C.A. SOFRONIOU ELECTRONICS LIMITED ν. ΑΝΝΑ ΚΟΝΤΑΚΗ, Αρ. Αγωγής: 3663/2014, 10/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3663/2014 Μεταξύ: C.A. SOFRONIOU ELECTRONICS LIMITED Ενάγουσα και ΑΝΝΑ ΚΟΝΤΑΚΗ Εναγόμενη Ημερομηνία: 10 Νοεμβρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Θ. Φιακάς μαζί με την κα Γ. Γεωργιάδου για Στέλιος Αμερικάνος & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη: κ. Ε. Ι. Ευσταθίου για Ευστάθιο Κ. Ευσταθίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή της η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης το ποσό των €1.520 το οποίο αντιπροσωπεύει υπόλοιπο λογαριασμού για πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα, πλέον τόκο προς 9% ετησίως από 1/1/2014 μέχρι εξόφλησης. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται στην Έκθεση Απαίτησής της, δυνάμει σύμβασης πώλησης μεταξύ των διαδίκων, η Ενάγουσα, σύμφωνα με τις οδηγίες της Εναγόμενης, πώλησε και παρέδωσε στην τελευταία διάφορα εμπορεύματα. Για την πώληση των εν λόγω εμπορευμάτων προς την Εναγόμενη, η Ενάγουσα διατηρούσε κατάσταση λογαριασμού η οποία την 1/1/2014 παρουσίαζε υπόλοιπο €1.
- Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Ενάγουσας ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ότι τα τιμολόγια της κατάστασης λογαριασμού θα πληρώνονταν εντός 30 ημερών από την ημερομηνία έκδοσής τους και σε περίπτωση μη εμπρόθεσμης πληρωμής τους θα έφεραν τόκο προς 9% ετησίως. Πάρα τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ενάγουσας, η Εναγόμενη, μέχρι σήμερα, αρνείται να πληρώσει. Η Εναγόμενη καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Με το δικόγραφό της, παραδέχεται τη συμφωνία μεταξύ των μερών, σύμφωνα με την οποία η Ενάγουσα ανέλαβε επίσης να τοποθετήσει και να εγκαταστήσει τις οικιακές συσκευές στην οικία της Εναγόμενης. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό της ότι, κατά το στάδιο της εγκατάστασης των οικιακών συσκευών, η Ενάγουσα, διά των αντιπροσώπων, υπαλλήλων και συνεργατών της, δεν εκτέλεσε τις συμφωνηθείσες εργασίες επιμελώς και/ή οι εργασίες ήταν ελαττωματικές, προκαλώντας ζημιές και βλάβες στην οικία της Εναγόμενης. Ακολούθως, η Εναγόμενη παραθέτει τις λεπτομέρειες αμέλειας τις οποίες καταλογίζει στην Ενάγουσα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αυτές, η Ενάγουσα εγκατέστησε την βάση του αποσμητήρα (hood) στην κουζίνα της οικίας της Εναγόμενης κατά τρόπο αμελή και χωρίς να λάβουν αποτρεπτικά μέτρα για την υδρορροή. Κατά την τοποθέτηση τρύπησαν σωλήνα του συστήματος υδρορροής της βεράντας του ορόφου της οικίας με αποτέλεσμα να καταλήγουν, δια μέσω του αποσμητήρα, όμβρια ύδατα στην κουζίνα της οικίας της Εναγόμενης και να προκαλούνται ζημιές στην περιουσία της Εναγόμενης. Αναφέρεται περαιτέρω ότι, η εγκατάσταση και τοποθέτηση του αποσμητήρα προκαλεί την υδρορροή και ότι η Ενάγουσα δεν επέτυχε την κατάλληλη μόνωση των εγκαταστάσεων. Τέλος, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι η συνεχιζόμενη εισροή νερού δημιούργησε πρόβλημα υγρασίας στην κουζίνα με αποτέλεσμα την πρόκληση ζημιών στις οικιακές συσκευές, ηλεκτρικές εγκαταστάσεις και στη γυψοσανίδα που είναι τοποθετημένη στο ταβάνι της κουζίνας. Παραθέτει επίσης η Εναγόμενη τις λεπτομέρειες των ζημιών που υπέστη και τις δαπάνες επιδιόρθωσής τους, οι οποίες συμποσούνται στο συνολικό ποσό των €4.
- Η Ενάγουσα μέχρι σήμερα αμελεί να ανταποκριθεί στις συμβατικές της υποχρεώσεις και να επιδιορθώσει τις εν λόγω ζημιές και βλάβες που η οικία της Εναγόμενης υπέστη από την πλημμελή και/ή μη επιμελή εκτέλεση των υπηρεσιών που πρόσφερε στη τελευταία. Ανταπαιτητικά δε, αξιώνει γενικές αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης, το ποσό των €4.900 και δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη δικαιούται να συμψηφίσει το υπό της Ενάγουσας αξιωθέν ποσό έναντι της ζημιάς που η Εναγόμενη υπέστη. Με την Απάντησή της, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι όλες οι εργασίες που εκτέλεσε στην οικία της Εναγόμενης, εκτελέστηκαν με τη δέουσα επιμέλεια, προσοχή και δεξιότητα και καμία ευθύνη δεν φέρει για οποιαδήποτε βλάβη τυχόν υπέστη η Εναγόμενη. Επιπλέον αναφέρει ότι ο αποσμητήρας εγκαταστάθηκε, ως είθισται, πάνω από τις εστίες φωτιάς, σε σημείο που υποδείχθηκε από την ίδια την Εναγόμενη και συμφώνως των προνοιών και των σχεδίων που υπήρχαν στην εν λόγω οικία. Σε περίπτωση δε οποιασδήποτε βλάβης λόγω της ύπαρξης σωλήνα υδρορροής η Ενάγουσα ουδεμία ευθύνη φέρει, αλλά την ευθύνη φέρει ο αρχιτέκτονας ή ο πολιτικός μηχανικός οι οποίοι υπέδειξαν το εν λόγω σημείο για σκοπούς τοποθέτησης του αποσμητήρα. Καταληκτικά, η Ενάγουσα αρνείται και απορρίπτει τις αξιώσεις που η Εναγόμενη εγείρει με την ανταπαίτησή της. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι τα επίδικα θέματα περιορίζονται σε εκείνα που προσδιορίζονται στη δικογραφία, με σκοπό τη διασφάλιση του δικαιώματος ενός διαδίκου να απαντήσει στις θέσεις και τους ισχυρισμούς του αντιδίκου του (βλ. Παπαγεωργίου ν Κλάππα
(1991)1 ΑΑΔ 24). Το Δικαστήριο, συνεπώς, δεν θα επεκταθεί στην εξέταση θεμάτων πέραν από τα επίδικα θέματα όπως αυτά καθορίζονται από τα δικόγραφα (βλ. A.A. Pilottos Ltd v Cyprus Petroleum Refinery Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 90/2013, απόφαση ημερομηνίας 19 Οκτωβρίου 2021, ECLI:CY:AD:2021:A468). Ο προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων, μέσω των δικογράφων, είναι απαραίτητος προκειμένου να γίνει αποδεκτή μαρτυρία προς απόδειξή τους και μαρτυρία η οποία έχει προσκομισθεί η οποία δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα αγνοείται (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v Σιακόλα
(2011)1(Β) ΑΑΔ 1422, Πούρικος ν Σάββα κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 507). Τέλος, σύμφωνα με τη σχετική Νομολογία, ακόμη και μαρτυρία η οποία κατατίθεται χωρίς ένσταση, αγνοείται, εάν τελικά κριθεί ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή (βλ. Μελάς ν Κυριάκου
(2003)1 ΑΑΔ 826). Πριν την έναρξη της ακρόασης της παρούσας υπόθεσης και αφού ζητήθηκε από αμφότερους τους συνηγόρους να τοποθετηθούν σχετικά, το Δικαστήριο έκρινε ότι ενόψει του ότι η απαίτηση της Ενάγουσας και η ανταπαίτηση της Εναγόμενης ήταν μεταξύ τους συνδεδεμένες και συνυφασμένες, καθίστατο πρόσφορο και ορθό να ακουστούν μαζί. Για σκοπούς απόδειξης της απαίτησής της, η Ενάγουσα παρουσίασε δυο μάρτυρες, τον Κ.Σ., διευθυντή της (στο εξής «ΜΕ1») και τον Γ.Σ., υπάλληλός της (στο εξής «ΜΕ2»). Ο ΜΕ1 κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Α. Περαιτέρω, στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, κατέθεσε τα ακόλουθα έγγραφα ως Τεκμήρια: Aποτέλεσμα της ιστοσελίδας του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη σε σχέση με την Ενάγουσα, ως Τεκμήριο
- Μπλοκ αποδείξεων με αριθμούς 48551 ‑ 48600 στο οποίο περιλαμβάνεται και η επίδικη απόδειξη με αριθμό 48563, ως Τεκμήριο
- Τιμολόγιο με αριθμό IN 901705, ημερομηνίας 30/6/2009 για το ποσό των €5.920, ως Τεκμήριο
- Βιβλιάριο αποδείξεων το οποίο περιλαμβάνει τις αποδείξεις με αριθμούς 50251‑ 50300, ως Τεκμήριο
- Βιβλιάριο αποδείξεων το οποίο περιλαμβάνει τις αποδείξεις με αριθμούς 49901‑ 49950, ως Τεκμήριο
- Βιβλιάριο αποδείξεων το οποίο περιλαμβάνει τις αποδείξεις με αριθμούς 50301‑ 50350, ως Τεκμήριο
- Τιμολόγιο με αριθμό IN 002755 ημερομηνίας 6/10/2009, ως Τεκμήριο
- Βιβλιάριο αποδείξεων με αριθμό 50601‑ 50650, ως Τεκμήριο
- Βιβλιάριο αποδείξεως με αριθμό 53051‑ 53100, ως Τεκμήριο
- Βιβλιάριο αποδείξεων με αριθμό 59001‑ 59050, ως Τεκμήριο
- Κατάσταση λογαριασμού η οποία αφορά στην περίοδο από 1/1/2009 ‑ 31/12/2009, ως Τεκμήριο 11 και επιστολή ημερομηνίας 31/3/2014, ως Τεκμήριο
- Κατά την κυρίως εξέτασή του, ο ΜΕ1 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η Εναγόμενη υπήρξε πελάτιδα της Ενάγουσας από τον Ιανουάριο του 2009 και κατόπιν επίσκεψής της στο κατάστημα της Ενάγουσας παρήγγειλε διάφορα προϊόντα, ήτοι οικιακές συσκευές. Συγκεκριμένα στις 29/1/2009 η Εναγόμενη παρήγγειλε οικιακές συσκευές και κατέθεσε ως προκαταβολή το ποσό των €1.500 έναντι του λογαριασμού που η Ενάγουσα δημιούργησε στο όνομά της, με αριθμό
- Κατόπιν της παραγγελίας της Εναγόμενης, εκδόθηκε το τιμολόγιο Τεκμήριο 2 για το συνολικό ποσό των €5.
- Όλα τα προϊόντα που είχαν παραγγελθεί και περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 2, παραδόθηκαν και εγκαταστάθηκαν στην οικία της Εναγόμενης. Η Εναγόμενη κατέβαλε τρία ποσά έναντι του λογαριασμού. Συγκεκριμένα, κατέθεσε τα ακόλουθα ποσά: 1) €600 στις 9/7/2009, 2) €600 στις 26/8/2009 και 3) €500 στις 3/10/
- Για τις πιο πάνω πληρωμές εκδόθηκαν οι αποδείξεις με αριθμό 49938, 50262, 50338 οι οποίες περιλαμβάνονται στα Τεκμήρια 4, 5 και 6 αντίστοιχα. Περαιτέρω, αποτέλεσε ισχυρισμό του ΜΕ1 ότι περί τον Οκτώβριο του 2009 η Εναγόμενη επισκέφθηκε εκ νέου το κατάστημα της Ενάγουσας και παρήγγειλε ακόμη μια οικιακή συσκευή αξίας €600, η οποία παραδόθηκε στην οικία της. Για την πώληση αυτή εκδόθηκε το τιμολόγιο Τεκμήριο 7 στις 6/10/2009 για το εν λόγω ποσό. Η Εναγόμενη προχώρησε με πληρωμή του ποσού των €500 στις 10/11/2009 και προς τούτο εκδόθηκε η απόδειξη με αριθμό 50650 που περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο
- Η Εναγόμενη προέβη σε νέα πληρωμή στις 26/8/2010 καταβάλλοντας ποσό €300 για το οποίο εκδόθηκε η απόδειξη 53062 η οποία περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τον ΜΕ1, η Ενάγουσα προέβη σε περαιτέρω πληρωμές έναντι του λογαριασμού της καταβάλλοντας το ποσό των €600 στις 12/1/2011 για το οποίο ποσό εκδόθηκε η απόδειξη
- Τέλος, όπως ανέφερε ο ΜΕ1, η Εναγόμενη προέβη στην πληρωμή του ποσού των €400 στις 2/3/2012 για την οποία εκδόθηκε η απόδειξη 59018 η οποία περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο
- Πέραν της πιο πάνω πληρωμής, κανένα άλλο ποσό κατέβαλε η Εναγόμενη έναντι της οφειλής της. Ακολούθως, ο ΜΕ1, στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του, εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο η Ενάγουσα τηρούσε την κατάσταση του επίδικου λογαριασμού, την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Καταληκτικά ανέφερε ότι η Ενάγουσα, με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 31/3/2014, κάλεσε την Εναγόμενη όπως καταβάλει το ποσό των €1.520 το οποίο ήταν και το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού. Τέλος, ανέφερε ότι απορρίπτει την ανταπαίτηση της Εναγόμενης. Στο πλαίσιο της αντεξέτασής του, ο ΜΕ1 αποδέχθηκε ότι η συμφωνία των διαδίκων δεν αφορούσε μόνο την πώληση και την παράδοση, αλλά και την εγκατάσταση των εμπορευμάτων. Ανέφερε ότι κανονικά οι πληρωμές γίνονται εντός 30 ημερών από την έκδοση των τιμολογίων, πλην όμως, επειδή είχε καλές σχέσεις με τον πατέρα της Εναγόμενης, δεν τον πίεσε πολύ για να εξοφληθεί το ποσό, αλλά του ζήτησε να εξοφληθεί όσο πιο σύντομα γίνεται. Δέχτηκε ότι αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο αποδεχόταν η Ενάγουσα τις τμηματικές πληρωμές έναντι της οφειλής. Ανέφερε περαιτέρω, σε σχέση με το ζήτημα της εγκατάστασης του αποσμητήρα, ότι δεν ήταν παρών κατά την εγκατάστασή του, εκεί βρίσκονταν μόνο οι υπάλληλοί του. Για την εγκατάσταση του αποσμητήρα δεν ετοιμάστηκαν κάποια σχέδια, αφού ο αποσμητήρας μπαίνει ακριβώς πάνω από τα μάτια. Ο μάρτυρας διερωτήθηκε για ποιον λόγο η Εναγόμενη συνέχιζε να προβαίνει σε πληρωμές μέχρι και το 2012 εάν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα η εγκατάστασή του. Επέμεινε περαιτέρω ότι εάν υπήρχε πρόβλημα με την εγκατάσταση του αποσμητήρα, αυτό είναι θέμα του αρχιτέκτονα αφού ο αποσμητήρας μπαίνει πάνω από τα μάτια και η Ενάγουσα δεν είχε τα σχέδια του σπιτιού. Αποδέχθηκε όμως ότι ειδοποιήθηκε ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα και προθυμοποιήθηκε να το φτιάξει, πλην όμως, ο σύζυγος της Εναγόμενης του είπε «όχι, δεν θα έρθεις» και τον έβρισε. Αποτέλεσε θέση του ότι δεν ήταν ευθύνη της Ενάγουσας εάν έτρεξε νερό, αλλά και να έτρεξε η Εναγόμενη δεν τους επέτρεψε να το δουν. Αποτέλεσε περαιτέρω θέση του ΜΕ1 ότι για τη τοποθέτηση του αποσμητήρα μπαίνουν ορισμένες βίδες και από τις βίδες θα έτρεχαν σταγόνες και όχι πολλά νερά. Δεν γνώριζαν οι ίδιοι ότι υπήρχε πρόνοια για υδρορροή και εάν υπήρχε θα έπρεπε να τους το είχε αναφέρει η ίδια η Εναγόμενη. Διερωτήθηκε επίσης γιατί να υπήρχε πρόνοια για να μπουν τα μάτια ακριβώς κάτω από την υδρορροή. Αναφορικά με το Τεκμήριο 9, στο οποίο περιλαμβάνεται η απόδειξη 53062, ο ΜΕ1 αναγνώρισε την χειρόγραφη σημείωση και την υπογραφή της συζύγου του, πλην όμως, αρνήθηκε σε σχέση με την χειρόγραφη αναγραφή που εμφαίνεται στην εν λόγω απόδειξη ότι αυτή ήταν παραδοχή από μέρους τους ότι είχε γίνει κακή τοποθέτηση. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι στην εν λόγω απόδειξη, μέρος του Τεκμηρίου 9, αναγράφονται τα εξής: «Island αποσμ. δεν είναι σωστά τοποθετημένο». Αποτέλεσε θέση του ότι η χειρόγραφη σημείωση όμως δεν σήμαινε ότι έκαναν οι ίδιοι ή η Ενάγουσα οποιοδήποτε λάθος κατά τη τοποθέτηση, αλλά ότι απλά σημειώθηκε η θέση αυτή της Εναγόμενης ούτως ώστε η Ενάγουσα να το εξετάσει για να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις της. Κατά την επανεξέταση ανάφερε ότι μόνο για τις τοποθετήσεις κλιματιστικών βλέπουν τα σχέδια. Όλες οι υπόλοιπες οικιακές συσκευές τοποθετούνται αμέσως. Σημειώνω επίσης στο σημείο αυτό ότι, αν και αρχικά ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης εξέφρασε την πρόθεσή του να ζητήσει να κλητευθεί η σύζυγος του ΜΕ1 ως μάρτυρας σε σχέση με την απόδειξη του Τεκμηρίου 9 και τα όσα εκεί καταγράφονται, πλην όμως τελικά δεν επέμεινε τελικά στο αίτημά του αυτό. Επόμενος μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν ο ΜΕ2 ο οποίος κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο Β. Ο ΜΕ2 ανέφερε ότι είναι ο γιος του ΜΕ1 και κατά τον επίδικο χρόνο ήταν στην υπηρεσία της Ενάγουσας. Κατά την κυρίως εξέτασή του περιορίστηκε και ανέφερε ότι η Εναγόμενη ουδέποτε παραπονέθηκε στον ίδιο σε σχέση με οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό ζημιά και ότι ο ίδιος ουδέποτε επισκέφθηκε την οικία της Εναγόμενης για να δει οποιαδήποτε ζημιά. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι όντως επισκέφθηκε την οικία, όχι όμως σαν τεχνικός, αφού για τοποθέτηση οικιακών συσκευών όπως τους αποσμητήρες, μεταβαίνουν συνεργεία. Ο ΜΕ2 αρνήθηκε την υποβολή του συνηγόρου ότι αντιλήφθηκε τα σφάλματα κατά τη τοποθέτηση, λέγοντας ότι από την στιγμή που δεν είναι ο ίδιος τεχνικός δεν μπορούσε να αντιληφθεί οποιαδήποτε σφάλματα. Για την Υπεράσπιση παρουσιάστηκαν τρεις μάρτυρες, η Εναγόμενη, ο Μ. Π., εργολάβος οικοδομών (στο εξής «ΜΥ1») και ο Φ. Κ., πολιτικός μηχανικός (στο εξής «ΜΥ2»). Η Εναγόμενη κατέθεσε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, γραπτή δήλωση (Έγγραφο Γ) με την οποία ανέφερε ότι μετέβη για πρώτη φορά στο κατάστημα της Ενάγουσας το 2009 μαζί με τον σύζυγό της για σκοπούς αγοράς των ηλεκτρικών συσκευών της καινούργιας τους οικίας. Η συμφωνία της με την Ενάγουσα αφορούσε στην παράδοση και εγκατάσταση όλων των οικιακών συσκευών της οικίας, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγετο και ο επίδικος αποσμητήρας και δυο κεραμικά μάτια εστίας. Ο υπεύθυνος της Ενάγουσας τους ανέφερε ότι η εγκατάσταση συμπεριλαμβάνεται στην τιμή και ότι αυτή θα ήταν επαγγελματικού επιπέδου και δεν θα προκαλείτο οποιαδήποτε ζημιά. Αφού οι διάδικοι συμφώνησαν, η Ενάγουσα εξέδωσε τα δυο τιμολόγια για την εξόφληση των οποίων είχε συμφωνηθεί η τμηματική καταβολή ποσών. Κατά την εγκατάσταση του αποσμητήρα μαζί με τους υπαλλήλους της Ενάγουσας ήταν και ο ΜΕ
- Η Εναγόμενη τους έδειξε τον χώρο της κουζίνας και ξεκίνησαν τις εργασίες εγκατάστασης. Στην προσπάθειά τους να εγκαταστήσουν τον αποσμητήρα και χωρίς να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα προηγουμένως, άρχισαν να τρυπούν την οροφή με αποτέλεσμα να τρυπήσουν τον σωλήνα της υδρορροής της βεράντας του ορόφου προκαλώντας ζημιές στον τοίχο και στη γυψοσανίδα. Με την πάροδο των ημερών άρχισε να δημιουργείται εκτεταμένη υγρασία στον χώρο και να εισέρχεται νερό της βροχής εντός της οικίας. Από την πρώτη κιόλας στιγμή φάνηκε η ζημιά, πράγμα το οποίο διαπίστωσαν και οι ίδιοι οι υπάλληλοι της εταιρείας. Ήταν η ίδια η Ενάγουσα, διά των υπαλλήλων της, που εγκατέστησε τα μάτια εστίας και ακολούθως πάνω από αυτά τον αποσμητήρα, χωρίς έλεγχο του περιβάλλοντα χώρου. Η Εναγόμενη ανέφερε ότι επικοινώνησε πολλές φορές με τον ΜΕ1 και την σύζυγό του, οι οποίοι την καθησύχαζαν ότι το πρόβλημα θα επιλύετο και ότι θα έστελναν τους τεχνικούς τους από τη Λάρνακα. Ενόψει των πιο πάνω, η Εναγόμενη ανέμενε ότι η Ενάγουσα θα ανταποκρινόταν στις υποσχέσεις της. Όταν όμως καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή, η Εναγόμενη αποτάθηκε στην εταιρεία M & M Pavlou Constructions για σκοπούς κοστολόγησης της όλης ζημιάς. Οι τελευταίοι προχώρησαν με προσφορά για την επιδιόρθωση της οικίας την οποία η Εναγόμενη κατέθεσε ως Τεκμήριο 13 μαζί με φωτογραφίες. Περαιτέρω, την οικία της επισκέφθηκε και πραγματοποίησε έλεγχο πολιτικός μηχανικός ο οποίος ετοίμασε προς τούτο επιστολή ημερομηνίας 4/8/2014, Τεκμήριο
- Σύμφωνα με την Εναγόμενη, η ζημιά στην οικία της από τη συμπεριφορά της Ενάγουσας είναι σήμερα ύψους €4.900 και μέχρι και σήμερα υπάρχουν τεράστια προβλήματα υγρασίας από την εισροή υδάτων στην κουζίνα. Η Εναγόμενη προέβη σε διάφορες πληρωμές για τα προϊόντα και υπηρεσίες που αγόρασε, αλλά λόγω της συμπεριφοράς της Ενάγουσας και της μη εκπλήρωσης των συμφωνηθέντων δεν προέβη σε οποιαδήποτε περαιτέρω πληρωμή μετά το
- Είχε όλη την καλή διάθεση να καταβάλει το υπόλοιπο, εάν η Ενάγουσα εγκαθιστούσε ορθά και επιμελώς τον αποσμητήρα. Αποτελεί θέση της ότι δεν οφείλει οποιονδήποτε ποσό αλλά, αντίθετα, είναι η Ενάγουσα που της οφείλει το ποσό των €4.900 για τις ζημιές που υπέστη. Στο πλαίσιο της αντεξέτασής της επέμεινε ότι ο ΜΕ2 ήταν παρών κατά την εγκατάσταση, είδε την κακοτεχνία και είπε ότι θα έστελνε κάποιους τεχνικούς για να το εξετάσουν. Κατόπιν υποβολής ότι δεν υπήρχε άλλος χώρος για να εγκατασταθεί ο αποσμητήρας, η Εναγόμενη ανέφερε ότι μπορούσε να μετακινηθεί η νησίδα, η οποία ήταν κινητή. Η ίδια όμως υπέδειξε ότι ο αποσμητήρας έπρεπε να μπει στη μέση και της είπαν την ίδια ώρα ότι έγινε το λάθος που έγινε και ο ΜΕ2, ο οποίος ήταν παρών, παραδέχθηκε ότι όντως έγινε λάθος και θα έστελνε τεχνικούς για να το διορθώσουν. Η ίδια δεν γνωρίζει εάν είναι τεχνικός ο ΜΕ2, απλά γνωρίζει τι της είπε. Σε υποβολή ότι οι εργασίες εκτελέστηκαν με προσοχή και φροντίδα, η Εναγόμενη ανέφερε ότι η ζημιά είναι εκεί και αντιλήφθηκε ότι έτρεχε νερό όταν έβρεξε και έμπαινε νερό από την υδρορροή. Αρνήθηκε ότι δεν επέτρεψε στους υπαλλήλους της Ενάγουσας να έρθουν να δουν τη ζημιά. Αντίθετα, αποτέλεσε θέση της ότι της είχαν πει ότι θα έρχονταν ειδικοί τεχνικοί από τη Λάρνακα. Σε ερώτηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Ενάγουσας γιατί, εφόσον αντιλήφθηκε από το 2009 τη ζημιά, δεν έπραξε οτιδήποτε μέχρι το 2014, η Εναγόμενη ανέφερε ότι δεν χρησιμοποιούσε τον αποσμητήρα. Έτρεχε νερό πάνω στα μάτια και απλά καθάριζε τα νερά όταν έβρεχε. Περαιτέρω, λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν μπορούσε να πληρώσει €5.000 για την επιδιόρθωση της ζημιάς. Ήταν όμως ευχαριστημένη με τις υπόλοιπες ηλεκτρικές συσκευές. Περίμενε εξάλλου, εφόσον οι μεταξύ των διαδίκων σχέσεις ήταν φιλικές, ότι θα έρχονταν τελικά να το επιδιορθώσουν όπως και της είχαν υποσχεθεί. Η Εναγόμενη επίσης επέμεινε στη θέση της ότι κατά την εγκατάσταση του αποσμητήρα ήταν παρών ο ΜΕ2 και μάλιστα της ανέφερε ότι θα έστελνε υπαλλήλους για να της εξηγήσουν πώς δουλεύουν οι συσκευές. Ο χώρος όπου και εγκαταστάθηκαν τα μάτια είχε διαμορφωθεί από τον πελεκάνο, όμως το island μπορούσε να μετακινηθεί. Σε υποβολή ότι ήταν η ίδια που υπέδειξε πού να εγκατασταθεί ο αποσμητήρας συμφώνησε ότι η ίδια ανέφερε ότι πρέπει να μπει στη μέση ο αποσμητήρας. Αποτέλεσε θέση της Εναγόμενης ότι μπορούσε ο τεχνικός να δει την υδρορροή, βασιζόμενη στον ισχυρισμό της ότι ο ΜΕ2 της είπε από την ίδια στιγμή ότι έγινε λάθος. Σε υποβολή ότι ο αποσμητήρας εγκαταστάθηκε κατά τρόπο ορθό, η Εναγόμενη ανέφερε ότι υπάρχει κακοτεχνία. Επέμεινε επίσης ότι επικοινώνησε πολλές φορές με την Ενάγουσα για να έρθουν να το δουν και της είχαν πει ότι θα έστελναν τεχνικό από τη Λάρνακα. Ερωτηθείσα γιατί ανέμενε από το 2009 που αντιλήφθηκε την ζημιά μέχρι το 2014 για να φέρει τεχνικό για να δει και να αξιολογήσει τη ζημιά, ανέφερε ότι βασίστηκε σε αυτά που της έλεγαν, ότι δηλαδή θα έρχονταν για να την επιδιορθώσουν. Σε υποβολή ότι για όλους τους χειμώνες από το 2009 μέχρι το 2014 άφηνε την κουζίνα της να πλημμυρίζει, ανέφερε ότι δεν την χρησιμοποιούσε διότι φοβόταν ότι θα πάθαινε ηλεκτροπληξία. Διευκρίνισε όμως ότι συνέχιζε να μαγειρεύει αλλά δεν χρησιμοποιούσε τον αποσμητήρα. Σε υποβολή ότι για 10 χρόνια δεν κατάφερε να φτιάξει μια τρύπα η οποία ισχυρίστηκε ότι της προκάλεσε ζημιά, ανέφερε ότι η τρύπα αυτή κοστολογήθηκε στα €5.000 για να φτιαχτεί και δεν είχε τα λεφτά. Επέμεινε επίσης στη θέση της ότι ενώ σταμάτησε από το 2012 να πληρώνει, συνέχιζε να περιμένει την Ενάγουσα λόγω των καλών σχέσεων των διευθυντών της με τον πατέρα της. Αρνήθηκε ότι εξύβρισε τον ΜΕ1 και ανέφερε ότι έχει κάθε διάθεση, μόλις διορθωθεί η ζημιά, να δώσει τα λεφτά που χρωστά στην Ενάγουσα. Ερωτηθείσα σχετικά, ρητώς ανέφερε ότι όντως υπάρχει το υπόλοιπο το οποίο όμως δεν είναι υπόχρεη να πληρώσει, διότι η ζημιά που υπέστη ήταν μεγαλύτερη σε αξία από €1.
- Ο επόμενος μάρτυρας, ΜΥ1, ανέφερε ότι είναι εργολάβος οικοδομών και αναγνώρισε το Τεκμήριο 13 ως την προσφορά που ο ίδιος συνέταξε εκ μέρους της εταιρείας του. Θυμάται ότι κατά την επίσκεψή του στην οικία το 2014 είδε ένα ταβάνι όλο νερά, ενώ το σπίτι ήταν καινούριο. Είδε την ζημιά και υπολόγισε τι θα χρειαζόταν για να προβεί στην επιδιόρθωση. Ανέφερε ότι λόγω του ότι βρισκόταν στο ταβάνι δεν ήξερε πού ήταν η διαρροή και έπρεπε να πάρει το σχέδιο για να μην δημιουργηθούν άλλες ζημιές. Αναφορικά με τα ποσά που καταγράφονται στο Τεκμήριο 13, αυτές ήταν οι δουλειές που προέβλεψε ο ίδιος, σαν τεχνικός, για την επιδιόρθωση της ζημιάς που υπήρχε εκεί. Δεν άνοιξε να δει την ζημιά, μπορούσε να ήταν και περισσότερη, έπρεπε όμως να δώσει μια προσφορά χωρίς να ανοίξει και να δει το περιεχόμενο της οροφής και υπολόγισε το ποσό με βάση τη δική του λογική. Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε ότι πρέπει να επισκέφθηκε την οικία της Εναγόμενης περί τις 10/9/2014, αλλά δεν θυμόταν πότε ακριβώς λόγω του χρόνου που παρήλθε. Δεν είχε προηγουμένως σχέσεις με την Εναγόμενη η οποία απλά του τηλεφώνησε για να της δώσει προσφορά. Με τον σύζυγό της όμως είναι συγχωριανοί. Δεν ήταν δική του εργολαβία η ανέγερση της οικίας. Ανέφερε ότι δεν γνώριζε εάν η νησίδα ήταν στερεωμένη στο έδαφος και δεν έλεγξε εάν ο αποσμητήρας αυτός ήταν στερεωμένος πάνω από τα μάτια της κουζίνας. Συμφώνησε με τον ευπαίδευτο συνήγορο της Ενάγουσας ότι ο αποσμητήρας έπρεπε να μπει κεντρικά πάνω από τα μάτια. Ανέφερε περαιτέρω ότι μπορεί να υπάρχουν υδρορροές, σωλήνες και αποχετεύσεις παντού, γι' αυτό πρέπει να μελετώνται πρώτα τα σχέδια και μετά να αποφασίζει κάποιος πως να προχωρήσει. Συμφώνησε ότι δεν είδε την υδρορροή. Το μόνο που είδε ήταν το ταβάνι κλειστό και του είπαν ότι ο άνθρωπος που ήρθε να βάλει τον αποσμητήρα το τρύπησε. Ερωτηθείς εάν μια κουζίνα με τρυπημένη υδρορροή θα ήταν σε κατοικήσιμη κατάσταση για 11 χρόνια, ο μάρτυρας ανέφερε ότι εξαρτάται τι μέτρα λήφθηκαν μετά το λάθος, έπρεπε όμως να διορθωθεί αμέσως. Ανέφερε περαιτέρω ότι, όταν έγινε η ζημιά πήγε και την είδε και έδωσε την προσφορά Τεκμήριο 13, αλλά ήρθαν ξανά το 2014 και του ζήτησαν να ξαναδώσει την προσφορά. Ήταν ολοκαίνουριο το σπίτι όταν το είδε και δεν του ξανά φώναξαν. Από την εμπειρία του, το πού θα βγει η υγρασία εξαρτάται από πολλά πράγματα. Φαίνεται όμως από τις φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 13 ότι υπήρχε ζημιά στον αποσμητήρα. Ανέφερε όμως ότι δεν ήταν ο ίδιος που έβγαλε τις φωτογραφίες που περιλαμβανόταν στο Τεκμήριο 13 που η Εναγόμενη κατέθεσε και ότι ο ίδιος μόνο την προσφορά είχε ετοιμάσει και δεν έβγαλε φωτογραφίες. Ανέφερε ότι εάν δεν επιδιορθωνόταν η ζημιά υπήρχε κίνδυνος να διαβρωθούν τα σίδερα και η ζημιά να μεγαλώσει, χωρίς όμως να μπορεί να απαντήσει για την επίδικη κατοικία αφού δεν άνοιξε και ούτε ξέρει τι έγινε μέσα από το ταβάνι. Αυτός είχε δει μόνο τη ζημιά την ώρα που έγινε. Ο ΜΥ2 ανέφερε ότι είναι πολιτικός μηχανικός, σπούδασε στην Αγγλία και εξασκεί το επάγγελμα του πολιτικού μηχανικού εδώ και 36 χρόνια. Γνωρίζει την Εναγόμενη, μέσω της αδελφής της με την οποία εργάζονται στην ίδια εταιρεία. Αναγνώρισε ότι αυτός συνέταξε το Τεκμήριο 14 και υιοθέτησε το περιεχόμενό του. Αναφορικά με την ημέρα που επισκέφθηκε το σπίτι, ανέφερε ότι είδε ζημιά στο ψευδοτάβανο της κουζίνας η οποία οφειλόταν στην τοποθέτηση του αποσμητήρα. Με βάση την εμπειρία του κάποιος θα έπρεπε να ελέγξει πρώτα τι έχει μέσα η πλάκα, εφόσον θα μπορούσε να τρυπηθούν σωλήνες του ηλεκτρολόγου και γι' αυτόν τον λόγο γίνεται έλεγχος. Κατά την αντεξέτασή του ανέφερε ότι μια φορά επισκέφθηκε την οικία, τον Αύγουστο του
- Ο ίδιος δεν γνωρίζει πότε εγκαταστάθηκε ο αποσμητήρας. Ο αποσμητήρας ήταν πάνω από τα μάτια της κουζίνας και ο ΜΥ2 είδε από τα σχέδια ότι η υδρορροή ήταν μέσα στην πλάκα. Δήλωσε όμως ότι μόνο τα σχέδια είδε και δεν «ξήλωσε» οτιδήποτε. Συμφώνησε με τον ευπαίδευτο συνήγορο της Ενάγουσας ότι ο τεχνικός που εγκατέστησε τον αποσμητήρα δεν μπορούσε να δει τι υπήρχε μέσα από την πλάκα. Συμφώνησε επίσης ότι ο οποιοσδήποτε τεχνικός θα έβαζε τον αποσμητήρα στο ίδιο σημείο αλλά πριν να το πράξει θα έπρεπε να έκανε ελέγχους. Ανέφερε ότι είναι η προσωπική του αντίληψη ότι με την τοποθέτηση της βάσης του αποσμητήρα τρυπήθηκε η σωλήνα, αφού δεν μπορούσε να δει την υδρορροή, η οποία ήταν χωσμένη μέσα στην πλάκα. Ανέφερε περαιτέρω ότι, η κατάληξη του ότι η ζημιά οφειλόταν στη τοποθέτηση του αποσμητήρα, βασίστηκε στις αναφορές του ιδιοκτήτη ότι δεν υπήρχε ζημιά προηγουμένως και ότι ο ιδιοκτήτης είπε ότι ήταν μετά την τοποθέτηση που δημιουργήθηκε το πρόβλημα. Σε υποβολή του συνηγόρου ότι δεν ήταν σε θέση ο μάρτυρας να ξέρει τι προκάλεσε τη ζημιά αφού η επίσκεψη του έγινε 5 χρόνια μετά την εγκατάσταση, ανέφερε ότι αυτή είναι η προσωπική του αντίληψη κατόπιν οπτικού ελέγχου και δεν του ζητήθηκε να κάνει κάτι παραπάνω. Εξάλλου, δεν μπορούσε να σπάσει τις πλάκες και να δει την υδρορροή. Ερωτηθείς σχετικά, ανέφερε ότι όταν υπάρχει υδρορροή τρυπημένη, το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα. Καταληκτικά ανέφερε ότι, φαίνεται ότι ήταν κατά τη διάρκεια των εργασιών και της τοποθέτησης του αποσμητήρα που τρυπήθηκε η υδρορροή την οποία όμως δεν μπορούσε ο ίδιος να δει. Με το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, η υπόθεση ορίστηκε για τελικές αγορεύσεις και αμφότεροι οι συνήγοροι παρέδωσαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις μέσω των οποίων επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεών τους, παραπέμποντας σε σχετική Νομολογία. Αφενός, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας υπεραμύνθηκε της αξιοπιστίας των μαρτύρων που η Ενάγουσα παρουσίασε για σκοπούς απόδειξης της απαίτησής της και εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε από πλευράς Εναγόμενης πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο ως αναξιόπιστη επιχειρηματολογώντας σχετικά. Υπέδειξε περαιτέρω ότι το σύνολο της απαίτησης της Ενάγουσας και οι ισχυρισμοί της είναι αποδεκτοί και παραδεκτοί από πλευράς Εναγόμενης και σε κάθε περίπτωση δεν έχουν αμφισβητηθεί, ενώ, αντίθετα, αποτέλεσε εισήγησή του ότι, η Εναγόμενη απέτυχε να αποδείξει την ανταπαίτησή της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Αφετέρου, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης στάθηκε κυρίως στην αμέλεια, που, κατ' ισχυρισμό της Εναγόμενης, επέδειξε η Ενάγουσα κατά τη τοποθέτηση του αποσμητήρα. Καταλήγοντας ουσιαστικά ότι λόγω της μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της Ενάγουσας έναντι της Εναγόμενης, με τη λανθασμένη τοποθέτηση του αποσμητήρα, η αξίωση της Ενάγουσας θα πρέπει να απορριφθεί. Παρακολούθησα τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου με προσοχή, διατηρώντας κατά νου τις καθιερωμένες αρχές της νομολογίας που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας για σκοπούς αξιοπιστίας γίνεται ούτως ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και ακολούθως να εξετάσει κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, το έχει αποσείσει, στον βαθμό που απαιτείται (βλ. Barry Wynne v David Costaki Mavronicola
(2009)1 ΑΑΔ 1138). Η αξιολόγηση γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα και πειστικότητά της και σε σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία (βλ. Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506) και η μαρτυρία υπόκειται στη βάσανο της λογικής και της ανθρώπινης εμπειρίας (βλ. Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1 ΑΑΔ 676, Χριστοφίνης ν Φραντζή, Πολιτική Έφεση αρ. 328/2011, απόφαση ημερομηνίας 31 Μαΐου 2017, ECLI:CY:AD:2017:A202). Σημειώνω επίσης ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται σε συνάρτηση και με τα τεκμήρια και τις δικογραφημένες θέσεις (βλ. Ιωαννίδης v. Στυλιανός & Γεώργιος Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 369/14, απόφαση ημερομηνίας 25 Μαΐου 2022, ECLI:CY:AD:2022:A214, Νεοφύτου v. Γερακιώτη
(2010)1 ΑΑΔ 25). Κατά την αξιολόγηση, το Δικαστήριο διατηρεί την ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός, κατά τα άλλα, αξιόπιστου μάρτυρα και να απορρίψει το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του εάν κρίνει ότι έρχεται σε αντίθεση ή ότι δεν συνάδει με άλλη αξιόπιστη μαρτυρία (βλ. Χριστοφίδου ν Παπαχρυσοστόμου, ως Διαχειριστή της περιουσίας της Θεοφίλης Παπαδοπούλου
(2009)1 ΑΑΔ 1360, Theomaria Estates Ltd v Samuel Mason κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ 256). Οι μάρτυρες συνεπώς, μπορούν να γίνουν πιστευτοί μερικώς ή ολικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χρίστου ν Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 45). Η αξιοπιστία εξετάζεται ανεξάρτητα από το επίπεδο απόδειξης, το οποίο, σε αστικές υποθέσεις, όπως η παρούσα, είναι στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων το οποίο επιτάσσει ότι ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, με επαρκή στοιχεία, ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (more probable than not) (βλ. Μπούλος Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 ΑΑΔ 1858, Demil Imports Exports v Κωνσταντινίδης
(2011)1(Α) ΑΑΔ 462). Των πιο πάνω λεχθέντων, προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας και σημειώνω, εν προκειμένω, τα εξής. Η εντύπωση που αποκόμισα από τον ΜΕ1 ήταν θετική. Η μαρτυρία του ήταν σαφής και χαρακτηριζόταν από συνοχή και δεν εντοπίζονται οποιεσδήποτε ουσιώδεις αντιφάσεις. Τα όσα ανέφερε προφορικά συνάδουν με την έγγραφη μαρτυρία που παρουσίασε και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Ενάγουσας. Αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στη μεταξύ των διαδίκων συμβατική σχέση και στις ενέργειες που η Ενάγουσα προέβη στο πλαίσιο της σχέσης αυτής. Παρουσίασε επίσης έγγραφη μαρτυρία για σκοπούς τεκμηρίωσης των μεταξύ των διαδίκων συναλλαγών και δοσοληψιών, αλλά και των ενεργειών της Ενάγουσας στο πλαίσιο τους. Ενδεικτικό της ειλικρίνειας του μάρτυρα, ήταν κατά την κρίση μου ότι, αναγνώρισε και αποδέχθηκε ότι η Εναγόμενη είχε παράπονο για την τοποθέτηση του αποσμητήρα, αποδεχόμενος επίσης ότι το παράπονο αυτό μεταφέρθηκε από την Εναγόμενη στη σύζυγό του, η οποία προέβη και σε σχετική χειρόγραφη σημείωση επί της απόδειξης, μέρους του Τεκμηρίου του Τεκμηρίου
- Η μαρτυρία συνεπώς του ΜΕ1 γίνεται αποδεκτή και κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτήν για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων. Αναφορικά με τη μαρτυρία του ΜΕ2, σημειώνω ότι αυτή περιορίστηκε στο κατά πόσο ο μάρτυρας επισκέφθηκε ή όχι την οικία της Εναγόμενης. Επί του προκειμένου σημειώνω ότι, ο μάρτυρας στη δήλωσή του ανέφερε: «Εγώ προσωπικά ουδέποτε έχω επισκεφθεί την οικία της Εναγόμενης για να δω οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό ζημία. Επίσης δεν θα είχα λόγο να επισκεφθώ ο ίδιος για να δω οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό ζημία, αφού δεν είμαι τεχνικός». Εντούτοις, στο πλαίσιο της αντεξέτασής του ο μάρτυρας ανέφερε, κατόπιν σχετικής ερώτησης του ευπαίδευτου συνηγόρου της Εναγόμενης, ότι δεν επισκέφθηκε την οικία της Εναγόμενης σαν τεχνικός, αναφέροντας επίσης ότι «ήμουν βοηθός φοιτητής, δεν καταλάβαινα από το συγκεκριμένο μηχάνημα». Είναι επί του πιο πάνω σημείου που προκύπτει η ασάφεια ως προς το τι τελικά έπραξε ο ΜΕ2, επισκέφθηκε ή όχι την οικία της Εναγόμενης, ασχέτως ιδιότητας, και αν ναι πότε; Πρόκειται για ερωτήματα τα οποία δεν διευκρινίστηκαν επαρκώς στο πλαίσιο της μαρτυρίας του. Ενόψει λοιπόν της πιο πάνω ασάφειας, δεν μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία του και να βασιστώ σε αυτήν για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων. Προχωρώντας, σχετικά με τη μαρτυρία που η πλευρά της Εναγόμενης παρουσίασε, τόσο για σκοπούς προώθησης της υπεράσπισης της στην εναντίον της απαίτησης, όσο και για σκοπούς απόδειξης της ανταπαίτησής της, σημειώνω ότι η μαρτυρία αυτή είναι στο σύνολό της αντιφατική, δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε συνοχή και σε ορισμένα σημεία στερείται κοινής λογικής. Εξηγώ. Σε σχέση με τη μαρτυρία της Εναγόμενης σημειώνω τα εξής. Ένας από τους λόγους που η Εναγόμενη, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, δεν προχώρησε στην επιδιόρθωση της ισχυριζόμενης ζημιάς, πέραν της ισχυριζόμενης οικονομικής της αδυναμίας, ήταν διότι περίμενε τους ειδικούς τεχνικούς της Ενάγουσας να την επιδιορθώσουν. Περίμενε δηλαδή για 5 συνολικά χρόνια, μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας αγωγής αλλά και για όλα τα υπόλοιπα μέχρι σήμερα. Ο ισχυρισμός της όμως αυτός δεν ανταποκρίνεται στην κοινή λογική, αλλά ούτε και συνάδει με την υπόλοιπη μαρτυρία της. Συγκεκριμένα, παρά την πιο πάνω αναφορά της, η Εναγόμενη ταυτόχρονα επιχείρησε να αναδείξει την έκταση της ζημιάς και ότι υφίστανται προβλήματα υγρασίας μέχρι σήμερα. Ο λόγος λοιπόν που η Εναγόμενη έδωσε, για την μη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων για επιδιόρθωση της ζημιάς που κατ' ισχυρισμό υπέστη δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει πιστευτός. Λαμβανομένου δε υπόψη ότι τόσο η Υπεράσπιση της Εναγόμενης, όσο και η Ανταπαίτησή της, βασίστηκαν στην εκδοχή ότι υπέστη μεγάλης έκτασης ζημιά, ως αποτέλεσμα της αμέλειας της Ενάγουσας, αναμενόταν ότι θα παρουσίαζε κατά την ακρόαση έγγραφη ή έστω οποιαδήποτε μαρτυρία μέσω της οποίας να προκύπτει κάποια αντίδραση από μέρους της προς την Ενάγουσα για σκοπούς διευθέτησης της επιδιόρθωσης της ισχυριζόμενης ζημιάς από την τελευταία. Πέραν όμως της καταγραφής που εντοπίζεται στο Τεκμήριο 9, δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε περαιτέρω, απτή, μαρτυρία. Σημειώνω επίσης ότι στην προσφορά Τεκμήριο 13 που παρουσίασε, επισύναψε δύο φωτογραφίες, αφήνοντας να νοηθεί ότι οι εν λόγω φωτογραφίες ήταν μέρος του Τεκμηρίου
- Όμως, όταν το εν λόγω Τεκμήριο υποδείχθηκε στον ΜΥ1, συντάκτη και εκδότη του, ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι ο ίδιος είχε βγάλει τις εν λόγω φωτογραφίες ή ότι αυτές συνόδευαν την προσφορά που υπέβαλε. Οι φωτογραφίες λοιπόν που η Εναγόμενη παρουσίασε, στην απουσία οποιουδήποτε υπόβαθρου ή εξήγησης ή αναγνώρισής τους, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Επίσης, δεν μπορεί να παραμείνει ασχολίαστο το γεγονός ότι ενώ η Εναγόμενη, με τη μαρτυρία της, ισχυρίστηκε ότι η ζημιά που η κουζίνα της υπέστη ήταν τέτοιας έκτασης ούτως ώστε να χρειάζεται ποσό €5.000 για να διορθωθεί, η Εναγόμενη συνέχιζε μέχρι και το 2012 να καταβάλλει ποσά έναντι του λογαριασμού της. Σημειώνω μάλιστα ότι, ακόμα και μετά την διαμαρτυρία της, που φαίνεται να καταγράφηκε στο Τεκμήριο 9, η Εναγόμενη συνέχιζε να καταβάλλει ποσά έναντι της οφειλής της μέχρι και το
- Δεν είναι μόνο αυτό. Στις 6/10/2009, 3 και πλέον μήνες μετά την αρχική αγορά των εμπορευμάτων, στα οποία περιλαμβάνετο και ο επίδικος αποσμητήρας, η Εναγόμενη προχώρησε με νέα αγορά ηλεκτρικής συσκευής από την Ενάγουσα, έναντι ποσού €
- Οι ισχυρισμοί λοιπόν της Εναγόμενης για την ζημιά που υπέστη δεν συνάδουν με την κοινή λογική, εφόσον εάν όντως υφίστατο τέτοιας έκτασης ζημιά, ως ισχυρίστηκε, δεν θα αναμένετο να συνεχίσει να αγοράζει εμπορεύματα από την Ενάγουσα και να καταβάλλει ποσά έναντι της οφειλής της κατά τα επόμενα έτη, μέχρι και το
- Τέλος, ο ισχυρισμός της ότι η ζημιά σήμερα ανέρχεται στο ποσό των €4.900 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός δεδομένου ότι αυτή βασίζεται σε μία προσφορά η οποία κατ' ισχυρισμό λήφθηκε το
- Στρέφομαι τώρα στη μαρτυρία του ΜΥ1, η οποία επίσης δεν γίνεται αποδεκτή για τους πιο κάτω λόγους. Ενώ αρχικά ανέφερε ότι επισκέφθηκε την οικία της Εναγόμενης το 2014 και τότε ήταν που έδωσε την προσφορά του για την επιδιόρθωση, κατά την αντεξέτασή του και ενώ αρχικά ισχυρίστηκε εκ νέου ότι η επίσκεψή του στην οικία έλαβε χώρα περί τις 10/9/2014 που είναι και η ημερομηνία της προσφοράς (Τεκμήριο 13), εντούτοις αργότερα ανέφερε τα εξής: «Ναι αλλά όταν έγινε η ζημιά εγώ πήγα και είδα, έδωσα τούτη την προσφορά αλλά ήρθαν ξανά το 2014 και μου ζήτησαν τούτη την προσφορά να την ξαναδώσω. Ήταν ολοκαίνουριο το σπίτι, το είδα και δεν μου ξανά φώναξαν». Δεδομένου λοιπόν ότι όπως ο ίδιος ανέφερε απλά ξανά έδωσε την ίδια προσφορά το 2014, χωρίς να εξηγήσει για ποιον λόγο η προσφορά παρέμεινε η ίδια, πάρα την πάροδο 5 ετών και χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει σε ποια κατάσταση ήταν η οικία το 2014, η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Σημειώνω εξάλλου ότι η μαρτυρία του περιορίστηκε σε εικασίες αφού όπως ο ίδιος ανέφερε, είδε μόνο το ταβάνι κλειστό και του είπαν ότι ο άνθρωπος που ήρθε να βάλει τον αποσμητήρα το τρύπησε. Άρα ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει εάν χρησιμοποίησε οποιαδήποτε συγκεκριμένη μέθοδο για να καταλήξει είτε στο κόστος το οποίο καθόρισε, είτε στους λόγους για τους οποίους προκλήθηκε η ζημιά. Γενικότερα η μαρτυρία του δεν ήταν σαφής ούτε κατατοπιστική ως προς τα πιο πάνω ζητήματα. Τέλος, στρέφομαι στη μαρτυρία του ΜΥ2 ο οποίος ουσιαστικά παρουσιάστηκε για να επιβεβαιώσει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14 σύμφωνα με το οποίο ο ίδιος κατέγραψε τα εξής: «Κατόπιν επιτόπου επίσκεψης και ελέγχου στην πιο πάνω κατοικία διαπιστώθηκε ότι οι ζημιές στο ψευδοτάβανο της κουζίνας ήταν αποτέλεσμα των εργασιών για τη τοποθέτηση του αποσμητήρα (hood) της κουζίνας. Κατά τη τοποθέτηση της βάσης του αποσμητήρα τρυπήθηκε η υδρορροή της βεράντας του ορόφου με αποτέλεσμα νερά της βροχής να καταλήγουν στην κουζίνα». Παρά όμως την πιο πάνω θέση την οποία εξέφρασε μέσω της επιστολής του Τεκμήριο 14, την οποία και αναγνώρισε, η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Καταρχάς η επίσκεψή του στον χώρο έγινε 5 χρόνια μετά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο, δηλαδή το
- Περαιτέρω, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει πότε εγκαταστάθηκε ο αποσμητήρας. Αποδέχτηκε επίσης ότι δεν ξήλωσε οτιδήποτε και ότι η επιστολή του συντάχθηκε μόνο με βάση τα σχέδια. Συμφώνησε επίσης με τον συνήγορο της Ενάγουσας ότι ο τεχνικός που εγκατέστησε τον αποσμητήρα δεν μπορούσε να δει την υδρορροή κατά την εγκατάστασή της. Επίσης ερωτηθείς πώς ακριβώς γνώριζε και κατέληξε σε συμπέρασμα ότι η υδρορροή τρυπήθηκε από τη τοποθέτηση του αποσμητήρα, απάντησε «αφού προηγουμένως δεν υπήρχε η ζημιά σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη». Απαντώντας δε ακολούθως ότι «αφού ο ιδιοκτήτης είπε ότι μετά δημιουργήθηκε το πρόβλημα». Επέμεινε συνεπώς ο μάρτυρας στη θέση του ως προς το πώς προκλήθηκε και για ποιους λόγους προκλήθηκε η ζημιά, χωρίς όμως να έχει αναφέρει οτιδήποτε ικανοποιητικό σε σχέση με την έρευνά του ή εάν χρησιμοποίησε οποιαδήποτε επιστημονική μέθοδο για να επιβεβαιώσει ότι η σωλήνα της υδρορροής είχε όντως τρυπηθεί κατά την τοποθέτηση του αποσμητήρα. Παρά δε τα όσα περί του αντιθέτου ισχυρίστηκε, προκύπτει ότι, για την επιστολή του, βασίστηκε αποκλειστικά στην πληροφόρηση της οποίας έτυχε από τον ιδιοκτήτη και στα όσα είδε επί τόπου. Στην προκειμένη συνεπώς περίπτωση, δεν έχω ικανοποιηθεί επί ποιων επιστημονικών και πραγματικών κριτηρίων βασίστηκε ο ΜΥ2 για να διαμορφώσει την άποψή του και να καταλήξει στα συμπεράσματα της επιστολής του, Τεκμήριο 14 (βλ. Ξιούρουππας κ.α. ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας, Πολιτική Έφεση αρ. 386/2010, απόφαση ημερομηνίας 15/11/2016). Στη βάση των ανωτέρω, κρίνω ότι η μαρτυρία που παρουσιάστηκε από πλευράς Υπεράσπισης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και κατ' επέκταση, δεν μπορώ να βασιστώ στην εν λόγω μαρτυρία για σκοπούς εξαγωγής ευρημάτων. Όπως προκύπτει συνεπώς από το σύνολο των ανωτέρω αλλά και το περιεχόμενο των δικογράφων και την προσκομισθείσα μαρτυρία, η υπεράσπιση δεν αμφισβητεί την αξίωση της Ενάγουσας για το υπόλοιπο το οποίο η τελευταία διεκδικεί. Αντίθετα, προκύπτει ότι το υπόλοιπο το οποίο αξιώνει η Ενάγουσα είναι αποδεκτό. Όπως αποδεκτή είναι επίσης η πώληση, παράδοση και εγκατάσταση των εμπορευμάτων που περιλαμβάνονται στα Τεκμήρια 3 και
- Στη βάση των πιο πάνω, η μαρτυρία του ΜΕ1 γίνεται αποδεκτή στο σύνολό της και στη βάση της προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα. Η Ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης διά μετοχών, νόμιμα εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα την Λευκωσία. Η Εναγόμενη ήταν πελάτιδα της Ενάγουσας. Περί την 29/1/2009 η Ενάγουσα συμφώνησε με την Εναγόμενη όπως πωλήσει και παραδώσει στην τελευταία τα εμπορεύματα που αναφέρονται στο Τεκμήριο
- Προς τούτο η Εναγόμενη κατέβαλε προκαταβολή €1.
- Για την εν λόγω προκαταβολή εκδόθηκε η απόδειξη με αριθμό 48563 (Τεκμήριο 2). Ακολούθως, εκδόθηκε από την Ενάγουσα το τιμολόγιο Τεκμήριο 3 ημερομηνίας 30/6/2009 για το συνολικό ποσό των €5.920 και Περαιτέρω, η Ενάγουσα άνοιξε στο όνομα της Εναγόμενης την κατάσταση λογαριασμού με αριθμό 4876, Τεκμήριο
- Τα αναφερόμενα στο Τεκμήριο 3 εμπορεύματα πωλήθηκαν, παραδόθηκαν και εγκαταστάθηκαν στην οικία της Εναγόμενης περί το έτος
- Ακολούθως, η Εναγόμενη κατέβαλε στην Ενάγουσα τα ακόλουθα ποσά: 1) €600 στις 26/8/2009, 2) €600 στις 9/7/2009και 3) €500 στις 3/10/
- Για τις πιο πάνω πληρωμές εκδόθηκαν οι αποδείξεις με αριθμό 49938, 50262, 50338 οι οποίες περιλαμβάνονται στα Τεκμήρια 4, 5 και 6 αντίστοιχα. Την 6/10/2009 η Εναγόμενη αγόρασε περαιτέρω εμπορεύματα από την Ενάγουσα ήτοι την οικιακή συσκευή που καταγράφεται στο Τεκμήριο
- Προς τούτο εκδόθηκε από την Ενάγουσα το τιμολόγιο Τεκμήριο 7 για το συνολικό ποσό των €
- Η Εναγόμενη προχώρησε με πληρωμή του ποσού των €500 στις 10/11/2009 και προς τούτο εκδόθηκε η απόδειξη με αριθμό 50650 που περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο
- Η Εναγόμενη προέβη σε περαιτέρω πληρωμές έναντι του λογαριασμού της ως ακολούθως: Στις 26/8/2010 κατέβαλε ποσό €300 για το οποίο εκδόθηκε η απόδειξη 53062 η οποία περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο
- Η Εναγόμενη ουδέν ποσό κατέβαλε μέχρι σήμερα. Η Εναγόμενη περί την 26/8/2010 παραπονέθηκε στη σύζυγο του ΜΕ1 ότι ο αποσμητήρας του island δεν είναι σωστά τοποθετημένος, γεγονός το οποίο η πρώτη κατέγραψε χειρόγραφα επί της απόδειξης αρ. 53062, μέρος του Τεκμηρίου
- Στις 12/1/2011 κατέβαλε το ποσό των €600 για το οποίο εκδόθηκε η απόδειξη 54997, σύμφωνα με την καταγραφή στη σελίδα 3 του Τεκμηρίου
- Στις 2/3/2012 η Εναγόμενη προέβη στην πληρωμή του ποσού των €400 στις για την οποία εκδόθηκε η απόδειξη 59018 η οποία περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο
- Την 2/3/2012 ο λογαριασμός, Τεκμήριο 11, στον οποίο καταγράφονταν οι μεταξύ των διαδίκων δοσοληψίες με αριθμό 4876 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο προς όφελος της Ενάγουσας για το ποσό των €1.520, ποσό το οποίο παραμένει οφειλόμενο μέχρι σήμερα. Η Ενάγουσα, με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 31/3/2014, κάλεσε την Εναγόμενη όπως καταβάλει το ποσό των €1.520 το οποίο ήταν και το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού. Το επίπεδο απόδειξης, σε αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων το οποίο επιτάσσει ότι ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (βλ. Μπούλος Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (ανωτέρω), Demil Imports Exports v Κωνσταντινίδης (ανωτέρω)). Για σκοπούς επιτυχίας μιας αγωγής, απαιτείται από τον Ενάγοντα να προσκομίσει, επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία η οποία να έχει την αναγκαία αποδεικτική βαρύτητα ώστε να ικανοποιείται το εφαρμοζόμενο βάρος απόδειξης (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη, Β' Έκδοση, 2016, Λευκωσία, σελ. 196). Είναι η υποχρέωση κάθε ενάγοντα να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία τα βασικά γεγονότα πάνω στα οποία βασίζει την απαίτηση του, όπως αυτή καθορίστηκε στα δικόγραφα του (βλ. Πούρικος ν Σάββα κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 507). Μόνο αξιόπιστη μαρτυρία μπορεί να βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων (βλ. Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 ΑΑΔ 614). Αποτυχία του διάδικου να αποδείξει την υπόθεση του στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων συνεπάγεται και αποτυχία απόσεισης του βάρους απόδειξης που ο διάδικος φέρει, έστω και αν η εκδοχή του είναι πιο πιθανή από αυτή της άλλης πλευράς (βλ. Μπούλος Μαρσέλ (ανωτέρω), Αθανασίου ν. Κουνούνη (ανωτέρω) και Χρυσάνθου κ.ά. ν. Φραντζή
(2010)1 ΑΑΔ 1295). Η ουσία της υπεράσπισης και της ανταπαίτησης της Εναγόμενης, είναι ότι δεν υπάρχει υποχρέωση καταβολής του οφειλόμενου στην Ενάγουσα, όχι διότι αυτό δεν υφίσταται ή αμφισβητείται, αλλά επειδή η ζημιά που υπέστη η Εναγόμενη λόγω της αμελούς τοποθέτησης του αποσμητήρα υπερβαίνει το αξιούμενο από την Ενάγουσα ποσό. Δεδομένου όμως ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε από πλευράς υπεράσπισης απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη και ουδεμία βαρύτητα αποδίδεται στην έγγραφη μαρτυρία που παρουσιάστηκε για σκοπούς υποστήριξής της, καθίσταται προφανές ότι η πλευρά της υπεράσπισης δεν πέτυχε να προσκομίσει οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει την εκδοχή της για την ύπαρξη αμέλειας από πλευράς Ενάγουσας, αλλά ούτε και για την ισχυριζόμενη ζημιά που η Εναγόμενη υπέστη και το ύψος της. Η δε απομονωμένη αναφορά στο Τεκμήριο 9, περί λανθασμένης τοποθέτησης του αποσμητήρα, δεν είναι εν προκειμένω, από μόνης της αρκετή για να οδηγήσει σε διαφορετική κατάληξη. Από τη στιγμή λοιπόν που η μαρτυρία που προσφέρθηκε από την Εναγόμενη κρίθηκε αναξιόπιστη, οι αξιώσεις της Εναγόμενης εναντίον της Ενάγουσας δεν μπορούν παρά να απορριφθούν εφόσον η ανταπαίτηση της δεν υποστηρίζεται από αξιόπιστη μαρτυρία (βλ. μεταξύ άλλων Κades v. Nicolaou
(1986)1 C.L.R. 212 Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Χ΄Νέστορος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41, Παπανδρέου ν. Τύλληρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 157). Από την άλλη, στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων μου, καταλήγω ότι η Ενάγουσα έχει επιτύχει να αποδείξει την υπόθεσή της στη βάση υπολοίπου λογαριασμού για πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορευμάτα. Παρά το γεγονός ότι τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία αυτά συνιστούν μέσο για απόδειξη της οφειλής (βλ. Demil Imports Exports Ltd ν Ζήνων H Κωνσταντινίδης Λτδ,
(2011)1 ΑΑΔ 462). Στην παρούσα περίπτωση, τα αναγραφόμενα στα Τεκμήρια 3 και 7 ποσά, η πώληση, παράδοση και εγκατάσταση των εμπορευμάτων, το περιεχόμενο της κατάστασης λογαριασμού (Τεκμήριο 11) και οι αποδείξεις (Τεκμήρια 2, 4, 5, 6, , 8, 9 και 10), είναι στο σύνολο τους παραδεκτά από τους διαδίκους και σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά της Εναγόμενης με τη τελευταία μάλιστα να παραδέχεται την οφειλή της κατά την αντεξέτασή της. Τα πιο πάνω οδηγούν στην κατάληξη ότι η Ενάγουσα απέδειξε την αξίωσή της, ότι δηλαδή η Εναγόμενη της οφείλει το ποσό των €1.520, ως υπόλοιπο λογαριασμού για πωληθέντα και παραδοθέντα εμπορεύματα. Όπως όμως έχει νομολογηθεί δεν δικαιολογείται η επιδίκαση τόκου πέραν του νόμιμου εκτός όπου αποδεικνύεται ειδική ζημιά (βλ. Κολακίδης & Συνεταίροι ν. Μιχαήλ Θεοδοσίου Λτδ
(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1671). Ο τόκος δεν αποτελεί προβλεπτή ζημιά, εκτός εάν η πληρωμή του προβλέπεται ρητά σε σύμβαση (βλ. Τζιαρζάζη ν Δήμου Λευκωσίας
(2005)1(Α) ΑΑΔ 627). Κρίνω ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει επαρκής μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης για την καταβολή του αξιούμενου ποσοστού τόκου. Ούτε υπάρχει, εν πάση περιπτώσει, μαρτυρία για την εφαρμογή τέτοιας πρακτικής στο πλαίσιο της μεταξύ των διαδίκων εμπορικής σχέσης. Κατά συνέπεια, η αξίωση για την επιδίκαση τόκου προς 9% δεν μπορεί να επιτύχει. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η αγωγή της Ενάγουσας επιτυγχάνει και εκδίδεται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης απόφαση για το ποσό των €1.520 πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής, ήτοι 26/6/2014, μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση της Εναγόμενης απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της και υπέρ της Ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο