Χριστάκη Χριστοφή κ.α. ν. NIKOS G. SIAKOLAS ENTERPRISES LTED, Αρ. Αγωγής: 2295/2021, 20/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A449 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2295/2021 Μεταξύ:
- Χριστάκη Χριστοφή
- Νίκης Χριστοφή
- Ανδρέα Χριστοφή Εναγόντων -και- NIKOS G. SIAKOLAS ENTERPRISES LTED Εναγομένων Ημερομηνία: 20 Σεπτεμβρίου 2022 Αίτηση ημερομηνίας 7.1.2022 για Συνοπτική Απόφαση Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Ε. Γεωργίου-Παρούτη Για Εναγόμενη-Καθ΄ης η Αίτηση: κα Α. Κοζάκου για Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης & Σια ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο σύμφωνα με την Δ.2 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι ενάγοντες αξιώνουν από την εναγομένη εταιρεία τα εξής: «Α. Αναγνωριστική Απόφαση και/ή Δήλωση του σεβαστού Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη επεμβαίνει και/ή χρησιμοποιεί και/ή κατέχει παράνομα το κατάστημα των Εναγόντων, με αριθμό 1 στο ισόγειο και με μεσοπάτωμα αρ. 1 στο «Μέγαρο Τσιγαρίδης» που ευρίσκεται στη γωνία Λεωφόρου Στροβόλου 124 και Αλεξανδρουπόλεως στην ενορία Αγίου Βασιλείου, Δήμος Στροβόλου στην Λευκωσία της Κύπρου, με αριθμό εγγραφής 0/10804, Φ/ΣΧ 21/61Ε2, Τμήμα 7, Τεμάχιο 3693, και με δικαίωμα στάθμευσης στον ακάλυπτο χώρο στάθμευσης στο ισόγειο με αριθμούς από 3 μέχρι και 12, με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης. Β. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται η έξωση της Εναγόμενης από το ως άνω Κατάστημα και ως επίσης να διατάσσεται η Εναγόμενη όπως προβεί αμέσως με την επίδοση σε αυτήν του εν λόγω διατάγματος, στην παράδοση ελεύθερης κατοχής του ως άνω Καταστήματος στους Ενάγοντες. Γ. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται η Εναγόμενη όπως προχωρήσει αμέσως στην άρση όλων των επεμβάσεων στις οποίες προέβη και στην επαναφορά του Καταστήματος στην προτέρα καλή κατάσταση αυτού στην οποία το παρέλαβε. Δ. Απόφαση του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται η Εναγομένη στην καταβολή αποζημίωσης στους Ενάγοντες με το ποσό των Ευρώ 2250 μηνιαίως, από 1/8/2021, ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή ως αποζημιώσεις δια την παράνομη από μέρους της κατοχή και χρήση για όλο το χρονικό διάστημα που θα κατέχει παράνομα το εν λόγω Κατάστημα και μέχρι την παράδοση της κατοχής αυτού στους Ενάγοντες. Ε. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή και/ή θεραπεία ήθελε διατάξει το Δικαστήριο δυνάμει των γεγονότων και/ή των περιστάσεων της υπόθεσης. ΣΤ. Νόμιμο τόκο σε κάθε οφειλόμενο ποσό. Ζ. Τα έξοδα της αγωγής πλέον τα έξοδα επίδοσης». Σύμφωνα με ό,τι προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες είναι οι ιδιοκτήτες, εξ΄ αδιαιρέτου, του επίδικου καταστήματος και των συγκεκριμένων χώρων στάθμευσης, το οποίο αγόρασαν από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, στην βάση Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 7.5.
- Η εναγομένη, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο, κατείχε το κατάστημα ως ενοικιαστής, στην βάση Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 1.6.2016, το οποίο υπέγραψε με τους τότε ιδιοκτήτες του καταστήματος K. Athienitis Contractors Developers Enterprises PLC Ltd. Σύμφωνα με τους όρους του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου, η ενοικίαση άρχιζε την 1η Ιουνίου 2016 και έληγε την 31η Μαΐου 2021, με δικαίωμα ανανέωσης υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, για άλλα πέντε
(5)χρόνια. Τόσο οι ενάγοντες όσο και η Τράπεζα Κύπρου ενημέρωσαν αμέσως τους ενοικιαστές για την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και από την 26.6.2019, κατέβαλλαν το ενοίκιο στους νέους ιδιοκτήτες (ενάγοντες). Με επιστολή τους ημερομηνίας 16.7.2000, η οποία απεστάλη με συστημένο ταχυδρομείο, οι ενάγοντες ενημέρωσαν τους ενοικιαστές ότι «αιτούντο» την παράδοση του ακινήτου στην λήξη του Συμβολαίου. Το ίδιο έπραξαν και με επιστολή της δικηγόρου των ημερομηνίας 24.3.2021 (επεδόθη μέσω δικαστικού επιδότη στις 7.4.2021). Οι ενοικιαστές κατά την λήξη της ενοικίασης αρνήθηκαν και/ή παρέλειψαν να παραδώσουν την ελεύθερη κατοχή του καταστήματος. Οι ενάγοντες, με επιστολή της δικηγόρου των ημερομηνίας 16.6.2021 (επεδόθη μέσω δικαστικού επιδότη στις 28.6.2021) ενημέρωσαν την εναγομένη πως από την 1.6.2021 κατείχε το υποστατικό ως παράνομος επεμβασίας, αφού δεν είχε την άδεια τους για να το χρησιμοποιεί. Την κάλεσαν δε, όπως «αποχωρήσει» αμέσως από το υποστατικό και όπως τους το παραδώσει ελεύθερο και κενό. Η εναγομένη παρά τις εκκλήσεις των εναγόντων, αρνήθηκε και/ή παρέλειψε να παραδώσει την ελεύθερη κατοχή του καταστήματος και εξακολουθεί να το κατέχει μέχρι και σήμερα. Ένεκα της συμπεριφοράς και των ενεργειών της εναγομένης, οι ενάγοντες με επιστολή της δικηγόρου των ημερομηνίας 22.7.2021 (επεδόθη μέσω δικαστικού επιδότη στις 23.7.2021) τερμάτισαν την ενοικίαση και την «οποιαδήποτε» άδεια χρήσης και κάλεσαν την εναγομένη όπως στις 31.8.2021 τους παραδώσει την ελεύθερη κατοχή του καταστήματος, πλην όμως η τελευταία συνεχίζει να το κατέχει παράνομα, αρνούμενη να παραδώσει την κατοχή του. Την πληροφόρησαν επίσης πως η από μέρους της καταβολή οποιουδήποτε ποσού στον τραπεζικό τους λογαριασμό, δεν αποτελούσε αποδοχή για συνέχιση της ενοικίασης. Είναι η θέση των εναγόντων πως η εναγόμενη κατέχει το ακίνητο ως παράνομος επεμβασίας και πως θα πρέπει να διαταχθεί από το Δικαστήριο, (α) να παραδώσει την κατοχή του στους ενάγοντες στην ίδια καλή κατάσταση που το παρέλαβε και (β) να τους αποζημιώσει για την «παράνομη από μέρους της επέμβαση και/ή χρήση και/ή κατοχή του» για όλο το χρονικό διάστημα που θα συνεχίσει να παραμένει και/ή να επεμβαίνει σε αυτό, από την 31.8.2021 και μέχρι την άρση της παράνομης επέμβασης της. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι ενάγοντες αιτούνται την έκδοση Συνοπτικής Απόφασης εναντίον της εναγομένης, ισχυριζόμενοι την έλλειψη Υπεράσπισης εκ μέρους της. Η Αίτηση στηρίζεται στην Δ.18 θθ.1,2 και 9, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 7 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς επίσης και στην σύμφυτο και γενική εξουσία του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Χριστάκη Χριστοφή, ενάγοντα
- Ο ομνύων, πατέρας των εναγόντων 2 και 3, αναφέρει πως γνωρίζει «πολύ καλά» και «προσωπικά» τα γεγονότα της υπόθεσης και πως είναι εξουσιοδοτημένος από τους ενάγοντες 2 και 3 να προβεί στην Ένορκη Δήλωση. Σε σχέση με τα γεγονότα, υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης, ισχυρισμούς. Περαιτέρω αναφέρει τα εξής. Από τις 16.11.2019, ο ίδιος μαζί με τους ενάγοντες 2 και 3, είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου καταστήματος (το αγόρασαν από την Τράπεζα Κύπρου Λτδ, έναντι του ποσού των €625.000=), κατά 1/3 μερίδιο έκαστος (ο τίτλος ιδιοκτησίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1). Προτού αγοράσουν το κατάστημα (το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2) ο ίδιος ενημέρωσε προσωπικά τους αξιωματούχους της εναγομένης για τις προθέσεις τους. Η εναγομένη δεν ενδιαφερόταν για την αγορά του και έτσι προχώρησαν οι ίδιοι και υπέβαλαν την προσφορά τους στην τράπεζα. Σκοπός της αγοράς του καταστήματος είναι για να στεγάσουν την επιχείρηση του γυμναστηρίου που διατηρούν. Η εναγομένη ενημερώθηκε για την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του καταστήματος, τόσο από τους ίδιους τους ενάγοντες όσο και από την Τράπεζα Κύπρου. Από τις 26.6.2019 κατέβαλλε το ενοίκιο στους ενάγοντες (ως Τεκμήρια 3 και 3(α) κατατέθηκαν οι σχετικές καταστάσεις Λογαριασμού στον οποίο εμβάζετο το ενοίκιο). Ως Τεκμήριο 4 κατέθεσε την επιστολή ημερομηνίας 16.7.2020, που έστειλαν οι ενάγοντες με συστημένο ταχυδρομείο και ως Τεκμήριο 5, την επιστολή της δικηγόρου των, ημερομηνίας 24.3.2021 (επεδόθη στις 7.4.2021 από επιδότη) με τις οποίες ενημέρωναν την εναγομένη πως όφειλε κατά την λήξη της ενοικίαση να τους παραδώσει την κατοχή του καταστήματος, πλην όμως η εναγόμενη παρέλειψε να συμμορφωθεί. Ως Τεκμήριο 6 κατέθεσε την επιστολή της δικηγόρου των ημερομηνίας 16.6.2021 (επεδόθη στις 28.6.2021 με επιδότη), με την οποία ενημέρωναν την εναγόμενη πως από την 1.6.2021 δεν έχει «καμμιά άδεια» για να χρησιμοποιεί το κατάστημα και πως είχε καταστεί «παράνομος επεμβασίας». Την καλούσαν δε να τους παραδώσει την κατοχή του. Παράλληλα την πληροφορούσαν πως στο κατάστημα θα στέγαζαν την επιχείρηση τους, αφού και οι ίδιοι «τύγχαναν έξωσης». Ως Τεκμήριο 7 κατέθεσε την επιστολή της δικηγόρου των ημερομηνίας 22.7.2021 (επεδόθη στις 23.7.2021 με επιδότη), με την οποία τερμάτισαν την ενοικίαση του καταστήματος και την οποιαδήποτε άδεια χρήσης. Και πάλι η εναγόμενη παρέλειψε να συμμορφωθεί. Κατά τον ίδιο, η καταβολή από την εναγομένη οποιουδήποτε ποσού μετά την 31.8.2021, δεν εισπράττεται ως ενοίκιο αλλά ως αποζημίωση για την παράνομη κατοχή του. Το κατάστημα, εξ΄ όσων ο ίδιος γνωρίζει και έχει πληροφορηθεί, έχει ανεγερθεί μετά το
- (ως Τεκμήριο 8 κατέθεσε πιστά αντίγραφα των Αδειών Οικοδομής ημερομηνίας 15.3.2001 και 27.8.2004 και ως Τεκμήριο 9 σχετική επεξηγηματική Βεβαίωση του Δήμου Στροβόλου, ως η αρμόδια Αρχή, για τους διαφορετικούς αριθμούς των τεμαχίων γης που αναφέρονται στις εν λόγω Άδειες). Ως Τεκμήριο 10 κατέθεσε την επιστολή ημερομηνίας 29.6.2021 που τους απέστειλε η ιδιοκτήτρια του ακινήτου στο οποίο στεγάζουν την επιχείρηση του γυμναστηρίου τους, με την οποία πληροφορούντο για την επικείμενη έξωση τους από το υποστατικό, καθώς και την απαντητική επιστολή της δικηγόρου των, ημερομηνίας 9.7.
- Τέλος, ως Τεκμήριο 11 κατέθεσε σχετικά έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών σε σχέση με την εταιρεία (MACHRI HEALTH AND MOTION GYMNASTIC CENTER LIMITED) κάτω από την οποία λειτουργούν την επιχείρηση του γυμναστηρίου τους. Είναι η θέση του πως η εναγομένη δεν έχει Υπεράσπιση στην αγωγή και πως καταχώρησε Εμφάνιση στοχεύοντας στην καθυστέρηση της διαδικασίας και ανάλωση του χρόνου του Δικαστηρίου προς όφελος της. Αυτό εξάλλου του ανέφερε και ο διευθυντής της εναγομένης, ότι δεν πρόκειται να παραδώσουν την κατοχή του καταστήματος στην λήξη του συμβολαίου. Προβάλλει τέλος, πως τηρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση Συνοπτικής Απόφασης σε βάρος της εναγομένης. Η εναγόμενη καταχώρησε Ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: «
- Η Εναγόμενη μέσω των Εταιρειών που ανήκουν στον όμιλο Εταιρειών Σιακόλα ενοικιάζει το επίδικο υποστατικό από το
- Πάντοτε στα ενοικιαστήρια έγγραφα υπήρχε όρος για μακροχρόνια ανανέωση της ενοικίασης.
- Σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 01/06/2016 η τελευταία ενοικίαση έληγε την 31/05/2021 και η ενοικίαση μπορούσε να ανανεωθεί για ακόμη 5 χρόνια.
- Η Εναγόμενη Καθ΄ης η Αίτηση ειδοποίησε την προηγούμενη ιδιοκτήτρια Κ. ATHIENITIS CONTRACTORS DEVELOPERS PLC LTD για την πρόθεση της να ανανεώσει την ενοικίαση για ακόμα 5 χρόνια.
- Η Εναγόμενη ειδοποίησε τους νέους ιδιοκτήτες Ενάγοντες Αιτητές ότι θα ανανεώσει την ενοικίαση για άλλα 5 χρόνια όπως προβλέπετο στο ενοικιαστήριο έγγραφο.
- Οι Ενάγοντες Αιτητές δεν δικαιούνται να απαλλαγούν από τους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημ.01/06/2016 και να μην αποδεχτούν την ανανέωση της ενοικίασης, επειδή αγόρασαν το κατάστημα μετά την συμφωνία ενοικίασης.
- Οι ενάγοντες όταν αγόραζαν το επίδικο κατάστημα εγνώριζαν ότι αυτό ενοικιάζετο από την Καθ΄ης η Αίτηση και εγνώριζαν τους όρους της ενοικίασης και του δικαιώματος της Καθ΄ης η Αίτηση για ανανέωση.
- Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των Αιτητών δεν είναι ικανή να δικαιολογήσει την έκδοση συνοπτικής απόφασης.
- Ο τερματισμός του ενοικιαστηρίου εγγράφου είναι παράνομος και αντίθετος με τους όρους αυτού.
- Η Εναγόμενη έχει καλή υπεράσπιση.
- Οι Αιτητές δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και δεν αποκάλυψαν όλα τα γεγονότα». Η Ένσταση, η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Νίκου Σιακόλα, διευθυντού της εναγομένης, ο οποίος γνωρίζει προσωπικά, όπως αναφέρει, τα γεγονότα της υπόθεσης. Αναγνωρίζει πως οι ενάγοντες αγόρασαν το επίδικο υποστατικό. Πλην τούτου, απορρίπτει τους αναφερόμενους στην Ένορκη Δήλωση του ενάγοντα 1, ισχυρισμούς. Ως προς τα αληθή, κατά τον ίδιο, γεγονότα της υπόθεσης, αναφέρει τα εξής. Το επίδικο υποστατικό είναι από το 2002, η επαγγελματική στέγη όλων των εταιρειών του. Η πρώτη συμφωνία ενοικίασης (αντίγραφο του Ενοικιαστηρίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1) έγινε την 6.6.2002 μεταξύ της Athienitis Contractors Developers Ltd (στην συνέχεια «η εταιρεία K. Athienitis») και της εταιρείας Quality Furniture G.S. SHAKOLAS LTD. Η ενοικίαση άρχιζε την 30.6.2002 και έληγε την 31.5.
- Σύμφωνα με τους όρους του Ενοικιαστηρίου (παράγραφος 4), ο ενοικιαστής είχε δικαίωμα ανανέωσης του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου για δύο περιόδους 10 ετών. Την 2.1.2012 υπεγράφη νέο Ενοικιαστήριο Έγγραφο (αντίγραφο του Ενοικιαστηρίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2) μεταξύ της εταιρείας K. Athienitis και της εταιρείας Nicos G. Shiakolas Trading Ltd. Η ενοικίαση άρχιζε την 2.1.2012 και έληγε την 1.1.
- Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του Ενοικιαστηρίου, ο ενοικιαστής είχε δικαίωμα ανανέωσης της ενοικίασης. Την 5.12.2013 υπεγράφη νέο Ενοικιαστήριο Έγγραφο (αντίγραφο του Ενοικιαστηρίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3) μεταξύ της ίδιας εταιρείας και της εταιρείας Nicos G. Siakolas Holdings Ltd. Η ενοικίαση άρχιζε την 5.12.2013 και έληγε την 4.12.2016, με δικαίωμα ανανέωσης της (παράγραφος 3 του Ενοικιαστηρίου). Την 1.6.2016 υπεγράφη νέο Ενοικιαστήριο Έγγραφο (αντίγραφο του κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4) μεταξύ της ίδιας εταιρείας και της Nicos G. Siakolas Enterprises Ltd. Η ενοικίαση άρχιζε την 1.6.2016 και έληγε την 31.5.
- Σύμφωνα με τους όρους του Συμβολαίου, η ενοικίαση θα μπορούσε να ανανεωθεί για ακόμη πέντε
(5)χρόνια, νοουμένου ότι θα γινόταν επαναδιαπραγμάτευση του ενοικίου. Ο ίδιος ενημέρωσε την τότε ιδιοκτήτρια εταιρεία ότι η εναγομένη επιθυμούσε την ανανέωση της ενοικίασης. Μάλιστα συζητούσε με τον διευθυντή της για τον καθορισμό του ενοικίου. (ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκε Βεβαίωση της εταιρείας K. Athienitis για τις μεταξύ τους συζητήσεις σε σχέση με την ανανέωση της ενοικίασης). Εν τέλει η ενοικίαση δεν ανανεώθηκε και δεν υπεγράφη τελικά νέο Ενοικιαστήριο Έγγραφο, επειδή η εταιρεία K. Athienitis μεταβίβασε το κατάστημα στην Τράπεζα Κύπρου, στα πλαίσια διευθέτησης χρεών της προς την τράπεζα. Οι ενάγοντες, ως οι νέοι αγοραστές του καταστήματος, θεώρησαν ότι δεν δεσμεύονται από τους όρους του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 1.6.2016 (Τεκμήριο 4) και δεν ήθελαν να ανανεώσουν την ενοικίαση, προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς. Είναι η θέση του πως η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του καταστήματος δεν ακυρώνει το Ενοικιαστήριο Έγγραφο ημερομηνίας 1.6.2016 (Τεκμήριο 4) πως οι ενάγοντες δεσμεύονται από τους όρους του και πως παράνομα προχώρησαν στον τερματισμό της ενοικίασης. Διατείνεται τέλος πως θα πρέπει να επιτραπεί στην εναγομένη να καταχωρήσει Υπεράσπιση, «έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία για να μπορέσει να επιβεβαιώσει τις παρανομίες των εναγόντων». Οι νομικές αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις για Συνοπτική Απόφαση, έχουν κατ΄ επανάληψη διατυπωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει Συνοπτικές Αποφάσεις δυνάμει της Δ.18, ασκείται μόνο σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει λογική αμφιβολία ότι ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση και ως εκ τούτου είναι άσκοπο να επιτραπεί στον εναγόμενο να προβάλει υπεράσπιση για σκοπούς καθυστέρησης. Η Δ.18 προνοεί μια ειδική διαδικασία καθορισμού δικαιωμάτων, χωρίς την πλήρη διεξαγωγή δίκης και κατά τρόπο που να αποκλείει τον εναγόμενο να αντικρούσει εκτενέστερα τους ισχυρισμούς του ενάγοντα. Απόφαση δυνάμει της Δ.18 δίνεται μόνο όπου υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις της Δ.18 και όταν τα γεγονότα δεν αφήνουν περιθώρια οποιασδήποτε νόμιμης υπεράσπισης. Η τήρηση και συμμόρφωση με τις διαδικαστικές προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18, είναι απαραίτητες για να παρέχεται στο Δικαστήριο δικαιοδοσία να εκδώσει Συνοπτική Απόφαση και αν ο ενάγων δεν ικανοποιήσει πρώτα αυτές τις διαδικαστικές προϋποθέσεις, το ζήτημα κατά πόσον ο εναγόμενος θα προβάλει ισχυρισμούς τέτοιους που θα του δίνουν δικαίωμα να υπερασπιστεί, δεν εξετάζεται. Σύμφωνα με τη Δ.18 Θ.1(α) υπάρχουν τρείς προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται προτού το δικαστήριο εξετάσει τους ισχυρισμούς του εναγομένου.
(1)Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 θ.6
(2)Ο εναγόμενος πρέπει να έχει εμφανιστεί.
(3)Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για συνοπτική απόφαση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή από πρόσωπο που μπορεί θετικά να ορκιστεί ως προς τα γεγονότα και που να μπορεί να επαληθεύσει το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνει ότι εξ όσων πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή (Βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchoudi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130). Εάν και εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται από τον ενάγοντα, τότε το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του εναγομένου, ο οποίος πρέπει να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν ικανοποιητικά για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί. (Βλ. Kyprianides v. Ioannou
(1966)1 C.L.R. 265, CYEMS CO Ltd v. The Central Co-Operative Co. Ltd
(1982)1 A.A.Δ. 879, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε. ν. Χ΄΄Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204, Trans Middle East Trading (T.M.E.T) Ltd v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, Melita Manufacturers Ltd v. Chris Ioannou Ltd, 1996 1 (Β) ΑΑΔ 1238, Ανδρέας Σωκράτους ν. Παναγιώτου Ανδρέου κ.α., 1997 1 (Α) ΑΑΔ, 40 και Χριστάκης Αυγουστή κ.α. ν. Γεώργιου Πίριλλου, 1997 1 (Α) ΑΑΔ, 5). Η τήρηση των πιο πάνω προϋποθέσεων σχετίζεται με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και η μη ικανοποίηση τους, στερεί από το Δικαστήριο την δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση (Βλ. Stavrinides v. Ceskoslovenska (ανωτέρω). Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, το Κλητήριο Ένταλμα είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 θ.6 και η εναγόμενη καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στις 22.12.
- Κατά συνέπεια, ικανοποιούμαι ότι η υπό κρίση Αίτηση πληροί τις δύο πιο πάνω προϋποθέσεις. Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσο πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση. Είναι νομολογημένο ότι η διαδικασία της λήψης συνοπτικής απόφασης, ιδιαίτερα όσον αφορά το θέμα της επάρκειας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, είναι πολύ αυστηρή. Αυτό επιβάλλει ο δραστικός της χαρακτήρας (Ανδρέας Θεμιστοκλέους &Υιοί Λτδ ν. Arizona Trading Co. Ltd, Πολιτική Έφεση 9728/22.10.1997, Αθηνούλλα Γ. Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφεση 9670, ημερ, 10.7.1997). Μια αίτηση για συνοπτική απόφαση θα πρέπει στην ουσία να συμμορφώνεται μόνο με τις αυστηρές προϋποθέσεις του Θ1(α) της Δ.
- Ένας αιτητής που ζητά συνοπτική απόφαση χρειάζεται μόνο να επιβεβαιώσει ουσιαστικά την απαίτηση του. Όπως αναφέρεται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική (Annual Practice) του 1970 στην σελ. 124, παράγραφος 14, 2 - 5, στα σχόλια της αντίστοιχης Αγγλικής Διαταγής 14: «The verification may be by reference to the facts stated in the statement of claim thus: "the defendants are justly and truly indebted to the plaintiffs in the sum of £..../for and were so indebted at the commencement of this action. The particulars of the said claim appear by the statement of claim in this action". H ορθή πρακτική, όπως αναφέρεται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική, επιβεβαιώνεται και από την νομολογία στην υπόθεση Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου (ανωτέρω). Όσον αφορά την καταλληλότητα του προσώπου που καταθέτει ενόρκως σε σχέση με τα γεγονότα, το ζήτημα πραγματεύεται και πάλι η υπόθεση Αθηνούλλα Δημητρίου (ανωτέρω) η οποία αντιπαραθέτει την περίπτωση προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα, με την περίπτωση του ομνύοντα που καταθέτει με βάση τα όσα πληροφορείται και πιστεύει και εξηγεί πως η Δ.39 θ.2 περιορίζεται σε ενδιάμεσες αιτήσεις και δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση. Αναγνωρίζεται επίσης, στην ίδια υπόθεση, ότι στην περίπτωση που ο ενάγων - αιτητής είναι εταιρεία, κάποιο φυσικό πρόσωπο πρέπει να ορκιστεί στη θέση της. Σύμφωνα όμως με ρητή επιταγή του πιο πάνω θεσμού πρέπει να είναι πρόσωπο που είναι σε θέση να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα. Επιπλέον στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ότι το ζήτημα του κατά πόσο ένα πρόσωπο είναι σε θέση να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα εντός της έννοιας της Δ.18 θ.1 πρέπει να κρίνεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης ενώ πολύ σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η φύση της αξίωσης. Στην κρινόμενη περίπτωση ορκίζεται ο ίδιος ο ενάγοντας 1, ο οποίος διαλαλεί ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Προκύπτει από τα λεχθέντα του ομνύοντα (στην Ένορκη του Δήλωση) πως είναι πρόσωπο ικανό εντός του ορισμού της Δ.18 θ.1 για να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επαληθεύσει την αιτία της αγωγής. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει μέχρι τώρα, έχω ικανοποιηθεί ότι η υπό κρίση Αίτηση πληροί και τις τρείς πιο πάνω προϋποθέσεις. Συνεπώς η εναγόμενη έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής ή να αποκαλύψει ή παραθέσει τέτοια γεγονότα ή ισχυρισμούς που συνιστούν καλή υπεράσπιση. Στην υπόθεση Trans Middle East Trading (T.M.E.T) Limited v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, στις σελ. 243 - 244, αναφέρεται ότι: «Η βασική αρχή που προκύπτει τόσο από τις Κυπριακές όσο και τις Αγγλικές αποφάσεις είναι ότι συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όπου όμως δίδει στην ένορκη του δήλωση αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται, ή όπου ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση (CY.E.M.S. Co Ltd v. The Central Co-operative Industries Co. Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ. 897). Έτσι, είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον του Δικαστηρίου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο». Όπως πολύ εύστοχα και περιεκτικά ετέθη το ζήτημα στην υπόθεση Melita Manufacturers Ltd v. Chris Ioannou Ltd, 1996 1 (Β) ΑΑΔ 1238, η συζήτηση αφορά στην ύπαρξη ή μη υπεράσπισης και κατ΄ ανάγκη διεξάγεται σε επίπεδο ισχυρισμών. Εν προκειμένω, εκείνο το οποίο ουσιαστικά ενδιαφέρει είναι το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του Νίκου Σιακόλα, διευθυντού της εναγομένης που συνοδεύει την Ένσταση, από το οποίο θα πρέπει να διαπιστώσω κατά πόσον η εναγομένη με ικανοποιεί ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας ή κατά πόσον έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα τα οποία μπορούν να κριθούν ικανοποιητικά για να της παρασχεθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί την υπόθεση. Προτού προχωρήσω με την εξέταση των ισχυρισμών της εναγομένης, κρίνω σκόπιμο να τονίσω ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου με βάση την Δ.18 είναι τέτοια που πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη προσοχή και ένας εναγόμενος που δυνατόν να μπορεί να δημιουργήσει μέσω σχετικών γεγονότων την πιθανότητα έγερσης επίδικου θέματος, θα πάρει άδεια να υπερασπισθεί την υπόθεση έστω και εάν η υπεράσπιση αυτή μπορεί να μην φαίνεται ικανή να επιτύχει σε «τελική ανάλυση» (Jacobs v. Booths Distillery Co
(1901)85 LB 262 και Krapp-Fisher v Grish
(1963)2 All E.R. 500). Έχει καθιερωθεί νομολογιακά ότι η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, και εφόσον το βάρος μετατοπισθεί στους ώμους του εναγομένου, πρέπει να περιέχει τέτοιες λεπτομέρειες που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του για την ύπαρξη υπεράσπισης και ότι οι γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί δεν είναι από μόνοι τους αρκετοί [Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides (ανωτέρω)]. Η απλή αναφορά σε ισχυρισμούς γενικούς και αόριστους στερεί από τον εναγόμενο το δικαίωμα να τύχει άδειας από το Δικαστήριο για να καταχωρήσει Υπεράσπιση για δύο βασικούς λόγους:
(1)Όταν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται είναι γενικοί και/ή αόριστοι, το Δικαστήριο αδυνατεί να προβεί στην εξέταση τους εφόσον ελλείπει το σχετικό υπόβαθρο εκείνων των γεγονότων που το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του για να τα εξετάσει με την αναγκαία στο στάδιο αυτό λεπτομέρεια, και
(2)Η γενική και χωρίς παράθεση στοιχείων άρνηση ενός εναγόμενου, προσκρούει στην νομολογιακή αρχή και βέβαια στο ίδιο το λεκτικό της Δ.18 θ.1(α) ότι η ένσταση θα πρέπει να εμπεριέχει λεπτομερώς τις θέσεις του εναγομένου. Εν προκειμένω ο μοναδικός ουσιαστικός λόγος που προβάλλεται από πλευράς Υπεράσπισης είναι πως η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του επίδικου υποστατικού δεν ακυρώνει το Ενοικιαστήριο Έγγραφο ημερομηνίας 1.6.2016 και πως οι ενάγοντες δεσμεύονται από τους όρους του. Επίσης πως οι τελευταίοι δεν απεκάλυψαν όλα τα γεγονότα («δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια») και συγκεκριμένα δεν απεκάλυψαν πως η εναγομένη «πάντοτε έλεγε ότι επιθυμούσε την ανανέωση της ενοικίασης». Από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του Νίκου Σιακόλα, διευθυντού της εναγομένης, προκύπτει πως σε σχέση με το επίδικο κατάστημα, είχαν υπογραφεί τέσσερα
(4)Ενοικιαστήρια Συμβόλαια, μεταξύ του ιδίου ιδιοκτήτη (της Εταιρείας K. Athienitis) και τεσσάρων
(4)διαφορετικών εταιρειών ως ενοικιαστή. Στο τελευταίο Ενοικιαστήριο Έγγραφο ημερομηνίας 1.6.2016, ενοικιαστής είναι η εναγομένη εταιρεία. Η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του καταστήματος, πράγματι δεν επηρέασε την ενοικίαση. Τούτο είναι αδιαμφισβήτητο, αφού και οι ίδιοι οι ενάγοντες πληροφόρησαν την εναγομένη (παράγραφος 10 της Ένορκης Δήλωσης του ενάγοντα 1, Χριστάκη Χριστοφή) πως θα «σεβαστούν» μεν το Ενοικιαστήριο, αλλά παράλληλα δεν επιθυμούσαν ανανέωση της ενοικίασης που έληγε στις 31.5.2021 και καλούσαν την εναγομένη να παραδώσει την κατοχή του καταστήματος μέχρι την 30ην Αυγούστου 2021, όπως προνοούσε το Ενοικιαστήριο. Ο ισχυρισμός της εναγομένης πως οι ενάγοντες «δεσμεύονται» από το Ενοικιαστήριο Έγγραφο, σε σχέση με την ανανέωση της Ενοικίασης, δεν υποστηρίζεται ούτε από τις πρόνοιες του ίδιου του Εγγράφου ούτε από τα στοιχεία που η ίδια παρέθεσε στο Δικαστήριο. Ο συγκεκριμένος όρος του Ενοικιαστηρίου, ο οποίος αναφέρεται στην ανανέωση της ενοικίασης έχει ως εξής: «Επίσης συμφωνείται ότι η ενοικίαση μπορεί να ανανεωθεί για ακόμα 5 χρόνια, όμως το ενοίκιο θα επαναδιαπραγματευτεί 3 μήνες πριν την λήξη του συμβολαίου. Εάν δεν εξευρεθεί συμφωνία, τότε ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ θα πρέπει να εγκαταλείψει "ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ" μέσα στους επόμενους τρεις μήνες από την λήξη της ενοικίασης ήτοι μέχρι 30 Αυγούστου 2021». Προκύπτει πως η ενοικίαση δεν ανανεώνετο αυτόματα αλλά «μπορούσε» να ανανεωθεί νοουμένου πως αυτή θα ήταν η επιθυμία και των δύο πλευρών και γινόταν επαναδιαπραγμάτευση του ενοικίου. Οι ενάγοντες είχαν ήδη εκφράσει την πρόθεση τους να μην προχωρήσουν σε ανανέωση της ενοικίασης. Τούτο δεν το αμφισβητεί ούτε η εναγομένη. Συνεπώς ο ισχυρισμός της, περί ανανέωσης της ενοικίασης δεν επιβεβαιώνεται ούτε από τις πρόνοιες του Ενοικιαστηρίου που επικαλείται αλλά ούτε και από τα γεγονότα όπως η ίδια τα εκθέτει. Είναι έκδηλο από τα πιο πάνω, πως με τα όσα τέθηκαν από πλευράς εναγομένης, δεν παρέχονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες υπεράσπισης. Όλες οι αναφορές περί ανανέωσης της ενοικίασης παρέμειναν μετέωρες, αφ΄ ης στιγμής δεν προσκομίστηκαν συγκεκριμένα και σαφή στοιχεία τα οποία να υποστηρίζουν τούτο. Σύμφωνα με την νομολογία, ο ισχυρισμός ότι υπάρχει καλή υπεράσπιση, θα πρέπει να εξειδικεύεται με την παράθεση συγκεκριμένων γεγονότων ώστε να ικανοποιείται το Δικαστήριο ότι λογικά τα γεγονότα εγείρουν την υπεράσπιση την οποία ο εναγόμενος επικαλείται. Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει κάμει η εναγομένη. Συνεπώς, βάσει των προαναφερθέντων, κρίνω πως θα πρέπει να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία, την οποία και ασκώ υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. Δια ταύτα εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης ως οι παραγράφοι Α, Β, Γ, Δ και ΣΤ της Έκθεσης Απαίτησης. Επιδικάζονται επίσης υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης, τόσο τα έξοδα της Αίτησης, όσο και τα έξοδα της αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο