ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΝΤΕΛΗ κ.α., Γενική Αίτηση αρ. 431/2021, 31/10/2022

(2)(β) τους τροποποιητικούς αυτού Νόμους και το Κεφ. 4 άρθρο 21 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Αιτήτριας -και-

1. ΧΡΥΣΩ ΚΑΤΣΟΥΝΑ
2. ΣΑΒΒΟΥΛΑ ΚΑΤΣΟΥΝΑ
3. ΚΕΝΤΟΥΛΑ ΑΡΧΟΝΤΙΔΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 21 Οκτωβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα. Δ. Χριστοδούλου για Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η αίτηση: κ. Στ. Παπαθεοδώρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 09/12/2021 (η Αίτηση), η Αιτήτρια εξαιτείται διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται η εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης του διαιτητή ημερομηνίας 13/10/1992 (Τεκμήριο 2 στην Αίτηση), που εκδόθηκε υπέρ της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Παλλουριώτισσας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση (η Διαιτητική Απόφαση). Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ανδρέου, ο οποίος ήταν για αρκετά χρόνια λειτουργός στο Τμήμα Παρακολούθησης και Ανάκτησης Χρεών της Αιτήτριας και ο οποίος, από την 01/02/2018, μεταφέρθηκε, δυνάμει σχετικής συμφωνίας, ως υπάλληλος στην Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, η οποία ενεργεί για λογαριασμό της Αιτήτριας και η οποία έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της τελευταίας, μεταξύ των οποίων και του δανείου με τις συναφείς εξασφαλίσεις που αφορά η υπό κρίση Αίτηση. Ο ομνύοντας, αφού αναφέρεται στα καθήκοντα του καθώς και στην εξουσιοδότηση που έχει από την Altamira και την Αιτήτρια να προβεί στην ρηθείσα ένορκη δήλωση, παρουσιάζει ως Τεκμήριο 1 δέσμη εγγράφων αναφορικά με το ιστορικό των συγχωνεύσεων και μετονομασιών που ακολούθησαν της έκδοσης της Διαιτητικής Απόφασης, από τα οποία, ως αναφέρει, προκύπτει η μεταφορά περιουσιακών στοιχείων, τίτλων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων από την ΣΠΕ Παλλουριώτισσας στην Αιτήτρια, μεταξύ των οποίων και των δικαιωμάτων που αναφέρονται στην Διαιτητική Απόφαση, κατά τρόπο ώστε η Αιτήτρια να αντιμετωπίζεται ως να είναι το ίδιο πρόσωπο με την ΣΠΕ Παλλουριώτισσας. Η Διαιτητική Απόφαση αφορά το ποσό των Λ.Κ.9.197,09 (ισόποσο σε Ευρώ €15.714,16) πλέον τόκο προς 9% ετησίως από 13/10/1992 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Λ.Κ.10 (ισόποσο σε Ευρώ €17,09) έξοδα διαιτησίας. Στην ένορκη δήλωση Ανδρέου αναφέρεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση ειδοποιήθηκαν δεόντως να παρουσιαστούν κατά την ακρόαση της διαιτησίας που έγινε στις 13/10/1992, ωστόσο ουδείς εξ αυτών παρουσιάστηκε και ουδεμία ένσταση υποβλήθηκε. Από την ίδια την Διαιτητική Απόφαση προκύπτει ότι αυτή εκδόθηκε εναντίον των Καθ' ων η αίτηση ως εγγυητών καθώς και εναντίον δύο άλλων προσώπων, της πρωτοφειλέτιδας του γραμματίου (υπ' αριθμό 434000481-8) που αφορούσε η απαίτηση στην διαδικασία διαιτησίας, καθώς και ενός επιπρόσθετου προσώπου ως εγγυητή της. Αναφέρει ακόμα ο Ανδρέου ότι η Διαιτητική Απόφαση δεόντως γνωστοποιήθηκε στους Καθ' ων η αίτηση και επιδόθηκε προσωπικά σε αυτούς έναντι της υπογραφής τους μέσω ιδιώτη επιδότη στις 16/11/2021 (ως το Τεκμήριο 3) και ότι καμία έφεση δεν ασκήθηκε κατά της Διαιτητικής Απόφασης, το χρέος της οποίας δεν έχει μέχρι σήμερα εξοφληθεί, όπως προκύπτει από την κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτει ως Τεκμήριο
4. Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν κοινή ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στις 04/05/2022 που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση 3, θυγατέρα της Καθ' ης η αίτηση 1 και αδελφή της Καθ' ης η αίτηση 2, προβάλλοντας 10 λόγους ένστασης. Αυτοί εστιάζονται στο ότι οι Αιτητές δεν έχουν locus standi ούτε συμβατικό, νομικό ή άλλο δεσμό με οποιοδήποτε από τους Καθ' ων η αίτηση, δεν δικαιολογείται με την Αίτηση η απόδοση της αιτούμενης θεραπείας, η οποία είναι καταχρηστική και κακόπιστη λόγω του ότι υποβάλλεται με πολύ μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, οι προσωπικές συνθήκες των Καθ' ων η αίτηση έχουν επιδεινωθεί συνεπεία της καθυστέρησης και τυχόν εκτέλεση της ισχυριζόμενης απόφασης θα είναι καταστροφική για αυτούς, ούτε εξηγείται γιατί δεν είναι διάδικοι στην παρούσα διαδικασία όλοι οι ισχυριζόμενοι οφειλέτες (ήτοι και η πρωτοφειλέτιδα μαζί με τον επιπρόσθετο εγγυητή), ενώ προβάλλεται, επίσης, ότι η ισχυριζόμενη αξίωση έχει παραγραφεί και τυχόν απόδοση της αιτούμενης θεραπείας θα απέληγε σε αποτέλεσμα επιβολής τόκου νομικά απαγορευμένου. Στην υποστηρικτική, της ένστασης, ένορκη δήλωση, η ομνύουσα, επαναλαμβάνοντας, ουσιαστικά, τους λόγους ένστασης, αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 είναι ηλικίας 86 ετών, χαμηλοσυνταξιούχα, με σοβαρά προβλήματα υγείας και η Καθ' ης η αίτηση 2 είναι ηλικίας 55 ετών και άτομο με ειδικές ανάγκες. Προβάλλει, περαιτέρω, ότι δεν γνωρίζει ούτε θυμάται για το ισχυριζόμενο γραμμάτιο, ούτε πληροφορήθηκε ότι εκκρεμούσε εναντίον τους η ισχυριζόμενη διαιτητική διαδικασία, η οποία αναφέρει ότι ποτέ δεν τους γνωστοποιήθηκε και στην οποία ουδέποτε συμμετείχαν, και, επίσης, προβάλλει ότι ουδέποτε πληροφορήθηκε από τους Αιτητές για το ισχυριζόμενο χρέος. Ενώ παραδέχεται ότι τόσο η ίδια όσο και κάθε μία από τις υπόλοιπες Καθ' ης η αίτηση παρέλαβε στις 16/11/2021 το έγγραφο που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3, ισχυρίζεται ότι δεν κατάλαβαν τί ήταν ούτε αναγνωρίζουν το περιεχόμενο του και καμία τους δεν οφείλει το ποσό που ζητούν οι Αιτητές, τους οποίους δεν γνωρίζουν και με τους οποίους ουδέποτε είχαν κάποια σχέση. Αρνείται, ακόμα, ότι η Διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε εναντίον τους κανονικά και ισχυρίζεται ότι τυχόν έγκριση της Αίτησης θα ήταν άδικη, καταστροφική και παράνομη για τις ίδιες αφού θα τους δημιουργήσει με βεβαιότητα τεράστια οικονομικά αδιέξοδα και πρόβλημα επιβίωσης, για ένα ισχυριζόμενο χρέος που ανατρέχει 30 χρόνια προηγουμένως. Η διαδικασία στην υπό κρίση Αίτηση διεξήχθη στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε εκ των ενόρκως δηλωσάντων, και η ακρόασή της περιορίστηκε σε αγορεύσεις, με τις οποίες η κάθε πλευρά επιχειρηματολόγησε προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων της. Το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν.22/1985 (ο Νόμος) προνοεί ότι, όταν εγείρεται οποιαδήποτε διαφορά, ως είναι και αυτή στην παρούσα υπόθεση, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή άλλο από τα εμπλεκόμενα σε αυτήν πρόσωπα στον Έφορο, ο οποίος μπορεί να την παραπέμψει προς επίλυση σε διαιτησία (άρθρα 52

(1)και

(2)του Νόμου). Προνοεί, επίσης, ότι οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή, δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης (άρθρο 52

(4)του Νόμου). Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου (άρθρο 52

(5)του Νόμου). Σύμφωνα με την σχετική επί του θέματος νομολογία, σε αιτήσεις για εγγραφή διαιτητικής απόφασης, όπως η παρούσα, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε θέματα αναγόμενα στην ουσία της διαφοράς ή στην ορθότητα της διαιτητικής απόφασης[1], αφού τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξεταστούν μόνο στο πλαίσιο έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52

(4)του Νόμου. Είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και έχει γνωστοποιηθεί στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται αλλά δεν έχει εφεσιβληθεί εντός της νομοθετικά προβλεπόμενης προθεσμίας των 21 ημερών από την ημερομηνία της ρηθείσας γνωστοποίησής της, καθώς και ότι η αίτηση για εγγραφή της εν λόγω απόφασης επιδόθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται για να λάβει γνώση. Εν προκειμένω, έχοντας αποτιμήσει όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνω ότι συντρέχουν όλες οι πιο πάνω, αναγκαίες για την απόδοση της αιτούμενης θεραπείας, προϋποθέσεις, η συνδρομή των οποίων δεν έχει, εν πάση περιπτώσει, ουσιαστικά αμφισβητηθεί από πλευράς Καθ' ων η αίτηση. Η Διαιτητική Απόφαση (Τεκμήριο 2) φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης εφόσον αυτή αναφέρει στον τίτλο της τη νομική βάση επί της οποίας ενήργησε ο διαιτητής, αναγράφεται σε αυτήν το όνομά του και φαίνεται η υπογραφή του, υπάρχει ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, αναφέρονται σε αυτήν τα μέρη της διαφοράς και η ιδιότητα τους καθώς και ποια ήταν η απαίτηση που αφορούσε η ρηθείσα διαιτητική διαδικασία και πού αυτή εδραζόταν, ενώ καταγράφεται, τέλος, η απόφαση του διαιτητή και ο τρόπος επιδίκασης των εξόδων. Τόσο η κανονικότητα της διαδικασίας που ακολουθήθηκε στο πλαίσιο της διαιτησίας, κατά πόσο δηλαδή ειδοποιήθηκαν δεόντως οι Καθ' ων η αίτηση να συμμετάσχουν κατά την ακρόαση της διαιτησίας, όσο και η ορθότητα της Διαιτητικής Απόφασης, ως προς την ύπαρξη και το παραγεγραμμένο της αξίωσης αλλά και το ύψος του χρέους που αυτή αφορά με αναφορά στη νομιμότητα των τόκων που διεκδικούνται βάσει αυτής, καθώς και η υποχρέωση των Καθ' ων η αίτηση για την αποπληρωμή του, τα οποία εγείρονται με την ένσταση, είναι ζητήματα που θα μπορούσαν να απασχολήσουν το Δικαστήριο εάν εξέταζε έφεση κατά της Διαιτητικής Απόφασης, όχι όμως στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης για εγγραφή της. Περαιτέρω, η Διαιτητική Απόφαση έχει γνωστοποιηθεί στους Καθ' ων η αίτηση, εφόσον αποτελεί γεγονός αναντίλεκτο ότι τους επιδόθηκε προσωπικά στις 16/11/2021 μέσω ιδιώτη επιδότη (ως το Τεκμήριο 3), ενώ είναι επίσης αναντίλεκτο ότι δεν εφεσιβλήθηκε εντός της προβλεπόμενης από το Νόμο προθεσμίας. Ο δε ισχυρισμός της Καθ' ης η αίτηση 3 ότι το έγγραφο που τους επιδόθηκε στις 16/11/2021 δεν κατάλαβαν τί ήταν δεν γίνεται αποδεκτός εφόσον, πέραν του ότι δεν αναιρεί το γεγονός ότι η Διαιτητική Απόφαση γνωστοποιήθηκε δεόντως στους Καθ' ων η αίτηση, προβάλλεται εντελώς γενικά και αόριστα και είναι πρόδηλο ότι αποτελεί προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων, ιδιαιτέρως αφού, παρόλο που μαζί με την Διαιτητική Απόφαση επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση και μία επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερομηνίας 12/11/2021 (βλ. Τεκμήριο 3), με την οποία όχι μόνο τους γνωστοποιούσαν την Διαιτητική Απόφαση αλλά παράλληλα τους πληροφορούσαν με σαφήνεια για την διαδικασία μέσω της οποίας θα μπορούσαν να την αμφισβητήσουν, η ομνύουσα δεν εξηγεί γιατί δεν ακολούθησαν την ρηθείσα διαδικασία, καταχωρώντας έφεση κατά της Διαιτητικής Απόφασης, αν ήθελαν να προβάλουν όλα τα παράπονα και αιτιάσεις τους σε σχέση με αυτήν, όπως έπραξαν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, αφότου τους επιδόθηκε, αμέσως μετά την πάροδο της πιο πάνω προθεσμίας έφεσης, η υπό κρίση Αίτηση. Συγχρόνως, είναι επίσης αναντίλεκτο ότι η Αίτηση επιδόθηκε στους Καθ' ων η αίτηση, μετά την πάροδο της προθεσμίας έφεσης από την ημερομηνία της προς τους Καθ' ων η αίτηση γνωστοποίησης της Διαιτητικής Απόφασης, γεγονός το οποίο προκύπτει τόσο από τις ένορκες δηλώσεις επίδοσής της που έχουν καταχωρηθεί στο φάκελο της υπόθεσης όσο και από το ότι οι ίδιοι έλαβαν μέρος στην παρούσα διαδικασία, καταχωρώντας ένσταση στην Αίτηση. Εγείρεται, επιπρόσθετα, με την ένσταση ζήτημα υπέρμετρης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης τόσο στην υποβολή του υπό κρίση αιτήματος όσο και στη λήψη μέτρων για την εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης, παράμετρος η οποία, κατά τους Καθ' ων η αίτηση, καθιστά την Αίτηση καταχρηστική και κακόπιστη, και την αιτούμενη θεραπεία άδικη και ζημιογόνα για τα δικαιώματα τους ενόψει της ισχυριζόμενης επιδείνωσης των προσωπικών και οικονομικών τους συνθηκών αλλά και των ισχυριζόμενων συνεπειών που θα έχει για αυτούς η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Είναι γεγονός ότι με την Αίτηση επιχειρείται η εγγραφή μίας διαιτητικής απόφασης, η έκδοση της οποίας ανατρέχει στο μακρινό παρελθόν (την 13/10/1992). Ωστόσο, το ζήτημα αυτό αλλά και οποιεσδήποτε συνέπειες ενδέχεται να επιφέρει, κατά τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση, η εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης δεν αποτελούν παράμετρο η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την παρούσα διαδικασία, με την οποία ζητείται άδεια για εγγραφή της. Εν προκειμένω, η Αίτηση εξετάζεται υπό το πρίσμα των προνοιών του άρθρου 52

(5)του Νόμου (και της σχετικής με αυτό νομολογίας) σε συνδυασμό με την Δ.47 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, και όχι σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.40 Θ.8, ως η επιχειρηματολογία των συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση φαίνεται να εισηγείται με αναφορά στην σχετική με την ρηθείσα Διαταγή νομολογία (βλ. Στυλιανού ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δευτεράς - Ανάγυιας, Πολ. Έφεση 92/14 ημ. 22/04/2021, ECLI:CY:AD:2021:A168). Παρόμοιο ζήτημα είχε εγερθεί στην Στυλιανού (ανωτέρω), όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «[.]Αυτό έγινε κατ' εφαρμογή της Δ.47 θ.1 που δίδει εξουσία εγγραφής της Διαιτητικής απόφασης στο μητρώο του Δικαστηρίου. Αφού η απόφαση εγγραφεί, τότε, σύμφωνα με την Δ.47 θ.3, μπορεί να εκτελεστεί ως απόφαση του Δικαστηρίου, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που την καθιστούν εκτελεστή. Συνεπώς, αυτό θα ήτο το επόμενο βήμα εάν η Εφεσίβλητη επιθυμούσε να προχωρήσει σε διαδικασία εκτέλεσης της απόφασης. Τότε θα ετίθετο θέμα χρόνου έκδοσης της απόφασης. Σχετικά με εγγραφή διαιτητικής απόφασης δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός. Βασική προϋπόθεση εγγραφής της είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. Η αίτηση για εγγραφή επιδίδεται στο πρόσωπο αυτό ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει οτιδήποτε το οποίο ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα που είναι η εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κ.λ.π. της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η Διαιτητική απόφαση [.]». Με τους λόγους ένστασης εγείρονται άλλα δύο ζητήματα για τα οποία, κατά την θέση των Καθ' ων η αίτηση, δεν θα πρέπει να επιτραπεί η εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης. Προβάλλεται η θέση ότι οι Αιτητές δεν έχουν locus standi ούτε συμβατικό, νομικό ή άλλο δεσμό με οποιοδήποτε από τους Καθ' ων η αίτηση καθώς και η θέση ότι δεν παρέχεται καμία εξήγηση από τους Αιτητές γιατί στην Αίτηση δεν είναι διάδικοι τα άλλα δύο πρόσωπα που είναι οφειλέτες του χρέους με βάση την Διαιτητική Απόφαση (ήτοι η πρωτοφειλέτιδα και ο επιπρόσθετος εγγυητής του γραμματίου). Αμφότερα ζητήματα δεν υποστηρίχθηκαν στην αγόρευση των συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση και θεωρούνται ότι έχουν εγκαταλειφθεί, ιδιαιτέρως σε ό,τι αφορά το πρώτο ζήτημα, για το οποίο μάλιστα εκλαμβάνεται ως δεδομένη η νομιμοποίηση της Αιτήτριας στην καταχώριση της Αίτησης, αφού η επιχειρηματολογία εστιάζεται στο ζήτημα της καθυστέρησης από πλευράς της στην προώθηση της Αίτησης για την λήψη μέτρων προς εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης[2]. Εν πάση περιπτώσει, όσον αφορά το πρώτο ζήτημα, εξηγείται με σαφήνεια από τον ομνύοντα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση (βλ. παραγράφους 5 - 10) και επιβεβαιώνεται από τα έγγραφα που έχουν σχετικά παρουσιαστεί (βλ. Τεκμήριο 1 της Αίτησης, το περιεχόμενο των οποίων δεν έχει αμφισβητηθεί) το ιστορικό των συγχωνεύσεων και μετονομασιών που ακολούθησαν της έκδοσης της Διαιτητικής Απόφασης, από τα οποία καταδεικνύεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η νομιμοποίηση της Αιτήτριας στην καταχώριση και προώθηση της Αίτησης. Περαιτέρω, ούτε η απουσία εξήγησης για την μη συμπερίληψη ως διαδίκων στην Αίτηση όλων των οφειλετών του χρέους βάσει της Διαιτητικής Απόφασης αποτελεί βάσιμο λόγο που θα μπορούσε να επηρεάσει την παρούσα διαδικασία. Ό,τι εν προκειμένω ενδιαφέρει για την επιτυχία του υπό κρίση αιτήματος είναι, αφενός, η Διαιτητική Απόφαση να στρέφεται εναντίον των Καθ' ων η αίτηση για την αποπληρωμή του χρέους που αυτή αφορά και, αφετέρου, να πληρούνται σε σχέση με αυτούς οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την εγγραφή προς εκτέλεσή της εναντίον τους, δεδομένα τα οποία διαπιστώνω ότι συντρέχουν υπό τις περιστάσεις. Ως εκ των ανωτέρω, καταλήγω ότι πληρούνται εν προκειμένω όλες οι προϋποθέσεις που ο Νόμος και η νομολογία επιτάσσουν για να επιτραπεί, σε σχέση με τους Καθ' ων η αίτηση, η εγγραφή για εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης, ημερομηνίας 13/10/1992 (Τεκμήριο 2 στην Αίτηση). Συναφώς, εκδίδεται διάταγμα εγγραφής στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας της ρηθείσας Διαιτητικής Απόφασης όσον αφορά τους Καθ' ων η αίτηση. Συνακόλουθα της πιο πάνω κατάληξης, τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......... Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολ. Έφεση 357/2008 ημ. 11/04/2012, Χριστοφή ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, Πολ. Έφεση 87/11 ημ. 20/06/2014, ECLI:CY:AD:2014:A413, Παπαγεωργίου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοκκινοτριμιθιάς, Πολ. Έφεση 192/2013 ημ. 19/07/2019, ECLI:CY:AD:2019:A327 και άλλες. [2] Βλ., ενδεικτικά, τις παραγράφους 2 - 4 και 17 της Γραπτής Αγόρευσης των Καθ' ων η αίτηση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο