GOTMAR LTD ν. A.S.A FARMAKAS TABLE WATER LIMITED, Αρ. Αγωγής 3186/2017, 30/12/2022

(2011)1 Α.Α.Δ. 825), προκύπτουν τα ακόλουθα γεγονότα: Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 29.8.2017 δια Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος. Στις 25.11.2020 καταχωρήθηκε Σημείωμα Εμφάνισης. Στις 11.6.2021 καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης. Στις 28.9.2021 καταχωρήθηκε Απάντηση στην Υπεράσπιση. Την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες η οποία ορίστηκε στις 11.11.

1. Ο φάκελος δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου εκείνη την ημέρα, κάτι το οποίο εν τέλει έγινε για πρώτη φορά στις 24.11.
2. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό πως στις 5.10.2021 οι συνήγοροι των Εναγομένων απέστειλαν επιστολή στον Πρωτοκολλητή με το εξής περιεχόμενο (παρατίθεται αυτούσιο): «Αναφερόμεθα στο πιο πάνω θέμα και σας πληροφορούμε ότι στα πλαίσια της ως άνω υπόθεσης έχει καταχωρηθεί η Υπεράσπιση μας στις 10.6.2021 και οι Ενάγοντες δεν προχώρησαν σε καταχώρηση Κλήσεως για Οδηγίες ως ορίζει η Δ.30 εντός του ενδεδειγμένου χρονικού διαστήματος. Ως εκ τούτου παρακαλούμε όπως παραπέμψετε το φάκελο της αγωγής στον αρμόδιο δικαστή για απόρριψη της παρούσας αγωγής.» Στις 24.11.2022 οι συνήγοροι των Εναγομένων επανέλαβαν αυτή τη θέση κατά την εμφάνιση τους ενώπιον του Δικαστηρίου ζητώντας την απόρριψη της αγωγής ενόψει της εκπρόθεσμης καταχώρησης της Κλήσης για Οδηγίες και η πλευρά των Εναγόντων ζήτησε χρόνο προκειμένου να τοποθετηθεί. Έτσι, η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις προς το σκοπό αυτό. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Από την πλευρά της η κα. Χριστοδούλου επανέλαβε την εισήγηση της για απόρριψη της αγωγής δεδομένης της καταχώρησης της Κλήσης για Οδηγίες μετά την πάροδο της ταχθείσας προθεσμίας και υπέδειξε ότι τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα με την πάροδο των επτά ημέρων από την ημερομηνία καταχώρησης της Έκθεσης Υπεράσπισης και όχι από την ημερομηνία καταχώρησης της Απάντησης, σε περίπτωση που αυτή καταχωρηθεί εκπρόθεσμα. Πρόσθεσε ότι μέχρι στιγμής δεν έχει ζητηθεί παράταση του χρόνου για καταχώρηση της Κλήσης για Οδηγίες και με δεδομένη την εκπρόθεσμη καταχώρηση αυτής, το Δικαστήριο δεν έχει επιλογή άλλη από την απόρριψη της αγωγής. Αντίθετη ήταν η θέση του κ Παναγιώτου ο οποίος υποστήριξε πως ο χρόνος υπολογίζεται από την ημερομηνία καταχώρησης της Απάντησης και περαιτέρω επεσήμανε πως στην απουσία καταχώρησης αίτησης από την πλευρά των Εναγομένων προς το σκοπό απόρριψης της αγωγής, δεν δικαιολογείται κάτι τέτοιο. Το όλο ζήτημα διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.30 Θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που έχουν ως εξής: «1.(α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρουμένων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο. (ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση, θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με αγωγή αρ. .................................. που απορρίφθηκε την .................................. συνεπεία των προνοιών της Δ.30 Θ 1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση.» Εξετάζοντας το ζήτημα που εγείρεται, εκείνο που προέχει σε πρώτο στάδιο είναι ο προσδιορισμός της ημερομηνίας κατά την οποία ξεκινά ο χρόνος υπολογισμού της προθεσμίας των ενενήντα ημερών. Όπως προβλέπεται στη Δ.30 Θ. 1, ο ενάγων υποχρεούται να καταχωρήσει Κλήση για Οδηγίες «εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα». Σύμφωνα με τη Δ. 21 Θ. 14

(1)«where the plaintiff desires to deliver a reply, he shall file and deliver it within seven days from the delivery of the defence». Ως προς το πότε τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα σχετική είναι η Δ. 26 Θ. 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί πως «Where a pleading subsequent to reply is not ordered, then, at the expiration of seven days from the delivery of the defence or reply (if any)...... the pleadings shall be deemed to be closed ...». Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα επτά ημέρες από την παράδοση της Έκθεσης Υπεράσπισης, ήτοι στις 18.6.2021, και όχι από την ημερομηνία της εκπρόθεσμης, υπό τις περιστάσεις, καταχώρησης της Απάντησης στην Υπεράσπιση. Στην υπόθεση Χρίστου κ.α. ν. Χατζησολωμή, Πολιτική Έφεση αρ.175/2017, απόφαση ημερ. 6.2.2018, τα δικόγραφα στην αγωγή, σύμφωνα με το πρωτόδικο δικαστήριο, είχαν συμπληρωθεί επτά μέρες μετά από την καταχώριση της έκθεσης υπεράσπισης του εναγόμενου-εφεσίβλητου. Όπως σημείωσε, το πρωτόδικο δικαστήριο, στο φάκελο του δικαστηρίου υπήρχε καταχωρημένο δικόγραφο Απάντησης από πλευράς των εναγόντων-εφεσειόντων, το οποίο καταχωρήθηκε, εκπρόθεσμα, χωρίς να έχει ληφθεί οποιαδήποτε άδεια από το δικαστήριο. Οι ενάγοντες-εφεσείοντες δεν εξέδωσαν, σύμφωνα με τις πρόνοιες της τότε Δ.30, κλήση για οδηγίες εντός 30 ημερών, ούτε και ο εναγόμενος-εφεσίβλητος ενήργησε σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.30 προς έκδοση ειδοποίησης προς τους ενάγοντες-εφεσείοντες. Έτσι, το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι η αγωγή θα έπρεπε να θεωρηθεί ως εγκαταλειφθείσα και υποκείμενη σε απόρριψη και κατά συνέπεια την απέρριψε. Κατά την πρωτόδικη διαδικασία, η οποία οδήγησε στην απόρριψη της αγωγής, η συνήγορος του εναγόμενου-εφεσίβλητου συγκατατέθηκε σε αίτημα για παράταση της προθεσμίας για καταχώριση του δικογράφου της Απάντησης των εναγόντων-εφεσειόντων που είχε υποβληθεί, εκ μέρους του συνηγόρου των εναγόντων-εφεσειόντων. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ερμήνευσε τη Δ.30 με υπέρμετρη αυστηρότητα και διέπραξε σφάλμα θεωρώντας ότι η Κλήση για Οδηγίες είχε καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και ότι η αγωγή υπόκειτο σε απόρριψη. Υπέδειξε ότι με δεδομένη την αίτηση για παράταση χρόνου, στην οποία η άλλη πλευρά συγκατατέθηκε, η προθεσμία της Δ.30 άρχιζε από τον χρόνο καταχώρισης της Απάντησης. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση. Αντιθέτως. Αφενός οι Ενάγοντες δεν καταχώρησαν αίτηση για παράταση χρόνου καταχώρησης της Απάντησης, αφετέρου οι Εναγόμενοι ουδέποτε συγκατατέθηκαν σε κάτι τέτοιο. Δεδομένο, επομένως, παραμένει πως οι Ενάγοντες καταχώρησαν την Κλήση για Οδηγίες εκτός της περιόδου των ενενήντα ημερών από την ημερομηνία που τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα. Δεδομένο είναι, επίσης, ότι οι Εναγόμενοι δεν προχώρησαν με καταχώρηση αίτησης, αλλά με παράκληση προς τον Πρωτοκολλητή ώστε η υπόθεση να τεθεί ενώπιον Δικαστηρίου για σκοπούς απόρριψης της. Υπό αυτά τα δεδομένα, το ζήτημα είναι, κατά την κρίση μου, απλό. Σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Γεωργίου, Πολιτική Έφεση αρ. 185/2017, απόφαση ημερομηνίας 18.4.2018, ECLI:CY:AD:2018:A173, η Δ.30 Θ. 1(γ) δεν παρέχει περιθώρια διάσωσης της αγωγής σε περίπτωση που δεν τηρούνται οι προβλεπόμενες προθεσμίες και πως σε μια τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή από την απόρριψη της. Έχοντας, λοιπόν, υπόψη ότι η Κλήση για Οδηγίες καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και ότι οι μεν Ενάγοντες δεν ζήτησαν είτε παράταση του χρόνου καταχώρησης της Απάντησης είτε παράταση της προθεσμίας των ενενήντα ημερών επικαλούμενοι την ύπαρξη αντικειμενικής αδυναμίας ή άλλου καλού λόγου που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή της δυνάμει της Δ.30 Θ. 2(β), οι δε Εναγόμενοι δεν καταχώρησαν αίτηση δυνάμει της πρώτης παραγράφου του Θεσμού 1(γ) της Δ.30 ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να θεωρήσει τούτη ως Κλήση για Οδηγίες, το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή από το να απορρίψει την αγωγή, εφόσον αυτή θεωρείται, υπό τις περιστάσεις, εγκαταληφθείσα. Συνακόλουθα, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Γ. Πετάση Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο