Έφη Πολυκάρπου, ως μία εκ των δύο διαχειριστών της περιουσίας της αποβιωσάσας Άρτεμις Κλεάνθους Βαλιαντή ν. Gordian Holdings Ltd, Αίτηση/Έφεση: 402/2022, 7/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A378 Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Ενώπιον: M. Xαραλάμπους, Ε. Δ. Αίτηση/Έφεση: 402/2022 (i-justice) Aναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, Μέρος VI, άρθρα 37-44 και Μέρος VIA, άρθρα 44ΑΑΙ και τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, άρθρα 80 και 81, ως επίσης και τις τροποποιήσεις τους Έφη Πολυκάρπου, ως μία εκ των δύο διαχειριστών της περιουσίας της αποβιωσάσας Άρτεμις Κλεάνθους Βαλιαντή Αιτήτρια-Εφεσείουσα -Και- Gordian Holdings Ltd, Καθ' ής η Αίτηση- Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 7.11.2022 Εμφανίσεις: Για Εφεσείουσα/Αιτήτρια: κ. Πέτρος Μιχαήλ Για Εφεσίβλητη/Καθ΄ ης η αίτηση: κα. Φ. Νικολάου ΑΠΟΦΑΣΗ (ex tempore) Με την παρούσα Αίτηση-΄Εφεση η Αιτήτρια - Εφεσείουσα («η Εφεσείουσα») αξιώνει από το Δικαστήριο: α) Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», ημερομηνίας 17.07.2022, η οποία αφορά την πώληση με τη διαδικασία του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου, με αριθμό εγγραφής, 0/[ ] φύλλο/σχέδιο 30/05 W2/7, τεμάχιο [ ], Διαμέρισμα Αρ. 3, («το ενυπόθηκο ακίνητο»), σύμφωνα με την υποθήκη με αριθμό Υ13194/2011 του Επαρχιακού Κτηματολογικού γραφείου Λευκωσίας, β) Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται επ' αόριστον ο πιο πάνω πλειστηριασμός και γ) Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται επ' αόριστον, η περαιτέρω διαδικασία που προβλέπεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.1965 («ο Νόμος»). Οι λόγοι Έφεσης που προβάλλονται από την Αιτήτρια για την ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι ότι αυτή δεν πληροί τις απαιτούμενες, κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, ότι αυτή δεν έχει δεόντως επιδοθεί, ότι έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για την καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή και ότι η προσβληθείσα ειδοποίηση αποτελεί έκδηλη παρανομία αλλά και κατάχρηση της διαδικασίας. Σημειώνω εξ αρχής ότι, παρά το γεγονός ότι στο σώμα της αίτησης προβάλλονται οι 4 πιο πάνω λόγοι Έφεσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εφεσείουσας, μέσω της γραπτής αγόρευσης του, προωθεί ένα και μοναδικό λόγο για ακύρωση της εν λόγω ειδοποίησης. Αυτός συνίσταται στο ότι: «Η προσβληθείσα ειδοποίηση τύπος ΙΑ, δεν έχει δεόντως επιδοθεί». Το γεγονός αυτό εξάλλου το κατέστησε σαφές, μέσω της προφορικής του δήλωσης προς το Δικαστήριο, κατά το στάδιο της προδικασίας. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο θεωρεί ότι οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης έχουν εγκαταλειφθεί και δεν έχουν προωθηθεί. Επομένως μοναδικό επίδικο ζήτημα το οποίο θα απασχολήσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσον η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» έχει επιδοθεί δεόντως στην Εφεσίουσα, ως ο ίδιος ο Νόμος προσδιορίζει. Η υπό κρίση Αίτηση-Έφεση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της ίδιας της Εφεσείουσας. Αυτή, συνοπτικά, αναφέρει ότι είναι μία εκ των δύο διαχειριστών της περιουσίας της αποβιώσασας Άρτεμις Κλεάνθους Βωνιάτη (Τεκμήριο 1). Στις 07.09.2022 της επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», ημερομηνίας 19.07.2022 (Τεκμήριο 2). Η εν λόγω επίδοση θα έπρεπε να είχε γίνει με συστημένη επιστολή, ως ξεκάθαρα προβλέπει η σχετική Νομοθεσία, κάτι το οποίο δεν έγινε. Η Καθ' ης η Αίτηση αντέδρασε στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καταχωρώντας προς τούτο σχετική ένσταση, προβάλλοντας 8 λόγους. Αυτοί μπορούν να συνοψιστούν, λαμβανομένου και του μοναδικού επίδικου ζητήματος, στο ότι η αίτηση στερείται νομικής και πραγματικής βάσης, η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε καθόλα νόμιμα και κανονικά στην Εφεσείουσα, έχουν τηρηθεί όλες οι πρόνοιες του Νόμου και ουδείς λόγος υφίσταται για αναστολή και ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης. Αυτή δε συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Παύλου Δημητρίου, λειτουργού στην Καθ' ης η Αίτηση. Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει σε αυτήν η Καθ' ης η Αίτηση είναι εταιρεία εξαγοράς πιστωτικών διευκολύνσεων και έχει αδειοδοτηθεί και εποπτεύεται από την Κεντρική Τράπεζα (Τεκμήριο 1). Η Τράπεζα Κύπρου μεταβίβασε στην Καθ' ης η Αίτηση, μεταξύ άλλων, διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις και δικαιώματα που απορρέουν από εξ αποφάσεως χρέη και τις εξασφαλίσεις αυτών, περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων της Τράπεζας Κύπρου που απορρέουν από την επίδικη υποθήκη (Τεκμήριο 3). Ως εκ των πιο πάνω η Καθ' ης η Αίτηση έχει υπoκαταστήσει την Τράπεζα Κύπρου σε όλα τα δικαιώματά της, που απορρέουν από την επίδικη συμφωνία υποθήκης, και ως εκ τούτου αυτή αποτελεί πλέον τον νόμιμο δικαιούχο της (Τεκμήριο 4). Σε ό,τι αφορά τα επίδικα γεγονότα στις 07.09.2022 επιδόθηκε στην Αιτήτρια η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Είναι η θέση του ότι η Καθ' ής η Αίτηση, ως προκύπτει από το Τεκμήριο 6, απέστειλε συμπεριλαμβανομένης και της Εφεσείουσας, δέσμη εγγράφων, η οποία αποτελείτο από α) αντίγραφο σχετικής κατάστασης την οποία διατηρεί η Καθ' ης η Αίτηση και στην οποία φαίνονται στη μεν 2η στήλη από τα αριστερά όλα τα πρόσωπα στα οποία έχει αποσταλεί η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και το δελτίο ειδοποίησης ηλεκτρονικού πλειστηριασμού, ενώ στην τελευταία στήλη από δεξιά φαίνεται ο αριθμός ταχυδρομείου για κάθε μια επιστολή β) Αντίγραφα από την ιστοσελίδα του ταχυδρομείου και στα οποία φαίνεται η μέρα αποστολής ως και η μέρα παραλαβής των επιστολών, που είχαν σταλεί με βάση την εν λόγω κατάσταση και γ) αντίγραφα των ενόρκων δηλώσεων επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και του δελτίου ειδοποίησης ηλεκτρονικού πλειστηριασμού. Όλες οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν σε σχέση με την ειδοποίηση προς την Εφεσείουσα είναι σύμφωνες με τον Νόμο και ως εκ τούτου δεν υφίσταται οποιοσδήποτε λόγος για παραμερισμό ή ακύρωσή της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων αλλά και των γραπτών αγορεύσεων που η κάθε πλευρά προσκόμισε στο Δικαστήριο, επιχειρηματολογώντας ως προς τις θέσεις τους. Σημειώνω επίσης ότι κανένας εκ των ομνύοντων των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση δεν αντεξετάστηκε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014, εισάχθηκε στον Νόμο το Μέρος VIA, το οποίο προνοεί για τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή ξεκινά με την αποστολή της Eιδοποίησης Τύπου «Ι», η οποία σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου «Θ». Νοείται ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της ειδοποίησης κατά τον τύπο Θ, εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους VI. Με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται και η κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της ειδοποίησης αυτής, καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μεγαλύτερης των 45 ημερών, από την ημερομηνία επίδοσής της, ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ του Νόμου). Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη, με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης τύπου Ι, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη 2η έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η ειδοποίηση αυτή, η οποία είναι κατά τον τύπο «ΙΑ» επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 45 ημερών, από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ», ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να καταχωρήσει έφεση, στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης «ΙΑ» και της σκοπούμενης πώλησης, μόνο για τους λόγους που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο 3 του Άρθρου 44(Γ) του Νόμου, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: Νοείται ότι- ...... (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙ (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση. » Είναι στη βάση της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας που η Αιτήτρια-Εφεσείουσα καταχώρισε την υπό κρίση Έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Οι πρόνοιες του πιο πάνω Άρθρου είναι ξεκάθαρες. Στην περίπτωση που υφίσταται ένας από τους 6 λόγους που καταγράφονται, κατά τρόπο περιοριστικό, στο συγκεκριμένο Άρθρο παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη, καθώς και σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος να καταχωρήσει έφεση, στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Πρόκειται δηλαδή, για διαδικασία με προσδιορισμένο και περιορισμένο σκοπό, αφού στο πλαίσιό της η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο κατά πόσον ισχύει ένας από τους αναφερόμενους, στο συγκεκριμένο Άρθρο λόγους ακύρωσης της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ». Έχω λάβει υπόψιν με την δέουσα προσοχή τα όσα και οι δύο πλευρές παρέθεσαν στο Δικαστήριο. Άμεσα σχετική με το επίδικο ζήτημα είναι η πρόνοια του Άρθρου 44ΙΕ του Νόμου, το οποίο ορίζει τι σημαίνει επίδοση για τους σκοπούς του εν λόγω Νόμου (η οποία συμπεριλαμβάνει προφανώς και την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ»): « Επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρημένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας, σε τέτοιο πρόσωπο. » Με βάση τις πρόνοιες του σχετικού νομοθετήματος, η παράδοση των ειδοποιήσεων πρέπει να γίνεται με συστημένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου και μόνο σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, η παράδοση μπορεί να επιτευχθεί με ιδιώτη επιδότη. Αποτελεί κοινό τόπο ότι η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» επιδόθηκε στις 7.9.2022 στην Αιτήτρια, με ιδιώτη επιδότη. Όπως όμως προκύπτει, μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Παύλου Δημητρίου και ειδικότερα μέσα από το περιεχομένου του Τεκμηρίου 6, η Καθ'ης η Αίτηση προτού προχωρήσει με ιδιωτική επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης απέστειλε, προηγουμένως, επιστολή απευθυνόμενη στην Εφεσείουσα με συστημένο ταχυδρομείο, η οποία έλαβε (από το ταχυδρομείο) τον αριθμό (barcode) RBO15905215CY. Η διεύθυνση αποστολής της εν λόγω ειδοποίησης, ως αναγράφεται σε αυτή, ήταν η οδός [ ] 2Η, [ ], [ ], Λευκωσίας. Με βάση την ενημέρωση του ταχυδρομείου (σε σχέση με τον πιο πάνω κωδικό), η οποία επίσης κατατέθηκε ως μέρος του Τεκμηρίου 6, η εν λόγω επιστολή δεν κατέστη δυνατό να επιδοθεί. Ως λόγος που δόθηκε από το ταχυδρομείο για την μη παραλαβή της ήταν «incorrect/illegible/incomplete address». Είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου για την Εφεσείουσα ότι η μη επιτυχής επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» μέσω διπλοσυστημένης επιστολής προς την τελευταία δεν κατέστη εφικτή λόγω δικού της Καθ'ής η Αίτηση σφάλματος. Συνεπώς, ήταν πάντοτε η θέση του, ότι «η μη επίδοση του Τύπου «ΙΑ» στην αιτήτρια με συστημένη επιστολή οφείλετο σε σφάλμα της καθ'ής η αίτηση στην αναγραφή της διεύθυνσης της γι' αυτό και της επιστράφει και όχι διότι αυτό «δεν είναι εφικτό» Με κάθε σεβασμό η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Και τούτο γιατί, με βάση την πιο πάνω επίδικη πρόνοια του Νόμου, η Καθ' ής η Αίτηση επιχείρησε να αποστείλει πρώτα στην Εφεσείουσα διπλοσυστημένη επιστολή, η οποία όμως δεν κατέστη δυνατό να επιδοθεί. Δεν θα πρέπει να λησμονηθεί από το Δικαστήριο το γεγονός ότι η Εφεσείουσα είναι μία εκ των διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντα ενυπόθηκου δανειστή. Η εν λόγω επιστολή απεστάλη στην διεύθυνση του αποβιώσαντα, ως προκύπτει και από το έγγραφο υποθήκης (Τεκμήριο 4). Δεν ενδιαφέρει το Δικαστήριο για τον λόγο που αυτή δεν κατέστη δυνατό να επιδοθεί, μέσω διπλοσυστημένης επιστολής, στην εν λόγω διεύθυνση. Ό,τι εν προκειμένω ενδιαφέρει το Δικαστήριο είναι το γεγονός ότι η Καθ'ής η Αίτηση προσπάθησε, ακολουθώντας τις πρόνοιες του Νόμου, να επιδώσει διπλοσυστημένη επιστολή στην Εφεσείουσα και μόνο όταν αυτό δεν κατέστη εφικτό, προχώρησε με ιδιωτική επίδοση. Ζητούμενο στην προκειμένη ήταν να λάβει γνώση η Εφεσείουσα της εν λόγω ειδοποίησης ώστε να προασπίσει τα συμφέροντα του ενυπόθηκου δανειστή. Και έλαβε γνώση καταχωρώντας την παρούσα Αίτηση-Έφεση. Με βάση τα όσα η Καθ' ης η Αίτηση προσκόμισε στο Δικαστήριο είμαι ικανοποιημένος ότι έδωσε κάποια εξήγηση για ποιο λόγο προχώρησε με επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», μέσω δικαστικού επιδότη προς την Αιτήτρια. Σημειώνω ότι ο ομνύοντας, ο οποίος καταχώρησε ένορκη δήλωση εκ μέρους της Καθ'ής η Αίτση, δεν αντεξετάστηκε επί των θέσεων του αυτών. Σημειώνω επίσης ότι η Εφεσείουσα, επί του ζητούμενου, δεν παράθεσε οποιοδήποτε θετικό ισχυρισμό και υπήρξε σιωπηρή ως προς το κατά πόσον η ίδια διαμένει στην εν λόγω διεύθυνση, στην οποία στάληκε η εν λόγω επιστολή, ούτε και ότι ήταν εις γνώση της Καθ'ής η Αίτηση ότι δεν μπορεί να εντοπιστεί εκεί. Δεν προχώρησε ποτέ στη διατύπωση σχετικού ισχυρισμού ότι ο ιδιώτης επιδότης την εντόπισε στην ίδια διεύθυνση που είχε αποσταλεί διπλοσυστημένη επιστολή, για να δείξει ότι θα της ήταν εφικτό να της σταλεί εκεί, με συστημένο ταχυδρομείο. Το μόνο που η Εφεσείουσα προβάλλει είναι ο ισχυρισμός ότι έγινε απευθείας επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης, χωρίς να γίνει οποιαδήποτε προσπάθεια επίδοσης της με διπλοσυστημένη επιστολή, γεγονός το οποίο ως έχει αναφερθεί ανωτέρω δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Επομένως ο λόγος ένστασης που προώθησε ο Συνήγορος της Εφεσείουσας θα πρέπει να απορριφθεί. Υπό τις πιο πάνω συνθήκες, η επίδοση που έγινε συνάδει με τα διαβαλλόμενα στον ορισμό του όρου επίδοση στο Άρθρο 44 (ΙΕ) του Νόμου. Εξάλλου η ίδια η Εφεσείουσα ειδοποιήθηκε προσωπικά έναντι της υπογραφής της, για την εν λόγω ειδοποίηση και συνεπώς ουδεμία βλάβη υπέστη το δικαίωμά της για άσκηση έφεσης, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, για να ελεγχθεί η συμπεριφορά της τράπεζας, ως ενυπόθηκου δανειστή, κατά τα διαβαλλόμενα στο Άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου. Σε κάθε όμως περίπτωση και ανεξαρτήτως του γεγονότος κατά πόσο αποστάληκε ή όχι διπλοσυστημένη επιστολή αλλά και τον λόγο που αυτή δεν παραλήφθηκε θα απέρριπτα την παρούσα Αίτηση-Έφεση έστω και αν η Καθ'ής η Αίτηση επέδιδε την εν λόγω ειδοποίηση μέσω ιδιώτη επιδότη, χωρίς προηγουμένως να επιχειρούσε να την επιδώσει με διπλοσυστημένη επιστολή. Από την στιγμή που η Εφεσείουσα έλαβε γνώση του περιεχομένου της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», ανεξαρτήτως του τρόπου επίδοση της, επιτεύχθηκε κατά την κρίση μου ο σκοπός και η πρόθεση του Νομοθέτη. Ως έχει νομολογιακά υποδειχθεί, η ορθή επίδοση εγγράφων συναρτάται αναπόφευκτα με το βασικό στόχο που δεν είναι άλλος από το να ενημερωθεί το πρόσωπο προς το οποίο επιδίδεται το έγγραφο για το τί του καταμαρτυρεί, π.χ. αν πρόκειται για δικαστικό έγγραφο, για τους λόγους που εγκαλείται και να έχει την ευκαιρία να αντιδράσει προς διασφάλιση των δικαιωμάτων του (Ιερα Μητρόπολη Λεμεσού ν. Char. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 43 και Maxana Oil Ltd v. Poltava Petroleum Company
(2002)1B A.A.D. 834). Αν στις επίμαχες πρόνοιες δοθεί, κατά την κρίση μου, οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία, τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι ο Νομοθέτης σκοπό είχε να καταστήσει ανίσχυρη και άνευ νόμιμου αποτελέσματος μια, κατά τα άλλα πλήρως συμμορφούμενη με του σχετικούς θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, επίδοση μέσω ιδιώτη επιδότη, με την οποία διασφαλίζεται πλήρως ο πιο πάνω αναφερόμενος στόχος της επίδοσης , απλά γιατί δεν προηγήθηκε προσπάθεια παράδοσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» με συστημένη επιστολή. Κάτι, που, με κάθε σεβασμό, συγκρούεται και με τη λογική των πραγμάτων, ενόψει και της απουσίας άλλου καλού λόγου που να δικαιολογεί ένα τέτοιο σκοπό από τον νομοθέτη. Πόσο μάλλον όταν, με την παράδοση των ειδοποιήσεων με συστημένη επιστολή δεν επιτυγχάνεται οποιοσδήποτε σκοπός που δεν επιτυγχάνεται με την ιδιωτική επίδοση. Ούτε και μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι αφενός η παράδοση των ειδοποιήσεων με ιδιώτη επιδότη είναι γρηγορότερη από την επιδίωξη παράδοσης τους με αποστολή συστημένης επιστολής και ότι αφετέρου η επίτευξή της παράδοσης μέσω επιδότη δεν εξαρτάται από την όποια βούληση του προσώπου προς το οποίο επιχειρείται η παράδοση, κάτι που συμβαίνει με την επίδοση, μέσω διπλοσυστημένης επιστολής, μιας και στη περίπτωση που δεν παρουσιαστεί στο σημείο παραλαβής, δεν θα επιτευχθεί η παράδοση. Παρόμοιο ζήτημα εξετάστηκε και στην πρωτόδικη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, που δόθηκε από τον αδελφό Μ. Αγιομαμίτη Α.Ε, με αριθμό Αίτησης-Εφεσης 91/22, ημερομηνίας 17.5.2022. Το σκεπτικό της εν λόγω απόφασης με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και το υιοθετώ και για τους σκοπούς της παρούσας. Το παραθέτω: «Η αυστηρή γραμματική ερμηνεία οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι ιδιωτική επίδοση μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο, αφού προηγουμένως καταστεί ανέφικτη η επίδοση με συστημένη επιστολή. Αυτή η ερμηνευτική προσέγγιση δεν μπορεί, κατά την άποψη μου, να αποδώσει το πραγματικό νόημα της συγκεκριμένης διάταξης. Θεωρώ, ότι η προαναφερόμενη φράση, θα πρέπει να ενταχθεί στο σύνολο των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/65, έτσι ώστε να ανευρεθεί το πραγματικό νόημα της. Στην Κυριακίδης κ.α ν. Δικηγορόπουλου κ.α
(2012)1Β Α.Α.Δ 1164, αναγνωρίστηκε ότι ένας νόμος θα πρέπει να ερμηνεύεται στο σύνολο του, καθώς και ότι ο σκοπός για τον οποίο θεσπίστηκε ο νόμος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την ορθή ερμηνεία του. Πιο συγκεκριμένα λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Παρενθετικά σημειώνουμε ότι η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος, έχει πλέον νομολογιακά εδραιωθεί (Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 Α.Α.Δ. 348). Στην προσπάθεια μας να διαπιστώσουμε την πρόθεση του Νομοθέτη θα λάβουμε υπόψη τους πιο κάτω ερμηνευτικούς κανόνες: (α) Ένας Νόμος πρέπει να ερμηνεύεται στο σύνολό του (Georghiades v. Republic
(1969)3 C.L.R. 396, P. Katsaras and Others v. Republic
(1973)3 C.L.R. 145), (β) Ένας Νόμος δεν μπορεί να ερμηνεύεται με τρόπο που οδηγεί σε άδικα, παράδοξα, παράλογα ή άτοπα αποτελέσματα (Katsaras (πιο πάνω), Southfields Industries Ltd. ν. Δήμου Λευκωσίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 59 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου
(2003)2 Α.Α.Δ. 82) και (γ) Ο σκοπός για τον οποίο έχει θεσπιστεί ο Νόμος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για σκοπούς της ορθής ερμηνείας του (Ράφτης ν. Δημοκρατίας
(2002)3 Α.Α.Δ. 345).» Δεν χωρεί αμφιβολία, ότι η πρόθεση του νομοθέτη είναι να διασφαλίσει στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, ότι οι ειδοποιήσεις «Ι» και «ΙΑ» θα περιέλθουν στη γνώση του ενυπόθηκου οφειλέτη και οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου. Αυτό καθίσταται σαφές από την επιλογή του νομοθέτη να επιδίδονται οι προαναφερόμενες ειδοποιήσεις, σε αντίθεση με την ειδοποίηση «Θ» σε σχέση με την οποία ο νομοθέτης επέλεξε την απλή «αποστολή» της. Δεν είναι, άλλωστε, χωρίς σημασία, ότι ο όρος «επίδοση», τόσο αρχικά με τον Ν.142(Ι)/14, όσο και τώρα με τον Ν.87(Ι)/18, περιλαμβάνει μόνο τη συστημένη επιστολή και την ιδιωτική επίδοση, δηλαδή μεθόδους οι οποίοι παρέχουν υψηλά εχέγγυα ασφάλειας ως προς την παράδοση και λήψη των σκοπούμενων ειδοποιήσεων. Με τον τροποποιητικό νόμο Ν.87(Ι)/18, ο νομοθέτης θέλησε, προφανώς, να περιορίσει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί «επίδοση» με βάση τα προβλεπόμενα στον Ν.142(Ι)/14, διευρύνοντας, προς εξυπηρέτηση αυτού του σκοπού, τις μεθόδους επίδοσης. Αυτό, καθίσταται ξεκάθαρο από την προσθήκη της δυνατότητας για υποκατάστατη επίδοση με διάταγμα του Δικαστηρίου, καθώς και της δυνατότητας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Εντάσσοντας, επομένως, την επίμαχη φράση στο σύνολο των προνοιών του Μέρους VIA του Ν.9/65 και έχοντας κατά νου τον σκοπό του εν λόγω Μέρους και ειδικότερα την πρόθεση του νομοθέτη όπως διευρυνθούν οι μέθοδοι επίδοσης των ειδοποιήσεων «Ι» και «ΙΑ» προκειμένου αυτές να περιέρχονται σε γνώση του ενυπόθηκου οφειλέτη και οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου, θεωρώ, ότι η συμπερίληψη της προαναφερόμενης επίμαχης φράσης δεν μπορεί να έχει την έννοια ότι η ιδιωτική επίδοση εφαρμόζεται μόνο στην περίπτωση που δεν είναι εφικτή η επίδοση με συστημένη επιστολή. Το πραγματικό νόημα συνίσταται, κατά την άποψη μου, στο ότι η επίδοση με συστημένη επιστολή θα γίνεται σε εκείνες μόνο τις περιπτώσεις που αυτό είναι εφικτό, δηλαδή στις περιπτώσεις που η παράδοση της ειδοποίησης ή επικοινωνίας θα συνεπάγεται και την παραλαβή αυτών, χωρίς, όμως, να τίθεται ως προϋπόθεση για την πραγματοποίηση ιδιωτικής επίδοσης η προηγούμενη προσπάθεια επίδοσης με συστημένη επιστολή. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση, θεωρώ ότι βρίσκεται εκτός του σκοπού του νομοθέτη και θα οδηγούσε σε παράδοξα αποτελέσματα. Ακόμα, όμως, και αν η πιο πάνω προσέγγιση είναι λανθασμένη, θεωρώ, ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για μη δέουσα επίδοση. Όπως ήδη αναφέρθηκε αποτελεί κοινό έδαφος, ότι η ειδοποίηση «ΙΑ» περιήλθε στη γνώση της Αιτήτριας, η οποία, άλλωστε, καταχώρησε την υπό εκδίκαση αίτηση - έφεση. Συνεπώς, ουδεμία ζημιά επήλθε στα δικαιώματα της Αιτήτριας. Από την άλλη, το γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση χρησιμοποίησε απευθείας τη μέθοδο της ιδιωτικής επίδοσης, αντί της συστημένης επιστολής, δεν μπορεί να προσμετρήσει εις βάρος της. Στην υπόθεση Θεοδώρου και Hellenic Bank Ltd
(2012)1Γ Α.Α.Δ 2059, ο εφεσείων ήταν εγγυητής σε σύμβαση δανείου και υποστήριξε ότι λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε σε εύρημα ότι το χρέος κατέστη απαιτητό έναντι του. Στήριξε την επιχειρηματολογία του, μεταξύ άλλων, στο ότι στον όρο 9 της σύμβασης καταγραφόταν ότι η επιστολή τερματισμού θα αποστελλόταν με συνηθισμένο ταχυδρομείο, ενώ στην περίπτωσή του στάλθηκε με συστημένη επιστολή. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε σχετικά τα ακόλουθα: «Διευκρινίζεται ότι οι επιστολές ημερ. 26/3/2002, τεκμ. 9 προς την ΜΙΤ και τεκμ. 9(α) προς τον εφεσείοντα, στάληκαν με συνηθισμένο ταχυδρομείο, ενώ οι επιστολές ημερ. 18/9/2002 τεκμ. 10 προς την ΜΙΤ και τεκμ. 10(α) προς τον εφεσείοντα ως «ΣΥΣΤΗΜΕΝΗ». Το γεγονός ότι με βάση τη συμφωνία ήταν αρκετό αν η αποστολή γινόταν με συνηθισμένο ταχυδρομείο και εδώ οι επιστολές ημερ. 18/9/2002 στάληκαν η καθεμιά ως «ΣΥ-ΣΤΗΜΕΝΗ», δε νομίζουμε ότι διαφοροποιεί την κατάσταση. Οι εφεσίβλητοι έκαναν κάτι πέραν της υποχρέωσης που είχαν με βάση τη συμφωνία εγγύησης.» Στην προκείμενη περίπτωση η πρόνοια ως προς τον τρόπο επίδοσης περιλαμβάνεται σε νομοθεσία και όχι σε σύμβαση. Παρά ταύτα, η πιο πάνω αναφορά του Ανωτάτου Δικαστηρίου μπορεί να εφαρμοστεί, κατ' αναλογία, και στην παρούσα περίπτωση, αφού, επί της ουσίας, η Καθ' ης η αίτηση με την ιδιωτική επίδοση έπραξε κάτι περισσότερο από αυτό που όφειλε να κάνει επιλέγοντας, μάλιστα, την ασφαλέστερη από τις προβλεπόμενες μεθόδους επίδοσης.» Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η Αίτηση-Έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ'ής η Αίτηση και εναντίον της Εφεσείουσας για το ποσό των €850 πλέον ΦΠΑ. (Υπ.) ............. Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο