Χριστάκη Χριστοφή κ.α. ν. NIKOS G. SIAKOLAS ENTERPRISES LTD, Αρ. Αγωγής: 2295/2021, 8/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A459 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2295/2021 Μεταξύ:
- Χριστάκη Χριστοφή
- Νίκης Χριστοφή
- Ανδρέα Χριστοφή Εναγόντων -και- NIKOS G. SIAKOLAS ENTERPRISES LTED Εναγομένων Ημερομηνία: 8 Δεκεμβρίου 2022 Αίτηση ημερομηνίας 28.9.2022 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης Εμφανίσεις: Για Εναγομένη-Αιτήτρια: κα Αυγή Κοζάκου για Θεόδωρο Μ. Ιωαννίδη & Σία ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση: κα Ελένη Γεωργίου-Παρούτη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 20.9.2022 εκδόθηκε απόφαση (προηγήθηκε αίτηση από τους ενάγοντες για έκδοση Συνοπτικής Απόφασης) προς όφελος των εναγόντων και σε βάρος της εναγομένης, ως ακολούθως: «Α. Αναγνωριστική Απόφαση και/ή Δήλωση ότι η Εναγόμενη επεμβαίνει και/ή χρησιμοποιεί και/ή κατέχει παράνομα το κατάστημα των Εναγόντων, με αριθμό 1 στο ισόγειο και με μεσοπάτωμα αρ. 1 στο «Μέγαρο Τσιγαρίδης» που ευρίσκεται στη γωνία Λεωφόρου Στροβόλου 124 και Αλεξανδρουπόλεως στην ενορία Αγίου Βασιλείου, Δήμος Στροβόλου στην Λευκωσία της Κύπρου, με αριθμό εγγραφής 0/10804, Φ/ΣΧ 21/61Ε2, Τμήμα 7, Τεμάχιο 3693, και με δικαίωμα στάθμευσης στον ακάλυπτο χώρο στάθμευσης στο ισόγειο με αριθμούς από 3 μέχρι και 12, με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης. Β. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η έξωση της Εναγόμενης από το ως άνω Κατάστημα και επίσης διατάσσεται η Εναγόμενη όπως προβεί αμέσως με την επίδοση σε αυτήν του εν λόγω διατάγματος, στην παράδοση ελεύθερης κατοχής του ως άνω Καταστήματος στους Ενάγοντες. Γ. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Εναγόμενη όπως προχωρήσει αμέσως στην άρση όλων των επεμβάσεων στις οποίες προέβη και στην επαναφορά του Καταστήματος στην προτέρα καλή κατάσταση αυτού στην οποία το παρέλαβε. Δ. Απόφαση με την οποία διατάσσεται η Εναγομένη όπως καταβάλει αποζημίωση στους Ενάγοντες ύψους 2250 ευρώ μηνιαίως, από 1/8/2021, ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή ως αποζημιώσεις δια την παράνομη από μέρους της, κατοχή και χρήση για όλο το χρονικό διάστημα που θα κατέχει παράνομα το εν λόγω Κατάστημα και μέχρι την παράδοση της κατοχής αυτού στους Ενάγοντες. Ε. Νόμιμο τόκο σε κάθε οφειλόμενο ποσό». Η εναγομένη εφεσίβαλε την απόφαση (η Ειδοποίηση Έφεσης καταχωρήθηκε στις 28.9.2022). Με την υπό κρίση Αίτηση, η εναγομένη-αιτήτρια αιτείται την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, μέχρι εκδίκασης της Έφεσης. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θ1-17, 18 και 19, Δ.40 θ7 και 11, Δ.48 θ1-4, 7, 8
(1)ee, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην πρακτική, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60), άρθρα 31 και 32 και στον Νόμο Ν.96(Ι)/2000 άρθρα 2, 4, 14, 15
(1)(γ), 27-29, 31-
- Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Διευθυντού και μετόχου της εναγομένης εταιρείας, Νίκου Σιακόλα, ο οποίος επιχειρηματολογεί υπέρ της έγκρισης της Αίτησης, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους Λόγους Έφεσης και την αιτιολογία τους. Οι ενάγοντες-καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν Ένσταση, υποστηρίζοντας πως η εναγομένη δεν προβάλλει ουσιαστικό, καλόπιστο και/ή εξαιρετικό λόγο ώστε να της δοθεί η αιτούμενη θεραπεία. Πως η Αίτηση σκοπό έχει να στερήσει και/ή να καθυστερήσει την «φυσιολογική προσδοκία του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε» και ως τέτοια είναι κακόπιστη. Σε περίπτωση δε έγκρισης της, οι ενάγοντες θα στερηθούν αδικαιολόγητα τους καρπούς της επιτυχίας τους και θα καταπατηθούν τα έννομα συμφέροντα τους για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης. Πως δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε λόγος έφεσης με προοπτική επιτυχίας. Πως η εναγόμενη «ουδέν προτείνει» προς εξασφάλιση των εναγόντων, «στην περίπτωση που αποστερηθούν προσωρινά έστω και/ή μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, τους καρπούς της επιτυχίας, της υπέρ τους απόφασης». Τέλος προβάλλουν πως δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που επιτάσσει η νομολογία και/ή οι θεσμοί για την έκδοση παρόμοιας φύσης διαταγμάτων. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ενάγοντα 1 Χριστάκη Χριστοφή, δεόντως εξουσιοδοτημένου και από τους ενάγοντες 2 και
- Ο ομνύων, ο οποίος απορρίπτει τις θέσεις της εναγομένης, επίσης επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, αναπτύσσοντας τους Λόγους Ένστασης. Νομικό υπόβαθρο τόσο της Αίτησης όσο και της Ένστασης είναι ο Καν. 18 της Διαταγής 35, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος έχει ως ακολούθως: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediated act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favor the decision under appeal was given." Νομολογιακά έχει λεχθεί πως το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Βλ. E.U.R.I.K. and others v. Kotsonis
(1986)1 C.L.R. 617, Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 592, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, Βερεγγάρια Παπακοκκίνου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.ά.
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 513. Στην υπόθεση Νίκος Σταύρου Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1(Γ) A.A.Δ. 1978, λέχθηκαν τα εξής: «Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες· ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas
(2001)1 A.A.Δ. 955, ειπώθηκαν τα εξής: 'Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ' αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.' Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουομένων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.» Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, επαναλήφθηκε η αρχή πως η Έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Υπεδείχθη, περαιτέρω, πως οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Όπως έχει προαναφερθεί, σε κάθε περίπτωση στόχος του Δικαστηρίου θα πρέπει να είναι η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων. Προς επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου επιβάλλεται η στάθμιση του κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσο και με την ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση της έφεσης. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Η εναγόμενη προς υποστήριξη του αιτήματος της, επικαλείται μόνο το γεγονός της καταχώρισης της Έφεσης. Όπως όμως έχει λεχθεί νομολογιακά, δεν μπορούν να εξαχθούν, κατά το στάδιο τούτο, οποιαδήποτε συμπεράσματα για την πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης και ούτε μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ότι η Έφεση θα επιτύχει. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου (ανωτέρω), η πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης δεν είναι ο δεσπόζον και αποφασιστικός παράγοντας στην επιτυχία της αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Πέραν τούτου, η εναγόμενη δεν έχει προτείνει οποιουσδήποτε όρους, η ικανοποίηση των οποίων ενδεχομένως θα μπορούσε να εξασφαλίσει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, ώστε να διασφαλιστούν και τα δικαιώματα των εναγόντων. Επαναλαμβάνω πως σε κάθε περίπτωση στόχος του Δικαστηρίου είναι η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων των δύο μερών. Η θέση πως καταβάλλεται το «μηνιαίο ενοίκιο» εκ €2.250 «πάντοτε χωρίς καθυστέρηση και χωρίς να υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα», δεν δύναται, κατά την κρίση μου, να θεωρηθεί ως προσφορά οποιουδήποτε όρου ως νομολογιακά απαιτείται. Όπως πολύ ορθά η κα Παρούτη, συνήγορος των εναγόντων αναφέρει στην γραπτή της αγόρευση, «η βάση της αγωγής των εναγόντων δεν αφορούσε σε καμία περίπτωση καθυστερημένα ενοίκια». Οι ενάγοντες αυτό που επιζητούσαν με την αγωγή τους είναι την παράδοση της ελεύθερης κατοχής του καταστήματος, το οποίο η εναγομένη εταιρεία κατέχει από την 1.6.2021, ως παράνομος επεμβασίας. Έχοντας κατά νου τα ανωτέρω, είναι η κατάληξη μου πως η εναγομένη απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η άρνηση χορήγησης του αιτουμένου διατάγματος θα επηρεάσει τα δικαιώματα της, ειδικώτερα δε ότι θα καταστήσει την Έφεση της άνευ αντικειμένου. Όσον αφορά τα έξοδα της Αίτησης, δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο, ώστε να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Δια ταύτα, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος της εναγομένης - αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο