ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΣΟΣ ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Αγωγής:4621/2017, 19/12/2022

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΣΟΣ ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Αγωγής:4621/2017, 19/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A396 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:4621/2017 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΣΟΣ Ενάγοντα ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Εναγόμενου Αίτηση ημερ. 01/03/2021 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Ημερομηνία: 19 Δεκεμβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: κα. Ν. Αργυρού για Γεώργιος Παπαθεοδώρου Για Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση: κ. Κ. Μάρκου για Νατάσα Μαλλούρη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε την 13/12/2017 με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο. Με αυτήν αξιώνεται από τον Εναγόμενο το ποσό των €65.000 πλέον τόκο προς 5% από 30/10/2015 ως συμφωνηθέν ποσό ή ως συμφωνηθείσες ή/και λογικές ή/και τρέχουσες αποζημιώσεις για ζημιές τις οποίες ο Ενάγοντας υπέστη συνεπεία ισχυριζόμενης παράβασης υπό του Εναγόμενου των όρων μίας γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 27/10/2014 (η Συμφωνία). Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ο Ενάγοντας ανέλαβε δυνάμει της Συμφωνίας την υποχρέωση να παραιτηθεί από αξιωματούχος και να μεταβιβάσει προς τον Εναγόμενο ή σε πρόσωπο που θα του υποδεικνύονταν από τον Εναγόμενο όλες τις μετοχές και δικαιώματα που είχε σε μία εταιρεία (η Εταιρεία), στην οποία ήταν μαζί με τον Εναγόμενο αξιωματούχοι και στην οποία είχαν ίδια δικαιώματα και ίδιο αριθμό μετοχών. Σε αντάλλαγμα, ο Εναγόμενος ανέλαβε δυνάμει της ίδιας Συμφωνίας την υποχρέωση να μεταβιβάσει στον Ενάγοντα ένα κτήμα (το Κτήμα) ελευθέρου εμποδίων ή επιβαρύνσεων το αργότερο μέχρι τις 30/10/2015 και ότι αν η εν λόγω μεταβίβαση δεν υλοποιούνταν μέχρι τότε, ο Ενάγοντας θα μπορούσε με επιστολή του προς τον Εναγόμενο να αξιώσει την πληρωμή της αξίας του Κτήματος κατά την ημερομηνία της επιστολής του μαζί με τόκο προς 5% από 30/10/2015 ή να επιλέξει την μεταβίβαση άλλου ακινήτου από τον Εναγόμενο, ίσης ή μεγαλύτερης αξίας, σε αντικατάσταση του Κτήματος. Είναι η δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα ότι ολοκλήρωσε όλες τις συμφωνηθείσες υποχρεώσεις του αφού στις 27/10/2014 παραιτήθηκε από την θέση του Διευθυντή - Συμβούλου που κατείχε στην Εταιρεία και την ίδια ημέρα με τον ίδιο τρόπο και με τις γραπτές οδηγίες του Εναγόμενου συμφώνησε και εγγράφως προέβη στην μεταβίβαση όλων των μετοχών που κατείχε στην Εταιρεία προς τον Εναγόμενο και ένα τρίτο πρόσωπο. Ωστόσο, ο Εναγόμενος δεν έχει μεταβιβάσει το Κτήμα στον Ενάγοντα ούτε στο συμφωνημένο χρόνο αλλά ούτε και εντός της ταχθείσας προθεσμίας με την επιστολή του δικηγόρου του Ενάγοντα ημερομηνίας 13/04/

1. Περαιτέρω, προβάλλεται ότι ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε σε μεταγενέστερη επιστολή του δικηγόρου του Ενάγοντα ημερομηνίας 30/10/2017, με την οποία αξίωσε από τον Εναγόμενο την πληρωμή του ποσού των €65.000, το οποίο αντιπροσώπευε την τρέχουσα αξία του Κτήματος κατά την 30/10/2017, πλέον τόκο προς 5% από 30/10/2015, και το οποίο εξακολουθεί να οφείλεται. Ο Εναγόμενος καταχώρισε υπεράσπιση στην αγωγή την 03/05/
2. Με αυτήν, ενώ παραδέχεται την υπογραφή της Συμφωνίας, αντιτάσσει ότι οι ισχυρισμοί και οι αναφορές που γίνονται στην Έκθεση Απαίτησης αναφορικά με τους όρους της δεν είναι ακριβείς. Προβάλλει ακόμα ότι ο Ενάγοντας ουδέποτε προχώρησε στην υλοποίηση των υποχρεώσεων του που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης και ότι μέχρι σήμερα κατέχει τόσο τις μετοχές του στην Εταιρεία όσο και το αξίωμα του ως Διευθυντής. Επίσης, προβάλλει ότι ουδέποτε αρνήθηκε να υλοποιήσει οποιαδήποτε υποχρέωση του, ότι ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε επιστολή από τον δικηγόρο του Ενάγοντα και ότι το ποσό που αξιώνεται με την αγωγή είναι αυθαίρετο και ουδέποτε συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών. Ενώ η δικογραφία έχει συμπληρωθεί και η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση, καταχωρίστηκε την 01/03/2021 η υπό κρίση αίτηση (η Αίτηση), με την οποία ο Ενάγοντας (ο Αιτητής) αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος δια του οποίου ο Εναγόμενος να εμποδίζεται από του να πωλήσει, μεταβιβάσει, επιβαρύνει υποθηκεύσει ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο αποξενώσει δύο ακίνητα του, λεπτομέρειες των οποίων παρατίθενται στο παρακλητικό μέρος της Αίτησης (τα Ακίνητα), μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή, καταχωρήθηκε μονομερώς, διατάχθηκε όμως από το Δικαστήριο η επίδοση της στον Εναγόμενο (ο Καθ' ου η αίτηση), ο οποίος καταχώρισε στις 13/09/2021 ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης με 9 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται από ένορκη του δήλωση. Στην υποστηρικτική, της Αίτησης, ένορκη δήλωση, προβάλλονται ισχυρισμοί προς υποστήριξη της θέσης ότι ο Αιτητής έχει πολύ καλή υπόθεση στην αγωγή και ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα υπάρχει κίνδυνος οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ του στο πλαίσιο αυτής να παραμείνει ανικανοποίητη. Αναφέρεται από τον Αιτητή ότι, βάσει της Συμφωνίας (αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1), ανέλαβε να μεταβιβάσει όλες τις μετοχές του στον Εναγόμενο και να παραιτηθεί από αξιωματούχος της Εταιρείας και ότι ο Εναγόμενος ανέλαβε, σε αντάλλαγμα, να του μεταβιβάσει το Κτήμα. Προβάλλει ότι, ενώ ο ίδιος έχει τιμήσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις, ο Εναγόμενος δεν του μεταβίβασε το Κτήμα, παρά το ότι προφορικά αναγνώριζε την εν λόγω υποχρέωση του, διαχρονικά του υπόσχονταν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του βάσει της Συμφωνίας και ότι ακόμα και μετά την παραλαβή της αγωγής του υπόσχετο ότι θα πρότεινε διευθέτηση της υπόθεσης, πράγμα που ουδέποτε έπραξε. Αναφορικά με την ακίνητη περιουσία του Καθ' ου η αίτηση, επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 μία έρευνα ακίνητης ιδιοκτησίας με εμπράγματα βάρη του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, ημερομηνίας 23/12/2020, βάσει της οποίας προβάλλει ότι όλη η περιουσία του (το μεγαλύτερο μέρος της οποίας είναι μερίδια) είναι υποθηκευμένη για ποσά που υπερβαίνουν κατά πολύ την αξία τους σύμφωνα με τις δύο γενικές εκτιμήσεις που αναφέρονται στην έρευνα για τα έτη 2013 και 2018, εκτός από τα δύο Ακίνητα που είναι τα μόνα που δεν έχουν υποθηκευτεί. Ο Αιτητής καταλήγει ότι υπάρχει χειροπιαστός, άμεσος, σοβαρός και ορατός κίνδυνος όπως οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ του στην αγωγή να μην μπορεί να ικανοποιηθεί αφού ο Καθ' ου η αίτηση είναι μεγάλης ηλικίας, συνταξιούχος και δεν διεξάγει κάποια εργασία, η περιουσία του, εκτός των δύο Ακινήτων, είναι υποθηκευμένη για μεγάλα ποσά, ενώ, όπως πληροφορήθηκε πριν από λίγες ημέρες, ο Καθ' ου η αίτηση προσπαθεί να πωλήσει - απαλλαγεί από όλη την ακίνητη περιουσία του για να πληρώσει τα μεγάλα χρέη του σε Τράπεζα, με την οποία βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις. Με την ένσταση του ο Καθ' ου η αίτηση αμφισβητεί τις πιο πάνω θέσεις του Αιτητή. Αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, πως το αξιούμενο ποσό είναι αυθαίρετο, αφού δεν προκύπτει από κάπου ούτε είχε συμφωνηθεί αλλά είναι εκείνο που αποφάσισε μονομερώς ο Αιτητής να ζητήσει από το Δικαστήριο, και προβάλλει, επίσης, ότι ο Αιτητής δεν έχει τιμήσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις καθώς, σύμφωνα και με τα έγγραφα από την ηλεκτρονική σελίδα του Εφόρου Εταιρειών (τα οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1), εξακολουθεί να είναι διευθυντής και μέτοχος της Εταιρείας. Αναφέρει ακόμα ότι με τον Αιτητή δεν έχει μιλήσει καθόλου και ότι αυτός δεν ανταποκρίνεται από την τελευταία φορά που τον είδε πολύ πριν την καταχώριση της αγωγής. Δεν αποδέχεται τους ισχυρισμούς του Αιτητή αναφορικά με τη θέση του περί πρόθεσης αποξένωσης όλης της ακίνητης περιουσίας του, οι οποίοι αναφέρει ότι προβάλλονται με σκοπό να παραπλανήσουν, και χαρακτηρίζει την επί του προκειμένου μαρτυρία του Αιτητή ως αυθαίρετη, γενική και αόριστη, αποδίδοντας του παράλληλα ότι προωθεί την Αίτηση για εκδικητικούς λόγους, επιδιώκοντας να δεσμεύσει τα ακίνητα του, με σκοπό να τον φέρει σε δεινή θέση και να του προκαλέσει προβλήματα και ζημιά. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων, με την κάθε πλευρά να προβαίνει σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, επιχειρηματολογώντας προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων και εισηγήσεων της, τις οποίες το Δικαστήριο έχει μελετήσει με την επιβαλλόμενη προσοχή. Η εξουσία του Δικαστηρίου να αποδώσει ενδιαμέσως, σε εκκρεμούσα διαδικασία, προσωρινή θεραπεία παρέχεται από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960), επί του οποίου (μεταξύ άλλων) η Αίτηση εδράζεται. Το εν λόγω άρθρο παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, είτε απαγορευτικό είτε προστατικό, όταν κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται οποιοσδήποτε περιορισμός που να αφορά στο αντικείμενο ή στο περιεχόμενο του[1]. Οι ουσιαστικές αυτές προϋποθέσεις, οι οποίες απαιτούνται για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32, είναι (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και (γ) να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος[2]. Σχετικό εν προκειμένω είναι και το άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, επί του οποίου επίσης η Αίτηση εδράζεται. Το εν λόγω άρθρο παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή αποζημίωση, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του (ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης) όσο είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα. Οι προϋποθέσεις εφαρμογής του είναι ο ενάγοντας να έχει καλή βάση αγωγής (πρόνοια που παραπέμπει στις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960) και ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της περιουσίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγοντας στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του (πρόνοια που παραπέμπει στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/1960). Σκοπός του άρθρου 5 είναι η δέσμευση ακίνητης περιουσίας του εναγόμενου που δεν είναι αντικείμενο αγωγής προς χάρη της εκτέλεσης τυχόν μελλοντικής απόφασης υπέρ του ενάγοντα και έχει αναγνωριστεί ότι ρυθμίζει ειδικά τις καταστάσεις στις οποίες αναφέρεται χωρίς να αφαιρεί οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (περιλαμβανομένων και των περιπτώσεων που καλύπτονται από το άρθρο 5 του Κεφ. 6) νοουμένου ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του[3]. Το θέμα όμως δεν ολοκληρώνεται με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων. Το Δικαστήριο, αφού έτσι ικανοποιηθεί, ακολούθως εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στο πλαίσιο αυτό αν είναι δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις να εκδώσει ή να καταστήσει απόλυτο το αιτούμενο διάταγμα. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Εκδόσεις «Αρκτίνος» Λίμιτεδ κ.ά. ν. Λοϊζίδου, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε7/2018, ημ. 21.3.2019: «Με δεδομένη την πλήρωση των τριών κριτηρίων του άρθρου 32