ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΝΤΕΛΗ κ.α., Αρ. Αιτήσεως: 212/2020, 31/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A374 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Αιτήσεως: 212/2020 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Αιτήτριας -και-
- ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΝΤΕΛΗ
- ΣΤΕΛΛΑΣ ΛΑΜΠΗ
- ΜΑΡΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ
- ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα. Καλλή για ΚΑΛΛΗΣ & ΚΑΛΛΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η αίτηση 2: κ. Χρυσάνθου για Αντρέας Θ. Γιάγκου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 09/07/2020 (η Αίτηση), η Αιτήτρια εξαιτείται την καταχώριση και εγγραφή προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας της Διαιτητικής Απόφασης ημερομηνίας 15/01/2008 (η Διαιτητική Απόφαση). Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ανδρέου. Ο Ανδρέου αναφέρει ότι είναι υπάλληλος στην Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, η οποία, δυνάμει σχετικής συμφωνίας, ενεργεί για λογαριασμό της Αιτήτριας και η οποία έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της τελευταίας, μεταξύ των οποίων και του δανείου με τις συναφείς εξασφαλίσεις που αφορά η υπό κρίση Αίτηση. Αφού αναφέρεται στα καθήκοντα του και στην εξουσιοδότηση του από την Altamira και την Αιτήτρια να προβεί στην ρηθείσα ένορκη δήλωση καθώς και στην πηγή της γνώσης του σε σχέση με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται σε αυτήν, παραθέτει το ιστορικό των συγχωνεύσεων και μετονομασιών που αναφέρει ότι ακολούθησαν της Διαιτητικής Απόφασης, εξηγώντας, έτσι, την μεταφορά των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού που μεσολάβησε και την διαδοχή της Αιτήτριας (μεταξύ άλλων) σε όλα ανεξαιρέτως τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Καταστηματαρχών Κύπρου Λτδ. Η Διαιτητική Απόφαση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση Ανδρέου. Από το περιεχόμενο της προκύπτει ότι αυτή αφορά την διαφορά μεταξύ του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Καταστηματαρχών Κύπρου Λτδ και του Καθ' ου η αίτηση 1 ως πρωτοφειλέτη καθώς και των Καθ' ων η αίτηση 2 - 4 αλλά και άλλων 2 προσώπων ως εγγυητών σε σχέση με απαίτηση ενός γραμματίου (με αριθμό 40066) για το ποσό των €5.383,55 (κεφάλαιο) και τόκο προς 9% ετησίως από 1/1/2008 μέχρι εξοφλήσεως. Προκύπτει, επίσης, από το περιεχόμενο της Διαιτητικής Απόφασης, ότι, πλην ενός εκ των εγγυητών (ο οποίος απεβίωσε), επιδόθηκε ειδοποίηση στον πρωτοφειλέτη και στους υπόλοιπους εγγυητές (περιλαμβανομένης και της Καθ' ης η αίτηση 2), οι οποίοι δεν παρουσιάστηκαν κατά την ακρόαση της διαιτησίας, και καταγράφεται σε αυτήν η απόφαση του διαιτητή όπως το πιο πάνω Γραμμάτιο και οι τόκοι καθώς και τα έξοδα (ύψους €120) πληρωθούν αλληλεγγύως από τα πρόσωπα που ειδοποιήθηκαν αλλά δεν παρουσιάστηκαν στην διαδικασία της διαιτησίας. Περαιτέρω, ο Ανδρέου αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι η Διαιτητική Απόφαση γνωστοποιήθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 1 στις 20/05/2009, στην Καθ' ης η αίτηση 2 στις 21/05/2009 και στους Καθ' ων η αίτηση 3 και 4 στις 15/05/2009 και επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 την εν λόγω γνωστοποίηση. Αναφέρει, ακόμα, ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε εντός 21 ημερών από την ημερομηνία της προς την Καθ' ης η αίτηση γνωστοποίησή της, και ότι ουδέν ποσό μέχρι σήμερα πληρώθηκε. Η Αίτηση παρέμεινε προς εκδίκαση μόνο σε σχέση με την Καθ' ης η αίτηση 2[1], η οποία καταχώρισε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, που υποστηρίζεται από ένορκη της δήλωση, προβάλλοντας 7 λόγους ένστασης. Αναλύοντας ουσιαστικά τους λόγους ένστασης, αναφέρει η ομνύουσα ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν της γνωστοποιήθηκε, ούτε της επιδόθηκε και ποτέ δεν έλαβε γνώση της παρά μόνο με την επίδοση της Αίτησης. Αναφέρει, περαιτέρω, ότι η φαινόμενη υπογραφή επί του Τεκμηρίου 2 