← Κύπρος

THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED ν. ΖΩΟΤΡΟΦΑΙ «ΠΕΛΑΡΓΟΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1738/2020, 23/11/2022

THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED ν. ΖΩΟΤΡΟΦΑΙ «ΠΕΛΑΡΓΟΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1738/2020, 23/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A456 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1738/2020 Μεταξύ: THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED Ενάγουσας - και -

  1. ΖΩΟΤΡΟΦΑΙ «ΠΕΛΑΡΓΟΣ» ΛΙΜΙΤΕΔ
  2. ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΖΟΡΛΑΚΗ
  3. ΝΙΚΟΛΑΣ ΖΟΡΛΑΚΗΣ
  4. ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΖΟΡΛΑΚΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
  5. ΝΙΚΟΛΑΣ ΖΟΡΛΑΚΗΣ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Κώστα Ζορλάκη Εναγομένων Ημερομηνία: 23 Νοεμβρίου 2022 Αίτηση ημερομηνίας 10.10.2022 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-Αιτητές: Η κα Ε. Κάζη για Ε. ΦΛΟΥΡΕΝΤΖΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση: Η κα Ι. Ορφανίδου για ΚΟΥΣΙΟΣ ΚΟΡΦΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, οι ενάγοντες αξιούν από τους εναγομένους, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, την καταβολή του ποσού των €606.907.75 πλέον τόκο προς 5.20% επί ποσού €606.709.50 από 3.10.2019 μέχρι εξόφλησης, κεφαλαιοποιουμένου του τόκου δύο φορές ετήσια, την 30η Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου. Αξιούν επίσης την εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου (οικόπεδο στην ενορία Αγίας Παρασκευής στον Δήμο Λακατάμειας). Σύμφωνα με ό,τι προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες (τραπεζικός οργανισμός) παραχώρησαν στην εναγομένη 1 εταιρεία το 1998 πιστωτικές διευκολύνσεις (πίστωση σε τρεχούμενο λογαριασμό), στην βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 12.3.
  6. Βάσει των συμφωνηθέντων, το όριο παρατραβήγματος στον τρεχούμενο λογαριασμό, ανήρχετο στο ποσό των ΛΚ25.000 Λιρών Κύπρου (€42.715.00) και θα έφερε τόκο προς 8% ετησίως επί των ημερήσιων χρεωστικών υπολοίπων. Η εν λόγω Συμφωνία τροποποιήθηκε το 2009 (22.12.2009). Το όριο παρατραβήγματος αυξήθηκε σε €370.000.00 και ο λογαριασμός θα χρεωνόταν με συνολικό κυμαινόμενο επιτόκιο προς 5.75% ετήσια. Οι εναγόμενοι 2, 3 και 4 καθώς και κάποιος Κώστας Ζορλάκης εγγυήθηκαν, προσωπικά και αλληλέγγυα, στην βάση γραπτής συμφωνίας εγγύησης ημερομηνίας 10.11.2008, όλες τις υποχρεώσεις της εναγομένης 1 προς τους ενάγοντες, οι οποίες πήγαζαν από την λειτουργία του τρεχούμενου λογαριασμού και ειδικότερα την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού μέχρι €51.258.00, πλέον τόκους και έξοδα. Με νέα Συμφωνία ημερομηνίας 22.12.2009, τα προαναφερόμενα πρόσωπα αύξησαν την εγγύηση τους μέχρι ποσού €444.000.00 πλέον τόκους και έξοδα. Προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων της πρωτοφειλέτιδος, οι εναγόμενοι 2 και 4 καθώς και ο Κώστας Ζορλάκης υποθήκευσαν στις 29.3.2011, το ακίνητο τους στην ενορία Αγίας Παρασκευής στην Λακατάμεια (Αρ. Υποθήκης Υ3540/2011 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας), για το ποσό των €360.000.00 (με κυμαινόμενο επιτόκιο προς 5.75%), πλέον τόκους και έξοδα. Ο Κώστας Ζορλάκης απεβίωσε στις 18.4.2014 και διαχειριστές της περιουσίας του διορίστηκαν δυνάμει σχετικού διατάγματος Διαχείρισης, οι Νικόλας Ζορλάκης και Μαρία Χαραλάμπους (εναγόμενοι 5). Οι εναγόμενοι στα πλαίσια της Υπεράσπισης που καταχώρησαν παραδέχονται την υπογραφή της Συμφωνίας ημερομηνίας 12.3.1998 για παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων στην εναγομένη 1, πλην όμως ισχυρίζονται πως η Συμφωνία «ετοιμάστηκε» από την ενάγουσα και θα πρέπει να ερμηνεύεται στην βάση της αρχής του «Contra Proferentum» και πως οι όροι της «διαταράσσουν σημαντικά την ισορροπία των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων σε βάρος της εναγομένης 1». Κατά συνέπεια, διατείνονται, είναι άκυροι και/ή καταχρηστικοί και/ή τιμωρητικοί καθότι αντίκεινται στον περί Αδίκων και Καταχρηστικών Ρητρών Νόμο. Ως εκ τούτου, η ενάγουσα δεν δύναται να τους επικαλείται σε βάρος της εναγομένης
  7. Τους ίδιους ισχυρισμούς επικαλούνται και για την Συμφωνία Εγγύησης. Προβάλλουν πως αυτή είναι άκυρη, καθότι κατά την υπογραφή της δεν τηρήθηκαν οι προϋποθέσεις που θέτει ο περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμος, Αρ. 197

(1)2003. Περαιτέρω ισχυρίζονται πως η ακυρότητα της Συμφωνίας δανείου και/ή δανείου σε τρεχούμενο λογαριασμό συμπαρασύρει σε ακυρότητα και την εγγύηση. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι εναγόμενοι-αιτητές αιτούνται τα ακόλουθα: «Α. Προσωρινό Διάταγμα που να αναστέλλεται και/ή να απαγορεύει στην Ενάγουσα, να προχωρήσει σε διαδικασία εκποίησης ή και πλειστηριασμού η οποία επιχειρείται με ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΑ», μέχρι εκδίκασης της αγωγής υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή Διάταγμα για ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού των ακινήτων ή και των όποιων ακινήτων ιδιοκτησίας των Αιτητών - Εναγομένων 2 και 4 επιβαρύνονται με την υποθήκη Υ3540/2011 του Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας ή και του αρμόδιου κτηματολογικού γραφείου, μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή και μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα που να αναστέλλεται και/ή να απαγορεύεται στην Ενάγουσα, να συνεχίσει την διαδικασία εκποίησης με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 44 (Β) και 44(Γ) του Νόμου περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων του 1965 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και/ή να αναστέλλει την διαδικασία εκποίησης της υποθήκης αρ. Υ3540/2011 του Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας ή και του αρμόδιου κτηματολογικού γραφείου μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό Διάταγμα που να απαγορεύσει στην Ενάγουσα από του να διεκδικεί μέσω της διαδικασίας εκποίησης ή και να προωθεί τον πλειστηριασμό μέσω της διαδικασίας εκποίησης με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 44 (Β) και 44(Γ) του Νόμου περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων του 1965 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα έναντι ισχυριζόμενου χρέους για οποιοδήποτε ποσό ή και έναντι ισχυριζόμενου χρέους για οποιοδήποτε ποσό μεγαλύτερο του ποσού ή και έναντι ισχυριζόμενου χρέους για οποιοδήποτε ποσό μεγαλύτερο του ποσού των 360,000,00 ευρώ αναφορικά με την υποθήκη αρ. Υ3540/2011 του Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας ή και του αρμόδιου κτηματολογικού γραφείου μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλονται οι νομικές συνέπειες που επιφέρουν οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και/ή Τύπου «Ι» σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 44Γ
(2)αντίστοιχα του κεφαλαίου VIA του Νόμου 9/1965 όπως τροποποιήθηκε, για τον πλειστηριασμό του επίδικου ακινήτου μέχρι νεότερης Διαταγής του Δικαστηρίου. Ε. Προσωρινό Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει την οποιαδήποτε πώληση και/ή εκποίηση και/ή μεταβίβαση και/ή διαδικασία πλειστηριασμού των επίδικων ακινήτων μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. ΣΤ. Οποιαδήποτε περαιτέρω και/ή άλλη θεραπεία, την οποίαν το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τας περιστάσεις. Ζ. Τα έξοδα πλέον Φ.Π.Α». Η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Ν14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4, 5 και 9, στα άρθρα 34, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 44Β και 44Γ, 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμου του 2018, στον περί Τόκου Νόμο του 1977 (Ν. 2/1977) άρθρο 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Διαταγή 48 Θεσμός 1-13, στην νομολογία, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Δικατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο
(1965), στους Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Δικατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς άρθρα 6, 7, 16 και 17, στα άρθρα 23, 28, 30 και 179 του Συντάγματος, στην Οδηγία 93/13 ΕΟΚ, στην Νομολογία του ΔΕΕ, στο δίκαιο της επιείκειας, στο Κοινοδίκαιο και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της εναγομένης 4 Νεκταρίας Ζορλάκη, η οποία, όπως αναφέρει, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς. Είναι η θέση της πως οι ενάγοντες απαιτούν ποσά στην βάση παράνομων ή/και ακυρώσιμων συμφωνιών ή/και απαιτούν ποσά που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή/και ποσά που περιέχουν παράνομες χρεώσεις ή/και που είναι αποτέλεσμα τοκογλυφίας. Διατείνεται πως οι εναγόμενοι ουδέποτε έλαβαν επιστολές που έστειλαν οι ενάγοντες σε σχέση με την λειτουργία του Λογαριασμού, καθότι οι επιστολές εστέλλοντο σε λανθασμένες διευθύνσεις. Αναφέρει επίσης πως εκκρεμούσης της αγωγής, οι ενάγοντες «καταχρηστικά» απέστειλαν στους εναγομένους, τις Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ» ή και άλλες Ειδοποιήσεις, βάσει του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου αρ. 9/65 (η ίδια τις έλαβε στις 27.6.2022), με τις οποίες τους πληροφορούσαν ότι θα προχωρούσαν στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (ο πλειστηριασμός έχει οριστεί για τις 28.11.2022). Είναι η θέση της πως οι εν λόγω Ειδοποιήσεις είναι «παράνομες ή/και αντισυνταγματικές ή/και παραβιάζουσες τα δικαιώματα των εναγομένων ή/και κακόβουλες ή/και καταχρηστικές ή/και περιέχουσες ψευδή στοιχεία ή/και περιέχουσες παράνομες χρεώσεις ή/και είναι προϊόν τοκογλυφίας ή/και δόλου». Είναι η εισήγηση της, τέλος, πως θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα ώστε να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των εναγομένων, καθώς επίσης και για σκοπούς «ορθής και αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης». Οι ενάγοντες καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας Εννέα
(9)Λόγους. Προεξάρχων Λόγος είναι πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (Αρ. 14/60) ώστε να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα. Ειδικότερα προβάλλεται πως οι εναγόμενοι κωλύονται να προωθούν την υπό κρίση Αίτηση, αφού δεν έχουν καταχωρήσει Ανταπαίτηση και/ή Ανταγωγή (Cross Action). Πως δεν έχουν προβεί σε πλήρη και/ή αληθή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων που σχετίζονται με την Αίτηση. Πως η λήψη των συγκεκριμένων δικονομικών διαβημάτων έγινε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Πως η Αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Κωνσταντίνου Αδαμίδη, Λειτουργού των εναγόντων, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγομένων. Ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης αναφέρει πως ο Λογαριασμός των εναγομένων παρουσίαζε καθυστερήσεις και οι ενάγοντες προχώρησαν στην αποστολή σχετικών Ειδοποιήσεων. Στις 2.10.2019, τερμάτισαν την λειτουργία του Λογαριασμού και ζήτησαν την εξόφληση των οφειλομένων ποσών. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς Ζορλάκη σε σχέση με τις επιδόσεις των Ειδοποιήσεων Τύπος «Ι» και «ΙΑ», οι οποίες, κατά τον ομνύοντα, επιδόθηκαν νομότυπα στα πλαίσια του επικείμενου πλειστηριασμού. Είναι η θέση του πως οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι αναληθείς, εγείρονται κακόβουλα και εκ των υστέρων, με σκοπό να διορθώσουν (οι εναγόμενοι) την παράλειψη τους να καταχωρήσουν Αίτηση/Έφεση εντός της προθεσμίας που τάσσει ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμος. Είναι καλά γνωστό ότι το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και οι Κανονισμοί, προσδιορίζουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο [Demades ν. Studio
(1996)1 A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704]. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 A.A.Δ. 557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία.
(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ' ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255]. Τούτων λεχθέντων, θα προχωρήσω στην συνέχεια στην εξέταση των προϋποθέσεων που θα πρέπει να πληρούνται όπως επιτάσσει το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60. Συμφωνώ με την θέση του συνηγόρου των εναγόντων ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σ΄ αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με τα στοιχεία που εμπεριέχονται στις Ένορκες Δηλώσεις και σε περίπτωση που οι ενόρκως δηλούντες αντεξεταστούν, και από την μαρτυρία που προκύπτει από την αντεξέταση. Όπως έχει προαναφερθεί, η πρώτη προϋπόθεση έχει άμεση σχέση με την νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη απαιτεί και την εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας ως προς την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όμως η παρούσα, τα επίδικα ζητήματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο, το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης (Adidas v. Jonitexo Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, Άκης άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ.α. v. Χριστιάνα Σταύρου Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνω πως καμία από τις τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 δεν ικανοποιείται. Οι εναγόμενοι δεν καταχώρησαν Ανταγωγή ή Ανταπαίτηση (παρά την περί του αντιθέτου αναφορά της Ζορλάκη στην Ένορκη της Δήλωση), στην οποία να προβάλλονται οποιεσδήποτε αξιώσεις εναντίον των εναγόντων, που να αποκαλύπτουν την νομική θεμελίωση των όποιων διεκδικήσεων τους, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να κρίνει κατά πόσον υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Παρόλο που στην Υπεράσπιση τους παραδέχονται την υπογραφή της Συμφωνίας ημερομηνίας 12.3.1998 που διέπει την λειτουργία του τρεχουμένου Λογαριασμού, ισχυρίζονται ότι αυτή περιέχει καταχρηστικές Ρήτρες χωρίς όμως να τις συγκεκριμενοποιούν και χωρίς να αναφέρουν πως επηρεάζονται τα δικαιώματα τους. Το ίδιο γενικοί είναι και οι ισχυρισμοί τους πως τα απαιτούμενα ποσά είναι προϊόν τοκογλυφίας και/ή προϊόν παράνομων και/ή αυθαίρετων χρεώσεων. Η δεύτερη προϋπόθεση επίσης δεν ικανοποιείται αφού οι εναγόμενοι δεν προσκόμισαν στοιχεία σε σχέση με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης τους ώστε να ικανοποιείται το κριτήριο της ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Η Ζορλάκη στην Ένορκη της Δήλωση επαναλαμβάνει τα όσα περιλαμβάνονται στην Υπεράσπιση, χωρίς να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο που να υποστηρίζει τις θέσεις των εναγομένων. Περιορίζεται σε γενικόλογους ισχυρισμούς, οι οποίοι παρέμειναν καθ΄ ολοκληρίαν αόριστοι, χωρίς το αναγκαίο υπόβαθρο. Ο ισχυρισμός τους για παράνομες χρεώσεις, ανατοκισμούς και τοκογλυφία, παρέμεινε αόριστος και ατεκμηρίωτος. Οι εναγόμενοι δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε μελέτη ή έκθεση, η οποία να καταδεικνύει την ύπαρξη και το ύψος των, κατ΄ ισχυρισμών, παράνομων χρεώσεων. Όφειλαν να παρουσιάσουν τέτοια στοιχεία. Ακόμη και τα όσα αναφέρει η Ζορλάκη για την λήψη των Ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ», είναι συγκεχυμένα και αόριστα. Καταληκτικά, κρίνω πως μόνο με την παρουσίαση στοιχείων θα καταδείκνυαν πως η υπόθεση τους έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Παρόλο που η τύχη της Αίτησης έχει κριθεί (δεδομένου του ότι και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 θα πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά) ούτε και η τρίτη προϋπόθεση, κατά την γνώμη μου, ικανοποιείται. Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε που να καταδεικνύει πως οι ενάγοντες είναι αφερέγγυοι και πως δεν θα είναι σε θέση να αποζημιώσουν τους εναγομένους σε περίπτωση που διαφανεί πως κακώς δεν έχουν εκδοθεί τα αιτούμενα διατάγματα. Υπενθυμίζω πως σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, θα πρέπει να δίδονται στοιχεία σε σχέση με την οικονομική δυνατότητα των καθ΄ων η αίτηση να αποζημιώσουν τους αιτητές σε περίπτωση επιτυχίας της υπόθεσης τους. Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει προσκομιστεί οτιδήποτε σχετικό με το εν λόγω ζήτημα. Για όλους αυτούς τους λόγους η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των εναγομένων-Αιτητών. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.