← Κύπρος

ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αίτηση - Έφεση: 302/2022, 5/9/2022

ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αίτηση - Έφεση: 302/2022, 5/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A357 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αίτηση - Έφεση: 302/2022 (i-justice) Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), όπως τροποποιήθηκε και Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Αιτητή/Εφεσείοντα και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητων Ημερομηνία: 5/9/2022 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή- Εφεσείοντα: κ. Κ. Μαυρόκωστας για Κ. ΜΑΥΡΟΚΩΣΤΑΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους: κα. Α Λουκαρή για ΔΡ. Κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση - Έφεση η οποία καταχωρίστηκε στις 29/7/22, ο Αιτητής - Εφεσείων (στο εξής ο Εφεσείων) επιδιώκει την έκδοση διατάγματος με το οποίο να παραμερίζονται και/ή να ακυρώνονται οι ειδοποιήσεις πλειστηριασμού υπό τον τύπο «ΙΑ» και «ΙΒ» που επιδόθηκαν στον Αιτητή με σκοπό τη διάθεση τεσσάρων ενυπόθηκων ακινήτων, οι λεπτομέρειες των οποίων καταγράφονται στις ρηθείσες ειδοποιήσεις. Περαιτέρω, επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται ή/και να ακυρώνεται ο πλειστηριασμός των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων ο οποίος είναι προγραμματισμένος στις 07/09/

  1. Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα άρθρα 27, 36, 44, 44Α - 44ΙΑΑ, 44ΙΓ, 44ΙΕ, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015, Κ.Δ.Π.185/2015, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.224 ως έχει τροποποιηθεί, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, άρθρα 1-18, Επί των Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Προστασία Αγοραστών) Κανονισμοί, Κ.Δ.Π. 298/2015, κανονισμός 2, στη Δ.39, Δ.48, θ.θ.1-9, 8 και 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις Αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις ενυπάρχουσες και/ή εγγενείς και/ή συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Προβάλλονται 5 λόγοι έφεσης οι οποίοι συνοψίζονται ως ακολούθως: Η διαδικασία για πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων διά μέσω πλειστηριασμού που ακολουθήθηκε είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη ένεκα του ότι οι ειδοποιήσεις υπό τον Τύπο «ΙΑ» και «ΙΒ», δεν αποστάλθηκαν διά συστημένου ταχυδρομείου αλλά διά ιδιώτη επιδότη, η διαδικασία για πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων διά μέσω πλειστηριασμού που ακολουθήθηκε είναι παράνομη και/ή παράτυπη καθότι τα μέρη ήταν σε συνεχείς διαπραγματεύσεις για σκοπούς αναδιάρθρωσης και η σχετική σύμβαση δανείου είναι αντικείμενο δικαστικής διαμάχης μεταξύ των μερών στην αγωγή υπ' αριθμό 2572/2020 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την παρούσα διαδικασία να έχει ως στόχο την επιβολή πίεσης στον Αιτητή. Η υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα (στο εξής ο Γεωργίου και η Ένορκη Δήλωση Γεωργίου). Ο Γεωργίου υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους Έφεσης. Περαιτέρω, αναφέρει ότι με τους Εφεσίβλητους είχε συνάψει στις 17/02/2009 συμφωνία δανείου για το ποσό των €90.000 και προς εξασφάλιση του εν λόγω δανείου είχε υπογραφεί, μεταξύ άλλων, υποθήκη επί των 4 ακινήτων που αποτελούν το αντικείμενο της εκκρεμούσας διαδικασίας πλειστηριασμού. Λέγει ότι ενόψει οικονομικών και άλλων δυσκολιών, το δάνειο δεν ήταν εφικτό να εξυπηρετείται κανονικά και δημιουργήθηκαν καθυστερήσεις. Περαιτέρω, λέγει ότι στις 21/09/2021 του επιδόθηκε από ιδιώτη επιδότη, ειδοποίηση υπό τον Τύπο «ΙΒ» η οποία τον καλούσε να προβεί σε εκτίμηση των ενυπόθηκων ακινήτων και στις 27/06/2022 του επιδόθηκε από ιδιώτη επιδότη, ειδοποίηση υπό τον Τύπο «ΙΑ» η οποία αναφέρεται σε εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων με δημόσιο ηλεκτρονικό πλειστηριασμό στις 07/09/2022 και ώρα 10.00 π.μ. στην Ιστοσελίδα Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού www.eauction-cy.com. Οι Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι καταχώρισαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης στην υπό κρίση Αίτηση στις 9/8/22 (στο εξής η Ένσταση) η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας του κ. Ανδρέα Ανδρέου (στο εξής ο Ανδρέου και η Ένορκη Δήλωση Ανδρέου). Προβάλλονται 10 λόγοι Ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται ως ακολούθως: - Η αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ώστε να επιτραπεί η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. - Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, θα παραβιάσει το δικαίωμα των Kαθ' ων η Αίτηση να πωλήσουν τα ενυπόθηκα ακίνητα. - Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν ακολουθήσει ορθά και νομότυπα τη διαδικασία που ρυθμίζεται από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, εκδίδοντας και επιδίδοντας δεόντως όλες τις σχετικές ειδοποιήσεις. - Ο Αιτητής δεν έχει προσέλθει ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν κλίνει υπέρ της έγκρισης της αίτησης. - Ο Αιτητής κωλύεται και/ή εμποδίζεται λόγω της συμπεριφοράς του και/ή λόγω καταχωρίσεων σε έγγραφα από του να προωθεί την παρούσα αίτηση και να αξιώνει τις επίδικες θεραπείες. Η ένσταση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα άρθρα 5, 21, 27, 44Α έως 44ΙΑΑ, 44Γ, 44ΙΕ, 44ΙΣΤ, 44ΚΣΤ και 45 και στα παραρτήματα αυτών, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ185/2015, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ 224 και ειδικότερα στα άρθρα 80 και 81, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στον περί Τόκου Νόμο του 1977 (Ν 2/1977), στον Περί Πώλησης Διαδικαστικό Κανονισμό, Κ. 547/1923, στα άρθρα 78-80 του περί Συμβάσεων Νόμου (Κεφ.149), στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ) και δη στο άρθρο 6 και στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου, στα άρθρα 21,29,31,32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985, Ν22/85 (ως αυτός έχει τροποποιηθεί), στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, Δ.39, Δ.48, Δ.64, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη νομολογία επί του θέματος και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Στην Ένορκη Δήλωση Ανδρέου επαναλαμβάνονται και υιοθετούνται οι λόγοι ένστασης. Σύμφωνα με τον Ανδρέου, όλες οι ειδοποιήσεις επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα με ιδιώτη επιδότη και σύμφωνα με τη νομική συμβουλή που έλαβε, η Εφεσίβλητη άσκησε νόμιμα , νομότυπα και καλή τη πίστη τα δικαιώματα τους όπως αυτά προβλέπονται από τη σχετική νομοθεσία. Κατά το στάδιο της ακρόασης της υπό κρίση Αίτησης αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται.[1] Επισημαίνω ωστόσο, ότι τα επιχειρήματα αμφότερων των πλευρών υπήρξαν, σε όλη τους την εμβέλεια, αντικείμενο σκέψης και προβληματισμού από το Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη ειδικής επίκλησης τους.[2] Από το ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό προκύπτει ότι ο τρόπος με τον οποίο έχει διενεργηθεί η επίδοση της ειδοποίησης τύπος Ι και ΙΑ στην υπό εξέταση περίπτωση αποτελεί κοινώς αποδεκτό και μη αμφισβητούμενο γεγονός. Ειδικότερα, όπως καθίσταται σαφές από το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό αυτές επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα με ιδιώτη επιδότη. Οι Εφεσίβλητοι μέσω της Ένορκης Δήλωσης Ανδρέου ευθαρσώς δηλώνουν ότι η επίδοση πραγματοποιήθηκε με ιδιώτη επιδότη και προς τούτο κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια 4 και 5 στην Ένσταση αντίγραφα των σχετικών ενόρκων δηλώσεων του ιδιώτη επιδότη. Περαιτέρω, δεν υπήρξε οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι είχαν αποσταλεί οι ρηθείσες ειδοποιήσεις δια συστημένου ταχυδρομείου ούτε υπήρξε ισχυρισμός ότι έγινε οποιαδήποτε τέτοια προσπάθεια η οποία δεν κατέστη εφικτή πριν λάβει χώρα η επίδοση με ιδιώτη επιδότη. O Εφεσείων επιδιώκει τον παραμερισμό της ειδοποίησης τύπος ΙΑ αφού, μεταξύ άλλων, αμφισβητεί το νομότυπο της επίδοσης της ρηθείσας ειδοποίησης. Σχετική επί του επίμαχου ζητήματος είναι η διάταξη του άρθρου 44ΙΕ στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/1965 (στο εξής ο Νόμος), η οποία διαλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα, σε σχέση με το επίμαχο ζήτημα: ««επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνία με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνία σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπετε στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανόμενης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: . » (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Άξιο αναφοράς είναι το περιεχόμενο του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου πριν την τροποποίηση του από τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/
  2. Αυτό διαλάμβανε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «επίδοση σηµαίνει την παράδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης ή επικοινωνίας µε συστηµένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραµµένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται ή µε ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο». (η υπογράμμιση και έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Αποτελεί καλά εμπεδωμένη νομολογιακή αρχή ότι στόχος και επιδίωξη του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου σε σχέση με νομοθέτημα πρέπει να είναι η διαπίστωση της βούλησης του νομοθέτη, μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποιείται στο Νόμο.[3] Η γραμματική ερμηνεία είναι ο πρώτος και πλέον θεμελιακός κανόνας ερμηνείας νομοθετημάτων και υπαγορεύει την απόδοση της απλής γραμματικής και κατά κυριολεξία σημασίας στις λέξεις που χρησιμοποιούνται.[4] Όταν λοιπόν η φρασεολογία του νόµου είναι σαφής, αποδίδεται στις λέξεις η φυσική και συνήθης έννοιά τους.[5] Όπως πολύ χαρακτηριστικά και εύστοχα λέχθηκε από πολύ παλιά στην Georghiou Real Estate Co. Ltd v. R.

(1978)3 C.L.R. 45: «.the making of the law is a matter for the legislature and not for the Courts. The Courts are not entitled to canvass the power of Parliament to make any statute or to query the propriety or wisdom of making it; and in construing the said definition section this court should not base its construction on its view of what Parliament ought to have done, because in the construction of an interpretation section, it must be presumed that Parliament has been specially precise and careful in its choice of language, so that the rule that words are to be interpreted according to their ordinary and natural meaning carries special weight.» (η υπογράμμιση και έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Έχοντας κατά νου το πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της επίμαχης διάταξης καθώς και το περιεχόμενό της πριν την ανωτέρω αναφερόμενη τροποποίηση, καθίσταται σαφές ότι το άρθρο 44ΙΕ πριν την τροποποίησή του, προνοούσε δύο διαζευκτικούς τρόπους επίδοσης, ήτοι το συστημένο ταχυδρομείο και την ιδιωτική επίδοση. Ο ενυπόθηκος δανειστής είχε το δικαίωμα να επιλέξει έναν από τους δύο τρόπους επίδοσης. Με την τροποποίηση της επίμαχης διάταξης, καταργήθηκαν οι δύο διαζευκτικοί τρόποι επίδοσης με την απάλειψη του διαζευκτικού «ή» και την προσθήκη της φράσης «και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό» υποδηλώνοντας την σαφή πρόθεση του Νομοθέτη ως προς τη μεθοδολογία επίδοσης, με τον ενυπόθηκο δανειστή να οφείλει πλέον να ακολουθήσει συγκεκριμένο τρόπο επίδοσης χωρίς να έχει δικαίωμα επιλογής μεταξύ συστημένου ταχυδρομείου και ιδιωτικής επίδοσης όπως φαίνεται να είχε πριν την τροποποίηση της επίμαχης διάταξης. Πέραν από την σαφήνεια του λεκτικού της επίμαχης διάταξης, είναι κατά την κρίση μου σαφές ότι η ίδια η τροποποίηση του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου αποτελεί επιπρόσθετη ένδειξη της πρόθεσης του Νομοθέτη ως προς τον τρόπο διενέργειας της επίδοσης. Ο νομοθέτης θέλησε, με σαφές και ξεκάθαρο λεκτικό, για λόγους που η λογική τους εδώ δεν εξετάζεται, να καταστήσει την επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο υποχρεωτικά την πρώτη επιλογή και μόνο εκεί που η παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένο ταχυδρομείο δεν είναι εφικτή, να μπορεί ο ενυπόθηκος δανειστής να διενεργήσει ιδιωτική επίδοση. Η ιδιωτική επίδοση δεν αποτελεί πλέον διαζευκτικό τρόπο επίδοσης, αλλά εναλλακτικό τρόπο, και μόνο εκεί και όπου δεν είναι εφικτό να διενεργηθεί επίδοση της ειδοποίησης ή της επικοινωνίας με συστημένο ταχυδρομείο. Απαιτείται έστω η προσπάθεια επίδοσης με συστημένη επιστολή και αν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε παρέχεται η εναλλακτική μέθοδος της ιδιωτικής επίδοσης. Ο Νομοθέτης όχι μόνο δεν καθόρισε διαζευκτικά τους τρόπους αυτούς αλλά ενώ παρείχε τέτοια διαζευκτική δυνατότητα πριν την τροποποίηση αποφάσισε να καταργήσει αυτή τη δυνατότητα επιλέγοντας να καθορίσει συγκεκριμένο τρόπο, αυτό του συστημένου ταχυδρομείου ως τον νομότυπο τρόπο επίδοσης, και μόνο όταν αυτός είναι ανέφικτος, να δύναται να επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα στοιχεία, καθίσταται σαφές ότι δεν έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο. Η Εφεσίβλητη επιστράτευσε απευθείας τον εναλλακτικό τρόπο της ιδιωτικής επίδοσης. Στην προκείμενη περίπτωση δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει πως κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν ήταν εφικτή η παράδοση της ειδοποίησης τύπος ΙΑ δια συστημένου ταχυδρομείου και ούτε άλλωστε υπήρξε τέτοια εισήγηση. Συνεπώς, η απευθείας επίδοση με ιδιωτική επίδοση, χωρίς, δηλαδή, να προηγηθεί προσπάθεια επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο, ως η σχετική επιτακτική νομοθετική πρόνοια, δεν λογίζεται ως καλή επίδοση. Ο παραμερισμός της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης κάτω από το άρθρο 44 (Γ)
(3)(β) του Νόμου ενεργοποιείται όταν δεν υπάρχει επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ σύμφωνα με τον καθορισμένο από τον Νόμο τρόπο. Στην υπό εξέταση περίπτωση, είναι σαφές ότι η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ δεν επιδόθηκε δεόντως αφού επιδόθηκε απευθείας με ιδιωτική επίδοση. Συνεπώς, η γνώση του Εφεσείοντα περί της διαδικασίας του πλειστηριασμού δεν μπορεί να καταστήσει την επίδοση σύννομη, από την στιγμή δεν συνάδει με τις επιτακτικές πρόνοιες του Νόμου. Περαιτέρω, σε ότι αφορά τον ισχυρισμό περί ύπαρξης κωλύματος στην έγερση της υπό κρίση Αίτησης αυτός όχι μόνο δεν εξειδικεύθηκε στην Ένσταση αλλά επίσης δεν προωθήθηκε κατά το στάδιο των αγορεύσεων με αποτέλεσμα να έχει εγκαταλειφθεί. Εν πάση περιπτώσει, ανατρέχοντας στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης, καθίσταται σαφές ότι αυτός ο ισχυρισμός δεν έχει πραγματικό έρεισμα. Υπό το φως των πιο πάνω, η Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ δεν επιδόθηκε νομότυπα στον Εφεσείοντα. Η πιο πάνω κατάληξη προδιαγράφει την επιτυχία της υπό κρίση Αίτησης. Ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου παρέλκει η ενασχόληση με τους υπόλοιπους λόγους έφεσης. Σε ότι αφορά το αίτημα για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος ΙΒ, με την παρούσα διαδικασία μπορεί να προσβληθεί μόνο η ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΑ και μάλιστα, στη βάση των λόγων που περιοριστικά απαριθμούνται στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου. Η ειδοποίηση Τύπος ΙΒ δεν είναι εφέσιμη σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου και συνεπώς, δεν παρέχεται στο Δικαστήριο εξουσία δυνάμει του Νόμου να παραμερίσει την ειδοποίηση Τύπος ΙΒ. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η Ειδοποίηση τύπος ΙΑ ημερομηνίας 7/6/22 και ακυρώνεται ο δυνάμει αυτής καθορισθείς για τις 7/9/22 πλειστηριασμός των ενυπόθηκων ακινήτων που περιγράφονται σε αυτήν. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Εφεσείοντα και εναντίον των Εφεσίβλητων. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. [2] BITONIC LTD v. BΑNK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 117/2018, 16/3/2022 [3] Isthmos Trading Ltd κ.α. ν. Βαρδάρης Σνακ Λιμιτεδ, Πολιτική Έφεση αρ. 506/2012, απόφαση ημερομηνίας 30/9/2019, Κ.Ο.Τ ν Παπαδοπούλου
(1990)3 ΑΑΔ 86 και Southfield Industries Ltd ν Δήμου Λευκωσίας
(1995)3 Α.Α.Δ 59. [4] Φυσεντζίδη ν K&C Snooker & Pool Entertainment, Πολιτική Έφεση αρ. 30/2019, απόφαση ημερομηνίας 1/6/2020, ECLI:CY:AD:2020:A171 [5] Τ. Γεωργιάδης & Υιός Λτδ v. Δημοκρατίας
(1991)4(Β) Α.Α.Δ. 1142, 1149-1150, Δ. Γαλατάκης Λτδ ν. Δηµοκρατίας
(2008)3 Α.Α.Δ. 78, 80-81, Σέπου ν. Πανεπιστημίου Κύπρου, ECLI:CY:AD:2019:C262, Αναθεωρητική Έφεση 94/2013, ημερ. 26.6.2019, ECLI:CY:AD:2019:C262 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.