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση Ανδρέου αναφορικά με το ζήτημα της γνωστοποίησης δεν είναι η υπογραφή της και ότι πρόκειται για πλαστογραφία. Προβάλλει, ακόμα, παράπονα τόσο για την νομιμότητα της διαδικασίας διαιτησίας, αναφέροντας ότι ουδέποτε της επιδόθηκε οποιαδήποτε παραπομπή σε διαιτησία, όσο και για την εγκυρότητα της Διαιτητικής Απόφασης, αναφέροντας ότι αυτή δεν είναι δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη ούτε φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης, ενώ προβάλλει επίσης ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν μπορεί να εγγραφεί για τον επιπρόσθετο λόγο ότι υπάρχει πλαστογραφία της υπογραφής της στην σύμβαση δανείου και στην εγγύηση καθώς και για το λόγο ότι οι Αιτητές κωλύονται να διεκδικούν την εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης λόγω του ότι, εξ υπαιτιότητας τους, έχει παρέλθει υπέρμετρη και παράλογη καθυστέρηση. Όσον αφορά την Καθ' ης η αίτηση 2, η διαδικασία στην υπό κρίση Αίτηση διεξήχθη στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε εκ των ενόρκως δηλωσάντων, και η ακρόασή της περιορίστηκε σε αγορεύσεις, με τις οποίες η κάθε πλευρά επιχειρηματολόγησε προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων της. Το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν.22/1985 (ο Νόμος), προνοεί ότι, όταν εγείρεται οποιαδήποτε διαφορά, ως είναι και αυτή στην παρούσα υπόθεση, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή άλλο από τα εμπλεκόμενα σε αυτήν πρόσωπα στον Έφορο, ο οποίος μπορεί να την παραπέμψει προς επίλυση σε διαιτησία (άρθρα 52
(1)και
(2)του Νόμου). Προνοεί, επίσης, ότι οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή, δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης (άρθρο 52
(4)του Νόμου). Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου (άρθρο 52
(5)του Νόμου). Σύμφωνα με την σχετική επί του θέματος νομολογία, σε αιτήσεις για εγγραφή διαιτητικής απόφασης, όπως η παρούσα, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε θέματα αναγόμενα στην ουσία της διαφοράς ή στην ορθότητα της διαιτητικής απόφασης[2], αφού τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξεταστούν μόνο στο πλαίσιο έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52
(4)του Νόμου. Είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και έχει γνωστοποιηθεί στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται αλλά δεν έχει εφεσιβληθεί εντός της νομοθετικά προβλεπόμενης προθεσμίας των 21 ημερών από την ημερομηνία της ρηθείσας γνωστοποίησής της, καθώς και ότι η αίτηση για εγγραφή της εν λόγω απόφασης επιδόθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται για να λάβει γνώση. Εν προκειμένω, τόσο η κανονικότητα της διαδικασίας που ακολουθήθηκε στο πλαίσιο της διαιτησίας, κατά πόσο δηλαδή επιδόθηκε οποιαδήποτε παραπομπή σε διαιτησία στην Καθ' ης η αίτηση 2, όσο και η εγκυρότητα των εγγράφων που την αφορούν (και ειδικότερα όσον αφορά την γνησιότητα της υπογραφής της Καθ' ης η αίτηση 2 στη σύμβαση δανείου και εγγύησης) αλλά και η εγκυρότητα της Διαιτητικής Απόφασης με αναφορά στο κατά πόσο αυτή είναι δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη, τα οποία εγείρονται με την ένσταση, είναι ζητήματα που θα μπορούσαν να απασχολήσουν το Δικαστήριο εάν εξέταζε έφεση κατά της Διαιτητικής Απόφασης, όχι όμως στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης για εγγραφή της. Επομένως, οι θέσεις αυτές της Καθ' ης η αίτηση 2, δεν μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης. Ούτε αποτελεί παράμετρο που θα μπορούσε να επηρεάσει την τύχη της Αίτησης η προβαλλόμενη, από πλευράς Καθ' ης η αίτηση 2, υπέρμετρη καθυστέρηση στην δρομολόγηση της διαδικασίας εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης (βλ. Στυλιανού ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δευτεράς - Ανάγυιας, Πολ. Έφεση 92/14 ημ. 22/04/2021, ECLI:CY:AD:2021:A168). Επομένως, η επί του προκειμένου θέση της Καθ' ης η αίτηση 2 ότι η Αιτήτρια κωλύεται εξαιτίας της καθυστέρησης να διεκδικεί την εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται ως αβάσιμη. Όπως εξίσου αβάσιμη κρίνεται και η θέση που, κατά τρόπο γενικό, προβάλλεται από πλευράς Καθ' ης η αίτηση 2 ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Η Διαιτητική Απόφαση (Τεκμήριο 1) αναφέρει στον τίτλο της τη νομική βάση επί της οποίας ενήργησε ο διαιτητής, αναγράφεται σε αυτήν το όνομά του και φαίνεται η υπογραφή του, υπάρχει ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, αναφέρονται σε αυτήν τα μέρη της διαφοράς και η ιδιότητα τους καθώς και ποια ήταν η απαίτηση που αφορούσε η ρηθείσα διαιτητική διαδικασία και πού αυτή εδραζόταν, γίνεται αναφορά στους οφειλέτες που ειδοποιήθηκαν και ότι αυτοί δεν παρουσιάστηκαν κατά την ακρόαση της διαιτησίας ενώ καταγράφεται, τέλος, με σαφήνεια η απόφαση του διαιτητή και ο τρόπος επιδίκασης των εξόδων. Είναι, συναφώς, η κρίση του Δικαστηρίου ότι η Διαιτητική Απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Αναφορικά με το ζήτημα της επίδοσης της Αίτησης στην Καθ' ης η αίτηση 2, προκύπτει από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 13/08/2020 που έχει καταχωρηθεί στο φάκελο της υπόθεσης ότι η Αίτηση επιδόθηκε την προηγούμενη μέρα (12/08/2020) προσωπικά στην Καθ' ης η αίτηση 2, η οποία στη συνέχεια εμφανίστηκε δια δικηγόρου στην παρούσα διαδικασία καταχωρώντας ένσταση. Υπό τις δοσμένες αυτές περιστάσεις, καταλήγω ότι Αίτηση επιδόθηκε δεόντως στην Καθ' ης η αίτηση 2. Όσον αφορά το ζήτημα της γνωστοποίησης της Διαιτητικής Απόφασης, η θέση της Αιτήτριας είναι ότι η Διαιτητική Απόφαση γνωστοποιήθηκε στην Καθ' ης η αίτηση 2 στις 20/05/2009, σύμφωνα με το έγγραφο που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2[3]. Στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση 2 υπάρχει άρνηση αυτής της θέσης και προβάλλονται παράλληλα ισχυρισμοί που αντικρούουν τόσο το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 αλλά και τους ισχυρισμούς του Ανδρέου στην ένορκη του δήλωση. Αυτό που εν προκειμένω έχει σημασία είναι αν η Διαιτητική Απόφαση γνωστοποιήθηκε στην Καθ' ης η αίτηση 2 (άρθρο 52
(4)του Νόμου), αφού όμως δεν εγείρεται ζήτημα γνωστοποίησης με οποιοδήποτε άλλο τρόπο παρά μόνο με βάση το Τεκμήριο 2, το πιο πάνω ζήτημα περιορίζεται στο κατά πόσο η Διαιτητική Απόφαση είχε γνωστοποιηθεί στην Καθ' ης η αίτηση 2 στις 21/05/2009 με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
- Για το πιο πάνω ζήτημα, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του δύο αντικρουόμενες θέσεις, οι οποίες υποστηρίζονται με ένορκη μαρτυρία. Η θέση ότι η Διαιτητική Απόφαση γνωστοποιήθηκε στην Καθ' ης η αίτηση 2 υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση Ανδρέου και, πρόδηλα, στηρίζεται στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, εφόσον ο ομνύοντας δεν αναφέρει και δεν προκύπτει από το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης ότι είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στα γεγονότα, κατά την εποχή που διαδραματίστηκαν, ούτε αποκαλύπτει πώς προέκυψε το Τεκμήριο 2 με τη μορφή που αυτό τελικώς έχει και, ειδικότερα, πώς και κάτω από ποιες περιστάσεις τέθηκε στο μέρος της υπογραφής παραλήπτη εκείνη που φαίνεται δίπλα από την αναφορά του ονόματος της Καθ' ης η αίτηση 2, για την οποία ο ομνύοντας, εν πάση περιπτώσει, δεν ισχυρίζεται ότι είναι η υπογραφή της. Η θέση ότι η Διαιτητική Απόφαση δεν γνωστοποιήθηκε στην Καθ' ης η αίτηση 2 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ιδίας, με την οποία αναφέρει ότι δεν της επιδόθηκε και ποτέ δεν έλαβε γνώση της Διαιτητικής Απόφασης παρά μόνο με την επίδοση της Αίτησης, αναφέροντας παράλληλα ότι η υπογραφή επί του Τεκμηρίου 2 δεν είναι δική της και ότι πρόκειται για πλαστογραφία. Οι ισχυρισμοί αυτοί της Καθ' ης η αίτηση 2 είναι ουσιαστικοί, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την Αιτήτρια και απαντούν, αντικρούοντας τις εξ αντιθέτου θέσεις και στοιχεία που προέβαλε η Αιτήτρια. Η Δ.48 Θ.4 προνοεί ότι η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.
- Στην Thinking Steel International BV v. Caramondani Bros Public Co Ltd
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460 αναφέρεται ότι: «Η Δ.48 θ.4, δίδει την κατεύθυνση αντίκρισης εξέτασης αιτήσεων βασιζομένων σε ενόρκους δηλώσεις. Τα αμφισβητούμενα γεγονότα επιβάλλεται ν' αποδεικνύονται από το διάδικο που τα επικαλείται. (βλ. Iacovou Bros. v. Fashionwise Ltd
(2000)1(B) Α.Α.Δ. 1377). Η απόδειξη των αναγκαίων γεγονότων απαιτείται στο βαθμό και στην έκταση που το βάρος απόδειξης επιβάλλει (βλ. Λευκίδου ν. Κανναουρίδη
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 528)». Περαιτέρω, στην Iacovou Bros. v. Fashionwise Ltd
(2000)1(B) Α.Α.Δ. 1377 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier K.G. [1989] 1(E) A.A.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou [1992] 1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ'ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης.» Υπό τις δοσμένες περιστάσεις, εφόσον το ζήτημα της γνωστοποίησης της Διαιτητικής Απόφασης στην Καθ' ης η αίτηση 2, όπως προσδιορίστηκε στα γεγονότα της υπόθεσης σε συνάρτηση με το Τεκμήριο 2, κατέστη επίδικο, ο προσφερόμενος τρόπος για την Αιτήτρια (η οποία είχε το βάρος να αποδείξει τη θέση της, ικανοποιώντας το Δικαστήριο ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης) ήταν η αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας περί της αντίθετης θέσης για να προσπαθήσει να την διαψεύσει. Μήτε η Καθ' ης η αίτηση 2 αιτήθηκε την αντεξέταση του Ανδρέου, αλλά αυτή δεν είχε το βάρος απόδειξης, οι δε ισχυρισμοί με τους οποίους αντίκρουσε τις εξ αντιθέτου θέσεις και στοιχεία που προέβαλε η Αιτήτρια, παρέμειναν χωρίς αμφισβήτηση. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι η Διαιτητική Απόφαση γνωστοποιήθηκε στην Καθ' ης η αίτηση
- Όπως προειπώθηκε, η γνωστοποίηση της Διαιτητικής Απόφασης και η πάροδος 21 ημερών χωρίς αυτή να εφεσιβληθεί, συνιστούν απαραίτητες προϋποθέσεις οι οποίες, ασφαλώς, θα έπρεπε να πληρούνταν κατά το χρόνο υποβολής της Αίτησης για να μπορούσε η Αιτήτρια να εξασφάλιζε με την παρούσα την εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης στο Δικαστήριο σε σχέση με την Καθ' ης η αίτηση
- Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση 2 και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο (Υπ.) ......... Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σημειώνεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 3 δεν εμφανίστηκαν στην παρούσα διαδικασία και, έτσι, εκδόθηκε σε σχέση με αυτούς διάταγμα ως η Αίτηση στις 07/10/2020, ενώ η Αίτηση αποσύρθηκε από την Αιτήτρια σε σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση
- [2] Βλ. Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολ. Έφεση 357/2008 ημ. 11/04/2012, Χριστοφή ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, Πολ. Έφεση 87/11 ημ. 20/06/2014, ECLI:CY:AD:2014:A413, Μιχαηλίδη κ.α. ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Πέγειας, Πολ. Έφεση 477/2012 ημ. 27/06/2018, ECLI:CY:AD:2018:A311, Παπαγεωργίου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς, Πολ. Έφεση 192/2013 ημ. 19/07/2019, ECLI:CY:AD:2019:A327 και άλλες. [3] Στο Τεκμήριο 2 αναφέρεται ότι: «Δηλώνω με το παρόν ότι μου έχει γνωστοποιηθεί γραπτώς η απόφαση του Διαιτητή κου Σωτήρη Ευαγγέλου ημερομηνίας 15/01/2008 σχετικά με την διαφορά μεταξύ μου και της πιο πάνω Εταιρείας», ακολουθεί η αναφορά στον αριθμό του Γραμματίου και αναγράφονται στη συνέχεια με αριθμητική σειρά τα ονόματα των χρεωστών, στα οποία περιλαμβάνεται και το όνομα της Καθ' ης η αίτηση 2, δίπλα από το οποίο υπάρχει μία υπογραφή στο μέρος του παραλήπτη και η ημερομηνία 21.5.
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο