← Κύπρος

Αντουανέττας Χατζησιαμμούτη (Παρίζα) ν. POP LIFE ELECTRIC SHOPS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 8242/12, 20/5/2022

Αντουανέττας Χατζησιαμμούτη (Παρίζα) ν. POP LIFE ELECTRIC SHOPS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 8242/12, 20/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A338 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8242/12 Μεταξύ: Αντουανέττας Χατζησιαμμούτη (Παρίζα) Ενάγουσα και

  1. POP LIFE ELECTRIC SHOPS LIMITED
  2. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΗΤΤΑΣ
  3. ΑΥΓΗ ΠΗΤΤΑ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 20 Μαΐου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Βρ. Χατζηχάννας Για Eναγόμενη 1: κα Α. Κοζάκου, για Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης και ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Α. Τα επίδικα θέματα Η Ενάγουσα αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις δυνάμει αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων της Εναγομένης 1 βάσει ατυχήματος που συνέβη στις 07/06/
  4. Συγκεκριμένα, η Ενάγουσα αγόρασε από την Eναγόμενη 1 εταιρεία τον Ιούλιο του 2009, καταψύκτη μάρκας RCA μοντέλου MR136 για οικιακή χρήση, δηλαδή για κατάψυξη τροφίμων (στο εξής «ο επίδικος καταψύκτης»). Στις 07/06/11 και γύρω στις 20:00 και ενώ η Ενάγουσα άνοιγε την οριζόντια γυάλινη πόρτα του καταψύκτη που έδιδε πρόσβαση στα περιεχόμενά του, η πόρτα θρυμματίστηκε με αποτέλεσμα να τραυματιστεί, δηλαδή αποκόπηκε ο τένοντας του δεξιού της χεριού. Για το ατύχημα καταλογίζεται ευθύνη στην Eναγόμενη 1 διότι, κατά τον ισχυρισμό της, ο καταψύκτης που της πώλησε ήταν μη ασφαλής, ελαττωματικός και ακατάλληλος για τη χρήση για την οποία προοριζόταν. Ισχυρίζεται ότι η Eναγόμενη 1 παράβηκε τις υποχρεώσεις της βάσει του περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου Ν. 10(I)/1994, του περί Ελαττωματικών Προϊόντων (Αστική Ευθύνη) Νόμου Ν. 105(Ι)/1995, βάσει της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για την πώληση αγαθών (χωρίς να διευκρινίζει στο δικόγραφό της ή κατά τη νομική της επιχειρηματολογία ποίας ακριβώς) και βάσει του γενικού καθήκοντος επιμέλειας που η Eναγόμενη 1 όφειλε στην Ενάγουσα βάσει του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.
  5. Σημειώνω εξαρχής ότι η αγωγή εναντίον των εναγόμενων 2 και 3 διακόπηκε στις 13/02/20 βάσει σχετικής ειδοποίησης διακοπής που καταχωρίστηκε στον φάκελο του Δικαστηρίου, υπογεγραμμένης και από τον δικηγόρο των εναγόμενων. Η Υπεράσπιση αρνήθηκε ότι ενήργησε αμελώς ή κατά παράβαση οποιουδήποτε Νόμου, λέγοντας πως το ατύχημα οφειλόταν στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια της Ενάγουσας, δηλαδή τον τρόπο χρήσης του επίδικου καταψύκτη για τα σχεδόν 2 χρόνια που η τελευταία τον χρησιμοποιούσε, από την ημερομηνία αγοράς του μέχρι το ατύχημα. Με το πέρας της ακρόασης πολλά γεγονότα κατέστησαν παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα. Τα παραθέτω κατωτέρω ώστε να ξεκαθαρίσει το πλαίσιο των πραγματικά αμφισβητούμενων στην αγωγή θεμάτων. Καθίστανται, δε, αυτόματα ευρήματά μου. · Η Ενάγουσα αγόρασε περί τον Ιούλιο του 2009 τον επίδικο καταψύκτη από το κατάστημα της Εναγόμενης 1 στα Λατσιά. · Ο επίδικος καταψύκτης είναι ως απεικονίζεται στο Τεκμήριο 11, δηλαδή με ανοιγόμενες πόρτες από την πάνω ‑ οριζόντια με το έδαφος ‑ μεριά και με γυάλινη συρόμενη οριζόντια δεύτερη πόρτα, ώστε να υπάρχει πρόσβαση στο περιεχόμενό του. · Κατά τη χρήση του επίδικου καταψύκτη στις 07/06/11 η Ενάγουσα τραυματίστηκε, δηλαδή υπέστη διατομή μακρού παλαμικού της δεξιάς πηχεοκαρπικής άρθρωσης. · Εισήχθη στο νοσοκομείο και νοσηλεύτηκε μέχρι τις 9/6/11 και υπέστη επέμβαση συρραφής. Τοποθετήθηκε γυψονάρθηκας και δόθηκε από του στόματος αντιβίωση. Συνεστήθη επανεξέταση στην κλινική καταγμάτων μετά το εξιτήριό της, δηλαδή στις 16/06/11 (παραδεκτό Τεκμήριο 5). · Ο δικηγόρος της Ενάγουσας παραπονέθηκε γραπτώς στην Eναγόμενη 1 στις 07/06/12 ζητώντας αποζημιώσεις πριν την καταχώριση της παρούσας αγωγής (Τεκμήριο 9). Ο δικηγόρος της Εναγομένης 1 απέρριψε τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας και αρνήθηκε οποιαδήποτε ευθύνη για τον τραυματισμό της (Τεκμήριο 10). · Κατόπιν παραπόνου της Ενάγουσας σε σχέση με τον επίδικο καταψύκτη στο Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων (στο εξής «ΤΗΜΥ») άρχισε έρευνα σε σχέση με τον επίδικο καταψύκτη, τις συνθήκες εισαγωγής του στην κυπριακή Δημοκρατία και τη διάθεσή του στην κυπριακή αγορά από την Eναγόμενη
  6. · Στις 8 Ιουλίου του 2011 η Eναγόμενη 1 έλαβε ειδοποίηση από το ΤΗΜΥ για υποβολή δήλωσης ΕΚ συμμόρφωσης και το μέρος του τεχνικού φάκελου (της τεχνικής τεκμηρίωσης) του επίδικου καταψύκτη που αφορά στην έκθεση εργαστηριακών ελέγχων (έκθεση δοκιμών που απαιτούνται από την οδηγία 2006/95/ΕΚ για τον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό χαμηλής τάσης (LVD). · Η Eναγόμενη 1 δεν υπέβαλε τα αναγκαία από το ΤΗΜΥ έγγραφα και δόθηκε τελευταία ειδοποίηση προς τούτο στις 31/08/2011 (Τεκμήριο 12). · Η Eναγόμενη 1 απάντησε στο ΤΗΜΥ με επιστολή της 16/09/11 ότι η εισαγωγή του συγκεκριμένου μοντέλου καταψύκτη ήταν παλαιά, τα άτομα που ασχολούνταν με τα πιστοποιητικά των ηλεκτρικών συσκευών δεν εργοδοτούνταν πλέον σε αυτήν και η Εναγόμενη 1 κατέβαλε κάθε πιθανή προσπάθεια για επικοινωνία με το εργοστάσιο, ώστε να εξασφαλιστεί η απαιτούμενη από την ευρωπαϊκή οδηγία 2006/95/ΕΚ δήλωση συμμόρφωσης του επίδικου καταψύκτη, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Εντούτοις, η Εναγόμενη 1 απέστειλε στο ΤΗΜΥ το Τεκμήριο 13, το οποίο τιτλοφορείται «Verification» αναφέρεται στο ίδιο μοντέλο καταψύκτη ως το επίδικο και αναφέρει: "The submitted sample of the above equipment has been tested for marking according to the following European Directives: the Low Voltage Directive 73/23/EEC amended by 93/68/EEC." Το πιστοποιητικό αυτό σύμφωνα με την αδιαμφισβήτητη, ως προς αυτή τη πτυχή της, μαρτυρία της ΜΕ4 δεν αποτελούσε Δήλωση Συμμόρφωσης σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2006/95/ΕΚ, η οποία πρέπει να συντάσσεται από κάθε μη ευρωπαίο κατασκευαστή προϊόντος, αλλά μόνο πιστοποιητικό εργαστηρίου ότι έγινε ο εργαστηριακός έλεγχος που αναφέρεται σε αυτό και ουδείς άλλος. · Στις 07/11/11 το THΜY απαίτησε την απόσυρση του προϊόντος από την αγορά αφού το Τεκμήριο 13 που είχε υποβάλει η Eναγόμενη 1 δεν συνιστούσε ούτε δήλωση ΕΚ συμμόρφωσης ούτε τεχνικό φάκελο όπως απαιτεί η σχετική νομοθεσία. Ζήτησε επίσης γραπτή επιβεβαίωση ότι το προϊόν αποσύρθηκε από την αλυσίδα διανομής και την αγορά και λεπτομέρειες αυτών (βλ.Τεκμήριο 14). · Η Eναγόμενη 1 στις 16 και 21/11/11 απάντησε στο THΜY ότι, το εν λόγω προϊόν έχει ήδη αποσυρθεί από την αγορά. Ανέφερε περαιτέρω ότι η εισαγωγή έγινε τον Σεπτέμβριο του 2008, είχαν εισαχθεί συνολικά 120 τεμάχια, τα οποία πωλήθηκαν όλα και η διάθεση τους έγινε αποκλειστικά μέσω του καταστήματος της Eναγόμενης 1 χωρίς να έχουν δοθεί σε διανομείς για μεταπώληση. Ήταν η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο προϊόν εισήχθη στην κυπριακή αγορά και έκτοτε η Eναγόμενη 1 δεν προέβη σε επανεισαγωγή του (βλ. Τεκμήρια
  7. 1 και
  8. 2). · Στη βάση της πιο πάνω διερεύνησης του ΤΗΜΥ και απαντήσεων από την Eναγόμενη 1, το ΤΗΜΥ εξέδωσε στις 27/11/11 ανακοίνωση ότι διέταξε την απόσυρση του επίδικου καταψύκτη από την αγορά προτρέποντας τους καταναλωτές που τον είχαν στην κατοχή τους να μην τον χρησιμοποιούν (βλ. Τεκμήριο 1). · Η Ενάγουσα ενημερώθηκε από τον Διευθυντή του ΤΗΜΥ ότι ο συγκεκριμένος επίδικος καταψύκτης εξετάστηκε από το ΤΗΜΥ και κατάληξε σε συμπέρασμα ότι δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας (βλ. Τεκμήριο 2). Ήταν η τοποθέτηση της Υπεράσπισης κατά την ακρόαση πως το γεγονός ότι, η Eναγόμενη 1 δεν συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις της ισχύουσας νομοθεσίας για ύπαρξη ΕΚ συμμόρφωσης και τεχνικού φακέλου για το συγκεκριμένο μοντέλο καταψύκτη, δεν ισοδυναμεί σε καμία περίπτωση με απόδειξη της ελαττωματικότητας ή της ακαταλληλότητας του επίδικου καταψύκτη. Η Eναγόμενη 1 προώθησε περαιτέρω τη θέση ότι, ο κρίκος της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της πώλησης το 2009 του επίδικου καταψύκτη και του τραυματισμού της Ενάγουσας το 2011, 23 σχεδόν μήνες μετά, έσπασε αφού ουδείς μπορεί να γνωρίζει - και ούτε η πλευρά της Ενάγουσας προσκόμισε επαρκή προς τούτο μαρτυρία- τον τρόπο χρήσης του κατά τον μεσολαβούντα χρόνο. Ο τρόπος χρήσης αυτός, υποστήριξε η Εναγόμενη 1, συνέτεινε στον θρυμματισμό της γυάλινης πόρτας του επίδικου καταψύκτη και εν τέλει στον τραυματισμό της Ενάγουσας, χωρίς η Eναγόμενη 1 να φέρει οποιαδήποτε προς τούτο ευθύνη. Αμφισβητήθηκαν κατά τρίτον η έκταση των ισχυριζόμενων κατάλοιπων εκ του τραυματισμού της Ενάγουσας, δηλαδή η βεβαιότητα της μελλοντικής ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας, που υπεστήριξε ο ΜΕ3 καθώς και ο βαθμός του πόνου και ταλαιπωρίας της Ενάγουσας και συνακόλουθα το ύψος των αιτούμενων γενικών αποζημιώσεων. Β. Η μαρτυρία και η αξιολόγηση της Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Προβαίνω σε αυτή την αξιολόγηση με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος καθενός στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά την αξιολόγηση υπόψη μου είχα και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε στην υπόθεση, γραπτή και προφορική, και τη συνοχή και συνέπεια της εκδοχής καθενός με το σύνολο και τη λογική της υπάρχουσας μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162). Στη Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, στη σελ. 1868, λέχθηκαν τα εξής σημαντικά ως προς το βάρος απόδειξης που φέρει ο Ενάγων σε κάθε αστική υπόθεση: «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, para 4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας).» Mαρτυρία στην υπόθεση έδωσαν για την πλευρά της Ενάγουσας, η ίδια η Ενάγουσα (ΜΕ1), η κόρη της, Χριστιάνα Παρίζα (ΜΕ2), ο Δρ. Μ. Χατζηχάννας, χειρουργός ορθοπεδικός, ο οποίος εξέτασε την Ενάγουσα το 2012 και εξέδωσε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 8 (ΜΕ3) και η Χρύσω Κώστα, τεχνικός μηχανικός ηλεκτρολογίας στο ΤΗΜΥ (ΜΕ4). Για την Eναγόμενη μαρτύρησε μόνο ο Χρήστος Πήττας, πρώην Eναγόμενος 2 και διευθυντής της Eναγόμενης
  1. Η Ενάγουσα ανέφερε στη μαρτυρία της ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 46 ετών, καθόλα υγιής και αρτιμελής και εργαζόταν ως βοηθός λογιστηρίου σε ιδιωτική εταιρεία. Ανέφερε ότι, ο επίδικος καταψύκτης της πωλήθηκε ως καινούργιος και ενώ έπρεπε να είναι αποδεκτής ποιότητας αναφορικά με τη χρήση, λειτουργία και ασφάλεια του, δεν ήταν. Τούτο το συμπέρασμα το εξήξε αφενός λόγω του τραυματισμού της και αφετέρου λόγω του ότι το ΤΗΜΥ έκρινε ότι ο καταψύκτης δεν συμμορφωνόταν με τις απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας. Όχι ένεκα κάποιας διαπίστωσης περί της ελαττωματικότητας ή ακαταλληλότητας αυτού στα σχεδόν δύο έτη που τον χρησιμοποιούσε χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Την επίδικη μέρα, η Ενάγουσα προσπάθησε να ανοίξει τη γυάλινη συρόμενη πόρτα του επίδικου καταψύκτη και αυτή θρυμματίστηκε, κατά περίεργο τρόπο, αποκόπτοντας τον τένοντα του δεξιού της χεριού. Είχε μεγάλη αιμορραγία από τον τραυματισμό της και χρειάστηκε η κόρη της να της δέσει το χέρι με ένα σεντόνι και να την μεταφέρει στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Το χέρι της βρισκόταν σε γυψονάρθηκα για 6 εβδομάδες και από τη μέρα του εξιτηρίου της επισκεπτόταν τακτικά το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για φυσιοθεραπείες. Κουραζόταν εύκολα το δεξί της χέρι, δεν μπορούσε να σηκώσει βάρος και ούτε να χρησιμοποιεί τον ηλεκτρονικό υπολογιστή για πολλή ώρα, κάτι που ήταν απαραίτητο για την εργασία της. Της δόθηκε άδεια ασθενείας για περίπου 2 μήνες (Τεκμήρια
  2. 1,
  3. 2 και
  4. 3) που ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την Eναγόμενη
  5. Δεν μπορεί να επιδίδεται σε σπορ, δυσκολεύεται να οδηγεί το αυτοκίνητο και να χρησιμοποιεί ηλεκτρονικό υπολογιστή. Οι πόνοι συνέχιζαν μέχρι και το 2012 όταν επισκέφθηκε τον ΜΕ3 ο οποίος, εξέφρασε την άποψη ότι θα αναπτύξει μελλοντικά οστεοαρθρίτιδα στην υπερκείμενη άρθρωση του αγκώνα, καθώς επίσης και στην υποκείμενη πηχεοκαρπική άρθρωση. Απέδειξε με τη μαρτυρία της τα εξής ποσά ειδικών ζημιών-προσκομίζοντας δηλαδή έγγραφες αποδείξεις: • Νοσηλεία στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας ‑ €20,50 (Τεκμήριο 6) • Αμοιβή Δρ. Χατζηχάννα (εξέταση και ιατρική έκθεση) ‑ €200 (Τεκμήριο 8.2). Εξειδικεύοντας τον πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη, κατά την προφορική της μαρτυρία στο Δικαστήριο, έδειξε την ουλή στο δεξί της χέρι στην έσω επιφάνεια του καρπού μήκους 2 με 3 εκατοστών περίπου. Ακόμα και μετά τις φυσιοθεραπείες, είπε, συνεχίστηκαν τα προβλήματα της, δηλαδή αδυνατούσε να σηκώσει βάρος ή να γράφει στον υπολογιστή, ποτέ δεν αποθεραπεύτηκε πλήρως και κουράζεται εύκολα. Για 2 μήνες πήρε οικιακή βοηθό για να την βοηθά στις δουλειές, στο λούσιμο κ.τ.λ. Για να κινηθούν τα δάχτυλά της χρειάστηκε φυσιοθεραπεία δύο μηνών. 15 μήνες μετά συνεχίζονταν οι πόνοι και έτσι επισκέφθηκε τον ΜΕ
  6. Σε σχέση με τον τρόπο τραυματισμού της ανάφερε πως δεν γνωρίζει γιατί ή πώς θρυμματίστηκε το γυαλί του επίδικου καταψύκτη αφού το τραβούσε σιγά σιγά για να ανοίξει και μάλιστα δεν πρόλαβε να το ανοίξει τελείως. Παρόλο που δεν μεταχειρίστηκε βίαια την γυάλινη συρόμενη πόρτα, αυτή θρυμματίστηκε και της μπήκε στο δεξί χέρι ένα γυαλί αιχμηρό σαν μαχαίρι. Έκτοτε πέταξε τον επίδικο καταψύκτη διότι δεν ήθελε να τον βλέπει. Δεν πήρε τον καταψύκτη στην Eναγόμενη 1 για να ελεγχθεί. Η Eναγόμενη πάντως αρνήθηκε κάθε ευθύνη. Ως εκ του αποτελέσματος του τραυματισμού της, έκρινε ότι ο καταψύκτης ήταν μη ασφαλής και ακατάλληλος για τη χρήση για την οποία προοριζόταν. Η ίδια δεν είχε πρόθεση ούτε να τραυματιστεί ούτε να σπάσει το γυαλί. Ίσως, είπε, με τη χρήση να προκλήθηκε η ζημιά λόγω του ότι το γυαλί ήταν εξαρχής ακατάλληλο. Η ίδια όμως ουδόλως ευθύνεται για τον τραυματισμό της, ως της υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση. Οι λειτουργοί του ΤΗΜΥ ήρθαν στο σπίτι της και έλεγξαν τον επίδικο καταψύκτη και είδαν το θρυμματισμένο γυαλί και της ανάφεραν πως ήταν ακατάλληλο. Το ότι ο επίδικος καταψύκτης εξετάστηκε από το ΤΗΜΥ επιβεβαιώνεται από το ίδιο το λεκτικό του Τεκμηρίου 2 στο οποίο ο διευθυντής του ΤΗΜΥ αναφέρει ότι: «έχω εξετάσει τη συγκεκριμένη συσκευή και έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτή δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας». Τούτο δεν επιβεβαιώνει όμως ότι ήταν ακατάλληλος για τη χρήση για την οποία προοριζόταν. Όταν της υπεβλήθη ότι ο τρόπος χρήσης του επίδικου καταψύκτη ήταν που οδήγησε στο βίαιο θρυμματισμό του γυαλιού το αρνήθηκε λέγοντας πως αν ήταν κατάλληλο για χρήση δεν θα έσπαζε. Κρίνω την Ενάγουσα ως αξιόπιστη μάρτυρα. Θεωρώ ότι απαντούσε με σαφήνεια και δίδοντας τις απαιτούμενες λεπτομέρειες όπου χρειάζονταν. Δέχομαι την τοποθέτησή της ότι υπεβλήθη για δύο μήνες σε φυσιοθεραπείες αν και δεν προσκόμισε προς τούτο αποδείξεις, διότι τούτο είναι λογικό βάσει του τραυματισμού της. Δεν κατέθεσε οποιαδήποτε γραπτή απόδειξη σε σχέση με τη διενέργεια φυσιοθεραπειών και το κόστος αυτών συνεπώς, το σύνολο των €575 που αξιώνει τόσο με την έκθεση απαίτησης της όσο και με τη γραπτή της δήλωση (Έγγραφο Α) ως μεταφορικά για φυσιοθεραπεία και φυσιοθεραπεία για 5 μήνες δεν αποδείχθηκαν με τη λεπτομέρεια και τη σαφήνεια που οι ειδικές ζημιές πρέπει να αποδεικνύονται (βλ. μεταξύ άλλων Πίριλλος v. Κονναρή
(2000)1Β Α.Α.Δ. 1153)[1]. Ούτε και απέδειξε, διότι δεν έδωσε προς τούτο καμιά μαρτυρία, τα αιτούμενα έξοδα για εργοδότηση οικιακής βοηθού τα οποία κατέγραψε στην έκθεση απαίτησης της ως €
  1. Το γεγονός ότι της χορηγήθηκε δύο μήνες αναρρωτική άδεια δεικνύει, κατά την άποψη μου, το εύρος και την έκταση του τραυματισμού της αλλά και του πόνου και της ταλαιπωρίας που υπέστη. Οι απαντήσεις της διέπονταν από την εξής λογική: Αν ο επίδικος καταψύκτης ήταν ασφαλής και κατάλληλος για τη χρήση για την οποία προοριζόταν δεν θα την τραυμάτιζε. Τούτο είναι, θεωρώ, νομικό ζήτημα και το αναλύω κατωτέρω υπό το φως των δικογράφων και των νομικών τοποθετήσεων των μερών στις γραπτές τους αγορεύσεις. Πάντως, η μαρτυρία της Ενάγουσας ήταν επαρκώς θετική και σαφής, ώστε να μπορώ να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα από αυτήν. Προβαίνω σε ευρήματα ως κατωτέρω. Η ΜΕ2, κόρη της Ενάγουσας, ανέφερε ότι ήταν παρούσα κατά τον τραυματισμό της μητέρας της και έβλεπε ακριβώς τι έκανε εκείνη τη στιγμή. Άνοιξε το συρόμενο γυαλί με κανονική ταχύτητα και όχι απότομα και οπωσδήποτε χωρίς να το χτυπήσει. Εντούτοις, αυτό έσπασε κατά τρόπο περίεργο. Είχε μεγάλη αιμορραγία η οποία δεν σταματούσε, της τύλιξε το χέρι με σεντόνι και την μετέφερε στο νοσοκομείο όπου την κράτησαν για παρακολούθηση και θεραπεία. Μέχρι τότε, ο επίδικος καταψύκτης δεν δημιούργησε οποιοδήποτε πρόβλημα. Διαφώνησε με τη θέση που της υπεβλήθη ότι ο επίδικος καταψύκτης τύγχανε κακού χειρισμού για δύο χρόνια εξού και έσπασε. Επικεντρώθηκε και η ίδια στο αποτέλεσμα. Ήταν συμπέρασμά της, δηλαδή, ότι ο καταψύκτης ήταν ακατάλληλος για χρήση λόγω του τραυματισμού της μητέρας της και λόγω των διαπιστώσεων του ΤΗΜΥ περί παραβίασης της νομοθεσίας εκ της Εναγομένης και της, συνακόλουθης, απόσυρσης του από την αγορά το
  2. Θεωρώ τη ΜΕ2 αξιόπιστη για τα όσα μαρτύρησε, πρώτο, σε σχέση με τον τρόπο χρήσης του επίδικου καταψύκτη κατά την επίδικη μέρα, δεύτερο για τη σοβαρότητα του τραυματισμού της μητέρας της και τρίτο, για τις δικές της ενέργειες στις 07/06/
  3. Θεωρώ πως αν και είχε κάθε λόγο να βοηθήσει τη μητέρα της, η μαρτυρία της ήταν συγκεκριμένη και συνυφασμένη με τη λογική. Συνήδε επίσης με τη λοιπή αξιόπιστη μαρτυρία στην υπόθεση. Προβαίνω κατωτέρω σε ευρήματα ως η μαρτυρία της. Ο ΜΕ3 στο ιατρικό του πιστοποιητικό ημερομηνίας 15/10/12 (Τεκμήριο 8) ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι κατά την κλινική εξέταση της Ενάγουσας διαπίστωσε:
  4. Άλγος δεξιάς πηχεοκαρπικής με περιορισμό στο μέγιστο της κάμψεως ‑ εκτάσεως ‑ πρηνισμού ‑ υπτιασμού.
  5. Άλγος κατά την πίεση του μακρού παλαμικού μυός πηχεοκαρπικής.
  6. Ουλή καμπτικής επιφάνειας περίπου 2-3 εκατοστών. Ο ΜΕ3 σημείωσε ότι: «ανησυχώ δια την μελλοντική οστεοαρθρίτιδα που θα συμβεί τόσο στην υπερκείμενη άρθρωση του αγκώνα, όσο και από την άλλη περισσότερο, στην υποκείμενη πηχεοκαρπική γιατί επί του παρόντος δεν υπάρχει οποιαδήποτε θεραπεία ή τρόπος που θα μπορούσε ουσιωδώς να ανακόψει αναπόφευκτη οστεοαρθρίτιδα». Στη μαρτυρία του στο Δικαστήριο, εξήγησε πως ο μακροπαλαμικός μυς έχει κυρία ενέργεια την υποβοήθηση της κάμψης του πήχη και τη διατήρηση καλού υπόβαθρου στην παλάμη για να μπορούν να λειτουργούν οι καμπτήρες της άκρας χειρός. Να κάμπτεται, δηλαδή, η πηχεοκαρπική άρθρωση και να σφίγγει η παλάμη. Είναι ο κατ' εξοχή τένοντας της σύλληψης, είπε, δηλ. του να πιάνει κάτι ή να πιάνεται από κάπου ο άνθρωπος. Είπε ότι η Ενάγουσα τον επισκέφτηκε για να της εκδώσει ιατρικό πιστοποιητικό και έτυχε κλινικής εξέτασης διότι πονούσε. Εξέτασε τις κινήσεις του δεξιού της χεριού και διαπίστωσε περιορισμό κίνησης της πηχεοκαρπικής άρθρωσης και ευαισθησία κατά την πίεση του μυός. Η 10/09/12 ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που την εξέτασε. Δεν την είδε πιο πριν, ούτε έκτοτε. Δεν είναι σε θέση να μαρτυρήσει για τη σημερινή ιατρική της κατάσταση. Ανάφερε με τρόπο θεωρητικό ότι ασθενείς με παρόμοιο τραυματισμό χρειάζονται φυσιοθεραπείες για να ανακάμψουν και έτσι συμπέρανε πως στην περίπτωση της Ενάγουσας συνέβη το ίδιο. Όλοι οι ασθενείς, είπε χαρακτηριστικά, θα περάσουν από το στάδιο της φυσιοθεραπείας. Και πάλιν θεωρητικά είπε πως, στα 25 χρόνια μετά τον συγκεκριμένο τραυματισμό το 100% των ασθενών θα αναπτύξουν οστεοαρθρίτιδα. Μπορεί η οστεοαρθρίτιδα να εμφανιστεί και από τα 10 χρόνια. Εξήγησε, πάντως, ότι κατά την κλινική εξέταση της Ενάγουσας δεν διαπίστωσε οστεοαρθρίτιδα, όμως ανάφερε την πιθανότητα ανάπτυξης της στο πιστοποιητικό του Τεκμήριο 8 για να είναι σε θέση να αποζημιωθεί αν τυχόν την πάθει στο μέλλον. Θεωρώ πως, στη βάση των ανωτέρω, μπορώ να βασιστώ στα καταγραφέντα εκ του ΜΕ3 ευρήματα κατά την κλινική εξέταση της Ενάγουσας στις 10/09/12, αλλά όχι στην άποψη του ότι θα αναπτύξει οπωσδήποτε οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του αγκώνα και της πηχεοκαρπικής άρθρωσης στο μέλλον. Η άποψη του αυτή ήταν θεωρητική, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε και δεν βρήκε την Ενάγουσα να πάσχει από οστεοαρθρίτιδα κατά την εξέτασή της το 2012, ούτε και έκτοτε αφού δεν την ξαναεξέτασε. Δεν θα βασιστώ σε αυτή του την άποψη, για τους εξής λόγους: · Η τοποθέτηση του πως ο ίδιος δεν βρήκε την Ενάγουσα να πάσχει από οστεοαρθρίτιδα αλλά κατέγραψε, με 100% βεβαιότητα, ότι στο μέλλον θα την αναπτύξει τόσο στην άρθρωση του αγκώνα όσο και στην πηχεοκαρπική άρθρωση, με σκοπό να μπορεί μελλοντικά να αποζημιωθεί, δεν θεωρώ ότι χαρακτηρίζεται από την επιστημονικότατα που αναμένεται από ιατρό. · Την εξέτασε για πρώτη και μόνη φορά 15 μήνες μετά το ατύχημα. Η γνώση του, επομένως, για την προϊστορία της Ενάγουσας περιορίστηκε αναγκαστικά στον τρόπο τραυματισμού της και τις υποκειμενικές ενοχλήσεις που η ίδια του περιέγραψε. · Η τοποθέτηση του ότι η Ενάγουσα πήγε στον ίδιο με σκοπό την έκδοση ιατρικού πιστοποιητικού για χρήση του στο Δικαστήριο, επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι ουδέποτε πριν ή μετά την ξαναεξέτασε. · Στο Τεκμήριο 8 ο ΜΕ3 αναφέρει ότι, η Ενάγουσα τραυματίστηκε με "οικιακό σκεύος" και πιο κάτω με "οικιακή συσκευή". Θεωρώ πως η γνώση του μηχανισμού κάκωσης είναι σημαντικό στοιχείο για την εξαγωγή οποιουδήποτε ιατρικού συμπεράσματος. · Προέκυψε κατόπιν ερώτησης του Δικαστηρίου ότι είναι στενός συγγενής με τον δικηγόρο της Ενάγουσας (ο πατέρας του είναι πρώτος ξάδελφος του κύριου Χατζηχάννα). Επομένως, η ανεξαρτησία της γνώμης του, δοθέντων και των πιο πάνω, τίθεται υπό αμφισβήτηση. Προβαίνω, λοιπόν, σε ευρήματα κατωτέρω σύμφωνα με την προαναφερθείσα αξιολόγηση. Η ΜΕ4 εξήγησε επιβεβαιώνοντας τη θέση της Eναγόμενης 1 ότι ο λόγος απόσυρσης από την αγορά του ίδιου μοντέλου καταψύκτη όπως τον επίδικο δεν ήταν διότι κρίθηκε από το ΤΗΜΥ ως ακατάλληλος ή επικίνδυνος, αλλά το ότι δεν συμμορφωνόταν με τις απαιτήσεις της οδηγίας 2006/95/ΕΚ και δεν συνοδευόταν από τα απαραίτητα έγγραφα ώστε προϊόν που κατασκευάζεται σε τρίτη χώρα να κυκλοφορήσει νόμιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να διατεθεί στην κυπριακή αγορά οποιοδήποτε ηλεκτρολογικό προϊόν χαμηλής τάσης απαιτείται να υπάρχει δήλωση ΕΚ συμμόρφωσης και να έχουν γίνει εργαστηριακοί έλεγχοι. Στην παρούσα περίπτωση τα έγγραφα που επιμαρτυρούν τούτα δεν υποβλήθηκαν από την Εναγόμενη
  7. Δεν γνωρίζει αν ο επίδικος καταψύκτης ήταν κατάλληλος ή ακατάλληλος για τη χρήση για την οποία προοριζόταν. Το ΤΗΜΥ δεν διενήργησε επί του επίδικου καταψύκτη εργαστηριακούς ελέγχους, διότι το γεγονός ότι η Εναγόμενη 1 δεν προσκόμισε στο Τμήμα Δήλωση ΕΚ συμμόρφωσης και τεχνικό φάκελο, ως όφειλε δυνάμει της νομοθεσίας, ήταν επαρκές για να δοθεί οδηγία να αποσυρθεί από την αγορά. Κρίνω ότι η ΜΕ4 ήταν απόλυτα αξιόπιστη και ανεξάρτητη μάρτυρας. Μαρτύρησε καθηκόντως και χωρίς κίνητρο να βοηθήσει ή να βλάψει οποιοδήποτε μέρος στη διαδικασία. Η μαρτυρία της αν και τεχνική ήταν απόλυτα σαφής και συναφής με την, αδιαμφησβήτητη, γραπτή μαρτυρία που αφορά στο ΤΗΜΥ και αναφέρεται στις σελ 3-4 πιο πάνω. Επεξήγησε επακριβώς στο Δικαστήριο το σκεπτικό της απόσυρσης του καταψύκτη, ίδιου μοντέλου με τον επίδικο, από την αγορά. Δέχομαι τη μαρτυρία της στην ολότητά της. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι η Eναγόμενη 1 δεν γνωρίζει τον τρόπο που η Ενάγουσα χρησιμοποιούσε τον επίδικο καταψύκτη για σχέδον δύο χρόνια. Δεν υπήρχε οποιαδήποτε εγγύηση για τον καταψύκτη. Το ΤΗΜΥ ζήτησε την απόσυρση του προϊόντος όχι διότι ήταν ακατάλληλο και ελαττωματικό, ως ισχυρίζεται η Ενάγουσα, αλλά διότι δεν συμμορφωνόταν με τις πρόνοιες της νομοθεσίας. Όταν η Ενάγουσα παραπονέθηκε στο κατάστημα Λατσιών της λέχθηκε πως δεν ευθύνεται η Eναγόμενη
  8. Κανένας από την εταιρεία δεν επιθεώρησε τον επίδικο καταψύκτη μετά το ατύχημα ώστε να υπάρξουν εργαστηριακοί έλεγχοι. Ήταν η θέση του ότι καμιά αιτιώδης συνάφεια δεν υπάρχει μεταξύ της πώλησης του επίδικου καταψύκτη από την Eναγόμενη 1 και του τραυματισμού της Ενάγουσας. Στη μαρτυρία του στο Δικαστήριο, ο ΜΥ1 ανέφερε πως ο καταψύκτης εισάχθηκε νόμιμα στη Δημοκρατία. Όταν ενημερώθηκε για τον τραυματισμό της Ενάγουσας έδωσε οδηγίες να γίνει έλεγχος, αλλά η Ενάγουσα ποτέ δεν συνεργάστηκε για κάτι τέτοιο. Εάν επιτρέπετο στην Εναγόμενη 1 να επιθεωρήσει τον επίδικο καταψύκτη δεν θα είχε κανένα λόγο να μην αποζημιώσει την Ενάγουσα αν έκρινε το παράπονο δικαιολογημένο, αφού θα πλήρωνε η ασφαλιστική της. Δεν γνωρίζει αν η Ενάγουσα πράγματι υπέστη τον τραυματισμό που ισχυρίζεται. Ακόμα κι αν υπήρχε εγγύηση του προϊόντος δεν θα κάλυπτε την Ενάγουσα, διότι αυτή θα ήταν ηλεκτρονική εγγύηση. Εν προκειμένω έσπασε το γυαλί όχι ο ηλεκτρονικός μηχανισμός της συσκευής, είπε. Δεν μπορώ να βασιστώ στα λεγόμενα του ΜΥ1 για να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα για την υπόθεση. Μου φάνηκε πως κύριο του μέλημα ήταν η Eναγόμενη 1 να αποφύγει κάθε ευθύνη. Ενώ στο Τεκμήριο 15.2 η Εναγόμενη αναφέρει πως ο επίδικος καταψύκτης εισήχθη στη Δημοκρατία το 2008, στην προφορική του μαρτυρία στο Δικαστήριο ανέφερε πως εισήχθη το 2005, πριν δηλαδή την έναρξη ισχύος της Οδηγίας 2006/95/ΕΚ και τούτο έχει φυσικά τη σημασία του. Επίσης, ενώ αρχικά ανέφερε πως λέχθηκε σε συγγενείς της Ενάγουσας που πήγαν να διαμαρτυρηθούν στον κατάστημα της Eναγόμενης 1 στα Λατσιά ότι αυτή δεν φέρει καμιά ευθύνη, μεταγενέστερα είπε ότι ουδείς υπέβαλε εκ μέρους της Ενάγουσας επίσημο παράπονο ώστε να διερευνηθεί από την Εναγόμενη. Περαιτέρω, σημειώνω, πως η εταιρεία του δεν συμμορφώθηκε κατ' ουσίαν με την οδηγία του ΤΗΜΥ για απόσυρση του συγκεκριμένου μοντέλου καταψύκτη, ως ο ΜΥ1 προώθησε. Απλά δεν δύνατο να συμμορφωθεί διότι είχε, μέχρι τη στιγμή της έρευνας του ΤΗΜΥ, ήδη πωλήσει όλους τους καταψύκτες ίδιας μάρκας και μοντέλου. Τέλος, η τοποθέτησή του ότι δεν προσκόμισε στο ΤΗΜΥ τον τεχνικό φάκελο και τη δήλωση ΕΚ συμμόρφωσης ήταν διότι ουδείς τους τον ζήτησε για να τον ζητήσουν και οι ίδιοι από το εργοστάσιο, έρχεται σε σαφή αντίθεση με την τοποθέτηση της Eναγόμενης 1 στο Τεκμήριο
  9. 1 ότι κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να επικοινωνήσει με το εργοστάσιο, αλλά τούτο δεν κατέστη δυνατό. Για τους πιο πάνω λόγους απορρίπτω τη μαρτυρία του ΜΥ1 διότι θεωρώ πως ο σκοπός του ήταν να πείσει ότι η εταιρεία του δεν παρανόμησε με οποιοδήποτε τρόπο, αντί η παράθεση των αληθινών γεγονότων. Γ. Ευρήματα Πέραν των ευρημάτων που αναφέρονται στις σελ. 2-4 της παρούσας, στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης προβαίνω στα εξής επιπρόσθετα ευρήματα. Η Ενάγουσα στις 07/06/11 και περί ώρα 20:00 και ενώ προσπαθούσε να ανοίξει τη γυάλινη συρόμενη οριζόντια πόρτα του επίδικου καταψύκτη, το γυαλί αυτού θρυμματίστηκε, κατά περίεργο τρόπο, αποκόπτοντας τον τένοντα του δεξιού της χεριού. Δεν μεταχειρίστηκε απότομα ή βίαια τη γυάλινη πόρτα. Μέχρι τότε, ο επίδικος καταψύκτης δεν δημιούργησε οποιοδήποτε πρόβλημα. Είχε μεγάλη αιμορραγία από τον τραυματισμό της και χρειάστηκε η κόρη της να της δέσει το χέρι με ένα σεντόνι και να την μεταφέρει στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Το χέρι της βρισκόταν σε γυψονάρθηκα για 6 εβδομάδες και από τη μέρα του εξιτηρίου της επισκεπτόταν τακτικά το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για φυσιοθεραπείες. Για να κινηθούν τα δάχτυλά της χρειάστηκε φυσιοθεραπεία δύο μηνών. Από τον τραυματισμό της υπέστη πόνο και ταλαιπωρία, χρειάστηκε αναρρωτική άδεια για δύο μήνες και φυσιοθεραπείες για το ίδιο διάστημα. Ο τραυματισμός της ήταν ιδιαίτερα αιματηρός και της άφησε ουλή στην καμπτική επιφάνεια της δεξιάς χειρός περίπου 2 με 3 εκατοστών. Για δύο μήνες: - δυσκολευόταν να χρησιμοποιήσει υπολογιστή, ενώ αυτό ήταν αναγκαίο για την εργασία της, - κουραζόταν εύκολα και δεν μπορούσε να σηκώσει βάρος, - χρειαζόταν βοήθεια για τις δουλειές του σπιτιού ακόμα και για την προσωπική της φροντίδα π.χ. λούσιμο. Μέχρι τις 10/09/12 που επισκέφθηκε τον ΜΕ3, 15 δηλαδή μήνες μετά το ατύχημα, ο πόνος στη δεξιά πηχεοκαρπική άρθρωση συνεχιζόταν. Υφίστατο περιορισμό στο μέγιστο της κάμψεως, εκτάσεως, πρηνισμού και υπτιασμού και πόνο κατά την πίεση του μακρού παλαμικού μυός της άρθρωσης. Μέχρι σήμερα δυσκολεύεται να επιδίδεται σε σπορ, να οδηγεί αυτοκίνητο και να χρησιμοποιεί ηλεκτρονικό υπολογιστή ενώ το δεξί της χέρι κουράζεται εύκολα. Απέδειξε με τη μαρτυρία της τα εξής ποσά ειδικών ζημιών: • Νοσηλεία στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας ‑ €20,50 (Τεκμήριο 6) • Αμοιβή Δρ. Χατζηχάννα (εξέταση και ιατρική έκθεση) ‑ €200 (Τεκμήριο 8.2). Ουδέποτε πήρε τον καταψύκτη στην Eναγόμενη 1 για να υποστεί έλεγχο. Μετά τον τραυματισμό της τον πέταξε. Η Ενάγουσα δεν ευθύνεται καθ΄οιονδήποτε τρόπο για τον τραυματισμό της διότι κατά την επίδικη μέρα τον μεταχειρίστηκε κατά τρόπο ενδεδειγμένο. Δ. Νομική πτυχή Το ερώτημα λοιπόν που πρέπει να απαντηθεί είναι εάν η Ενάγουσα στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων έχει αποδείξει την υπόθεση της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, εάν δηλαδή η θέση της ότι ο επίδικος καταψύκτης ήταν ελαττωματικός ή μη ασφαλής ή ακατάλληλος για τη χρήση για την οποία προοριζόταν, είναι πιο πιθανή παρά όχι. Η Ευρωπαϊκή Οδηγία 73/23/ΕΚ (δυνάμει της οποίας έγιναν εργαστηριακοί έλεγχοι από τον κατασκευαστή σύμφωνα με το Τεκμήριο 13) καταργήθηκε από την Οδηγία 2006/95/ΕΚ, η οποία καταργήθηκε με τη σειρά της από την Οδηγία 2014/35/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τη διαθεσιμότητα στην αγορά ηλεκτρολογικού υλικού που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί εντός ορισμένων ορίων τάσης και η οποία ισχύει μέχρι σήμερα. Η Οδηγία 2006/95/ΕΚ, στην οποία παρέπεμψε δια της μαρτυρίας της η ΜΕ4, ενσωματώθηκε στην κυπριακή νομοθεσία με τους περί των Βασικών Απαιτήσεων (Ηλεκτρομηχανολογικός Εξοπλισμός Χαμηλής Τάσης) Κανονισμούς του 2011, Κ.Δ.Π. 271/2011 ημερ. 15/7/
  10. Κατά τον επίδικο χρόνο όμως, ήτοι στις 9/6/2011, ίσχυαν οι προηγουμένως ισχύοντες αντίστοιχοι Κανονισμοί, δηλαδή οι περί των Βασικών Απαιτήσεων (Ηλεκτρομηχανολογικός Εξοπλισμός Χαμηλής Τάσης) Κανονισμοί του 2003, Κ.Δ.Π. 313/
  11. Τόσο η ΚΔΠ 313/2003 όσο και η ΚΔΠ 271/2011 εκδόθηκαν δυνάμει του περί των Βασικών Απαιτήσεων που πρέπει να πληρούν Καθορισμένες Κατηγορίες Προϊόντων Νόμου, Ν.30(I)/2002 και καταργήθηκαν και αντικαταστάθηκαν στις 2/6/2017 από την Κ.Δ.Π. 180/2017, η οποία δεν απασχολεί εν προκειμένω. Ο Κανονισμός 8 και 9 των Κανονισμών Κ.Δ.Π. 313/2003 και το Παράρτημα ΙV αυτού, ως ίσχυαν κατά τον επίδικο χρόνο, αναφέρουν ως εξής: «
  12. Πριν τη διάθεση ηλεκτρολογικού εξοπλισμού στην αγορά, ο κατασκευα­στής ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπός του— (α) Επιθέτει σε κάθε ηλεκτρολογικό εξοπλισμό ή, όπου αυτό δεν είναι δυνατό, στη συσκευασία, στις οδηγίες χρήσης ή στο πιστοποιητικό εγγύησης, σε ευδιάκριτη, ευανάγνωστη και ανεξίτηλη μορφή τη σήμανση συμμόρφωσης, όπως εμφανίζεται στο Παράρτημα I[2], ως διαβε­βαίωση ότι ο ηλεκτρολογικός εξοπλισμός συνάδει με όλες τις σχετικές απαιτήσεις των παρόντων Κανονισμών, (β) συντάσσει δήλωση ΕΚ συμμόρφωσης που περιλαμβάνει— i. Την επωνυμία, τη διεύθυνση και τα τηλέφωνα του κατασκευαστή ή του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου του· ii. περιγραφή του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού· iii. παραπομπή στα εναρμονισμένα πρότυπα όπου αυτά έχουν εφαρμοσθεί· iv. ανάλογα με την περίπτωση, παραπομπή στις προδιαγραφές προς τις οποίες συμμορφώνεται ο εξοπλισμός· v. στοιχεία προσδιορισμού της ταυτότητας του υπογράφοντoς που έχει εξουσιοδοτηθεί να δεσμεύει τον κατασκευαστή ή τον εξου­σιοδοτημένο αντιπρόσωπό του· και vi. τα δύο τελευταία ψηφία του έτους επίθεσης της σήμανσης συμ­μόρφωσης. 8.
(1)Πριν τη διάθεση ηλεκτρολογικού εξοπλισμού στην αγορά, ο κατα­σκευαστής καταρτίζει τεχνικό φάκελο κατασκευής, όπως περιγράφεται στο Παράρτημα IV και το διατηρεί μαζί με τη δήλωση ΕΚ συμμόρφωσης για περίοδο τουλάχιστο δέκα ετών από την ημερομηνία κατά την οποία η παρα­γωγή του τύπου αυτού έχει τερματιστεί. Ο κατασκευαστής θέτει στη διάθεση της αρμόδιας αρχής τον τεχνικό φάκελο ή πιστό αντίγραφό του, μαζί με τη δήλωση ΕΚ συμμόρφωσης για σκο­πούς επιθεώρησης.
(2)Σε περίπτωση που ο κατασκευαστής του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού δεν είναι εγκατεστημένος στην Κοινότητα, ο τεχνικός φάκελος διατηρείται κατά τον τρόπο που περιγράφεται στην παράγραφο
(1)πιο πάνω από τον εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του κατασκευαστή.
(3)Όταν ο κατασκευαστής του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού δεν είναι εγκα­τεστημένος στην Κοινότητα, και δεν έχει εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο, τότε ο τεχνικός φάκελος διατηρείται κατά τον τρόπο που περιγράφεται στην παρά­γραφο
(1)πιο πάνω, από το πρόσωπο που διαθέτει τον ηλεκτρολογικό εξο­πλισμό στην Κοινότητα.
(4)Κάθε κατασκευαστής ηλεκτρολογικού εξοπλισμού διασφαλίζει ότι κατά την κατασκευαστική διαδικασία παράγει ηλεκτρολογικό εξοπλισμό που συμμορφώνεται με τον τεχνικό φάκελο που αναφέρεται στην παράγραφο
(1).» « ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV (Κανονισμός 9) ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ
  1. Ο τεχνικός φάκελος κατασκευής πρέπει να επιτρέπει την εκτίμηση της συμμόρφωσης του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού προς τις απαιτήσεις των παρόντων Κανονισμών και να καλύπτει, στο βαθμό που αυτό απαιτείται για την εκτίμηση, το σχεδιασμό, την κατασκευή και τη λειτουργία του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού.
  2. Ο τεχνικός φάκελος κατασκευής πρέπει να περιέχει: (α) Γενική περιγραφή του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού, (β) σχέδια αρχικής σύλληψης και κατασκευής, διαγράμματα συστατικών μερών, υποσυγκροτημάτων, κυκλωμάτων κλπ., (γ) τις αναγκαίες περιγραφές και επεξηγήσεις για την κατανόηση των προαναφερόμενων σχεδίων και διαγραμμάτων και της λειτουργίας του προϊόντος, (δ) κατάλογο των προτύπων που εφαρμόζονται πλήρως ή επιμέρους, καθώς και περιγραφές των λύσεων που υιοθετούνται για την ικανοποίηση των απαιτήσεων ασφάλειας των παρόντων Κανονισμών, όπου τα πρότυπα δεν εφαρμόζονται, (ε) τα αποτελέσματα των υπολογισμών σχεδιασμού των διενεργηθέντων ελέγχων κλπ., και (στ) εκθέσεις δοκιμών.» Στο Παράρτημα ΙV της Οδηγίας 2006/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στο ηλεκτρολογικό υλικό που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί εντός ορισμένων ορίων τάσεως, ως ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο[3], προνοούνται τα ακόλουθα: « ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ
  3. Εσωτερικός έλεγχος της κατασκευής είναι η διαδικασία με την οποία ο κατασκευαστής, ή ο εγκατεστημένος στην Κοινότητα εκπρόσωπός του, ο οποίος τηρεί τις υποχρεώσεις της παραγράφου 2, διασφαλίζει και δηλώνει ότι το ηλεκτρολογικό υλικό ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας που ισχύουν γι' αυτό. Ο κατασκευαστής ή ο εγκατεστημένος στην Κοινότητα εκπρόσωπος του θέτει τη σήμανση «CE» σε κάθε προϊόν και συντάσσει έγγραφη δήλωση πιστότητας.
  4. Ο κατασκευαστής συντάσσει τον τεχνικό φάκελο που περιγράφεται στην παράγραφο 3 και διατηρεί, ο ίδιος ή ο εγκατεστημένος στην Κοινότητα εκπρόσωπος του, τον φάκελο αυτόν στο έδαφος της Κοινότητας στη διάθεση των αρμόδιων εθνικών αρχών για σκοπούς επιθεώρησης επί χρονικό διάστημα τουλάχιστον δέκα ετών από την τελευταία ημερομηνία κατασκευής του προϊόντος. Όταν ούτε ο κατασκευαστής ούτε ο εκπρόσωπός του είναι εγκατεστημένοι στην Κοινότητα, η υποχρέωση αυτή βαρύνει τον υπεύθυνο για τη διάθεση του ηλεκτρολογικού υλικού στην κοινοτική αγορά.
  5. Ο τεχνικός φάκελος πρέπει να επιτρέπει την εκτίμηση της πιστότητας του ηλεκτρολογικού υλικού προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Πρέπει να καλύπτει, στον βαθμό που αυτό απαιτείται για την εκτίμηση, τον σχεδιασμό, την κατασκευή και τη λειτουργία του ηλεκτρολογικού υλικού. Ο φάκελος αυτός περιέχει: — γενική περιγραφή του ηλεκτρολογικού υλικού, — σχέδια αρχικής σύλληψης και κατασκευής, καθώς και διαγράμματα συστατικών μερών, υποσυγκροτημάτων, κυκλωμάτων, κ.λπ., — τις περιγραφές και εξηγήσεις που είναι αναγκαίες για την κατανόηση των προαναφερόμενων σχεδίων και διαγραμμάτων και της λειτουργίας του προϊόντος, — κατάλογο των προτύπων που εφαρμόζονται πλήρως ή εν μέρει, καθώς και περιγραφές των λύσεων που υιοθετούνται για την κάλυψη των απαιτήσεων ασφάλειας της παρούσας οδηγίας, όταν δεν εφαρμόζονται τα πρότυπα, — τα αποτελέσματα των υπολογισμών σχεδιασμού, των διενεργηθέντων ελέγχων, κλπ., — τις εκθέσεις δοκιμών.
  6. Μαζί με τον τεχνικό φάκελο, ο κατασκευαστής ή ο εκπρόσωπός του φυλάσσει αντίγραφο της δήλωσης πιστότητας.
  7. Ο κατασκευαστής λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η διαδικασία κατασκευής να εξασφαλίζει την πιστότητα των κατασκευαζόμενων προϊόντων προς τον τεχνικό φάκελο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας που ισχύουν γι' αυτά.» (έμφαση του παρόντος Δικαστηρίου) Βάσει των πιο πάνω λοιπόν, η Εναγόμενη 1 όφειλε, ως το πρόσωπο που διέθεσε τον επίδικο καταψύκτη στην κυπριακή αγορά, να καταρτίσει και να τηρεί τεχνικό φάκελο κατασκευής - ο οποίος έπρεπε να περιλαμβάνει τα αναφερόμενα στο Παράρτημα ΙV - για το εν λόγω προϊόν για 10 έτη από την ημερομηνία κατά την οποία η παρα­γωγή του τύπου αυτού είχε τερματιστεί, ώστε να τον παρουσιάσει στο ΤΗΜΥ αν χρειαζόταν. Η Εναγόμενη 1 όφειλε επίσης να τηρεί φάκελο ΕΚ συμμόρφωσης που θα περιλάμβανε τα αναφερόμενα στους Κανονισμούς 8(β) και 9 ανωτέρω. Ουδέν έπραξε. Σκοπός, βεβαίως, των εν λόγω Κανονισμών είναι να διασφαλίσουν συγκεκριμένες, και εκ των προτέρων καθορισμένες, βασικές απαιτήσεις ασφάλειας, όπως λ.χ. ότι κάθε ηλεκτρομηχανολογικός εξοπλισμός χαμηλής τάσης είναι ασφαλής και κατασκευάζεται σύμφωνα με τις γενικά αποδεκτές αρχές της καλής μηχανικής πρακτικής που επικρατούν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δύναται να τηρεί τους στόχους ασφαλείας που αναφέρονται στο Παράρτημα ΙΙΙ των Κανονισμών. Οι εν λόγω Κανονισμοί σκοπό έχουν, μεταξύ άλλων, να καθιερώσουν πρότυπα βάσει των οποίων οι καταναλωτές προστατεύονται αποτελεσματικά από τους κινδύνους τραυματισμού ή άλλων βλαβών που είναι δυνατόν να προκληθούν από άμεση ή έμμεση επαφή με τον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό και προστατεύονται επαρκώς από κινδύνους μη ηλεκτρικής φύσεως που προέρχονται από τον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό και γίνονται γνωστοί εκ πείρας (Βλ. Κανονισμό 2(α) και (γ) του Παραρτήματος ΙΙΙ). Το γεγονός λοιπόν ότι, η Εναγόμενη 1 δεν διατηρούσε τεχνικό φάκελο κατασκευής ούτε φάκελο ΕΚ συμμόρφωσης για τους καταψύκτες ίδιου μοντέλου ως τον επίδικο, θέτει την ασφάλεια του επίδικου καταψύκτη υπό αμφισβήτηση. Αντιθέτως, εάν αυτά υπήρχαν και η Εναγόμενη 1 συμμορφωνόταν με τις υποχρεώσεις της δυνάμει των εν λόγω Κανονισμών, καταψύκτες ως και τον επίδικο θα θεωρούνταν ως, εκ πρώτης όψεως ασφαλείς για διάθεση στην ευρωπαϊκή αγορά. Εν τούτοις, το βάρος απόδειξης παραμένει στην Ενάγουσα η οποία οφείλει με επαρκή και θετική μαρτυρία να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι ο συγκεκριμένος επίδικος καταψύκτης ήταν ελαττωματικός ή ακατάλληλος ή μη ασφαλής. Το ότι, δηλαδή, ο επίδικος καταψύκτης δεν είχε τον απαιτούμενο, εκ των Κανονισμών, τεχνικό φάκελο ή πιστοποιητικό ΕΚ συμμόρφωσης, δεν δύναται να εξομοιωθεί με ελαττωματικότητα ή μη ασφάλεια αυτού. Προχωρώ να εξετάσω αν αποδείχθηκε στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων από την Ενάγουσα ότι ο συγκεκριμένος καταψύκτης ήταν ελαττωματικός ή ακατάλληλος ή μη ασφαλής στη βάση των δικογραφημένων της ισχυρισμών. Οι μόνοι δικογραφημένοι με την Υπεράσπιση ισχυρισμοί της Ενάγουσας είναι: ­ παραβίαση του περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου, Ν. 10(Ι)/1994, ­ του περί Ελαττωματικών Προϊόντων (Αστική Ευθύνη) Νόμος του 1995 (105(I)/1995) και ­ της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για την πώληση αγαθών, η οποία δια της γραπτής αγόρευσης της Ενάγουσας έχει εξειδικευθεί ότι αναφέρεται στην Οδηγία 1999/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Μαΐου 1999 σχετικά με ορισμένες πτυχές της πώλησης και των εγγυήσεων καταναλωτικών αγαθών. Η Οδηγία 1999/44/ΕΚ ενσωματώθηκε στην κυπριακή νομοθεσία με τον περί Ορισμένων Πτυχών της Πώλησης Καταναλωτικών Αγαθών και των Συναφών Εγγυήσεων, Ν. 7(Ι)/2000, ο οποίος καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμο, Ν. 112(Ι)/
  8. Ούτε ο Νόμος 7(Ι)/2000 ούτε ο, καταργητικός αυτού, Ν. 112(Ι)/2021 έχει τύχει δικογράφησης, έτσι δεν προτίθεμαι να τους εξετάσω, παρόλο που υπάρχει επιχειρηματολογία στην τελική γραπτή αγόρευση της ενάγουσας. Το ζήτημα δεν θα συζητηθεί ούτε υπό το πρίμα του περί της Γενικής Ασφάλειας των Προϊόντων Νόμου Ν.41(I)/2004, διότι παράβαση του Νόμου αυτού, δεν έχει δικογραφηθεί ως γεγονός, έστω ακροθιγώς. Έτσι, η σχετική επιχειρηματολογία στην τελική γραπτή αγόρευση της Ενάγουσας, δεν δύναται να εξεταστεί. Ούτε και προτίθεμαι να εξετάσω το ζήτημα υπό το πρίσμα του περί Ορισμένων Πτυχών της Πώλησης Καταναλωτικών Αγαθών και των Συναφών Εγγυήσεων, Ν. 7(Ι)/2000, ο οποίος επίσης καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμο, Ν. 112(Ι)/2021, διότι τέτοια παράβαση δεν έχει δικογραφηθεί ως γεγονός. Θα εξετάσω, επομένως, εάν στη βάση των ευρημάτων μου, η Εναγόμενη 1 έχει παραβιάσει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο:
(1)τον περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου, Ν. 10(Ι)/1994, ή/και
(2)τον περί Ελαττωματικών Προϊόντων (Αστική Ευθύνη) Νόμος του 1995 (105(I)/1995), ή/και
(3)το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο. Κεφ. 148 που δημιουργεί το γενικό αδίκημα της αμέλειας. Εξετάζοντας τους 3 αυτούς Νόμους τηρώ συνεχώς κατά νου ότι τα δύο ουσιώδη ερωτήματα, με βάση τα γεγονότα εν προκειμένω, είναι: Α) κατά πόσο ο επίδικος καταψύκτης ήταν ακατάλληλος ή ελαττωματικός ή μη ασφαλής κατά το χρόνο της πώλησής του από την Εναγόμενη 1 ή εάν κατά την ημερομηνία τραυματισμού της Ενάγουσας η Εναγόμενη 1 είχε ευθύνη βάσει του ισχύοντος νομικού καθεστώτος και/ή Β) αν υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της πώλησης του καταψύκτη εκ της Εναγόμενης 1 και της ζημιάς της Ενάγουσας.
(1)Ο περί Πωλήσεως Αγαθών, Ν. 10(Ι)/1994 στο άρθρο 16 αυτού προνοεί, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα τα οποία είναι σχετικά εν προκειμένω: Σιωπηροί ουσιώδεις όροι αναφορικά με την ποιότητα ή την καταλληλότητα των αγαθών "16.-
(1)[....]
(2)Όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του, υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύει δυνάμει της σύμβασης είναι αποδεκτής ποιότητας.
(3)Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, αγαθά είναι αποδεκτής ποιότητας, αν ανταποκρίνονται στο επίπεδο το οποίο κάποιο λογικό πρόσωπο θα θεωρούσε ως αποδεκτό, αφού ληφθεί υπόψη οποιαδήποτε περιγραφή των αγαθών, η τιμή (εφόσο είναι σχετική) και κάθε άλλης συναφής περίσταση. Το επίπεδο ποιότητας των αγαθών κρίνεται στο μέτρο του μέσου λογικού ανθρώπου, βάσει του άρθρου 16
(3)
(4)Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, η ποιότητα των αγαθών περιλαμβάνει την κατάσταση τους, τα ακόλουθα δε (μεταξύ άλλων) αποτελούν σε κατάλληλες περιπτώσεις παράγοντες συναφείς με την ποιότητα των αγαθών, δηλαδή- (α) Η καταλληλότητα για όλους τους σκοπούς για τους οποίους τα αγαθά του συγκεκριμένου είδους συνήθως προμηθεύονται, (β) η εμφάνιση και η τελική επεξεργασία, (γ) η ανυπαρξία μικροελαττωμάτων, (δ) η ασφάλεια, (ε) η ανθεκτικότητα, Για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού "ανθεκτικότητα" σημαίνει εύλογη αντοχή στο χρόνο και τη χρήση και περιλαμβάνει, όπου απαιτείται, τη διαθεσιμότητα ανταλλακτικών και ειδικευμένων τεχνικών για τη διασφάλιση της." (έμφαση του παρόντος Δικαστηρίου) Σε σχεση με την ποιότητα, το σύγγραμμα Κυπριακό Δίκαιο Πώλησης Αγαθών και Προστασία Καταναλωτή, των Χατζηνέστωρος και Χαραλάμπους Κεφ.
  1. σελ. 203 αναφέρει ότι, όπου το αγαθό δεν είναι ασφαλές με βάση τον περί της Γενικής Ασφάλειας των Προϊόντων Νόμο, Ν. 41(Ι)/2004, αυτό δεν μπορεί να θεωρείται ασφαλές ούτε σε σχέση με τον Ν. 10(Ι)/
  2. Εν τούτοις, ο Ν. 41(Ι)/2004 έχει καταργηθεί από τον Ν. 112(Ι)/2021, ο οποίος στη βάση του άρθρου 75 αυτού ισχύει αναδρομικά. Κανένας από τους δύο αυτούς Νόμους δεν έχει δικογραφηθεί, ούτε και υπήρξε ενώπιον μου νομική επιχειρηματολογία εκ μέρους της Ενάγουσας σε σχέση με τον 112(Ι)/2021 και έτσι το θέμα δεν δύναται να εξεταστεί ούτε από αυτή τη σκοπιά. Την ακαταλληλότητα ενός προϊόντος πρέπει να την αποδείξει ο Ενάγων, αφού φέρει το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού του (βλ. Γενικός Εισαγγγελέας v. Pentaliotis & Papapetrou Estates Limited
(1998)1 ΑΑΔ 1931). Παρόλο δηλαδή που υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος στη σύμβαση πώλησης ότι τα αγαθά τα οποία ο πωλητής προμηθεύει στον αγοραστή δυνάμει της σύμβασης είναι αποδεκτής ποιότητας, εν τούτοις η καταλληλότητα αυτών, όρος που συμπεριλαμβάνεται στον όρο «ποιότητα» και που συμπεριλαμβάνει με τη σειρά του τους όρους «ασφάλεια» και «ανθεκτικότητα», είναι για τον Ενάγοντα να την αποδείξει. Όσον αφορά στο θέμα της ποιότητας, θεωρώ πως ο μέσος λογικός άνθρωπος θα θεωρούσε, ένα καταψύκτη του οποίου η γυάλινη συρόμενη πόρτα θρυμματίστηκε σχεδόν 2 χρόνια μετά την αγορά του, ως μη ασφαλή. Νοουμένου όμως ότι η χρήση του κατά τα 2 αυτά χρόνια ήταν η ενδεδειγμένη. Καμία τέτοια μαρτυρία δεν δόθηκε από την Ενάγουσα. Ούτε δόθηκε μαρτυρία για την ακαταλληλότητα του επίδικου καταψύκτη, πέραν του τραυματισμού της Ενάγουσας. Σε σχέση με την ανθεκτικότητα ισχύει το ίδιο. Το ίδιο ισχύει και για την ασφάλεια αυτού. Η πλευρά της Ενάγουσας χρησιμοποίησε το γεγονός του τραυματισμού της ως επαρκής απόδειξη των τριών αυτών όρων. Δεν είναι, όμως, έτσι τα πράγματα. Όφειλε να αποδείξει με επιπρόσθετη μαρτυρία την ακαταλληλότητα, την επικινδυνότητα και την μη ανθεκτικότητα του επίδικου καταψύκτη στο χρόνο. Δεν το έπραξε με ικανή μαρτυρία εμπειρογνώμονα ή άλλως πως.
(2)Ο περί Ελαττωματικών Προϊόντων (Αστική Ευθύνη) Νόμος του 1995 (105(I)/1995) Στο Κυπριακό Δίκαιο Πώλησης Αγαθών και Προστασία Καταναλωτή, των Χατζηνέστωρος και Χαραλάμπους, σελ. 400 αναφέρεται ότι, ο εν λόγω Νόμος, ο οποίος εφαρμόζει στην Κύπρο την Οδηγία 85/374/ΕΟΚ, δημιουργεί καθεστώς αυστηρής ευθύνης προς όφελος του ζημιωθέντα από ελαττωματικό προϊόν. Με βάση τον εν λόγω Νόμο δεν έχει σημασία εάν το πρόσωπο που ευθύνεται νομικά, φταίει για την ελαττωματικότητα του προϊόντος. Δηλαδή ο ζημιωθείς απαλλάσσεται από την υποχρέωση να αποδείξει την ύπαρξη αμέλειας εκ μέρους του φέροντα τη νομική ευθύνη για αυτό. Το μόνο που πρέπει να αποδείξει, είναι την ύπαρξη ελαττώματος στο προϊόν, την πρόκληση ζημιάς σε αυτόν, και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των δύο. Και στη σελ. 404 του ίδιου συγγράμματος αναφέρεται ότι, όπου υπάρχουν επίσημα πρότυπα ποιότητας π.χ. πρότυπα ISO, αυτό λαμβάνεται υπόψη όταν εξετάζεται το κατά πόσο ένα προϊόν θεωρείται ότι παρέχει ασφάλεια. Σημειώνεται όμως ότι, η μη συμμόρφωση με αυτά δεν έχει πάντοτε ως αποτέλεσμα να θεωρείται ότι το προϊόν δεν παρέχει ασφάλεια. Η έvvoια του ελαττωματικoύ πρoϊόvτoς ορίζεται στον Νόμο. «4.-
(1)Πρoϊόv είvαι ελαττωματικό, όταv δεv παρέχει ασφάλεια, λαμβαvoμέvωv υπόψη όλωv τωv περιστάσεωv υπό τις oπoίες τo πρoϊόv κατέχεται, χρησιμoπoιείται ή καταvαλώvεται και περιλαμβάvει- (α) Τov τρόπo με τov oπoίo και τoυς σκoπoύς για τoυς oπoίoυς τo πρoϊόv τέθηκε σε κυκλoφoρία. (β) τηv παρoχή oπoιωvδήπoτε oδηγιώv ή πρoειδoπoιήσεωv ή τηv παρoχή oπoιωvδήπoτε δηλώσεωv αvαφoρικά με τηv κατoχή, τη χρήση ή τηv καταvάλωση τoυ πρoϊόvτoς. (γ) τη χρήση επί τoυ πρoϊόvτoς, ή σε σχέση με αυτό, oπoιoυδήπoτε σήματoς τo oπoίo αvαφέρεται στηv ασφάλεια τoυ ή τo oπoίo μπoρεί εύλoγα vα εκληφθεί ότι αvαφέρεται στηv ασφάλεια τoυ. και (δ) τo χρόvo κατά τov oπoίo τo πρoϊόv τέθηκε σε κυκλoφoρία.
(2)Πρoϊόv δεv είvαι ελαττωματικό από τo γεγovός και μόvo ότι άλλo ασφαλέστερo πρoϊόv τέθηκε σε κυκλoφoρία μεταγεvέστερα». Σύμφωνα, δε, με το άρθρο 2(α) του Νόμου, «ασφαλές» είναι oπoιoδήπoτε πρoϊόv, του οποίου η κατoχή, η χρήση ή η καταvάλωση δεν εκθέτει τo πρόσωπo αυτό ή oπoιoδήπoτε άλλo πρόσωπo σε κίvδυvo πρoσωπικής βλάβης oπoιασδήπoτε μoρφής, περιλαμβαvoμέvoυ oπoιoυδήπoτε κιvδύvoυ στηv υγεία, o oπoίoς κατά καvόvα δεv αvαμέvεται αvτικειμεvικά και εύλoγα ότι θα επέλθει από αυτή. Η Εναγόμενη 1, βάσει του άρθρου 6 του εν λόγω Νόμου, έχει ευθύνη από ζημία που προκάλεσε ανασφαλές ή ελαττωματικό προϊόν, το οποίο εισήχθηκε στη Δημοκρατία από αυτήν. Αποτελεί, δε, Υπεράσπιση, για την Εναγόμενη 1, βάσει του άρθρου 12(ε) του Νόμου, εάν αποδείξει ότι λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων, είναι πιθανόν το ελάττωμα που προκάλεσε τη ζημιά να μην υπήρχε, όταν η Εναγόμενη 1 έθεσε τον καταψύκτη σε κυκλοφορία ή να εμφανίστηκε αργότερα. Η Εναγόμενη 1 δεν απέδειξε κάτι τέτοιο εν προκειμένω, αλλά ούτε και χρειάστηκε να το πράξει, διότι είναι για την Ενάγουσα να αποδείξει πρώτα ότι υπέστη ζημιά από ελαττωματικό προϊόν. Και στην περίπτωση, λοιπόν, του Ν. 105(Ι)/1995 ισχύουν τα όσα προανέφερα σε σχέση με τον 10(Ι)/1994. Ότι δηλαδή, η Ενάγουσα δεν έδωσε καμία μαρτυρία ως προς τον τρόπο χρήσης του καταψύκτη κατά τα σχεδόν 2 χρόνια της κατοχής του από αυτήν, έτσι δεν δύναται να κριθεί ως ελαττωματικός ή ανασφαλής, «λαμβαvoμέvωv υπόψη όλωv τωv περιστάσεωv υπό τις oπoίες» αυτός κατέχετο ή χρησιμοποιείτο. Ούτε ισχυρίστηκε ότι ο καταψύκτης ήταν ελαττωματικός εξαρχής ή ότι κατέστη ελαττωματικός στην πορεία. Η Ενάγουσα υποστήριξε απλώς ότι, ως εκ του τραυματισμού της και μόνο ο καταψύκτης πρέπει να θεωρηθεί ανασφαλής και ελαττωματικός. Όσον αφορά στην αιτιώδη συνάφεια που πρέπει να αποδειχθεί βάσει του Ν. 10(Ι)/1994 ισχύουν τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο κάτω.
(3)Κεφ. 148 - Το αστικό αδίκημα της αμέλειας Υπό το πρίσμα του αστικού αδικήματος της αμέλειας, βάσει του Κεφ. 148, η αγωγή της Ενάγουσας ανακόπτεται από την αρχή της αιτώδους συνάφειας. Η αιτιώδης συνάφεια είναι πάντοτε θέμα πραγματικό το οποίο αποφασίζεται βάσει των συγκεκριμένων περιστατικών κάθε υπόθεσης (βλ. Ράλλης Μακρίδης και Υιοι Λτδ ν. Λουκά
(2003)1 ΑΑΔ 447 και Τσιαττές ν. Kokis Solomonides (Cartridges Industries) Ltd
(2009)1Β Α.Α.Δ 974). Εξηγώ. Ακόμα και αν η Εναγόμενη 1 ήταν αμελής κατά την πώληση του επίδικου καταψύκτη στην Ενάγουσα, κάτι που δεν αποτελεί εύρημά μου, ούτε η πλευρά της Ενάγουσας συζήτησε ή υποστήριξε το θέμα από αυτή την σκοπιά, παραμένει το ερώτημα κατά πόσο η αμέλεια αυτή ήταν η αιτία για τη ζημιά που η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι υπέστη. Ώστε συγκεκριμένη ζημιά να αποδοθεί σε συγκεκριμένη αμελή αιτία πρέπει οι κρίκοι της αλυσίδας της αιτιώδους συνάφειας, να μην έχουν διαρρηχθεί με οποιοδήποτε τρόπο ή σε οποιοδήποτε χρόνο μεταξύ της αμελούς αιτίας και της επενέργειας της ζημιάς. Η Ενάγουσα διατηρούσε στο σπίτι της και χρησιμοποιούσε τον επίδικο καταψύκτη για σχεδόν δύο χρόνια. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας σε σχέση με τον τρόπο χρήσης του για τα δύο αυτά χρόνια. Η ενάγουσα έδωσε μόνο μαρτυρία σε σχέση με τον τρόπο χρήσης του την επίδικη μέρα, ότι δηλαδή έσυρε τη γυάλινη πόρτα με κανονική δύναμη και όχι βίαια. Τα δύο αυτά χρόνια τον χρησιμοποιούσε καθημερινά ή περιστασιακά; Όταν τον χρησιμοποιούσε, έσυρε κανονικά την πόρτα ή την μεταχειριζόταν απότομα - λ.χ. χτυπώντας την- με αποτέλεσμα να δύναται η ανθεκτικότητα του γυαλιού να επηρεαστεί λόγω του τρόπου χρήσης; Γιατί δεν έθεσε τον επίδικο καταψύκτη στη διάθεση της Εναγόμενης 1 ώστε να γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι για να δύναται να διαπιστωθεί, έστω και τότε, αν η ποιότητα ή η ανθεκτικότητα του γυαλιού ήταν υποδεέστερη από αυτή που ένας λογικός άνθρωπος θα ανέμενε; Γιατί δεν εξέτασε τον επίδικο καταψύκτη κάποιος εμπειρογνώμονας, έστω και από πλευράς της Ενάγουσας, ώστε να γνωμοδοτήσει για το ζητούμενο; Όταν πωλήθηκε το προϊόν στην Ενάγουσα ήταν ήδη ελαττωματικό ή ανασφαλές ή κατέστη τέτοιο στην πορεία του χρόνου; Τα ερωτήματα αυτά παρέμειναν αναπάντητα βάσει της ενώπιον μου μαρτυρίας. Με τα πιο πάνω δεδομένα θεωρώ ότι η απαιτούμενη αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της πώλησης του επίδικου καταψύκτη από την Εναγόμενη 1 και της ζημιάς που η τελευταία υπέστη σχεδόν 2 χρόνια αργότερα, δεν έχει αποδειχθεί. Οι κρίκοι της αλυσίδας της αιτιώδους συνάφειας έχουν σπάσει, λόγω: - Των σχεδόν 2 χρόνων που ο καταψύκτης βρισκόταν στην κατοχή και χρήση της Ενάγουσας, - Της ανυπαρξίας μαρτυρίας περί του τρόπου χρήσης του κατά το διάστημα αυτό, και - Της μη διενέργειας οποιωνδήποτε ελέγχων επ΄αυτού, μετά το ατύχημα, είτε από την Εναγόμενη 1 είτε από την ΤΗΜΥ, ώστε να δύναται να διαπιστωθεί η καταλληλόλητα και/ή η ανθεκτικότητα του γυαλιού του επίδικου καταψύκτη. - Ούτε και η Ενάγουσα προσκόμισε μαρτυρία δικού της εμπειρογνώμονα περί της ακαταλληλότητας ή επικινδυνότητας του καταψύκτη (βλ. Τσιαττές ν. Kokis Solomonides (Cartridges Industries) Ltd
(2009)1 AAΔ 974). Έτσι, δεν έχει αποδειχθεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι οι σωματικές βλάβες της Ενάγουσας είναι αιτιωδώς συναφείς με αμελή πράξη ή παράλειψη εκ μέρους της Εναγόμενης 1. Ε. Κατάληξη Το γεγονός του τραυματισμού της Ενάγουσας, από μόνο του, δεν αποδεικνύει, άνευ ετέρου, ότι το προϊόν που της πώλησε η Εναγόμενη 1 σχεδόν 2 χρόνια πριν ήταν ελαττωματικό ή ακατάλληλο ή ότι η Εναγόμενη 1 ήταν αμελής έναντι της Ενάγουσας ακόμα και λαμβάνοντας υπόψη το δεδομένο ότι ο επίδικος καταψύκτης πωλήθηκε στην Ενάγουσα χωρίς να συμμορφώνεται με τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις για ύπαρξη τεχνικού φακέλου που να διασφαλίζει τα όσα αναφέρονται ανωτέρω. Δεν αποδείχθηκε, με λίγα λόγια, στο απαιτούμενο επίπεδο ότι ο επίδικος καταψύκτης ήταν ακατάλληλος ή μη ασφαλής ή μη ανθεκτικός κατά την πώλησή του από την Εναγόμενη 1 στην Ενάγουσα, χρόνος κατά τον οποίο μεταβιβάστηκε η κυριότητα και ο κίνδυνος (risk) από την πρώτη στη δεύτερη (βλ. Ν. 10(Ι)/1994) ή ότι κατέστη ακατάλληλος ή μη ασφαλής ή μη ανθεκτικός σε οποιοδήποτε χρόνο από την πώλησή του μέχρι και τον τραυματισμό της Ενάγουσας (βλ. άρθρο 12 του ΕΠΑΕ). Βάσει όλων των πιο πάνω, η αγωγή αποτυγχάνει αφού η Ενάγουσα δεν πέτυχε στην απόδειξη των ισχυρισμών της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, δηλαδή δεν απέδειξε, στη βάση οποιουδήποτε νόμου ότι, ο επίδικος καταψύκτης που της πώλησε η Εναγόμενη 1 ήταν ελαττωματικός ή μη ασφαλής ή ακατάλληλος για τη χρήση για την οποία προοριζόταν είτε κατά το χρόνο της πώλησής του είτε κατά το χρόνο του τραυματισμού της Ενάγουσας. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης 1 και εναντίον της Ενάγουσας, ως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. .......... Μαρία Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλ. επίσης, Παναγιώτου ν. Φραγκέσκου κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 687, Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου
(1996)1 Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου ν. Αγαθοκλέους
(1997)1 Α.Α.Δ. 396, Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Λοϊζου ν. Μουρτζή
(1999)1 Α.Α.Δ. 883, Μαΐττα ν. Γεωργίου κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1 και Ζήνων Μερκής Λτδ ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1999)1 Α.Α.Δ. 1923). [2] Το Παράρτημα Ι αναφέρεται στη σήμανση συμμόρφωση που φέρει το ακρωνύμιο CE. [3] Στις 20/4/2016 σταμάτησε να έχει ισχύ και αντικαταστάθηκε από την Οδηγία 2014/35/ΕΕ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.