Goran Bojovic κ.α. ν. Richard Baker κ.α., Αρ. Αγωγής: 2829/2020, 30/11/2022

(6)μηνών από την ημερομηνία εκπνοής του (6.10.2021). Την ίδια ημέρα (16.3.2022), οι ενάγοντες εξασφάλισαν άδεια του Δικαστηρίου για υποκατάστατο επίδοση στον εναγόμενο 1, των σχετικών εγγράφων, δηλαδή του τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος, της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος, της αίτησης ημερομηνίας 9.10.2020 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος και της συνοδευτικής Ένορκης Δήλωσης, καθώς και του ίδιου του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 15.10.2020, με δύο τρόπους, μέσω ιδιώτη επιδότη σε οποιοδήποτε δικηγόρο και/ή υπάλληλο της δικηγορικής εταιρείας Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ και/ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε συγκεκριμένη ηλεκτρονική διεύθυνση (στην προσωπική του ηλεκτρονική διεύθυνση). Με την υπό κρίση Αίτηση, οι εναγόμενοι 1 και 4-αιτητές αιτούνται τα εξής: «Α. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο παραμερισμός και/ή η διαγραφή (strikeout), και/ή η ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 16/3/22 με το οποίο δόθηκε άδεια ανανέωσης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό για 6 μήνες από την ημερομηνία εκπνοής του στις 6/10/21 καθότι αυτό εξέπνευσε την εν λόγω χωρίς να ανανεωθεί ενόσω ήταν σε ισχύ και/ή καθότι οι Ενάγοντες προέβηκαν σε αίτηση ανανέωσης του με υπερβολική καθυστέρηση και/ή αδικαιολόγητα και/ή καθότι το σεβαστό Δικαστήριο παράτυπα και λανθασμένα εξέδωσε το εν λόγω διάταγμα ανανέωσης του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή διότι το σεβαστό Δικαστήριο λανθασμένα εξέδωσε το εν λόγω διάταγμα στην βάση Μονομερούς Αίτησης των Εναγόντων ημερομηνίας 21/2/22 και/ή χωρίς τουλάχιστο να διατάξει προηγουμένως την επίδοση της εν λόγω Μονομερούς Αίτησης στον Εναγόμενο 1 και στον Εναγόμενο 4 δίδοντας των το δικαίωμα και/ή την ευχέρεια να τοποθετηθουν επί τούτου λαμβανομένου υπόψη του ότι κατά την καταχώριση της εν λόγω Αίτησης Ανανέωσης και/ή κατά τον ουσιώδη χρόνο εκκρεμούσε η Αίτηση του Εναγομένου 1 ημερομηνίας 23/12/21 η οποία περιλάμβανε στο αιτητικό μέρος της αίτημα για την απόρριψη του Κλητηρίου Εντάλματος για «Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου, που να διατάσσει τη διαγραφή (strikeout), και/ή να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει και/ή να αναστέλλει το κλητήριο ένταλμα και/ή την παρούσα αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 1 λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων ή δήλωση του σεβαστού Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει και/ή να επιβεβαιώνει πως το κλητήριο ένταλμα έχει εκπνεύσει εναντίον του Εναγόμενου 1 την 7/10/21 χωρίς να ανανεωθεί ενόσω ήταν σε ισχύ» ενώ επιπρόσθετα κατά τον ίδιο χρόνο εκκρεμούσε και συνεχίζει να εκκρεμεί η Αίτηση του Εναγόμενου 4 ημερομηνίας 11/1/22 η οποία περιλαμβάνει στο αιτητικό μέρος της πανομοιότυπο αίτημα με το πιο πάνω και/ή καθότι το εν λόγω διάταγμα ανανέωσης εκδόθηκε λανθασμένα και/ή παράτυπα και/ή σαν αποτέλεσμα ελλιπούς εξήγησης του ιστορικού της παρούσας αγωγής και/ή διαδικασίας και/ή των ουσιαστικών γεγονότων από τους Ενάγοντες. Β. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά του Α. πιο πάνω, δήλωση του σεβαστού Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει και/ή να επιβεβαιώνει πως το κλητήριο ένταλμα έχει εκπνεύσει εναντίον του Εναγόμενου 1 κατά ή περί την 7/10/21 χωρίς να ανανεωθεί ενόσω ήταν σε ισχύ ή καθότι οι Ενάγοντες προέβηκαν σε αίτηση ανανέωσης του με υπερβολική καθυστέρηση και/ή καθότι το σεβαστό Δικαστήριο παράτυπα και λανθασμένα εξέδωσε διάταγμα ανανέωσης του Κλητηρίου Εντάλματος την 16/3/22 και/ή λανθασμένα εξέδωσε διάταγμα ανανέωσης του Κλητηρίου Εντάλματος την 16/3/22 μετά από Μονομερή Αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 21/2/22 γενικά και/ή χωρίς τουλάχιστο να διατάξει προηγουμένως την επίδοση της εν λόγω Μονομερούς Αίτησης στον Εναγόμενο 1 και στον Εναγόμενο 4 δίδοντας τους το δικαίωμα και/ή την ευχέρεια να τοποθετηθούν επί τούτου λαμβανομένου υπόψη του ότι κατά την καταχώριση της εκκρεμούσε η Αίτηση του Εναγομένου 1 ημερομηνίας 23/12/21 η οποία περιλάμβανε στο αιτητικό μέρος της αίτημα για την απόρριψη του Κλητηρίου Εντάλματος για «Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου, που να διατάσσει τη διαγραφή (strikeout), και/ή να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει και/ή να αναστέλλει το κλητήριο ένταλμα και/ή την παρούσα αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 1 λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων ή δήλωση του σεβαστού Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει και/ή να επιβεβαιώνει πως το κλητήριο ένταλμα έχει εκπνεύσει εναντίον του Εναγόμενου 1 την 7/10/21 χωρίς να ανανεωθεί ενόσω ήταν σε ισχύ» ενώ επιπρόσθετα κατά τον ίδιο χρόνο εκκρεμούσε και συνεχίζει να εκκρεμεί η Αίτηση του Εναγόμενου 4 ημερομηνίας 11/1/22 η οποία περιλαμβάνει στο αιτητικό μέρος της πανομοιότυπο αίτημα με το πιο πάνω και/ή καθότι το εν λόγω διάταγμα ανανέωσης εκδόθηκε λανθασμένα και/ή παράτυπα και/ή σαν αποτέλεσμα ελλειπούς εξήγησης του ιστορικού της παρούσας αγωγής και/ή διαδικασίας από τους Ενάγοντες. Γ. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου, που να διατάσσει τη διαγραφή (strikeout), και/ή να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει και/ή να αναστέλλει το κλητήριο ένταλμα και/ή την παρούσα αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 1 λόγω του ότι το κλητήριο ένταλμα εξέπνευσε την 6/10/22 και δεν ανανεώθηκε δεόντως και/ή δεν έπρεπε να ανανεωθεί από το σεβαστό Δικαστήριο και/ή διότι το Διάταγμα ανανέωσης του ημερομηνίας 16/3/22 ήταν λανθασμένο ή εκδόθηκε σε λανθασμένη βάση και/ή δεν έπρεπε να ανανεωθεί. Δ. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 16/3/22 που εκδόθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής με το οποίο δόθηκε άδεια υποκατάστατη επίδοση πιστού αντίγραφου του Κλητηρίου Εντάλματος, πιστού αντίγραφου της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 1/12/20, πιστού αντίγραφου της μονομερούς αίτησης για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 9/10/20 (ως τροποποιήθηκε) και της συνοδευτικής ένορκης δήλωσης της ίδιας ημερομηνίας, πιστού αντίγραφου του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 15/10/20 ως επανασυντάχθηκε στις 9/1/20, πιστού αντίγραφου της αίτησης για υποκατάστατη επίδοση ημερομηνίας 21/2/21 καθώς και οποιωνδήποτε ειδοποιήσεων, εγγράφων ή επικοινωνιών εκδόθηκαν και/ή θα εκδοθούν από τους Αιτητές και χρήζουν επίδοσης στο πλαίσιο της αγωγής στον Richard Baker (Εναγόμενο 1), δια επίδοσης μέσω ιδιώτη επιδότη στην Δικηγορική Εταιρεία Τορναρίτης & Σια ΔΕΠΕ στην Λευκωσία και/ή σε οποιοδήποτε δικηγόρο της εν λόγω δικηγορικής εταιρείας και/ή σε οποιοδήποτε δικηγορικό υπάλληλο της εν λόγω δικηγορικής εταιρείας. Ε. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 16/3/22 που εκδόθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής με το οποίο δόθηκε άδεια υποκατάστατη επίδοση πιστού αντίγραφου του Κλητηρίου Εντάλματος, πιστού αντίγραφου της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 1/12/20, πιστού αντίγραφου της μονομερούς αίτησης για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 9/10/20 (ως τροποποιήθηκε) και της συνοδευτικής ένορκης δήλωσης της ίδιας ημερομηνίας, πιστού αντίγραφου του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 15/10/20 ως επανασυντάχθηκε στις 9/1/20, πιστού αντίγραφου της αίτησης για υποκατάστατη επίδοση ημερομηνίας 21/2/21 καθώς και οποιωνδήποτε ειδοποιήσεων, εγγράφων ή επικοινωνιών εκδόθηκαν και/ή θα εκδοθούν από τους Αιτητές και χρήζουν επίδοσης στο πλαίσιο της αγωγής στον Richard Baker (Εναγόμενο 1), δια επίδοσης μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην προσωπική ηλεκτρονική του διεύθυνση [ ]@emrk.co.uk και/ή [ ]@gaddoel.com. Στ. Διαζευκτικά και/ή περαιτέρω, διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/η να παραμερίζεται η επίδοση στον Εναγόμενο 1 την 5/4/22 και/ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία μέσω ιδιώτη επιδότη στην Δικηγορική Εταιρεία Τορναρίτης & Σια ΔΕΠΕ στην Λευκωσία. Ζ. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου, που να διατάσσει τη διαγραφή (strikeout), και/ή να ακυρώνει και/ή να παραμερίζει και/ή να αναστέλλει το κλητήριο ένταλμα και/ή την παρούσα αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 1 λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Η. Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα και/ή οδηγίες που το σεβαστό Δικαστήριο θα κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Θ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ». Η Αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.1 Δ.2, Δ.4, ΘΘ. 1 και 2, Δ.5, ΘΘ. 1, 2, 9 και 10, Δ.5Α, Δ.6, Δ.16 ΘΘ.1-9, Δ.27 ΘΘ. 1-3, Δ.39, Δ.48 Θ,1, 2, 3, 7, 8, 9, 11 και 13, Δ.51, Δ.55, Δ.57 Θ2, Δ.59 και Δ.64, στον Κανονισμό (ΕΕ) 1215/12, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (Αναδιατύπωση), στον Κανονισμό 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2007, Περί Επιδόσεως και Κοινοποιήσεως στα Κράτη Μέλη Δικαστικών και Εξωδίκων Πράξεων σε Αστικές ή Εμπορικές Υποθέσεις («επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων») και κατάργησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1348/2000 του Συμβουλίου, στην Περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις Σύμβαση που επικυρώθηκε από τον Νόμο 40/82, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 3, 4, 5, 7 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960, Ν. 14/60, στα άρθρα 30 και 169 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο κοινοδίκαιο, στην πρακτική και νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων και στις εγγενείς και συμφυείς εξουσίες του σεβαστού Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Χριστιάνας Κωνσταντίνου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγομένους 1 και 4, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα αναφέρεται στα δικαστικά διαβήματα, στα οποία προέβησαν και οι δύο πλευρές και επιχειρηματολογεί υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. Οι ενάγοντες-καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας εικοσιδύο

(22)Λόγους με τους οποίους υποστηρίζουν ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Είναι η θέση τους ότι όλα τα Διατάγματα των οποίων επιζητείται η ακύρωση, εκδόθηκαν σύννομα, αφού ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση τους. Υποστηρίζουν περαιτέρω ότι η επίδοση του Κλητηρίου της Αγωγής και των υπολοίπων εγγράφων στην Δικηγορική Εταιρεία Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ έγινε νόμιμα και σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 16.3.2022 και ότι ο εναγόμενος 1 έλαβε γνώση των δικαστικών διαδικασιών έγκαιρα και εκπροσωπείται από δικηγόρους της επιλογής του. Ότι παρόλο που η Έκθεση Απαίτησης δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί, (είναι βάσει της Έκθεσης Απαίτησης που θα κρίνει το Δικαστήριο κατά πόσο δημιουργείται ζήτημα ως προς την δικαιοδοσία του), το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας έχει δικαιοδοσία και/ή είναι το αρμόδιο και/ή το κατάλληλο forum για την εκδίκαση της αγωγής. Ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά, αφού σκοπός της είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας και η παραβίαση των δικαιωμάτων των εναγόντων. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Μάριου Χαραλάμπους, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων επιχειρηματολογεί επίσης υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Οι συνήγοροι προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης. Το ίδιο έπραξαν και δια ζώσης κατά το στάδιο της ακρόασης. Έχω σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις και των δύο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν, σχετικές πάντα με τα ζητήματα που εδώ απασχολούν. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει εκεί και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νουν ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Άλλωστε η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση που τούτο μπορεί να έχει στην θεώρηση των επιδίκων θεμάτων (βλ. Θεμιστοκλέους v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 176/2018, ημερ. 11.1.2019 και Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Η θέση των εναγομένων 1 και 4 πως το Δικαστήριο «δεν μπορούσε και δεν έπρεπε να εκδώσει διάταγμα ανανέωσης του Κλητηρίου» λόγω του ότι η σχετική αίτηση καταχωρήθηκε την 21.2.2022 σε «μονομερή βάση» και ενώ το Κλητήριο είχε ήδη εκπνεύσει όσον αφορά τους εναγόμενους 1 και 4 την 6.10.2021, δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Το ζήτημα της ανανέωσης του Κλητηρίου Εντάλματος ρυθμίζεται από την Δ.4 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «Κανένα κλητήριο ένταλμα θα ισχύει περισσότερο από δώδεκα μήνες από την ημέρα που εκδίδεται συμπεριλαμβανομένης και της ημέρας εκδόσεως, αλλά αν σε οιονδήποτε Εναγόμενο που αναφέρεται στο κλητήριο δεν έχει γίνει επίδοση ο Ενάγοντας μπορεί, προτού λήξουν οι δώδεκα μήνες, και ζητήσει, κατόπιν αίτησης, διάταγμα για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος και το Δικαστήριο αν ικανοποιηθεί ότι γίνονται λογικές προσπάθειες για να γίνει επίδοση στον Εναγόμενο ή για άλλους λογικούς λόγους, μπορεί να διατάξει όπως το κλητήριο ένταλμα ανανεωθεί για έξι μήνες από την ημέρα ανανέωσης συμπεριλαμβανομένης και μπορεί να γίνεται έτσι από καιρού εις καιρόν κατά τη διάρκεια του ισχύος του κλητηρίου εντάλματος .». Νομολογιακά, το ζήτημα εξετάστηκε στην Πολιτική Έφεση αρ. 180/2013 1. Νικόλα Σαββίδη κα v. 1. Α. Σαζείδης & Υιός Λτδ, ημερομηνίας 25.6.2013, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της ανανέωσης κλητηρίου εντάλματος είναι καλά θεμελιωμένες στη νομολογία. Σύμφωνα με τη Δ.4, Θ.1, κλητήριο ένταλμα ισχύει για σκοπούς επίδοσης για 12 μήνες. Ο ενάγων μπορεί, πριν από τη λήξη της 12μηνης ισχύς του, να αποταθεί στο δικαστήριο για ανανέωση του για άλλους έξι μήνες. Το δικαστήριο έχει εξουσία για ανανέωση του κλητηρίου αν ικανοποιηθεί ότι καταβλήθηκαν εύλογες προσπάθειες για επίδοση που δεν τελεσφόρησαν ή για άλλο ικανοποιητικό λόγο. Οι ίδιες αρχές εφαρμόζονται ανεξάρτητα από το χρόνο υποβολής της αίτησης, άσχετα δηλαδή αν η αίτηση υποβλήθηκε πριν ή μετά την εκπνοή του κλητηρίου εντάλματος για σκοπούς επίδοσης (βλ. Nigerian Produce v. Sonora Shipping

(1979)1 C.L.R. 395). Ως προς τη φύση των λόγων που δυνατό να θεωρηθούν ότι ικανοποιούν αυτή τη διάταξη, χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση Battersby v. Anglo- American Oil Co. [1944] 2 All E.R. 391, όπου στη σελ. 391 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «In every case care should be taken to see that the renewal will not prejudice any right of defence then existing, and in any case it should only be granted where the court is satisfied that good reasons appear to excuse the delay in service as, indeed, is laid down in the order. The best reason, of course, would be that the defendant has been avoiding service, or that his address is unknown, and there may well be others. But ordinarily it is not a good reason that the plaintiff desires to hold up the proceedings while some other case is tried, or to await some future development. It is for the court and not for one of the litigants to decide whether there should be a stay, and it is not right that people should be left in ignorance that proceedings have been taken against them if they are here to be served.» Κλητήριο ένταλμα που δεν έχει επιδοθεί μέσα στους 12 μήνες από της εκδόσεως του παύει να βρίσκεται σε ισχύ μόνο για τους σκοπούς επίδοσής του. Δεν παύει όμως να είναι έγκυρο κλητήριο ένταλμα για όλους τους άλλους σκοπούς. Οι δε πρόνοιες της Δ.4 υπόκεινται σε επέκταση του χρόνου δυνάμει των προνοιών της Δ.57,Θ.2 (βλ. Stylianides v. Flair Fashion

(1982)1 C.L.R. 786). Αποφασίστηκε στην υπόθεση The Cyprus Potato Marketing Board v. Thetis Shipping Co. PTE Ltd

(1988)1 A.A.Δ. 397, όπου η αίτηση για ανανέωση υποβλήθηκε μετά την εκπνοή της ισχύος του κλητηρίου εντάλματος, ότι η καταβολή λογικών προσπαθειών για την έγκαιρη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο, αν αποδειχθεί, συνιστά ικανοποιητικό λόγο για την ανανέωση του». Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία να ανανεώσει το Κλητήριο Ένταλμα νοουμένου ότι ικανοποιηθεί ότι κατεβλήθησαν εύλογες προσπάθειες για την επίδοση του που δεν τελεσφόρησαν ή για άλλο ικανοποιητικό λόγο. Εν προκειμένω από το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου της υπόθεσης καταδεικνύεται ότι οι ενάγοντες κατέβαλαν προσπάθειες για την επίδοση του Κλητηρίου στους εναγομένους 1 και

1. Μερικές μέρες μόνο μετά την καταχώρηση της αγωγής, οι ενάγοντες εξασφάλισαν άδεια από το Δικαστήριο για να επιδώσουν τούτο τόσο στον εναγόμενο 1 στην Αγγλία όσο και στους εναγομένους 4, 6 και
2. Μετά την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής, οι ενάγοντες επανήλθαν με νέα αίτηση και εξασφάλισαν εκ νέου άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους εν λόγω εναγομένους. Προχώρησαν δε στην επίδοση όλων των σχετικών εγγράφων. Μετά δε τον εκ συμφώνου παραμερισμό της επίδοσης, οι ενάγοντες αποτάθηκαν εκ νέου στο Δικαστήριο, στοχεύοντας στην εξασφάλιση εκ νέου άδειας. Ως προς τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης για ανανέωση, υπενθυμίζω τα όσα λέχθηκαν επί τούτου στην υπόθεση Σαζεϊδη (ανωτέρω). Ότι οι πρόνοιες της Δ.4 υπόκεινται σε επέκταση του χρόνου δυνάμει των προνοιών της Δ.57 θ.
3. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες ζήτησαν στην βάση της Δ.57 θ.2 επέκταση του χρόνου καταχώρησης της αίτησης και αυτή τους εδόθη από το Δικαστήριο (το αίτημα υπεβλήθη με την αίτηση ημερομηνίας 16.3.2022). Η θέση των αιτητών ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Δεδομένων των προσπαθειών που οι ενάγοντες έκαναν για να επιδώσουν την αγωγή στον εναγόμενο 1, θεωρώ πως ενήργησαν εντός ευλόγου χρόνου. Από τα στοιχεία και τα έγγραφα που τέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά τους ενάγοντες, η επίδοση της αγωγής στον εναγόμενο 1 επετεύχθη για δεύτερη φορά στις 20.7.
4. Στις 22.10.2021 ενημερώθηκαν από τους δικηγόρους του εναγομένου 1 ότι υπήρχε αμφισβήτηση ως προς το νομότυπο της επίδοσης. Στις 23.10.2021 ακολούθησε η καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό της επίδοσης. Με αυτή την αλληλουχία των γεγονότων δεν θεωρώ πως σημειώθηκε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης για ανανέωση του Κλητηρίου της αγωγής. Τέλος, σε ό,τι αφορά την θέση πως το Δικαστήριο θα έπρεπε να διατάξει την επίδοση της αίτησης για ανανέωση του Κλητηρίου, απάντηση δίδεται από τις πρόνοιες της ίδιας της Δ.48 θ.8

(1)(c), οι οποίες προβλέπουν πως η αίτηση καταχωρείται μονομερώς. Τούτο άλλωστε είναι και λογικό, αφού η ανάγκη για ανανέωση του Κλητηρίου προκύπτει μόνο στην περίπτωση που τούτο δεν έχει επιδοθεί στον εναγόμενο μέσα στο χρονικό διάστημα των δώδεκα

(12)μηνών από της έκδοσης του. Η επίδοση της αγωγής, εάν δηλαδή είναι καλή ή κακή, σίγουρα αφορά και επηρεάζει τον εναγόμενο. Η ανανέωση όμως του Κλητηρίου, αφορά και επηρεάζει μόνο τον ενάγοντα. Άρα ως προς τι, η επίδοση του στην άλλη πλευρά; Οι εναγόμενοι 1 και 4 δεν κατέδειξαν πως έχουν επηρεαστεί «δυσμενώς και άδικα», τα δικαιώματα τους από το γεγονός ότι το Διάταγμα εκδόθηκε μονομερώς. Θα εξετάσω στη συνέχεια την εισήγηση των αιτητών πως οι ενάγοντες είχαν υποχρέωση να «δείξουν με την μαρτυρία τους ότι έχουν εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής ή συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των εναγομένων 1 και 4 για να δικαιούνται την έκδοση διαταγμάτων που αφορούν την επίδοση» και πως απέτυχαν να καταδείξουν κάτι τέτοιο. Από τα στοιχεία που τέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της Ένορκης Δήλωσης Θωμά Χριστοδούλου που συνοδεύει την αίτηση για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος, καθώς και από τις Ένορκες Δηλώσεις που συνοδεύουν τις αιτήσεις για υποκατάστατη επίδοση και ανανέωση του Κλητηρίου Εντάλματος (και οι δύο υιοθετούν το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης Θωμά Χριστοδούλου) καταδεικνύεται καλή βάση αγωγής εναντίον όλων των εναγομένων, περιλαμβανομένου του εναγομένου

1. Στον τελευταίο αποδίδεται πως συνωμότησε (σύμφωνα με το Κεφ. 148, η συνωμοσία είναι αστικό αδίκημα) με τους εναγομένους 8-10, ώστε να διοριστεί μέτοχος και διευθυντής της εναγομένης 2 εταιρείας, χωρίς την συγκατάθεση των εναγόντων και κατά παράβαση των καθηκόντων επιμέλειας που είχε έναντι τους. Πως παρέλειψε να διαμοιράσει το τίμημα πώλησης των επίδικων μετοχών στους ενάγοντες κατά παράβαση της συμφωνίας και των εμπιστευτικών υποχρεώσεων του. Αποτέλεσμα των ενεργειών του ήταν ο πλουτισμός του ιδίου σε βάρος των εναγόντων, οι οποίοι με την αγωγή τους αξιούν από τους εναγομένους την καταβολή αποζημιώσεων, αφού διατείνονται ότι η ζημιά τους ανέρχεται στο ποσό των €10.615.905.
2. Στον εναγόμενο 1 αποδίδεται η διάπραξη ποινικών αδικημάτων καθώς και η δημιουργία πλασματικών αξιώσεων εγγύησης, σε μία προσπάθεια αποφυγής πληρωμής στους ενάγοντες του τιμήματος πώλησης των μετοχών. Η δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων κατεδείχθη επίσης αφού οι εναγόμενοι 2, 3, 8 και 9 είναι νομικές οντότητες εγγεγραμμένες στην Κύπρο και η εναγομένη 10 είναι φυσικό πρόσωπο, Κύπρια, διαμένουσα, σύμφωνα με το Κλητήριο, στην Λάρνακα. Το ζήτημα που θα εξεταστεί στην συνέχεια είναι η εισήγηση πως το Διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση του Κλητηρίου της αγωγής και των υπολοίπων εγγράφων στον εναγόμενο 1, θα πρέπει να ακυρωθεί, καθότι απουσιάζει από την αίτηση για υποκατάσταση επίδοση, αίτημα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως η επίδοση της αγωγής είναι συνυφασμένη με το συνταγματικό κατοχυρωμένο δικαίωμα του κάθε πολίτη να «ακουστεί», προτού το Δικαστήριο εκδώσει την απόφαση του σε ζήτημα που τον αφορά. Δηλαδή, είναι επιτακτικό να δίδεται σε κάθε διάδικο η ευκαιρία να ακουστεί πριν την έκδοση δικαστικής απόφασης. Τούτο επιτυγχάνεται με την επίδοση, σε κάθε περίπτωση, της αγωγής στον εναγόμενο ή στους εναγόμενους ώστε να γνωρίζουν τον λόγο που εγκαλούνται στο Δικαστήριο. Η Διαταγή 5 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας διαπραγματεύεται τα της επίδοσης Κλητηρίου Εντάλματος. Στις περιπτώσεις που η επίδοση της αγωγής για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατόν να γίνει σύμφωνα με ό,τι προβλέπεται από τη Δ.5, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια στη βάση της Δ.5 θ.9, να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος. Το θέμα της υποκαταστάτου επιδόσεως ρυθμίζεται από τη Δ.5Α. Το κριτήριο για έκδοση διαταγής για υποκατάστατο επίδοση είναι το κατά πόσο υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να περιέλθει το Κλητήριο Ένταλμα σε γνώση του εναγομένου [Samir Kamir v. Ελευθέριου Κονιδάρη

(1994)1 Α.Α.Δ. 36]. Σύμφωνα με το Annual Practice του 1958, σελ. 132, το Δικαστήριο προτού διατάξει υποκατάστατη επίδοση, θα πρέπει να ικανοποιηθεί πως ο ενάγοντας για οποιαδήποτε αιτία δεν μπορεί να διενεργήσει έγκυρη προσωπική επίδοση στον εναγόμενο. Η ικανοποίηση αυτής της προϋπόθεσης από τον ενάγοντα είναι απαραίτητη ώστε να εγκριθεί το αίτημα. Στην περίπτωση που η αγωγή στρέφεται εναντίον εναγομένου εκτός Κύπρου, αυτός μπορεί να υπαχθεί στην δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων, μόνο μετά από εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου, δυνάμει της Δ.6 θ.1. Μόνο μετά από τέτοια άδεια είναι δυνατή στην συνέχεια η υποκατάστατη επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος σ΄ αυτόν. (Φραγκέσκου κ.α v. Γρηγορίου

(2000)1 ΑΑΔ 1765). Αφού εξασφαλιστεί η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, το είδος της επίδοσης που διατάσσεται δεν περιορίζεται σε επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, αλλά μπορεί να είναι υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας (Φραγκέσκου, ανωτέρω). Εν προκειμένω άδεια για επίδοση στους εναγομένους 1, 4, 6 και 7 εκτός δικαιοδοσίας, δόθηκε από το Δικαστήριο στις 21.4.

1. Ό,τι παραμερίστηκε στην συνέχεια είναι η επίδοση στον εναγόμενο 1, η οποία επετεύχθη μέσω courier στις 20.7.
2. Δεδομένου του παραμερισμού της επίδοσης, απεσύρθη και η αίτηση του εναγομένου 1 ημερομηνίας 23.12.
3. Η άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν παραμερίστηκε και παραμένει σε ισχύ. Συμφωνώ με την θέση της πλευράς των εναγόντων πως δεν ήταν αναγκαίο με την καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 21.2.2022 να ζητηθεί εκ νέου τέτοια άδεια. Τέλος όσον αφορά την επίδοση στους δικηγόρους του εναγομένου 1 έχω να πω τα εξής. Όπως ελέχθη στην υπόθεση Karim (ανωτέρω), το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσον ο προσφερόμενος τρόπος επίδοσης θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το Κλητήριο υπόψη του εναγομένου. Η επίδοση δικαστικών εγγράφων σε δικηγόρο, εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Αίτηση Προνομιακών Ενταλμάτων Certiorari & Prohibition αρ. 152/2015, Σωτήρη Πίττα, ημερομηνίας 18.11.
4. Λέχθηκε ότι η επίδοση σε δικηγόρο στην Κύπρο, γίνεται ως υποκατάστατη επίδοση με βάση την Δ.5 και Δ.5 Α, σε αντίθεση με την πρακτική που ακολουθείται στην Αγγλία, όπου το συγκεκριμένο θέμα ρυθμίζεται από ειδικό κανονιστικό πλαίσιο. Ως προς το ζήτημα της εξουσιοδότησης προς τον δικηγόρο να αποδέχεται την επίδοση δικογράφων, λέχθηκε στην εν λόγω απόφαση ότι «Αιτήσεις για υποκατάστατη επίδοση καταχωρούνται μονομερώς και δεν προκύπτει, είτε από τους διαδικαστικούς κανονισμούς, είτε από την νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, υποχρέωση να ερωτηθεί το πρόσωπο προς το οποίο θα γίνει η επίδοση, ήτοι ο δικηγόρος επί του προκειμένου, κατά πόσο έχει ρητή εξουσιοδότηση να δεχθεί επίδοση». Καταληκτικά κρίνω πως η επίδοση του Κλητηρίου της αγωγής και των άλλων εγγράφων στους δικηγόρους του εναγομένου 1, δεν πάσχει. Ούτε και φάνηκε ότι προκαλείται ζημιά στον εναγόμενο 1, συνεπεία του ότι τα έγγραφα επιδόθηκαν στους δικηγόρους του. Ζητούμενο, όπως έχει προαναφερθεί είναι να γνωρίζει ο εναγόμενος ότι εγκαλείται στο Δικαστήριο και για ποιό λόγο και εάν επιθυμεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Τα όσα έχουν προαναφερθεί ισχύουν απόλυτα και για το θέμα της επίδοσης στον εναγόμενο 1 μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, θεωρώ πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Δια ταύτα, η Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βρίσκω κανένα καλό λόγο ώστε να αποστώ από τον κανόνα πως αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων 1 και
5. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο