← Κύπρος

ARIMEC TRADING LTD (πρώην ARIMEC INSTALLATIONS LTD) ν. Andros SAVVA CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 6991/13, 17/10/2022

ARIMEC TRADING LTD (πρώην ARIMEC INSTALLATIONS LTD) ν. Andros SAVVA CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 6991/13, 17/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A343 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6991/13 ARIMEC TRADING LTD (πρώην ARIMEC INSTALLATIONS LTD) Ενάγουσα και

  1. Andros SAVVA CONSTRUCTIONS LTD, εκ Λευκωσίας
  2. ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΒΒΑ εκ Λευκωσίας Εναγομένων Ημερομηνία: 17 Οκτωβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Χριστοφή με κα M. Παπαθεοδώρου για Χριστοφή & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 1 & 2: κ. Χ. Μάγος για Ανδρέας Χρ. Μάγος & Συνεργάτες ΑΠΟΦΑΣΗ Α. Τα επίδικα θέματα Η Ενάγουσα Εταιρεία αξιώνει από τους Εναγόμενους 1 και 2 ποσό €5.252 πλέον Φ.Π.Α. δυνάμει γραπτής Συμφωνίας Υπεργολαβίας, ημερομηνίας 18/09/2008 ή δυνάμει των αρχών της επιείκειας και του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Στην υπόθεση κατατέθηκαν παραδεκτά γεγονότα και παραδεκτά έγγραφα. Επιπλέον, μέσα από τη διαδικασία της ακρόασης κατέστη σαφές πως πλείστα εκ των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης είναι αδιαμφισβήτητα μεταξύ των μερών. Αναφέρω καταρχάς τα όσα κατατέθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα, τα οποία καθίστανται αυτομάτως ευρήματά μου. «
  3. Η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με τον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113 και ασχολείται με την παροχή μηχανολογικών εργασιών, πώληση μηχανολογικών προϊόντων και υπηρεσιών.
  4. Η Εναγομένη 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία ασχολείται με οικοδομικές εργασίες.
  5. Ο Εναγόμενος 2 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς τη παρούσα αγωγή ήταν διευθυντής/σύμβουλος της Εναγομένης
  7. Στα πλαίσια υλοποίησης του Έργου η Εναγομένη 1 χρησιμοποίησε την Ενάγουσα ως υπεργολάβο για συγκεκριμένες μηχανολογικές εργασίες.
  8. Μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένης 1 υπεγράφη Συμφωνητικό Έγγραφο Υπεργολαβίας ημερ. 18/09/2008 για το πιο πάνω Έργο.
  9. Το ύψος του τιμήματος, το οποίο θα ήταν πληρωτέο προς την Ενάγουσα από την Εναγομένη 1 δυνάμει του Συμφωνητικού Εγγράφου Υπεργολαβίας ορίστηκε στο συνολικό ποσό των €67,520, εξαιρουμένου του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.).
  10. Ο αρχιτέκτονας του Έργου ήταν οι MARIOS PAPADEMETRIS ARCHITECTS.
  11. Οι σύμβουλοι μηχανικοί του Έργου ήταν η εταιρεία MECONE ? MECHANICAL ? ELECTRICAL CONSULTANS AND ENGINEERS.
  12. Η Ενάγουσα στις 08/10/2010, απέστειλε επιστολή προς την MECONE, συμβούλους μηχανικούς του Έργου, με την οποία της απέστελλε τη συνοπτική ανάλυση διατακτικού «Αρ. 5? ΤΕΛΙΚΟ» και της ζητούσε όπως προχωρήσουν στην έκδοση διατακτικού πληρωμής το συντομότερο δυνατόν, αναφορικά με τις εκτελεσθείσες τελικές εργασίες στις οποίες προέβη η Ενάγουσα στο Έργο.» Κατατέθηκαν και παραδεκτά, ως προς το περιεχόμενό τους, έγγραφα μεταξύ των μερών, στα οποία θα κάνω αναφορά όπου χρειάζεται για σκοπούς της παρούσας. Αδιαμφισβήτητα μεταξύ των μερών γεγονότα, τα οποία επίσης αποτελούν αυτομάτως ευρήματά μου, είναι τα ακόλουθα: - Δυνάμει του συμφωνητικού εγγράφου υπεργολαβίας, ημερομηνίας 18/09/2008, το οποίο είναι στη συνήθη μορφή συμβολαίου υπεργολαβίας τύπου Υ2 της ΜΕΔΣΚ (Μεικτή Επιτροπή Δομικών Συμβολαίων Κύπρου) (στο εξής «το επίδικο Συμβόλαιο» ή «το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας») ρύθμιζε τις σχέσεις μεταξύ της Εναγόμενης 1 (στο εξής «ο Εργολάβος») και της Ενάγουσας (στο εξής «ο Υπεργολάβος») για την εκτέλεση των εργασιών μηχανολογικών εγκαταστάσεων, για ανακαίνιση, επέκταση, διαμόρφωση, συντήρηση υφιστάμενου υποστατικού σε εμπορική ανάπτυξη (στο εξής «το Έργο») που ανήκε στην εταιρεία Ηλίας και Χρυσούλα Φιλοθέου Λτδ (στο εξής «ο Εργοδότης»). Αρχιτέκτονας του Έργου ήταν οι MARIOS PAPADEMETRIS ARCHITECTS και Επιμετρητής Ποσοτήτων οι NICOLAOU & KONNIDES LTD CHARTERED QUANTITY SURVEYORS. - Η αξία των εκτελεσθεισών εργασιών Υπεργολαβίας δυνάμει του επίδικου Συμβολαίου ήταν, σύμφωνα με τους Ενάγοντες €70.423 (βλέπε αμφισβητούμενα Τεκμήρια 4 και 12) ενώ η Ενάγουσα πληρώθηκε από την Εναγόμενη 1/Εργολάβο, μόνο ποσό €64.171,50, εξαιρουμένου του ΦΠΑ (βλ. Τεκμήριο 5 καθώς και Τεκμήρια 6 και 8). - Διά της παρούσας αγωγής η Ενάγουσα/Υπεργολάβος αξιώνει μόνο την διαφορά των δύο αυτών ποσών, ήτοι €6.242, ως εκτελεσθείσες και ουδέποτε πληρωθείσες εργασίες υπεργολαβίας. Ενώ αρχικά η Ενάγουσα αξίωνε το πιο πάνω ποσό πλέον ΦΠΑ, μείωσε την απαίτησή της κατά €1.000, σε €5.242, διότι σύμφωνα με την αδιαμφισβήτητη ενώπιόν μου μαρτυρία ο Εναγόμενος 2 πλήρωσε για λογαριασμό της Εναγόμενης 1/Εργολάβου, με επιταγή ημερομηνίας 04/12/2013 €1.000 στην Ενάγουσα/Υπεργολάβο, πριν αντιληφθεί ότι δεν υπήρχε πιστοποιητικό τελικής παραλαβής σε σχέση με τις μηχανολογικές εργασίες. - Έγινε υπό αίρεση τελική παράδοση των εργασιών του Έργου από τον Εργολάβο και αντίστοιχη παραλαβή από τον Εργοδότη, κάτι που επιμαρτυρείται από τα Τεκμήρια 10 και
  13. Το, μεν, Τεκμήριο 10 είναι επιστολή του Επιμετρητή Ποσοτήτων προς τον Αρχιτέκτονα του Έργου, ημερομηνίας 17/01/2011, με την υποσημείωση, μεταξύ άλλων, ότι: «
  14. Δεν θα πληρωθούν οι υπεργολάβοι μέχρι να γίνει τελική παραλαβή από τους συμβούλους του έργου ? δεν έχει γίνει τελική παραλαβή των ηλεκτρομηχανολογικών εργασιών» - Το, δε, Τεκμήριο 9 που τιτλοφορείται «Πιστοποιητικό Πληρωμής (Τελική Παραλαβή)» ημερ. 21/01/2011 αποτελεί πιστοποίηση από τον Αρχιτέκτονα του Έργου ότι ο Εργολάβος δικαιούται να πληρωθεί συγκεκριμένο ποσό. Ως σημείωση στο πιστοποιητικό αυτό αναγραφόταν το εξής, το οποίο συνάδει απόλυτα με το Τεκμήριο 10: «Βάσει του πιστοποιητικού πληρωμής (τελική παραλαβή) (NICOLAOU & KONNIDES LTD), 17η Ιανουαρίου 2011 το ποσό που αναλογεί στους υπεργολάβους (€10.834,75) δεν θα πληρωθεί και δεν θεωρείται ότι έχει γίνει τελική παραλαβή των εργασιών αυτών.» - Διά της μαρτυρίας του ο ΜΕ1, Αριστόδημος Αριστοδήμου, δεν αμφισβήτησε ότι, η τελική παραλαβή του Έργου έγινε χωρίς την τελική παραλαβή των μηχανολογικών εργασιών. Παραδέχθηκε επίσης ότι, για το μεγαλύτερο μέρος των εκτελεσθεισών μηχανολογικών εργασιών πληρώθηκε από τον Εργολάβο και απομένει προς πληρωμή μόνο το επίδικο ποσό, ήτοι €5.242 πλέον ΦΠΑ. Β. Οι θέσεις των μερών Όλα τα πιο πάνω, παραδεκτά και αδιαμφισβήτητα γεγονότα, οριοθετούν την ενώπιον μου υπόθεση. Το ερώτημα εν προκειμένω, είναι εάν, συμβατικά ομιλούντες, τα αμφισβητούμενα Τεκμήρια 4 και 12 αποτελούν πιστοποιητικά διενέργειας των μηχανολογικών εργασιών που αναφέρονται σε αυτά και άρα η Ενάγουσα/Υπεργολάβος δικαιούται στην είσπραξη του επίδικου ποσού από την Εναγόμενη 1/Εργολάβο. Αν, δηλαδή, ο Ενάγουσα/Υπεργολάβος τήρησε τη διαδικασία ως προβλέπεται στο Συμβόλαιο Υπεργολαβίας για να αξιώσει το επίδικο ποσό. Εάν όχι και η απαίτηση της Ενάγουσας/Υπεργολάβου, στο βαθμό που στηρίζεται σε συμβατική βάση, απορριφθεί, εγείρεται περαιτέρω ερώτημα εάν αυτή δικαιούται στο αξιούμενο ποσό βάσει της αρχής του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Στο πιο πάνω ερώτημα, δόθηκαν διιστάμενες απαντήσεις από τους μάρτυρες των δύο πλευρών. Από τη μία, ο ΜΕ1 ανέφερε πως λόγω της οικονομικής κρίσης που επέφερε το κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο το 2013 ο Αρχιτέκτονας του Έργου, Μάριος Παπαδημήτρης, σταμάτησε να εργάζεται ως αρχιτέκτονας και έτσι δεν μπορούσε να ανευρεθεί για να πιστοποιήσει την εκτελεσθείσα εργασία που αντιστοιχούσε στο αξιούμενο ποσό. Από την άλλη, ο ΜΥ1 και Εναγόμενος 2, Ανδρέας Σάββα, εισηγήθηκε ότι ουδέν ποσό οφείλεται από την Εναγόμενη 1/Εργολάβο προς την Ενάγουσα/Υπεργολάβο, διότι η τελευταία δεν ακολούθησε τη συμβατική διαδικασία για πιστοποίηση της διενέργειας των υπόλοιπων μηχανολογικών εργασιών, με αποτέλεσμα η πρώτη να μην μπορούσε να αξιώσει από τον Εργοδότη, και δεν αξίωσε, το επίδικο ποσό. Συναφώς, η Εναγόμενη 1/Εργολάβος ουδέποτε είσπραξε το εν λόγω ποσό από τον Εργοδότη του Έργου ώστε να μπορεί να το καταβάλει στην Ενάγουσα/Υπεργολάβο. Εξήγησε ότι, αυτός που επωφελείται μέχρι και σήμερα των επίδικων μηχανολογικών εργασιών είναι ο Εργοδότης του Έργου και όχι η Εναγόμενη 1/Εργολάβος. Σημείωσε, δε, ότι ο λόγος που ο Εργοδότης δεν πλήρωσε το αξιούμενο ποσό ήταν λόγω του ότι δεν έμεινε ευχαριστημένος από την εκτέλεση των μηχανολογικών εργασιών στο Έργο. Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι, το κυρίως Συμβόλαιο μεταξύ Εργολάβου και Εργοδότη δεν κατατέθηκε ως μαρτυρία και έτσι το Δικαστήριο οφείλει να περιοριστεί στην ερμηνεία της Συμφωνίας Υπεργολαβίας για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Γ. Η μαρτυρία και η αξιολόγησή της Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Προβαίνω σε αυτή την αξιολόγηση με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος καθενός στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητά τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεών τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Επίσης κατά την αξιολόγηση υπόψη μου είχα και τις εισηγήσεις των δύο πλευρών κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε στην υπόθεση, γραπτή και προφορική, και τη συνοχή και συνέπεια της εκδοχής καθενός με το σύνολο και τη λογική της υπάρχουσας μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨ Πιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162). Στη Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, στη σελ. 1868, λέχθηκαν τα εξής σημαντικά ως προς το βάρος απόδειξης που φέρει ο Ενάγων σε κάθε αστική υπόθεση: «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, para 4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας).» Μαρτυρία στην υπόθεση έδωσαν ο Αριστόδημος Αριστοδήμου εκ μέρους των Εναγόντων (ΜΕ1) και ο Άντρος Σάββα, Εναγόμενος 2 και διευθυντής της Εναγόμενης 1 (ΜΥ1) καθώς και ο Μάριος Παπαδημήτρης, Αρχιτέκτονας του Έργου(ΜΥ2). Αναφέρω εξαρχής ότι, οι ισχυρισμοί του συνηγόρου της Ενάγουσας/Υπεργολάβου ότι, οι θέσεις που προωθήθηκαν κατά την ακρόαση από πλευράς Εναγόμενης 1/Εργολάβου δεν έχουν δικογραφηθεί δεόντως, δεν με βρίσκουν σύμφωνη. Θεωρώ την αναφορά των Εναγομένων 1 και 2 στην παράγραφο 4 της Υπεράσπισης τους ότι «δεν έχει γίνει τελική παραλαβή των ηλεκτρομηχανολογικών εργασιών κατά παράβαση του συμβολαίου ημερ. 17/01/2011» λακωνική μεν, επαρκή δε, διότι συμπυκνώνει τις θέσεις που η Υπεράσπιση προώθησε κατά την ακρόαση. Εν πάση περιπτώσει, δεν προέκυψε οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός στην προώθηση της υπόθεσης της Ενάγουσας από τη λακωνική αυτή θέση των Εναγομένων. Απορρίπτω, επομένως, τη θέση αυτή της Ενάγουσας. Ο ΜΕ1 παραδέχθηκε ότι ο Εναγόμενος 2 δεν υπέγραψε σύμβαση εγγύησης της Εναγόμενης 1 εταιρείας, ούτε υπόγραψε το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας υπό την προσωπική του ιδιότητα. Το υπόγραψε μόνο υπό την ιδιότητά του ως διευθυντής της Εναγόμενης
  1. Ο ΜΕ1 παραδέχθηκε περαιτέρω ότι, δεν υπάρχει για τις επίδικες εργασίες πιστοποιητικό πληρωμής της Ενάγουσας από τον Αρχιτέκτονα διότι δεν τον έβρισκαν για να τους πιστοποιήσει τις εκτελεσθείσες εργασίες, αφού αυτός άφησε το επάγγελμα λόγω της οικονομικής κρίσης του
  2. Αντί πιστοποίησης από τον Αρχιτέκτονα, υπάρχει, ανέφερε, πιστοποίηση από τους συμβούλους μηχανικούς του Έργου ότι οι εργασίες αυτές έγιναν. Προς υποστήριξη τούτου, κατάθεσε το Τεκμήριο 4 που τιτλοφορείται Πιστοποιητικό Εργασίας και στο οποίο υπολογίζεται πως συνολικό ποσό προς πληρωμή του Υπεργολάβου είναι €70.423 πλέον Φ.Π.Α. Θεωρεί, δε, ότι δικαιούται στο αξιούμενο ποσό λόγω αυτής της πιστοποίησης, παρόλο που παραδέχεται πως τελικό διατακτικό πληρωμής από τον Αρχιτέκτονα για τις εργασίες του Συμβολαίου Υπεργολαβίας ουδέποτε εκδόθηκε. Παραδέχεται επιπλέον ότι, το επίδικο ποσό δεν έχει πιστοποιητικό πληρωμής του Αρχιτέκτονα που να το αφορά. Στην υποβολή ότι, ο μόνος που επωφελήθηκε από τις εκτελεσθείσες και μη πληρωθείσες εργασίες μηχανολογικών είναι ο ιδιοκτήτης του Έργου/Εργοδότης και όχι οι Εναγόμενοι, είπε ότι δεν το γνωρίζει διότι δεν κοινοποιείται στον Υπεργολάβο το ποσό που πληρώνεται ο Εργολάβος για τις εργασίες υπεργολαβίας, κάτι το οποίο ο ΜΥ1 δεν αμφισβήτησε. Όταν του υπεβλήθη ότι, το επίδικο ποσό δεν έχει πληρωθεί από τον Εργολάβο προς τον Υπεργολάβο, διότι ο Εργοδότης ουδέποτε πλήρωσε τον Εργολάβο αφού δεν υπάρχει τελικό πιστοποιητικό ή τελικό διατακτικό πληρωμής από τον Αρχιτέκτονα σύμφωνα με το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας, δεν το αρνήθηκε. Όταν ερωτήθηκε αν γνωρίζει ποιος έκανε την προσθήκη των χειρόγραφων σημειώσεων «Τελική παραλαβή» και «Τελικός λογαριασμός» στο πιστοποιητικό εργασίας της MECONE (βλέπε Τεκμήριο 12) ανέφερε πως δεν γνωρίζει. Θεωρώ πως ο ΜΕ1 ανέφερε στο Δικαστήριο όσα θυμόταν και όσα γνώριζε. Κρίνω πως μαρτύρησε ειλικρινά και αληθινά και όχι με μόνο σκοπό να υποστηρίξει την αγωγή της εταιρείας του. Δεν κατέφυγε σε υπεκφυγές ή γενικεύσεις για να υποστηρίξει τη θέση του και τα όσα ανέφερε συνάδουν με τη λοιπή αξιόπιστη μαρτυρία στην υπόθεση. Θεωρώ πως μπορώ να βασιστώ στα λεγόμενα και παραδοχές του για να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα στην υπόθεση. Το μόνο σημείο της μαρτυρίας του, στο οποίο δεν θα βασιστώ - επειδή τον διαψεύδουν τα έγγραφα - είναι ότι η Ενάγουσα δεν έβρισκε τον Αρχιτέκτονα μετά το 2013 για να πιστοποιήσει τις υπόλοιπες μηχανολογικές εργασίες και να εκδώσει πιστοποιητικό τελικής παραλαβής και διατακτικό πληρωμής σύμφωνα με το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας. Όταν εκδόθηκε το πιστοποιητικό της MECONE (Τεκμήριο 4) δηλαδή στις 15/03/2011, ο Αρχιτέκτονας δεν απουσίαζε από το Έργο, ούτε είχε μέχρι τότε εγκαταλείψει το επάγγελμα. Επομένως, αν η Ενάγουσα απευθυνόταν στον Αρχιτέκτονα για συμβατική πιστοποίηση της διενέργειας των μηχανολογικών εργασιών, οποτεδήποτε μεταξύ 2011 (που εκδόθηκε το Πιστοποιητικό Τελικής Παραλαβής πλην των μηχανολογικών από τον Αρχιτέκτονα (Τεκμήριο 12) και του 2013, οπόταν και ο Αρχιτέκτονας αποχώρησε από το επάγγελμα, θα μπορούσε να έχει τη συμβατικά προβλεπόμενη πιστοποίηση εργασιών και άρα το δικαίωμα είσπραξης του εν λόγω ποσού από τον Εργολάβο, βάσει του Συμβολαίου Υπεργολαβίας. Φαίνεται ότι η Ενάγουσα/Υπεργολάβος καθυστέρησε μέχρι και το 2013 να ζητήσει την πιστοποίηση του λαβείν της από τον Αρχιτέκτονα, ως προβλέπει το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας, με αποτέλεσμα αυτός να έχει εγκαταλείψει το επάγγελμα και να μην υπάρχει σχετικό Πιστοποιητικό Πληρωμής. Στις 26/10/2014, δε, ο Αρχιτέκτονας έγραψε τα εξής στο Τεκμήριο 11: «Θέμα: Τελικό Πιστοποιητικό Πληρωμής για εργασίες Μηχανολογικών εγκαταστάσεων για το έργο Κατάστημα Φιλοθέου στον Άγιο Δομέτιο Αναφορικά με το πιο πάνω θέμα δεν έχω εκδώσει ως Αρχιτέκτονας του έργου τελικό Πιστοποιητικό πληρωμής για τις εργασίες που εκπονήθηκαν από την εταιρία ARIMEC. Κατά τις συμβατικές διαδικασίες που ακολουθούνταν προηγείται η πιστοποίηση των Επιμετρητών Ποσοτήτων του έργου εφόσον και αυτοί λάβουν γνώση για τελική παραλαβή των εργασιών από τον Μελετητή Μηχανολόγο Μηχανικό του έργου. Η ποιοτική έγκριση των εργασιών είναι ευθύνη του Μηχανολόγου Μηχανικού ο οποίος προδιέγραψε και επέβλεψε τις συγκεκριμένες εργασίες. Ο ποσοτικός έλεγχος και καθορισμός του ύψους των πληρωμών είναι ευθύνη του Επιμετρητή Ποσοτήτων που εκδίδει πιστοποιητικό το οποίο εφόσον λάβω μου επιτρέπει την έκδοση του δικού μου πιστοποιητικού για έγκριση πληρωμής. Δεν έλαβα τέτοια πιστοποίηση οπόταν δεν έχω ούτε εγώ προχωρήσει στην έκδοση δικού μου πιστοποιητικού πληρωμής.» Ο ΜΥ1 επιβεβαίωσε ότι, η Εναγόμενη 1/Εργολάβος παρέδωσε τις εργασίες του Έργου στον Εργοδότη χωρίς τις μηχανολογικές εργασίες και ο Εργοδότης παρέλαβε το Έργο με την επιφύλαξη της εκτέλεσης των υπολειπόμενων μηχανολογικών εργασιών (βλέπε Τεκμήρια 9 και 10). Το ποσό που αφορούσε σε μηχανολογικές εργασίες που δεν είχαν πιστοποιηθεί, ουδέποτε πληρώθηκε από τον Εργοδότη προς την Εναγόμενη 1/Εργολάβο, ούτε και η τελευταία θα μπορούσε να το αξιώσει από τον πρώτο, διότι δεν υπήρχε πιστοποιητικό πληρωμής ή τελική παραλαβή του Έργου. Ανέφερε ότι από το 2011 ο Εργοδότης εγκαταστάθηκε στο Έργο και ο λόγος που δεν πληρώνουν την Ενάγουσα/Υπεργολάβο είναι διότι δεν είναι ευχαριστημένοι με τις μηχανολογικές εργασίες. Δέχτηκε επίσης ότι οι μηχανολογικές εργασίες έγιναν, αλλά ποτέ δεν εκδόθηκε σχετικό διατακτικό σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία στο Συμβόλαιο Υπεργολαβίας. Το μόνο παράπονο που ο ίδιος έχει από την Ενάγουσα 1 είναι ότι, όταν έλαβε επίδοση της αγωγής το 2013 συναντήθηκε με τον διευθυντή της, Σωτήρη Αριστοδήμου, ο οποίος του είπε πως έχει διατακτικό πληρωμής και έτσι ο ΜΥ1 του έδωσε δύο επιταγές. Η μία ήταν για €1.000, την οποία ο Αριστοδήμου εξαργύρωσε - εξ ου και μειώθηκε η απαίτηση της Ενάγουσας/Υπεργολάβου κατά €1.000 - και η άλλη ήταν μεταχρονολογημένη, μέχρι ο ΜΥ1 να επιβεβαιώσει ότι η Ενάγουσα είχε πράγματι σχετικό διατακτικό πληρωμής. Θεώρησε ότι τον ξεγέλασε διότι όταν ο Σ. Αριστοδήμου του έστειλε το Τεκμήριο 12, ο ΜΥ1 διαπίστωσε ότι αυτό δεν ήταν διατακτικό πληρωμής σύμφωνα με τις πρόνοιες του Συμβολαίου Υπεργολαβίας. Έτσι σταμάτησε την πληρωμή της μεταχρονολογημένης επιταγής. Θεωρεί ότι η προσθήκη των χειρόγραφων σημειώσεων ''τελική παραλαβή'' και ''τελικός λογαριασμός'' στο Τεκμήριο 12 αποτελεί πλαστογραφία εκ μέρους της Ενάγουσας, διότι η Ενάγουσα του το έστειλε. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω ούτε και τα λεγόμενα του ΜΥ
  3. Μαρτύρησε σαφώς και θετικά και κρίνω τη μαρτυρία του αξιόπιστη. Εξάλλου τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε επιβεβαιώθηκαν και από τον ΜΕ1, αλλά και από τον αρχιτέκτονα του Έργου, ΜΥ
  4. Η τοποθέτησή του περί πλαστογραφίας στο Τεκμήριο 12 από εκπροσώπους της Ενάγουσας δεν μπορεί να αποτελέσει εύρημά μου διότι πρόκειται περί δικού του συμπεράσματος και άποψης βάσει των δεδομένων που γνώριζε και όχι μαρτυρία επί γεγονότων. Παρέμεινε άγνωστο μέχρι και το τέλος της ενώπιόν μου ακρόασης ποιος ήταν ο συντάκτης των χειρόγραφων αυτών σημειώσεων, αφού ουδείς μάρτυρας ήταν σε θέση να τοποθετηθεί θετικά επί τούτου. Ο ΜΥ2 ήταν ο Αρχιτέκτονας του Έργου και εξήγησε με σαφήνεια και οξυδέρκεια τον τρόπο έκδοσης πιστοποιητικών πληρωμής από τον Αρχιτέκτονα βάσει του Συμβολαίου Υπεργολαβίας. Θεωρώ τη μαρτυρία του επαρκώς θετική και επαρκώς επιστημονική ώστε να γίνει αποδεκτή. Επιβεβαίωσε τα όσα ανέφερε στην επιστολή του, Τεκμήριο 11, και εξήγησε ότι το θέμα της τελικής παραλαβής του Έργου διέπεται από το κυρίως Συμβόλαιο μεταξύ του Εργοδότη και του Εργολάβου που δεν είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Δέχομαι τη μαρτυρία του ως μαρτυρία αξιόπιστου μάρτυρα. Όσα φαίνονται πιο πάνω με έμφαση αποτελούν τα περαιτέρω ευρήματά μου, ως προκύπτουν από την αξιολόγηση της μαρτυρίας που άκουσα. Γ. Η νομική πτυχή Γ.
  5. Οι σχετικές πρόνοιες στο συμβόλαιο μεταξύ των μερών Οι σχετικές πρόνοιες στο Συμβόλαιο Υπεργολαβίας είναι οι ακόλουθες: « Συμφωνητικό Έγγραφο Υπεργολαβίας [.....]
  6. Ο όρος "ο Α/ΠΜ" εις το παρόν Συμφωνητικό Έγγραφο Υπεργολαβίας και εις τους προαναφερόμενους Όρους θα εννοεί τον Αρχιτέκτονα/Πολιτικό Μηχανικό* MARIOS PAPADEMETRIS ARCHITECTS εκ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ 24, ΜΕΓΑΡΟ ΚΥΖΑ, ΓΡΑΦΕΙΟ 102, 1061 ΛΕΥΚΩΣΙΑ ή εις περίπτωσιν θανάτου του ή εις περίπτωσιν που θα έπαυε να είναι ο Αρχιτέκτονας/Πολιτικός Μηχανικός* προς τους σκοπούς του Κυρίως Συμβολαίου και, κατά συνέπεια, του παρόντος Συμβολαίου Υπεργολαβίας τέτοιο άλλο πρόσωπο το οποίο θα διορίσει προς τους σκοπούς αυτούς ο Εργοδότης χωρίς αυτό να είναι πρόσωπο προς το οποίο ο Εργολάβος θα φέρει ένσταση για λόγους οι οποίοι θα εθεωρούντο βάσιμοι από κάποιο Διαιτητή ο οποίος θα διορίζετο ή, ανάλογα με την περίπτωση, κάποιους Διαιτητές ή Επιδιαιτητή οι οποίοι θα διορίζοντο συμφώνως προς το Άρθρο 36 των Όρων του Κυρίως Συμβολαίου. Πάντοτε νοουμένου ότι ουδέν πρόσωπο το οποίο θα διορίζετο εκ των υστέρων να είναι ο Αρχιτέκτονας/Πολιτικός Μηχανικός* εις το Κυρίως Συμβόλαιο και, κατά συνέπεια, εις το παρόν Συμβόλαιο Υπεργολαβίας θα δικαιούται να παραγνωρίζει ή να αναιρεί οποιοδήποτε Πιστοποιητικό ή οποιανδήποτε γνώμη ή απόφαση ή έγκριση ή οδηγία τα οποία είχαν δοθεί ή εκφρασθεί από τον επί του παρόντος Αρχιτέκτονα/Πολιτικό Μηχανικό*. *Απαλείψατε αναλόγως ΟΙ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΟΡΟΙ Άρθρο 1: Ορισμοί και ερμηνείες
(1)Εις το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας, όπως ορίζεται κατωτέρω, εκτός εάν το κείμενο και η έννοια της φράσης υπονοούν διαφορετικά, οι ακόλουθες λέξεις και εκφράσεις θα έχουν την έννοια η οποία τους-.αποδίδεται κατωτέρω: [.....] - "Α/ΠΜ" θα εννοεί τον Αρχιτέκτονα ή τον Πολιτικό Μηχανικό που κατονομάζεται εις το Συμφωνητικό Έγγραφο Υπεργολαβίας ή τηρουμένων των προνοιών της παραγράφου 3 του Συμφωνητικού Εγγράφου Υπεργολαβίας, οποιονδήποτε άλλο Αρχιτέκτονα ή Πολιτικό Μηχανικό ο οποίος θα διορίζετο από τον Εργοδότη για να ενεργεί ως Αρχιτέκτονας ή Πολιτικός Μηχανικός προς τους σκοπούς του Κυρίως Συμβολαίου και, κατά συνέπεια, του παρόντος Συμβολαίου Υπεργολαβίας εις την θέση του κατονομαζόμενου Αρχιτέκτονα ή Πολιτικού Μηχανικού. Άρθρο 12: Έμπρακτη συμπλήρωση των Εργασιών Υπεργολαβίας και ευθύνη για ελαττώματα
(1)Ο Υπεργολάβος θα ειδοποιεί γραπτώς τον Εργολάβο όσον αφορά την ημερομηνία κατά την οποία οι Εργασίες Υπεργολαβίας, κατά την άποψη του Υπεργολάβου, είναι έμπρακτα συμπληρωμένες και ο Εργολάβος θα υποβάλει αμέσως εις τον Α/ΠΜ, με αντίγραφο προς τον Υπεργολάβο, οποιαδήποτε τέτοια ειδοποίηση, μαζί με οποιεσδήποτε σχετικές παρατηρήσεις του Εργολάβου. [.....] Άρθρο 20: Πιστοποιητικά και πληρωμές
(1)Τα Ενδιάμεσα Πιστοποιητικά θα εκδίδονται από τον Α/ΠΜ συμφώνως προς το Άρθρο 31 των Όρων Κυρίως Συμβολαίου προς τον σκοπό αυτό ο Εργολάβος, πριν την υποβολή προς τον Α/ΠΜ και τον Επιμετρητή θα δίδει εις τον Υπεργολάβο προειδοποίηση με ελάχιστη προθεσμία 7 ήμερων εντός της οποίας ο Υπεργολάβος θα έχει υποχρέωση να υποβάλει προς τον Εργολάβο αίτηση πληρωμής σε σχέση με τα θέματα τα οποία αναφέρονται εις την παράγραφο
(2)του παρόντος άρθρου και τότε ο Εργολάβος, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις λεπτομέρειες οι οποίες περιλαμβάνονται εις την εν λόγω αίτηση πληρωμής του Υπεργολάβου, θα συμπεριλάβει εις την δική του αίτηση πληρωμής όπως προαναφέρεται κάποιο ποσό το οποίο θα αντιπροσωπεύει ορθά την συνολική αξία των θεμάτων τα οποία αναφέρονται εις την εν λόγω παράγραφο κα θα ενσωματώσει ή θα επισυνάψει με την εν λόγω αίτηση του αντίγραφο οποιασδήποτε αίτησης πληρωμής η οποία είχε υποβληθεί από τον Υπεργολάβο όπως προαναφέρεται. Πάντοτε νοουμένου ότι: (α) εάν ο Υπεργολάβος παραλείψει να υποβάλει προς τον Εργολάβο αίτηση πληρωμής όπως προαναφέρεται, ο Εργολάβος εντούτοις θα δύναται να συμπεριλάβει εις την αίτησή του για πληρωμή κάποιο ποσό το οποίο θα αντιπροσωπεύει ορθά τη συνολική αξία των θεμάτων τα οποία αναφέρονται εις την παράγραφο
(2)του παρόντος άρθρου όποτε ο ίδιος θεωρήσει αναγκαίο ότι ενδιάμεσες πληρωμές θα πρέπει να καταβληθούν προς τον Υπεργολάβο σε σχέση με τα εν λόγω θέματα, και β) εάν ο Εργολάβος παραλείψει να δώσει στον Υπεργολάβο προειδοποίηση όπως προαναφέρεται, ο Υπεργολάβος θα δύναται λαμβάνοντας υπ' όψιν την Περίοδο Ενδιάμεσων Πιστοποιητικών η οποία καθορίζεται εις το Παράρτημα των όρων Κυρίως του Συμβολαίου, να υποβάλει κυρίως προς τον Εργολάβο αίτηση πληρωμής όπου προαναφέρεται και τότε ο Εργολάβος υποβάλει προς τον Α/ΠΜ και τον Επιμετρητή Ποσοτήτων αίτηση πληρωμής εις την οποία, ούτως ή άλλως, θα υπολογίζεται η προαναφερόμενη αίτηση πληρωμής του Υπεργολάβου.
(2)Το ποσό το οποίο καθορίζεται ως οφειλόμενο εις κάποιο Ενδιάμεσο Πιστοποιητικό σε σχέση με το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας, υπό τις πρόνοιες οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ του Υπεργολάβου, του Εργολάβου και του Α/ΠΜ όσον αφορά σταδιακές πληρωμές, θα είναι το ακαθάριστο ποσό της εκτίμησης η οποία θα συμπεριλαμβάνει: [.....] (ε) οποιαδήποτε ποσά τα οποία έχουν επιβεβαιωθεί βάσει των άρθρων 11
(1)και 17
(6)των παρόντων Όρων, και (ζ) οποιαδήποτε ποσά εις τα οποία αναφέρεται η παράγραφος
(9)του παρόντος άρθρου, και θα έχει εφαρμογή μέχρι και συμπεριλαμβανομένης κάποιας ημερομηνίας όχι πέραν των 14 ημερών πριν από την ημερομηνία έκδοσης του Ενδιάμεσου Πιστοποιητικού, μείον, οποιοδήποτε ποσό το οποίο αφαιρείται περιοδικά σε σχέση με την σταδιακή εξόφληση οποιασδήποτε προκαταβολής πληρωμής η οποία δυνατόν να έχει καταβληθεί προς τον Υπεργολάβο βάσει του άρθρου 35 των παρόντων Όρων και το συνολικό ποσό το οποίο είχε καθορισθεί ως οφειλόμενο σε σχέση με το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας εις τα Ενδιάμεσα Πιστοποιητικά τα οποία είχαν εκδοθεί προηγουμένως βάσει του Άρθρου 31 των Όρων Κυρίως Συμβολαίου.
(3)Εντός του Χρονικού Ορίου για την Καταβολή Πληρωμών το οποίο καθορίζεται εις το Παράρτημα των Όρων Κυρίως Συμβολαίου αρχομένου από την ημερομηνία λήψης του από τον Εργολάβο οποιουδήποτε Ενδιάμεσου Πιστοποιητικού του Α/ΠΜ ή πιστού αντιγράφου του, ο Εργολάβος θα αναφέρει και πληρώσει προς τον Υπεργολάβο ολόκληρο το ποσό το οποίο καθορίζεται εις το εν λόγω Πιστοποιητικό σε σχέση με το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας, μείον: (α) οποιοδήποτε ποσό το οποίο δύναται να κρατηθεί από τον Εργολάβο βάσει της παραγράφου
(4)του παρόντος άρθρου, και (β) οποιοδήποτε ποσό το οποίο ο Εργολάβος δυνατόν να δικαιούται βάσει του άρθρου 10
(3)των παρόντων Όρων. [.......]
(6)Εάν ο Υπεργολάβος αισθάνεται αδικημένος από το ποσό το οποίο καθορίζεται από τον Α/ΠΜ ή από την παράλειψη του να καθορίσει οποιοδήποτε ποσό εις κάποιο Ενδιάμεσο Πιστοποιητικό σε σχέση με το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας, τότε, υπο τον όρο ότι ο Υπεργολάβος θα παράσχει προηγουμένως προς τον Εργολάβο τέτοια εγγύηση και ασφάλεια όπως ο Εργολάβος λογικά δυνατόν να απαιτήσει, ο Εργολάβος θα επιτρέψει εις τον Υπεργολάβο να χρησιμοποιήσει το όνομα του Εργολάβου και, εάν χρειάζεται, θα συνενωθεί με τον Υπεργολάβο εις οποιεσδήποτε διαδικασίες Διαιτησίας εγερθούν από τον Υπεργολάβο σε σχέση με το εν λόγω παράπονο του Υπεργολάβου.
(7)Χωρίς βλάβη εις οποιαδήποτε άλλα δικαιώματα ή θεραπείες τα οποία δυνατόν να έχει ο Υπεργολάβος, εάν ο Εργολάβος παραλείψει να πληρώσει τον Υπεργολάβο όπως προνοείται βάσει των παραγράφων
(3)και
(5)του παρόντος άρθρου και αυτή η παράλειψη συνεχιστεί για 7 ημέρες μετά που ο Υπεργολάβος είχε δώσει προς τον Εργολάβο, με αντίγραφο προς τον Α/Π[Μ γραπτή ειδοποίηση επισημαίνοντας την εν λόγω παράλειψη, τότε ο Υπεργολάβος θα δύναται, κατά συνέπεια των ανωτέρω διά ειδοποιήσεως με συστημένη επιστολή ή με πιστοποιημένη παράδοση προς τον Εργολάβο και με αντίγραφο προς τον Α/ΠΜ, να αναστείλει την περαιτέρω εκτέλεση των Εργασιών Υπεργολαβίας μέχρις ότου η πληρωμή αυτή καταβληθεί προς αυτόν είτε από τον Εργολάβο είτε [δυνάμει του Άρθρου 28(γ) των Όρων Κυρίως Συμβολαίου) από τον Εργοδότη,
(8)(α) Είτε πριν είτε εντός λογικού χρόνου μετά την έμπρακτη συμπλήρωση των Εργασιών Υπεργολαβίας συμφώνως προς το άρθρο 12
(2)των παρόντων Όρων ή την Έμπρακτη Συμπλήρωση των Εργασιών βάσει του Κυρίως Συμβολαίου, οποιοδήποτε γεγονός συμβεί ενωρίτερα, ο Υπεργολάβος θα αποστείλει για επαλήθευση προς τον Εργολάβο αντίγραφα όλων των εγγράφων τα οποία είναι αναγκαία προς τους σκοπούς συμπλήρωσης των υπολογισμών οι οποίοι απαιτούνται να γίνουν για την τακτοποίηση των λογαριασμών βάσει της υποπαραγράφου (γ) της παρούσας παραγράφου συμπεριλαμβανομένων όλων των λεπτομερειών οποιωνδήποτε εντολών τις οποίες ο Α/ΠΜ βάσει του άρθρου 3
(5)(β) ή ο Εργολάβος ή (ανάλογα με την περίπτωση) ο Α/ΠΜ βάσει του άρθρου 3
(6)(β) των παρόντων Όρων δύναται να επιβεβαιώσει γραπτώς καθώς επίσης και όλων των εγγράφων σε σχέση με τους λογαριασμούς οποιωνδήποτε Δευτερευόντων Διορισμένων Υπεργολάβων και Δευτερευόντων Διορισμένων Προμηθευτών. (β) Η τελική ρύθμιση του Ποσού Συμβολαίου Υπεργολαβίας θα συμπληρωθεί εντός της Περιόδου Τελικής Ρύθμισης του Ποσού Κυρίως Συμβολαίου η οποία καθορίζεται εις το Παράρτημα των Όρων Κυρίως Συμβολαίου [ή εντός τέτοιας ενωρίτερης περιόδου όπως αυτή δυνατόν να καθορισθεί κατά συνέπεια του γεγονότος κάποιας ενωρίτερης τελικής πληρωμής προς τον Υπεργολάβο συμφώνως προς την παράγραφο
(9)του παρόντος άρθρου] και, προς τον σκοπό αυτό ο Υπεργολάβος, όχι αργότερα από το πρώτο τρίτο της εν λόγω Περιόδου, (ή εντός τέτοιας ενωρίτερης περιόδου, ανάλογα με την περίπτωση) θα υποβάλει για επαλήθευση προς τον Εργολάβο την δική του εκτίμηση εις ότι αφορά την τακτοποίηση των λογαριασμών βάσει της υποπαραγράφου (γ) της παρούσας παραγράφου. [.......] » Βάσει, λοιπόν, της ορθής ερμηνείας των πιο πάνω προνοιών του Συμβολαίου Υπεργολαβίας προκύπτουν τα ακόλουθα: · Σε περίπτωση θανάτου ή παύσης του Αρχιτέκτονα, ως Αρχιτέκτονας/Πολιτικός Μηχανικός για τις εργασίες υπεργολαβίας θα ορίζετο οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο διόριζε ο Εργοδότης, με τη σύμφωνη γνώμη του Εργολάβου. Εν προκειμένω, μαρτυρία ότι τούτο έγινε δεν υπάρχει, έτσι οι Marios Papademetris Architects συνέχισαν να είναι ο Αρχιτέκτονας/Πολιτικός Μηχανικός του Έργου, αφού δεν απεβίωσαν, ούτε η εν λόγω ιδιότητά τους έπαψε να ισχύει (βλ. παράγραφο 3 του Συμφωνητικού Εγγράφου Υπεργολαβίας ανωτέρω). · Ως Αρχιτέκτονας/Πολιτικός Μηχανικός του Έργου θα μπορούσε να ενεργήσει, στη βάση του άρθρου 1 του Συμβολαίου Υπεργολαβίας (ανωτέρω), οποιοσδήποτε άλλος αρχιτέκτονας ή πολιτικός μηχανικός, ο οποίος θα διορίζετο από τον Εργοδότη ως τέτοιος για σκοπούς του κυρίως συμβολαίου εις τη θέση του κατονομαζόμενου αρχιτέκτονα, εν προκειμένω του Marios Papademetris Architects Ltd. Δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε μαρτυρία περί αυτού του ζητήματος από την Ενάγουσα/Υπεργολάβο. · Εν πάση περιπτώσει, τα παραδεκτά μεταξύ των μερών γεγονότα αναφέρουν ότι, οι MECONE ? Mechanical - Εlectrical Consultants and Engineering ενεργούσαν ως οι σύμβουλοι μηχανικοί του Έργου και όχι ως είτε αρχιτέκτονες, είτε πολιτικοί μηχανικοί που θα μπορούσαν για σκοπούς του κυρίως συμβολαίου να οριστούν εις αντικατάσταση των Marios Papademetris Architects. Έπεται ότι, το πιστοποιητικό εργασίας ημερομηνίας 15/3/11 (Τεκμήριο 12) δεν εκδόθηκε από τον ΜΥ2 ή τους Marios Papademetris Architects, αλλά από τη MECONΕ που δεν μπορούσε να ενεργεί ως ο Αρχιτέκτονας/Πολιτικός Μηχανικός του Έργου. Το γεγονός ότι το Τεκμήριο 12 φέρει τις χειρόγραφες σημειώσεις «τελική παραλαβή» και «τελικός λογαριασμός» δεν αλλάζει τη φύση του εγγράφου. Είναι ένα απλό πιστοποιητικό διενέργειας εργασιών, το οποίο δεν μπορεί να αναχθεί είτε σε τελική παραλαβή των μηχανολογικών εργασιών είτε σε τελικό λογαριασμό σε σχέση με τις εν λόγω εργασίες. Είναι απλώς ένα πιστοποιητικό εργασιών εκδοθέν υπό των συμβούλων μηχανικών του Έργου, το οποίο εκδόθηκε κατά παράβαση του συμβατικού τρόπου πιστοποιήσεων εργασίας και εκδόσεων πιστοποιητικών πληρωμής από τον Αρχιτέκτονα. · Ο Αρχιτέκτονας, ΜΥ2, ποτέ δεν εξέδωσε διατακτικό πληρωμής που να αντιστοιχεί στο εν λόγω πιστοποιητικό εργασίας, ούτε, ως είπε, το Τεκμήριο 12 θα μπορούσε να λειτουργήσει ως τελική παραλαβή ή τελικός λογαριασμός, αφού τούτα ήταν αποκλειστική ευθύνη του Αρχιτέκτονα να τα εκδώσει. Και ο ίδιος ποτέ δεν τα εξέδωσε για τους λόγους που ανέφερε στο Τεκμήριο 11. · Η Ενάγουσα/Υπεργολάβος δεν προσέφερε μαρτυρία ότι, ειδοποίησε γραπτώς την Εναγόμενη 1/Εργολάβο για την ημερομηνία που οι εργασίες υπεργολαβίας ήταν έμπρακτα συμπληρωμένες (βλ. άρθρο 12
(1)ανωτέρω). Έπεται ότι ο Εναγόμενη 1/Εργολάβος δεν ήταν σε θέση να υποβάλει στον Αρχιτέκτονα του Έργου τέτοια ειδοποίηση. · Ο Υπεργολάβος είχε, σύμφωνα με το άρθρο 20
(1)του Συμβολαίου Υπεργολαβίας, υποχρέωση να υποβάλλει προς την Εναγόμενη 1/Εργολάβο αίτηση πληρωμής σε σχέση με τις εκτελεσθείσες εργασίες, ώστε ο Εργολάβος να μπορεί να τις συμπεριλάβει στη δική του απαίτηση πληρωμής από τον Εργοδότη. Ουδεμία μαρτυρία προσκόμισε η Ενάγουσα/Υπεργολάβος ότι υπέβαλε προς την Εναγόμενη 1/Εργολάβο αίτηση πληρωμής σε σχέση με τις επίδικες εργασίες. Το Τεκμήριο 12, που ο Σωτήρης Αριστοδήμου έστειλε στον ΜΥ1 περί το 2013, δεν ήταν βεβαίως αίτηση πληρωμής προς τον Εργολάβο, σύμφωνη με τις πρόνοιες του άρθρου 20
(1)του Συμβολαίου. · Ούτε δόθηκε ενώπιόν μου μαρτυρία ότι, η Εναγόμενη 1/Εργολάβος, παρόλο που η Ενάγουσα/Υπεργολάβος παρέλειψε να της υποβάλει αίτηση πληρωμής για τις επίδικες εργασίες, συμπεριέλαβε οποιαδήποτε τέτοια αίτηση πληρωμής των επίδικων εργασιών προς τον Αρχιτέκτονα του Έργου (βλ. άρθρο 20
(1)(α)). · Ούτε και δόθηκε μαρτυρία ενώπιόν μου ότι, σύμφωνα με το άρθρο 20
(3)του Συμβολαίου και το Παράρτημα αυτού, η Εναγόμενη 1/Εργολάβος έλαβε οποιοδήποτε ενδιάμεσο πιστοποιητικό του Αρχιτέκτονα για πληρωμή των επίδικων εργασιών, ώστε να υποχρεούται εντός 14 ημερών να το πληρώσει στην Ενάγουσα/Υπεργολάβο. · Ούτε και η Ενάγουσα/Υπεργολάβος χρησιμοποίησε την ευχέρεια που της παρέχεται από το άρθρο 20
(6)του Συμβολαίου Υπεργολαβίας, δηλαδή δεν χρησιμοποίησε το όνομα της Εναγόμενης 1/Εργολάβου σε διαιτητική διαδικασία που θα μπορούσε ο Υπεργολάβος ν' αρχίσει αν αισθανόταν αδικημένος από το ποσό που καθορίστηκε από τον Αρχιτέκτονα. Εν προκειμένω, τέτοιος καθορισμός από τον Αρχιτέκτονα, με βάση την ενώπιόν μου μαρτυρία, δεν υπήρξε καν. · Ούτε και δόθηκε μαρτυρία πως εντός λογικού χρόνου μετά την έμπρακτη συμπλήρωση των εργασιών υπεργολαβίας η Ενάγουσα/Υπεργολάβος ζήτησε από την Εναγόμενη 1/Εργολάβο να επαληθεύσει όλες τις λεπτομέρειες των εκτελεσθεισών εργασιών, βάσει του άρθρου 20
(8)(α) του Συμβολαίου Υπεργολαβίας. · Περαιτέρω, δεν δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι η τελική ρύθμιση του ποσού Συμβολαίου Υπεργολαβίας συμπληρώθηκε εντός 12 μηνών από τη συμπλήρωση των εργασιών του κυρίως συμβολαίου (βλ. Παράρτημα Όρων Συμβολαίου Υπεργολαβίας, Τμήμα 1, Λεπτομέρειες Όρων) Αντιθέτως, σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ1 η Ενάγουσα/ Υπεργολάβος έψαξε τον Αρχιτέκτονα του Έργου μόλις το 2013 για να προβεί στην τελική ρύθμιση του ποσού του Συμβολαίου Υπεργολαβίας, ενώ το Έργο παραδόθηκε στον Εργοδότη και το χρησιμοποιούσε από το
  1. · Εν πάση περιπτώσει, το Τεκμήριο 12 δεν αποτελεί απόδειξη περί του ποσού του τελικού λογαριασμού του Συμβολαίου Υπεργολαβίας διότι εκδόθηκε, όχι από τον Αρχιτέκτονα αλλά, από τους συμβούλους μηχανικούς του έργου MECONΕ, οι οποίοι δεν μπορούσαν συμβατικά να ενεργήσουν στη θέση του Αρχιτέκτονα. Στη βάση όλων των πιο πάνω, θεωρώ πως η διαδικασία που ακολούθησε η Ενάγουσα/Yπεργολάβος για την πιστοποίηση της εκτέλεσης των επίδικων μηχανολογικών εργασιών ήταν εξωσυμβατική. Ως προς το συμπέρασμα αυτό σημειώνω και τα ακόλουθα: ? Για όλες τις εργασίες που εκτελέστηκαν στο Έργο πλην των μηχανολογικών ο Αρχιτέκτονας κατόπιν της πιστοποίησης από τον Επιμετρητή Ποσοτήτων εξέδωσε Πιστοποιητικό Πληρωμής (Τελική Παραλαβή) με ρητή την εξαίρεση των μηχανολογικών εργασιών ( βλ. Τεκμήρια 10 και 9). ? Η Ενάγουσα/Υπεργολάβος δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία για το αν έγινε και πότε έγινε η τελική παραλαβή σε σχέση με τις μηχανολογικές εργασίες. ? Η μόνη μαρτυρία σε σχέση με την αξία των επίδικων μηχανολογικών εργασιών βρίσκεται στα Τεκμήρια 4 και
  2. Εν πάση περιπτώσει, η Εναγόμενη 1/Εργολάβος δεν αμφισβήτησε ότι αυτές οι εργασίες έγιναν. Αμφισβήτησε όμως ότι, για να δύναται η Ενάγουσα/Υπεργολάβος να αξιώσει οποιοδήποτε ποσό βάσει του Συμβολαίου Υπεργολαβίας θα έπρεπε να είχε ακολουθήσει τη συμβατική διαδικασία. Επομένως, η ορθή και συμβατικά προβλεπόμενη διαδικασία για την έκδοση διατακτικού πληρωμής για τις μηχανολογικές εργασίες ήταν ως εξής: 1) Η Ενάγουσα/Υπεργολάβος θα έπρεπε να είχε καταθέσει στην Εναγόμενη 1/Εργολάβο αίτηση πληρωμής (βλ. όρο 20
(1)). 2) Η Εναγόμενη 1/Εργολάβος έπρεπε να υποβάλει αίτηση για πληρωμή στον Αρχιτέκτονα του Έργου και στον Επιμετρητή Ποσοτήτων (βλ. όρο 20
(1)). 3) Εάν ο Αρχιτέκτονας ενέκρινε την αίτηση πληρωμής τότε θα εξέδιδε ενδιάμεσο πιστοποιητικό πληρωμής ή τελικό πιστοποιητικό πληρωμής αναλόγως της περίπτωσης. 4) Εντός 14 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης τέτοιου πιστοποιητικού πληρωμής, η Εναγόμενη 1/Εργολάβος θα πλήρωνε την Ενάγουσα/Υπεργολάβο για ολόκληρο το ποσό του ενδιάμεσου πιστοποιητικού πληρωμής ή του τελικού πιστοποιητικού πληρωμής αναλόγως της περίπτωσης (βλ. όρο 20
(3)και Παράρτημα). Εν προκειμένω, η Ενάγουσα/Υπεργολάβος δεν προσκόμισε μαρτυρία ότι ενέργησε κατά τον τρόπο που υπαγόρευε το Συμβόλαιο Υπεργολαβίας. Αντιθέτως, αποφάσισε μονομερώς και λανθασμένα ότι το πιστοποιητικό που εξέδωσε η MECONΕ, Τεκμήριο 12, αποτελούσε πιστοποίηση ότι έγιναν όλες οι μηχανολογικές εργασίες του Έργου και μπορούσε να ενεργήσει ταυτόχρονα και ως τελική παραλαβή αυτών. Τούτο αντίβαινε του Συμβολαίου Υπεργολαβίας, λόγω του ότι αφενός ο Επιμετρητής του Έργου δεν επιβεβαίωσε ότι οι μηχανολογικές αυτές εργασίες έγιναν και αφετέρου ο Αρχιτέκτονας του Έργου ποτέ δεν εξέδωσε πιστοποιητικό πληρωμής για αυτές. Είναι απορίας άξιο γιατί ο ΜΕ1 αναφέρθηκε σε αλλαγή εργασίας του MY2 το 2013 λόγω της οικονομικής κρίσης που ακολούθησε το κούρεμα καταθέσεων εκείνης της χρονιάς, ενώ το Τεκμήριο 4 εκδόθηκε πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα στις 20/5/11, ενώ o MY2 ήταν ακόμη ο Αρχιτέκτονας του Έργου και εργαζόταν κανονικά ως αρχιτέκτονας. Ουδείς γνωρίζει, και καμία μαρτυρία δεν δόθηκε επί τούτου, πώς και στο Τεκμήριο 12 βρέθηκαν χειρόγραφα αναγραμμένες οι λέξεις «τελική παραλαβή» και «τελικός λογαριασμός» ή σε ποιον ανήκει η μονογραφή που εμφαίνεται σε αυτό. Συνεπώς και για όλους τους πιο πάνω λόγους, ούτε το Τεκμήριο 4, ούτε το Τεκμήριο 12 μπορεί να θεωρηθεί ως το τελικό πιστοποιητικό για τις μηχανολογικές εργασίες του Έργου. Έπεται ότι, η Ενάγουσα/Υπεργολάβος δεν ακολούθησε τη συμβατική διαδικασία πιστοποίησης εργασιών και διενέργειας πληρωμών και έτσι η ίδια παραβίασε τις πρόνοιες του Συμβολαίου Υπεργολαβίας. Ούτε έδωσε οποιοδήποτε βάσιμο λόγο γιατί ενήργησε έτσι. Ως εκ τούτων, η Ενάγουσα/Υπεργολάβος δεν μπορεί να εισπράξει το λαβείν της, τουλάχιστον συμβατικά. Γ.2. Η εναλλακτική βάση αγωγής - αδικαιολόγητος πλουτισμός Η Ενάγουσα/Υπεργολάβος δεν μπορεί να εισπράξει το αξιούμενο ποσό βάσει του αδικαιολόγητου πλουτισμού, ως ορίζεται στο άρθρο 70 του Κεφαλαίου 149[1] και τούτο γιατί η Εναγόμενη 1 δεν προσπορίσθηκε οποιοδήποτε όφελος από τις εργασίες αυτές (βλ. Ismini Kyriacou HjiLoizi & others vs Irini Iona
(1963)2 CLR 11). Το όφελος αυτό, το προσπορίζεται ο Εργοδότης του Έργου από το
  1. Ο Εργοδότης δεν είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή. Παρόλο που εκδόθηκε από το Δικαστήριο ειδοποίηση Τριτοδιάδικου για τον Εργοδότη, ήτοι την εταιρεία Ηλίας & Χρυσούλα Θεοφίλου Λτδ ? Εργοδότη, εντούτοις η διαδικασία εναντίον της αποσύρθηκε στις 26/11/
  2. Δ. Κατάληξη Συνεπώς, στη βάση όλων όσων ανέφερα προηγουμένως η αγωγή της Ενάγουσας εναντίον της Εναγόμενης 1 απορρίπτεται. Η αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 2 επίσης απορρίπτεται, ως λογική συνέπεια της απόρριψης της αγωγής εναντίον της Εναγόμενης
  3. Εν πάση όμως περιπτώσει, ακόμα και εάν η αξίωση της Ενάγουσας εναντίον της Εναγόμενης 1 πετύχαινε, η αγωγή και πάλι θα απορρίπτετο εναντίον του Εναγόμενου
  4. Και τούτο διότι, με δεδομένη τη μαρτυρία που δόθηκε, η παρούσα δεν είναι κατάλληλη περίπτωση για άρση του εταιρικού πέπλου, η οποία σύμφωνα με τη νομολογία διατάσσεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις (βλ. Salomon ν. Salomon [1897] A.C. 22, Bank of Cyprus (Holdings) Ltd v. Republic of Cyprus
(1985)3C C.L.R. 1883, Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού ν. Ονησιφόρου
(1989)1E Α.Α.Δ 504, Exalco S.A. v. Αλουμινεξ Λτδ κ.ά.
(2007)1Β Α.Α.Δ 991). Το ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν διευθυντής και μέτοχος της Εναγόμενης 1 κατά τον επίδικο χρόνο ήταν αδιαμφισβήτητο, όμως ουδέποτε ενήργησε υπό τη προσωπική του ιδιότητα αλλά μόνο εκ μέρους και για λογαριασμό της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Ενεργούσε πάντοτε υπό την ιδιότητα του ως Διευθυντής της Εναγόμενης 1, τόσο κατά την υπογραφή του Συμβολαίου Υπεργολαβίας, ως Εργολάβος του Έργου, όσο και κατά την υλοποίηση του. Η, δε, ανταπαίτηση της Εναγόμενης 1/Εργολάβου δεν μπορεί να επιτύχει, διότι παρόλο που ισχυρίζεται δόλο και ψευδείς δηλώσεις εκ μέρους της Ενάγουσας/ Υπεργολάβου για την απόσπαση των €1.000 μετά την καταχώριση της αγωγής, δεν έδωσε σχετικές λεπτομέρειες αυτών, ενώ τούτες έπρεπε δικονομικά να δοθούν (βλ. Δ.2, Θ.6
(4), τηρουμένων των αναλογιών, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Στη βάση όλων των πιο πάνω, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον της Ενάγουσας, ως υπολογισθούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Μαρία Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] 70. Αν κάποιος πράξει κάτι νόμιμα για λογαριασμό άλλου ή παραδώσει σε αυτόν ο,τιδήποτε, χωρίς πρόθεση να το πράξει χαριστικά, ο τελευταίος εφόσον ήθελε προσποριστεί όφελος, υποχρεούται να αποζημιώσει τον πρώτο σε σχέση με την πράξη που διενεργήθηκε ή να επιστρέψει το πράγμα που παραδόθηκε. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.