← Κύπρος

ΦΩΤΙΟΥ ΤΛΑΣ ν. COMMERCIAL GENERAL INSURANCE LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2361/2021, 11/10/2022

ΦΩΤΙΟΥ ΤΛΑΣ ν. COMMERCIAL GENERAL INSURANCE LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2361/2021, 11/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A367 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2361/2021 Μεταξύ: ΦΩΤΙΟΥ ΤΛΑΣ Eνάγοντα και COMMERCIAL GENERAL INSURANCE LIMITED Eναγομένης Ημερομηνία: 11 Οκτωβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Α. Κλώνη για Ν. ΡΟΤΣΙΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη: καμία εμφάνιση. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγων αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες ζημιές και απώλειες που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί συνεπεία τροχαίου ατυχήματος το οποίο συνέβη στις 25/8/2021 στην Επαρχία Λευκωσίας. Η ευθύνη πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος αποδίδεται, δικογραφικά, σε τρίτο πρόσωπο στο οποίο η Εναγόμενη, κατά τον ουσιώδη ως προς την παρούσα αγωγή χρόνο, παρείχε ασφαλιστική κάλυψη. Ο Ενάγων δικογραφεί τις λεπτομέρειες αμέλειας που καταλογίζει στο τρίτο πρόσωπο και παραθέτει λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί καθώς των ειδικών ζημιών που αξιώνει. Το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε στις 22/10/

  1. Μετά την επίδοση του στην Εναγόμενη, αυτή δεν καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης. Στις 19/5/2022 καταχωρίστηκε Έκθεση Απαίτησης και αυθημερόν καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση με την οποία αξιώνεται η έκδοση απόφασης εναντίον της Εναγόμενης λόγω παράλειψης καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους της. Προς απόδειξη της υπόθεσης του Ενάγοντα καταχωρίστηκε ένορκη δήλωση του ίδιου. Ο Ενάγων, επαναλαμβάνοντας τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του, λέγει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 61 ετών, έχαιρε άκρας υγείας και ενεργητικότητας και ήταν ιδιοκτήτης της μοτοσικλέτας στην οποία επέβαινε κατά τον χρόνο του επίδικου ατυχήματος. Ένα περίπου μήνα πριν το επίδικο ατύχημα άρχισε να εργάζεται ως επαγγελματίας οδηγός λεωφορείων σε ιδιωτική εταιρεία. Από τις 26/8/21 μέχρι τις 31/10/21 βρισκόταν με άδεια ασθενείας και δεν πληρώθηκε. Παρουσίασε αναλυτική κατάσταση εισφορών και αποδοχών από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ως προς τις συνθήκες επέλευσης του επίδικου ατυχήματος, ο Ενάγων αναφέρει ότι στις 25/8/21 και περί τις 12:30 κινείτο με χαμηλή ταχύτητα με τη μοτοσικλέτα του επί λεωφόρου στην οποία αναφέρεται και καθώς προσέγγισε τα φώτα τροχαίας στη συμβολή της λεωφόρου επί της οποίας κινείτο με άλλη λεωφόρο σταμάτησε πίσω από το δεύτερο σε σειρά όχημα αφού λόγω του κόκκινου φωτεινού σηματοδότη στα φώτα τροχαίας. Όταν ξεκίνησε η κίνηση των οχημάτων επιχείρησε με προσοχή και χαμηλή ταχύτητα να προσπεράσει τα οχήματα. Προσπέρασε το δεύτερο σε σειρά όχημα και βρέθηκε πίσω από το πρώτο σε σειρά όχημα το οποίο επιχείρησε επίσης να προσπεράσει (πρόκειται για το όχημα του τρίτου προσώπου το οποίο είναι ασφαλισμένο στην Εναγόμενη και που εν τοις εφεξής θα αναφέρεται ως «ο ενεχόμενος οδηγός» και το «όχημα του ενεχόμενου οδηγού»). Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ενάγοντα, ο ενεχόμενος οδηγός, εντελώς απροειδοποίητα και χωρίς ένδειξη προειδοποιητικού φλας, έστριψε απότομα δεξιά με σκοπό να διασταυρώσει το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας σε σημείο όπου δεν επιτρεπόταν η στροφή και δεν υπήρχε πάροδος. Ο Ενάγων λέγει ότι στην απέναντι πλευρά δεν υπάρχει κάποια οδός αλλά ήταν πεζοδρόμιο που οδηγούσε στην είσοδο γυμναστηρίου. Από αυτή την κίνηση του ενεχόμενου οδηγού ο δρόμος μπροστά του έκλεισε απότομα και το όχημα του ενεχόμενου οδηγού κτύπησε την μοτοσικλέτα του με τη δεξιά του πλευρά. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Ενάγοντα, δεν υπήρχε τίποτα που να προμηνύει τον κίνδυνο που δημιούργησε ο ενεχόμενος οδηγός, ούτε υπήρχε ευχέρεια να πάρει οποιοδήποτε προληπτικό μέτρο προς αποτροπή του επίδικου ατυχήματος. Περαιτέρω, ο Ενάγων λέγει ότι, κατά το προσπέρασμα του ίδιου από δεξιά κινήθηκε και ο ίδιος πάνω σε ζωγραφιστή νησίδα αλλά το γεγονός αυτό δεν συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην πρόκληση του ατυχήματος αφού, όπως ο ίδιος αναφέρει, πήγαινε με πολύ χαμηλή ταχύτητα και ήταν πολύ προσεκτικός. Ως προς τις σωματικές βλάβες του Ενάγοντα, αναφέρει ότι από το επίδικο ατύχημα τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Εκεί υποβλήθηκε σε διαφορές εξετάσεις οι οποίες έδειξαν κατάγματα των πλευρών του αριστερά, κάταγμα αριστερής ωμοπλάτης, κάταγμα μεσότητας αριστερής κλείδας με σοβαρή παρεκτόπιση, κακώσεις άνω και κάτω άκρων, κακώσεις μαλακών μορίων, καθώς και εγκαύματα εκ τριβής στο δεξί χέρι, στους αγκώνες, στο αριστερό γόνατο και στον αστράγαλο. Επίσης, σύμφωνα με τον Ενάγοντα, το επίδικο ατύχημα του προκάλεσε εγκεφαλική διάσειση με περιτραυματική αμνησία για την οποία εξετάστηκε από νευροχειρουργό. Σε ότι αφορά τη θεραπεία στην οποία υποβλήθηκε, ο ενάγων αναφέρει ότι τοποθετήθηκε σωλήνας θωρακικής παροχέτευσης λόγω του ότι ανέπτυξε αιμοπνευμοθώρακα αριστερά. Οσον αφορά τα κατάγματα στα πλευρά, αυτά αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά με κλινοστατισμό. Το κάταγμα στη μεσότητα της κλείδας, αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με ανάρτηση του άνω άκρου και το κάταγμα στην αριστερή ωμοπλάτη αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με ακινητοποίηση. Σε ό,τι αφορά τα εγκαύματα και τις πληγές στο δεξί χέρι, στους αγκώνες, στο αριστερό γόνατο και στον αστράγαλο, γινόταν καθαρισμός, επίδεση και τακτικές αλλαγές των επιδέσμων. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο νοσοκομείο, υπέφερε όπως ο ίδιος λέει στην ένορκη του δήλωση, από πολύ έντονους πόνους για τους οποίους λάμβανε αναλγητική και παυσίπονη αγωγή. Στις 31/08/2021, του αφαίρεσαν τον σωλήνα θωρακικής παροχέτευσης με καλά αποτελέσματα. Την ίδια μέρα, έλαβε εξιτήριο από το νοσοκομείο με οδηγίες για αναλγητική αγωγή, με ανάρτηση του αριστερού άνω άκρου και με οδηγίες για επανεξέταση στα εξωτερικά ιατρεία. Όπως αναφέρει ο Ενάγων, εξήλθε από το νοσοκομείο πάνω σε αμαξίδιο με τη βοήθεια της συντρόφου του και το αριστερό του χέρι σε ανάρτηση σε ορθοπεδικό φάκελο, ενώ δυσκολευόταν πολύ στο περπάτημα και πονούσε όλο του το σώμα. Για διάστημα σαράντα τουλάχιστον ημερών, βρισκόταν σε ακινησία στο σπίτι του, βγαίνοντας από αυτό για ιατρικές επισκέψεις με τις μετακινήσεις να γίνονται πάντα με τη βοήθεια των φίλων του. Παράλληλα, λάμβανε αντιβιοτική παυσίπονη αγωγή για έναν περίπου μήνα για την αντιμετώπιση των πόνων που ένιωθε στο σώμα του. Αυτές τις σαράντα ημέρες δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί. Περαιτέρω, αντιμετώπισε και προβλήματα με τον ύπνο του, αφού όπως αναφέρει, για διάστημα δύο μηνών κοιμόταν πολύ λίγο. Στις 02/09/2021, επισκέφθηκε ορθοπεδικό χειρούργο για να λάβει δεύτερη ιατρική γνώμη. Κατόπιν εξέτασής του από τον Δρ. Ο. Αθάνατο, ορθοπεδικό χειρούργο, διαπιστώθηκε ότι το κάταγμα στον αριστερό του ώμο και στην αριστερή του κλείδα παρουσίαζε διόγκωση και προπέτεια. Η αριστερή του κλείδα παρουσίαζε δυσμορφία, υπήρχε εφίππευση των κατεαγόντων άκρων και βράχυνση της κλείδας. Ο Δρ. Ο. Αθάνατος, του σύστησε να γίνει επίδεση του ώμου για καλύτερη ακινητοποίηση του κατάγματος της κλείδας. Προς τούτο, αγόρασε ορθοπεδική ζώνη η οποία συγκρατούσε τα άνω άκρα, τον ανακούφιζε και τον βοηθούσε να φτάσει το αριστερό του χέρι σε μία καλύτερη θέση. Τη ζώνη αυτήν τη φορούσε για διάστημα δύο μηνών. Στις 9/09/2021, ο Δρ. Ο. Αθάνατος τον παρέπεμψε να προβεί σε ακτινογραφία αριστερού ώμου και κατά την κλινική εξέταση στις 29/09/2021, του έδωσε άδεια να σταματήσει να φοράει την ορθοπεδική ζώνη. Στις 07/10/2021, επισκέφθηκε ορθοπεδικό ο οποίος του έδωσε παραπεμπτικό για να ξεκινήσει φυσιοθεραπείες για την κινητικότητα του αριστερού του ώμου και του ανανέωσε την άδεια ασθενείας μέχρι τις 31/10/
  2. Περαιτέρω, ο Ενάγων αναφέρεται στις φυσιοθεραπείες στις οποίες υπεβλήθη για την κινητικότητα του αριστερού του ώμου οι οποίες συνολικά αριθμούν 51 φυσιοθεραπείες εντός και εκτός του Γενικού Συστήματος Υγείας (ΓΕΣΥ). Την 01/11/2021, επέστρεψε στην εργασία του με οδηγίες να αποφεύγει να επιβαρύνει το αριστερό του άκρο. Αναφέρει ότι είχε μεγάλο άγχος και ανησυχία να είναι προσεκτικός στις κινήσεις του, για να μην επιδεινώσει την κατάσταση του αριστερού του άκρου και εξηγεί ότι του προκαλούσε μεγάλη δυσκολία το γεγονός ότι κατά την οδήγηση των λεωφορείων έπρεπε να χρησιμοποιεί και το αριστερό του χέρι επειδή διάφοροι διακόπτες και κουμπιά βρίσκονται στην αριστερή πλευρά του οδηγού. Αυτό του προκαλούσε κούραση και πόνο στο χέρι του. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, έχει περιορισμό κινήσεων στο αριστερό του άνω άκρο λόγω της βράχυνσης των οστών της αριστερής κλείδας, δυσκολεύεται να κάνει κινήσεις που απαιτούν την ανύψωση αντικειμένων και δεν μπορεί να σηκώνει βαριά αντικείμενα. Στις 12/04/2022, επισκέφτηκε εκ νέου τον Δρ. Ο. Αθάνατο, ο οποίος τον επανεξέτασε και τον παρέπεμψε να κάνει ακτινογραφία αριστερής κλείδας και ωμοπλάτης. Παρουσίασε στο Δικαστήριο ιατρικά πιστοποιητικά που συνέταξε ο Δρ. Ο. Αθάνατος ημερομηνίας 26/11/2021 και 20/06/2022 (πρόκειται για τα Τεκμήρια 35 και 36 στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα). Σε αυτά τα Τεκμήρια καταγράφεται ότι ο Ενάγων υπέστη: - εγκεφαλική διάσειση με περιτραυματική αμνησία. - Αιμοπνευμοθώρακα αριστερά. - Πολλαπλά κατάγματα πλευρών αριστερά. - Κάταγμα αριστερής ωμοπλάτης. - Κάταγμα μεσότητας αριστερής κλείδας με σοβαρή παρεκτρόπιση. - Κακώσεις μαλακών μορίων και εγκαύματα εκ τριβής στο δεξιό χέρι και αμφότερους τους αγκώνες, αριστερό γόνατο και αστράγαλο. Ο Δρ. Ο. Αθάνατος, εξηγεί στα πιο πάνω Τεκμήρια ότι ο αιμοπνευμοθώρακας αριστερού θώρακα αντιμετωπίστηκε επιτυχώς με την τοποθέτηση σωλήνα παροχέτευσης και ο σωλήνας αφαιρέθηκε στις 31/08/2021, ότι τα κατάγματα πλευρών αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά με κλινοστατισμό, ότι το κάταγμα στη μεσότητα της κλείδας αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με ανάρτηση του άνω άκρου και ότι το κάταγμα της ωμοπλάτης αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με ακινητοποίηση. Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα τραύματα, αυτά αντιμετωπίστηκαν με χειρουργικό καθαρισμό, επίδεση και τακτικές αλλαγές τραυμάτων. Σύμφωνα με τον Δρ. Ο. Αθάνατο (με αναφορά πάντα στο περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών του Τεκμήρια 35 και 36) ο Ενάγων παρακολουθείτο σε τακτά χρονικά διαστήματα και τα συμπτώματα βελτιώνονταν σταδιακά. Ο ακτινολογικός έλεγχος στις 21/10/2021, παρουσίαζε σταδιακή πώρωση του κατάγματος της αριστερής κλείδας και του οστού της ωμοπλάτης και επιτράπηκε στον Ενάγοντα σταδιακή ακινητοποίηση του αριστερού ώμου υπό την παρακολούθηση φυσιοθεραπευτή. Περαιτέρω, ο Δρ. Ο. Αθάνατος, εξηγεί ότι η σοβαρή κάκωση του παρεκτοπισμένου κατάγματος της αριστερής κλείδας που συνοδεύετο με κάταγμα της ωμοπλάτης, προκάλεσε τη μεγαλύτερη δυσφορία αλλά και λειτουργικές επιπτώσεις στον αριστερό ώμο εκτός από την αντιαισθητική παρουσία του κατάγματος. Εξηγείται ότι λόγω της εφίππευσης των άκρων του κατάγματος, προκλήθηκε βράχυνση της κλείδας κατά 2,5 εκατοστά. Κατά την επανεξέτασή του Ενάγοντα στις 18/06/2022, ο Δρ. Ο. Αθάνατος, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 36, διαπίστωσε ότι στις 27/04/2022 ο Ενάγων υποβλήθηκε σε ακτινολογικό έλεγχο ο οποίος παρουσίαζε πλήρης πώρωση καταγμάτων αριστερής κλείδας και ωμοπλάτης. Διαπίστωσε επίσης ότι το εύρος των κινήσεων του αριστερού ώμου είχε βελτιωθεί σε κάποιο βαθμό συγκριτικά με την προηγούμενη κλινική του εξέταση αλλά εξακολουθούσε να παρουσιάζει περιορισμό σε σχέση με τον αντίστοιχο δεξιό ώμο. Περαιτέρω, καταλήγει ότι δέκα μήνες μετά το ατύχημα η κατάσταση ως προς το εύρος των κινήσεων θα πρέπει να θεωρείται μόνιμη. Σε σχέση με τις ειδικές ζημιές που αξιώνει από το Δικαστήριο, κατάθεσε δέσμη Τεκμηρίων προς απόδειξη των εξόδων στα οποία ο ίδιος έχει προβεί. Στην παρούσα υπόθεση δεν παρουσιάστηκε άλλη εκδοχή πλην της εκδοχής του Ενάγοντα, ώστε να απαιτείται από το δικαστήριο να αξιολογήσει επί διιστάμενων εκδοχών. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Wynne Barry ν. David Costaki Mavronicola, ως διαχειριστή της περιουσίας του Kωστάκη Δαυίδ Mαυρονικόλα (ανίκανου προσώπου),

(2009)1 Α.Α.Δ. 1138, όπου λέχθηκαν χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Όταν υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι αν τα γεγονότα όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο».[1] Ο Ενάγων κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζοντας τη δικογραφημένη του εκδοχή. Δεν έχει παρουσιαστεί οτιδήποτε που να εγείρει οποιαδήποτε δυσκολία ως προς την αξιοπιστία του Ενάγοντα. Στη βάση όλων των πιο πάνω, η εκδοχή του Ενάγοντα σε ότι αφορά τις συνθήκες επέλευσης του επίδικου ατυχήματος ιδωμένη και εξεταζόμενη υπό το φως του συνόλου της προσκομισθείσας μαρτυρίας, κρίνεται αξιόπιστη και συνακόλουθα, αποδεκτή. Το ίδιο ισχύει και σε ότι αφορά το μέρος της μαρτυρίας του σε σχέση με τις σωματικές βλάβες που έχει υποστεί οι οποίες υποστηρίζονται από το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών που παρουσίασε. Προς αποφυγή επανάληψης, υιοθετώ τα όσα έχω καταγράψει πιο πάνω στη σύνοψη της μαρτυρίας του Ενάγοντα σε σχέση τόσο με τις συνθήκες πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος, τις σωματικές βλάβες που του προκάλεσε και τη θεραπευτική αγωγή που ακολούθησε τα οποία καθίστανται και δικά μου ευρήματα. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Ενάγοντα, ο οποίος οφείλει να αποδείξει τους ισχυρισμούς του στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Η έννοια του ισοζυγίου των πιθανοτήτων έχει ερμηνευθεί νομολογιακά σε πολλές υποθέσεις. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).[2] Όπως έχει περαιτέρω νομολογηθεί μόνο αξιόπιστη μαρτυρία μπορεί να βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων.[3] Στη Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 218, αναφέρθηκε ότι το καθήκον επιμέλειας οδηγού οχήματος «προσδιορίζεται αντικειμενικά, είναι απρόσωπο και καθολικό, οφειλόμενο σε κάθε τρίτο, που, κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του.» Οι παράμετροι του αντικειμενικού κριτηρίου της αμέλειας οριοθετούνται από τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και όχι του τέλειου οδηγού.[4] Το καθήκον επιμέλειας κάθε οδηγού συναρτάται προς τη δυνατότητα πρόβλεψης κινδύνου. Όταν η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου στον δρόμο είναι ευλόγως εμφανής, τότε η παράλειψη λήψης μέτρου προφύλαξης συνιστά αμέλεια.[5] Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική. Ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις.[6] Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με τον χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες και παράλειψη να δει κανείς ό,τι είναι απλά ορατό συνιστά αμέλεια.[7] Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει ο Ενάγων απέσεισε το βάρος απόδειξης που είχε στους ώμους του και έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τη δικογραφημένη θέση του, ήτοι ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια του ενεχόμενου οδηγού στον οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο παρείχε ασφαλιστική κάλυψη η Εναγόμενη. Οι αποζημιώσεις που επιδικάζονται από τα Δικαστήρια πρέπει να είναι δίκαιες, λογικές και κοινωνικά αποδεκτές. Στόχος είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά χωρίς να τίθεται υπέρμετρο βάρος στον αδικοπραγούντα έτσι ώστε στο τέλος της ημέρας το Δικαστήριο να καταλήξει σε αριθμό που είναι δίκαιος και εύλογος κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης.[8] Είναι σταθερή η τάση για ελευθεροποίηση των ποσών που επιδικάζονται ως γενικές αποζημιώσεις, η οποία καταλήγει σε αύξηση τους σε σύγκριση με εκείνο που θεωρείτο το μέτρο στο παρελθόν, έτσι που να τοποθετείται μεγαλύτερη αξία στον ανθρώπινο πόνο και την αγωνία της ανικανότητας.[9] Η αυξητική βεβαίως τάση στις αποζημιώσεις δεν αποτελεί οδικό χάρτη για αιτιολόγηση παροχής αυξανόμενων ποσών σε κάθε περίπτωση.[10] Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικότητες, όπως μπορούν να εξακριβωθούν ανάλογα με τα δεδομένα κάθε περίπτωσης, με γνώμονα και την αγοραστική αξία του χρήματος κατά το χρόνο της επιδίκασης των αποζημιώσεων ως αυτοτελή παράγοντα, αλλά και ως συγκριτικό όταν το Δικαστήριο ανατρέχει σε υποθέσεις του παρελθόντος στο βαθμό που αυτές θα μπορούσε να είναι βοηθητικές.[11] Περαιτέρω, προηγούμενες επί του θέματος αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο, υπό την έννοια της αρχής του stare decisis, αλλά παρέχουν καθοδήγηση, γιατί κάθε περίπτωση διαφέρει ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε υπόθεσης.[12] Η συνήγορος του Ενάγοντα εισηγήθηκε ότι το ποσό των €40,000 αποτελεί εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις αποζημίωση για τον Ενάγοντα. Υπό το πρίσμα των πιο πάνω, εξετάζοντας το ζήτημα της απόδοσης γενικών αποζημιώσεων προς τον Ενάγοντα, έχω αντλήσει καθοδήγηση, στο βαθμό και υπό την έννοια που περιγράφεται ανωτέρω, από προηγούμενες αποφάσεις οι οποίες αφορούσαν παρόμοιους τραυματισμούς, άλλοτε πιο σοβαρούς και άλλοτε λιγότερο σοβαρούς από την παρούσα υπόθεση.[13] Η υπόθεση Προέστος ν. Προδρόμου κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 326/2011, 12/4/2017, παρουσιάζει ομοιότητες με την υπό κρίση υπόθεση. Στην υπόθεση Προέστος (ανωτέρω), επιδικάστηκε πρωτόδικα ποσό ύψους €30.000 το οποίο κατ' έφεση κρίθηκε υπερβολικό και μειώθηκε σε €18.000. Ο Ενάγων στην υπόθεση Προέστος ήταν κατά το χρόνο του ατυχήματος 64 ετών και ράπτης στο επάγγελμα. Υπέστη συντριπτικό ενδοαρθρικό κάταγμα κάτω πέρατος κερκίδας δεξιά στο οποίο έγινε ανάταξη με τοπική αναισθησία και τοποθέτηση νάρθηκα πηχεοκαρπικού. Ο νάρθηκας αφαιρέθηκε στις 9.5.2006 με χορηγηθείσα άδεια ασθενείας μέχρι τον Αύγουστο του ιδίου έτους. Υπήρχε μόνιμη ζημιά διότι το εύρος της κίνησης έχει μειωθεί με αποτέλεσμα ο εφεσίβλητος να μην μπορούσε πλέον να εκτελεί την εργασία του ως ράπτης με επιτυχία. Ο εφεσίβλητος υπεβλήθη σε φυσιοθεραπεία για τους τραυματισμούς του. Περαιτέρω είχε παρουσιάσει ήδη μετατραυματική οστεαρθρίτιδα και υπέστη επίσης κάταγμα στέρνου για το οποίο τοποθετήθηκε κολάρο για μια εβδομάδα. Αφού έλαβα υπόψη μου το είδος των τραυματισμών του Ενάγοντα, τις σωματικές βλάβες και συνέπειες στην κατάσταση της υγείας του καθώς και τον πόνο και την ταλαιπωρία του από το επίδικο ατύχημα όπως αυτά προκύπτουν από τα ευρήματα του Δικαστηρίου κρίνω ως εύλογο και δίκαιο το ποσό των €20,000 ως γενικές αποζημιώσεις, το οποίο και επιδικάζω. Σε ότι αφορά τις ειδικές αποζημιώσεις, αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι οι ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει όχι μόνο να εξειδικεύονται στα δικόγραφα, αλλά και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα, σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία.[14] Στην απόφαση Ζήνων Μερκής Λτδ ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1923, λέχθηκαν χαρακτηριστικά τα ακόλουθα : «ο Ενάγοντας βαρύνεται με την υποχρέωση να αποδείξει με καθαρή μαρτυρία τα κονδύλια που διεκδικεί ως ειδική ζημία.» Στην υπό κρίση υπόθεση ο Ενάγων απέδειξε με θετικό τρόπο ποσό ύψους €7.304,33 και συνεπώς, αυτό το ποσό μπορεί να επιδικαστεί στον Ενάγοντα. Όσον αφορά τον τόκο που δικαιούται ο Ενάγων σχετικές είναι οι υποθέσεις Φοινικαρίδης κ.α. ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475 και Καμπούρης ν. Εταιρείας Βιοχρώμ Λτδ
(2005)1 (Β) ΑΑΔ
  1. Έχει τονισθεί ότι ένας παράγοντας που δεν μπορεί να παραγνωριστεί, είναι ο τρόπος με τον οποίο προωθείται η αγωγή προς εκδίκαση αφού μια αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της, μπορεί να έχει ως επακόλουθο τον περιορισμό της χρονικής έκτασης καθορισμού του τόκου. Στην υπό κρίση υπόθεση το αγώγιμο δικαίωμα γεννήθηκε στις 25/8/21, το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε στις 22/10/2021 και η Έκθεση Απαίτησης στις 19/5/
  2. Δεν διαπιστώνεται υπό αυτές τις περιστάσεις οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώριση του κλητηρίου εντάλματος σε συνάρτηση με τον χρόνο γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος. Συνακόλουθα, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης ως ακολούθως: (α) για το ποσό των €20,000 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων πλέον νόμιμο τόκο από 25/8/2021 μέχρι εξόφλησης και, (β) για το ποσό €7.304,33 υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων με νόμιμο τόκο από 25/8/2021 μέχρι εξόφλησης μειωμένου όμως κατά το ήμισυ.[15] Τα έξοδα, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σχετικές επίσης είναι και οι αποφάσεις στις υποθέσεις R.C.K. Sports Ltd. v. Personal Advertising Ltd.
(1996)1 Α.Α.Δ. 1074 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Γιώργου Οικονόμου, Π. Ε. 335/2009, ημερ. 17/10/2014. [2] Μαρσέλ ν. Λαϊκής
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, Phipson on Evidence, 14th Edition, para 4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ 614, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Βaloise Insurance Co Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275 και Tekinder Pal κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551. [3] Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614, [4] Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202, Ξιπτέρα ν. Κυπριανού
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1696, και Κουμής ν. Χίνη
(2000)1 Α.Α.Δ. 383. [5] Μιχαήλ Φοινικαρίδης κ.ά. ν. Γεωργίου Λάμπρου Γεωργίου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475. [6] Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R. 188. [7] Νικολαΐδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R. 78. [8] Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 C.L.R. 789, Lankuntis v. Νικόλα
(2002)1Β Α.Α.Δ 1128, Jamal Ismail v. Μιχαήλ Αντωνίου κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 333/2009, ημερομηνίας 12.2.2014, ECLI:CY:AD:2014:A107, [9] Μαυροπετρή ν. Γεωργίου Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66, 74 - 75. [10] Σπύρος Μελάς και Ελένη Λτδ ν. Πολίτη
(2003)1 Α.Α.Δ. 590 [11] Fysko v. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1014, 1029. [12] Γιαννάκης Ερωτοκρίτου κ.ά. v. Καραολή
(1998)1 Α.Α.Δ. 445. [13] Κυριάκου ν. Σάββα
(2012)1 Α.Α.Δ. 1810, ANDREAS V VRONDIS & SONS (CONSTRUCTIONS) LTD ν. ΣΟΦΟΚΛΗ ΠΑΠΑΛΕΟΝΤΙΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. 189/2011, 15/5/2017, Ανδρέας Προέστος ν. Στέφανου Προδρόμου κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 326/2011, 12/4/2017 , Αποστολίδη ν. Ζούλη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1695, Hasan Constantin ν. Γεώργιου Αντωνιάδη
(2004)1 ΑΑΔ 1701, Θεοδώρου ν. Βασιλείου
(2007)1 Α.Α.Δ. 1192, Αρετούλα Μερακλή κ.ά. v. Α. Ταλιώτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1148, Χαραλάμπους Κασιάνα ν. Γιαννάκη Αναστασιάδη
(2003)1 ΑΑΔ 1709, Κωνσταντινίδης v. Δ. Ζαχαρίου
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 733, Κεζαρίδης ν. Κωνσταντινου
(2007)1 (Β) ΑΑΔ 1373, Pούμπας Γεώργιος ν. Nάσου Mακρυγιάννη και Άλλης
(2011)1 Α.Α.Δ. 1129, Χριστίνα Ιωαννίδου ν. Τάσος Αναστασίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 15/2011, 11/9/2017, ECLI:CY:AD:2017:A288, Αλέξης Χριστοφίνης ν. Στέλλας Φραντζή, Πολιτική Έφεση ΑΡ. 328/2011, 31/5/2017, ECLI:CY:AD:2017:A202, Στεφάνου v. Αντωνίου, Πολιτική Έφεση Αρ. 508/12, ημερομηνίας 17 Δεκεμβρίου, 2018, ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ν. ΓΕΡΜΑΝΟΥ, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 247/2013, 7/4/2020, ΣΟΦΙΑ ΣΠΥΡΟΥ ν. ΝΙΚΟΛΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΒΙΩΣΑΣΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 29/12, 2/4/2018 [14] Κυριάκου Αθανασίου v. Δάφνης Ορφανίδου Πολιτική Έφεση Αρ. 73/11, 16 Δεκεμβρίου, 2015, Ηρακλέους ν. Σκάφους Νίκη, Αγωγή Ναυτοδικείου 92182
(1994)1 Α.Α.Δ. 510, Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239 και Παναγιώτου ν. Φραγκέσκου
(1999)1 Α.Α.Δ. 687. [15] Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 475 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.