← Κύπρος

Alpha Bank ν. Αναφορικά με τον Ντίνο Κλεάνθους, Αρ. Αίτησης: 16/2020, 14/12/2022

Alpha Bank ν. Αναφορικά με τον Ντίνο Κλεάνθους, Αρ. Αίτησης: 16/2020, 14/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A394 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Καρακάννα-Παρασκευαΐδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 16/2020 Εν Πτωχεύσει: Αναφορικά με τον Ντίνο Κλεάνθους (Α.Δ.Τ [ ]), εκ ΧΧΧ Αιτητής Ημερομηνία: 14/12/

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή: κα Λάμπρου για Κάκκουρας και Παναγίδης ΔΕΠΕ. Για Καθ' ης η Αίτηση: κ. Νικόλας Καλλένος για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής, Ντίνος Κλεάνθους, εξαιτείται διάταγμα αναστολής της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτησης Πτώχευσης, μέχρι την εκδίκαση των Εφέσεων 92/2021, 93/2021 και 94/
  2. Με βάση το περιεχόμενο του φακέλου και τα αναντίλεκτα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτουν τα πιο κάτω αναντίλεκτα γεγονότα: Την 27.7.2020 η Alpha Bank καταχώρησε εναντίον του Ντίνου Κλεάνθους την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση Πτώχευσης. Προηγήθηκε, σύμφωνα με την Αίτηση Πτώχευσης, η καταχώρηση της Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ.14/2020 με βάση την οποία ο Αιτητής, εντός έξι μηνών, διέπραξε πράξη πτώχευσης αφού παρέλειψε μέχρι τις 20.3.2020 να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις τις Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ. 14/
  3. H Αίτηση Πτώχευσης υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Λ. Θεοδώρου. Ο ομνύοντας αναφέρει, μεταξύ άλλων ότι ο Ντίνος Κλεάνθους, Αιτητής στην παρούσα διαδικασία, οφείλει προς την Alpha Bank το ποσόν των €842.340,51 πλέον τόκους και έξοδα. Η πιο πάνω οφειλή αποτελεί εξ αποφάσεως χρέος δυνάμει δικαστικής απόφασης στην Αγωγή αρ. 2618/
  4. Με την υπό κρίση ενδιάμεση ο Ντίνος Κλεάνθους, αιτείται την αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας επικαλούμενος το γεγονός ότι άσκησε έφεση εναντίον της απόφασης, ημερομηνίας 10.05.2021, που εκδόθηκε εναντίον του στα πλαίσια Αίτησης στην αγωγή 11447/2004 του Ε.Δ. Λευκωσίας. Η Αίτηση είχε καταχωρηθεί από τον ΧΧΧ, υπέρ του οποίου είχε εκδοθεί απόφαση. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι μεταβιβάσεις τριών ακινήτων, ενός διαμερίσματος και μιας ισόγειας κατοικίας, ½ μερίδιο, στη Λευκωσία και ενός κτήματος στην Πάφο, που ο Αιτητής είχε μεταβιβάσει δια δωρεάς, κατά τα έτη 2007 και 2008, στα δύο παιδιά του ήταν καταδολιευτικές και ως τέτοιες ακυρώθηκαν. Όλα τα πιο πάνω ακίνητα είχαν εγγραφεί στο όνομα και των δύο παιδιών του. Ο Αιτητής και τα δύο παιδιά του εφεσίβαλαν την πιο πάνω απόφαση, καταχώρησαν τις εφέσεις υπ' αρ. 92/2021, 93/2021 και 94/
  5. Ο Αιτητής, στην υπό κρίση Αίτηση, προβάλλει τη θέση, στην Ένορκη Δήλωση του, ότι σήμερα παρουσιάζεται ως ιδιοκτήτης της ακίνητης περιουσίας της οποίας η μεταβίβαση ακυρώθηκε και στην περίπτωση πτώχευσης του τα εν λόγω ακίνητα θα ληφθούν υπόψη ως μέρος της πτωχευτικής του περιουσίας. Συνεπώς, εάν προχωρήσει η πτωχευτική διαδικασία εναντίον του τότε η κατά τον ίδιο «φαινομενικά εγγεγραμμένη επ' ονόματι του ακίνητη περιουσία» θα αποτελεί μέρος της πτωχευτικής περιουσίας, ενώ η απόφαση με βάση την οποία ακυρώθηκαν οι μεταβιβάσεις των ακινήτων στα δύο παιδιά του έχει εφεσιβληθεί και υπάρχει ενδεχόμενο να ανατραπεί. Τα παιδιά του έχουν εγκατασταθεί στα διαμερίσματα που τους είχε μεταβιβάσει, " . ανέλαβαν τα χρέη των εν λόγω ακινήτων, ανακαίνισαν τούτα και έφτιαξαν τις δικές τους οικογένειες'. Ο Αιτητής χαρακτηρίζει την απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του, με την οποία ακυρώθηκαν οι συγκεκριμένες μεταβιβάσεις, 'άδικη'. Παραθέτω αυτούσια τη σχετική αναφορά: «
  6. Ως αποτέλεσμα αυτής της δεύτερης άδικης, κατά την ταπεινή μου άποψη, απόφασης, η δια δωρεάς μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας μου στους υιούς μου ακυρώθηκε, παρά το γεγονός ότι τα βάρη αυτών στο μεσοδιάστημα μειώθηκαν και εξαλείφθηκαν.» Οι εν λόγω θέσεις του Αιτητή αποτελούν, κατά τον ίδιο, επαρκή λόγο για να ανασταλεί η διαδικασία της πτώχευσης μέχρι την εκδίκαση των Εφέσεων υπ' αρ. 92/2021, 93/2021 και 94/2021 και είναι ορθό και εύλογο η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στις παραγράφους 18 και 19 της Ένορκης Δήλωσης του αναφέρει χαρακτηριστικά τα πιο κάτω τα οποία θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια: «
  7. Με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ο πιστωτής μου δε θα απωλέσει οποιοδήποτε νόμιμο δικαίωμα του, το οποίο θα διατηρηθεί και θα μπορεί να ασκηθεί με την εκδίκαση των παραπάνω αναφερόμενων εφέσεων που εκκρεμούν, οπότε και θα είναι και τελεσίδικο πια, η ακίνητη περιουσία που μου ανήκει και η αντίστοιχη που θα αναληφθεί από τον διαχειριστή της περιουσίας μου.
  8. Αντιθέτως αν αφεθεί να προχωρήσει η πτωχευτική διαδικασία εναντίον μου στο παρόν στάδιο, τότε η φαινομενικά εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι μου ακίνητη περιουσία μου θα αποτελεί μέρος της πτωχευτικής μου περιουσίας, ενώ στην πραγματικότητα αυτή δεν μου ανήκει.» Η Alpha Bank, Καθ΄ ης η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία ενίσταται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Προβάλλει τη θέση ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αναστολής. Η γενική εξουσία του Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 97 του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ. 5, που θα αναφέρεται μετά απλώς ο «ο Νόμος», δεν θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του οφειλέτη στη συγκεκριμένη περίπτωση, ενώ το άρθρο 6

(4)του Νόμου, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. Το άρθρο 6
(4)προνοεί ότι το Δικαστήριο δύναται, αν το θεωρεί ορθό, να αναστείλει ή να απορρίψει την αίτηση πτώχευσης με τη δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος, σε περίπτωση που η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση πτώχευσης είναι η μη συμμόρφωση σε ειδοποίηση πτώχευσης για πληρωμή, παροχή ασφάλειας ή συμβιβασμό του εξ αποφάσεως χρέους ή ποσού που διατάχθηκε να πληρωθεί. Με βάση το λεκτικό του εν λόγω άρθρου, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για αναστολή ή απόρριψη της αίτησης πτώχευσης δίδεται για την περίπτωση που εκκρεμεί έφεση εναντίον της δικαστικής απόφασης, επί της οποίας στηρίζεται η ειδοποίηση πτώχευσης. Η εξουσία του δικαστηρίου περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου εκκρεμεί έφεση κατά της απόφασης που δημιούργησε το ισχυριζόμενο εξ αποφάσεως χρέος και δεν καλύπτει όλες τις περιπτώσεις όπου ασκήθηκε έφεση. Στην υπό κρίση υπόθεση οι εφέσεις που καταχωρήθηκαν δεν στρέφονται κατά της απόφασης που δημιούργησε το ισχυριζόμενο εξ αποφάσεως χρέος αλλά κατά της απόφασης που εκδόθηκε στα πλαίσια Αίτησης που αφορά δόλια μεταβίβαση. Αιτητής στην εν λόγω Αίτηση δεν ήταν η τράπεζα αλλά κάποιο τρίτο πρόσωπο. Καταλήγω ότι το άρθρο 6
(4)δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. Η Αίτηση εδράζεται και στο άρθρο 4 του Νόμου. Οι υποπαραγράφοι
(2)και
(3)του εν λόγω άρθρου δίδουν εξουσία στο δικαστήριο να αναστείλει τη διαδικασία έκδοσης διατάγματος πτώχευσης για περίοδο που δεν θα υπερβαίνει τους τρεις
(3)μήνες, σε περίπτωση που ο χρεώστης αποδεικνύει ότι έχει ήδη υποβάλει αίτηση για Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής ή ότι είναι σε θέση να υποβάλει Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου. Στην υπό κρίση υπόθεση κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιο του δικαστηρίου για το θέμα αυτό. Κρίνω ότι ούτε οι διατάξεις του άρθρου 4 έχουν εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η Αίτηση εδράζεται και στο Άρθρο 97 του Νόμου. Το εν λόγω άρθρο δίδει εξουσία στο δικαστήριο, να αναστείλει τη διαδικασία της πτώχευσης όταν υπάρχει επαρκής λόγος. Παραθέτω το σχετικό άρθρο αυτούσιο για σκοπούς εύκολης αναφοράς: «
  1. Το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε, για επαρκή λόγο να εκδώσει διάταγμα αναστολής των διαδικασιών της αίτησης πτώχευσης είτε εντελώς είτε για περιορισμένο χρόνο, με τέτοιους όρους και τηρούμενων τέτοιων προϋποθέσεων ως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο». Στο Nόμο δεν διευκρινίζεται η φράση «επαρκής λόγος» και δεν κατέστη δυνατόν να εντοπίσω νομολογία επί του συγκεκριμένου θέματος. Το λεκτικό του άρθρου 97 προσομοιάζει σε μεγάλο βαθμό με τις πρόνοιες της Δ.35, θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ως εκ τούτου θεωρώ πρόσφορο όπως αντλήσω καθοδήγηση από τη νομολογία που έχει ως αντικείμενο την πιο πάνω διάταξη. Δεν διαλάθει βέβαια της προσοχής μου ότι με την υπό κρίση Αίτηση ο Αιτητής δεν ζητά αναστολή της απόφασης που εφεσιβλήθηκε, αλλά αναστολή άλλης ανεξάρτητης διαδικασίας. Η Δ.35, θ.18 προβλέπει τα πιο κάτω: «
  2. An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order, and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed ...». Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, θα πρέπει να σταθμίσει κάθε γεγονός που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα μόνο στις περιπτώσεις όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου και Αρχή Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν είναι δυνατό να γίνει πρόγνωση ως προς την έκβαση της απόφασης. Το βασικό κριτήριο, σε τέτοιας φύσης υποθέσεις είναι κατά πόσο υπάρχει ενδεχόμενο να προκληθεί αδικία στο ένα ή στο άλλο μέρος, αν το Δικαστήριο χορηγήσει ή αρνηθεί την αναστολή της διαδικασίας. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την Αγγλική απόφαση, Hummond Suddard Solicitors v. Agrichem International Holdings Limited,
(2001)EWCA Civ. 2065, par. 22: «Whether the court should exercise its discretion to grant a stay will depend upon all the circumstances of the case, but the essential question is whether there is a risk of injustice to one or other or both parties if it grants or refuses a stay. In particular, if a stay is refused what are the risks of the appeal being stifled? If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? On the other hand, if a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover any monies paid from the respondent?......» Κατά πόσο θα εκδοθεί διάταγμα αναστολής της διαδικασίας ή όχι, επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει όλα τα γεγονότα της υπόθεσης, περιλαμβανομένων των ενδεχομένων επιπτώσεων στα εμπλεκόμενα μέρη και να αποφασίσει κατά πόσο θα ήταν δίκαιο ή όχι να ανασταλεί η διαδικασία. Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαπιστώνω ότι το αίτημα του Αιτητή βασίζεται σε ένα μόνο λόγο, ότι τα ακίνητα που μεταβιβάστηκαν στα δύο παιδιά του και για τα οποία εκδόθηκε διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικής μεταβίβασης και επανεγγραφής τους επ' ονόματι του Αιτητή, στην αγωγή υπ' αρ. 11447/2004, δεν θα πρέπει να αποτελέσουν μέρος της περιουσίας του, καθ΄ ότι υπάρχει ενδεχόμενο το διάταγμα να ανατραπεί κατ΄ έφεση. Τα ακίνητα, σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση του Αιτητή, είναι διαμερίσματα τα οποία μεταβίβασε στους δύο υιούς του. Οι τελευταίοι εγκαταστάθηκαν σε αυτά μαζί με τις οικογένειες τους. Παραθέτω αυτούσια τη σχετική αναφορά: «
  1. Πιο συγκεκριμένα αναφέρω ότι κατά τα τέλη του έτους 2007 και στις αρχές του 2008, έκρινα σκόπιμο να μεταβιβάσω την βεβαρημένη τότε ακίνητη περιουσία μου στους δύο υιούς μου.
  2. Έκτοτε οι υιοί μου εγκαταστάθηκαν στα διαμερίσματα που τους μεταβίβασα, ανέλαβαν τα χρέη των εν λόγω ακινήτων, ανακαίνισαν τούτα και έφτιαξαν τις δικές τους οικογένειες.» Με βάση τις πιο πάνω αναφορές αφήνεται να εννοηθεί ότι ο Αιτητής είχε δύο διαμερίσματα τα οποία μεταβίβασε στα δύο παιδιά του, ένα σε κάθε παιδί. Η θέση αυτή όμως δεν συνάδει με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιο του δικαστηρίου στα πλαίσια της Αίτησης στην αγωγή υπ' αρ. 11447/2004, όπως προκύπτει από την απόφαση. Ως αναφέρω και πιο πάνω το δικαστήριο ακύρωσε τη μεταβίβαση του ακινήτου, ½ μερίδιο και ενός διαμερίσματος (μερίδιο το όλο) στη Λευκωσία και ενός κτήματος στην Πάφο. Η Αίτηση αφορούσε τρία ακίνητα και όχι δύο. Και τα τρία ακίνητα μεταβιβάστηκαν στα δύο παιδιά του κατά ένα δεύτερο, (½), στον καθένα. Δεν έλαβε δηλαδή το κάθε παιδί από ένα ακίνητο, αλλά μερίδιο σε κάθε ακίνητο. Επισημαίνω επίσης ότι πρόκειται για ένα διαμέρισμα και όχι δύο διαμερίσματα που αναφέρει ο Αιτητής στην Ένορκη Δήλωση του . Σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου ώστε αυτή να χρησιμοποιηθεί και να διατεθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών του χρεώστη. (Βλέπετε London Clubs Ltd κ.ά. ν. Ρόδου Παπαδόπουλου
(2002)1 Α.Α.Δ. 669). "Περιουσία", με βάση την ερμηνεία που δίδεται στο άρθρο 2 του Νόμου, περιλαμβάνει χρήματα, εμπορεύματα, αγώγιμα δικαιώματα, γη και περιουσία κάθε περιγραφής ανεξάρτητα αν είναι κινητή ή ακίνητη, ή αν βρίσκεται στην Κύπρο ή αλλού, επίσης υποχρεώσεις, δουλείες και κάθε είδους περιουσία, συμφέρον και όφελος, παρόν ή μελλοντικό, κεκτημένο ή υπό αίρεση, που προκύπτει από ή είναι συναφές με περιουσία όπως ορίζεται πιο πάνω· Επισημαίνω ότι ο ορισμό της 'περιουσίας' περιλαμβάνει ακόμη και συμφέρον ή όφελος που είναι κεκτημένο ή 'υπό αίρεση'. Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, διαπιστώνω ότι κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιο του δικαστηρίου σε σχέση με την περιουσία του Αιτητή. Κατ΄ επέκταση είναι άγνωστο κατά πόσο αυτός είναι ιδιοκτήτης κινητής περιουσίας ή άλλης ακίνητης περιουσίας, πέραν αυτής που αποτέλεσε το αντικείμενο στην Αίτηση 1147/2004. Η μόνη αναφορά που γίνεται σε περιουσία είναι σε σχέση με την ακίνητη ιδιοκτησία του, κατά το 2017, πριν πέντε και πλέον έτη. Ενόψει τούτου το δικαστήριο δεν έχει μια σφαιρική εικόνα της περιουσίας του, ούτε του συνόλου των χρεών του. Είναι άγνωστο στο δικαστήριο κατά πόσο η εκποίηση των επιδίκων ακινήτων είναι ή όχι αναγκαία για ικανοποίηση των πιστωτών του. Όπως αναφέρω και πιο πάνω, σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διαφύλαξη της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου για να διατεθεί όπως ο Νόμος ορίζει. Το γεγονός ότι εκκρεμεί δικαστική διαδικασία σε σχέση με κάποια από τα περιουσιακά στοιχεία του Αιτητή, δεν αποτελεί λόγο για αναστολή της διαδικασίας πτώχευσης. Αναγνωρίζω ότι η κυριότητα των τριών ακινήτων είναι θέμα σοβαρό και σε περίπτωση που ο Αιτητής κηρυχθεί σε πτώχευση και διορισθεί διαχειριστής της περιουσίας του, το θέμα αυτό ενδεχομένως να απασχολήσει τον τελευταίο, εάν η έφεση δεν έχει ολοκληρωθεί μέχρι τότε και νοουμένου βέβαια ότι η εκποίηση των επιδίκων ακινήτων θα κριθεί αναγκαία για ικανοποίηση των πιστωτών του χρεώστη. Εάν η εκδίκαση της έφεσης δεν ολοκληρωθεί μέχρι τότε, ο διαχειριστής θα μπορεί να αποταθεί στο δικαστήριο για επίλυση του θέματος με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 90
(1)και
(2)του Νόμου. Το άρθρο 90
(1)δίδει 'πλήρη εξουσία' στο δικαστήριο να αποφασίζει για όλα τα ζητήματα προτεραιότητας και για όλα τα άλλα ζητήματα, οποιασδήποτε φύσης, είτε νομικά είτε πραγματικά, τα οποία δυνατό να εγερθούν σε οποιαδήποτε υπόθεση πτώχευσης που περιέρχονται σε γνώση του Δικαστηρίου, ή τα οποία το Δικαστήριο δυνατό να θεωρήσει σκόπιμο ή αναγκαίο να αποφασίσει, ώστε να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη ή να διενεργηθεί ολοκληρωμένη διανομή της περιουσίας, σε οποιαδήποτε τέτοια περίπτωση. Το άρθρο 90
(2)προνοεί ότι το δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάζει και αποφαίνεται για όλα τα ζητήματα κυριότητας που σχετίζονται με αγαθά και ακίνητη περιουσία για την οποία υπάρχει αξίωση υπό ή από το διαχειριστή, ανεξάρτητα αν τέτοια περιουσία βρίσκεται στην κατοχή του διαχειριστή ή όχι, και να αποφασίζει και εκδικάζει για οποιοδήποτε χρέος ή αξίωση που οφείλεται προς ή από τον πτωχεύσαντα. Καταλήγω ότι το γεγονός ότι εκκρεμεί η εκδίκαση των Εφέσεων 92/2021, 93/2021 και 94/2021 δεν αποτελεί επαρκή λόγο για αναστολή της διαδικασίας. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................... Τ. Παρασκευαϊδου-Καρακάννα, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.