγής: 1063/20 Μεταξύ: Α. Χ. (ΑΔΤ [ ]) Ενάγοντας και CNP ASFALISTIKI LIMITED (HE 15555) Εναγομένων Αίτηση Ημερομηνίας: 27/05/2021 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Εναγόμενη και στις δύο πιο πάνω αγωγές, είναι ασφαλιστική εταιρεία του ασφαλισμένου E.M., ο οποίος σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς, οδηγούσε στον δρόμο Αγίου Σωζόμενου-Ποταμιάς στην ίδια κατεύθυνση με τον Ενάγοντα στην αγωγή 995/
- Προβάλλεται ο ισχυρισμός, ότι ο ασφαλισμένος οδηγός οδηγούσε αμελώς με αποτέλεσμα να πατήσει τα φρένα του οχήματος που οδηγούσε περί το ύψος της αριστερής στροφής και με τροχοπέδηση εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, συγκρούστηκε με το ποδήλατο του αποβιώσαντα Ενάγοντα στην αγωγή 995/2020 που ήταν ένας ποδηλάτης σε ομάδα ποδηλατών που κατευθύνονταν από Ποταμιά προς Άγιο Σωζόμενο σε δυάδες και ο αποβιώσαντας ήταν στην δεύτερη από την αρχή της δυάδας στη δεξιά πλευρά. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της δεύτερης αγωγής 1063/20, ενάγεται η Εναγόμενη ως η ασφαλιστική εταιρεία του ίδιου ασφαλιζόμενου σε σχέση με το ίδιο δυστύχημα που έγινε την 04/02/2018 στον δρόμο Αγίου Σωζόμενου-Ποταμιάς. Ήταν δικογραφημένος ισχυρισμός του Ενάγοντα στα πλαίσια της αγωγής 1063/2020, ότι ο ίδιος ασφαλισμένος οδηγός οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής [ ] αμελώς με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο του οχήματος, να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, εκεί που κυκλοφορούσε ο δεύτερος Ενάγοντας ποδηλάτης μαζί με τους υπόλοιπους ποδηλάτες, να συγκρουστεί με την πρώτη ομάδα ποδηλατιστών και να τους ανακόψει την πορεία τους. Από τη σύγκρουση ο Ενάγοντας ως ο δικογραφημένος ισχυρισμός της πρώτης αγωγής, είχε υποστεί ζημιές στο ποδήλατο του. Σε σχέση με την αγωγή 995/2020, έχουν ολοκληρωθεί όλα τα προδικαστικά διαβήματα ώστε η αγωγή να είναι έτοιμη για την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας. Το ίδιο ισχύει για την αγωγή 1063/2022 η οποία έχει καταχωρηθεί σε μικρότερη κλίμακα, αφορά μικρότερο αριθμό μαρτύρων ενώ κάποιοι μάρτυρες και των δύο υποθέσεων είναι κοινοί. Η Εναγόμενη Αιτήτρια έχει καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση και ζητεί την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον τη συνένωση της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την υπ' αριθμό 1063/2020 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Β. Όπως οδηγός είναι η παρούσα αγωγή. Γ. Έξοδα. Η Αίτηση βασίζεται επί των διαταγών 14 και 48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση, περιλαμβάνονται στους δικογραφικούς φακέλους των δύο υποθέσεων από τους οποίους προκύπτει ότι υπάρχουν κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα, όπως το θέμα της ευθύνης, τα οποία προέρχονται από το ίδιο τροχαίο δυστύχημα που είχε συμβεί στις 04/02/
- Στα πλαίσια της αγωγής 995/2020, οι Ενάγοντες υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές του αποβιώσαντα ποδηλάτη, έχουν καταχωρήσει ένσταση στην Αίτηση και έχουν προβάλει 7 λόγους ένστασης ως ακολούθως:
- Η υπό κρίση Αίτηση είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή νομικά και/ή νομολογιακά ανεπίτρεπτη και/ή
- Στην υπό αναφορά Αίτησης συνένωσης δεν παρατίθενται με λεπτομέρεια τα ισχυριζόμενα κοινά γεγονότα και νομικά σημεία προς εκδίκαση και/ή
- Η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει πλήρως και/ή ικανοποιητική ότι η συνένωση είναι χρήσιμη και/ή αναγκαία και/ή
- Η συνένωση των αγωγών δεν θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και το ευρύτερο συμφέρον της δικαιοσύνης, δεν θα εξοικονομήσει χρόνο και έξοδα, αλλά αντίθετα θα επιφέρει περιπλοκή στη διαδικασία και/ή
- Οι αγωγές με αριθμό 995/2020 και 1063/2020 αφορούν δύο διαφορετικές συγκρούσεις και/ή
- Οι Ενάγοντες στις δύο αγωγές είναι διαφορετικοί και/ή
- Οι δικηγόροι των Εναγόντων στις δύο αγωγές διαφέρουν. Καταγράφεται σε ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που χειρίζεται την αγωγή εκ μέρους των Εναγόντων, ότι στο σώμα της Αίτησης δεν υποστηρίζεται και ούτε εξειδικεύεται η σύνδεση των δύο αγωγών ως προς το θέμα της ευθύνης. Ειδικότερα δε, το επίδικο τροχαίο ατύχημα αφορά σύγκρουση οχήματος με αριθμό ποδηλατών. Δεν αφορά σύγκρουση δύο μηχανοκίνητων οχημάτων όπου προφανώς το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων θα ήτο συγκεκριμένο. Στο επίδικο τροχαίο ατύχημα, ο κάθε ποδηλάτης προφανώς δεν ευρίσκετο στο ίδιο σημείο με τους υπόλοιπους ποδηλάτες κατά τη στιγμή της σύγκρουσης και επομένως το σημείο σύγκρουσης έκαστου ποδηλάτη με το όχημα είναι διαφορετικό και άρα κατ' επέκταση, πιθανόν το θέμα της ευθύνης να διαφοροποιείται για το όχημα ή αν κάποιοι εκ των ποδηλατών συγκρούστηκαν με το όχημα και οι άλλοι τραυματίστηκαν λόγω άλλων συνθηκών κλπ. Επομένως οι συνθήκες σύγκρουσης έκαστου ποδηλάτη με το όχημα πιθανόν να είναι διαφορετικές. Επομένως με βάση τα δεδομένα έκαστης αγωγής, εκείνο το οποίο προφανώς διαφαίνεται είναι ότι η συνένωση εκτός του ότι δεν θα εξυπηρετήσει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, θα περιπλέξει την εκδίκαση των αγωγών, παρά θα την εξυπηρετήσει. Επίσης, η αγωγή 995/2020 αφορά θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα και επομένως ένας εκ των βασικών μαρτύρων στην εν λόγω αγωγή-ο οδηγός του επίδικου ποδηλάτου Μ. Ν. Π., εκ των πραγμάτων δεν θα δώσει μαρτυρία αναφορικά με τις συνθήκες του τροχαίου ατυχήματος. Επιπλέον, στην εν λόγω αγωγή υπ' αριθμόν 995/2020 από τη στιγμή που πρόκειται για θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα, προφανώς οι διεκδικούμενες αποζημιώσεις θα αφορούν bereavement κλπ, εν αντιθέσει με την αγωγή 1063/2020 που αφορά αποζημιώσεις για τραυματισμούς και επομένως η απαιτούμενη μαρτυρία θα είναι εκ των πραγμάτων διαφορετική για κάθε υπόθεση. Επομένως και στο σημείο αυτό, τα δεδομένα έκαστης περίπτωσης είναι διαφορετικά και θα περιπλεχθεί η εκδίκαση των δύο αγωγών. Είναι θέση τους ότι ως αποτέλεσμα των ανωτέρω ως προς το θέμα της ευθύνης, οι αγωγές διαφέρουν περισσότερο από τα όσα ομοιάζουν. Ο Ενάγοντας στα πλαίσια της αγωγής 1063/2020, έχει επίσης καταχωρήσει ένσταση στην Αίτηση και έχει προβάλει 6 λόγους ένστασης ως ακολούθως:
- Η παρούσα Αίτηση είναι ανυπόστατη και/ή αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή λανθασμένη και/ή πάσχουσα και/ή έρχεται σε αντιδιαστολή με τις σχετικές πρόνοιες και/ή δεν πληροί τις προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό, αυτές που θέτει η Δ.14 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση Διατάγματος συνένωσης Αγωγών.
- Υπάρχει αποκλεισμός λόγω ιδιότητας και/ή ανομοιομορφίας των διαδίκων, καθότι οι Ενάγοντες είναι διαφορετικοί στις δύο αγωγές και/ή δεν ταυτίζονται και ως εκ τούτου θα υπάρχει διαφορετικό βάρος απόδειξης και διαφορετικά επίδικα ζητήματα. Η αγωγή με αριθμό 995/2020 δεν μπορεί να συνενωθεί με την αγωγή αριθμό 1063/2020, καθότι οι Ενάγοντες στην αγωγή 995/2020 είναι οι κ.κ. Α. Π., Π. Π., Κ. Π. και Σ. Π., ενώ στην αγωγή 1063/2020 Ενάγοντας είναι ο κ. Α. Χ. και επομένως δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων.
- Οι Ενάγοντες στις δύο αγωγές εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους
- Στην Αίτηση συνένωσης των Αιτητών δεν παρατίθενται με λεπτομέρεια τα κοινά νομικά και πραγματικά σημεία και γεγονότα στις δύο αγωγές και/ή δεν υπάρχουν τέτοιας σημασίας κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα, ώστε να καθίσταται επιθυμητή και/ή να δικαιολογείται για σκοπούς καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης, η συνένωση και/ή η συνεκδίκαση των αγωγών.
- Τυχόν συνένωση των δύο αγωγών θα επηρεάσει τα δικαιώματα του Ενάγοντα στην αγωγή 1063/2020, τον τρόπο που ο ίδιος επιθυμεί να παρουσιάσει την υπόθεσή του, ως επίσης και το θέμα της ευθύνης για το επίδικο τροχαίο ατύχημα.
- Οι αγωγές αυτές δεν μπορούν να συνενωθούν γιατί πιθανή συνένωση θα εμπλέξει και/ή καθυστερήσει τη διαδικασία και/ή θα υπάρξει πολυπλοκότητα στην υπόθεση και/ή δεν θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος και ούτε έξοδα. Δικηγόρος που χειρίζεται την αγωγή εκ μέρους του Ενάγοντα, έχει ετοιμάσει ένορκη δήλωση στην οποία ισχυρίζεται ότι υπάρχει αποκλεισμός των δύο αγωγών λόγω ανομοιομορφίας των διαδίκων και επιπλέον τους Ενάγοντες στις δύο αγωγές τους εκπροσωπεύουν διαφορετικοί δικηγόροι. Σε κάθε περίπτωση, ως φαίνεται από το σώμα της Αίτησης, αυτή βασίζεται αποκλειστικά στο ζήτημα της ευθύνης, χωρίς να υποστηρίζεται, να εξηγείται και να εξειδικεύεται η σύνδεση μεταξύ των δύο αγωγών. Χαρακτηριστικά, στο σώμα της Αίτησης σημειώνονται τα εξής «τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση είναι ότι υπάρχουν κοινά και/ή πραγματικά ζητήματα και δη επί θέματος ευθύνης τα οποία προέρχονται από το ίδιο τροχαίο δυστύχημα ημερομηνίας 04/02/2018 και τα οποία καθιστούν αναγκαία ή επιθυμητή τη συνένωση των ως άνω αγωγών». Tο ζήτημα της ευθύνης στις δύο αγωγές, δεν είναι κοινό στον βαθμό που θα εξυπηρετούσε η μεταξύ τους συνένωση καθότι: Ι. Σε καμία περίπτωση, οι δύο υποθέσεις δεν είναι δυνατό να λογιστούν ότι είναι μεταξύ των εμπλεκομένων οχημάτων. ΙΙ. Ως φαίνεται από τη συνοπτική έκθεση των γεγονότων στην αστυνομική έκθεση (στην παράγραφο 9) η οποία συνοδεύεται και από σχετικό σχεδιάγραμμα, ο αποθανών Ν. Π. για τον οποίον εγείρεται η αγωγή με αρ. 995/2020 και ο Α. Χ., Ενάγοντας στην αγωγή με αρ. 1063/2020, βρίσκονταν ο καθένας στο ποδήλατο του όταν το ασφαλισμένο στην Εναγόμενη συγκρούστηκε μεταξύ τους. ΙΙΙ. Ως φαίνεται στο σχεδιάγραμμα, η πορεία του αποθανόντα Ν. Π. απεικονίζεται με το σημείο «Π3», ενώ του Α. Χ. απεικονίζεται με το σημείο «Π1». Περαιτέρω, τα σημεία σύγκρουσης των δύο ποδηλατών με το αυτοκίνητο που ήταν ασφαλισμένο στην Εναγόμενη, απεικονίζονται με τα σημεία «Χ1» και «Χ2» αντίστοιχα. ΙV. Είναι σαφές ότι στις δύο αγωγές, η ευθύνη δύναται να διαφέρει αφ' ης στιγμής οι δύο ποδηλάτες επέβαιναν σε διαφορετικά «οχήματα»/ποδήλατα. V. H παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται εμφανώς από μία κλασική υπόθεση τροχαίου ατυχήματος στην οποίαν συγκρούονται αυτοκίνητα και προφανώς το ζήτημα της ευθύνης για όσους επιβαίνουν στο ίδιο αυτοκίνητο είναι κοινό. Τέλος θεωρούν ότι η συνένωση των αγωγών θα επηρεάσει τον τρόπο που επιθυμεί ο ενάγοντας να παρουσιάσει την υπόθεση του. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Αίτηση των Εναγόντων στηρίζεται στη Διαταγή
- Με βάση τη Δ.14 Θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική εξουσία να διατάξει την συνεκδίκαση δύο αγωγών ακόμη και στην περίπτωση που διάδικοι και στις δύο αγωγές διαφέρουν μεταξύ τους. Η Δ. 14 θ. 2 προνοεί ως εξής: When two or more actions are pending in the same Court whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or Judge may order that they be consolidated. Σκοπός της Δ.14 θ.2 όπως προκύπτει από το λεκτικό της συγκεκριμένης Διαταγής, είναι η συνεκδίκαση δύο ξεχωριστών απαιτήσεων επειδή συνδέονται μεταξύ τους με ένα κοινό νομικό ή πραγματικό σημείο σε τέτοιο βαθμόν που είναι ορθό και δίκαιο οι δύο αγωγές να συνεκδικαστούν. Στην απόφαση Κωμιάτη ν. Πολίτσου 1 Α.Α.Δ. 226
(2001), το Εφετείο διευκρίνισε ότι δύο αγωγές δεν παύουν να περιέχουν αυτοτελείς αξιώσεις στην περίπτωση που συνεκδικαστούν. «Δεν συνεπάγεται ούτε συγχώνευση, ούτε την εξομοίωση των επίδικων θεμάτων που εγείρονται σε κάθε μίαν από τις Εφέσεις που θα συνεκδικαστούν. Τα επίδικα θέματα της κάθε Έφεσης διατηρούν την αυτοτέλεια της. Τα ίδια ισχύουν και σε σχέση με τη συνεκδίκαση αγωγών». Στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd. v Γεωργίου Σταύρου 1 Α.Α.Δ 1876
(1998), το Δικαστήριο ερμήνευσε το λεκτικό της σχετικής διάταξης και διευκρίνισε ότι έχει εφαρμογή όταν οι απαιτήσεις των δύο αγωγών έχουν κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος μεγάλης σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα. Είναι κατανοητό ότι η σχετική Διαταγή έχει εφαρμογή για να συνεκδικάζονται δύο ξεχωριστές και αυτοτελείς απαιτήσεις όταν έχουν κοινό ζήτημα νομικού γεγονότος μεταξύ τους που να υπαγορεύει τη συνεκδίκαση των δύο ξεχωριστών και αυτοτελών αξιώσεων. Επομένως, με την συνεκδίκαση δεν πετυχαίνεται η συγχώνευση των ξεχωριστών απαιτήσεων, αλλά το Δικαστήριο εκδικάζει τις δύο αγωγές μαζί αντί ξεχωριστά λόγω του κοινού σημείου μεταξύ τους. Στην παρούσα περίπτωση το ζήτημα της ευθύνης για την πρόκληση των ζημιών και των τραυμάτων, είναι κοινό στις δύο αγωγές. Αυτό που διαφέρει είναι ότι και στις δύο αγωγές, οι θεραπείες και αποζημιώσεις που επιδιώκονται είναι διαφορετικές σε σχέση με τους διαφορετικούς Ενάγοντες. Με αναφορά τη δικογραφία των δύο αγωγών, είναι φανερό ότι αποδίδεται στο ασφαλισμένο πρόσωπο της Εναγόμενης ότι το δυστύχημα προκλήθηκε επειδή αυτός παρέκκλινε από την πορεία του, βρέθηκε στην αντίθετη λωρίδα της κυκλοφορίας και προκάλεσε τη σύγκρουση που εν τέλει ήταν η αιτία για να προκληθούν τα τραύματα και υλικές ζημιές που περιγράφονται στις αντίστοιχες απαιτήσεις. Κατά συνέπεια το θέμα της ευθύνης, είναι το ίδιο ζήτημα ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η μαρτυρία που προτίθενται οι Ενάγοντες σε κάθε περίπτωση να προσκομίσουν για να αποδείξουν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της οδικής συμπεριφοράς του ασφαλισμένου προσώπου και τη ζημιά ή τραύμα του κάθε ποδηλάτη, μπορεί να διαφέρει. Στον βαθμό που εγείρονται επιμέρους ζητήματα συντρέχουσας αμέλειας, ο κάθε Ενάγοντας έχει τον δικό του δικηγόρο για να προβάλει τα ζητήματα που τον ενδιαφέρουν. Δεν φαίνεται να υπάρχει ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ των Εναγόντων στις δύο αγωγές που να δικαιολογεί τη συντήρηση δύο αγωγών για το ζήτημα της ευθύνης για την πρόκληση του δυστυχήματος. Αντίθετα επειδή στις δύο αγωγές οι αντίστοιχοι Ενάγοντες αποσκοπούν να αποδείξουν ποιος έχει την ευθύνη για το δυστύχημα, που έγινε την ίδια ώρα και ημέρα από το ίδιο πρόσωπο και αφορά την ίδια οδική συμπεριφορά του ασφαλισμένου της Εναγόμενης, είναι ορθό οι αγωγές τουλάχιστον για το ζήτημα της ευθύνης να δικασθούν μαζί και οι δύο αγωγές είναι έτοιμες για ακρόαση, συνεπώς δεν θα προκληθεί αχρείαστη καθυστέρηση από τη συνένωση των αγωγών στο στάδιο αυτό. Είναι συνετό να ακουσθεί όλη η μαρτυρία που αφορά το ζήτημα της ευθύνης σε μία διαδικασία. Θα πρέπει να ακουσθεί όλη η μαρτυρία που εμπίπτει στο ζήτημα αυτό για να αποφευχθεί ο κίνδυνος εξαγωγής αντιφατικών ευρημάτων σε δύο διαδικασίες. Σε διαφορετική περίπτωση το Δικαστήριο δεν θα έχει σφαιρική αντίληψη των γεγονότων σε κάθε αγωγή. Παράλληλα αποφεύγεται η ταλαιπωρία της Εναγόμενης να αντιμετωπίζει το ζήτημα της ευθύνης σε δύο μέτωπα. Περαιτέρω, εκείνο που προκύπτει από τους αντίστοιχους καταλόγους μαρτύρων και σύνοψη μαρτυρίας, είναι ότι τα γεγονότα σε μεγάλο βαθμό είναι αλληλένδετα και αρκετοί μάρτυρες είναι κοινοί. Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Ανάπτυξεως Λτδ. ν Apak Agro Industires 1 A.A.Δ. 1721 το Εφετείο επεξήγησε ότι εκδίδεται διάταγμα συνένωσης δύο αγωγών, οπότε θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση των αγωγών. Κάθε υπόθεση κρίνεται από τα ιδιαίτερα της γεγονότα και το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία για τη συνεκδίκαση των αγωγών εάν ικανοποιηθεί ότι συντρέχει η βασική προϋπόθεση περί κοινού θέματος μεταξύ των δύο αγωγών. Σε εκείνην την υπόθεση, υπήρχε κοινό θέμα προς εκδίκαση αλλά προβλήθηκε ως δυσκολία για τη συνεκδίκαση ότι θα έπρεπε να προσδιοριστεί ποιος διάδικος θα είχε το δικαίωμα να αρχίσει πρώτος. Σε εκείνην την περίπτωση, η μία εκ των δύο αγωγών δεν ήταν έτοιμη για ακρόαση επειδή εκκρεμούσε στη μίαν αγωγή Αίτηση για να δοθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Επίσης οι αγωγές περιείχαν και ανταπαιτήσεις. Παρόλο τούτο, το Εφετείο έκρινε ότι το κοινό σημείο μεταξύ των αγωγών είχε πρωταρχική σημασία και οι δυσκολίες που θα προέκυπταν από τις διαδικαστικές δυσκολίες, ήταν δευτερεύον ζήτημα. Σημειώθηκε ότι τα διαδικαστικά προβλήματα που θα προέκυπταν, θα μπορούσαν να ρυθμιστούν πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Το ζήτημα των αποζημιώσεων μπορεί να ρυθμιστεί στο κατάλληλο στάδιο με την κατάλληλη διαταγή, εφόσον είναι αντιληπτό τόσο από την κλίμακα της αγωγής 995/20, όσο και από τα ιδιαίτερα της περιστατικά της υπόθεσης ότι θα υπάρχει αριθμός μαρτύρων για το θέμα των αποζημιώσεων που δεν θα αφορούν τον Ενάγοντα στην αγωγή 1063/20. Στην Αγγλική υπόθεση Lewis v Daily Telegraph
(1964)1 ALL ER 705, επεξηγήθηκε ότι ακόμη και στις περιπτώσεις που έχει διαταχθεί κοινή εκπροσώπηση των διαφορετικών Εναγόντων εξαιτίας της εγγύτητας των θεμάτων και της μαρτυρίας στο θέμα της ευθύνης είναι δυνατόν το Δικαστήριο να προνοήσει για μερική χωριστή αντιπροσώπευση των Εναγόντων για το θέμα των ζημιών. As I have said, although the consolidation order remains in force, in its practical operation it can have superimposed on it some further order to adapt the consolidation order to the actual requirements of the situation. Η αντίστοιχη αγγλική Διαταγή της Δ.14 Θ.2 είναι το O. 49 r. 8. Στο Annual Practice Book 1953 σελίδα 875 (κάτω από την επικεφαλίδα Conduct of the Consolidated actions for personal injuries) επεξηγείται ποια διαδικασία ακολουθείται κατά την ακροαματική διαδικασία συνενωμένης αγωγής για το ζήτημα της ευθύνης. Επεξηγείται ότι εκδικάζονται και οι δύο αγωγές μαζί σε σχέση με το ζήτημα της ευθύνης και στη συνέχεια δίδεται η δυνατότητα να εκδικαστούν ξεχωριστά οι αγωγές για το ζήτημα των αποζημιώσεων με ανάλογη διαταγή για το θέμα των εξόδων. Αναφορικά με τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Ενάγοντες εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους και ότι εξαιτίας αυτού του γεγονότος θα δημιουργηθούν διαφορετικά προβλήματα στην εκδίκαση της αγωγής, εκείνο που υποδείχθηκε από Δικαστήριο της Βόρειας Ιρλανδίας στην υπόθεση Brady v McDonald Smyth [1931] NI 157 σε σχέση με δύο αγωγές που αφορούσαν τις δύο αξιώσεις επιζώντων συζύγων στο ίδιο θανατηφόρο δυστύχημα που προκάλεσε τον θάνατο των αντίστοιχων συζύγων τους, δεν υπάρχει κανόνας δικαίου που να προνοεί ότι στην περίπτωση που οι διαφορετικοί διάδικοι της συνενωμένης αγωγής έχουν διαφορετικό δικηγόρο οι συνενωμένες αγωγές δεν μπορούν να συνεκδικαστούν. Σε εκείνην την περίπτωση, το Δικαστήριο είχε διατάξει όπως οι αγωγές εκδικασθούν μαζί λαμβάνοντας υπόψη τα ξεχωριστά επιμέρους ζητήματα που αφορούσαν την κάθε αγωγή. Το Εφετείο επεξήγησε ότι με την εν λόγω Διαταγή συνεκδίκασης, είχε γίνει πρόνοια για την αυτονομία της κάθε αγωγής και επικύρωσε τη διαταγή παρόλο ότι αναγνωρίσθηκε ότι ήταν δυνατόν να εγερθούν διαφορετικά ζητήματα που να αφορούν την κάθε αγωγή ξεχωριστά. Ως προς το ζήτημα της ξεχωριστής εκπροσώπησης, υπέδειξε ότι παρόλο που το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να παρέμβει στο δικαίωμα του κάθε προσώπου της επιλογής του δικηγόρου του, θα μπορούσε να εκδώσει ανάλογη διαταγή για συνένωση των αγωγών με σκοπό τη συνεκδίκαση του κοινού ζητήματος επειδή το Δικαστήριο ενόψει της συνεκδίκασης και της διαφορετικής εκπροσώπησης των Εναγόντων, είχε το καθήκον να διαφυλάξει ότι ο Εναγόμενος θα πληρώσει τα έξοδα μόνο μίας ακροαματικής διαδικασίας και όχι δύο. It is not, however, to be understood that the order we are making in this case will necessarily be made in every case in which two or more plaintiffs have been injured in the same accident. It is possible that, although all the injuries were so received, different issues might arise, as for example, contributory negligence by the driver of a motor car, though none by a passenger in his car. It is also conceivable that even conflicting issues might arise which would make it prejudicial to one or both of the parties that they should be forced to litigate together in a common action. Other circumstances might also make it undesirable in any particular case that two or more actions should be tried as one action; but no such reasons or circumstances exist in the present case. It has been urged on behalf of the plaintiffs that, as they are represented by different solicitors, any order which compelled either of them to change his solicitor would effect a serious injustice. I gravely doubt if we have any power to compel a litigant to change his solicitor, and we do not so order. At the same time it is our duty to see that an injustice is not done to the defendant; and we, accordingly, direct that, in the event of the plaintiffs obtaining verdicts, one set of trial costs only should be allowed to the plaintiffs, such costs in default of agreement to be divided equally between them. Στην περίπτωση που μία ομάδα Εναγόντων διαφωνήσει ως προς τον χειρισμό της συνενωμένης αγωγής, υπάρχει η δικονομική δυνατότητα τοποθέτησης τους στην ίδια δικονομική θέση της Εναγόμενης ώστε να περάσει ο χειρισμός της υπόθεσης αποκλειστικά στην άλλην ομάδα Εναγόντων έστω και εάν η απαίτηση της δεύτερης ομάδας είναι μικρότερης αξίας από αυτήν της πρώτης ομάδας (βλ. Holden v Silkstone 1882 45 LT 531). Η ουσία του θέματος είναι ότι στο στάδιο αυτό δεν διακρίνω να δημιουργείται πρόβλημα συνεννόησης μεταξύ των δύο ομάδων Εναγόντων ως προς τον χειρισμό του κοινού σημείου της ευθύνης για το οποίο και οι δύο έχουν κοινό συμφέρον να αποδείξουν ότι οφείλεται στην οδική συμπεριφορά του ασφαλισμένου της Εναγόμενης. Εκδίδεται διάταγμα συνένωσης της αγωγής ώστε να συνεκδικαστούν οι δύο αγωγές ως μία αγωγή στα πλαίσια της αγωγής 995/2020 ως προς το ζήτημα της ευθύνης που θα εκδικαστεί και θα κριθεί πρώτα. Στη συνέχεια και αφού τα μέρη προσκομίσουν όλην τη μαρτυρία που αφορά το ζήτημα της ευθύνης και το Δικαστήριο αποφασίσει τελικά για το ζήτημα αυτό στον βαθμό που το επιθυμεί οποιαδήποτε ομάδα Εναγόντων στις ξεχωριστές αγωγές, επιτρέπεται σε αυτούς η καταχώρηση σχετικής Αίτησης για τον διαχωρισμό των αγωγών (που έτσι και αλλιώς διατηρούν την αυτοτέλεια τους) για το ζήτημα των αποζημιώσεων. Νοείται ότι όλοι οι Ενάγοντες έχουν το δικαίωμα της εκπροσώπησης από τους δικηγόρους τους, αλλά ως προς το ζήτημα της ευθύνης, θα επιτρέπονται μόνο τα έξοδα της συνεκδικαζόμενης αγωγής, ήτοι ότι τα έξοδα της αγωγής 1063/20, θα είναι έξοδα της αγωγής 995/20 από σήμερα μέχρι να ολοκληρωθεί το θέμα της ευθύνης ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον των Εναγόμενων όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται στα πλαίσια της αγωγής 995/20 αλλά ο καταμερισμός των εξόδων διαμοιράζεται στα 2/3 για τους Ενάγοντες της αγωγής 995/20 και στο 1/3 για τους Ενάγοντες της αγωγής 1063/20 ώστε να ληφθεί υπόψη η διαφορά της κλίμακας μεταξύ των δύο αγωγών. (Υπ.)........... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο