Δήμου Στροβόλου ν. Χριστάκη Τύλληρου, Αρ. Αίτησης: 4/18, 17/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A445 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 4/18 Επί τοις αφορώσι τον Περί Δήμων Νόμο 111/85 ως έχει τροποποιηθεί, άρθρα 91, 92, 92Α, 93, 94 και
- και Επί τοις αφορώσι τους Municipal Corporations (Nuisances) Rules CAP. 252 και τους Κανονισμούς του Συμβουλίου Βελτιώσεως Στροβόλου. Μεταξύ: Δήμου Στροβόλου Αιτητή και Χριστάκη Τύλληρου Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 17 Οκτωβρίου 2022 Εμφανίσεις Για τον Αιτητή: κα Αρότη για ΣΠΥΡΟΣ ΑΡΟΤΗ - ΕΛΕΝΑ ΑΡΟΤΗ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: αυτοπροσώπως. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση αξιώνεται η έκδοση διατάγματος άρσης της οχληρίας εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, η οποία, σύμφωνα με τον Αιτητή, συνίσταται στη διατήρηση εντός του οικοπέδου του καθ' ου η Αίτηση παλιών επίπλων, βαρκών, ακινητοποιημένων οχημάτων και διάφορων άλλων υλικών και ακαθαρσιών ως επίσης και η διατήρηση και εκτροφή όρνιθων με αποτέλεσμα να προκαλείται οχληρία στους περιοίκους, κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, ακαλαισθησία και αντίθεση προς την καλή εμφάνιση της πόλης. Ειδικότερα, ζητείται όπως πραγματοποιηθεί ο καθαρισμός του οικοπέδου, η απομάκρυνση των όρνιθων από το οικόπεδο και η λήψη οποιωνδήποτε άλλων μέτρων που δυνατό να κριθούν αναγκαία για άρση της οχληρίας και αποτροπή επανάληψης της. Ο Αιτητής καταχώρισε αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, σύμφωνα με τον Κανονισμό 3 των περί Δήμων (Οχληρίαι) Κανονισμών, Κεφ.252 (Municipal Corporations (Nuisances) Rules, Cap.252), (εν τοις εφεξής «οι Κανονισμοί»), ακολουθώντας τον Τύπο Αρ. 1 που προβλέπεται από τους Κανονισμούς, για την έκδοση κλήσης προς τον Καθ' ου η Αίτηση με σκοπό την άρση της οχληρίας. Ακολούθησε η έκδοση κλήσης προς τον Καθ' ου η Αίτηση σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 4 των Κανονισμών, σύμφωνα με τον Τύπο Αρ. 2 που προβλέπεται από τους Κανονισμούς. Ο Καθ' ου η Αίτηση, αφού έλαβε χώρα διαδικασία υποκατάστατης επίδοσης της κλήσης, εμφανίστηκε αυτοπροσώπως και στις 9/3/2020, καταχώρισε χειρόγραφη ένσταση. Στην ένσταση του περιορίζεται στην αναφορά ότι δεν παραδέχεται τις κατηγορίες που του προσάπτονται. Για την πλευρά του Αιτητή, έδωσε μαρτυρία ο κ. Φοίβος Σπυρίδης, υπάλληλος στο Τμήμα Δημόσια Υγείας στην ομάδα πρόληψης του Αιτητή ο οποίος κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Α). Συνοπτικά, ανέφερε ότι εξετάζει οχληρίες που αφορούν την εναπόθεση υλικών και αντικειμένων τα οποία προκαλούν άσχημη υγειονομική κατάσταση και κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Ανέφερε πως ο Καθ' ου η Αίτηση παρέλειψε να συμμορφωθεί στις ειδοποιήσεις ημερομηνίας 11/4/18 και 24/4/18 που επιδόθηκαν τις ίδιες μέρες από το Δημοτικό Συμβούλιο στον Καθ' ου η Αίτηση και δυνάμει των οποίων καλείτο να άρει την οχληρία στο οικόπεδο του εντός 10 ημερών. Αντίγραφα των σχετικών ειδοποιήσεων κατατέθηκαν από τον κ. Σπυρίδη ως Τεκμήρια 1 και
- Ακολούθως, ανέφερε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση διατηρεί σε μη πλήρως καθαρή και υγιεινή κατάσταση το οικόπεδο του εξηγώντας τη φύση και έκταση της οχληρίας στο οικόπεδο του καθ' ου η Αίτηση. Αυτή, όπως ανέφερε, συνίσταται στη διατήρηση εντός του οικοπέδου του καθ' ου η Αίτηση παλιών επίπλων, βαρκών, ακινητοποιημένων οχημάτων και διάφορων άλλων υλικών και ακαθαρσιών ως επίσης και η διατήρηση και εκτροφή όρνιθων με αποτέλεσμα να προκαλείται οχληρία στους περιοίκους, κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, ακαλαισθησία και αντίθεση προς την καλή εμφάνιση της πόλης. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 δέσμη φωτογραφιών σε σχέση με την κατάσταση του επίδικου οικοπέδου μετά από επιτόπια επιθεώρηση εκ μέρους του Αιτητή. Περαιτέρω, επιβεβαίωσε ότι κατόπιν επιτόπιου ελέγχου στον οποίο προέβη κατά την ημέρα που κατέθεσε στο Δικαστήριο, η οχληρία συνεχιζόταν και παρουσίασε προς στοιχειοθέτηση της θέσης του δέσμη φωτογραφιών την ίδιας ημερομηνίας ως Τεκμήριο 5, οι οποίες απεικονίζουν την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το οικόπεδο του Καθ' ου η Αίτηση. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι όλη η γειτονιά κάνει παράπονο για το συγκεκριμένο τεμάχιο λόγω ακριβώς της κατάστασης που επικρατεί. Έκανε επίσης αναφορά σε ύπαρξη ακλάδευτων φραγκοσυκιών που εξέχουν στον δημόσιο δρόμο με αποτέλεσμα να μην μπορεί κανείς να περπατά στον δρόμο. Για την πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση έδωσε μαρτυρία ο ίδιος. Ανέφερε απλώς ότι ο ίδιος δεν βλέπει κάποια οχληρία. Αποδέχτηκε κατά την αντεξέταση του ότι τα Τεκμήρια 4 και 5 απεικονίζουν το οικόπεδο του λέγοντας χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «βάλλω τα πράγματα μου για να φέρω ένα skip και να τα πετάξω». Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας.[1] Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του.[2] Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο, την ποιότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και έχω λάβει καθοδήγηση από σειρά παραγόντων όπως, μεταξύ άλλων, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων, τη λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, την ύπαρξη ή μη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων όπως επίσης και την ύπαρξη οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα.[3] Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, υποβάλλοντας τη στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας και υποβάλλοντας επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης πείρας με βάση την προσέγγιση που η Νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό.[4] Ο μάρτυρας εκ μέρους του Αιτητή έκανε πολύ καλή και θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας περιέγραψε με σαφήνεια, σταθερότητα, θετικότητα και συνεκτικότητα τα γεγονότα σε σχέση με την επίδικη διαφορά. Εξήγησε χωρίς υπεκφυγές και ενδοιασμούς την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το οικόπεδο του Καθ' ου η Αίτηση και παρέμεινε σταθερός στα όσα επί του προκειμένου ανέφερε. Εξετάζοντας λοιπόν τη μαρτυρία του μάρτυρα εκ μέρους του Αιτητή στο σύνολο της οφείλω να σημειώσω ότι ο εν λόγω μάρτυρας απαντούσε αυθόρμητα τις ερωτήσεις που του τέθηκαν και δεν διαπίστωσα αντιφάσεις στη μαρτυρία του, η οποία ήταν άμεση, συνεκτική, σταθερή και πειστική. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν πρόκειται για μάρτυρα που προσπάθησε συνειδητά και επί σκοπού να παραπλανήσει το Δικαστήριο ή να παραποιήσει γεγονότα. Εν πάση περιπτώσει, ο καθ' ου η αίτηση δεν αντεξέτασε ούτε αμφισβήτησε τα όσα ο μάρτυρας εκ μέρους του Αιτητή ανέφερε τόσο σε σχέση με την αποστολή και λήψη των σχετικών ειδοποιήσεων άρσης της οχληρίας, όσο και της κατάστασης στην οποία βρίσκεται το οικόπεδο όπως αυτή απεικονίζεται στις φωτογραφίες που κατατέθηκαν (Τεκμήριο 4 και 5). Στην απόφαση Πιριλίδη ν. Δήμου Λεμεσού, Ποιν. Έφ. Αρ. 331/2015, ημερομηνίας 11.12.2017, ECLI:CY:AD:2017:B454, με αναφορά στην Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν. Acuac Inc
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527 επαναλήφθηκε η αρχή πως η παράλειψη αντεξέτασης γενικά θεωρείται ως αποδοχή της εκδοχής που θέτει ο μάρτυρας.[5] Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η μαρτυρία του μάρτυρα εκ μέρους του Αιτητή ήταν αξιόπιστη και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Ο Καθ' ου η Αίτηση προκάλεσε αρνητική εντύπωση στο Δικαστήριο. Αυτός περιορίστηκε να αναφέρει γενικά και αόριστα ότι ο ίδιος δεν βλέπει κάποια οχληρία χωρίς ταυτόχρονα να αμφισβητήσει με οποιοδήποτε τρόπο την κατάσταση που επικρατεί στο οικόπεδο του, το περιεχόμενο των φωτογραφιών που παρουσιάστηκαν ή το γεγονός ότι παραπονούνται όλοι οι περίοικοι για την κατάσταση που επικρατεί στο οικόπεδο του. Η μαρτυρία του δεν παρουσιάζει την αναγκαία ακρίβεια, πειστικότητα και συνοχή ώστε να μπορεί να γίνει δεκτή. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι ο ίδιος στην αντεξέταση του, όπως προκύπτει από την πιο πάνω σύνοψη της μαρτυρίας του και τη φράση που ο ίδιος χρησιμοποίησε αναφερόμενος στο οικόπεδο του[6] φαίνεται να αποδέχεται ότι στο επίδικο οικόπεδο φαίνεται να διατηρεί άχρηστα αντικείμενα τα οποία έχει πρόθεση να πετάξει. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, η μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση επί των αμφισβητούμενων γεγονότων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης, καταλήγω ότι τα γεγονότα που συνθέτουν το υπόβαθρο της επίδικης διαφοράς είναι όπως τα έχει καταθέσει ο μάρτυρας για την πλευρά του Αιτητή στο Δικαστήριο και προς αποφυγή επανάληψης, η σύνοψη της αποδεκτής μαρτυρίας του μάρτυρα για την πλευρά του Αιτητή όπως την έχει παραθέσει το Δικαστήριο πιο πάνω συνιστά και τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την επίδικη διαφορά. Με δεδομένα τα πιο πάνω ευρήματα, προχωρώ να εξετάσω εάν αυτά στοιχειοθετούν επαρκώς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Εν προκειμένω, ο Αιτητής επέλεξε να προχωρήσει στην άρση της επίδικης οχληρίας με βάση τα άρθρα 91, 92 και 93 του περί Δήμων Νόμου, Ν.111/1985. Εφαρμοστέα λοιπόν είναι η διαδικασία που προβλέπουν οι Municipal Corporations (Νuisances) Rules. Όπως υποδεικνύεται στην Δήμος Λευκωσίας ν. Νικολάου
(2008)2 Α.Α.Δ. 361: «Οι Municipal Corporations (Nuisances) Rules δημοσιεύθηκαν αρχικά το 1930 και εκδόθηκαν με βάση τις πρόνοιες του Municipal Corporations Law 1930 ο οποίος με όλες τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις του ενσωματώθηκε στην αναθεωρημένη έκδοση των Νόμων της Κύπρου του 1949 ως Κεφ.
- Οι Municipal Corporations (Nuisances) Rules επανεκδόθηκαν με βάση το Άρθρο 154 του Municipal Corporations Law Cap.
- Στην τελευταία αναθεώρηση των Νόμων της Κύπρου πριν την Ανεξαρτησία ενσωματώθηκε ο Municipal Corporations Law Cap.240 ο οποίος, με βάση το Άρθρο 188.2 του Συντάγματος έπαυσε να ισχύει και αναβίωσε με βάση το Νόμο 64/64 και επανάκτησε την ισχύ του μέχρι που αντικαταστάθηκε από τον περί Δήμων Νόμο, Νόμος 111/
- Οι Municipal Corporations (Nuisances) Rules ουδέποτε ακυρώθηκαν ή αντικαταστάθηκαν με νέους κανονισμούς και καθώς έχει αποφασισθεί στην Cleovoulou, οι εν λόγω κανονισμοί εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ δυνάμει συνδυασμού των Άρθρων 11 και 2 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1 εφόσον δεν αντιβαίνουν ούτε είναι ultra vires των διατάξεων του Νόμου 111/85, ως έχει τροποποιηθεί.» Σκοπός δε των Κανονισμών 3 και 4, κατά την Municipality of Nicosia v. Cleovoulou
(1988)2 C.L.R. 100, είναι να δοθεί εφαρμογή στις πρόνοιες του άρθρου 93
(1)και
(2)του Περί Δήμων Νόμου Ν.111/1985. Αναφέρονται σχετικά τα εξής : «The object of Rules 3 and 4 of the Municipal Corporations (Nuisances) Rules is to give effect to the provisions of s. 93
(1)and
(2)for presenting a person causing nuisance before the Court with the object of securing an abatement of the nuisance Then such proceedings come to an end with the issue of an order and failure to comply with such an order renders the person non-complying guilty of a criminal offence for disobeying the order of the Court. There is no doubt under the provisions of the law that any violation of the provisions of the law renders also a person liable to pure under the Criminal Procedure Law in which case ail the prerequisites of a criminal prosecution and the rules regarding the burden of proof and evidence have to be applied This is however an alternative procedure to that contemplated by sections 92 and 93 of the Law and Rules 3 and 4 of the Municipal Corporations (Nuisances) Rules.» Το άρθρο 91 του περί Δήμων Νόμου προνοεί διάφορες περιπτώσεις οι οποίες συνιστούν οχληρία για τους σκοπούς του Περί Δήμων Νόμου. Ειδικότερα, το εν λόγω άρθρο διαλαμβάνει, στην έκταση που εδώ ενδιαφέρει, τα ακόλουθα: «91. Διά τoυς σκoπoύς τoυ παρόvτoς Νόμoυ, τα ακόλoυθα θεωρoύvται ως oχληρίαι αι oπoίαι δύvαvται vα εκδικάζωvται κατά τov υπό τoυ παρόvτoς Νόμoυ πρoβλεπόμεvov τρόπov: (α) Οιαδήπoτε υπoστατικά εις τoιαύτηv κατάστασιv ώστε vα συvιστoύv oχληρίαv ή vα είvαι επιβλαβή εις τηv υγείαv. . (γ) oιovδήπoτε ζώov ή πτηvόv κατά τoιoύτov τρόπov διατηρoύμεvov ώστε vα συvιστά oχληρίαv ή vα είvαι επιβλαβές εις τηv υγείαv ή επιζήμιov διά τας αvέσεις της περιoχής ή vα δημιoυργή ακαλαισθησίαv. (δ) oιovδήπoτε φυτόv, είτε αυτoφυές είτε μη, oιαδήπoτε συσσώρευσις, εvαπόθεσις, τoπoθέτησις, διατήρησις ή εvαπoθήκευσις oιoυδήπoτε αvτικειμέvoυ ή πράγματoς εις oιovδήπoτε δημόσιov ή ιδιωτικόv χώρov τα oπoία απoτελoύv oχληρίαv ή είvαι επιβλαβή εις τηv υγείαv ή δημιoυργoύv ακαλαισθησίαv ή είvαι επιζήμια διά τας αvέσεις της περιoχής ή είvαι εvδεχόμεvov vα επηρεάσoυv τηv ασφάλειαv oιoυδήπoτε πρoσώπoυ. . (στ) oιovδήπoτε εργoστάσιov, εργαστήριov, τόπoς εργασίας, υπoστατικόv εργασίας, αλώvιov ή κάμιvoς ή oιoσδήπoτε χώρoς όπoυ διατηρoύvται ζώα- (
- i)τoιαύτης φύσεως ή κατά τoιoύτov τρόπov κείμεvα, κατεσκευασμέvα, λειτoυργoύvτα ή διατηρoύμεvα ώστε vα είvαι επιβλαβή εις τηv υγείαv ή επιζήμια διά τας αvέσεις της περιoχής. ή (
- ii)τα oπoία δεv διατηρoύvται εις καθαράv κατάστασιv. ή (iii) τα oπoία δεv εξαερίζovται ώστε vα καθιστoύv αβλαβή, όσov τoύτo είvαι πρακτικώς δυvατόv, oιαδήπoτε αέρια, ατμoύς, σκόvηv ή άλλας ακαθαρσίας αι oπoίαι παράγovται κατά τηv διάρκειαv της διεξαγωγής της εργασίας εvτός αυτώv, τα oπoία συvιστoύv oχληρίαv ή είvαι επιβλαβή εις τηv υγείαv ή επιζήμια διά τας αvέσεις της περιoχής. (
- iv)τoσoύτov υπερπλήρη ώστε vα είvαι επικίvδυvα ή επιβλαβή εις τηv υγείαv τωv εργαζoμέvωv εvτός αυτώv ή τωv κατoίκωv της περιoχής ή επιζήμια διά τας αvέσεις της περιoχής. .» Στο άρθρο 92 του Περί Δήμων Νόμου προνοείται η διαδικασία αποστολής ειδοποίησης για άρση της οχληρίας και στο άρθρο 93 η ακολουθητέα διαδικασία σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τέτοια ειδοποίηση. Μεταξύ άλλων, παρέχεται η δυνατότητα λήψης δικαστικών μέτρων προς εξασφάλιση διατάγματος άρσης της οχληρίας. Ως προς τη φύση και έκταση της εξουσίας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις όπως η υπό εξέταση αίτηση, το άρθρο 94 του Περί Δήμων Νόμου διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Εξoυσία δικαστηρίoυ vα εκδίδη διάταγμα αvαφoρικώς πρoς oχληρίαv 94. Εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι η ισχυριζoμέvη oχληρία υφίσταται, ή ότι αύτη παρά τo γεγovός ότι ήρθη είvαι εvδεχόμεvov vα επαvαληφθή εις τα αυτά υπoστατικά, τo δικαστήριov εκδίδει διάταγμα εvαvτίov τoυ τoιoύτoυ πρoσώπoυ δι' oυ απαιτείται παρ' αυτoύ vα συμμoρφωθή πρoς όλας ή oιασδήπoτε τωv απαιτήσεωv της ειδoπoιήσεως ή άλλως vα άρη τηv oχληρίαv εvτός πρoθεσμίας καθoριζoμέvης εις τo διάταγμα και vα εκτελέση oιαδήπoτε έργα αvαγκαία διά τov σκoπόv αυτόv ή διάταγμα απαγoρεύov τηv επαvάληψιv της oχληρίας και διατάσσov τηv εκτέλεσιv oιωvδήπoτε έργωv αvαγκαίωv πρoς παρεμπόδισιv επαvαλήψεως αυτής ή διάταγμα απαιτoύv τηv άρσιv της oχληρίας καθώς επίσης και τηv παρεμπόδισιv της επαvαλήψεως αυτής.» Σχετικά είναι επίσης τα όσα έχουν νομολογηθεί στις υποθέσεις Γ. Μ. Χατζηαντώνη v Δήμου Πέγειας,
(2013)2 ΑΑΔ 307 και Δήμος Λευκωσίας ν. Νικολάου
(2008)2 Α.Α.Δ. 361. Έχοντας κατά νου τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε συνάρτηση με το νομικό πλαίσιο που διέπει το υπό εξέταση ζήτημα, είναι η κρίση και κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής κατάφερε να αποδείξει ότι:
(1)η κατάσταση στην οποία βρίσκεται το οικόπεδο του Καθ' ου η Αίτηση όπως αυτή προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου συνιστά οχληρία εμπίπτουσα εντός των προνοιών του άρθρου 91 του Περί Δήμων Νόμου,
(2)ότι έλαβε χώρα η επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων στον Καθ' ου η Αίτηση για την άρση της οχληρίας,
(3)ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση με το περιεχόμενο των εν λόγω ειδοποιήσεων καθώς και,
(4)ότι οχληρία εξακολουθεί να υφίσταται κατά τον χρόνο εκδίκασης της αίτησης χωρίς αυτή να έχει αρθεί. Υπό αυτές τις περιστάσεις, πληρούνται όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση σχετικού διατάγματος άρσης της οχληρίας. Συνακόλουθα, η υπό κρίση Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση δια του οποίου: (Α) Ο Καθ' ου η Αίτηση διατάσσεται όπως μετακινήσει, απομακρύνει, καθαρίσει, μεταφέρει όλα τα έπιπλα, βάρκες, καλούπια, ακινητοποιημένα οχήματα, όρνιθες ή/και οποιαδήποτε άλλα αντικείμενα, υλικά και ακαθαρσίες εντός του Τεμαχίου 783, Τμήμα Α, Φ/Σχ. ΧΧ1/1012V02 που βρίσκεται στην οδό Πάτμου μέσα στα Δημοτικά όρια Στροβόλου εντός 40 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος και/ή προβεί σε όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να καταστεί δυνατή η μετακίνηση, απομάκρυνση, καθαρισμός και μεταφορά των πιο πάνω αντικειμένων και πτηνών εντός 40 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος. (Β) Απαγορεύεται στον Καθ' ου η Αίτηση να επαναλάβει την αρθείσα με το διατακτικό (Α) οχληρία. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα και, συνεπώς, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506. [2] Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. [3] Kadis v. Nicolaou
(1986)1 C.L.R 212, 216, Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454, Ιωάννου ν. Κουννίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1215 [4] Scott Graham Brierley v. Αστυνομίας,
(2012)2 ΑΑΔ 476, ημερ. 19/7/12, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.2018, ECLI:CY:AD:2018:A179, Χριστοφίνης ν. Φραντζή Πολ. Έφεση328/11, ημερομηνίας 31.5.2017. [5] Βλ. επίσης την Μοσχάτου ν. Μοσχάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 785 [6] Προέβη στην ακόλουθη αναφορά: «βάλλω τα πράγματα μου για να φέρω ένα skip και να τα πετάξω». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο