← Κύπρος

VEB - INVEST LLC ν. STEELHOLD LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 797/2021, 31/10/2022

VEB - INVEST LLC ν. STEELHOLD LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 797/2021, 31/10/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2022:A455 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 797/2021 Μεταξύ: VEB - INVEST LLC Ενάγουσας -και-

  1. STEELHOLD LIMITED
  2. ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ
  3. ΣΥΜΕΩΝ ΠΟΓΚΟΣΙΑΝ
  4. DARGAMO HOLDINGS LIMITED
  5. SERGIY TARUTA Εναγομένων Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου 2022 Αίτηση ημερομηνίας 16.12.2021 για παρέμβαση (intervention) στην διαδικασία και/ή προσθήκη διαδίκου (εναγομένου 6) Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Μ. Χριστοφόρου για ΠΕΛΑΓΙΑΣ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΒΡΑΧΑΣ ΔΕΠΕ (Για να ακούσει απόφαση ο κ. Άριστος Νικολάου) Για Καθ΄ης η αίτηση-Ενάγουσα: κ. Σ. Γιορδαμλής για ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΕΠΕ (Για να ακούσει απόφαση η κα Σύλβια Ζίττη) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (καταχωρήθηκε με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα), η ενάγουσα (όπως καταγράφεται στο Κλητήριο Ένταλμα εγείρει την αγωγή προς όφελος της ιδίας και/ή υπό τύπο παράγωγης αγωγής προς όφελος της εναγομένης 1) αξιώνει από τους εναγομένους 2-5, διάφορες θεραπείες. Επιζητεί την έκδοση αναγνωριστικών αποφάσεων (παραγράφοι Α και Β του αιτητικού του Κλητηρίου Εντάλματος) με τις οποίες να δηλώνεται ότι ο διορισμός των εναγομένων 2 και 3 ως διευθυντής και γραμματέας της εναγομένης 1 είναι παράνομος και/ή ότι δεν νομιμοποιούνται να ενεργούν και/ή να παρουσιάζονται ως ενεργούντες εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της εναγομένης
  6. Την έκδοση Διαταγμάτων (παράγραφοι Γ και Δ) με τα οποία να απαγορεύεται η διενέργεια πράξεων από τους εναγόμενους 2 και 3 εκ μέρους της εναγομένης 1 και να ακυρώνονται τυχόν ενέργειες στις οποίες έχουν προβεί. Την έκδοση διατάγματος (παράγραφος Ε) με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι 2-5 όπως αποδώσουν λογαριασμούς για τα κέρδη που απεκόμισαν και/ή οικειοποιήθηκαν σε βάρος της εναγομένης
  7. Την έκδοση διατάγματος (παράγραφος ΣΤ) με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι 2 και 3 όπως αποκαλύψουν πληροφορίες σε σχέση (α) με τις οδηγίες που έλαβαν ώστε να ενεργούν ως αξιωματούχοι της εναγομένης 1 και (β) με τις ενέργειες στις οποίες προέβησαν από την ημέρα του διορισμού τους ως διευθυντής και γραμματέας της εναγομένης
  8. Τέλος επιζητούνται από τους εναγομένους 2-5 αποζημιώσεις (παράγραφοι Ζ και Η) στην βάση δόλου και/ή απάτης και/ή κλοπής υπό αντιπροσώπου. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, η ενάγουσα επεδίωξε και πέτυχε, μονομερώς, την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων με τα οποία (α) απαγορεύεται στους εναγομένους 2 και 3 να εκδίδουν και να χρησιμοποιούν οποιαδήποτε Πληρεξούσια Έγγραφα εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της εναγομένης 1 και (β) να προβαίνουν σε οποιαδήποτε αλλαγή στο διοικητικό συμβούλιο και/ή στους αξιωματούχους και/ή στο μετοχικό κεφάλαιο της εναγομένης
  9. Πέτυχε επίσης την έκδοση διατάγματος Αποκάλυψης, τύπου Norwich Pharmacal, σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώραν ο διορισμός των εναγομένων 2 και 3 ως αξιωματούχων της εναγομένης 1, καθώς και με τις ενέργειες στις οποίες αυτοί προέβησαν από την ημέρα του διορισμού των. Η αίτηση για έκδοση των απαγορευτικών διαταγμάτων υποστηρίχθηκε από Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 30.3.2021 της Σύλβιας Ζίττη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την ενάγουσα, η οποία αναφέρεται στους λόγους που οδήγησαν τόσο στην καταχώρηση της αγωγής όσο και της αίτησης. Από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης της Ζίττη, ως γεγονότα της υπόθεσης προκύπτουν τα εξής: Η ενάγουσα μαζί με ακόμα δύο Ρωσικές εταιρείες και 2 κυπριακές εταιρείες Ουκρανικών συμφερόντων, αποτελεί έναν από τους 5 μετόχους των Κυπριακών εταιρειών Muriel Limited, Kairto Limited και Castlerose Limited, οι οποίες με την σειρά τους κατέχουν ισόποσο μερίδιο στην Ουκρανική εταιρεία Corporation Industrial Union of Donbass (στη συνέχεια η «IUD»), ήτοι την μοναδική μέτοχο (ως τα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών) της εναγόμενης
