← Κύπρος

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΤΣΙΑΠΠΟΣ ν. HELLENIC MINING PUBLIC COMPANY LTD, Ειδικό Μητρώο: 10/15, 23/5/2022

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΤΣΙΑΠΠΟΣ ν. HELLENIC MINING PUBLIC COMPANY LTD, Ειδικό Μητρώο: 10/15, 23/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A409 Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Ενώπιον: Θ. Θεοδώρου, Α. Ε. Δ. Ειδικό Μητρώο: 10/15 Μεταξύ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΤΣΙΑΠΠΟΣ Αιτητής -και- HELLENIC MINING PUBLIC COMPANY LTD Καθ΄ων η αίτηση Ημερομηνία: 23 Μαΐου, 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Ζένιος Νικολάου Για Εναγομένη: κ. Λεωνίδας Γεωργίου με Μαρί Νικόλ Γεωργίου (κα) ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό των ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή[1], ο ενάγοντας διεκδικεί αποζημιώσεις, φιλοδώρημα ή χαριστική πληρωμή, πληρωμή αντί προειδοποιήσεως, αυξημένες αποζημιώσεις και έξοδα, όλα συνυφασμένα με την βασική του θέση ότι η εναγόμενη, εργοδότριά του, τον απέλυσε παράνομα. Συναφώς ισχυρίζεται ότι, ενώ βρισκόταν με άδεια ασθενείας, η εναγόμενη, στη βάση διάγνωσης ιατροσυμβουλίου (που συνέστησε η ίδια) περί του ότι αυτός ήταν ακατάλληλος να ασκεί χειρωνακτική εργασία, τον απέλυσε, ενώ στην πραγματικότητα ήταν κατάλληλος να εκτελεί τα καθήκοντά του, και το όποιο πρόβλημα υγείας αντιμετώπιζε ήταν προσωρινό. Η Υπεράσπιση Η εναγόμενη, προς υπεράσπιση της, δικογραφικά, ισχυρίζεται ότι η απόλυση του ενάγοντα ήταν νόμιμη. Συναφώς αναφέρει ότι, περί το 2009 ο ενάγοντας άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας για τα οποία λάμβανε άδεια ασθενείας. Το 2010 τα προβλήματα αυξήθηκαν, ως επίσης και ο χρόνος που απουσίαζε με άδεια ασθενείας. Το 2011, οι απουσίες του ενάγοντα λόγω αναρρωτικής άδειας ήταν πιο συχνές και από τις 8/8/11 μέχρι και την ημέρα τερματισμού της απασχόλησης του (16.11.2011), δεν εργάστηκε καθόλου λόγω αναρρωτικών αδειών που εξασφάλιζε από διάφορους ιατρούς. Λόγω των προβλημάτων αυτών, και κατόπιν σχετικής αναφοράς του ενάγοντα ότι δεν μπορούσε πλέον να εργάζεται στην εναγόμενη, η τελευταία έκρινε ορθότερο να παραπέμψει τούτον σε ιατροσυμβούλιο ώστε να διαφανεί κατά πόσο ήταν σε θέση να συνεχίσει να εκτελεί τα καθήκοντα του, και αυτό, τόσο στην βάση ανησυχίας της ως προς την κατάσταση της υγείας του, όσο και για την ασφάλεια των λοιπών υπαλλήλων της με τους οποίους ο ενάγοντας συνεργαζόταν στο εργοτάξιο. Κατόπιν ιατρικής εξέτασης του ενάγοντα, το ιατροσυμβούλιο απεφάνθη ότι ήταν ακατάλληλος για χειρωνακτική και/ή βαριάς σωματικής φύσεως εργασία, καθώς επίσης και ακατάλληλος για να εκτελέσει την εργασία του ως χειριστής ασβεστοκάμινου, δηλαδή να ασκήσει τα καθήκοντα του στην εναγόμενη λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε. Στη βάση της πληροφόρησης αυτής, η εναγόμενη, αφού προηγουμένως ενημέρωσε τον ενάγοντα σχετικά, στις 16/11/2011, όταν και έληγε η τελευταία χορηγηθείσα σε αυτόν άδεια ασθενείας, του παρέδωσε επιστολή τερματισμού της απασχόλησης του. Την ίδια ημέρα, ο ενάγοντας, παρέδωσε σε αντιπρόσωπο της εναγόμενης νέα άδεια ασθενείας που είχε εξασφαλίσει και κάλυπτε την περίοδο 16/11/2011 μέχρι 30/11/

  1. Είναι η εν προκειμένω θέση της εναγόμενης ότι, η ανικανότητα του ενάγοντα να εκτελέσει τα καθήκοντα του, κατέστησε την εκτέλεση της σύμβασης εργασίας του αδύναμη, με αποτέλεσμα η εργασιακή σχέση των διαδίκων να τερματιστεί «ipso facto». Είναι, τέλος, η δικογραφημένη θέση της εναγόμενης ότι, με την απόλυση του, ο ενάγοντας έλαβε αποζημιώσεις αντί προειδοποίησης, δεδουλευμένους μισθούς, την αναλογία του ταμείου προνοίας και την αναλογία των αδειών του. Προσφέρθηκε επίσης σε αυτόν, χαριστικώς, το ποσό των €13.000, το οποίο, ωστόσο, δεν αποδέχθηκε. Στη βάση των ανωτέρω η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Παραδεκτά γεγονότα Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας οι δυο πλευρές κατέθεσαν παραδεκτά γεγονότα. Πρόκειται για τρείς δέσμες εγγράφων ως ακολούθως: πρώτη δέσμη, πεντασέλιδο έγγραφο με τίτλο Παραδεκτά Γεγονότα (Τεκμήριο Χ1 ενώπιον του Δικαστηρίου), στο κείμενο του οποίου γίνεται αναφορά σε Τεκμήρια 1 μέχρι 9 (πρόκειται για τα την τρίτη δέσμη παραδεκτών γεγονότων, τα οποία, ως θα αναφερθεί πιο κάτω, καταχωρήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήρια Χ3.1 - Χ3.9), δεύτερη δέσμη, τρισέλιδο έγγραφο με τίτλο Παραδεκτά Έγγραφα (Τεκμήριο Χ2 ενώπιον του Δικαστηρίου), επί του οποίου, υπό μορφή πινακίου, και με αριθμήσεις 1, 2α - 2σ, 3, 4α και 4β, 5, 6α και 6β, 7, 8 και 9, περιγράφονται τα έγγραφα της τρίτης δέσμης παραδεκτών γεγονότων και τρίτη δέσμη, τα περιγραφόμενα στο Τεκμήριο Χ2 είκοσι εννέα έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων έγινε δεκτό για την αλήθεια του (Τεκμήρια Χ3.1, Χ3.2α - Χ3.2σ, Χ3.3, Χ3.4α και Χ3.4β, Χ3.5, Χ3.6α και Χ3.6β, Χ3.7, Χ3.8 και Χ3.9, ενώπιον του Δικαστηρίου). Συνοπτικά, τα παραδεκτά γεγονότα έχουν ως εξής: Ο ενάγοντας εργοδοτήθηκε στην εναγόμενη την 16/10/1975 με σύμβαση εργοδότησης αορίστου χρόνου και αρχικά δούλευε στο πλυντήριο μεταλλευμάτων και στο ασβεστοκάμινο ως χειριστής. Από την 01/07/1989 μέχρι και τον τερματισμό απασχόλησης του εργαζόταν στο ασβεστοποιείο ως συντηρητής του στην περιοχή Μιτσερού. Μεταξύ των καθηκόντων και ευθυνών του ενάγοντα ως συντηρητής στο ασβεστοποιείο, ήταν η διεξαγωγή εργασιών συντήρησης του, εργασιών επισκευών, κατασκευής εγκατάστασης νέων μηχανημάτων, ο έλεγχος της ομαλής λειτουργίας μηχανημάτων και εκτέλεσης μικροεπιδιορθώσεων σε δίκτυα, βαλβίδες, ταινίες, καδένες και άλλα. Σχετικό είναι το Τεκμήριο Χ3.
  2. Από το έτος 2009, ο ενάγοντας άρχισε να απουσιάζει από την εργασία του συχνά με αναρρωτική άδεια λόγω προβλημάτων υγείας που παρουσίαζε, όπως οσφυαλγία, μυαλγία, ισχιαλγία αυχεναλγία και δισκοπάθεια. Για τις άδειες ασθενείας που λάμβανε, ο ενάγοντας έδιδε στην εναγόμενη ανάλογα δικαιολογητικά από ιατρούς (σχετικά είναι τα Τεκμήρια Χ3.2α έως Χ3.2σ). Η εναγόμενη κατέβαλλε κανονικά τους μισθούς του ενάγοντα. Κατά το έτος 2010, ο ενάγοντας απουσίασε από την εργασία του για περίοδο 62 ημερών. Από 01/01/2011 μέχρι 30/06/2011, ο ενάγοντας απουσίασε από την εργασία του για περίοδο 21 ημερών, εκ των οποίων οι 17 αφορούσαν τον Ιούνιο του 2011 (σχετικό είναι το Τεκμήριο Χ3.2μ). Ο ενάγοντας απουσίαζε αδιαλείπτως από την εργασία του από 26/07/2011 μέχρι και περί τα μέσα του Σεπτεμβρίου του
  3. Στις 21/9/2011, ο Δρ. Σεργίου (ένας εκ των δύο γιατρών που απάρτιζαν το ιατροσυμβούλιο που όρισε η εναγόμενη) έδωσε άδεια ασθενείας στον ενάγοντα από 27/09/2011 μέχρι 31/10/2011 (σχετικό είναι το Τεκμήριο Χ3.3). Ο Δρ. Θεοχάρους (το έτερο μέλος του ιατροσυμβουλίου) έδωσε άδεια ασθενείας για την περίοδο από 1/11/2011 μέχρι 15/11/2011 και για την περίοδο από 15/11/2011 μέχρι 30/11/2011 (σχετικά είναι τα Τεκμήρια Χ3.4α και Χ.3.4β). Στις 16/11/2011, ο κ. Δημήτρης Βαττής, εκ μέρους της εναγόμενης, παρέδωσε στον ενάγοντα επιστολή τερματισμού απασχόλησης (σχετικό είναι το Τεκμήριο Χ3.5). Κατά την παράδοση της επιστολής τερματισμού, ο ενάγοντας παρέδωσε άδεια ασθενείας μέχρι την 30/11/2011 (σχετικό είναι το Τεκμήριο Χ3.4β. Η εναγόμενη κατέβαλε στον ενάγοντα την αναλογία του μισθού του για την περίοδο του Νοεμβρίου που ευρίσκετο στην υπηρεσία της, την αναλογία του 13ου μισθού του, την αναλογία των αδειών του, και ποσό που αντιστοιχούσε σε προειδοποίηση 8 εβδομάδων. Συγκεκριμένα καταβλήθηκε στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των €13,259,24 που αναλύεται ως ακολούθως: (α) Μηνιαία Μισθοδοσία €1,571,47 (β) Αναλογία 13ου μισθού €2,140,47 (γ) Αναλογία Αδειών €5,040,50 (δ) Προειδοποίηση 8 εβδομάδων €4,506,80 (σχετικό είναι το Τεκμήριο Χ3.6β). Το Διοικητικό Συμβούλιο της εναγόμενης εξέτασε και αποφάσισε να προσφέρει στον ενάγοντα το ποσό των €13,000 ως χαριστικό ποσό, αλλά ο Ενάγοντα δεν το αποδέχθηκε καθότι ο ίδιος το θεώρησε χαμηλό. Ο τελευταίος μηνιαίος μισθός του ενάγοντα ήταν €2.446,17 (σχετικό είναι το Τεκμήριο Χ3.6α). Ο Ενάγοντας εξετάστηκε από τον Δρ. Τάσο Θεοχάρους και από τον Δρ. Σέργιο Σεργίου, οι οποίοι μετά από την εξέταση και εκτίμηση της κατάστασης υγείας του ετοίμασαν Ιατρική Βεβαίωση ημερομηνίας 21/09/2011(σχετικό είναι το Τεκμήριο Χ3.9). Το Τεκμήριο Χ3.7 αφορά σε αντίγραφο της συλλογικής σύμβασης μεταξύ της εναγόμενης και των Συντεχνιών ΠΕΟ και ΣΕΚ του 2004 και το Τεκμήριο Χ3.8 σε αντίγραφο βεβαίωσης ως προς τα κατά καιρούς καθήκοντα του ενάγοντα στην εναγόμενη. Τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα, καθίστανται πλέον ευρήματα του Δικαστηρίου. Ακροαματική διαδικασία Πέραν των παραδεκτών γεγονότων από πλευράς του ενάγοντα, προς υποστήριξη της αγωγής, κατέθεσε ενόρκως ο ίδιος, ενώ από πλευράς της εναγόμενης, προς αναχαίτιση της (της αγωγής), κατέθεσε ο Δημήτρης Βαττής, διευθυντής της (στο εξής «ο ΜΥ1»). Συνοπτική παράθεση της μαρτυρίας Ο Ενάγοντας Ο ενάγοντας, ούτε λίγο, ούτε πολύ, υποστήριξε τα όσα αναφέρει στο δικόγραφο του, τονίζοντας, συνεχώς, ότι, το όποιο πρόβλημα υγείας αντιμετώπιζε ήταν προσωρινό και ότι ουδέποτε αρνήθηκε, όταν επέστρεφε στην εργασία του μετά την λήξη της όποιας άδειας ασθενείας του παραχωρείτο, να εκτελέσει τα καθήκοντα του. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι, στη βάση των όρων της σύμβασης εργασίας που είχε με την εναγόμενη θα αφυπηρετούσε κατά την συμπλήρωση του 65 έτους της ηλικίας του. Συναφώς, δεν αποδέχθηκε την υποβληθείσα σε αυτόν θέση ότι στη βάση των όσων ίσχυαν κατά τον ουσιώδη χρόνο θα έπρεπε να συνταξιοδοτηθεί στα 63 του έτη. Αναφορικά με την εξέταση του από το ιατροσυμβούλιο, δεν αποδέχθηκε την διάγνωση του, αναφέροντας ότι πρόκειται για ιατρούς που διόρισε η εναγόμενη και όχι κρατικού ιατρούς, με αποτέλεσμα η διάγνωση τους να θεωρείται «άκυρη». Ήταν περαιτέρω η θέση ότι τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ήταν το αποτέλεσμα των ψιλών θερμοκρασιών που επικρατούσαν στο χώρο εργασίας του, και της ανάγκης να εισέρχεται και να εξέρχεται συνέχεια στο χώρο αυτό, με αποτέλεσμα να παθαίνει «ψύξη». Ως προς την υποβολή που του τέθηκε ότι κατά το 2010 του προτάθηκε να αναλάβει θέση επιστάτη, η οποία δεν περιλαμβάνει καθήκοντα βαριάς χειρωνακτικής εργασίας, συμφώνησε με αυτή, προβάλλοντας, ωστόσο, την θέση ότι, δεν αποδέχθηκε τούτη καθότι περιλάμβανε καθήκοντα διαχείρισης και υπολογισμού χρημάτων, αλλά και παραλαβής φορτίων, και δη καθήκοντα στα οποία θεωρούσε ότι δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει. Αναγνώρισε επί των φωτογραφιών Τεκμήριο 1(α) μέχρι και 1(η), χώρους του εργοταξίου στο οποίο εργαζόταν, καθώς επίσης και μεθόδους που εφάρμοζε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Ο ΜΥ1 Ο ΜΥ1, ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο και είναι ακόμα διευθυντής της εναγόμενης. Με την μαρτυρία του, στην ουσία προώθησε ισχυρισμούς σύμφωνους με το δικόγραφο της τελευταίας. Ήταν η βασική θέση του ΜΥ1 ότι κατά καιρούς είχε προσωπικές συζητήσεις με τον ενάγοντα για τα προβλήματα υγείας που παρουσίαζε και ανησυχούσε για την κατάσταση του, αλλά και για το ενδεχόμενο να προκληθεί κίνδυνος που θα επέφερε τον τραυματισμό του ή τον τραυματισμό οποιουδήποτε συναδέλφου του με τον οποίο συνεργαζόταν στο εργοτάξιο. Στα πλαίσια των εν λόγω συζητήσεων αναζητούσε από τον ενάγοντα πληροφορίες ως προς την δυνατότητα του να εκτελέσει τα καθήκοντά του, καθότι, λόγω των συχνών απουσιών του, η εναγόμενη αναγκαζόταν να αποσπά εργαζομένους από άλλα τμήματα για να εκτελέσουν τα καθήκοντα του, μιας και πρόκειται για σημαντικά καθήκοντα για σκοπούς διευκόλυνσης εργασιών της εναγόμενης. Όταν ο ΜΥ1 διαπίστωσε ότι οι άδειες ασθενείας του ενάγοντα συνεχίζονταν, και ότι, ενδεχομένως, τα προβλήματα υγείας να είχαν χειροτερέψει, και αφού, στο μεταξύ, περί τον Σεπτέμβριο του 2011 ο ενάγοντας του ανάφερε ότι «πιθανό να μην κατόρθωνε να επιστρέψει για εργασία στην Εταιρεία λόγω των προβλημάτων της υγείας του», του πρότεινε, κατόπιν συνεννόησης με τον τότε γενικό διευθυντή της εναγόμενης, να εξετάσει το ενδεχόμενο να υποβάλει αίτηση για σύνταξη ανικανότητας στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και να εξεταστεί και από ιατροσυμβούλιο του Κράτους, πρόταση την οποία ο ενάγοντας απέρριψε. Κατόπιν τούτου, ενημέρωσε τον ενάγοντα ότι θα παραπεμφθεί για εξέταση, τόσο από τον ιατρό της εναγόμενης (Δρ. Θεοχάρους) όσο και από ιατρό συγκεκριμένης ειδικότητας (Δρ. Σεργίου) για να αποφανθούν ως προς την ικανότητα του να εκτελέσει τα καθήκοντα του, και ότι, αν το αποτέλεσμα θα ήταν αρνητικό για τον ενάγοντα, τότε η εναγόμενη θα ήταν αναγκασμένη να τερματίσει την απασχόληση του. Της συζήτησης αυτής ακολούθησε η παραπομπή του ενάγοντα για εξέταση του από τους δύο πιο πάνω ιατρούς. Ακολούθως, ενημερώθηκε από τον Δρ. Θεοχάρους ότι η κατάσταση της υγείας του ενάγοντα τον καθιστά ανίκανο να συνεχίσει την εκτέλεση των καθηκόντων του και στη βάση της πληροφόρησης αυτής ζήτησε από τον ιατρό να ετοιμάσει άδεια ασθενείας του ενάγοντα (πρόκειται για τα τεκμήρια Χ3.4α και Χ3.4β), ώστε να παρασχεθεί χρόνος στην διεύθυνση της εναγόμενης να ετοιμάσει την επιστολή τερματισμού της απασχόλησης του ενάγοντα. Ήταν στη βάση αυτών των δεδομένων που ετοιμάστηκε η επιστολή τερματισμού, η οποία είχε ως έρεισμα όρο της συλλογικής σύμβασης που επιτρέπει την απόλυση υπαλλήλου χωρίς προειδοποίηση στην περίπτωση που κριθεί από αρμόδιο ιατρικό οργανισμό, ανίκανος να εκτελεί τα καθήκοντα της θέσης του. Μετά τον τερματισμό της απασχόλησης του ενάγοντα, η εναγόμενη έλαβε πληροφόρηση ότι τούτος κατάθεσε αίτηση για σύνταξη μεταλλωρύχου στις 6/12/11, δηλαδή εντός της περιόδου της προειδοποίησης που του δόθηκε με την επιστολή τερματισμού. Επειδή η εναγόμενη δεν γνώριζε περί αυτής της αίτησης του ενάγοντα, κατά τον τερματισμό της απασχόλησης του, του είχε προτείνει, χαριστικώς, το ποσό των €13.000, το οποίο, ωστόσο, δεν θα του προσφερόταν αν και εφόσον η εναγόμενη γνώριζε περί της υποβολής αίτησης για σύνταξη μεταλλωρύχου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Το ουσιαστικότερο μέρος της μαρτυρίας του ενάγοντα, και δη οι ισχυρισμοί του σύμφωνα με τους οποίους, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν ικανός να εκτελεί τα καθήκοντά του, βρίσκονται σε μετωπική σύγκρουση με τα ενώπιον του Δικαστηρίου παραδεκτά γεγονότα. Και αυτό γιατί, σύμφωνα με το Τεκμήριο Χ 3.9, του οποίου το περιεχόμενο έγινε δεκτό για την αλήθεια του, ο ενάγοντας κρίθηκε από το ιατροσυμβούλιο «ακατάλληλος για εργασία βαριάς σωματικής φύσεως όπως περιγράφεται στα καθήκοντά του ως υπάλληλος της ΕΜΕ (εναγομένης) στο ασβεστοκάμηνο του Μιτσερού». Σημειώνω, συναφώς, ότι, η θέση του Μ.Υ.1 - η αξιολόγηση της μαρτυρίας του οποίου ακολουθεί - ότι επεξήγησε στο Ιατροσυμβούλιο τα καθήκοντά του ενάγοντα, δεν αμφισβητήθηκε. Επίσης, ο ίδιος ο ενάγοντας, κατά την αντεξέταση του, στη βάση των φωτογραφιών Τεκμήριο 1 (α) - (η), αναγνώρισε τους χώρους στους οποίους εκτελούσε τα καθήκοντα του, καθώς επίσης και τα εργαλεία και την μεθοδολογία με την οποία τα εκτελούσε. Εν αντιθέσει με τον τρόπο που έπραξε η εναγόμενη, και δη διά της προσκόμισης μαρτυρίας για απόδειξη του ισχυρισμού της ότι ο ενάγοντας, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν ακατάλληλος να εκτελέσει τα καθήκοντά του, ο τελευταίος περιορίστηκε σε γενικές, αόριστες και ατεκμηρίωτες αναφορές, όπως ότι, η κατά καιρούς αδυναμία του να εκτελέσει τα καθήκοντά του οφειλόταν σε ψύξη, η οποία ήταν το αποτέλεσμα της εναλλαγής των θερμοκρασιών που επικρατούσαν εντός και εκτός του ασβεστοκάμινου στο οποίο μπαινόβγαινε. Και τούτο, επίσης σε μη ταύτιση με τα παραδεκτά γεγονότα, σύμφωνα με τα οποία οι αιτίες αδυναμίας εκτέλεσης των καθηκόντων του (είτε ήταν προσωρινές, ως ισχυρίστηκε ο ίδιος, είτε μόνιμες, ως ισχυρίστηκε η εναγόμενη) ήταν «οσφυαλγία, μυαλγία, ισχιαλγία, αυχεναλγία, δισκοπάθεια, σποδνυλολίσθηση, σπονδυλοπάθεια, σπονδυλαρθρίτιδα, τενοντίτιδα και οστεοαρθρίτιδα», ενίοτε σε «οξεία» μορφή, ως προκύπτει από τα πιστοποιητικά ασθενείας Τεκμήρια Χ3.2α - Χ3.2σ., Χ3.3 και Χ3.4α και Χ3.4β, το περιεχόμενο των οποίων, υπενθυμίζω, έγινε δεκτό για την αλήθεια του. Γενικότερα, η εικόνα που αποκόμισα καθ' όλον τον χρόνο που κατέθετε ενόρκως ο ενάγοντας, ήταν ότι αυτός ήταν καχύποπτος και είχε ως σκοπό, ανεξάρτητα από το αληθές η μη των τοποθετήσεων του, να αποφύγει να προωθήσει ισχυρισμούς που θα έκρινε ότι δεν εξυπηρετούσαν την υπόθεση του. Είναι στα πλαίσια αυτά που δεν αποδέχτηκε και την υποβληθείσα σ' αυτό θέση ότι, στην βάση των όσων ίσχυαν κατά τον ουσιώδη χρόνο θα συνταξιοδοτείτο στα 63 του έτη, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι τούτο θα συνέβαινε κατά τη συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας του, χωρίς ωστόσο να παρουσιάσει την κατ' ισχυρισμό του συμφωνία εργοδότησης που είχε με την εναγόμενη, η οποία, κατά τον ίδιο, προέβλεπε τούτο. Από την άλλη, ο Μ.Υ.1, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας και δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία ότι στο Δικαστήριο είπε την αλήθεια σε σχέση με τα γεγονότα που ήρθαν στην αντίληψη του. Οι σχετικοί ισχυρισμοί του βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεκμήρια. Παρουσιάζουν συνοχή, σαφήνεια και προωθήθηκαν με πλήρη πειστικότητα. Συμφωνούν δε και με την λογική εξέλιξη των πραγμάτων. Ήταν, δηλαδή, η άρνηση του ενάγοντα να εξεταστεί από κρατικό ιατροσυμβούλιο κατόπιν αίτησης που θα υπέβαλλε για λήψη σύνταξης ανικανότητας λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, που οδήγησε την εναγόμενη να τον παραπέμψει σε ιατροσυμβούλιο που διόρισε η ίδια ώστε να διαφανεί κατά πόσο μπορούσε η όχι να εκτελέσει τα καθήκοντά του. Και τούτο, πέραν των εμφανών προβλημάτων υγείας που τον ανάγκαζαν να λαμβάνει πολύ συχνά άδεια ασθενείας, λόγω και της δικής του αναφοράς προς τον Μ.Υ.1 ότι πιθανόν να μην μπορούσε να επιστρέψει στα καθήκοντα του γενικότερα. Ήταν δε η σχετική διάγνωση του εν λόγω ιατροσυμβουλίου, που οδήγησε στην ετοιμασία της επιστολή τερματισμού, η οποία και παραδόθηκε στον ενάγοντα. Στην ανακοίνωση της διάγνωσης του ιατροσυμβουλίου περί ακαταλληλότητας του να εκτελέσει τα καθήκοντά του, ο ενάγοντας δεν αντέδρασε αρνητικά, ούτε πρόβαλε θέση περί προσωρινότητας των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, ούτε αποτάθηκε σε κάποιο ιατρό και να παρουσιάσει διαφορετική διάγνωση. Την μαρτυρία του ΜΥ1 την αποδέχομαι στην ολότητα της. Τελικά ευρήματα Πέραν των ευρημάτων τα οποία πηγάζουν μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα, και στα οποία αναφορά έγινε ανωτέρω, στη βάση της αξιολόγησης της ενώπιόν μου μαρτυρίας, καταλήγω και στα εξής επιπρόσθετα τελικά ευρήματα: Όταν περί τον Σεπτέμβριο του 2011 ο ενάγοντας εξέφρασε προς τον Μ.Υ.1 τους φόβους του ότι, λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, δυνατόν να μην μπορούσε να επιστρέψει πίσω στα καθήκοντά του, ο τελευταίος του πρότεινε να υποβάλλει αίτηση για σύνταξη ανικανότητας και να εξεταστεί, προς τούτο, από κρατικό ιατροσυμβούλιο, πρόταση την οποία ο ενάγοντας απέρριψε. Στη βάση της απόρριψης αυτής, και δεδομένων των συχνών απουσιών του ενάγοντα από την εργασία του, η εναγόμενη, θέλοντας από τη μια να επιλύσει τα προβλήματα που προκύπταν στα πλαίσια της ανάγκης εκτέλεσης από τρίτους των καθηκόντων του ενάγοντα και από την άλλη να αποφευχθούν οι κίνδυνοι που ελλόχευαν κατά την προσπάθεια εκτέλεσης τους από αυτόν όταν επέστρεφε μετά από άδεια ασθενείας, μέσω του Μ.Υ.1 τον ενημέρωσε ότι θα τον παραπέμψει σε ιατροσυμβούλιο που θα διόριζε η ίδια για να διαγνωστεί η καταλληλότητα του ή μη να εκτελεί τα καθήκοντά του. Ενέργεια με την οποία ο τελευταίος συμφώνησε και οικειοθελώς εξετάστηκε από τους δύο γιατρούς που διόρισε προς τούτο η εναγόμενη. Έχοντας οι δύο γιατροί ενημερωθεί από τον Μ.Υ.1 αναφορικά με την φύση των καθηκόντων του πρώτου, και αφού εξέτασαν τούτον, τόσο κλινικά όσο και εργαστηριακά, κατέληξαν ότι αυτός ήταν ακατάλληλος να εκτελέσει τα καθήκοντά που είχε στην εναγόμενη. Η διάγνωση αυτή, ως μέρος του Τεκμηρίου Χ3.9, αποτελεί, εξάλλου, παραδεκτό γεγονός ενώπιον του Δικαστηρίου. Στη βάση της διάγνωσης αυτής, η εναγόμενη ετοίμασέ επιστολή τερματισμού, την οποία και παρέδωσε στον ενάγοντα στις 16.11.2011, κατά την επιστροφή του μετά από άδεια ασθενείας που είχε λάβει από ένα εκ των ιατρών που απάρτιζαν το ιατροσυμβούλιο. Στο άκουσμα της διάγνωσης ο ενάγοντας δεν αντέδρασε αρνητικά, ούτε και πρόβαλε οποιαδήποτε θέση περί προσωρινότητας των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ή περί πρόθεσής του να συνεχίσει να εργάζεται. Η όποια σχετική διαφωνία του, εδράστηκε στο ύψος της αποζημίωσης που η τελευταία του πρόσφερε, λόγω του ότι τούτος, θεωρούσε ότι θα έπρεπε, δικαιωματικά, να λάβει μεγαλύτερη. Ως αποτέλεσμα του τερματισμού της απασχόλησης του ενάγοντα, η εναγόμενη του κατέβαλε τα ποσά που αναφέρονται στα παραδεκτά γεγονότα και για τα οποία έχει ήδη γίνει σχετικό εύρημα ανωτέρω, καθώς επίσης και του πρόσφερε, χαριστικώς, ως το έθεσε, χρηματικό ποσό €13.000, το οποίο δεν αποδέχτηκε, θεωρώντας ότι δικαιούτο σε μεγαλύτερο ποσό αποζημίωσης. Ο ενάγοντας, μεσούσης της περιόδου προειδοποίησης που του δόθηκε με την επιστολή τερματισμού, υπέβαλε αίτηση για σύνταξη μεταλλωρύχου, ενέργεια η οποία ήταν άγνωστη στην εναγόμενη κατά τον χρόνο που του πρότεινε την επιπρόσθετη καταβολή των €13.
  4. Στη βάση της ενώπιόν μου αποδεκτής μαρτυρίας, με εξαίρεση το γεγονός ότι η σύμβαση εργοδότησης του ενάγοντα ήταν αορίστου χρόνου και θα εκτελούσε συγκεκριμένα καθήκοντα (βλέπε παραδεκτά γεγονότα) οι λοιποί όροι της όποια τυχόν ατομικής σύμβασης εργασίας παρέμειναν άγνωστοι, ενώ, από την άλλη, οι όροι της συλλογικής σύμβασης εμφαίνονται στο Τεκμήριο Χ3.
  5. Η εναγόμενη, στη βάση, προφανώς, του σχετικού όρου της συλλογικής σύμβασης (όρος 27.3), και σε χρόνο πριν την εξέτασή του από το ιατροσυμβούλιο, ενημέρωσε τον ενάγοντα ότι στην περίπτωση ιατρικής κρίσης περί ανικανότητας εκτέλεσης των καθηκόντων του, θα τον απέλυε. Υπαγωγή ευρημάτων στο νομικό πλαίσιο που τα διέπει Στη βάση της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου περί του ότι τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ο ενάγοντας δεν ήταν προσωρινού χαρακτήρα, αλλά τέτοια που τον καθιστούσαν ακατάλληλο να εκτελέσει τα καθήκοντά του, το όποιο επιχείρημα του συνηγόρου του περί του ότι δεν ήταν δυνατός ο τερματισμός απασχόλησης του σε χρόνο πριν τη συμπλήρωση έξι συνεχών μηνών απουσίας από την εργασία του (στην βάση των προνοιών του άρθρου 9

(6)του Περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου του 1967, Ν.24/1967), δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη και ούτε να εξεταστεί περαιτέρω. Και αυτό γιατί, η σχετική πρόνοια έχει εφαρμογή εκεί που η απουσία του υπαλλήλου οφείλεται σε προσωρινή ανικανότητα. Εν πάση περιπτώσει, στην βάση των όσων σχετικών αναφέρθηκαν στην υπόθεση Στυλιανίδης v. British American Insurance Co Ltd
(1990)1 A.A.Δ. 517, από τη στιγμή που ενάγοντας επέλεξε να επικαλεστεί την δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου αντί του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφόρων, δεν νομιμοποιείται να εδράζει την οποία απαίτηση του επί των προνοιών του περί Νόμου 24/1976, καθότι «διαφορές, που αφορούν παραβίαση δικαιωμάτων εκ του εν λόγω νόμου υπάγονται στη αποκλειστικήν δικαιοδοσίαν του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών» και ότι «το δικαίωμα διεκδικήσεως αποζημιώσεων πέραν των ορίων του εν λόγω Νόμου υποδηλώνει δικαίωμα διεκδικήσεως αποζημιώσεων ανεξάρτητα και έξω από το πλαίσιο του εν λόγω Νόμου». Αποφασίστηκε, επίσης, πάντα συναφώς, ότι το «δικαίωμα προσφυγής σε Επαρχιακό Δικαστήριο εξυπακούει ευχέρεια διεκδικήσεως αποζημιώσεως βάσει άλλου νόμου ή αρχών δικαίου» και δη το Κοινοδίκαιο και ο περί Συμβάσεων Νόμος, Κεφ. 149. Όσον τώρα αφορά στο νομότυπο ή μη του τερματισμού απασχόλησης του ενάγοντα, με κάθε σεβασμό προς την αντίθετη εισήγηση του συνηγόρου του, θεωρώ την ενέργεια της εναγόμενης δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις. Ο όρος 27.3 της Συλλογικής Σύμβασης, επέτρεπε τον τερματισμό απασχόλησης υπαλλήλου χωρίς προειδοποίηση ή/και αποζημίωση, μεταξύ άλλων, και για το λόγο ότι αρμόδιο ιατρικό όργανο, κατόπιν ιατρικής εξέτασης, θα έκρινε τούτον ανίκανο να εκτελέσει τα καθήκοντά της θέσης του. Ότι ένας εκ των δύο ιατρών του ιατροσυμβουλίου κατείχε την ειδικότητα του χειρουργού ορθοπεδικού, και ότι η ειδικότητα αυτή του επέτρεπε να αποφανθεί επί των κατά καιρούς προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ο ενάγοντας, δεν έχει αμφισβητηθεί. Ούτε έχει αμφισβητηθεί ότι το έτερο μέλος του διορισθέντος από την εναγόμενη ιατροσυμβουλίου αποτελούσε τον γιατρό της εναγόμενης, ο οποίος σε τακτά χρονικά διαστήματα είχε εξετάσει του ενάγοντα σε σχέση με τα κατά καιρούς προβλήματα υγείας του και είχε προς τούτο χορηγήσει σ' αυτόν και άδειες ασθενείας, στο περιεχόμενο των οποίων βασιζόταν και ο ίδιος ο ενάγοντας για να απουσιάσει από την εργασία του. Εν πάση περιπτώσει, ο ενάγοντας ουδέποτε αμφισβήτησε ότι αντιμετώπιζε τα προβλήματα υγείας που του αποδίδονται, κάτι που εξάλλου προκύπτει και από τα ενώπιον του δικαστηρίου παραδεκτά γεγονότα. Το μόνο που πρόβαλε ως σχετικό ισχυρισμό ήταν ότι επρόκειτο για προσωρινά προβλήματα, τα οποία του επέτρεπαν, κατά την επιστροφή στην εργασία του, να μπορεί να εκτελέσει τα καθήκοντά του. Με δεδομένη την, κατόπιν ιατρικής εξέτασης, διάγνωση του ιατροσυμβουλίου περί ακαταλληλότητας του ενάγοντα να εκτελέσει τα καθήκοντα της θέσης του στην εναγόμενη, ο όρος 27.3 της Συλλογικής Σύμβασης αποτελούσε νόμιμη βάση επί της οποίας η τελευταία νομιμοποιείτο να τερματίσει τις υπηρεσίες του ενάγοντα, κάτι το οποίο και έπραξε. Έχοντας δε υπόψη, στη βάση των ενώπιόν μου παραδεκτών γεγονότων, τα χρήματα και τους λόγους για τους οποίους τούτα του δόθηκαν κατά τον τερματισμό απασχόλησης του, κρίνω ότι η εναγόμενη έχει αποζημιώσει τον ενάγοντα για κάθε ποσό, που νομιμοποιείτο, υπό τις περιστάσεις, να λάβει και κατά συνέπεια η παρούσα αγωγή είναι έκθετη σε απόρριψη. Ως εκ των ανωτέρω, η αγωγή απορρίπτεται. Ως προς το θέμα των εξόδων, δεν έχω κανένα λόγο για να αποκλίνω από τον κανόνα που τα θέλει να ακολουθούν το αποτέλεσμα, και κατά συνέπεια αυτά επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης εναντίον του ενάγοντα, ως αυτά θα υπολογιστούν από το πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) .......... Δ. Θεοδώρου, Α. Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ [1] Αρχικά καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και ακολούθως, κατόπιν δήλωσης του συνηγόρου του ενάγοντα ότι ο τελευταίος απαιτεί αποζημιώσεις για ποσό πέραν των ημερομισθίων 104 εβδομάδων - πέραν, δηλαδή, των αποζημιώσεων που δύνανται να επιδικαστούν από το εν λόγω Δικαστήριο - παραπέμφθηκε για εκδίκαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.