ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ν. ΑΒΡΑΑΜ ΜΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1598/19, 18/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A348 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Οικονόμου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1598/19 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Ενάγουσας -και- ΑΒΡΑΑΜ ΜΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ Εναγομένου Ημερομηνία: 18 Νοεμβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κος Κ. Παπαντωνίου Για Εναγόμενο: Αυτοπροσώπως ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον του Εναγομένου απόφαση για το ποσό των €1.780.- πλέον ΦΠΑ για δικηγορικές υπηρεσίες που ισχυρίζεται ότι προσέφερε. Το ποσό αυτό ως δικογραφημένοι ισχυρισμοί της Ενάγουσας προκύπτει σύμφωνα με την ίδια ως ακολούθως: · €1.000.- έναντί εξόδων ως το αποτέλεσμα και/ή η απόφαση ημερομηνίας 22/06/12 στην Αίτηση Περιουσιακών Διαφορών με Αρ. 171/2008 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. · €142.- Κατάθεση Writt κινητών με αριθμό 049606 που καταχωρήθηκε στις 27/07/12 εναντίον της της Καθ' ής η Αίτηση προς εκτέλεση της πιο πάνω απόφασης (στη βάση της κλίμακας των Δικαστικών Θεσμών) · €130.- Κατάθεση memo με αριθμό ΕΒ2420/12 στις 31/07/12 επί της ακινήτου περιουσία της Καθ' ής η Αίτηση προς εκτέλεση της πιο πάνω απόφασης (ως λογική αμοιβή) · €220.- Αίτηση Έρευνας ημερομηνίας 12/02/19 πλέον €27 έξοδα επίδοσης. Αυτά είναι τα ποσά που δικογραφούνται στην Έκθεση Απαίτησης τα οποία ωστόσο συμποσούνται σε €1.492.- και όχι στο ποσό που απαιτείται. Η νομική υπόσταση της βάσης των αξιώσεων ως δικογραφείται θα πρέπει να πω ότι παρουσιάζεται ομιχλώδης, ως θα διαφανεί στη συνέχεια και δεν έχει διευκρινιστεί ούτε με τις αγορεύσεις που κατατέθηκαν από πλευράς Ενάγουσας. Ως προκύπτει από τις δικογραφημένες θέσεις και τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε, είναι παραδεκτό ότι ο Εναγόμενος έδωσε εντολή στον δικηγόρο Γιώργο Παπαντωνίου να τον εκπροσωπήσει σε διαδικασίες ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστηρίου σε διαφορές που προέκυπταν από τη λύση του γάμου του ή το γάμο του και με την πρώην σύζυγο του. Μεταξύ άλλων διαδικασιών ο Εναγόμενος, έδωσε εντολή για την προώθηση Αίτησης Περιουσιακών Διαφορών η οποία καταχωρήθηκε και πήρε αριθμό Αίτησης Περιουσιακών Διαφορών 171/2008 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στο πλαίσιο της αίτησης εκείνης, εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση όπως η Καθ΄ ής η Αίτηση, πρώην σύζυγος του Εναγομένου, καταβάλει στον τελευταίο το ποσό των €10.000.- προς πλήρη επίλυση και διευθέτηση όλων των περιουσιακών διαφορών που απέρρεαν από τη λύση του γάμου τους. Σε σχέση με τα έξοδα της διαδικασίας της αίτησης εκείνης, στην απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου καταγράφεται ακριβώς το ακόλουθο: «. Η καθ' ής η αίτηση ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ να καταβάλει στον δικηγόρο του αιτητή το ποσό των €1.000.- έναντι των εξόδων της υπόθεσης πλέον Φ.Π.Α.» Προς άρση οιουδήποτε προβληματισμού που μπορεί να προκύπτει από το πιο πάνω λεκτικό της απόφασης από τώρα σημειώνω ότι έχει καταστεί ξεκάθαρο από τη μαρτυρία και των δύο πλευρών ότι δεν πρόκειται για λάθος στη σύνταξη της απόφασης αλλά όντως και ενώ ο συνήγορος δεν ήταν διάδικος αυτή ήταν η πρόθεση τους και ως καταγράφει στη ένορκη του δήλωση ο μάρτυρας της Ενάγουσας δικηγόρος κος Παπαντωνίου «. εξ ού και η καθαρή δήλωση στο λεκτικό της απόφασης». Για το Δικαστήριο τούτου και αφού δεν έχει προσβληθεί με οιονδήποτε τρόπο το πιο πάνω λεκτικό της απόφασης, αυτό παραμένει ως δεδομένο χωρίς να σχολιάζεται οτιδήποτε άλλο. Ο Εναγόμενος στις δικογραφημένες θέσεις του ως εντοπίζονται στην Υπεράσπιση του, παραδέχεται ότι ο ίδιος, δεν κατέβαλε ποτέ το ποσό αυτό των €1.000 στο δικηγόρο του. Παραδεκτό είναι και το ότι καταχωρήθηκε εναντίον της πρώην συζύγου του Εναγομένου το ένταλμά εκποίησης κινητών προς εκτέλεση της απόφασης τον Ιούλιο του 2012 και έλαβε αριθμό 049606 και για το οποίο ο Εναγόμενος δήλωσε ότι ήθελε να αποσυρθεί στις 29 /10/ 2012 (σημ. το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 της Ένορκης Δήλωσης του Αντώνη Παπαντωνίου δεν αμφισβητείται ενώ ρητώς και ο Εναγόμενος αναφέρει ότι ζήτησε να αποσυρθεί). Επίσης παραδεκτό είναι ότι στις 31/07/12 κατατέθηκε Μέμο επί της ακινήτου περιουσία της πρώην συζύγου με αριθμό ΕΒ429/
- Τα όσα πιο πάνω αναφέρονται και τα οποία προκύπτουν ως παραδεκτά καθίστανται και ευρήματα του Δικαστηρίου. ΔΙΚΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ Για: Ένταλμα Εκποίησης Κινητών και Κατάθεση Μεμο επί Ακινήτου Περιουσίας: Η Ενάγουσα καταγράφει στην Έκθεση Απαίτηση της ότι προέβη σε ενέργειες για την εγγραφή Μέμο και καταχώρηση εντάλματος εκποίησης κινητών κατόπιν οδηγιών του Εναγομένου. Το ένταλμα αυτό το απέσυρε ο Εναγόμενος για δικούς του λόγους «υποσχόμενος» την πληρωμή του ποσού των δικηγορικών εξόδων. Ο Εναγόμενος δεν το έπραξε και απέστειλε σε αυτόν επιστολές ημερομηνίας 17/04/15, 03/07/17, 06/02/18 και 03/09/
- Ο Εναγόμενος επί τούτων των ισχυρισμών προβάλλει ότι για την καταχώρηση του εντάλματος εκποιήσεως κινητών ισχυρίζεται ότι έδωσε όντως οδηγίες για την καταχώρηση του, καθώς επίσης κατάθεση Μέμο επί της ακινήτου περιουσίας της πρώην συζύγου του Εναγομένου αλλά αυτό έγινε μετά από τηλεφωνήματα και πίεση που δέχτηκε από το δικηγόρο για να εισπράξει ο τελευταίος, το ποσό των εξόδων ήτοι το ποσό των €1.000.-. Σε ό,τι αφορά το ένταλμα κινητών το απέσυρε ο ίδιος μετά από λίγες μέρες σκεπτόμενος ότι «έπραξε λάθος» αφού επρόκειτο για την μητέρα των παιδιών του. Ενημέρωσε σχετικώς τον δικηγόρο του. Μετά την απόσυρση ο κος Παπαντωνίου ζήτησε από αυτόν να πληρώσει €300.- «για τις επιστολές που απέστειλε κατά τη διάρκεια της υπόθεσης και «πως τα χρήματα των δικηγορικών εξόδων θα τα έπαιρνε με διαφορετικό τρόπο.». Του κατέβαλε τα €300.- και έκτοτε δεν είχαν καμιά επικοινωνία ούτε και παρέλαβε ο ίδιος οιανδήποτε επιστολή. Αυτό που δεν αμφισβητείται ή έστω δεν αρνείται και σε κάθε περίπτωση δεν σχολιάζεται από τον Εναγόμενο είναι επίσης ότι κατατέθηκε και Μέμο επί της ακινήτου περιουσίας της πρώην συζύγου του με δικές του οδηγίες και για τις διαδικασίες αυτές δεν κατέβαλε κανένα ποσό για τις παρασχεθείσες υπηρεσίες. Αναφέρεται σε καταβολή €300.- για επιστολές. Ο Εναγόμενος αναφέρεται στον αριθμό ΕΒ2420/12 ωσάν να πρόκειται για το ένταλμα εκποίησης κινητών στην Υπεράσπιση του και όχι σαν εγγραφή εμπραγμάτου βάρους (ΜΕΜΟ) στην ακίνητη περιουσία της συζύγου του. Αίτηση Έρευνας: Για την αίτηση έρευνας η Ενάγουσα προβάλλει ότι είχε στείλει επανειλημμένως επιστολές στον Εναγόμενο για την πληρωμή των σύμφωνα με την ίδια οφειλόμενων χωρίς ο Εναγόμενος να ανταποκριθεί. Συνεχίζει καταγράφοντας στην έκθεση απαίτησης (και η παράθεση αυτή αυτούσιας της δικογραφημένης θέσης της Ενάγουσας έχει τη δική της σημασία εδώ) «Έτσι ο Δικηγόρος καταχώρησε την αίτηση μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 12/02/2019 στο Οικογενειακό Δικαστήριο η οποία ήταν ορισμένη για να διευκρινίσει ο Εναγόμενος τη θέση του, ο οποίος χωρίς ενημέρωση δήλωσε στο Οικογενειακό Δικαστήριο στις 21/03/2019, ότι είχε εισπράξει το ποσό της απόφασης και δεν διεκδικεί οιονδήποτε ποσό πριν εμφανιστεί ο δικηγόρος που τον εκπροσωπούσε». (Η υπόγραμμιση για σκοπούς της παρούσας) Ο Εναγόμενος σε σχέση με την αίτηση έρευνας δεν αρνείται ότι καταχωρήθηκε. Καταγράφει όμως ότι η αίτηση αυτή καταχωρήθηκε από το δικηγορικό γραφείο χωρίς την έγκριση και τη συγκατάθεση του ούτε και ενημερώθηκε για αυτή. Η τελευταία επικοινωνία που είχε με τον δικηγόρο του ήταν το 2012 και έκτοτε καμιά επικοινωνία. Παραδέχεται επίσης ότι όντως πήγε στο Δικαστήριο στις 21/03/19 όταν κλήθηκε από το ίδιο το Δικαστήριο και ο ίδιος ενημερώθηκε από τη σύζυγο του. Η αίτηση έρευνα απορρίφθηκε εν τέλει λόγω μη προώθησης. Αυτό όμως που προβάλλει στην Υπεράσπιση του είναι ότι «Το ποσό που όφειλα κατά τον Δικηγόρο μου Γιώργο Παπαντωνίου για τις υπηρεσίες του προς εμένα, το εξόφλησα και αποχώρησα.». Έξοδα Αίτησης 171/2008: Επί τούτης της αξίωσης, ο Ενάγοντας καταγράφει στην παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης του αναφερόμενο στην απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου: «Στην απόφαση του το Δικαστήριο η κα Χρυσταλλα Ιωάννου διατάχθηκε να καταβάλει στον Ενάγοντα το ποσό των €10.000.- καθώς επίσης και €1.000.- έξοδα στον δικηγόρο του Αιτητή (εναγομένου), έναντι των εξόδων της υπόθεσης πλέον ΦΠΑ.» Εμφαντικά σημειώνω εδώ ότι οι μεταφορές από τα δικόγραφα είναι αυτούσιες. Ιδιαίτερα στην περιγραφή διαδίκων είναι επακριβής μεταφορά και δεν πρόκειται για λανθασμένη καταγραφή από το Δικαστήριο αλλά είναι περιγραφή από την Ενάγουσα στο δικόγραφο της. Το αυτό ισχύει και για την παράγραφο 5 της έκθεσης Απαίτησης που αφορά στην αξίωση των €1.000.- το περιεχόμενο της οποίας έχει ιδιαίτερη σημασία ως θα διαφανεί στην πορεία της παρούσης και το οποίο επίσης παραθέτω αυτούσιο: Στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης καταγράφεται: «Το άνω ποσό των €1.000.- πλέον ΦΠΑ που θα κατέβαλλε η εναγόμενη στην υπόθεση 171/08 ήταν επιπλέον οποιασδήποτε άλλης αμοιβής του Δικηγόρου κ. Γεώργιου Παπαντωνίου. Ο Εναγόμενος ή και η Εναγόμενη στην υπόθεση 171/08 θα κατέβαλλαν επιπλέον το ποσό των €587,78 που αφορούσε €142.- πλέον ΦΠΑ για τα εντάλματα κινητών, €130.- για την εγγραφή ΜΕΜΟ και €220.- πλέον ΦΠΑ και €27 για την επίδοση, για την αίτηση έρευνας» Σε σχέση με το ποσό αυτό προβάλλει η Ενάγουσα μετά την απόσυρση του εντάλματος κινητών ο Εναγόμενος ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Προς απόδειξη των ισχυρισμών της Ενάγουσας, προβαίνει στην ένορκη δήλωση ο δικηγόρος Γεώργιος Παπαντωνίου (ME1) ο οποίος αναφέρει ότι είναι ο διευθυντής και ο κύριος μέτοχος της δικηγορικής εταιρείας που είναι η Ενάγουσα. Αναφέρει ότι ο Εναγόμενος του ανέθεσε να καταχωρήσει αίτηση διαζυγίου και αίτηση περιουσιακών διαφορών στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Στο πλαίσιο της αίτησης περιουσιακών διαφορών εξεδόθη η πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση (Τεκμήριο 1). Αναφέρει σχετικώς με την αξίωση για τα έξοδα της αίτησης εκείνης ο μάρτυρας τα ακόλουθα: «Ο Εναγόμενος λόγω του ότι κατέβαλε διάφορα ποσά για τις άλλες υποθέσεις και συμβουλές που αφορούσαν παρόμοιας φύσης θέματα δεν του ζήτησα να καταβάλει το ως άνω επιπλέον ποσό €1.000.- και συμφωνήσαμε να πληρωθώ με το πέρας της υπόθεσης από τη σύζυγο του, εξού και η καθαρή δήλωση στο λεκτικό της απόφασης». Με τις οδηγίες του Εναγομένου καταχώρησε περί την 27/07/12 το writ κινητών με αριθμό 049606 (Τεκμήριο 2) και το Μέμο με αριθμό ΕΒ 2420/12 την 31/07/
- Το ένταλμα κινητών καθώς αποσύρθηκε κατόπιν οδηγιών του Εναγομένου για δικούς του λόγους ως του ανάφερε, «.υποσχόμενος την πληρωμή του ποσού των δικηγορικών εξόδων μας εξόδων». Οι οδηγίες απόσυρσης επισυνάπτονται ως «Τεκμήριο 3» στην ένορκη του δήλωση. Του απέστειλε τέσσερις επιστολές ημερομηνιών 17/04/15, 03/07/17, 06/02/18 και 03/09/18 για να του δώσει ο Εναγόμενος οδηγίες για εκτέλεση της απόφασης υπέρ του ιδίου αλλά και των δικηγορικών εξόδων. Αρχικώς ο Εναγόμενος υποσχέθηκε να πληρώσει, μετά είπε ότι εφόσον ο ίδιος δεν εισέπραξε την απόφαση δεν θα πληρώσει και εν τέλει δεν ανταποκρινόταν. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Σημειώνεται και στο σημείο αυτό, ότι η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη βάσει των διατάξεων της νέας Δ.30 και ένεκα του γεγονότος ότι η αξία της διαφοράς είναι μικρότερη των €3.000, η ακρόαση διεξήχθη στη βάση ενόρκων δηλώσεων. Οι δύο, έκριναν ότι δεν προέκυπταν από τα γεγονότα και από την εξέλιξη της διαδικασίας, δεν συνέτρεχαν τέτοιοι λόγοι ή περιστάσεις ώστε να αιτηθούν την «κατ' εξαίρεση», φυσική παρουσία οιουδήποτε μάρτυρα είτε για προφορική εξέταση ή αντεξέταση του σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.30 Θ.
- Άλλωστε και οι πρόνοιες της Δ.30 Θ.7 αναφέρονται μόνο σε «κατ' εξαίρεση» χορήγηση άδειας για διεξαγωγή δια ζώσης διαδικασίας σε υποθέσεις κάτω των €3.000.- Οι καταχωρηθείσες λοιπόν ένορκες δηλώσεις και τα επισυνημμένα σε αυτές Τεκμήρια, αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού της υπόθεσης και τούτο είναι που θα αξιολογηθεί και εκτιμηθεί για εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων. Ο σχεδιασμός της διαδικασίας με βάση τη Δ.30 για τις υποθέσεις που η διαφορά δεν υπερβαίνει τις €3000.- δεν παρέχει την ευχέρεια βέβαια στο Δικαστήριο να αξιολογήσει τη μαρτυρία με βάση τα συνήθη κριτήρια της εξωτερικής εντύπωσης που του προκαλούν οι μάρτυρες ήτοι αμεσότητα και ετοιμότητα στις απαντήσεις κ.λ.π. (βλ. σχετικά τα όσα χαρακτηριστικά σημειώθηκαν στην Ποινική Έφεση ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΝΤΡΕΟΥ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 68/2011, 16/4/2014, με αναφορά στην απόφαση IBRAHIM HEL SAYED ν. Του πλοίου M/V MARY JOHN κ.α., Αγωγή αρ.37/2001, 26 Aπριλίου, 2002). Το Δικαστήριο όμως έχει την ευχέρεια εξετάσει και να αξιολογήσει τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς ως τούτοι αναδύονται μέσα από την έγγραφη μαρτυρία την οποία οι διάδικοι, θα πρέπει με επιμέλεια να έχουν συγκεντρώσει και παρουσιάσει, καλύπτοντας όλα τα σχετικά με την υπόθεση γεγονότα. Απεριόριστη είναι, η δυνατότητα να προσκομίσουν στο Δικαστήριο οποιαδήποτε σχετική[1] με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς τους μαρτυρία. Η έγγραφη ένορκη μαρτυρία, αντιπαραβάλλεται με τα τεκμήρια που τη συνοδεύουν ενώ αποτιμάται επίσης η πηγή γνώσεων, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, η ακεραιτότητα και προκατάληψη, η λογική συνέπεια, η συνοχή με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς[2] και η αληθοφάνεια των ισχυρισμών που προβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις. Ένεκα ακριβώς του ότι η μαρτυρία στηρίχθηκε εξ ολοκλήρου στις ένορκες δηλώσεις και σε κάποια μόνο τεκμήρια που συνοδεύουν την ένορκη δήλωση της ΜΕ1 χωρίς να υπάρξει οιαδήποτε αντεξέταση, χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στις ακόλουθες αρχές που η νομολογία έχει καθιερώσει. Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, A.C.T. Textiles v. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89 και Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383), εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρέχεται στο δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε, το Δικαστήριο, δεν δεσμεύεται να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρξε αντεξέταση, όταν σχημάτισε δυσμενή εντύπωση γι' αυτή[3]. Έχοντας συνεπώς κατά νου ότι τα στοιχεία που εξετάζονται ώστε να αποφασιστεί το αξιόπιστο ή μη της προσκομισθείσας μαρτυρίας, δεν αλλοιώνονται με αυτή τη διαδικασία, αποτιμάται το σύνολο της μαρτυρίας κατ' εφαρμογή των πιο πάνω κριτηρίων ενώ το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων των μαρτύρων συσχετίζεται βεβαίως και αντιπαραβάλλεται με τα συμπεράσματα που προκύπτουν αντικειμενικά με την υπόλοιπη μαρτυρία[4]. Καθ' ον χρόνο ο προβαίνω σε αξιολόγηση και αποτίμηση των θέσεων των εκατέρωθεν διαδίκων ουδόλως μου διαφεύγει ότι η αξιολόγηση της μαρτυρία του κάθε μάρτυρα είναι έργο παντελώς διακριτό και αποσκιρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης[5]. Σε ό,τι αφορά τη μαρτυρία του κου Παπαντωνίου σε ό,τι αφορά την καταχώρηση του Εντάλματος Εκποίησης κινητών καθώς και της κατάθεσης Μέμο αποδέχομαι τους ισχυρισμούς του ότι αυτά καταχωρήθηκαν κατόπιν οδηγιών του Εναγομένου. Αυτό είναι παραδεκτό από τον Εναγόμενο. Παραδεκτό είναι επίσης ότι καταχωρήθηκε η αίτηση μηνιαίων δόσεων και αποδέχομαι και τις θέσεις του επί των γεγονότων σε σχέση με την αίτηση αυτή. Κατά τα λοιπά όμως θα πρέπει να πω ότι η μαρτυρία του στερείται πειστικότητας. Σε ό,τι αφορά την αξίωση για τα €1.000.- αυτή στηρίζεται ως φαίνεται στο ότι ο Εναγόμενος ανέλαβε την υποχρέωση να εξοφλήσει το χρέος της πρώην συζύγου του που προκύπτει από την απόφαση (ως αυτή καταγράφει). Ποια όμως ήταν η ημερομηνία που έγινε αυτή η συμφωνία ουδόλως συγκεκριμενοποιείται. Αν κάποιος υπέθετε ότι εννοεί ότι ήταν τη μέρα που έγινε η απόσυρση του εντάλματος εκποίησης κινητών δημιουργούνται ερωτήματα γιατί αυτό δεν αναφέρεται στις επιστολές που εστάλησαν και οι οποίες ας σημειωθεί κάνουν αναφορά σε διαφορετικά ποσά κάθε φορά. Στη δε επιστολή 03/09/18 καμιά αναφορά δεν γίνεται στην ανάληψη χρέους από τον ίδιο τον Εναγόμενο παρά μόνο στο ότι εάν δε ξοφλήσει ο ίδιος το ποσό (που όφειλε η πρώην σύζυγος του) θα προχωρήσουν με την καταχώρηση εντάλματος εκποίησης κινητών εναντίον της πρώην σύζυγος του. Περαιτέρω ο Ενάγων ουδόλως σχολιάζει τη θέση του Εναγομένου η οποία εμπεριέχεται και στην Υπεράσπιση του Εναγομένου για την καταβολή ποσού 300.- όταν ο ίδιος απέσυρε το ένταλμα. Τούτο δημιουργεί κάποιες επιπλέον σκιές στη μαρτυρία του μάρτυρα για το τί ακριβώς έγινε όταν αποσύρθηκε το ένταλμα ή και πότε έγινε η συμφωνία ανάληψης χρέους. Ερχόμενη τώρα στη μαρτυρία του Εναγομένου ούτε αυτή έχει το στοιχείο της πειστικότητας των όσων εμπεριέχονται στην Ένορκη του Δήλωση. Δεν γίνεται καμιά αναφορά στις επιστολές που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του μάρτυρα της Ενάγουσας. Οι αναφορές του είναι γενικές ενώ ουδεμία απόδειξη παρουσιάζει για την ισχυριζόμενη καταβολή των €300.- ή ακόμα και γιατί δεν την επεσύναψε. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - :ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης, πέραν των ευρημάτων που καταγράφονται ανωτέρω και προκύπτουν από τα κοινώς αποδεκτά γεγονότα, ουδέν άλλο εύρημα ασφαλές μπορεί να εξαχθεί από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε. Σε ό,τι αφορά την αξίωση για τα €1.000.- σημειώνονται τα ακόλουθα: H απόφαση που έχει εκδοθεί ρητώς καταγράφει ότι η Καθ' ής η Αίτηση στην αίτηση περιουσιακών διαφορών του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας διατάσσεται να καταβάλει όχι στον Αιτητή (στην παρούσα, Εναγόμενο) €1.000.- στον δικηγόρο του αιτητή, έναντι των εξόδων της αίτησης. Δεν πρόκειται για γραφικό λάθος. Ρητώς ο μάρτυρας της Ενάγουσας καταγράφει στη μαρτυρία του ότι πρόκειται για «καθαρή» δήλωση. Περαιτέρω καταγράφει ότι επειδή είχε ο Εναγόμενος καταβάλει διάφορα ποσά για τις υποθέσεις του που χειρίστηκε το γραφείο του και συμβουλές για αυτό δεν του ζήτησε να καταβάλει το ποσό των €1.000.-. Εν συνεχεία ο μάρτυρας κάνει λόγο για ανάληψη χρέους από τον Εναγόμενο. Η αξίωση συνεπώς δεν φαίνεται να προωθείτε στη βάση της συμφωνίας παροχής υπηρεσιών από το δικηγορικό γραφείο προς τον Εναγόμενο. Αν αυτή ήταν η περίπτωση θα ελέγετο ότι δεν έχουν παρουσιαστεί στοιχεία προς τούτο. Δηλαδή ποια ήταν η αρχική συμφωνία για πληρωμή, τί πληρώθηκε ή και τί παραμένει. Τούτο όμως είναι ασαφές. Είναι ασαφές το τί ποσό συμφωνήθηκε, τί καταβλήθηκε και τί παρέμεινε όταν εξεδόθη η απόφαση εναντίον της Καθ' ής η Αίτηση. Στην απόφαση αυτή που δέχθηκε την απόφαση ήταν η πρώην σύζηγος του Εναγομένου και όχι ο Εναγόμενος. Αν ήθελε θεωρηθεί ότι η αξίωση στηρίζεται στην ανάληψη χρέους δεν υπάρχει εύρημα επί τούτου. Στην βάση τούτων συνεπώς είναι που αυτή η αξίωση απορρίπτεται. Σε ό,τι αφορά την αξίωση που στηρίζεται στην καταχώρηση της Αίτησης Έρευνας, διαφαίνεται ότι αυτή καταχωρήθηκε από την Ενάγουσα. Την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει την υπογράφει δικηγόρος. Καταχωρήθηκε και προωθήθηκε εξ ονόματος του Εναγομένου και είναι κοινώς αποδεκτό ότι δεν δόθηκαν τέτοιες οδηγίες στην Ενάγουσα από τον Εναγόμενο. Πέραν άλλων θεμάτων που μπορεί να εγείρονται, εφόσον δεν δόθηκαν οδηγίες από τον Εναγόμενο στην Ενάγουσα να καταχωρήσει την αίτηση αυτή ουδεμία συμβατική σχέση έχει υπάρξει η οποία να μπορεί να υποστηρίζει την αξίωση. Περαιτέρω εφόσον δεν έγιναν δεκτοί οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας για ανάληψη χρέους από την πλευρά του Εναγομένου δεν μπορεί να στηριχθεί η αξίωση αυτή σε οτιδήποτε άλλο έστω απομακρυσμένο και να εξεταστεί σε διαφορετική βάση. Παραμένουν όμως τα ευρήματα του Δικαστηρίου στη βάση των κοινώς παραδεκτών γεγονότων και πιο συγκεκριμένα ότι ο Εναγόμενος έδωσε εν τέλει οδηγίες στην Ενάγουσα για καταχώρηση εντάλματος εκποίησης κινητής περιουσίας και κατάθεσης μέμο επί της ακινήτου περιουσίας της πρώην συζύγου του. Οι ισχυρισμοί του περί άσκησης πίεσης παραμένουν γενικοί. Το ύψος του ποσού που αξιώνεται δεν έχει αμφισβητηθεί. Σε ότι αφορά συνεπώς τα έξοδα που προέκυψαν από την κατάθεση μέμο και την καταχώρηση του εντάλματος θεωρώ ότι η Ενάγουσα τα δικαιούται και έχει αποδείξει την αξίωση της αυτή. Κατάληξη: Σε λογική ακολουθία των όσων ανωτέρω αναπτύσσονται εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €272,42 πλέον ΦΠΑ επί του ποσού αυτού πλέον νόμιμο τόκο επί του συνόλου του ποσού από της καταχωρήσεως της αγωγής μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα ακολουθώντας τον κανόνα επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου όπως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στη κλίμακα της απόφασης. [Υπ.] ....................................... Ν. Οικονόμου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. [1] Στα πλαίσια πάντα βεβαίως των δικογραφημένων ισχυρισμών βλ. σχ. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 ΑΑΔ 24 [2] Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339 [3] βλ. Σολομωνίδης Αντωνάκης Χρ. Λτδ. και Άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και Άλλου,
(2005)1 Α.Α.Δ. 491 και Δημήτρης Σκάρος ν Πάμπου Χριστοδούλου
(1998)1 ΑΑΔ 291) [4] βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056. [5] βλ. Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο