← Κύπρος

Π. Π. ν. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2873/2018, 29/4/2022

Π. Π. ν. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ» ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2873/2018, 29/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2873/2018 Μεταξύ: Π. Π. Ενάγοντα και

  1. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ» ΛΙΜΙΤΕΔ
  2. ROYAL CROWN INSURANCE COMPANY LTD Εναγομένων Ημερομηνία: 29 Απριλίου, 2022 Εμφανίσεις: (Δεν υπήρξε φυσική παρουσία των ευπαίδευτων συνηγόρων - η απόφαση τους έχει αποσταλεί μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου) Για τον Ενάγοντα: κ. Σ. Φλουρέντζος για Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 1: κ. Κ. Κουκούνης για Γεώργιος Κουκούνης Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 2: κα Τζ. Κωνσταντίνου για Άντης Πολυδώρου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή, ο Ενάγοντας αξιώνει εναντίον των Εναγομένων το ποσό των €1.468,39 ως ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη το όχημα του με αριθμό εγγραφής A (στο εξής το «BMW») συνεπεία ατυχήματος το οποίο επισυνέβη την 21/2/2018, στην οδό Ολυμπίων, στην Λεμεσό. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης του, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία και το όχημα του ήταν σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης στην αριστερή πλευρά της εν λόγω οδού με την όψη του οχήματος του να βλέπει προς βορρά. Πίσω του ήταν, κατά σειρά, σταθμευμένο το όχημα με αριθμό εγγραφής B (στο εξής το «Toyota») και ακολούθως το όχημα με αριθμό εγγραφής Γ (στο εξής το «Alfa Romeo») το οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ασφαλισμένο από την Εναγόμενη
  3. Ενώ το όχημα του Ενάγοντα βρισκόταν στην πιο πάνω αναφερόμενη θέση, ο οδηγός του Alfa Romeo, είχε ανοικτή και/ή άνοιξε απότομα την δεξιά πόρτα του οχήματος του. Την ίδια ώρα, ο οδηγός του οχήματος με αριθμό εγγραφής Δ (στο εξής το «διπλοκάμπινο»), το οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ασφαλισμένο από την Εναγόμενη 2 και ο οποίος πλησίαζε τα σταθμευμένα οχήματα, κτύπησε και/ή επέπεσε στην ανοικτή πόρτα του Alfa Romeo. Ακολούθως, ο οδηγός του διπλοκάμπινου έχασε τον έλεγχο του οχήματος του και/ή κτύπησε και/ή επέπεσε στο Toyota και ακολούθως στο όχημα του Ενάγοντα. Παραθέτει ακολούθως τις λεπτομέρειες αμέλειας που καταλογίζει στους οδηγούς των ασφαλισμένων, από τις Εναγόμενες 1 και 2 Ασφαλιστικές εταιρείες, οχημάτων και καταγράφει τις ισχυριζόμενες ζημιές που το όχημα του υπέστη, ύψους €1.468,39 οι οποίες αφορούν σε ισιώματα, εξαρτήματα, εφαρμογές, μπογιάντισμα και εν γένει έξοδα για την επιδιόρθωση του οχήματος του, ποσό το οποίο αξιώνει ως ειδικές αποζημιώσεις. Η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι όταν ο οδηγός του Alfa Romeo άνοιξε την πόρτα του οχήματος του, με ασφαλή τρόπο για να εξέλθει από αυτό και αφού προηγουμένως έλεγξε και βεβαιώθηκε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός, ο οδηγός του διπλοκάμπινου, οδηγώντας το όχημα του με μεγάλη ταχύτητα και/ή χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος και/ή εμπόδιο στην πορεία του και/ή ενεργώντας αμελώς και χωρίς οποιαδήποτε προσοχή, κτύπησε στην πόρτα του οχήματος του Alfa Romeo και στην συνέχεια στο Toyota και ακολούθως στο BMW. Ισχυρίζεται ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια και/ή παράβαση των εκ του νόμου και/ή κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του οδηγού του διπλοκάμπινου και προς τούτο παραθέτει σχετικές λεπτομέρειες αμέλειας, τις οποίες του καταλογίζει. Τέλος, αρνείται τις ειδικές ζημιές του Ενάγοντα, οι οποίες, όπως αναφέρει, ακόμη και αν ήθελαν αποδειχθούν, είναι υπερβολικές και/ή εξογκωμένες και/ή απομακρυσμένες και οφείλονται στην αποκλειστική και/ή σε μεγάλο βαθμό στην αμέλεια του οδηγού του διπλοκάμπινου. Καταχωρήθηκε απάντηση από τον Ενάγοντα με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης που είναι αντίθετοι με την Έκθεση Απαίτησης και ισχυρίζεται ότι οι αξιούμενες ειδικές ζημιές δεν είναι υπερβολικές και/ή εξογκωμένες και/ή απομακρυσμένες. Η Εναγόμενη 2, σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα, ισχυρίζεται ότι ο οδηγός του Alfa Romeo άνοιξε ξαφνικά την πόρτα του οχήματος του με αποτέλεσμα να αποκόψει την πορεία του διπλοκάμπινου, το οποίο, λόγω του κτυπήματος, άλλαξε πορεία και κτύπησε στο BMW. Αναφέρει ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια και/ή παράβαση των εκ του νόμου και/ή κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του οδηγού του Alfa Romeo και προς τούτο παραθέτει σχετικές λεπτομέρειες αμέλειας, τις οποίες του καταλογίζει. Τέλος, αρνείται τις ειδικές ζημιές του Ενάγοντα οι οποίες όπως αναφέρει, διαζευκτικά, είναι υπερβολικές και/ή εξογκωμένες και/ή απαράδεκτες. Καταχωρήθηκε απάντηση από τον Ενάγοντα με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης που είναι αντίθετοι με την Έκθεση Απαίτησης και ισχυρίζεται ότι οι αξιούμενες ειδικές ζημιές δεν είναι υπερβολικές και/ή εξογκωμένες και/ή απαράδεκτες. Αμφότερες οι Εναγόμενες εταιρείες, εξέδωσαν Ειδοποιήσεις προς Συνεναγόμενο σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.10 Κ. 12

(1)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η μεν Εναγόμενη 1 την 1/2/2019, η δε Εναγόμενη 2 την 6/2/2019. Με τις ειδοποιήσεις τους ισχυρίζονται ότι δικαιούνται συνεισφοράς από την άλλη πλευρά σε σχέση με οποιοδήποτε ποσό δυνατό να επιδικασθεί από το Δικαστήριο εναντίον τους και προς όφελος του Ενάγοντα. Σημειώνω ότι καμία από τις Εναγόμενες δεν ζήτησε την έκδοση οδηγιών του Δικαστηρίου για την ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ συνεναγομένων βάσει των προνοιών της Δ.10 Κ. 7 και 8 των Διαδικαστικών Κανονισμών. Η Μαρτυρία Λόγω του ύψους της αξίωσης η οποία δεν υπερβαίνει τις €3.000, η αγωγή εκδικάστηκε ως «ταχείας εκδίκασης». Σύμφωνα δε με τις πρόνοιες της Δ.30 Κ. 5
(1)και 5
(2)των Διαδικαστικών Κανονισμών, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση της μαρτυρίας με την μορφή ενόρκων δηλώσεων. Από πλευράς Ενάγοντα, καταχωρήθηκε στις 19/11/2020 ένορκη δήλωση του ίδιου, ημερομηνίας 18/11/
  1. Για την Εναγόμενη 1, καταχωρήθηκαν στις 12/4/2021: (α) Ένορκη δήλωση του Σ. Λ. (ΜΥ1), οδηγού του Alfa Romeo, ημερομηνίας 11/3/2021, (β) Ένορκη δήλωση του Θ. Θ. (ΜΥ2), υπαλλήλου της Εναγόμενης 1, ημερομηνίας 18/3/2021, και (γ) Ένορκη δήλωση του Χ. Μ. (ΜΥ3), μηχανολόγου μηχανικού, ημερομηνίας 12/4/
  2. Για την Εναγόμενη 2, καταχωρήθηκε στις 17/12/2020 ένορκη δήλωση, ίδιας ημερομηνίας, του Α. Ι. (ΜΥ4), οδηγού του διπλοκάμπινου. Σημειώνω ότι, η μαρτυρία της Εναγόμενης 1 καταχωρήθηκε μετά την μαρτυρία της Εναγόμενης 2, πλην όμως, το ζήτημα αυτό δεν εγέρθηκε από οποιονδήποτε από τους διάδικους αλλά ούτε και φαίνεται, εν πάση περιπτώσει, να προκύπτει οποιοδήποτε θέμα δυσμενή επηρεασμού δικαιωμάτων οιουδήποτε από τους διάδικους. Η Μαρτυρία του Ενάγοντα Ο Ενάγοντας παρουσιάζει ως Τεκμήριο 1 πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής το οποίο ετοίμασε ο λειτουργός της οδικής βοήθειας της ασφαλιστικής του εταιρείας βάσει των όσων του αναφέρθηκαν από τους εμπλεκόμενους οδηγούς. Περαιτέρω παρουσιάζει ως Τεκμήριο 2 Τιμολόγιο με αριθμό SIP1804501, ημερομηνίας 13/4/2018 το οποίο εκδόθηκε από την Εταιρεία Char. Pilakoutas Ltd για το ποσό των €1.468,39 για την επιδιόρθωση των ζημιών που υπέστη το όχημα του. Σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα αναφέρει τα εξής: Κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής A (το «BMW»). Οι Εναγόμενες 1 και 2 είναι ασφαλιστικές εταιρείες δεόντως εγγεγραμμένες με εγγεγραμμένο γραφείο και έδρα εργασιών τους την επαρχία Λευκωσίας και κατά τον ουσιώδη χρόνο είχαν ασφαλισμένα τα αυτοκίνητα Γ (το «Alfa Romeo») και Δ (το «διπλοκάμπινο»), αντίστοιχα. Ειδοποιήθηκαν γραπτώς για το επίδικο δυστύχημα και σύμφωνα με τη νομοθεσία η αγωγή δύναται να εγερθεί εναντίον τους και έχουν υποχρέωση να του πληρώσουν την οποιαδήποτε υπέρ του δικαστική απόφαση. Την 21/2/2018 είχε σταθμευμένο το BMW σε προέκταση της οδού Ολυμπίων στη Λεμεσό, η οποία χρησιμοποιείτο και ως χώρος στάθμευσης και βρισκόταν αριστερά του δρόμου ως η πορεία του. Η όψη του αυτοκινήτου του, δηλαδή τα «μούτρα» του, έβλεπαν προς βορρά. Πίσω από το αυτοκίνητο του βρισκόταν σταθμευμένο το όχημα B (το «Toyota») και πίσω από αυτό το αυτοκίνητο βρισκόταν σταθμευμένο το Alfa Romeo, το οποίο εκείνη την ώρα είχε υπό τον έλεγχο του κάποιος Σ. Λ., όπως είχε δηλώσει το όνομά του στην σκηνή του ατυχήματος. Την ίδια ώρα, κάποιος Τ. Ι., όπως είχε δηλώσει το όνομά του στη σκηνή του δυστυχήματος, οδηγούσε το διπλοκάμπινο κατά μήκος της οδού Ολυμπίων με κατεύθυνση προς βορρά και τα πιο πάνω αυτοκίνητα βρίσκονταν σταθμευμένα στα αριστερά, ως η πορεία του. Σε κάποια στιγμή, ο ασφαλισμένος της Εναγόμενης 1 που βρισκόταν εντός του Alfa Romeo άνοιξε απότομα την πόρτα του αυτοκινήτου του. Την ίδια ώρα, ο ασφαλισμένος της Εναγόμενης 2 που πλησίαζε τα εν λόγω σταθμευμένα αυτοκίνητα, χτύπησε και επέπεσε στην ανοιχτή πόρτα του Alfa Romeo. Ακολούθως, ο ασφαλισμένος της Εναγόμενης 2 έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και χτύπησε στο Toyota και στη συνέχεια κτύπησε στο σταθμευμένο BMW προκαλώντας δυστύχημα. Το εν λόγω δυστύχημα οφείλεται στην αποκλειστική ή συντρέχουσα αμέλεια του ασφαλισμένου της Εναγόμενης 1 και του ασφαλισμένου της Εναγόμενης
  3. Ο ασφαλισμένος της Εναγόμενης 1 ευθύνεται καθότι οδηγούσε χωρίς να έχει την δέουσα παρατηρητικότητα και την προσοχή του στραμμένη στα αυτοκίνητα που βρίσκονταν γύρω και πλησίον του αυτοκινήτου του. Περαιτέρω, παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα ή καθόλου την παρουσία του διπλοκάμπινου που κινείτο στην οδό και άνοιξε απότομα την πόρτα του αυτοκινήτου του όταν το διπλοκάμπινο πλησίαζε από τα δεξιά του, χωρίς πρώτα να ελέγξει επαρκώς τα καθρεφτάκια του για την τροχαία κίνηση στον δρόμο και χωρίς να βεβαιωθεί πρώτα ότι ήταν ασφαλές να το πράξει. Ο ασφαλισμένος της Εναγόμενης 2 ευθύνεται καθότι οδηγούσε χωρίς τη δέουσα παρατηρητικότητα και χωρίς να έχει την προσοχή του στραμμένη στα αυτοκίνητα που βρίσκονταν γύρω και πλησίον του αυτοκινήτου του και παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα ή καθόλου ότι η πόρτα του Alfa Romeo άνοιξε ή επρόκειτο να ανοίξει. Περαιτέρω, οδηγούσε με υπερβολική υπό τις περιστάσεις ταχύτητα, η οποία δεν του επέτρεψε να σταματήσει έγκαιρα ή να ασκήσει επαρκή έλεγχο στο όχημα του, ενώ παρέλειψε να λάβει οποιοδήποτε μέτρο προς αποφυγή των συγκρούσεων με τα εν λόγω σταθμευμένα οχήματα. Αμέσως μετά το δυστύχημα, κάποιος τον ειδοποίησε και πήγε στην σκηνή, όπου του περιέγραψαν πως επισυνέβη το ατύχημα. Από το δυστύχημα, το BMW υπέστη ζημιές και για την επιδιόρθωση του, o Ενάγοντας πλήρωσε το ποσό των €1.468,
  4. Επισυνάπτει το σχετικό τιμολόγιο που εξέδωσαν οι Char. Pilakoutas Ltd, ημερομηνίας 13/4/2018, στο οποίο φαίνονται τα ανταλλακτικά, εξαρτήματα, πογιατίσματα και γενικά αυτά που χρειάστηκε να γίνουν για την επιδιόρθωση του BMW. Οι χειρόγραφες σημειώσεις που φαίνονται στο τιμολόγιο είναι ο υπολογισμός του «αφαιρετέου ποσού» (excess) και αναγράφηκαν από λειτουργό της ασφαλιστικής του εταιρείας. Η Μαρτυρία του Σ. Λ. (ΜΥ1) Ο ΜΥ1 προσκόμισε τα ακόλουθα τεκμήρια. Ως Τεκμήριο 1, φωτογραφία της δεξιάς πλευράς του οχήματος του, δηλαδή του Alfa Romeo, στην οποία φαίνονται οι ζημιές που υπέστη και στην οποία φαίνεται και το Toyota μπροστά από το όχημα του ΜΥ
  5. Ως Τεκμήριο 2, επισυνάπτει δέσμη από φωτογραφίες που απεικονίζουν το BMW του Ενάγοντα και τα υπόλοιπα οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Ως Τεκμήριο 3, αντίγραφο του πρόχειρου σχεδιαγράμματος που κατέθεσε ο Ενάγοντας, το οποίο περιλαμβάνει σημειώσεις του ΜΥ1 αναφορικά με τις, κατά προσέγγιση, θέσεις των οχημάτων Toyota, BMW, του κίτρινου καλάθου σκυβάλων που βρισκόταν αριστερά από το BMW και του άσπρου οχήματος που ήταν μπροστά από το BMW. Ως Τεκμήριο 4, παρουσιάζει δέσμη από φωτογραφίες στις οποίες φαίνονται οι ζημιές που υπέστη το όχημα του και ως Τεκμήριο 5, την δήλωση στην οποία προέβη προς την εταιρεία Rescue Line Auto Services Ltd σε σχέση με το επίδικο ατύχημα. Σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα αναφέρει τα εξής: Την 21/02/2018 στάθμευσε το όχημα του με αριθμό εγγραφής Γ (το Alfa Romeo) στην αριστερή πλευρά της οδού Ολυμπίων στη Λεμεσό με σκοπό να κατεβάσει το ανήλικο παιδί του και να το συνοδεύσει στο Δημοτικό Κηποθέατρο Λεμεσού για vα παίξει και περάσει χρόνο μαζί του. Η κατεύθυνση του οχήματος του ήταν προς βορρά, ήτοι προς το Δικαστικό Μέγαρο Λεμεσού. Σημειώνει ότι η επίδικη οδός εκτείνεται κατά μήκος και εφάπτεται του Δημοτικού Κηποθεάτρου Λεμεσού και το σημείο που στάθμευσε βρίσκεται πλησίον της εισόδου του. Περαιτέρω αναφέρει ότι μερικές δεκάδες μέτρα από τηv εv λόγω οδό και το επίδικο σημείο που στάθμευσε - σε πάροδο - βρίσκεται και σχολείο και ως εκ τούτου η οδός χρησιμοποιείται από πεζούς και ιδιαίτερα από παιδιά. Με κατεύθυνση προς Βορρά (προς Δικαστικό Μέγαρο), αμέσως μετά από το σταθμευμένο όχημα του, βρισκόταν σταθμευμένο το όχημα B (το «Toyota») το οποίο προεξείχε στο δρόμο κατά 40 περίπου εκατοστά δεξιότερα από το όχημα του και ακολούθως αμέσως μετά το όχημα A (το «BMW») του Ενάγοντα το οποίο προεξείχε ακόμη δεξιότερα στο δρόμο σε σχέση με το Toyota, λόγω του ότι ήταv σταθμευμένο παράλληλα και δίπλα από έvα πολύ μεγάλο κίτρινο κάλαθο σκυβάλων που βρισκόταν εντός της οδού, ως επίσης και λόγω του ότι το BMW του Ενάγοντα είναι μεγαλύτερο και πλατύτερο από το Toyota. Μετά από το BMW ήταv σταθμευμένο έvα άσπρο όχημα που εξείχε στο δρόμο εξ ίσου με το BMW. Ως φαίνεται και από τη φωτογραφία που καταθέτει ως Τεκμήριο 1, το όχημα του βρισκόταν κατά 40 εκατοστά περίπου πιο αριστερά από το αμέσως επόμενο αυτοκίνητο, ήτοι το Toyota. Ως επίσης φαίνεται από τις φωτογραφίες που καταθέτει ως Τεκμήριο 2, το BMW του Ενάγοντα ήταv παρκαρισμένο παράλληλα και παραπλεύρως του κίτρινου μεγάλου καλάθου σκυβάλων που βρισκόταν εντός της οδού και καταλάμβανε 90 περίπου εκατοστά από το πλάτος του δρόμου. Επομένως το BMW του Ενάγοντα που είναι πλατύτερο όχημα από το Toyota που ήταv μπροστά από όχημα του ΜΥ1, απείχε από το πεζοδρόμιο 100 περίπου εκατοστά στηv μπροστινή του μεριά και περίπου 70 - 75 εκατοστά στο πίσω μέρος του. Είχε επομένως ο ΜΥ1 το περιθώριο vα ανοίξει τηv πόρτα του χωρίς αυτή vα προεξέχει από τη νοητή γραμμή που σχημάτιζε η δεξιά πλευρά τωv 2 οχημάτων που ήταv σταθμευμένα διαδοχικά μετά από το όχημα του (με κατεύθυνση προς Βορρά - το Δικαστικό Μέγαρο Λεμεσού) και τα οποία προεξείχαv κατά πολύ δεξιότερα στο δρόμο. Σημειώνει ότι ο εv λόγω κίτρινος κάλαθος, έχει μετρηθεί από τον ίδιο και οι διαστάσεις του έχουν ως ακολούθως: Στη βάση του (τροχούς) ο εv λόγω κάλαθος έχει μήκος 1 μέτρο και 15 εκατοστά (1,15m), πλάτος/βάθος μέσο όρο 85 εκατοστά (0,85m - αναλόγως της θέσης τωv 4 τροχών του) και ύψος 1,
  6. Σε ύψος περίπου 60 - 70 εκατοστών από το έδαφος, εξαιτίας του σχήματος του καλάθου, το πλάτος/βάθος του είναι 111 εκατοστά (1,11m) και το μήκος του παραμένει το ίδιο. Το φερόμενο ως πρόχειρο σχεδιαγράφημα που κατέθεσε ο Ενάγοντας ως τεκμήριο δεv είναι ούτε ορθό αλλά ούτε και ακριβές αφού δεv αποτυπώνει τηv ορθή διάταξη και θέσεις του οχήματος του ΜΥ1 και τωv άλλων 2 οχημάτων που ήταv σταθμευμένα διαδοχικά ακριβώς μετά από το όχημα του κατά τον επίδικο χρόνο του ατυχήματος. Καταθέτει προς τούτο το εν λόγω πρόχειρο σχεδιάγραμμα που ο Ενάγοντας κατέθεσε με σημειωμένες κατά προσέγγιση τις θέσεις των οχημάτων Toyota, BMW, του κίτρινου καλάθου και του άσπρου οχήματος που ήταν μπροστά από το BMW του Ενάγοντα. Αναφορικά με τις συνθήκες του ατυχήματος αναφέρει ότι αφού έλεγξε μπροστά και πίσω, άνοιξε την πόρτα του οχήματος του ελάχιστα, έτσι που αυτή να προεξέχει, το μέγιστο, κατά 20 περίπου εκατοστά από το αμάξωμα του οχήματος του για να την απελευθερώσει με σκοπό να ελέγξει εκ νέου την τροχαία κίνηση προτού βγει από το όχημα του, ως πράττει συνήθως. Λέγει ότι η πόρτα του άνοιξε ελάχιστα και δεν προεξείχε περισσότερο (δεξιότερα) στο δρόμο από ότι τα 2 οχήματα Toyota και BMW που ήταν σταθμευμένα διαδοχικά μπροστά του. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ένιωσε ένα κτύπημα στο όχημα του και ακολούθως είδε το όχημα Δ (το «διπλοκάμπινο») να έχει προσκρούσει στο BMW και να ακινητοποιείται. Ακολούθως, κοίταξε το παιδί του για να δει αν ήταν καλά, έσπρωξε την πόρτα του και εξήλθε του οχήματος του. Το διπλοκάμπινο όχημα το οποίο φαίνεται ότι κινείτο ανεξέλεγκτα, με μεγάλη ταχύτητα και ακολουθούσε πορεία σύγκρουσης προς τα οχήματα Toyota και BMW, έτυχε να έχει μικρή επαφή στο κάτω μέρος της άκριας της πόρτας του, λυγίζοντας ένα μικρό μέρος της προς τα έξω και συνέχισε ανεπηρέαστο την πορεία και κατεύθυνση του προς τα άλλα 2 οχήματα που ήταν σταθμευμένα δεξιότερα - πιο έξω στον δρόμο μπροστά από το όχημα του ΜΥ
  7. Αντιλήφθηκε το διπλοκάμπινο να βρίσκεται σε μια προδιαγεγραμμένη, γρήγορη και ανεξέλεγκτη κατεύθυνση και πορεία, χωρίς έλεγχο. Σημειώνει ότι στην βάση των φωτογραφιών που επισυνάπτει ως Τεκμήριο 4, το διπλοκάμπινο ήλθε σε επαφή μόνο με το κάτω μέρος της άκριας της δεξιάς πόρτας του οχήματος του και ακολούθως, λόγω της πίεσης που ασκήθηκε σε αυτήν από το διπλοκάμπινο, αυτή ταλαντεύθηκε και το γυαλί της έσπασε. Αρνείται ότι άνοιξε την πόρτα καθώς περνούσε από δίπλα του το διπλοκάμπινο. Ειλικρινά πιστεύει ότι ο Α. Ι. - οδηγός του διπλοκάμπινου ήταν αφηρημένος, βιαστικός και δεν πρόσεχε μπροστά του κατά την οδήγηση. Δεν έλεγξε επαρκώς το διαθέσιμο χώρο που είχε μπροστά του, συμπεριλαμβανομένων και των 3 επίδικων οχημάτων που ήταν σταθμευμένα και ως εκ τούτου οδήγησε αφηρημένα και χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και προσοχή το διπλοκάμπινο του με κατεύθυνση προς τα 3 σταθμευμένα οχήματα αντί προς τον διαθέσιμο για διέλευση δρόμο. Αποτέλεσμα τούτου ήταν να μην υπολογίσει τον διαθέσιμο χώρο που είχε μπροστά του, να μην μπορέσει να ελέγξει επαρκώς την κατεύθυνση και πορεία του διπλοκάμπινου του με αποτέλεσμα να έλθει σε επαφή όχι μόνο με την πόρτα του οχήματος του ΜΥ1 αλλά και να προσκρούσει βίαια στα άλλα 2 οχήματα προτού ακινητοποιηθεί. Είναι φανερό ότι ο Α. Ι., επιχειρεί vα αποφύγει τις ευθύνες του για τον απρόσεκτο τρόπο που οδήγησε, προφασιζόμενος το γεγονός ότι έτυχε ο ΜΥ1 να έχει ελάχιστα ανοικτή την πόρτα του οχήματος του. Δεν συμφωνεί με τον εκ των υστέρων ισχυρισμό του ότι δήθεν το άνοιγμα της πόρτας ενός μικρού οχήματος και μια μικρή επαφή του με αυτό μπορεί vα εκτροχιάσει ένα ολόκληρο διπλοκάμπινο. Δεν γνωρίζει από πού ακριβώς εισήλθε το διπλοκάμπιvο. Αυτό που γνωρίζει όμως είναι ότι όταν κοίταξε το δρόμο προτού ανοίξει την πόρτα του δεν είδε κανένα διπλοκάμπιvο. Εικάζει ότι το εν λόγω διπλοκάμπιvο εξήλθε από παρακείμενη πάροδο που βρίσκεται πλησίοv του επίδικου σημείου και ανέπτυξε ταχύτητα για να ανεβεί την οδό που είναι ελαφρώς ανηφορική. Δεδομένου του τρόπου που ήταν σταθμευμένα τα 2 επίδικα οχήματα που βρίσκονταν μπροστά του, το γεγονός ότι είχε ελάχιστα ανοικτή την πόρτα του δεν έπαιξε κανένα ρόλο στο επίδικο τροχαίο ατύχημα, ούτε και επηρέασε την πορεία ή κατεύθυνση του διπλοκάμπινου. Αρνείται και απορρίπτει επίσης τον ισχυρισμό ότι άνοιξε με δύναμη ή με βία την πόρτα του ή ότι το ισχυριζόμενο ως «χτύπημα της πόρτας» θα μπορούσε να εκτροχιάσει ένα ολόκληρο διπλοκάμπινο. Σημειώνει επίσης ότι εάν η πόρτα του είχε ανοίξει βίαια ή σε μεγάλη έκταση, τότε η επαφή του διπλοκάμπινου με την πόρτα του δεν θα ήταν απλώς και μόνο στο κάτω ακρινό της μέρος (συγκεκριμένα στο εξωτερικό περίβλημα της), αλλά θα ήταν στο εσωτερικό και στην ταπετσαρία της πόρτας. Σε μια τέτοια περίπτωση η πόρτα του θα γινόταν φυσερό ή θα παρασυρόταν και θα αποσπάτο από το όχημα του και δεv θα είχε απλώς λυγίσει έvα μικρό μέρος - άκρο αυτής με εξωστρεφή φορά. Από τα όσα ο ίδιος ο Α. Ι. ισχυρίζεται σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το όχημα Toyota που ήταν σταθμευμένο μπροστά από τον ΜΥ1, προεξείχε του οχήματος του στο δρόμο (από δεξιά) κατά 40 εκατοστόμετρα περίπου και το BMW του Ενάγοντα πέραν του 1 μέτρου δεξιότερα από το όχημα του, φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο Α. Ι. δεν ήταν προσεκτικός οδηγός και δεν διατηρούσε ορθή και ασφαλή πορεία στον δρόμο οδηγώντας παράλληλα με μεγάλη ταχύτητα, με αποτέλεσμα η πορεία του διπλοκάμπινου προς όλα τα επίδικα σταθμευμένα οχήματα, περιλαμβανομένου και του οχήματος του ΜΥ1, και η διαδοχική πρόσκρουση του με αυτά να ήταν προδιαγεγραμμένη και αναπόφευκτη. Ο Α. Ι. ήταν αφηρημένος, δεν πρόσεχε τον δρόμο μπροστά του καθώς οδηγούσε, δεν πρόσεξε ότι κατευθυνόταν προς τα 3 σταθμευμένα οχήματα και εν τέλει προσέκρουσε σε αυτά. Αρνείται τοv ισχυρισμό του Α. Ι. ότι κατέβηκε από το όχημα του και ότι δήθεv του απολογήθηκε ή ότι δήθεv του ανέφερε ότι άνοιξε τηv πόρτα γιατί ήταν αφηρημένος ή είχε σκέψεις, ως επίσης και ότι δήθεv άλλαξε τη στάση του ή τη δήλωση του. Αρνείται επίσης τοv ισχυρισμό του Α. Ι. ότι δήθεv οδηγούσε με ταχύτητα 40 ΧΑΩ κατά το χρόvο της πρόσκρουσης του. Η εντύπωση του είvαι ότι κινείτο με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα εξ ου και η πορεία που διέγραψε προσκρούοντας σε 3 διαδοχικά οχήματα προτού το όχημα του ακινητοποιηθεί στο όχημα του εvάγοvτα. Έχει δε τηv εντύπωση ότι είvαι η θέση του οχήματος του Εvάγοvτα που ήταv δεξιότερα στο δρόμο που ανάγκασε το όχημα του Αναστάσιου Ιωάvvου vα ακινητοποιηθεί τελικά εκεί. Παραπέμπει στη δήλωση που έκαvε στηv ανεξάρτητη εταιρεία παροχής οδικής βοήθειας σε τροχαία ατυχήματα Rescue Line Auto Services Ltd τηv οποία και επισυνάπτει ως Τεκμήριο και τηv οποία ο κ. Α. Ι. επίσης υπέγραψε, χωρίς vα δηλώσει οτιδήποτε. Η Μαρτυρία του Θ. Θ. (ΜΥ2) Ο ΜΥ2 είναι υπάλληλος στο Τμήμα Απαιτήσεων της Εναγόμενης
  8. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Α. Ι. στηv τελευταία πρόταση της παραγράφου 25 της έγγραφης ένορκης δήλωσης του, ότι η Εvαγόμεvη 1 διευθέτησε και πλήρωσε τις ζημιές του σταθμευμένου οχήματος Toyota, υπονοώντας και δίδοντας τηv εντύπωση παράλληλα ότι η Εvαγόμεvη 1 ανέλαβε ή παραδέχθηκε ευθύνη έvαvτι του ιδιοκτήτη του οχήματος Toyota, σημειώνει ότι ο Α. Ι. αναφέρεται σε ζήτημα για το οποίο δεv έχει γνώση, ούτε και αποκαλύπτει τη γνώση του. Πέραν τούτου, αποτελεί ζήτημα και ισχυριζόμενο γεγονός που, όπως τον πληροφορούν και συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Εναγόμενης 1, δεν δικογραφείται και εμπίπτει σε προνόμιο. Ως εκ τούτου η εν λόγω αναφορά δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση, για σκοπούς αποκατάστασης της αλήθειας, σημειώνει και βεβαιώνει με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων της, η Εναγόμενη 1 ουδέποτε αποδέχθηκε ευθύνη έναντι οποιουδήποτε προσώπου για το επίδικο ατύχημα, περιλαμβανομένου και του ιδιοκτήτη του οχήματος Toyota. Η Μαρτυρία του Χ. Μ. (ΜΥ3) Ο ΜΥ3 επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 δέσμη φωτογραφιών που απεικονίζουν τα ενεχόμενα οχήματα με χειρόγραφες αναγραφές του συμβόλου «√» με κόκκινο χρώμα, δεξιά από τις φωτογραφίες αρ. 1, 2, 9, 11, 12, 13, 15 (κατά σειρά απεικόνισης). Αναφέρει ότι είναι μηχανολόγος μηχανικός με ειδικότητα στην εκτίμηση ζημιών οχημάτων και διαθέτει εμπειρία στην διερεύνηση τροχαίων ατυχημάτων. Έχει μελετήσει και εξετάσει φωτογραφίες που του δόθηκαν και αφορούν τροχαίο ατύχημα που, όπως πληροφορήθηκε, επισυνέβη την 21/2/
  9. Του ζητήθηκε να εξετάσει συγκεκριμένο ισχυρισμό που αφορά το επίδικο τροχαίο ατύχημα με εμπλεκόμενα οχήματα, τα οχήματα υπ' αρ. εγγραφής Γ, B, A και Δ (ήτοι το Alfa Romeo, το Toyota, το BMW και το διπλοκάμπινο, αντίστοιχα). Σημειώνει ότι δεν έχει προβεί σε αναπαράσταση τροχαίου ατυχήματος. Από την εμπειρία του ως εκτιμητής ζημιών οχημάτων και από τις φωτογραφίες που περιήλθαν στην κατοχή του, παρατηρεί ότι η επαφή στο όχημα Alfa Romeo ήταν στιγμιαία και αφορά στην εξωτερική πλευρά της δεξιάς πόρτας του οδηγού. Σύμφωνα με τις ζημιές που παρατηρούνται, τη στιγμή που το διπλοκάμπινο ήλθε σε επαφή με τη δεξιά μπροστινή πόρτα του οχήματος του ΜΥ1, η πόρτα φαίνεται να ήταν ελαφρώς ανοικτή. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από το εξωτερικό της πόρτας όσο και από το ότι η ταπετσαρία, πλαστικές μεμβράνες και τα λοιπά στοιχεία της εν λόγω πόρτας που βρίσκονται στο εσωτερικό της δεν ήλθαν σε επαφή με το διπλοκάμπινο και παρέμειναν άθικτα. Παρουσιάζει προς τούτο σχετικές φωτογραφίες ως τεκμήριο. Αναφέρει περαιτέρω ότι ο ισχυρισμός ότι το διπλοκάμπινο εκτροχιάστηκε λόγω της πόρτας του οχήματος του ΜΥ1 δεν είναι εφικτός και δεν μπορεί να υποστηριχθεί βάσει των κανόνων της μηχανικής και της φυσικής για τον λόγο ότι το διπλοκάμπινο είναι όχημα πέραν των 2 τόνων και βρισκόταν εν κινήσει, που σημαίνει ότι είχε ορμή, ροπή και κατεύθυνση η οποία δεν μπορούσε να επηρεαστεί από το κτύπημα μιας πόρτας που άνοιξε. Από την μελέτη των φωτογραφιών που επισυνάπτει ως τεκμήριο, διακρίνει ότι το διπλοκάμπινο φέρει συνδυασμό ελαστικών και ζαντών οι οποίοι παραποιούν την γεωμετρία του και δυσκολεύουν τον έλεγχο της πορείας του όσο και τον υπολογισμό των αποστάσεων και συγκεκριμένα στις πλαϊνές πλευρές του οχήματος και για τον σκοπό αυτό σημείωσε το σύμβολο «√» δεξιά από τις σχετικές φωτογραφίες. Η Μαρτυρία του Α. Ι. (ΜΥ4) Ο ΜΥ4 επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής και του πιστοποιητικού καταλληλότητας του διπολοκάμπινου οχήματος του με αριθμό εγγραφής Δ, ως Τεκμήριο 2 - δέσμη φωτογραφιών των ενεχόμενων οχημάτων, ως Τεκμήριο 3 - αντίγραφο της δήλωσης του προς τον αρμόδιο λειτουργό της Rescue Line και ως Τεκμήριο 4 - αντίγραφο της εκτίμησης του BMW στην οποία προέβη ο εκτιμητής Κ. Τ. με οδηγίες της Εναγόμενης
  10. Είναι ο ιδιοκτήτης του διπλοκάμπινου. Η Εναγόμενη 2, κατά τον επίδικο χρόνο παρείχε περιεκτική ασφαλιστική κάλυψη στο όχημα ιδιοκτησίας του. Την 21/02/2018 και περί η ώρα 10:00 π.μ. ήταν ο οδηγός του διπλοκάμπινου. Συγκεκριμένα κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε το όχημα του νόμιμα και κανονικά στην οδό Ολυμπίων στην Λεμεσό. Στο όχημα βρισκόταν μόνος του και ήταν προσδεμένος με ζώνη ασφαλείας. Η οδός Ολυμπίων αποτελείται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας διπλής κατευθύνσεως. Οδηγούσε το όχημα του με βόρεια κατεύθυνση. Στην αριστερή πλευρά του δρόμου ως η πορεία του είχε σταθμευμένα οχήματα. Η ταχύτητα του δεν ήταν μεγαλύτερη από 40 km/h. Καθώς προχωρούσε με ευθεία πορεία εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του, εντελώς ξαφνικά και απότομα άνοιξε η δεξιά πόρτα του οχήματος Alfa Romeo, που βρισκόταν σταθμευμένο στα αριστερά του δρόμου, ως η πορεία του, με αποτέλεσμα να προσκρούσει βίαια στο αριστερό μπροστινό φτερό του διπλοκάμπινου του. Από το κτύπημα που δέχτηκε από την πόρτα του Alfa Romeo, το διπλοκάμπινο του εκτροχιάστηκε και άλλαξε πορεία με αποτέλεσμα να κτυπήσει στα δύο σταθμευμένα οχήματα που βρίσκονταν ακριβώς μπροστά από το Alfa Romeo. Συγκεκριμένα το όχημα του αρχικά επέπεσε στην δεξιά πλευρά του Toyota και στην συνέχεια στο πίσω μέρος του BMW. Ουσιαστικά ο οδηγός του Alfa Romeo άνοιξε την πόρτα του ακριβώς την στιγμή που o MY4 περνούσε από δίπλα του με αποτέλεσμα να κτυπήσει με την δεξιά πόρτα του οχήματος του, στο μπροστινό αριστερό φτερό του διπλοκάμπινου. Το όχημα του την στιγμή της σύγκρουσης βρισκόταν εν κινήσει. Από το άνοιγμα της πόρτας και το κτύπημα πάνω στο όχημα του έσπασε το παράθυρο Alfa Romeo και έπεσαν γυαλιά. Εξαιτίας του κτυπήματος που δέχτηκε, το διπλοκάμπινο εκτροχιάστηκε και άλλαξε πορεία με αποτέλεσμα να κτυπήσει στο μπροστινό δεξί φτερό, δεξιά μπροστινή πόρτα και μπροστινό προφυλακτήρα του σταθμευμένου Toyota και στον πίσω προφυλακτήρα του BMW. Το Toyota ήταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά του δρόμου ως η πορεία του ακριβώς μπροστά από το Alfa Romeo και το BMW βρισκόταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά του δρόμου ακριβώς μπροστά από το Toyota. Τα τρία σταθμευμένα οχήματα ήταν κοντά το ένα με το άλλο και η μπροστινή τους όψη έβλεπε προς βορρά. Το όχημα του υπέστη ζημιές στο μπροστινό αριστερό φτερό, αριστερή πόρτα, μπροστινό αριστερό τροχό και στον μπροστινό προφυλακτήρα. Το Alfa Romeo είχε υποστεί ζημιές στην μπροστινή δεξιά πόρτα, παράθυρο μπροστά δεξιά και στο μπροστινό δεξί φτερό. Από τις ζημιές που έχει υποστεί η δεξιά πόρτα του εν λόγω οχήματος φαίνεται ότι η σύγκρουση επήλθε μόλις ο οδηγός άνοιξε κανονικά και με δύναμη την πόρτα του οχήματος του αφού από το κτύπημα δημιουργήθηκε κόγχη στο κάτω μέρος της δεξιάς πόρτας και αμέσως μετά έσπασε το γυαλί του παραθύρου του εν λόγω οχήματος. Σε κάθε περίπτωση δεν ήταν ανοικτή η εν λόγω πόρτα από πριν και ούτε την δεδομένη στιγμή επιχείρησε να εξέλθει από το όχημα ο οδηγός. Την στιγμή εκείνη δεν είχε περιθώρια αντίδρασης για να αποφύγει την σύγκρουση και αιφνιδιάστηκε αφού δεν περίμενε τον εν λόγω οδηγό να ανοίξει την πόρτα του ενώ το όχημα του ΜΥ4 βρισκόταν δίπλα του, στα δεξιά. Ο οδηγός του Alfa Romeo άνοιξε ξαφνικά και απότομα την πόρτα του χωρίς να ελέγξει την τροχαία κίνηση στο δρόμο και ειδικά το όχημα του ΜΥ4 που βρισκόταν πολύ κοντά στο δικό του. Ο οδηγός του Alfa Romeo είχε απεριόριστη ορατότητα και δεν ήταν προσεκτικός αφού δεν παρατήρησε αλλά ούτε και αντιλήφθηκε το όχημα του ΜΥ
  11. Άνοιξε την πόρτα του χωρίς να ελέγξει γύρω του και χωρίς να παρατηρήσει τα εσωτερικά και εξωτερικά καθρεφτάκια του. Ο οδηγός του Alfa Romeo άνοιξε την πόρτα του ακριβώς την στιγμή που περνούσε από δίπλα του αφού εάν η πόρτα του Alfa Romeo ήταν ήδη ανοικτή οι ζημιές θα ήταν στο εσωτερικό της και όχι στο εξωτερικό σημείο της πόρτας προκαλώντας παραμόρφωση στην γωνιά. Σε καμία περίπτωση δεν ανέμενε ο ΜΥ4 να ανοίξει η πόρτα αφού το όχημα του ΜΥ4 ήταν σε εμφανές σημείο στο δρόμο. Η γενεσιουργός αιτία του ατυχήματος και της σύγκρουσης ήταν η απερίσκεπτη πράξη του οδηγού του Alfa Romeo να ανοίξει την πόρτα του ξαφνικά και απότομα. Δεν μπορούσε να αποφύγει την σύγκρουση με το BMW αφού το όχημα του βρισκόταν ήδη σε κίνηση την ώρα που δέχτηκε το κτύπημα και ως εκ τούτου εκτροχιάστηκε με αποτέλεσμα να κτυπήσει στο BMW. Ευτυχώς όμως δεν κινείτο με μεγάλη ταχύτητα. Ακόμα και οι ζημιές των οχημάτων αποδεικνύουν τον τρόπο που επήλθε η σύγκρουση. Εξ όσων ενημερώθηκε αργότερα, ο οδηγός του Alfa Romeo ήταν ο κύριος Σ. Λ. και το όχημα του ήταν ασφαλισμένο κατά τον επίδικο χρόνο στην Εναγόμενη
  12. Ο ιδιοκτήτης του BMW δεν ήταν παρών στην σκηνή την ώρα του ατυχήματος. Εξ όσων πληροφορήθηκε αργότερα ο κύριος Π. Π. - Ενάγοντας ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ο ιδιοκτήτης του BMW. Αμέσως μετά την σύγκρουση ο κύριος Σ. Λ. κατέβηκε από το όχημα του αναστατωμένος και απολογήθηκε στον ΜΥ4 ότι άνοιξε την πόρτα του οχήματος του χωρίς να ελέγξει γιατί ήταν αφηρημένος και είχε σκέψεις. Όταν ήρθε στην σκηνή του ατυχήματος η Ασφάλεια άλλαξε την στάση του και την δήλωση του. Μετά την σύγκρουση κάλεσε και ήρθε στην σκηνή του ατυχήματος αρμόδιο άτομο από την Εναγόμενη
  13. Λήφθηκαν φωτογραφίες στην σκηνή του ατυχήματος από τον Αρμόδιο Λειτουργό της Εναγόμενης 2 με τα εμπλεκόμενα οχήματα να βρίσκονται στην τελική τους θέση. Στην σκηνή την ώρα της σύγκρουσης δεν είχε άλλα άτομα εκτός από τον ίδιο και τον και τον οδηγό του Alfa Romeo. Τα δυο οχήματα Toyota και BMW ήταν σταθμευμένα και δεν υπήρχαν άτομα μέσα στα αυτοκίνητα. Επιπλέον δήλωσε στον Αρμόδιο Λειτουργό τα γεγονότα όπως επισυνέβησαν κατά τον επίδικο χρόνο. Εκ παραδρομής στην δήλωση του αναφέρεται ότι κτύπησε στην αριστερή πλευρά του Toyota ενώ κτύπησε στην δεξιά του πλευρά. Αυτό το λάθος αναγράφηκε εκ παραδρομής αφού δεν ήταν δυνατόν να του κτυπήσει στην αριστερή πλευρά ενώ ήταν σταθμευμένο με την όψη του να βλέπει προς βορρά. Το ποσό των ζημιών του οχήματος του Ενάγοντα και συγκεκριμένα το ποσό των €1.468,39 είναι αποδεκτό από την Εναγόμενη
  14. Επιπλέον εξ όσων τον ενημέρωσε ο λειτουργός της Εναγόμενης 2, η Εναγόμενη 1 προέβηκε σε εκτίμηση των ζημιών του BMW του Ενάγοντα. Εξ όσων έχει ενημερωθεί από την Εναγόμενη 2, οι ζημιές του σταθμευμένου οχήματος Toyota έχουν διευθετηθεί και πληρωθεί από την Εναγόμενη
  15. Από το ατύχημα, έχει υποστεί ζημιές για τις οποίες αξιώνει αποζημιώσεις με την αγωγή αρ. 1470/2019 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον της Εναγόμενης
  16. Η γενεσιουργός αιτία που προκάλεσε το επίδικο ατύχημα και τις ζημιές του οχήματος του Ενάγοντα ήταν η αμέλεια του οδηγού της Εναγόμενης 1 να ανοίξει την πόρτα του οχήματος του την στιγμή που το όχημα του ΜΥ4 κινείτο στα δεξιά του. Για το επίδικο ατύχημα ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο ο οδηγός της Εναγόμενης 1 ο οποίος ήταν εντελώς απρόσεκτος και αφηρημένος και ανέκοψε την νόμιμη και ευθεία πορεία του ΜΥ4 την στιγμή που ο τελευταίος κινείτο επί της οδού. Σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει ότι φέρει ευθύνη κάτι το οποίο σε κάθε περίπτωση αρνείται, σε αυτή θα πρέπει να τύχει συνεισφοράς στο μεγαλύτερο μέρος της από την Εναγόμενη
  17. Ακρόαση - Αγορεύσεις Αν και οι διάδικοι είχαν τη δυνατότητα να ζητήσουν όπως αντεξετάσουν τους ομνύοντες των άλλων πλευρών, εντούτοις ουδέποτε ζητήθηκε να γίνει κάτι τέτοιο από οποιοδήποτε από τους διάδικους και η ακρόαση ολοκληρώθηκε με την κατάθεση των εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων από τους συνηγόρους των διαδίκων. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα με την αγόρευση του εισηγείται ότι ο Ενάγοντας έχει δείξει στοιχεία αμέλειας των ΜΥ1 και ΜΥ4 και ότι έχει αποδειχθεί στο απαιτούμενο επίπεδο η ύπαρξη εξ πρώτης όψεως αμέλειας από μέρους τους για τις ζημιές τις οποίες υπέστη. Σε σχέση δε με τις αξιούμενες αποζημιώσεις εισηγείται ότι αυτές έχουν αποδειχθεί ενώ σημειώνει ότι η Εναγόμενη 2 έκανε αποδεκτό το ύψος τους και η Εναγόμενη 1 δεν το αμφισβήτησε μέσω της μαρτυρίας της. Από πλευράς του, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης 1, με την αγόρευση του εισηγείται την απόρριψη της αγωγής αναφέροντας ότι ο Ενάγοντας, ο οποίος δεν βρισκόταν στην σκηνή κατά τον χρόνο που το ατύχημα επισυνέβη, δεν προσκόμισε τέτοια επαρκή μαρτυρία για την απόδειξη της απαίτησης του, αφού η δική του μαρτυρία είναι εξ ακοής και στερείται αποδεικτικής αξίας. Χωρίς επηρεασμό της θέσης του αυτής, εισηγείται ότι η Εναγόμενη 1 δεν φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για το ατύχημα, σε αντίθεση με την Εναγόμενη 2, η οποία φέρει την αποκλειστική ευθύνη για την πρόκληση του και αναπτύσσει εκτενώς τις θέσεις του προς υποστήριξη της εισήγησης του αυτής. Τέλος, η ευπαίδευτη συνήγορος της Εναγόμενης 2 επίσης εισηγείται ότι ο Ενάγοντας δεν είναι σε θέση να μαρτυρήσει για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το ατύχημα εφόσον δεν βρισκόταν εκεί. Αναφέρει περαιτέρω ότι την αποκλειστική ευθύνη φέρει ο ασφαλισμένος από την Εναγόμενη 1 και αναπτύσσει σχετική επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της εισήγησης της αυτής. Εισηγείται, τέλος, ότι μέρος της μαρτυρίας του ΜΥ1 είναι εκτός δικογράφων και ως εκ τούτου θα πρέπει να αγνοηθεί. Σημειώνω επίσης ότι κατά την ακρόαση, ο συνήγορος του Ενάγοντα διευκρίνισε ότι η αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης σε όχημα με αριθμό εγγραφής [ ] αντί B αποτελεί τυπογραφικό λάθος. Περαιτέρω, κατά την προφορική του τοποθέτηση, ο κ. Κουκούνης υπέδειξε ότι ο Ενάγοντας δεν απέδειξε την υπόθεση του εφόσον ο Ενάγοντας, ως μάρτυρας, δεν ήταν αυτόπτης, δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και βασίζεται σε ισχυρισμούς τρίτου προσώπου που του εξήγησε πως έγινε το ατύχημα. Επιπρόσθετα, υπέδειξε με παραπομπή στο Τεκμήριο 2 του ΜΥ1 ότι τα οχήματα Toyota και BMW ήταν δεξιότερα από το Alfa Romeo και ότι ο ισχυρισμός ότι η πόρτα του Alfa Romeo άνοιξε βίαια και ένα διπλοκάμπινο εκτροχιάστηκε δεν είναι ούτε λογικός, ούτε πειστικός. Καταληκτικά ανέφερε ότι η πορεία του διπλοκάμπινου ήταν προδιαγεγραμμένη και το ότι υπήρχε μια πόρτα ελάχιστα ανοικτή δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην σύγκρουση του διπλοκάμπινου με το BMW. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα Από τις ρητές παραδοχές μέσω των δικογράφων[1] των Εναγομένων 1 και 2 και την προσκομισθείσα μαρτυρία, ως αυτή συνοψίζεται ανωτέρω, προκύπτει ότι τα πιο κάτω γεγονότα δεν αμφισβητούνται και αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων: (α) Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, ήτοι την 21/2/2018, ο Ενάγοντας ήταν ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμό εγγραφής A (το «BMW») το οποίο είχε σταθμευμένο στον χώρο στάθμευσης στην αριστερή πλευρά της οδού Ολυμπίων, στην Λεμεσό και η όψη του οχήματος έβλεπε προς βορρά. (β) Πίσω από το αυτοκίνητο του Ενάγοντα βρισκόταν σταθμευμένο το όχημα με αριθμό εγγραφής B (το «Toyota») και πίσω από το Toyota βρισκόταν σταθμευμένο το όχημα με αριθμό εγγραφής Γ (το «Alfa Romeo»). Οι όψεις των δύο οχημάτων έβλεπαν προς βορρά. Ο οδηγός του Alfa Romeo ήταν ο Σ. Λ., ο οποίος δήλωσε το όνομα του στην σκηνή. (γ) Ο Α. Ι. , ο οποίος δήλωσε το όνομα του στην σκηνή, οδηγούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο το όχημα με αριθμό εγγραφής Δ (το «διπλοκάμπινο») κατά μήκος της οδού Ολυμπίων, στην Λεμεσό με κατεύθυνση προς βορρά. Τα πιο πάνω αναφερόμενα οχήματα βρίσκονταν σταθμευμένα στον χώρο στάθμευσης στα αριστερά, ως η πορεία του. (δ) Οι Εναγόμενες 1 και 2 είναι ασφαλιστικές εταιρείες δεόντως εγγεγραμμένες συμφώνως του Νόμου με εγγεγραμμένα γραφεία και έδρα εργασιών τους στην Λευκωσία. Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο οι Εναγόμενες 1 και 2 είχαν ασφαλισμένα τα οχήματα Alfa Romeo και το διπλοκάμπινο, αντίστοιχα, σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία και ειδοποιήθηκαν για την απαίτηση του Ενάγοντα γραπτώς στις 23/2/2018 και σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία. (ε) Την 21/2/2018 περί τις 10 π.μ. στην οδό Ολυμπίων, στην Λεμεσό, επισυνέβη τροχαίο ατύχημα στο οποίο εμπλεκόμενα οχήματα ήταν το διπλοκάμπινο Δ, το Alfa Romeo Γ, το Toyota B και το BMW A. Για τις πιο πάνω κοινές θέσεις των διαδίκων προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Αξιολόγηση και ευρήματα Έχοντας διεξέλθει του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων που κατατέθηκαν αλλά και των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, προχωρώ να αξιολογήσω την ενώπιον μου προσαχθείσα μαρτυρία, έχοντας επίσης υπόψη μου τις κοινά αποδεκτές θέσεις των διαδίκων για τις οποίες έχω ήδη προβεί σε ανάλογα ευρήματα ανωτέρω αλλά και το τι συνεπάγεται για την εκδοχή του κάθε διαδίκου η μη αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα της άλλης πλευράς. Για το θέμα αυτό κρίνω ορθό να παραθέσω και το πιο κάτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση στην Περατικού ν Ελληνικής Τράπεζας Χρηματοδοτήσεις Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 287/2013, απόφαση ημερομηνίας 16 Ιουνίου 2021, ECLI:CY:AD:2021:A254: «.δεν υφίσταται άκαμπτος κανόνας ότι πρέπει ατέγκτως να εξάγονται ή να συνάγονται (στην κάθε περίπτωση), δυσμενή συμπεράσματα (οποιασδήποτε μορφής), εξαιτίας της παράλειψης διαδίκου να αντεξετάσει. Η μη αντεξέταση μαρτύρων δεν υποδηλοί πως η μαρτυρία των μαρτύρων αυτών γίνεται άνευ ετέρου αποδεκτή στη μορφή που παρουσιάζεται. Μηδέ και απολήγει σε εξαγωγή ανάλογων ευρημάτων, χωρίς αξιολόγηση της υπόλοιπης μαρτυρίας. Τουναντίον, το Δικαστήριο - με την κάθε υπόθεση να κρίνεται στη βάση των γεγονότων και περιστάσεων της - αναμένεται (στην κανονική πορεία των πραγμάτων), να αξιολογεί τις προβαλλόμενες εκδοχές και να καταλήγει στην κρίση του, συνυπολογίζοντας (κατά την αξιολογική βάσανο) και την όποια δυνητική επίδραση τής απουσίας αντεξέτασης, σταθμίζοντας (μεταξύ άλλων), το σύνολο των δικονομικών χειρισμών του αντεξετάζοντα, τους λόγους για τη μη αντεξέταση (στην έκταση που τούτοι μπορεί να αιτιολογήθηκαν ή και να ανακύπτουν από τα γεγονότα), τη φύση, το είδος και περιεχόμενο της μαρτυρίας τού μάρτυρα (αλλά και του μέρους εκείνου της μαρτυρίας του που δεν έτυχε αντεξέτασης), ως και πολλές άλλες μεταβλητές και γνώμονες που μπορεί (κατά περίπτωσιν), να έχουν τη δική τους αξία στην όλη δικαστική συνειρμική διεργασία και την προς τούτο ενάσκηση της παρεχόμενης διακριτικής ευχέρειας (βλ. Ρεουλλά ν Ιωάννου, ΠΕ 358/13, ημ. 17.2.21, Σκορδής ν Λάντου και Άλλων, ΠΕ 429/12, ημ. 22.4.20, ECLI:CY:AD:2020:A127, Αντωνάκης Χρ Σολομωνίδης Λτδ και Άλλων ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και Άλλου
(2005)1(Α) ΑΑΔ 491, 496, Σκάρος ν Χριστοδούλου και Άλλων
(1998)1(Α) ΑΑΔ 291, 296, Adidas v The Jonitexo Limited
(1987)1 CLR 383, 388-389).» Η αξιολόγηση της μαρτυρίας για σκοπούς αξιοπιστίας γίνεται ούτως ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και ακολούθως να εξετάσει κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του το έχει αποσείσει στο βαθμό που απαιτείται (βλ. Barry Wynne v David Costaki Mavronicola
(2009)1 ΑΑΔ 1138). Όπως αναφέρθηκε στην Ομήρου ν Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και με βάση τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία.» Κατά την αξιολόγηση, το Δικαστήριο διατηρεί την ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός, κατά τα άλλα, αξιόπιστου μάρτυρα και να απορρίψει το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του εάν κρίνει ότι έρχεται σε αντίθεση ή ότι δεν συνάδει με άλλη αξιόπιστη μαρτυρία (βλ. Χριστοφίδου ν Παπαχρυσοστόμου, ως Διαχειριστή της περιουσίας της Θεοφίλης Παπαδοπούλου
(2009)1 ΑΑΔ 1360). Των πιο πάνω λεχθέντων, παρατηρώ εν προκειμένω τα εξής. Όπως θα διαφανεί πιο κάτω, τόσο από την δικογραφία όσο και από την μαρτυρία, προκύπτει ότι η πλειοψηφία των γεγονότων είναι στην ουσία παραδεκτή. Ως εκ τούτου, η αξιολόγηση της μαρτυρίας θα περιοριστεί στα εναπομείναντα επίδικα θέματα (βλ. Ιωάννου κ.α. ν Αληφαντή κ.α., Ποινικές Εφέσεις αρ. 163/2017, 164/2017, 165/2017, απόφαση ημερομηνίας 7 Οκτωβρίου 2019), δηλαδή κάτω από ποιες συνθήκες επισυνέβη το επίδικο ατύχημα, ποιος δηλαδή ευθύνεται γι' αυτό και σε ποιο βαθμό. Σε υποθέσεις όπως η παρούσα, η πραγματική μαρτυρία αποκτά ιδιαίτερη σημασία εφόσον μπορεί να αποτελέσει ασφαλές μέσο για την άσκηση κρίσης για την αξιοπιστία της μαρτυρίας αλλά και για την ακρίβεια της μαρτυρίας σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος (βλ. Κυριάκου ν Δημητρίου
(1997)1 ΑΑΔ 1362, Conway v Νεοφύτου
(2003)1 ΑΑΔ 540). Φωτογραφίες, για παράδειγμα, της σκηνής ή των οχημάτων ή των ζημιών, μπορούν να κατατεθούν και να αποτελέσουν πραγματική μαρτυρία για την κατάδειξη και των ζημιών σε οχήματα αλλά και των συνθηκών κάτω από τις οποίες επισυνέβη το ατύχημα. (βλ. Κονναρή ν Κυριάκου
(1996)1 ΑΑΔ 267, Conway (ανωτέρω), Το Δίκαιο της Απόδειξης των Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη, Β' Έκδοση, 2016, σελ. 337) Στην παρούσα υπόθεση, φωτογραφίες των οχημάτων έχουν παρουσιαστεί ως τεκμήρια από τον Ενάγοντα, τον ΜΥ1, τον ΜΥ3 και τον ΜΥ4. Οι φωτογραφίες αυτές δεν αμφισβητείται ότι απεικονίζουν τα ενεχόμενα οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Σε σχέση όμως με το σχέδιο της σκηνής που παρουσίασε ο Ενάγοντας, σημειώνω ότι, το εν λόγω σχέδιο, όπως αναφέρει και ο ίδιος, ετοιμάστηκε από τον αρμόδιο λειτουργό της οδικής βοήθειας, ο οποίος όμως ουδέποτε έδωσε μαρτυρία για να επεξηγήσει το τι κατέγραψε εκεί. Σημειώνω επίσης ότι στο εν λόγω σχέδιο δεν υπάρχουν μετρήσεις, αποστάσεις αλλά ούτε και φαίνεται να είναι σε κλίμακα. Δεν έχω παραγνωρίσει το γεγονός ότι το εν λόγω σχέδιο, το έχει χρησιμοποιήσει και ο ΜΥ1, καταγράφοντας όμως επί του σχεδίου τις δικές του σημειώσεις ως προς τα οχήματα και τις ακριβείς μετρήσεις και άρα στην ουσία το έχει αμφισβητήσει, χωρίς όμως να είναι ούτε αυτός σε θέση να τεκμηριώσει την ορθότητα των όσων αναφέρονται στο σχέδιο και τα οποία δεν συνιστούν τις δικές του σημειώσεις επ' αυτού, αλλά σημειώσεις του αρμόδιου λειτουργού. Κανένας από τους δύο μάρτυρες δεν παρουσιάστηκε να έχει οποιεσδήποτε ειδικές γνώσεις για τον καταρτισμό τέτοιων σχεδίων. Κατ' επέκταση, στην απουσία ειδικότερα του δημιουργού του σχεδίου, μέσω του οποίου θα μπορούσαν να διευκρινιστούν εκείνες οι πτυχές που είναι απαραίτητες ούτως ώστε να γίνουν αποδεκτά τα σχέδια, όπως είναι οι μετρήσεις, οι αποστάσεις και η κλίμακα, τα σχέδια που αμφότεροι έχουν παρουσιάσει δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά και δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν επαρκή και ανεξάρτητη πραγματική μαρτυρία επί της οποίας να μπορεί το Δικαστήριο να βασιστεί και ως εκ τούτου αγνοούνται (βλ. Κονναρή ν Κυριάκου
(1996)1 ΑΑΔ 267). Κρίνω ορθότερο όπως, ενόψει της της φύσης της μαρτυρίας των ΜΥ2 και ΜΥ3, ασχοληθώ με την μαρτυρία αυτών των μαρτύρων προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας των άμεσα εμπλεκόμενων προσώπων, ήτοι του Ενάγοντα, του ΜΥ1 και του ΜΥ
  1. Σε σχέση με την μαρτυρία του ΜΥ2 παρατηρώ ότι αυτή αφορά σε σχολιασμό της μαρτυρίας του ΜΥ4 και συγκεκριμένα η μαρτυρία του δίδεται εις απάντηση των όσων αναφέρονται στην παράγραφο 25 της ένορκης δήλωσης του ΜΥ4 που αφορούν στο ότι οι ζημιές του Toyota έχουν διευθετηθεί και πληρωθεί από την Εναγόμενη
  2. Δεν πρόκειται συνεπώς για μαρτυρία που αφορά στα επίδικα γεγονότα, αλλά για παράθεση νομικών ισχυρισμών και επιχειρηματολογίας και ως τέτοια δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και κατά επέκταση να γίνει αποδεκτή. Ο ΜΥ3 ανέφερε ότι είναι μηχανολόγος μηχανικός με ειδικότητα στην εκτίμηση ζημιών οχημάτων και διαθέτει εμπειρία στην διερεύνηση τροχαίων ατυχημάτων και εξέφρασε την γνώμη του ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το ατύχημα αλλά και σε σχέση με διάφορες τροποποιήσεις που παρατήρησε στο όχημα του ΜΥ
  3. Αναφορικά με το ζήτημα της μαρτυρίας γνώμης κρίνω παραπέμπω στο Σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη, Β' Έκδοση, 2016, σελίδα 573: «Ο γενικός κανόνας ορίζει λοιπόν ότι ένας μάρτυρας μπορεί να καταθέσει μονάχα για γεγονότα που έχουν περιέλθει νομίμως στην αντίληψη του χωρίς να αναφέρει ποια είναι κατά τη γνώμη του τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν από αυτά, εκτός και αν καταθέτει επί του συγκεκριμένου θέματος - σε ποινικές και πολιτικές υποθέσεις (In the Matter of Abdullah Rashid
(1985)1 CLR 393) - ως πραγματογνώμονας (R v Wright (1821( Russ & Ry 456)» Η πραγματογνωμοσύνη ενός μάρτυρα μπορεί να βασίζεται και στην πραγματική εμπειρία που ο μάρτυρας αποκτά σε ένα θέμα (βλ. Θεοσκέπαγγη Φαρμ κ.α. ν Κυπριακής Δημοκρατίας (1990 1 ΑΑΔ 984) και η παρουσίαση του αναγκαίου υποβάθρου εμπειρογνωμοσύνης ούτως ώστε να καταστεί αποδεκτή μαρτυρία γνώμης είναι απαραίτητη. Βρίσκω ότι η πιο πάνω λιτή αναφορά του ΜΥ3 για τα προσόντα και την πείρα του, που, κατά τον ίδιο, τον καθιστούν πραγματογνώμονα, δεν είναι επαρκής ούτως ώστε, παρά το γεγονός ότι δεν έτυχε αντεξέτασης, να τον καταστήσουν εμπειρογνώμονα για την εκφορά γνώμης ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος. Δεν επισυνάπτει οποιοδήποτε στοιχείο αναφορικά με τα ακαδημαϊκά ή εμπειρικά του προσόντα για σκοπούς προσδιορισμού του κατά πόσο όντως είναι πραγματογνώμονας. Κατά συνέπεια, η μαρτυρία του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μαρτυρία πραγματογνώμονα. Εφόσον δε κανένα μέρος της μαρτυρία του δεν αποτελεί μαρτυρία σε σχέση με γεγονότα, παρά μόνο μαρτυρία γνώμης, ως τέτοια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ακόμα όμως και να γινόταν αποδεκτή η ιδιότητα του ΜΥ3 ως πραγματογνώμονας, ο μάρτυρας δεν προσκόμισε με την μαρτυρία του οποιαδήποτε δεδομένα ή επιστημονικά κριτήρια βάσει των οποίων προέβη στις διαπιστώσεις του αναφορικά με τις συνθήκες του ατυχήματος ούτως ώστε να μπορούσε να υποβοηθηθεί το Δικαστήριο στην εξαγωγή των δικών του συμπερασμάτων. Δεν προκύπτει συνεπώς η βάση επί της οποίας εκφράζει την γνώμη του (βλ. Παύλου ν Ανδρέου, Πολιτική Έφεση αρ. 185/2009, απόφαση ημερομηνίας 26/3/2014). Στρέφομαι τώρα στις εκδοχές που προωθήθηκαν από τον Ενάγοντα και τους εμπλεκόμενους οδηγούς. Αναφορικά με την μαρτυρία του Ενάγοντα παρατηρώ ότι σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος, η μαρτυρία του περιορίζεται στα όσα του έχουν αναφερθεί από τρίτους αφού, όπως ο ίδιος παραδέχεται στην μαρτυρία του, δεν ήταν παρών κατά τον χρόνο που συνέβη το ατύχημα, ώστε να έχει ιδία γνώση για το τι ακριβώς έγινε. Παρά ταύτα, τα όσα σχετικά ισχυρίστηκε ο Ενάγοντας φαίνεται στην ουσία τους να αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ των άλλων δύο εμπλεκόμενων οδηγών, δηλαδή του ΜΥ1 και του ΜΥ4, διότι αμφότεροι οι τελευταίοι αποδέχονται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρξε επαφή μεταξύ της αριστερής πλευράς του διπλοκάμπινου και της δεξιάς πόρτας του Alfa Romeo, η οποία ήταν ανοικτή και ότι ακολούθως το διπλοκάμπινο κτύπησε, πρώτα στο Toyota και μετά στο σταθμευμένο BMW του Ενάγοντα προκαλώντας του την ζημιά για την οποία καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Συνεπώς, την ουσία αυτή την αποδέχομαι και το πιο πάνω κοινό στοιχείο καθίσταται περαιτέρω εύρημα μου. Στρέφομαι τώρα στις θέσεις των δύο άμεσα εμπλεκόμενων οδηγών, δηλαδή του ΜΥ1 και του ΜΥ4. Αναφορικά με την μαρτυρία του ΜΥ1 για το τί ακριβώς συνέβη, αυτός αναφέρει ουσιαστικά ότι άνοιξε την πόρτα του ελάχιστα για να την απελευθερώσει, ώστε αυτή να προεξέχει περίπου 20 εκατοστά από το αμάξωμα του οχήματος του με σκοπό να ελέγξει εκ νέου την τροχαία κίνηση προτού εξέλθει του οχήματος του. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ένιωσε ένα κτύπημα στο όχημα του και είδε το διπλοκάμπινο να έχει προσκρούσει στο BMW και να ακινητοποιείται. Κατ' εκείνον, ο ΜΥ4 ήταν αφηρημένος και οδηγούσε το διπλοκάμπινο με ανεξέλεγκτη ταχύτητα και η πορεία σύγκρουσης του με τα οχήματα ήταν προδιαγεγραμμένη. Όπως θα προχωρήσω να εξηγήσω, η εκδοχή του ΜΥ1 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Καταρχάς θα συμφωνήσω με τη θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Εναγόμενης 2 ως προς το ότι η εκδοχή της Εναγόμενης 1, όπως αυτή προβλήθηκε κατά την ακρόαση, δεν φαίνεται να συνάδει με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της. Τούτο διότι, ενώ με το δικόγραφο της Εναγόμενης 1, αφήνεται να νοηθεί ότι η σύγκρουση μεταξύ διπλοκάμπινου και Alfa Romeo συνέβη μόλις ο ΜΥ1 άνοιξε την πόρτα του Alfa Romeo, αφού είχε πρώτα ελέγξει την τροχαία κίνηση και επιχειρούσε να εξέλθει του οχήματος του, με την μαρτυρία του ο ΜΥ1 προβάλλει τον ισχυρισμό ότι άνοιξε λίγο την πόρτα του οχήματος του με σκοπό να ελέγξει εκ νέου την τροχαία κίνηση προτού εξέλθει του οχήματος του και ότι λίγα δευτερόλεπτα αργότερα επήλθε η σύγκρουση. Είναι θεωρώ περιττό να επισημάνω είναι ότι πολύ διαφορετική, ως θέμα πραγματικό, η περίπτωση όπου η σύγκρουση συμβαίνει την ώρα που ο ΜΥ1 επιχειρεί να εξέλθει του οχήματος του, έχοντας ήδη ελέγξει την τροχαία κίνηση, ως ισχυρίζεται, από την περίπτωση όπου η σύγκρουση επέρχεται κάποιο χρόνο μετά που ανοίχθηκε η πόρτα και αφού, σύμφωνα με τον ίδιο τον ΜΥ1, κρίθηκε από τον ίδιο αναγκαίο να ελεγχθεί εκ νέου η τροχαία κίνηση προτού η πόρτα ανοιχτεί πλήρως και αυτός εξέλθει του οχήματος του. Ως προς το πως τυχόν διάσταση μεταξύ δικογράφου και μαρτυρίας επηρεάζει την αξιοπιστία της προβαλλόμενης εκδοχής, παραπέμπω ενδεικτικά στην απόφαση στη Νεοφύτου ν Γερακιώτη
(2010)1 ΑΑΔ
  1. Άλλωστε, λαμβανομένων υπόψη των νομικών συμπερασμάτων που δύναται να εξαχθούν αναλόγως του ποια είναι πραγματικά η περίπτωση, η διάσταση αυτή μεταξύ δικογράφου και μαρτυρίας δεν μπορεί να κριθεί επουσιώδης. Πέραν όμως της διάστασης αυτής μεταξύ του δικογράφου και της έγγραφης μαρτυρίας του ΜΥ1 και πάλι η μαρτυρία του ΜΥ1 δεν θα μπορούσε να κριθεί αξιόπιστη για τους εξής λόγους. Ενώ στην μαρτυρία του, ο ΜΥ1 αναφέρει ότι λίγα δευτερόλεπτα μετά που άνοιξε μερικώς την πόρτα του οχήματος του ένιωσε ένα κτύπημα και ακολούθως είδε το διπλοκάμπινο του ΜΥ4 να έχει προσκρούσει στο BMW, αυτός προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς οι οποίοι, πέραν του ότι αποτελούν έκφραση γνώμης, δεν συνάδουν με την θέση του ότι δεν είδε το κτύπημα, παρά μόνο το ένιωσε και ακολούθως το τι είδε ήταν την κατάληξη του ατυχήματος, ήτοι το διπλοκάμπινο να έχει προσκρούσει στο BMW και να ακινητοποιείται (βλ. παρ. 11 και 12 της Ε/Δ του ΜΥ1). Πως λοιπόν μπορεί ο ΜΥ1 να προβάλλει θέσεις και συγκεκριμένα θέσεις γνώμης αναφορικά με την ταχύτητα, την πορεία και τον τρόπο οδήγησης του ΜΥ4, όταν στο τέλος της ημέρας, σύμφωνα με τον ίδιο, αυτός δεν αντιλήφθηκε τίποτα πριν το ατύχημα και ό,τι αντιλήφθηκε, το αντιλήφθηκε μόνο μετά. Εν πάση περιπτώσει, το γεγονός ότι το διπλοκάμπινο προσέκρουσε στην πόρτα του Alfa Romeo, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ασχέτως του πόσο ανοικτή ήταν η πόρτα του Alfa Romeo, αυτή, όταν ανοίχθηκε, ήταν στην πορεία του διπλοκάμπινου εξ ου και επήλθε η σύγκρουση. Το πόσο δεξιά ή το πόσο αριστερά βρισκόταν το Alfa Romeo σε σχέση με το Toyota και το BMW είναι, θεωρώ, άσχετο από την στιγμή που η σύγκρουση έγινε εντός του δρόμου και της πορείας του διπλοκάμπινου. Τα ίδια ισχύουν και για τις μετρήσεις στις οποίες ο ΜΥ1 αναφέρει ότι προέβη. Η δε θέση του ΜΥ1 ότι το διπλοκάμπινο οδηγείτο τόσο αριστερά ώστε ακόμη και εάν δεν επέρχετο η σύγκρουση με την πόρτα, θα κτυπούσε σε ένα από τα οχήματα, πέραν από εντελώς υποθετική, δεν υποστηρίζεται από καμία μαρτυρία, ή έστω κάποια μαρτυρία που να την καθιστά πιθανό ενδεχόμενο. Δεν υπάρχει συνεπώς τέτοια μαρτυρία που να δικαιολογεί την εξαγωγή ενός τέτοιου ευρήματος. Στρέφομαι τώρα στην εκδοχή του ΜΥ
  2. Υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με τον μάρτυρα, η εκδοχή που προβάλλει ως υπεράσπιση για τον λόγο που κτύπησε τον Ενάγοντα είναι ότι εντελώς ξαφνικά και απότομα άνοιξε η δεξιά πόρτα του οχήματος Alfa Romeo, που βρισκόταν σταθμευμένο στα αριστερά του δρόμου, ως η πορεία του, με αποτέλεσμα να προσκρούσει βίαια στο αριστερό μπροστινό φτερό του διπλοκάμπινου του. Από το κτύπημα που δέχτηκε από την πόρτα του Alfa Romeo, το διπλοκάμπινο του εκτροχιάστηκε και άλλαξε πορεία με αποτέλεσμα να κτυπήσει στα δύο σταθμευμένα οχήματα που βρίσκονταν ακριβώς μπροστά από το Alfa Romeo. Συγκεκριμένα το όχημα του αρχικά επέπεσε στην δεξιά πλευρά του Toyota και στην συνέχεια στο πίσω μέρος του BMW. Επιχειρηματολογήθηκε δε από τον συνήγορο του ότι η ζημιά που υπέστη το Alfa Romeo καταδεικνύει ότι η πόρτα του Alfa Romeo ανοίχτηκε απότομα και ξαφνικά. Ούτε όμως αυτή η εκδοχή γίνεται πιστευτή. Εξηγώ. Η εκδοχή αυτή του ΜΥ4 πάσχει διότι, ότι και να έγινε που να οδήγησε στην σύγκρουση με την πόρτα, παραμένει ανεξήγητο και υπό την σκοπιά του αντικειμενικού μέσου παρατηρητή, παράλογο, το πως γίνεται να κτυπήθηκε το όχημα του στην αριστερή πλευρά και στην συνέχεια αυτό να οδηγήθηκε ακόμα πιο αριστερά ώστε να κτυπήσει στο Toyota και στο BMW. Η θέση λοιπόν αυτή, ότι το όχημα του κτυπήθηκε, στο μπροστινό μάλιστα, αριστερό μέρος του και στην συνέχεια εκτροχιάστηκε προς τα αριστερά, δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική. Ούτε και έχει εξηγηθεί πως η κατάληξη αυτή συνάδει με το πως θα αντιδρούσε ο μέσος συνετός οδηγός. Θεωρώ ότι και αυτός ο μάρτυρας προσπάθησε να στρέψει τα βλέμματα μακριά από την δική του οδική συμπεριφορά σε σχέση με τις ζημιές που υπέστη ο Ενάγοντας. Θα συμφωνήσω επίσης με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Εναγόμενης 1 ότι η αναφορά του ΜΥ4 περί κάλυψης της ζημιάς του Toyota από την Εναγόμενη 1 δεν καλύπτεται από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Εναγόμενης
  3. Έχει προ πολλού εμπεδωθεί ότι τα επίδικα θέματα περιορίζονται σε εκείνα που προσδιορίζονται στη δικογραφία, με σκοπό την διασφάλιση του δικαιώματος ενός διαδίκου να απαντήσει στις θέσεις και τους ισχυρισμούς του αντιδίκου του (βλ. Παπαγεωργίου ν Κλάππα
(1991)1 ΑΑΔ 24). Το Δικαστήριο, συνεπώς, δεν επεκτείνεται στην εξέταση θεμάτων πέραν από τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται από τα δικόγραφα (βλ. A.A. Pilottos Ltd v Cyprus Petroleum Refinery Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 90/2013, απόφαση ημερομηνίας 19 Οκτωβρίου 2021, ECLI:CY:AD:2021:A468). Ο προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων μέσω των δικογράφων είναι απαραίτητος προκειμένου να γίνει αποδεκτή μαρτυρία προς απόδειξη τους (βλ. Νεοφύτου κ.α. ν Γερακιώτη (ανωτέρω)) και μαρτυρία η οποία έχει προσκομισθεί και δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα αγνοείται (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v Σιακόλα
(2011)1(Β) ΑΑΔ 1422, Πούρικος ν Σάββα κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 507). Η απουσία συνεπώς του αναγκαίου αυτού υποβάθρου, που να καλύπτει τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς του ΜΥ4, συνεπάγεται και ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί του θα πρέπει να αγνοηθούν. Στην βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας κρίνω ότι καμία από τις εκδοχές των ΜΥ1 και του ΜΥ4 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Στην βάση δε των ανωτέρω διαπιστώσεων μου σε σχέση με την μαρτυρία του Ενάγοντα, του ΜΥ1 και του ΜΥ4, αλλά και στην βάση της πραγματικής μαρτυρίας των φωτογραφιών της σκηνής, προβαίνω σε περαιτέρω ευρήματα σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος, ως ακολούθως: Κατά την 21/2/2018 περί τις 10 π.μ. στην οδό Ολυμπίων, στην Λεμεσό, ο ΜΥ1 άνοιξε την δεξιά μπροστινή πόρτα του Alfa Romeo και ο ΜΥ4 οδηγώντας το διπλοκάμπινο συγκρούστηκε με την δεξιά άκρη της δεξιάς μπροστινής πόρτας του Alfa Romeo. Ακολούθως για άγνωστο λόγο, το διπλοκάμπινο του ΜΥ4 οδηγήθηκε προς τα αριστερά και συγκρούστηκε πρώτα με το μπροστινό δεξί φτερό, την δεξιά μπροστινή πόρτα και την δεξιά πλευρά του μπροστινού προφυλακτήρα του Toyota και ακολούθως στην δεξιά πλευρά του πίσω προφυλακτήρα του BMW οπότε και ακινητοποιήθηκε. Περαιτέρω, και πάλι βασιζόμενος στην μη αμφισβητούμενη, πραγματική μαρτυρία που προσκομίστηκε μέσω των φωτογραφιών της σκηνής, την οποία αποδέχομαι, προβαίνω σε περαιτέρω εύρημα ότι από την επίδικη σύγκρουση, το BMW υπέστη ζημιές στην δεξιά πλευρά του πίσω προφυλακτήρα του, το Toyota στο μπροστινό δεξί φτερό, δεξιά μπροστινή πόρτα και στην δεξιά πλευρά του μπροστινού προφυλακτήρα του, το Alfa Romeo στην άκρη της δεξιάς μπροστινής πόρτας του και στο γυαλί της δεξιάς μπροστινής πόρτας, το οποίο έσπασε και το διπλοκάμπινο υπέστη ζημιές στον μπροστινό του προφυλακτήρα και στο μπροστινό αριστερό φτερό. Σε σχέση με την ζημιά που το BMW υπέστη στην δεξιά πλευρά του πίσω προφυλακτήρα του και το ύψος των αξιούμενων αποζημιώσεων, προκύπτει ότι, αν και αρχικά τα πιο πάνω αμφισβητήθηκαν με τις Υπερασπίσεις αμφότερων των Εναγομένων, η Εναγόμενη 1 δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να αμφισβητεί είτε την ζημιά αυτή καθαυτή, είτε το ύψος επιδιόρθωσης της. Η δε Εναγόμενη 2, σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΥ4 αποδέχεται το ποσό της επιδιόρθωσης. Κατά συνέπεια η μαρτυρία του Ενάγοντα σε σχέση με τις ζημιές του οχήματος του και το κόστος επιδιόρθωσης του παρέμεινε αναντίλεκτη και ως τέτοια γίνεται αποδεκτή. Προβαίνω συνεπώς σε περαιτέρω εύρημα ότι συνεπεία του ατυχήματος και των ζημιών που το BMW υπέστη στην δεξιά πλευρά του πίσω προφυλακτήρα, ο Ενάγοντας κατέβαλε για σκοπούς αποζημίωσης και επιδιόρθωσης της ζημιάς αυτής, το συνολικό ποσό των €1.468,39 που είναι και το ποσό το οποίο ο Ενάγοντας αξιώνει με την παρούσα αγωγή. Νομική πτυχή Σύμφωνα με το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148: «Αμέλεια συvίσταται- (α) στηv τέλεση πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις δεv θα τελoύσε λoγικό συvετό πρόσωπo ή στηv παράλειψη τέλεσης πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις τέτoιo πρόσωπo θα τελoύσε͘ ή (β) στηv παράλειψη καταβoλής τέτoιας δεξιότητας ή επιμέλειας για τηv άσκηση επαγγέλματoς, επιτηδεύματoς ή ασχoλίας όπως έvα λoγικό συvετό πρόσωπo, πoυ έχει τα πρoσόvτα για τηv άσκηση τoυ επαγγέλματoς αυτoύ, επιτηδεύματoς ή ασχoλίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις, και στηv πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής: Νoείται ότι για αυτή δύvαται vα τύχει απoζημίωσης μόvo τo πρόσωπo έvαvτι τoυ oπoίoυ o υπαίτιoς της αμέλειας υπείχε υπoχρέωση, υπό τις περιστάσεις, vα μηv επιδείξει αμέλεια.» Σε αγωγές που αφορούν αμέλεια, το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του εκάστοτε Ενάγοντα (βλ. Σοφοκλέους ν Καλογήρου
(1997)1(Α) ΑΑΔ 369). Πέραν της απόδειξης της αμέλειας, ο εκάστοτε Ενάγοντας πρέπει να αποδείξει την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ αμέλειας και ζημιάς (βλ. Μακρίδης και Υιοί Λτδ ν Λουκά
(2003)1(Α) ΑΑΔ 447). Το επίπεδο απόδειξης, σε αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων το οποίο επιτάσσει ότι ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (βλ. Μπούλος Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 ΑΑΔ 1858, Demil Imports Exports v Κωνσταντινίδης
(2011)1(Α) ΑΑΔ 462). Για σκοπούς επιτυχίας μιας αγωγής, απαιτείται από τον Ενάγοντα να προσκομίσει, επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία η οποία να έχει την αναγκαία αποδεικτική βαρύτητα ώστε να ικανοποιείται το εφαρμοζόμενο βάρος απόδειξης (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη, Β' Έκδοση, 2016, Λευκωσία, σελ. 196). Αποτυχία του διάδικου να αποδείξει την υπόθεση του στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων συνεπάγεται και αποτυχία απόσεισης του βάρους απόδειξης που ο διάδικος φέρει, έστω και αν η εκδοχή του είναι πιο πιθανή από αυτή της άλλης πλευράς (βλ. Μπούλος Μαρσέλ (ανωτέρω), Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 ΑΑΔ 614 και Χρυσάνθου κ.ά. ν. Φραντζή
(2010)1 ΑΑΔ 1295). Αμέλεια συνίσταται στην παράλειψη εκπλήρωσης καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια άλλων που χρησιμοποιούν τον δρόμο, που κατά λογική πρόβλεψη μπορούν να επηρεαστούν από τις πράξεις του οδηγού (βλ. Σωκράτους ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1). Το δε μέτρο κρίσης της οδικής συμπεριφοράς είναι αυτό του του μέσου συνετού οδηγού. Παραπέμπω προς τούτο στην Βίκης ν Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Όπως διαφαίνεται από τις αποφάσεις στις οποίες έχει αναφερθεί ο δικηγόρος του εφεσείοντα και, γενικότερα, από τις αρχές που διέπουν τον καθορισμό της αμέλειας, το μέτρο με το οποίο κρίνονται οι πράξεις προσώπων που χρησιμοποιούν το δημόσιο δρόμο, είναι εκείνο του μέσου συνετού ανθρώπου, και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για τη λήψη προφυλακτικών μέτρων μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη.» Στην Φοινικαρίδης ν Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475, λέχθηκε ότι: «. η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Συναφώς, θα υπενθυμίζαμε πως, γενικά, εφόσο η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια.» Το καθήκον επιμέλειας οδηγού οχήματος προσδιορίζεται αντικειμενικά, είναι απρόσωπο και καθολικό και οφείλεται σε κάθε τρίτο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού (βλ. Συκοπετρίτης ν Χριστοδούλου
(2004)1 (Α) ΑΑΔ 218). Τέλος, το ζήτημα της αμέλειας, αποφασίζεται υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ασχέτως εάν η μαρτυρία δόθηκε από τον Ενάγοντα ή τον Εναγόμενο (βλ. Kardanos Transport Co. Limited v Κωνσταντίνου
(2011)1 ΑΑΔ 267, Fabrey a.ο. v. Demetriou, as administratrix of the estate of the deceased Angelos Demetriou
(1976)1 C.L.R. 1) Εκείνο το οποίο απομένει συνεπώς να εξεταστεί είναι εάν οι αντίστοιχες συμπεριφορές των ΜΥ1 και ΜΥ4 ήταν τέτοιες που να εκπίπτουν του επιπέδου ενός μέσου συνετού οδηγού. Στην βάση των πιο πάνω ευρημάτων μου, προκύπτει ότι, ο ΜΥ1 ενήργησε αμελώς όταν άνοιξε την πόρτα του Alfa Romeo, επέλεξε να μην κατεβεί και συνέχισε να την αφήνει ανοικτή, θέτοντας εμπόδιο στο δρόμο και κάτω από συνθήκες που και ο ίδιος παραδέχεται ότι επιβάλλετο να ελέγξει την τροχαία κίνηση δύο φορές, μια κατά το άνοιγμα και μια αφότου άφησε την πόρτα ανοικτή για κάποιο χρόνο, προτού την ανοίξει πλήρως και εντός αυτού του χρόνου είναι που επήλθε και η σύγκρουση και άρα, εκ του αποτελέσματος, προκύπτει ότι ο ΜΥ1 ενήργησε αμελώς. Αφ' ετέρου, ο ΜΥ4 ουδόλως εξήγησε πως βρέθηκε το διπλοκάμπινο του να οδηγείται ακόμα πιο αριστερά και να κτυπά το BMW που βρισκόταν στην αριστερή πλευρά του δρόμου ενώ το διπλοκάμπινο του είχε επίσης κτυπήσει στην αριστερή μπροστινή του πλευρά. Όπως και να οδηγούσε το όχημα του αμέσως πριν την σύγκρουση, η οδική του συμπεριφορά μετά την σύγκρουση, η οποία τον οδήγησε να κτυπά το όχημα του Ενάγοντα, παρέμεινε ανεξήγητη για τους λόγους που έχω ήδη αναφέρει, κρινόμενη πάντοτε υπό την σκοπιά του μέσου συνετού οδηγού. Πως δηλαδή κατέληξε να κτυπά το όχημα του στην αριστερή πλευρά και να οδηγείται ακόμα πιο αριστερά και να κτυπά σε οχήματα που βρίσκονταν στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Εφαρμόζοντας τώρα στα πιο πάνω ευρήματα μου τις αρχές που διέπουν θέματα αμέλειας κατά την χρήση του δρόμου από οδηγούς (βλ. μεταξύ άλλων Σωκράτους ν Αστυνομίας, Βίκης ν Νεοφύτου, Φοινικαρίδης ν Γεωργίου (ανωτέρω)), κρίνω ότι ο Ενάγοντας πέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι τόσο ο ΜΥ1 όσο και ο ΜΥ4 ευθύνονται για το επίδικο ατύχημα και ότι συνέβαλαν λόγω της αμέλειας τους στην πρόκληση του ατυχήματος. Η κατάληξη μου αυτή, για την ύπαρξη αμέλειας και από τους δύο οδηγούς προκύπτει υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί ενώπιον μου από τους διάδικους και των ευρημάτων στα οποία έχω προβεί κατόπιν αξιολόγησης της (βλ. Kardanos και Fabrey ανωτέρω). Όσον αφορά τον Ενάγοντα, δεν υπάρχει οτιδήποτε στην βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας που να του αποδίδει οποιαδήποτε ευθύνη ή συντρέχουσα αμέλεια σε σχέση με το ατύχημα. Συνεπώς, στην βάση των όσων ανέφερα ανωτέρω, είναι η κατάληξη μου ότι η ευθύνη για την πρόκληση του ατυχήματος βαρύνει τόσο τον ΜΥ1 όσο και τον ΜΥ4, οι οποίοι ευθύνονται από κοινού. Σε σχέση δε με την ζημιά την οποία ο Ενάγοντας υπέστη και τις αξιούμενες αποζημιώσεις αυτές γίνονται αποδεκτές και παραπέμπω προς τούτο στα ανωτέρω ευρήματά μου, στα οποία κατέληξα με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία που προσκομίστηκε. Καταμερισμός ευθύνης και συνεισφορά Αναφορικά με το ζήτημα του καταμερισμού της ευθύνης μεταξύ των οδηγών των ασφαλισμένων από τις Εναγόμενες 1 και 2 οχημάτων, πρέπει να αναφέρω τα εξής. Παρά την εκατέρωθεν έκδοση και επίδοση ειδοποιήσεων προς συνεναγόμενο, καμία από τις Εναγόμενες δεν αποτάθηκε στο Δικαστήριο με αίτηση για έκδοση οδηγιών για την ανταλλαγή δικογράφων σύμφωνα με τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες. Τα όσα δε προέβαλε η κάθε μία από αυτές, αναφορικά με την αμέλεια του οδηγού της άλλης, προβλήθηκαν στο πλαίσιο των υπερασπίσεων τους στην απαίτηση του Ενάγοντα και όχι μεταξύ τους. Στην προκειμένη περίπτωση, η ζημιά που προκλήθηκε στον Ενάγοντα ήταν μια. Για την πρόκληση της, σύμφωνα με την πιο πάνω κατάληξη μου, ευθύνη φέρουν και οι δύο οδηγοί των Εναγομένων και η ζημιά αυτή ήταν το αποτέλεσμα των ξεχωριστών πράξεων και παραλείψεων τους. Παραπέμπω σχετικά στην Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν Δημητρίου κ.α.
(1997)1(Α) ΑΑΔ 336, στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο ασχολήθηκε με το θέμα αυτό και παρόλο που διαπιστώνει ότι οι εφεσίβλητοι 2 και 3 έχουν προβεί σε διαφορετικές αδικοπραξίες, εντούτοις επειδή δεν ανταλλάγηκαν δικόγραφα σαν αποτέλεσμα της ειδοποίησης καταμερισμού του ποσού των αποζημιώσεων μεταξύ των εναγομένων και επειδή η ζημιά που προξένησαν στους εφεσίβλητους δεν μπορούσε να χωρισθεί, το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν προέβη σε καταμερισμό και εξέδωσε μια απόφαση εναντίον των εφεσειόντων μαζί και χωριστά. Η αναφορά του πρωτόδικου Δικαστηρίου στην Ιωαννίδης v. Χαραλάμπους και Άλλου
(1992)1 Α.Α.Δ. 558, αφορούσε τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται στις περιπτώσεις που δίδεται ειδοποίηση με βάση το θ. 12 της Δ.10 των Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία είναι αυτή που καθορίζεται στους θ.7 και 8 της Δ.10 και ένας από τους λόγους που δεν προέβη σε καταμερισμό ήταν γιατί η διαδικασία αυτή δεν ακολουθήθηκε και όχι γιατί βασίστηκε σε λανθασμένες αρχές που διέπουν το θέμα του καταμερισμού. Η οδός που ακολούθησε το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν ορθή. Σε περιπτώσεις όπως την παρούσα που οι εφεσείοντες ήταν δυο αδικοπραγήσαντες και όχι συναδικοπραγήσαντες, επειδή η ζημιά που προκλήθηκε ήταν μια και αδιαχώριστη που δεν επιδεχόταν διαχωρισμού για να κατανεμηθεί το ποσοστό της ζημιάς που κάθε ένας απ΄αυτούς προκάλεσε, και επειδή δεν ανταλλάγηκαν δικόγραφα σαν αποτέλεσμα της ειδοποίησης καταμερισμού, ορθά θεώρησε μαζί και χωριστά τους εφεσείοντες υπεύθυνους για όλη τη ζημιά που προκλήθηκε και εξέδωσε μια απόφαση. (βλ. Bank View Mill v. Nelson Corpn. [1942] 2 All E.R. 477 at p. 483).» Ενόψει λοιπόν της μη ανταλλαγής δικογράφων μεταξύ των Εναγομένων κρίνω ότι δεν ενδείκνυται στην προκειμένη περίπτωση να προχωρήσω με καταμερισμό ευθύνης μεταξύ τους ή σε κατάληξη για το ζήτημα των εκατέρωθεν αξιώσεων για συνεισφορά. Παρεμβάλλω επίσης στο σημείο αυτό, ότι από τον φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι στις 20/9/2019 καταχωρήθηκε από την Εναγόμενη 1 αίτηση συνένωσης της παρούσας με την αγωγή αρ. 1470/2019 Ε. Δ. Λευκωσίας. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην αίτηση η εν λόγω αγωγή αφορά το ίδιο ατύχημα και Ενάγοντας στην εν λόγω αγωγή είναι ο ΜΥ4 και η αγωγή στρέφεται εναντίον της Εναγόμενης 1 στην παρούσα αγωγή. Η πιο πάνω αίτηση αποσύρθηκε τελικά κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου στις 21/10/2020. Υπό το σύνολο των περιστάσεων, λοιπόν, κρίνω ότι είναι ορθότερο όπως η απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον των Εναγομένων είναι αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €1.468,39 πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Οι εκατέρωθεν ειδοποιήσεις προς συνεναγόμενο απορρίπτονται. Αναφορικά με τις ειδοποιήσεις προς συνεναγόμενο, η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ...................................... Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] βλ. Παρλάτα ν Δημητρίου, Πολιτική Έφεση αρ. 387/2009, απόφαση ημερομηνίας 21/5/2014 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.