← Κύπρος

ΠΑΡΘΕΝΟΠΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ κ.α. ν. TYLMANIA HOLDINGS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1050/2022, 21/10/2022

ΠΑΡΘΕΝΟΠΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ κ.α. ν. TYLMANIA HOLDINGS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1050/2022, 21/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A453 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1050/2022 Μεταξύ:

  1. ΠΑΡΘΕΝΟΠΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ
  2. ΙΩΑΝΝΗ ΔΑΣΚΑΛΑΝΤΩΝΑΚΗ
  3. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΑΝΤΩΝΑΚΗ Εναγόντων -και-
  4. TYLMANIA HOLDINGS LIMITED
  5. ΧΡΥΣΤΑΛΛΑ ΜΗΝΑ
  6. SOMARO LIMITED
  7. ΣΩΤΗΡΟΥΛΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
  8. ΣΩΤΗΡΟΥΛΑ ΜΙΧΑΗΛ
  9. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγομένων Ημερομηνία: 21 Οκτωβρίου 2022 Αίτηση ημερομηνίας 24.8.2022 για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Α. Πέτσας για ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΕΤΣΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η αίτηση 1-5: κ. Αλ. Γαβριηλίδης με την κα Φ. Παπαγιώργη για ΣΚΟΡΔΗΣ, ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (καταχωρήθηκε με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα), οι ενάγοντες αξιούν την έκδοση αριθμού διαταγμάτων. Παράλληλα με την αγωγή, οι ενάγοντες καταχώρησαν, αυθημερόν, και μονομερή αίτηση (στην συνέχεια «η κυρίως αίτηση») με την οποία επιζητούν την έκδοση διαταγμάτων («Norwich Pharmacal», «Gagging Order») εκδιδόμενα βάσει των αρχών της επιείκειας, στοχεύοντας στην αποκάλυψη της ταυτότητας των προσώπων, τα οποία κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, ήσαν και/ή παρουσιάζοντο ότι ήσαν οι τελικοί δικαιούχοι (ultimate beneficial owners) των μετοχών των εταιρειών TYLMANIA HOLDINGS LIMITED και SOMARO LIMITED (εναγόμενοι 2 και 3). Το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς Διάταγμα Φίμωσης (Gagging Order), το οποίο απαγορεύει στους εναγομένους να πληροφορούν με οποιοδήποτε τρόπο οποιοδήποτε άτομο, για την διαδικασία που ξεκίνησε με την καταχώρηση της αγωγής. Ως προς τις υπόλοιπες αιτούμενες θεραπείες, το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της κυρίως αίτησης στους εναγόμενους-καθ΄ ων η αίτηση. Η κυρίως αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της ενάγουσας 1 Παρθενόπης Φραγκούλη, μητέρας των εναγόντων 2 και 3, η οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει και τα εξής. Η ίδια μαζί με τους ενάγοντες 2 και 3 είναι μέτοχοι πλειοψηφίας (κατέχουν το 60% του μετοχικού κεφαλαίου, ανά 20% έκαστος) της Ελληνικής ανώνυμης εταιρείας ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ SUNSTORES (στη συνέχεια η «SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.»). Η εταιρεία μαζί με τις θυγατρικές της δραστηριοποιείται στον ξενοδοχειακό τομέα στην Ελλάδα. Οι υπόλοιποι μέτοχοι της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. είναι ο Νικόλαος Δασκαλαντωνάκης, πρώην σύζυγος της και πατέρας των εναγόντων 2 και 3 και η Μαρία Δασκαλαντωνάκη, θυγατέρα του Νικόλαου. Και οι δύο μαζί κατέχουν το 40% του μετοχικού κεφαλαίου, σε ποσοστό 20% έκαστος. Η εναγομένη 1 (στην συνέχεια η «Tylmania»), «φαίνεται» να απέκτησε τον Αύγουστο του 2010 (27.8.2010), 224.000 νέες μετοχές, ονομαστικής αξίας €29.35 η κάθε μία, στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. καταβάλλοντας ποσό €6.574.400.
  10. Η εναγομένη 2 είναι η μοναδική Διευθύντρια της Tylmania. Η εναγομένη 3 (στην συνέχεια η «Somaro») είναι η μοναδική μέτοχος και η μητρική εταιρεία της Tylmania. Οι εναγόμενες 4 και 5 είναι οι μοναδικές Διευθύντριες της Somaro. Η εναγομένη 6 είναι τραπεζικό ίδρυμα, στο οποίο η Tylmania διατηρούσε τραπεζικό λογαριασμό, κατά τον χρόνο πληρωμής του ποσού των €6.574.400.
  11. Κατά την ομνύουσα («οι Αιτητές έχουν εύλογες ενδείξεις να πιστεύουν») ο Νικόλαος Δασκαλαντωνάκης είναι ο τελικός δικαιούχος (Ultimate beneficial owner) των Tylmania και Somaro. Είναι η θέση της ομνύουσας πως ο Νικόλαος συνεπικουρούμενος από την Μαρία Δασκαλαντωνάκη «συνέλαβε, δημιούργησε και εκτέλεσε», ένα «πρωτοφανές», μη νόμιμο σχέδιο εκδίωξης των εναγόντων από την SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. Συγκεκριμένα, εν αγνοία των εναγόντων, με παράνομη και παράτυπη απόφαση της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. που έλαβε χώραν «δήθεν» στις 15.4.2009, αύξησε το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας κατά €1.411.735.00 με έκδοση 48.100 νέων ονομαστικών μετοχών ονομαστικής αξίας €29.35 η κάθε μία, τις οποίες απέκτησε ο ίδιος, ανατρέποντας έτσι το ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου που κατείχε μαζί με την Μαρία Δασκαλαντωνάκη. Έτσι εμφανίζονται πλέον να κατέχουν, με βάση την κατασκευασμένη Γενική Συνέλευση της 15.4.2009, ποσοστό 52%. Στην συνέχεια, σε παράνομη Γενική Συνέλευση της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. (έλαβε χώρα στις 27.8.2010) που συγκάλεσε και πάλι ο ίδιος «εμφανιζόμενος» ως δήθεν ο μόνος μέτοχος της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. εκπροσωπών το σύνολο (100%) του μετοχικού κεφαλαίου, στην οποία και πάλι οι ενάγοντες δεν κλήθηκαν ή έλαβαν γνώση, ο Νικόλαος εισηγήθηκε την κατάργηση του δικαιώματος προτίμησης των παλαιών μετόχων (εναγόντων), με την καταβολή του ποσού των €6.574.400.00 από την Tylmania, η οποία κάλυψε το ποσό της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου (αυξήθηκε με έκδοση 224.000 νέων ονομαστικών μετοχών ονομαστικής αξίας €29.35 η κάθε μία) και συμμετείχε ως «στρατηγικός επενδυτής» και κεντρικός μέτοχος στην εταιρεία SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. Το ποσό εμβάστηκε από την Κύπρο, μέσω της εναγομένης
  12. Αποτέλεσμα των παράνομων ενεργειών του Νικόλαου ήταν να μετατραπεί η συμμετοχή των εναγόντων στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. από πλειοψηφία του 60% σε «ισχνή» μειοψηφία του 23.46% (το ποσοστό του καθενός μειώθηκε από 20% σε 7.82%). Υποστηρίζει περαιτέρω πως το σχέδιο του Νικόλαου είχε ως μοναδικό σκοπό να «υφαρπάξει» από τους ενάγοντες την πλειοψηφία των μετοχών του ομίλου εταιρειών SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. και να παραδώσει την ιδιοκτησία και τον απόλυτο έλεγχο των εταιρειών στον ίδιο, άμεσα ή έμμεσα, μέσω των εταιρειών Tylmania και Somaro. Οι μετοχές της εταιρείας SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. αποτελούν το αντικείμενο αντιδικίας στα Ελληνικά Δικαστήρια, από το έτος
  13. Στις 17.3.2010, οι ενάγοντες καταχώρησαν αγωγή ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης (φέρει γενικό αριθμό καταθέσεως ΠΤ/57/210), με αίτημα την αναγνώριση του ανυπόστατου των αποφάσεων της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης της 15.4.
  14. Στις 27.12.2010 καταχωρήθηκαν αγωγές και πάλι εκ μέρους των εναγόντων για την αναγνώριση του ανυπόστατου, άλλως της ακυρότητας των προαναφερομένων Γενικών Συνελεύσεων της 15.4.2009 και 27.8.
  15. Στο παρόν στάδιο η υπόθεση εκκρεμεί ενώπιον του Εφετείου Κρήτης. Στις 6.12.2022 εκκρεμεί δικάσιμος σε σχέση με την εξακρίβωση του μετοχικού κεφαλαίου και ποσοστών των μετόχων στην εταιρεία SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.. Οι εναγόμενοι 1-5 έφεραν Ένσταση στην κυρίως αίτηση προβάλλοντας σωρεία λόγων. Κύρια, πως το αρμόδιο Ελληνικό Δικαστήριο (Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης) με απόφαση του υπ΄ αριθμόν 61/2019, εκδοθείσα στην αγωγή με αριθμό κατάθεσης ΠΤ/11/2018 και δημοσιευθείσα στις 31.12.2019 καθώς και με απόφαση του υπ΄ αριθμόν 14/2020, εκδοθείσα στην αγωγή υπ΄ αριθμόν κατάθεσης ΠΤ/10/2018 και δημοσιευθείσα στις 28.2.2020, απέρριψε ως νομικά αβάσιμες και απαράδεκτες τις αγωγές που ασκήθηκαν από τους ενάγοντες, σε σχέση, μεταξύ άλλων, με τις αυξήσεις του μετοχικού κεφαλαίου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E., που έλαβαν χώραν το 2009 και το 2010 και/ή τις σχετικές αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης της εταιρείας και/ή του Διοικητικού της Συμβουλίου, αφού κατέληξε πως «τα όποια δικαιώματα των εναγόντων προς έγερση αγωγών σε σχέση με τις εν λόγω αυξήσεις και/ή τις εν λόγω αποφάσεις, είτε είναι νομικά ανύπαρκτα είτε έχουν αποσβεστεί και/ή παραγραφεί και/ή έπαυσαν να υφίστανται». Περαιτέρω προβάλλουν πως οι αγωγές με αριθμό κατάθεσης ΠΤ/57/2010 και ΠΤ/324/2010, τις οποίες οι ενάγοντες επικαλούνται για τους σκοπούς της κυρίως αίτησης, παρουσιάζοντες τις ως εκκρεμούσες, στην πραγματικότητα δεν εκκρεμούν, «σήμερα», ενώπιον των Ελληνικών Δικαστηρίων. Πως τα όποια αγώγιμα δικαιώματα των εναγόντων σε σχέση με τα γεγονότα και/ή τις κατ΄ισχυρισμόν αδικοπραξίες που επικαλούνται, έχουν αποσβεστεί και/ή παραγραφεί σύμφωνα με το Ελληνικό δίκαιο που είναι το εφαρμοστέο δίκαιο. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Χρυστάλλας Μηνά, εναγομένης 2 και διοικητικής συμβούλου της εναγομένης
  16. Είναι θέση της ομνύουσας (επαναλαμβάνει κατ΄ουσίαν τους προβαλλόμενους στην Ένσταση ισχυρισμούς) πως οι ενάγοντες «σκόπιμα και μελετημένα» απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο, ειδικότερα, «απέφυγαν» να το πληροφορήσουν κατά πόσον οι αγωγές ΠΤ/57/2010 και ΠΤ/324/2010 εξακολουθούν να εκκρεμούν ή όχι. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι στις 6.12.2022 εκκρεμεί δικάσιμος ενώπιον του «Εφετείου Κρήτης», οι ενάγοντες δεν ανέφεραν «εναντίον ποιάς απόφασης στρέφεται η εν λόγω έφεση, πότε εκδόθηκε η πρωτόδικη απόφαση, τι αφορούσε και ποια ήταν τα ευρήματα και η κατάληξη του πρωτόδικου δικαστηρίου». Μελετώντας τα έγγραφα, συνεχίζει η Μηνά, που επισύναψε η Φραγκούλη στην Ένορκη Δήλωση της ως Τεκμήριο 16, καταδεικνύεται ότι ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Χανίων εκκρεμούν δύο Εφέσεις και όχι μία όπως «αναληθώς αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση Φραγκούλη» (η Έφεση με αριθμό Πρωτοκόλλου 330/10-11-2020 και ημερομηνία κατάθεσης 2.2.2020 και η Έφεση με αριθμό Πρωτοκόλλου 331/10-11-2020 και ημερομηνία κατάθεσης επίσης 2.2.2020). Η Μηνά, προσθέτει, πως η εναγομένη 1 αποτάθηκε σε «ανεξάρτητο» Ελλαδίτη δικηγόρο και του ζήτησε να προχωρήσει εκ μέρους της ως επηρεαζομένου μετόχου της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E., σε έρευνα στα αρμόδια Δικαστήρια, προκειμένου (α) να διαπιστώσει ποιο είναι το αντικείμενο των Εφέσεων που κατατέθηκαν στο Τριμελές Εφετείο Χανίων και (β) να εξασφαλίσει αντίγραφα των πρωτόδικων αποφάσεων κατά των οποίων στρέφονται οι εν λόγω εφέσεις. Από την έρευνα διεφάνη πως: (α) το 2018, οι ενάγοντες καταχώρησαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης, «άλλη αγωγή», ήτοι την αγωγή με αριθμό κατάθεσης ΠΤ/10/2018, με την οποία ζήτησαν, μεταξύ άλλων, να αναγνωριστεί το ανυπόστατο, άλλως η ακυρότητα της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. του 2009, με την οποία αποφασίστηκε η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου. (β) το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης με την απόφαση του υπ΄αριθμόν 14/2020, δημοσιευθείσα την 28.2.2020 απέρριψε την προαναφερομένη αγωγή, κρίνοντας πως η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.ημερομηνίας 15.4.2009 «είχε ήδη κριθεί νόμιμη και έγκυρη με προηγούμενη αμετάκλητη δικαστική απόφαση, ήτοι από την υπ΄ αριθμόν 107/2014 απόφαση του Εφετείου Κρήτης, η οποία αποτελεί δεδικασμένο». (γ) το 2018, οι ενάγοντες καταχώρησαν επίσης στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης την αγωγή με αριθμό κατάθεσης ΠΤ/11/2018, με την οποία ζήτησαν να αναγνωρισθεί το ανυπόστατο, άλλως η ακυρότητα των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης της SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E. με τις οποίες αποφασίστηκε το 2010, η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας. (δ) το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης με απόφαση του υπ΄αριθμόν 61/2019, δημοσιευθείσα την 31.12.2019, απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη και απαράδεκτη, κρίνοντας πως «τα όποια δικαιώματα των εναγόντων προς έγερση αγωγών σε σχέση με την αύξηση του κεφαλαίου του 2010 έχουν αποσβεστεί και/ή παραγραφεί και/ή έπαυσαν να υφίστανται». Οι ενάγοντες, προσθέτει η Μηνά, απέκρυψαν από το Δικαστήριο, πέραν των προαναφερομένων γεγονότων και ότι οι ίδιοι παραιτήθηκαν από και/ή απέσυραν τις αγωγές με αρ. ΠΤ/57/2010 και ΠΤ/324/2010, τις οποίες επικαλείται η Φραγκούλη, παρουσιάζοντας τις ως εκκρεμούσες. Ως προς τις συνέπειες, σύμφωνα με το Ελληνικό Δίκαιο, των Αποφάσεων 61/2019 και 14/2020 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης, λήφθηκε Γνωμοδότηση από τον Καθηγητή Αστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Αναστάσιο Βαλτούδη, σύμφωνα με την οποία, (α) οι αγωγές ΠΤ/57/2010 και ΠΤ/324/2010 δεν εκκρεμούν «σήμερα» ενώπιον των Ελληνικών Δικαστηρίων και (β) με τις Αποφάσεις Αρ. 14/2020 και 61/2019 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης «έχουν απορριφθεί ως απαράδεκτοι, νομικά αβάσιμοι και εκπρόθεσμοι σύμφωνα με το Ελληνικό δίκαιο, οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Ένορκη Δήλωση Φραγκούλη σχετικά με παράνομες πράξεις και/ή πλημμέλειες της Αύξησης Κεφαλαίου του 2009 και της Αύξησης Κεφαλαίου του 2010 στην SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E.». Και η εναγομένη 6 καταχώρησε Ένσταση στην κυρίως αίτηση, προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, πως δεν δικαιολογείται, υπό τις περιστάσεις, η αποκάλυψη τραπεζικών λογαριασμών και/ή η παραβίαση του τραπεζικού απορρήτου. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι ενάγοντες αιτούνται από το Δικαστήριο όπως τους δοθεί άδεια να καταχωρίσουν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ώστε να απαντήσουν στους ισχυρισμούς των εναγομένων 1-
  17. Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 θθ 1, 2, 3, 4

(1)και
(2), 6, 8, 9, Δ.
  1. Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Πέτσα, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Όπως ο ομνύων αναφέρει, προβαίνει ο ίδιος στην κατάρτιση της Ένορκης Δήλωσης, καθότι «ήταν πρακτικά δύσκολο για τους Αιτητές που διαμένουν και εργάζονται στο εξωτερικό να μεταβούν εγκαίρως στην Κύπρο για να ορκιστούν οι ίδιοι την ένορκη δήλωση, αφενός λόγω ειλημμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων και αφετέρου λόγω και του σύντομου χρονικού διαστήματος από την καταχώρηση της ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης που κατέθεσαν οι καθ΄ων η Αίτηση 1 έως 5». Είναι η θέση του ομνύοντα πως θα πρέπει να επιτραπεί η καταχώρηση της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης (προσχέδιο της επισυνάπτεται) ώστε να απαντηθούν «συγκεκριμένοι παντελώς ανυπόστατοι και παραπλανητικοί ισχυρισμοί» που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση της Χρυστάλλας Μηνά, η οποία υποστηρίζει την Ένσταση των εναγομένων 1-5 στην κυρίως αίτηση. Συγκεκριμένα, οι ισχυρισμοί ότι έχουν παραγραφεί οι αξιώσεις των εναγόντων και δεν υπάρχει πλέον κανένας λόγος για την ύπαρξη και συνέχιση της παρούσας αγωγής. Στην προτεινόμενη να καταχωρηθεί Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, η οποία θα καταρτιστεί και πάλι από τον κ. Πέτσα, στηλιτεύεται το ότι οι εναγόμενοι 1-5, θέτουν θέματα παραγραφής και/ή απόσβεσης των αξιώσεων των εναγόντων, «ωσάν να έχουν προαποφασίσει το αποτέλεσμα της Έφεσης 330-10/11/2020, η οποία είναι ορισμένη την 6.12.2022 ενώπιον του Εφετείου Κρήτης». Επισυνάπτεται δε το «Εφετήριο/Λόγοι Έφεσης» της 330-10/11/
  2. Προβάλλεται επίσης πως «η απόφαση για δήθεν παραγραφή και/ή απόρριψη των κατ΄ ισχυρισμόν παρανόμων πράξεων των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων ημερ. 15.4.2009 και 27.8.2010 της μητρικής εταιρείας SUNSTORES A.E.Ξ.Τ.E., αποτελεί έργο του Εφετείου Κρήτης και σίγουρα όχι της ομνύουσας Χρυστάλλας Μηνά ή και του κ. Αναστάσιου Βαλτούδη». Οι εναγόμενοι 1-5 καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας πως δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη «καλού λόγου» ώστε να δικαιολογείται η παροχή της αιτούμενης θεραπείας. Πως ό,τι επιδιώκεται με την προτεινόμενη να καταχωρηθεί Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση είναι η επίκληση εκ των υστέρων, γεγονότων και/ή εγγράφων που οι ενάγοντες, κατά παράβαση των υποχρεώσεων τους, σκόπιμα απέκρυψαν από το Δικαστήριο στο πλαίσιο προσπάθειας παραπλάνησης του, κατά το στάδιο έκδοσης των προσωρινών διαταγμάτων. Πως με την προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση επιδιώκεται η μεταβολή ή η αλλοίωση της εικόνας των γεγονότων που δόθηκε στο Δικαστήριο, μέσω της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, πράγμα που σύμφωνα με την νομολογία είναι ανεπίτρεπτο ειδικά σε περιπτώσεις όπου έχουν ήδη εκδοθεί Προσωρινά Διατάγματα σε μονομερή βάση. Πως η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση είναι παράτυπη και/ή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Πως η προτεινόμενη να καταχωρηθεί Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση είναι παράτυπη και/ή αποτελεί μαρτυρία την οποία το Δικαστήριο δεν θα μπορεί να λάβει υπόψη. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Δανάης Στεφάνου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγομένους 1-
  3. Η ομνύουσα, η οποία υιοθετεί τους Λόγους Ένστασης, επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους ισχυρισμούς της Χρυστάλλας Μηνά που προβάλλονται στην Ένορκη της Δήλωση, η οποία συνοδεύει την Ένσταση των εναγομένων 1-5 στην κυρίως αίτηση. Οι συνήγοροι προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης. Το ίδιο έπραξαν και δια ζώσης κατά το στάδιο της ακρόασης. Έχω σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις και των δύο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν, σχετικές πάντα με τα ζητήματα που εδώ απασχολούν. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει εκεί και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νουν ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Άλλωστε η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση που τούτο μπορεί να έχει στην θεώρηση των επιδίκων θεμάτων (βλ. Θεμιστοκλέους v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 176/2018, ημερ. 11.1.2019 και Οδυσσέα v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προνοεί πως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Αναφέρεται στην υπόθεση, Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 508, 514 πως: «.το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Στην Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976, 1981, αναφέρεται πως όταν προσωρινή προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο.» Στην υπόθεση Stavros Georgiou & Son (ανωτέρω), γίνεται παραπομπή στην Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, 1463 όπου αναφέρεται πως: «Η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα». Όταν δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οιοδήποτε διάταγμα, πιο εύκολα μπορεί να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση της ύπαρξης «καλού λόγου» για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Η αναφορά στον θεσμό σε Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις δεν υπαγορεύει την μορφή και δεν περιορίζει την θεματολογία της δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί. Αναμφίβολα μπορεί να αφορά σε ζήτημα που πρωτοεγείρεται με την ένσταση και χρήζει απάντησης. Η Ένορκη Δήλωση που για «καλό λόγο» μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί, δεν περιορίζεται ούτε στο να συμπληρώσει την αρχικά καταχωρηθείσα, έννοια μάλλον ενστάσιμη καθ' όσον αφορά την περίπτωση που ενδιάμεσο διάταγμα έχει εξασφαλιστεί στη βάση της αρχικής, ούτε και στο να απαντήσει σε ζήτημα που εγείρεται στην ένσταση. Είναι μια επιπρόσθετη Ένορκη Δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Στην Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, 199 αναφέρεται πως: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών, τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Ο αιτητής πρέπει να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου τα στοιχεία που καταδεικνύουν την ύπαρξη «καλού λόγου», διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει πως υφίσταται τέτοιος. Δεν είναι αναγκαίο ο αιτητής να παρουσιάζει την Ένορκη Δήλωση που θα καταχωρίσει εάν του επιτραπεί, αναμφίβολα όμως εάν τούτο γίνει, το Δικαστήριο αποκομίζει την ακριβή μαρτυρία που επιθυμεί να παρουσιάσει. (Βλ. Παπακοκκίνου κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (Αρ.1)
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 643). Το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί πως υπάρχει «καλός λόγος». Επιβάλλεται λοιπόν ξεχωριστή εξέταση του κάθε θέματος για το οποίο, ο αιτητής εξαιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για να αναφερθεί, μέσα στα πλαίσια των περιστάσεων της υπόθεσης, τι έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και πως προέκυψε η ισχυριζόμενη αναγκαιότητα για αναφορά ή περαιτέρω αναφορά σε αυτό. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να επιτρέψει την αναφορά σε επί μέρους θέματα με την καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του και ποιο είναι το επίδικο ζήτημα στην αίτηση, με το οποίο η διαπίστωση του «καλού λόγου» συναρτάται. Στην Cyprus Popular Bank Public Co Ltd v.
  1. Ανδρέα Βγενόπουλου κ.α, αγωγή αρ. 8400/2012 Ε.Δ. Λευκωσίας, ο κ. Οικονόμου (Πρόεδρος όπως ήταν τότε) σε Ενδιάμεση Απόφαση του ημερομηνίας 31.10.2013 (αφορούσε αίτηση για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης που ζητήθηκε στα πλαίσια έκδοσης, μονομερώς, διαταγμάτων παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων) ανέφερε τα εξής, σε σχέση με το πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται αιτήματα, τέτοιας φύσης: «Έχοντας υπόψη το σύνολο των επιχειρημάτων των διαδίκων και ειδικότερα τα σχόλια της κάθε πλευράς για τις σκοπούμενες συμπληρώσεις, κρίνω ότι δεν είναι περίπτωση στην οποία οι αιτητές προσπαθούν να καλύψουν κενά ή να μεταβάλουν ή να αλλοιώσουν το αρχικό υπόβαθρο. Εκείνο που με έχει περισσότερο απασχολήσει είναι η διεύρυνση του πλαισίου και το κατά πόσο οι σκοπούμενες συμπληρώσεις είναι σε συνάρτηση με τους περιορισμένους σκοπούς της διαδικασίας. Αυτό όμως είναι ένα πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί με περισσότερη ασφάλεια σε μεταγενέστερο, στο τελικό της αίτησης, στάδιο. Ένας ισχυρισμός που αποκλείεται ως άσχετος δεν μπορεί να τεθεί πλέον ενώπιον του δικαστήριο, ενώ πάντοτε υπάρχει η ευχέρεια να μην ληφθούν ισχυρισμοί οι οποίοι κρίνονται ως άσχετοι στην ακροαματική διαδικασία. Ασφαλώς δε, δεν υπάρχει κίνδυνος δημιουργίας εντυπώσεων από ισχυρισμούς που θα αποδειχθούν τελικά άσχετοι ή ασύνδετοι με τους συγκεκριμένους σκοπούς της διαδικασίας, εφόσον τα δικαστήρια δεν κρίνουν με εντυπώσεις. Υπό την ευρεία αυτή προσέγγιση, δέχομαι τις εισηγήσεις των αιτητών περί του ότι προβλήθηκαν τέτοιοι ισχυρισμοί με τις ενστάσεις ώστε να τους δοθεί η ευκαιρία να απαντήσουν». Τούτων λεχθέντων, επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Έχοντας κατά νου τα προαναφερθέντα, θεωρώ πως οι ενάγοντες-αιτητές έχουν καταδείξει «καλό λόγο» ώστε να τους επιτραπεί η καταχώρηση της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Τα όσα επιθυμούν να καταθέσουν, δεν αλλοιώνουν ούτε και μεταβάλλουν το πραγματικό υπόβαθρο, το οποίο υποστηρίζει την κυρίως αίτηση. Ούτε και επιδιώκεται η προσθήκη νέων ισχυρισμών ή μαρτυρίας ώστε να διορθώνεται η εικόνα που αρχικά δόθηκε στο Δικαστήριο ή να καλύπτονται οποιαδήποτε κενά. Ό,τι επιδιώκεται είναι να απαντηθούν οι ισχυρισμοί των εναγομένων 1-5, ότι τα όποια δικαιώματα και οι αξιώσεις των εναγόντων σε σχέση με τα γεγονότα που επεσυνέβησαν το 2009 και 2010 έχουν αποσβεστεί και/ή παραγραφεί σύμφωνα με το Ελληνικό δίκαιο. Ήταν εξ΄ αρχής η θέση των εναγόντων πως τα έγγραφα και οι πληροφορίες, των οποίων ζητούν την αποκάλυψη με την κυρίως αίτηση, προτίθενται να τα χρησιμοποιήσουν στο Εφετείο Κρήτης κατά την δικάσιμο της 6.12.
  2. Μάλιστα, η Φραγκούλη στην Ένορκη της Δήλωση (παράγραφος 59) επισυνάπτει και αντίγραφο του επιδοτηρίου της Έφεσης, ημερομηνίας 30.3.2022 (Τεκμήριο 16). Η βασική θέση των εναγομένων 1-5, όπως αυτή αποτυπώνεται στην Ένορκη Δήλωση της Χρυστάλλας Μηνά που συνοδεύει την Ένσταση τους στην κυρίως αίτηση, είναι πως τα θέματα των κατ΄ ισχυρισμόν παράνομων Γενικών Συνελεύσεων του 2009 και 2010 δεν αποτελούν ζητήματα που θα εξεταστούν στα πλαίσια της Έφεσης, επειδή αυτά έχουν παραγραφεί και απορριφθεί. Προς επίρρωση της θέσης τους επισύναψαν και την Γνωμοδότηση του κ. Βαλτούδη. Προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα, η Χρυστάλλα Μηνά προβάλλει πως «σκόπιμα» οι ενάγοντες δεν έθεσαν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου το Εφετήριο, ακριβώς για να μην διαφανεί ότι το Εφετείο δεν θα εξετάσει τα εν λόγω ζητήματα. Συνεπώς, η αναγκαιότητα για εισαγωγή των συγκεκριμένων ισχυρισμών και του Τεκμηρίου, προέκυψε από την ίδια την Ένσταση των εναγομένων 1-
  3. Θεωρώ επίσης, στην βάση των προαναφερθέντων, ότι δεν συντρέχει θέμα κατάχρησης της διαδικασίας. Ούτε και διαπιστώνεται να προκαλείται βλάβη στην πλευρά των εναγομένων εάν δοθεί η αιτουμένη άδεια. Συνεπώς, θεωρώ, πως στα πλαίσια της ορθής απονομής της δικαιοσύνης είναι σωστό και δίκαιο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά με τα επίδικα θέματα της κυρίως αίτησης, γεγονότα. Όσον αφορά, τέλος, την εισήγηση των εναγομένων 1-5 ότι τόσο η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση, όσο και η προτεινόμενη να καταχωρηθεί Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση «είναι παράτυπες και/ή αποτελούν μαρτυρία, την οποία το Δικαστήριο δεν πρέπει να αποδεχθεί ή να λάβει υπόψη», καθότι τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη θα καταρτιστεί από τον κ. Πέτσα, ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου ως δικηγόρος των εναγόντων, δεν έχω να πω πολλά. Το θέμα έχει ήδη εξεταστεί και αποφασιστεί νομολογιακά. Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι είναι ανεπιθύμητο να ορκίζεται ως προς τα γεγονότα δικηγόρος και όχι ο ίδιος ο διάδικος, εκτός βέβαια και αν αυτό είναι αναγκαίο. Στις περιπτώσεις δε όπου ο ομνύων είναι δικηγόρος, «κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες, οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών». (Rybolovlev κ.α. v. Rybolovleva κ.α.
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 82, Γεώργιου Νικολάου v. TOTAL PROPERTIES LTD κ.α.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1358). Εν προκειμένω, θεωρώ πως ο κ. Πέτσας, με τα όσα αναφέρει στο προοίμιο της Ένορκης του Δήλωσης, δικαιολογεί επαρκώς για ποιό λόγο έχει προβεί ο ίδιος στην κατάρτιση της Ένορκης Δήλωσης. Συνεπώς, υπό τις περιστάσεις, κρίνω πως τόσο η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση, όσο και η προτεινόμενη να καταχωρηθεί Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση δεν είναι παράτυπες και/ή περιέχουν μη αποδεκτή μαρτυρία. Καταληκτικά, κρίνω πως υφίσταται «καλός λόγος» ώστε να επιτραπεί η καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης εκ μέρους των εναγόντων. Διά ταύτα, εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η καταχώριση της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Αυτή να καταχωρηθεί εντός δέκα
(10)ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-αιτητών και σε βάρος των εναγομένων 1-5-καθ΄ ων η αίτηση. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.