  10. Η εναγόμενη 1 κατέχει με την σειρά της πέραν του 95% των μετοχών της Ουγγρικής εταιρείας ISD Dunaferr Zrt (στη συνέχεια η «Dunaferr»). Μεταξύ της ενάγουσας και των υπόλοιπων τεσσάρων

(4)μετόχων των προαναφερόμενων Κυπριακών εταιρειών υπογράφτηκε εξ αρχής Συμφωνία Μετόχων η οποία ρυθμίζει τον τρόπο λήψης αποφάσεων στις θυγατρικές εταιρείες, περιλαμβανομένων της IUD, της εναγόμενης 1 και της Dunaferr. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Συμφωνίας, η κάθε ενέργεια και η κάθε απόφαση κάθε εταιρείας του ομίλου, περιλαμβανομένης της IUD και της εναγόμενης 1, λαμβάνετο από το 2009 με την συμμετοχή εκάστου εκ των τελικών δικαιούχων, ήτοι της ενάγουσας και των άλλων τεσσάρων
(4)εταιρειών Ρωσικών και Ουκρανικών συμφερόντων και όχι στη βάση Γενικών Πληρεξουσίων Εγγράφων. Λόγω των πολύ εξειδικευμένων προνοιών της Συμφωνίας Μετόχων για κάθε επιμέρους ζήτημα, τα συγκεκριμένα ποσοστά και προθεσμίες που θα έπρεπε να τηρούνται για την λήψη αποφάσεων, από τις θυγατρικές Κυπριακές Εταιρείες (Muriel Limited, Kairto Limited και Castlerose Limited) κατέστη αδύνατο να ακολουθηθεί στην πράξη η διαδικασία λήψης αποφάσεων, με αποτέλεσμα να υπάρξει πλήρες αδιέξοδο (deadlock) και να παραμείνει η Ουκρανική θυγατρική εταιρεία, IUD, (ήτοι η μέτοχος της εναγόμενης 1) ακέφαλη, δηλαδή χωρίς αξιωματούχους που θα μπορούσαν να ενεργήσουν εκ μέρους της. Ως συνεπακόλουθο, η IUD οδηγήθηκε σε διαδικασία διαχείρισης που σύμφωνα με το Ουκρανικό δίκαιο αποτελεί το στάδιο πριν την διαδικασία εκκαθάρισης. Περί τον Μάιο του 2020, παραιτήθηκαν και οι Διευθυντές και ο Γραμματέας της εναγόμενης
  1. Ως επακόλουθο των πιο πάνω, κανένας αντιπρόσωπος της εναγόμενης 1 αλλά ούτε και η μέτοχος της, δηλαδή η Ουκρανική εταιρεία IUD, μπορούσαν να «προκαλέσουν» οποιαδήποτε απόφαση ή ενέργεια της εναγόμενης
  2. Τον Δεκέμβριο του 2020, η ενάγουσα έλαβε γνώση διάφορων παράνομων και παράτυπων ενεργειών που λάμβαναν χώρα στην Ουγγαρία, σε μία προσπάθεια γνωστών και άγνωστων προς αυτήν προσώπων να λάβουν τον έλεγχο της Ουγγρικής θυγατρικής εταιρείας, ήτοι της Dunaferr, ακόμα και δια της χρήσης πλαστών εγγράφων και δη Πληρεξουσίων Εγγράφων. Τον Μάρτιο του 2021, ενώ κανένα πρόσωπο δεν νομιμοποιείτο να «προκαλέσει» τον διορισμό αξιωματούχων στην εναγόμενη 1, σε συνθήκες πλήρους παραβίασης της σχετικής Συμφωνίας Μετόχων, η ενάγουσα έλαβε γνώση του διορισμού των εναγόμενων 2 και 3 στις θέσεις του διευθυντή και γραμματέα της εναγόμενης 1 αντίστοιχα, γεγονός που σήμανε συναγερμό στις τάξεις της ενάγουσας. Με δεδομένη την παράλυση σε διοικητικό επίπεδο τόσο της IUD όσο και των Κυπριακών εταιρειών, (Muriel Limited, Kairto Limited και Castlerose Limited), η ενάγουσα έσπευσε να καταχωρίσει την παρούσα αγωγή και την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 30.03.21, για να προστατεύσει τα συμφέροντα της εναγόμενης
  3. Η ενάγουσα, επειδή ακριβώς δεν γνώριζε ποιοι είναι οι εναγόμενοι 2 και 3 αλλά ούτε ποιος τους διόρισε και κάτω από ποιες περιστάσεις, έσπευσε στο Δικαστήριο για να εξασφαλίσει απαγορευτικά διατάγματα σχετικά με την εξουσία των εναγόμενων 2 και 3 να ενεργούν εκ μέρους της εναγόμενης 1, αλλά και διατάγματα αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal για να πληροφορηθεί τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα ο διορισμός των Εναγόμενων 2 και 3, ώστε να εμποδίσει ουσιαστικά τον επερχόμενο κίνδυνο πλήρους αποξένωσης της εναγόμενης 1 και των περιουσιακών της στοιχείων. Μέσω της ένστασης ημερομηνίας 25.06.21, την οποία οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 καταχώρησαν στην ενδιάμεση αίτηση ημερ. 30.03.21, ισχυρίστηκαν ότι ο διορισμός τους ως Διευθυντής και Γραμματέας της εναγόμενης 1 αντίστοιχα, έλαβε χώρα ''μέσω της μοναδικής μετόχου της Εναγόμενης 1''. Συγκεκριμένα, οι εναγόμενοι 2 και 3 αναφέρονται και επισυνάπτουν ένα Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερ. 29.09.06 που «δήθεν» εξέδωσε η μέτοχος της εναγόμενης 1, ήτοι η Ουκρανική εταιρεία IUD, με το οποίο «δήθεν» εξουσιοδοτείται κάποιος Mikhailo Valeriovych να ενεργεί εκ μέρους της IUD σε σχέση με την εναγόμενη
  4. Στη βάση του εν λόγω Πληρεξουσίου, ο Valeriovych υπέγραψε γραπτό ψήφισμα της μετόχου της εναγόμενης 1, ήτοι της IUD, ημερ. 23.02.21, εγκρίνοντας τον διορισμό του εναγόμενου 3 ως Γραμματέα και του εναγόμενου 2 ως Διευθυντή της εναγόμενης 1, καθώς και την αλλαγή του Εγγεγραμμένου Γραφείου της. Οι πιο πάνω θέσεις δεν γίνονται δεκτές από την ενάγουσα, η οποία ισχυρίζεται πως από το 2009, όταν η ίδια κατέστη μέτοχος των Κυπριακών θυγατρικών εταιρειών (Muriel Limited, Kairto Limited και Castlerose Limited) και επομένως απέκτησε δικαιώματα στην IUD και στην εναγόμενη 1, ουδέποτε αποκαλύφθηκε ή χρησιμοποιήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο το εν λόγω Πληρεξούσιο Έγγραφο και ουδέποτε στο παρελθόν, ο δήθεν πληρεξούσιος εκπρόσωπος της IUD, Mikhailo Valeriovych, πρόσωπο άγνωστο προς την ενάγουσα, διενήργησε οποιαδήποτε πράξη ή έλαβε οποιαδήποτε απόφαση ή υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο εκ μέρους της IUD, σε σχέση ή αναφορικά με την εναγόμενη
  5. Η ενάγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το εν λόγω Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερ. 29.09.06, αποτελεί εκ των υστέρων κατασκευασμένο έγγραφο και σε κάθε περίπτωση παραβιάζει με «εξόφθαλμο» τρόπο τις πρόνοιες της Συμφωνίας Μετόχων. Τον Μάιο του 2020 και συγκεκριμένα στις 5.5.2020 παραιτήθηκαν οι Διευθυντές της εναγομένης 1, Στέλιος Λοϊζου, Ελένη Ιεροδιακόνου και Θέμης Θεμιστοκλέους, χωρίς να διοριστεί οποιοδήποτε πρόσωπο στην θέση του Διευθυντή. Την επόμενη ημέρα 6.5.2020 παραιτήθηκε και η Γραμματέας της εταιρείας Calmco Secretarial Ltd, χωρίς και πάλι να διοριστεί νέος Γραμματέας. Από τον Μάιο του 2020, οι θέσεις του Διευθυντή και του Γραμματέα της εναγομένης 1, παρέμειναν κενές. Τον Δεκέμβριο του 2020, η ενάγουσα έλαβε γνώση ότι η θυγατέρα του εναγομένου 5 και μοναδική «ενεργή» διευθύντρια της Dunaferr, επεδίωξε να συγκαλέσει έκτακτη Γενική Συνέλευση για παρουσία της εναγομένης 1 με σκοπό, μεταξύ άλλων, τον διορισμό Διευθυντών στην Dunaferr και την τροποποίηση των καταστατικών εγγράφων της εταιρείας. Η ενάγουσα ενεργώντας αμέσως απέστειλε επιστολή στους μετόχους των Κυπριακών θυγατρικών εταιρειών και στην εναγομένη 4, με την οποία «διαμαρτύρετο» για τις μη εξουσιοδοτημένες αυτές ενέργειες, επικαλούμενη παράβαση της Συμφωνίας Μετόχων. Παρά τις ενέργειες της ενάγουσας, τον Μάρτιο του 2021 η θυγατέρα του εναγομένου 5, ενεργώντας προφανώς βάσει των οδηγιών του πατέρα της και της εναγομένης 4, χρησιμοποιώντας «άγνωστης προέλευσης» Πληρεξούσια Έγγραφα, προσπάθησε να λάβει υπό τον έλεγχο της, την εναγομένη 1 και την Dunaferr. Τα εν λόγω έγγραφα ήσαν πλαστά, αφού οι θέσεις Διευθυντή και Γραμματέα της εναγομένης 1 παρέμειναν κενές και επομένως δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόσωπο που θα μπορούσε να εξουσιοδοτήσει την έκδοση Πληρεξουσίου Εγγράφου. Συγκεκριμένα, «έγινε προσπάθεια» να χρησιμοποιηθεί στην Ουγγαρία Πληρεξούσιο Έγγραφο που «δήθεν» εξέδωσε η εναγομένη
  6. Σύμφωνα με το εν λόγω Πληρεξούσιο Έγγραφο, που κατ΄ ισχυρισμόν εκδόθηκε στις 27.4.2016, ισχύει για δέκα
(10)χρόνια και υπογράφεται από την τότε Διευθύντρια της εναγομένης 1, Ελένη Ιεροδιακόνου, εξουσιοδοτείται κάποιος Anatolii Tolstoukhov, Ουκρανός υπήκοος, να αντιπροσωπεύει την εναγομένη 1 υπό την ιδιότητα της ως μέτοχος της Dunaferr και να ασκεί όλα τα δικαιώματα του μετόχου, μεταξύ άλλων να πωλεί την περιουσία της Dunaferr, να υπογράφει οποιαδήποτε έγγραφα, να τροποποιεί τα Καταστατικά της Έγραφα και να διαθέτει τις μετοχές που κατέχει η εναγομένη 1 στην Dunaferr. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο Anatolii Tolstoukhov αιτείται τα εξής: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρέχει άδεια ή/και να επιτρέπει στον αιτητή να παρέμβει (intervene) στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή και/ή αίτηση ως ξεχωριστός και/ή αναγκαίος διάδικος ή/και ως Εναγόμενος 6 και να καταχωρήσει υπεράσπιση και/ή να ενστεί στη αίτηση των εναγόντων και/ή να ζητήσει την ακύρωσή του διατάγματος ημερ. 30.03.2021 υπό τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρέχει άδεια ή/και να επιτρέπει στον αιτητή να προστεθεί ως ξεχωριστός και/ή αναγκαίος διάδικος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή αίτηση ή/και ως Εναγόμενος 6 υπό τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρέχει άδεια ή/και να επιτρέπει στον αιτητή στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή αίτηση διά δικηγόρου ή/και άλλη εκπροσώπηση ως ξεχωριστός και/ή αναγκαίος διάδικος ή/και ως Εναγόμενος 6 υπό τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο για να ενστεί και/ή προβάλει την υπεράσπιση του τόσο στην αγωγή όσο και στην αίτηση ημερ. 30.03.2021 με την οποία να ενστεί και/ή να αιτηθεί την ακύρωση του διατάγματος ημερ. 30.03.
  1. Δ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει ως εύλογη και ή δίκαιη υπό τας περιστάσεις. Ε. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 Θ.10-11, Δ.16 Θ.11, Δ.48 Θ.1-13, Δ.26 Θ.15, Δ.64, στις αρχές της επιείκειας, στα άρθρα 23, 30, 33, 34 και 35 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, του Κοινοδικαίου και της επιείκειας, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Άριστου Νικολάου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον αιτητή, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων αναφέρει τα εξής: Ο αιτητής, Anatolii Tolstoukhov, Ουκρανός υπήκοος, στις 26.3.2021 υπέγραψε γραπτή συμφωνία με την Ουκρανική εταιρεία Industrialna Spilka Donbasu (είναι η εταιρεία Corporation Industrial Union of Donbass),την οποία εκπροσωπούσε ο Mikhailo Valeriorych δυνάμει Πληρεξουσίου Εγγράφου ημερομηνίας 29.9.06, μοναδικής μετόχου της Κυπριακής εταιρείας Steelhold Ltd, με την οποία αγόρασε από την Industrialna, το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου της Steelhold. Λόγω του ότι η Steelhold είναι μέτοχος της Dunaferr, ο Anatolii «αυτόματα» απέκτησε συμφέρον στις μετοχές που κατέχει η Steelhold στην Dunaferr. Ο Anatolii κατέβαλε το ποσό των 54.350 UAH σε Ουκρανικό νόμισμα (1710.00 Ευρώ), το οποίο αντιστοιχεί στο ποσόν της αξίας του μετοχικού κεφαλαίου της Steelhold στην Industrialna. Την ίδια ημέρα (26.3.2021), η Steelhold πώλησε όλες τις μετοχές που κατέχει στην θυγατρική της εταιρεία (Dunaferr) σε κάποιο Ουκρανό υπήκοο, ονόματι Franz Volodymyr Habsburg Lortingen, για το ποσό των 175.000.00 Δολαρίων Αμερικής. Η σχετική συμφωνία υπεγράφη και πάλι από τον Mikhailo Valeriovych στη βάση Πληρεξουσίου Εγγράφου ημερομηνίας 29.9.2006 που εκδόθηκε από την Dunaferr. Στα πλαίσια της ίδιας συμφωνίας «αποφασίστηκε» ότι η Steelhold, μέσω του διευθυντή της, θα «έκδιδε» Πληρεξούσιο, το οποίο θα εξουσιοδοτούσε τον Anatolii να την εκπροσωπήσει και/ή αντιπροσωπεύσει σχετικά με τις μετοχές της στην Dunaferr. Είναι η θέση του αιτητή πως στην βάση των προαναφερθέντων, «θα πρέπει» να καταστεί ο μοναδικός μέτοχος της Steelhold. Μέσω των δικηγόρων του στην Ουκρανία, ζήτησε από τον διευθυντή της Steelhold, όπως προχωρήσει η διαδικασία στον Έφορο Εταιρειών στην Κύπρο για την αλλαγή του μετοχικού κεφαλαίου, χωρίς όμως ανταπόκριση. Αρχές Δεκεμβρίου του 2021 (7.12-10.12), εκπρόσωποι του αιτητή πληροφορήθηκαν την ύπαρξη του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 30.3.2021, με το οποίο απαγορεύεται στην Steelhold και στους αξιωματούχους της να προβαίνουν σε οποιαδήποτε ενέργεια στην εταιρεία, περιλαμβανομένης και της αλλαγής στο μετοχικό της κεφάλαιο. Πληροφορήθηκαν επίσης ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 (αξιωματούχοι της Steelhold) δέχθηκαν όπως το Διάταγμα καταστεί απόλυτο και πως πρόθεση τους είναι να δεχθούν απόφαση στην αγωγή. Ο αιτητής διατείνεται επίσης ότι οι εναγόμενοι 2 και 3, δεν δύνανται να εκπροσωπήσουν την Steelhold στην διαδικασία, αφού έχουν παραιτηθεί από τα καθήκοντα τους, ούτε μπορούν να δεσμεύσουν την εταιρεία ή να δώσουν οδηγίες για την έκδοση απόφασης εναντίον της. Είναι περαιτέρω η θέση του πως τόσο η καταχώρηση της αγωγής όσο και η έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος, το οποίο κατέστη απόλυτο, επηρεάζουν τα δικαιώματα του αφού «εμποδίζεται» από του να αποκτήσει τις μετοχές που αγόρασε και να καταστεί μέτοχος της Steelhold. Είναι γι΄ αυτό τον λόγο που θα πρέπει να του δοθεί η άδεια να παρέμβει στην διαδικασία, αφού είναι αναγκαίος διάδικος. Η ενάγουσα-καθ΄ης η αίτηση έφερε Ένσταση στην Αίτηση, προβάλλοντας μεταξύ άλλων, πως δεν πληρούνται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, αφού τόσο η αγωγή όσο και το Διάταγμα ημερομηνίας 31.3.2021, που ο αιτητής επιθυμεί να ακυρώσει, δεν επηρεάζουν τα νομικά και/ή τα οικονομικά του συμφέροντα. Πως ο αιτητής δεν έχει κανένα αγώγιμο δικαίωμα και/ή έννομο συμφέρον και/ή δεν δικαιούται στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Πως οι συμφωνίες ημερομηνίας 26.3.2021, οι οποίες κατ΄ ισχυρισμόν του αιτητή αποτελούν την νομιμοποιητική και/ή δικαιοδοτική βάση για την καταχώρηση της αίτησης, είναι κατασκευασμένες και/ή επίπλαστες και/ή προϊόν δόλου και/ή απάτης και/ή άκυρες και/ή ακυρώσιμες και/ή παράνομες και/ή δεν δύνανται να παράγουν οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα. Πως η αίτηση είναι ανυπόστατη και/ή αβάσιμη και/ή αντικανονική και/ή ανεπαρκής, καταπιεστική και/ή ενοχλητική και/ή δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και/ή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Σύλβιας Ζίττη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την ενάγουσα. Η ομνύουσα επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της Ένορκης της Δήλωσης, που υπεστήριξε την αίτηση για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος. Είναι η θέση της πως η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, αφού το Δικαστήριο στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης δεν θα υπεισέλθει στην ουσία των επίδικων θεμάτων της αγωγής. Όπως αναφέρει, οι εναγόμενοι 2 και 3 στην Ένορκη τους Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση που καταχώρησαν στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος, αλλά και της Ένορκης Δήλωσης που καταχώρησαν για σκοπούς συμμόρφωσης τους με αυτό, ισχυρίζονται μόνο ότι ο διορισμός τους ως Διευθυντής και Γραμματέας, αντίστοιχα, της εναγομένης 1, έγινε με οδηγίες του Mikhailo Valeriovych, ο οποίος ενεργώντας στην βάση του Πληρεξούσιου Εγγράφου ημερομηνίας 29.6.2008, υπέγραψε γραπτό ψήφισμα ημερομηνίας 23.2.2021, της IUD, μετόχου της εναγομένης 1, εγκρίνοντας τον διορισμό. Οι εναγόμενοι 2 και 3, στις προαναφερόμενες Ένορκες τους Δηλώσεις, όχι μόνο δεν κάνουν καμμιά αναφορά στις αγοραπωλησίες μετοχών ημερομηνίας 26.3.2021 που επικαλείται ο αιτητής, αλλά αντίθετα στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση ημερομηνίας 25.6.2021 (παραγράφοι 35, 36 και 37) αναφέρουν ότι η IUD βρίσκεται σε διαδικασία λήψης απόφασης (στα πλαίσια της, οι Διευθυντές της εταιρείας έχουν όλες τις εξουσίες που είχαν και προηγουμένως) κατά πόσο θα τεθεί σε καθεστώς εκκαθάρισης. Στην δε Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 19.5.2021, αναφέρεται πως οι εναγόμενοι 2 και 3 «από την ημέρα που έχουν αποδεχθεί τον διορισμό τους, δεν έχουν υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο και δεν έχουν λάβει οποιαδήποτε προφορική ή γραπτή οδηγία για να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια ή έκδοση ή υπογραφή εγγράφων». Η ομνύουσα επαναλαμβάνει πως θέση της ενάγουσας είναι ότι το Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερομηνίας 29.6.2006, που χρησιμοποιήθηκε τόσο για τον διορισμό των εναγομένων 2 και 3 αλλά και για την υπογραφή της συμφωνίας και των εγγράφων, βάσει των οποίων ο αιτητής «δήθεν» κατέστη μέτοχος της εναγομένης 1, δεν αποτελεί αυθεντικό έγγραφο που όντως εκδόθηκε από την IUD στις 29.6.2006, αλλά αντιθέτως είναι ένα εκ των υστέρων κατασκευασμένο έγγραφο που «χρησιμοποιείται σε μία προσπάθεια διαφόρων προσώπων να παρουσιάσουν τις δόλιες ενέργειες τους ως σύννομες και δικαιολογημένες». Είναι τέλος θέση της ενάγουσας, προσθέτει, πως όταν οι δόλιες προσπάθειες που έλαβαν χώραν στην Ουγγαρία απέτυχαν και ο αιτητής και οι «μετ΄ αυτού συμπράττοντες» συνειδητοποίησαν ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 (αξιωματούχοι της εναγομένης 1), δεν μπορούσαν, λόγω του μονομερούς διατάγματος ημερομηνίας 31.3.2021, να ενεργήσουν εκ μέρους της εναγομένης 1, «αποφάσισε» να καταχωρήσει την υπό κρίση Αίτηση, σε μια «ύστατη προσπάθεια» να ολοκληρώσει το «ενορχηστρωμένο και δόλιο σχέδιο των προσώπων με τους οποίους συνεργάζονται». Κατά τις τελικές αγορεύσεις η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της με αναφορά σε νομολογία. Ο κ. Χριστοφόρου εκ μέρους του αιτητή εισηγήθηκε πως η συμπερίληψη του τελευταίου ως διαδίκου είναι αναγκαία, καθότι τα επίδικα θέματα της αγωγής τον αφορούν. Ειδικότερα, τόνισε, «τόσο η μονομερής διαδικασία όσο και η αγωγή σκοπό είχε να εμποδιστεί ο αιτητής να καταστεί μέτοχος στην εναγομένη
  2. Περαιτέρω του αποδίδουν την διάπραξη δόλιων ενεργειών, αδικοπραξιών και ποινικών αδικημάτων». Πρόσθεσε πως «οι συμφωνίες έγιναν στις 26.3.2021 και το διάταγμα εκδόθηκε στις 30.3.2021 με αποτέλεσμα να μην μπορούν να εκτελεστούν και να μην μπορεί ο αιτητής να λάβει τις μετοχές που αγόρασε στην εναγομένη 1». «Είναι η θέση μας» ανέφερε καταληκτικά «ότι σκοπίμως δεν συμπεριέλαβαν τον αιτητή στην διαδικασία, η οποία στρέφεται ξεκάθαρα εναντίον του, αφού με αυτόν τον τρόπο εκδίδουν απόφαση που εμποδίζεται να καταστεί μέτοχος στην εναγομένη 1 και να λάβει την περιουσία που αγόρασε χωρίς να τον καταστήσουν διάδικο και χωρίς να μπορεί να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του». Στον αντίποδα, ο κ. Γιορδαμλής υπεστήριξε πως ο αιτητής «δεν έχει καταδείξει κατά τρόπο ευκρινή και επαρκή πως τα νομικά ή οικονομικά του δικαιώματα επηρεάζονται από την παρούσα διαδικασία ή ότι πρόκειται να δεσμευτεί από το αποτέλεσμα της παρούσας διαδικασίας, ούτως ώστε να του παρασχεθεί άδεια για παρέμβαση, ως επιβάλλει η σχετική νομολογία». Περαιτέρω πως «προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως καλόπιστο τρίτο, ο οποίος δεν είχε οποιαδήποτε πληροφόρηση για το τι συνέβαινε με την εναγομένη 1». Συνεπώς, κατέληξε, ο αιτητής απέδειξε κακοπιστία και ως εκ τούτου, δεν δικαιούται σε οποιεσδήποτε θεραπείες στην βάση του δικαίου της επιείκειας. Τόσο η Δ.9 όσο και η Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με την νομολογία, παρέχουν την εξουσία στο Δικαστήριο να προβεί στις αναγκαίες τροποποιήσεις ή και προσθήκη ή αντικατάσταση οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου ώστε να βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου προς αποτελεσματική επίλυση των επιδίκων θεμάτων όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις, [βλ. Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, Πολ. Έφ. 10837, ημερ. 20.9.2001]. Είναι νομολογημένο ότι η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής διέπεται από την Δ.9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, η οποία καθορίζει και τις συνέπειες τέτοιας τροποποίησης, [βλ. Ferro Fashions Limited ν. Fashion Box S.R.L., Πολ. Έφ. 9674, ημερ. 20.10.1999, Έλληνας κ.α. ν. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 485, Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη κ.α., Πολ. Έφ. 10719 κ.α., ημερ. 24.10.2001]. Η εξουσία του Δικαστηρίου να προβεί σε διόρθωση λανθασμένου ονόματος διαδίκου στην αγωγή (misnomer), ακόμα και μετά την έκδοση της απόφασης, δυνάμει της Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έχει τονισθεί στην υπόθεση Ε. G. Falekkos Ltd ν. Reana Manufacturers Ltd, Πολ. Έφ. 10235, ημερ. 31.3.1999. Στην υπόθεση Mepa Manag. Ltd κ.α. ν. Αγροτικής Ετ. Γεν. Ασφαλ.
(1997)1 Α.Α.Δ. 772 στη σελ. 778 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επιδίκων θεμάτων (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co v. Sowerby Bridge United District Flour Society [1890] 44 Ch D 374, CA, Montgomery v. Foy, Morgan & Co [1895] 2 Q.B. 321, CA, Bennetts & Co v. Mcltwraith & Co [1896] 2 CLB. 464, CA, Ideal Films Ltd v. Richards [1927] 1 K.B. 374, CA., Wilson v. Balcarres [1893] 1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel [1894] 2 Q.B. 688).» Ειδικότερα σε σχέση με την προσθήκη εναγομένου, είναι Γενική Αρχή πως ο ενάγοντας έχει δικαίωμα να επιλέξει τα πρόσωπα εναντίον των οποίων θα στραφεί και δεν μπορεί να εξαναγκαστεί να στραφεί εναντίον προσώπων που δεν επιθυμεί [Dollfus Mieg et Companie S.A. v. Bank of England
(1951)Ch.33]. Στην υπόθεση Perihan Mustafa Korkut ή Eyiam Perihan v. Απόστολου Γεωργίου, διά του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του Χαράλαμπου Χ. Ζόππου (Αρ.1),
(2007)1 Α.Α.Δ. 1213, λέχθηκε πως: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9, θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται.» Το κατά πόσον βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι συνηρτημένο με τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις έγγραφες προτάσεις των μερών [Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 906]. Στην υπόθεση Ανδρέας Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1372, το Ανώτατο Δικαστήριο προσδιόρισε τους παράγοντες που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, όταν επιλαμβάνεται τέτοιας φύσεως αιτήσεις. Λέχθησαν, επί τούτου, τα εξής: «Η επιλογή των εναγομένων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει βασικά στον ενάγοντα. (Βλ. Supreme Court Practice 1982 3 - σελ. 210. Το Δικαστήριο έχει ωστόσο την εξουσία (Βλ. Κανόνες Πολιτικής Δικονομίας - Διαταγή 9 θ.10) να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Είναι αυτόδηλο ότι το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και καθώς έχει ειπωθεί στην Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους (ανωτέρω), η απόφανση ως προς το αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του δικαστηρίου είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις. [.] Καθώς έχει προαναφερθεί, η προσθήκη διαδίκου είναι ζήτημα το οποίο εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια η οποία του παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής, προσθήκης ή αντικατάστασης διαδίκου σε μια εκκρεμούσα διαδικασία. Στην προκείμενη περίπτωση, η έκθεση απαιτήσεως δεν περιέχει ο,τιδήποτε που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνιστά αιτία αγωγής εναντίον του προτεινόμενου διαδίκου Mark Antony Cyprus Ltd. Από την άλλη, τα στοιχεία που παρέθεσε ο εφεσείων προς υποστήριξη του αιτήματος για προσθήκη διαδίκου δεν παρέχουν το απαραίτητο νομιμοποιητικό έρεισμα ότι η προσθήκη της Mark Antony Cyprus Ltd ως διαδίκου θα συμβάλει στην αποτελεσματική επίλυση των υφιστάμενων μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων.» Στην υπόθεση Manchester Lines Ltd and others v. Viamar Coach Industry Ltd
(1983)1 C.L.R. 178, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας αγγλική επί του θέματος νομολογία, τόνισε, μεταξύ άλλων, πως όπου η σκοπούμενη προσθήκη εναγομένου θα οδηγήσει στην προσθήκη νέας βάσης αγωγής, το Δικαστήριο δύναται να μην την επιτρέψει. Η υπόθεση Manchester (ανωτέρω) υιοθετήθηκε στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 201/96, P.T. Kiani Kertas v. Interorient Navigation Company Limited κ.ά. (Αρ.1)
(2001)1 Α.Α.Δ. 300. Μία από τις αιτούμενες θεραπείες της υπό κρίση Αίτησης, είναι να δοθεί άδεια στον αιτητή να ενστεί στην συνέχιση της ισχύος των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων και/ή να αιτηθεί την ακύρωση τους, δυνάμει της Δ.48
(8)
(4). Η Δ.48
(8)
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει το δικαίωμα υποβολής αίτησης για τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος από πρόσωπο το οποίο έχει προηγουμένως εξασφαλίσει άδεια του Δικαστηρίου για να είναι διάδικος. Αυτή η διαπίστωση βρίσκει έρεισμα στην υπόθεση Κουή v. Χριστοδούλου
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 401, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «1. Η Δ.48, θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίστηκε η εφεσείουσα για την υποβολή της προαναφερόμενης αίτησης της, δεν παρέχει δικαίωμα, σε τρίτα πρόσωπα (μη διαδίκους), γενικά, υποβολής αίτησης δια κλήσεως με σκοπό την ακύρωση ή την τροποποίηση ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος το οποίο εκδόθηκε σε διαδικασία στην οποία τα τρίτα πρόσωπα δεν είναι διάδικοι. Οι λέξεις «any person» (οποιοδήποτε πρόσωπο) στη Δ.48, θ.8
(4)δεν καλύπτουν πρόσωπα για τα οποία δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για συνένωση τους ως διάδικους, σε διαδικασία στην οποία τα επίδικα θέματα είναι ανοικτά (Δέστε: Heli-Air (Egypt) J.S.C. v. Drescher
(1988)1 C.L.R. 234). . 4. Στην παρούσα υπόθεση η εφεσείουσα δεν υπέβαλε ποτέ οποιαδήποτε αίτηση για να καταστεί διάδικος στην πρωτόδικη διαδικασία . Δεν θεωρούμε, υπό τις περιστάσεις, ότι η αιτήτρια είχε δικαίωμα καταχώρισης αίτησης παραμερισμού του μονομερούς διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, δυνάμει της Δ.48, θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως ορθά αποφάσισε το πρωτόδικο δικαστήριο...» Τα όσα λέχθηκαν ανωτέρω υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Brainpedia Holdings Ltd
(2010)1(Γ) Α.Α.Δ. 1713, στην οποία αναφέρονται τα εξής: «Η αιτήτρια, στην οποία έχει επιδοθεί το Προσωρινό Διάταγμα, δε στερείται θεραπείας, εκ του γεγονότος ότι δεν είναι διάδικος. Από τη στιγμή που έλαβε γνώση και θεωρεί ότι από το Προσωρινό Διάταγμα επηρεάζονται τα συμφέροντα της, έχει τη δυνατότητα να παρέμβει στη διαδικασία, είτε εμφανιζόμενη κατά την ημερομηνία που αυτό ορίστηκε επιστρεπτέο ή κατά άλλο τρόπο και να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, στο οποίο εκκρεμεί το όλο θέμα, όλα όσα θεωρεί ότι έχουν σχέση με την υπόθεσή της και προωθεί με την παρούσα. Θεωρώ ότι όλα όσα ισχυρίζεται σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών που απαγορεύθηκε στον εναγόμενο 4 να αποξενώσει, μπορεί και πρέπει να κριθούν στα πλαίσια της διαδικασίας της αγωγής/προσωρινού διατάγματος. Τα αποφασισθέντα στη Μηλίτσα Γ. Κουή v. Μιχάλη Χριστοδούλου (πιο πάνω), δεν καταργούν τη δυνατότητα παρέμβασης στη διαδικασία. Απλά, για την υποβολή αίτησης παραμερισμού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, τίθεται ως προϋπόθεση η προηγούμενη υποβολή αίτησης συνένωσης του προσώπου που ισχυρίζεται ότι επηρεάζονται τα συμφέροντά του.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Θεωρώ πως για τους λόγους που θα εξηγήσω στην συνέχεια, το αίτημα δεν θα πρέπει να εγκριθεί. Όπως έχει προαναφερθεί είναι Γενική Αρχή Δικαίου ότι ο ενάγοντας έχει δικαίωμα να επιλέξει τα πρόσωπα εναντίον των οποίων θα στραφεί. Επίσης το κατά πόσον βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι συνηρτημένο με τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις Έγγραφες Προτάσεις. Εν προκειμένω, παρόλο που η Έκθεση Απαίτησης δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί, από το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα καθώς και από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της αίτησης για έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων, καταδεικνύεται πως το επίδικο ζήτημα της αγωγής είναι το κατά πόσον ο διορισμός των εναγομένων 2 και 3 στη θέση διευθυντή και γραμματέα της εναγομένης 1, ήταν νόμιμος ή παράνομος. Σε περίπτωση δε που κριθεί παράνομος επιζητούνται διατάγματα που να απαγορεύουν στους εναγόμενους 2 και 3 να ενεργούν ως αξιωματούχοι της εναγομένης 1, καθώς επίσης και αποζημιώσεις για τυχόν ζημιές που έχει υποστεί η εναγομένη 1 και κατ΄ επέκταση η ενάγουσα, συνεπεία των παράνομων ενεργειών των εναγομένων 2 και
  1. Συμφωνώ με την θέση του συνηγόρου της ενάγουσας πως ο λόγος που ο αιτητής θέλει να παρέμβει στην διαδικασία, όπως ο ίδιος τον προβάλλει, δεν είναι για να θέσει τον ισχυρισμό ότι ο διορισμός των εναγομένων 2 και 3 είναι νόμιμος και ως εκ τούτου παράγει έννομα αποτελέσματα, αλλά για να προβάλει την θέση πως ενώ ο ίδιος θα έπρεπε να καταστεί ο μοναδικός μέτοχος της εναγομένης 1, ο εναγόμενος 2, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εναγομένης 1, λόγω της ύπαρξης του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 31.3.2021, αρνείται να προβεί στις δέουσες ενέργειες, προς επίτευξη του πιο πάνω σκοπού. Η θέση του αιτητή πως η διαδικασία «στρέφεται ξεκάθαρα εναντίον του» δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Θα πρέπει να λεχθεί πως καμία από τις θεραπείες που αιτείται η ενάγουσα στρέφεται εναντίον της εναγομένης 1 ή σχετίζεται με τον αιτητή. Εάν επιτραπεί η προσθήκη του ως εναγομένου, το Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα θα πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα και οι αξιώσεις της ενάγουσας να διαφοροποιηθούν. Επομένως τυχόν παρέμβαση και προσθήκη του αιτητή στην διαδικασία, θα σήμαινε ταυτόχρονα και την εισαγωγή νέων ζητημάτων, τα οποία ουδεμίαν σχέση έχουν με τα επίδικα θέματα της αγωγής αλλά αφορούν την σχέση του αιτητή με τρίτα πρόσωπα. Απορριπτέα κρίνεται και η θέση του αιτητή πως οι ενάγοντες «του καταλογίζουν, μεταξύ άλλων, πλαστογραφία εγγράφων». Διάβασα με ιδιαίτερη προσοχή την παράγραφο 28 της Ένορκης Δήλωσης Ζίττη, ημερομηνίας 30.3.2021, όπου με παρέπεμψε ο συνήγορος του αιτητή στην αγόρευση του. Δεν εντόπισα την ύπαρξη του συγκεκριμένου ισχυρισμού. Ούτε άμεσα αλλά ούτε και έμμεσα αφήνεται να εννοηθεί πως είναι ο αιτητής που πλαστογράφησε το επίδικο Πληρεξούσιο Έγγραφο. Η Ζίττη στην Ένορκη της Δήλωση (παράγραφος 28 και επόμενες) αναφέρεται στο συγκεκριμένο Πληρεξούσιο Έγγραφο το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 12 και επεξηγεί τους λόγους, που κατά την ενάγουσα θεωρείται προϊόν πλαστογραφίας, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στα πρόσωπα που εμπλέκονται σ΄αυτήν αφού, όπως η τελευταία διατείνεται, δεν γνωρίζει ποιός ή ποιοί εμπλέκονται στην κατάρτιση του Πληρεξουσίου. Είναι γι΄αυτόν τον λόγο εξάλλου που μεταξύ των θεραπειών που επιζητεί με την αγωγή της είναι να αποκαλύψουν οι εναγόμενοι 2 και 3 από πού έλαβαν οδηγίες ώστε να ενεργούν ως αξιωματούχοι της εναγομένης
  2. Απορριπτέα κρίνεται και η θέση του αιτητή πως η τυχόν έκδοση δικαστικής απόφασης θα δημιουργήσει τετελεσμένα σε βάρος του. Για τους λόγους που έχουν ήδη αναφερθεί ανωτέρω, κρίνω πως η τυχόν έκδοση απόφασης υπέρ της ενάγουσας δεν θα δεσμεύει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τον αιτητή. Πέραν τούτου, εάν εγκριθεί το αίτημα, όχι μόνο θα προκληθεί αχρείαστη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης της ενάγουσας, αλλά υπάρχει κίνδυνος να πληγούν και τα συμφέροντα της. Τέλος, δεν θα πρέπει να παραγνωριστεί η επιθυμία της ίδιας της ενάγουσας, η οποία δεν επιθυμεί την προσθήκη του αιτητή αφού δεν επιζητεί οποιαδήποτε θεραπεία από αυτόν. Για τους προαναφερόμενους λόγους κρίνω πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και θα πρέπει να απορριφθεί. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και σε βάρος του αιτητή. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.