ΜΙΚΗΣ ΝΑΤΑΡ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. ANIMALIA GENETICS LTD, Αρ. Αγωγής: 2662/20, 28/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A329 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ Αρ. Αγωγής: 2662/20 Ημερομηνία: 28/11/2022 Μεταξύ: ΜΙΚΗΣ ΝΑΤΑΡ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ, Η. Ε. 36235 Ενάγοντες -και- ANIMALIA GENETICS LTD, H. E. 27960, υπό διαχείριση μέσω του Διαχειριστή Π. Ι. Εναγομένων Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Καθ' ης η Αίτηση: κος Μ. Σπύρου για κ. κ. Ηλίας Α. Στεφάνου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους Αιτητές: κος Ν. Σταύρου για κ. κ. Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ Αίτηση ημερομηνίας 29/12/2021 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 14 Δεκεμβρίου 2021 εκδόθηκε συνοπτική απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €248.268 στην αγωγή. Την 29 Δεκμβρίου 2021 καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση με την οποίαν ο Αιτητής-Εναγόμενος έχει ζητήσει τα ακόλουθα από το Δικαστήριο: «Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ημερομηνίας 14/12/2021 μέχρι εκδικάσεως της Έφεσης εκ μέρους των Εναγομένων». «Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ημερομηνίας 14/12/2021 μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της διαχείρισης της περιουσίας των Εναγομένων από τον κ. Π. Ι., ο οποίος διορίστηκε διαχειριστής/παραλήπτης αυτών δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης». «Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους Ενάγοντες να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης της απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ημερομηνίας 14/12/2021 και/ή διάταγμα που να απαγορεύει την καταχώρηση memo επί της περιουσίας των Εναγόντων μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας Αίτησης και/ή μέχρι την αποπεράτωση της διαχείρισης της περιουσίας των Εναγομένων από τον κ. Π. Ι., ο οποίος διορίστηκε διαχειριστής/παραλήπτης, δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης». Η νομική βάση της Αίτησης είναι οι Διαταγές 35, 39, 40 και 48 των θεσμών της πολιτικής δικονομίας. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση, περιέχονται σε ένορκη δήλωση που έχει ετοιμάσει παραλήπτης/διαχειριστής Αιτητής-Εναγόμενος της εταιρείας Anamalia Genetics Ltd, η οποία είναι σε καθεστώς διαχείρισης από τον Νοέμβριο
- Σκοπός διορισμού του διαχειριστή, ήταν η διαχείριση της εταιρείας μέχρι αυτή να πωληθεί σε πιθανό επενδυτή. Είχε καθήκον να πωλήσει την εταιρεία στην ψηλότερη δυνατή τιμή που του επιτρέπει η αγορά για να εξοφλήσει τους πιστωτές της εταιρείας. Θεωρεί ότι στην περίπτωση που δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης, αυτό θα προκαλέσει λανθασμένα αποτελέσματα ώστε να αποτραπεί η επιβάρυνση με εγγραφή της απόφασης κατά της ακίνητης ιδιοκτησίας της εταιρείας. Εάν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης, οι Ενάγοντες θα έχουν προτεραιότητα έναντι των προνομιακών πιστωτών της ίδιας ιεραρχικής τάξης με αυτούς. Σε διαφορετική περίπτωση που δεν πετύχει η Έφεση, δεν θα πληρωθούν σε σειρά πληρωμής που προβλέπει η νομοθεσία. Η Καθ' ης η Αίτηση Ενάγουσα εταρεία έχει καταχωρήσει ένσταση και έχει προβάλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, ως ουσία και νόμω αβάσιμη και/ή ως παράτυπη και/ή ως αστήρικτη». «Δεν συντρέχουν λόγοι οι οποίοι καθιστούν αναγκαία την αναστολή πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». «Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει εξαιρετικές/ειδικές περιστάσεις οι οποίες να δικαιολογούν την αναστολή της απόφασης και/ή την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων». «Δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου με βάση τα όσα επιτάσσει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου». «Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι, τυχόν απόρριψη της Αίτησης θα τους προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά και/ή ότι μη έγκριση του αιτήματος και κατά συνέπεια πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους θα καθιστούσε τυχόν επιτυχία της Έφεσης άνευ αντικειμένου». «Οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει, μετά από σχετική μαρτυρία, το βάρος του να αποδείξουν ότι, δεν θα είναι δυνατή η ανάκτηση του ποσού που επιδικάστηκε εναντίον τους, σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης». «Δεν υπάρχουν προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης, αφού η πρωτόδικη απόφαση είναι ορθή, πλήρης, άρτια αιτιολογημένη και καταπελτική για την πλευρά των Αιτητών». «Η ένορκος δήλωση του Πέτρου Ιωαννίδη που υποστηρίζει την Αίτηση, είναι ελλιπής και/ή δεν αιτιολογεί την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων». «Οι Αιτητές δεν εξέφρασαν και/ή δεν δήλωσαν οποιαδήποτε πρόθεση για παροχή εγγύησης και/ή εξασφάλισης και/ή τραπεζικής εγγύησης προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση, σε σχέση με το εξ' αποφάσεως χρέος». «Οι Αιτητές δεν εξέφρασαν και/ή δήλωσαν οποιανδήποτε πρόθεση για καταβολή των δικηγορικών εξόδων». «Οι Αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει περιστάσεις οι οποίες να είναι εξαιρετικές και ως εκ τούτου να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων». «Δεν είναι ορθό και δίκαιο και/ή δεν δικαιολογείται και/ή δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, όπως ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης». Η ένσταση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση που έχει συντάξει ένας εκ των διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. Από την ένορκη δήλωση του Π. Ι., η οποία συνοδεύει την επίδικη Αίτηση, αποδέχεται τους πιο κάτω ισχυρισμούς: i. Από την παράγραφο 1 τον ισχυρισμό ότι, ο ενόρκως δηλούντας διορίστηκε διαχειριστής των Εναγομένων-Αιτητών. ii. Ολόκληρο το περιεχόμενο της παραγράφου
- iii. Από την παράγραφο 4 τον ισχυρισμό ότι, οι Εναγόμενοι-Αιτητές βρίσκονται υπό διαχείριση από τον Νοέμβριο του
- Αναφορικά με τα όσα αναφέρει ο Π. Ι. στην παράγραφο 4 της ένορκης του δήλωσης, το ποιοι είναι οι σκοποί του διορισμού ενός διαχειριστή και το τι έχει καθήκον να κάνει, ουδεμία σχέση έχουν με το υπό κρίση ζήτημα. Επίσης, ως προς τις υποχρεώσεις που επιβάλλει ο νόμος σε έναν διαχειριστή, δεν μπορούν να αποτελούν φραγμό στη δυνατότητα ενός επιτυχών διαδίκου να προβεί σε μέτρα εκτέλεσης με σκοπό την πληρωμή του ποσού που επιδικάστηκε υπέρ του. Η ενδεχόμενη επιτυχία της Έφεσης σε συνδυασμό με το γεγονός ότι, οι Αιτητές βρίσκονται υπό καθεστώς διαχείρισης, ως αναφέρεται στην παράγραφο 5 της ενόρκου δηλώσεως είναι παράγοντες οριακής σημασίας και ως εκ τούτου, δεν μπορεί να ευσταθεί η θέση ότι ''επιβάλλουν την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης''. Επιπρόσθετα στην εν λόγω παράγραφο, οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η εκτέλεση της απόφασης θα δημιουργήσει λανθασμένα αποτελέσματα, χωρίς όμως να επεξηγούν με λεπτομέρεια ποια θα είναι αυτά τα αποτελέσματα. Οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει, μέσα από σχετική μαρτυρία, το βάρος με το οποίο είναι επιφορτισμένοι για να αποδείξουν ότι δεν θα είναι δυνατή η ανάκτηση του ποσού που επιδικάστηκε εναντίον τους και ήθελε εισπραχθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση, σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. Από έρευνα που έχει κάνει στα ηλεκτρονικά αρχεία της Εφόρου Εταιρειών, διαπιστώνεται ότι η περιουσία των Αιτητών επιβαρύνεται με υπέρογκα ποσά τα οποία εξασφαλίζονται από εμπράγματα βάρη. Ακόμη και η εγγραφή της απόφασης στην ακίνητη περιουσία της εταιρείας ως επιβάρυνση με ΜΕΜΟ, δεν θα είναι εκ των πραγμάτων ικανοποιητική εξασφάλιση για το εξ' αποφάσεως οφειλόμενο χρέος. Οι Αιτητές δεν είναι φερέγγυοι. Οι Αιτητές με γνώμονα πάντοτε την αρχή ότι, κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας του Δικαστηρίου θα πρέπει να διασφαλίζεται το τελέσφορο της πρωτόδικης απόφασης αφενός και αφετέρου, η αποτελεσματικότητα του δικαιώματος για άσκηση Έφεσης, όφειλαν εάν πραγματικά επιθυμούν την αναστολή εκτέλεσης της υπό κρίση απόφασης, κατ' ελάχιστον να θέσουν συγκεκριμένη πρόταση για παροχή εγγύησης ή εξασφάλισης ή τραπεζικής εγγύησης προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με το εξ' αποφάσεως χρέος και να καταβάλουν τα δικηγορικά έξοδα. Κάτι τέτοιο όμως δεν το έπραξαν. Αρκέστηκαν απλά να αναφέρουν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα υποστούν βλάβη και θα πληρωθούν με τη σειρά πληρωμής που προβλέπει η σχετική νομοθεσία. Ο διαχειριστής δεν ενεργεί καλόπιστα και δεν επιθυμεί τον διακανονισμό αφού δεν έχει προτείνει, μέχρι και σήμερα, οποιονδήποτε τρόπο εξασφάλισης ή αποπληρωμής του εξ' αποφάσεως ποσού. Απεναντίας και ως φαίνεται από τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών από τα έσοδα των Αιτητών καταβάλλονται ως «Έξοδα Διαχειριστή» ποσά πέραν των €100.000.000 ετησίως. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Είναι ορθή η θέση των Καθ' ων η Αίτηση, ότι το Δικαστήριο κατά την εξέταση της Αίτησης δεν θα αξιολογήσει τις πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης. Αναμφίβολα στην περίπτωση που από την όψη της υπόθεσης φαίνονται μηδαμινές οι ελπίδες επιτυχίας της Έφεσης, ως την περίπτωση επί παραδείγματι που κάποιο νομικό θέμα έχει ήδη επιλυθεί από το Εφετείο, είναι κάτι που θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη κατά την κρίση του Δικαστηρίου προς χορήγηση του διατάγματος αναστολής. Διαφορετικά θα πρέπει να συντρέχουν βάσιμοι και σοβαροί λόγοι που δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου μ' αυτόν τον τρόπο, έτσι ανατρέποντας τα δεδομένα μίας τελεσίδικης απόφασης που έχει εξασφαλίσει ο διάδικος που την έχει πετύχει. Η συνοπτική απόφαση δεν διαφέρει ως προς το αποτέλεσμα της με τελική απόφαση . Η μοναδική διαδικασία που προκύπτει ως συνέπεια της έκδοσης της απόφασης, είναι αυτή της εκτέλεσης. Οι διεργασίες που αφορούν τα καθήκοντα του διαχειριστή δεν σχετίζονται και δεν επηρεάζονται από το γεγονός της ύπαρξης ανεξασφάλιστου πιστωτή ως συνέπεια της έκδοσης της απόφασης. Το καθεστώς της διαχείρισης είναι άσχετος παράγοντας ως προς την ορθότητα να επιτραπεί η εκτέλεση της απόφασης. Ο εξ'αποφάσεως πιστωτής όπως κάθε άλλος πιστωτής, αποκτά δικαίωμα να εκτελέσει την απόφαση κατά της περιουσίας του εξ' αποφάσεως οφειλέτη. Σε κάθε περίπτωση οι Αιτητές δεν έχουν υποδείξει με ποιον τρόπο ο εξ' αποφάσεως πιστωτής στα πλαίσια της αγωγής αποκτά πλεονέκτημα ή προτεραιότητα έναντι των πιστωτών της υπό διαχείριση εταιρείας που έχουν ήδη αποκτήσει κάποιαν εξασφάλιση επί της περιουσίας της υπό διαχείριση εταιρείας. Οι εξασφαλίσεις παραμένουν αμετάβλητοι ενόψει της εκτέλεσης της απόφασης, δεν διαταράσσεται η σειρά προτεραιότητας εγγραφής επιβαρύνσεων επί ακινήτων της υπό διαχείριση εταιρείας στην περίπτωση που γίνει εγγραφή της απόφασης σε μεταγενέστερο χρόνο στα ίδια ακίνητα και εν τέλει, τα επηρεαζόμενα ακίνητα εξαιρούνται της εκτέλεσης στον βαθμό που η αξία των προγενέστερων επιβαρύνσεων καλύπτει ή υπερκαλύπει της αξίας των ακινήτων. Για την εξέταση του αιτήματος, εφαρμογή έχει η Δ.35 Κ.18,
- Η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.35 θ.18,19 είναι το O. 58 rr. 15a,
- Σύμφωνα με το Annual Practice Book του 1955 σελ. 1284, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης είναι ευρεία και δεν περιορίζεται από οποιονδήποτε κανόνα πρακτικής (rule of practice). Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, θα πρέπει να ασκείται υπέρ της έκδοσης διαταγής για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης μόνο όταν ο Αιτητής δείξει ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την απόκλιση του γενικού κανόνα ότι ο διάδικος που έχει επιτύχει στην αγωγή έχει το δικαίωμα να εκτελέσει την εκδοθείσα απόφαση. Στην αγγλική απόφαση Monk v Bartram [1891] 1 Q. B. 346, λέχθηκε ότι η ένδειξη του αιτούντος ότι η Έφεση του έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας δεν αποτελεί ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Βεβαίως παρά του γεγονότος ότι οι πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης δεν αποτελούν ιδιαίτερο λόγο για τη χορήγηση διατάγματος αναστολής (Βλ. EYRIK & Others 1 C. L. R. 625
(1986)) ο Αιτητής θα πρέπει να δείξει ότι η Έφεση που έχει καταχωρήσει δεν είναι εντελώς χωρίς ουσία. Δεν ενδείκνυται να γίνει εκτίμηση των λόγων Εφέσεων που προβάλλονται στα πλαίσια της Έφεσης, όμως σημειώνεται ότι οι λόγοι Έφεσης καταπιάνονται με τις ιδιαιτερότητες της έκδοσης συνοπτικής απόφασης. Δεν είναι περίπτωση που κρίνεται οφθαλμοφανώς η αποτυχία της Έφεσης. Αυτή η προϋπόθεση είναι αναγκαία διά να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι ο Αιτητής δεν έχει καταχωρήσει την Έφεση για επιπόλαιους λόγους, ήτοι μόνο για να καθυστερήσει την εκτέλεση της απόφασης, αλλά για να προωθήσει τα νομικά του δικαιώματα. Εκείνο που λέχθηκε από το Εφετείο στην πιο πάνω απόφαση, είναι ότι ο ρόλος του Δικαστηρίου κατά την εξέταση Αίτησης αναστολής, είναι να εξετάσει όλους τους παράγοντες που έχουν τεθεί ενώπιον του και έπειτα να ζυγίσει δύο συμφέροντα τα οποία είναι αντίθετα μεταξύ τους, δηλαδή αφενός το συμφέρον του διάδικου που έχει πετύχει πρωτόδικα να απολαύσει τα δικαιώματα που απορρέουν από την πρωτόδικη απόφαση και αφετέρου το συμφέρον του διάδικου που έχει καταχωρήσει Έφεση, στην περίπτωση που η Έφεση του πετύχει ή Έφεση να μην είναι χωρίς αποτέλεσμα λόγω εκτέλεσης της απόφασης. "Two are the competing principles that should in each case be weighed in the light of the facts of the case. The first aims to protect the rights of the successful litigant. He is entitled to the fruits of his success notwithstanding the challenge of the decision by way of appeal. The finality attached to first instance judgements is not suspended when challenged by appeal. The imprint of finality attaches thereto unless reversed by the Court of Appeal. Under our judicial system finality is not dependent upon confirmation on appeal. On the other end of the scale there is the right of appeal. This is the second basic principle to which the Court should have regard in exercising its discretion under O.35 r.18. It is a right given by law and its efficacy must be sustained. Its exercise must not be allowed to dwindle into a theoretical measure.An equilibrium must be maintained between the principles of finality of first instance judgements and the preservation of the efficacy of the right to appeal." Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Tο Δικαστήριο μπορεί, διά να πετύχει την εξισορρόπηση των δύο πιο πάνω αντιθέτων συμφερόντων, να λάβει υπόψη του τους ακόλουθους παράγοντες: το ύψος του ποσού της απόφασης, την οικονομική κατάσταση των διαδίκων που πρέπει να πληρώσουν το ποσό που προνοείται στην απόφαση, ως και επίσης την οικονομική κατάσταση των διαδίκων που θα πληρωθούν το ποσό της απόφασης. (Βλ. Cropper v Smith [1883] 24 Ch. D. 305). Περαιτέρω, συμφώνως των όσων έχουν λεχθεί στην απόφαση Cropper v Smith Id, πιο πάνω, το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του την καθυστέρηση που έχει σημειωθεί από διάδικο για να καταχωρήσει Αίτηση με την οποίαν ζητεί την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, παρά τη διαπίστωση εκ μέρους του Δικαστηρίου ότι συντρέχουν ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας υπέρ της αναστολής. Είναι καθαρό από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης, ότι η εξουσία του Δικαστηρίου με βάση την πιο πάνω διάταξη, αφορά μόνο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης εναντίον της οποίας έχει καταχωρηθεί Έφεση. Στην απόφαση Fotiou & Another v Petrolina Ltd 1 CLR 708
(1984)το Ανώτατο Δικαστήριο επεξήγησε με σαφήνεια ποια είναι τα πλαίσια και η έκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.35 θ.18. Δηλαδή η εξουσία του Δικαστηρίου, περιορίζεται στο να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης εναντίον της οποίας έχει καταχωρηθεί Έφεση ή να αναστείλει διαδικασίες που προκύπτουν άμεσα απ' αυτήν. 'In view of the fact that the above rule appears to relate only to ' stay of execution or of proceedings under the decision appealed from' and as by this application it is not being sought by the appellant to stay the execution of or any proceedings under the decision of the trial Court.I am of the opinion that I do not possess jurisdiction under r.18 Order 35, above, to stay the further trial of the action in question pending the determintion of this appeal'. Η ίδια αρχή επαναβεβαιώθηκε στις αποφάσεις Automata Eleourgia v Monastery Mahera 1 CLR 524
(1986)Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ. ν Λύρα 1 ΑΑΔ 1384
(1997)και Χατζηιωσήφ ν Πετρίχου 1 ΑΑΔ 364
(1998)όπου στην τελευταία τονίσθηκε ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδίδει τέτοιο διάταγμα, υπάρχει μόνο σε σχέση με την εκτέλεση της απόφασης ή σε σχέση με διαδικασία που εκπορεύεται αυτοτελώς από την απόφαση εναντίον της οποίας εκκρεμεί Έφεση. Δεν έχω ενώπιον μου βάσιμο λόγο να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία να χορηγήσω τέτοιο διάταγμα. Στην περίπτωση που ήθελε εκδοθεί διάταγμα αναστολής, θα έχει ως αποτέλεσμα δυσμενών επιπτώσεων στην Καθ' ης η Αίτηση επειδή για άγνωστο χρονικό διάστημα δεν θα μπορέσει να εκτελέσει δικαστική απόφαση, ενώ παράλληλα η εξ' αποφάσεως οφειλέτης εταιρεία τελεί υπό το καθεστώς διαχείρισης και ο σκοπός του διαχειριστή, είναι να πωλήσει τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας για να ικανοποιήσει τους πιστωτές της εταιρείας. Υπάρχει κίνδυνος τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, να εξανεμισθούν με αποτέλεσμα στην περίπτωση μη επιτυχίας της Έφεσης η απόφαση να καταστεί ανεκτέλεστη. Οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει το αποδεικτικό βάρος να αποδείξουν ότι θα είναι σε θέση σε κατοπινό στάδιο να ικανοποιήσουν τη δικαστική απόφαση. Απεναντίας οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν προσκομίσει μαρτυρία ότι τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας έχουν επιβαρύνσεις και ότι δυνατόν ακόμη και στην περίπτωση μεταγενέστερης εγγραφής της απόφασης στα εν λόγω ακίνητα, η αξία της απόφασης να μην καλύπτεται. Οι Αιτητές δεν έχουν προσκομίσει ίχνος μαρτυρίας για να αποδείξουν ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα αδυνατεί να αποζημιώσει τους Αιτητές στην περίπτωση που πετύχει η Έφεση. Το ίδιο ισχύει για τα έξοδα της διαδικασίας για τα οποία μπορεί να γίνει παράλληλη πρόνοια με την πληρωμή των εξόδων της διαδικασίας ανάληψης υποχρέωσης για επιστροφή του ποσού στην περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης (βλ. Δημητρούδης ν. Λουγκρίδη 1 ΑΑΔ 687
(2011). Ως εκ τούτου η πλάστιγγα κλίνει υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και το δικαίωμα τους να ερευνήσουν την προοπτική της εκτέλεσης της απόφασης ώστε να ενταχθούν στην κατηγορία των πιστωτών της εταιρείας, προτού εκλείψει η πιθανότητα ικανοποίησης της απόφασης ενόψει της επικείμενης πώλησης των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας να πληρωθούν στους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση νοουμένου ότι καταχωρήσουν στα πλαίσια της αγωγής γραπτή επιστολή ανάληψης επιστροφής του ποσού των εν λόγω εξόδων στην περίπτωση επιτυχίας της Αίτησης. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών-Εναγόμενου και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας όπως αύτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).......... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α. Ε. Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο