Αναφορικά με την αίτηση της CLAPPAS TRADING HOUSE LTD ν. Αναφορικά με την Εταιρεία BAY CITY HOTELS MANAGEMENT LIMITED, Αρ. Αίτησης: 665/2021, 30/12/20

(1)(α), 209, 211 (ε), (στ), 212 (α), (γ), 213 - 226, 228, 260 - 298, 333, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, στις Γενικές Αρχές του Νόμου και των Κανόνων Επιείκειας και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την αίτηση, η Καθ' ης η αίτηση συστάθηκε την 17/1/2003 και το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στη Λευκωσία. Το ονομαστικό της κεφάλαιο είναι €1.710 και το εκδοθέν της κεφάλαιο είναι €1.710 διαιρεμένο σε 1.000 συνήθεις μετοχές, αξίας €1,71 έκαστη. Μεταξύ άλλων, οι σκοποί για τους οποίους ιδρύθηκε η Καθ' ης η αίτηση ήταν και η διαχείριση ξενοδοχειακών μονάδων. Η Καθ' ης η αίτηση οφείλει στην Αιτήτρια, δυνάμει παραδεδεγμένων και υπογραμμένων τιμολογίων από 4/9/2018 μέχρι 30/10/2019, ποσό ύψους €6.226,

1. Την 15/7/2021 η Αιτήτρια επέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση απαίτηση πληρωμής ημερομηνίας 8/7/2021 σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 211(ε) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, απαιτώντας από την Καθ' ης η αίτηση την πληρωμή του ως άνω ποσού. Παρά το γεγονός ότι παρήλθαν τρεις εβδομάδες από την 15/7/2021, η Καθ' ης η αίτηση παρέλειψε να πληρώσει στην Αιτήτρια ολόκληρο ή μέρος του ως άνω ποσού αλλά ούτε και πρότεινε οποιονδήποτε τρόπο αποπληρωμής ή εξασφάλισής του. Στη βάση των ανωτέρω, η Καθ' ης η αίτηση είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει το χρέος της και υπό τις περιστάσεις είναι εύλογο και δίκαιο όπως εκκαθαριστεί. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ι.Κ., διευθυντή της Αιτήτριας. Με την ένορκη δήλωσή του, ο ομνύοντας υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της αίτησης. Επισυνάπτει περαιτέρω, ως Τεκμήρια Α και Β, ένορκες δηλώσεις επίδοσης της απαίτησης πληρωμής ημερομηνίας 8/7/2021 στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση και σε έναν εκ των διευθυντών της αντίστοιχα. Η αίτηση επιδόθηκε στον Έφορο Εταιρειών και στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση την 13/9/
2. Δεν υπήρξε οποιαδήποτε εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους του Εφόρου Εταιρειών ή της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας. Εμφανίστηκε όμως στη διαδικασία, ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η εταιρεία Desilu Estates Limited, Πιστωτής της Καθ' ης η αίτηση, η οποία αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση την 6/12/
3. Με την ένστασή της προβάλλει 13 λόγους εναντίον της έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Κ.Γ., δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων του ενδιαφερόμενου προσώπου. Η ουσία των λόγων ένστασης αφορά κυρίως στο γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση βρίσκεται υπό καθεστώς εκούσιας εκκαθάρισης. Προβάλλεται περαιτέρω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 213

(2)του Κεφ. 113 και ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, που είναι και ο κυριότερος πιστωτής της Καθ' ης η αίτηση, επιθυμεί τη συνέχιση της διαδικασίας εκούσιας εκκαθάρισης. Προβάλλεται περαιτέρω η θέση ότι η δικαστική εκκαθάριση εταιρείας δεν αποφασίζεται μακριά από τους άλλους πιστωτές της, ήδη υπό εκούσια εκκαθάριση, Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας και στην προκειμένη περίπτωση, η αίτηση δεν επιδόθηκε στους υπόλοιπους πιστωτές της. Τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση μπορούν να συνοψιστούν ως εξής. Την 18/2/2021, στο πλαίσιο Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της Καθ' ης η αίτηση αποφασίστηκε όπως η τελευταία τεθεί υπό εκούσια εκκαθάριση και εκκαθαριστής της διορίστηκε ο Κ.Ι. Ο εκκαθαριστής, στις 25/2/2021 απέστειλε επιστολή σε όλους τους γνωστούς πιστωτές της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας ενημερώνοντάς τους για τον διορισμό του και επισυνάπτοντας την οικονομική κατάσταση της Εταιρείας και κατάλογο των πιστωτών της και του υπολογισμένου ποσού των απαιτήσεών τους. Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται και η Αιτήτρια με ποσό απαίτησης €6.226,

1. Σημειώνει ότι η αίτηση δεν επιδόθηκε σε όλους τους πιστωτές της Εταιρείας με αποτέλεσμα να μην βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι. Κατά την ομνύουσα, η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να αποφασιστεί στην απουσία των υπολοίπων πιστωτών της Καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι συνολικά ανέρχονται στους 97 (περιλαμβανομένης της Αιτήτριας και του Ενδιαφερόμενου προσώπου) και χωρίς να ακουστεί η άποψη της πλειοψηφίας τους. Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο είναι ο κυριότερος πιστωτής της Καθ' ης η αίτηση για ποσό €252.736,08, ενίσταται στην δικαστική εκκαθάρισή της και επιθυμεί τη συνέχιση της διαδικασίας της εκούσιας εκκαθάρισης με τον εκκαθαριστή που διορίστηκε. Σύμφωνα με την ομνύουσα, η Αιτήτρια δεν κατέδειξε οποιοδήποτε βάσιμο ή επαρκή λόγο που θα δικαιολογούσε επηρεασμό των συμφερόντων της πλειοψηφίας των μετόχων και πιστωτών της Καθ' ης η αίτηση, από τη συνέχιση της διαδικασίας της εκούσιας εκκαθάρισης. Αντίθετα, σε περίπτωση έκδοσης του Διατάγματος θα χαθεί πολύτιμος χρόνος και χρήμα και θα πληγούν τα συμφέροντα των πιστωτών αφού θα προκληθεί καθυστέρηση. Προς υποστήριξη των όσων ανέφερε, η ομνύουσα παρουσίασε αντίγραφα των δημοσιεύσεων της σύγκλησης της έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων ημερομηνίας 18/2/2021, του ειδικού ψηφίσματος ημερομηνίας 18/2/2021, του πιστοποιητικού διορισμού του εκκαθαριστή και της δημοσίευσης της ειδικής απόφασης για την εκούσια εκκαθάριση στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας. Περαιτέρω, η ομνύουσα παρουσίασε ως τεκμήρια την Έκθεση Περιουσιακής κατάστασης της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας, της επαλήθευσης χρέους του ενδιαφερόμενου προσώπου και τα έγγραφα που αφορούν στη σύσταση και την εταιρική δομή του ενδιαφερόμενου προσώπου. Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι, σύμφωνα με οδηγίες του Δικαστηρίου ημερομηνίας 17/2/2022, η Αιτήτρια προχώρησε με τη δημοσίευση της αίτησής της σε μια καθημερινή εφημερίδα, καθώς επίσης και στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας και για σκοπούς επιβεβαίωσης των δημοσιεύσεων αυτών, καταχωρήθηκε σχετική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 5/4/
2. Έχοντας παραθέσει τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς των μερών που εμφανίστηκαν και συμμετείχαν στην ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης, σημειώνω ότι δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ομνύοντες ή η καταχώρηση οποιασδήποτε συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η ακρόαση της αίτησης συνεπώς, διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν και ολοκληρώθηκε με την κατάθεση των εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, μέσω των οποίων επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει Διάταγμα Εκκαθάρισης Εταιρείας πηγάζει από τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 (στο εξής το «Κεφ. 113»). Το δικαιοδοτικό πλαίσιο καθορίζεται στο άρθρο 203 του Κεφ. 113, το οποίο προνοεί τα εξής: «203.-

(1)Η εκκαθάριση εταιρείας δύναται να γίνει είτε- (α) από το Δικαστήριο· (β) εκούσια· ή (γ) με την επίβλεψη του Δικαστηρίου.

(2)Οι διατάξεις του Νόμου αυτού σχετικά με εκκαθάριση, εφαρμόζονται στην εκκαθάριση εταιρείας με οποιοδήποτε από εκείνους τους τρόπους, εκτός αν φαίνεται το αντίθετο.» Οι περιπτώσεις όπου εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο καθορίζονται στο άρθρο 211 του Κεφ.

1. Σύμφωνα δε με το άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, στο οποίο και η παρούσα αίτηση βασίζεται, εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί με Διάταγμα του Δικαστηρίου όταν αυτή είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Εταιρεία τεκμαίρεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της όπου καταδεικνύεται ότι τυγχάνουν εφαρμογής οι περιπτώσεις που καθορίζονται από το άρθρο 212 του Κεφ.
2. Μεταξύ άλλων, είναι και η περίπτωση όπου αποδεικνύεται ότι πιστωτής παρέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση πληρωμής για ποσό το οποίο υπερβαίνει τις €5.000 και η εταιρεία παρέλειψε να πληρώσει, εξασφαλίσει ή διευθετήσει το εν λόγω χρέος της εντός τριών εβδομάδων (βλ. άρθρο 212(α) του Κεφ. 113). Στη βάση των ανωτέρω, προκύπτει ότι το άρθρο 212(α) του Κεφ. 113 αποτελεί μία εξειδικευμένη, νομοθετικά προσδιορισμένη περίπτωση, η στοιχειοθέτηση της οποίας δημιουργεί τεκμήριο αδυναμίας της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας να πληρώσει το χρέος της. Στην καθοδηγητική απόφαση GIP Constructions Ltd ν Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 ΑΑΔ 14, λέχθηκε ότι η αδυναμία πληρωμής χρεών δεν καλύπτεται εξαντλητικά από τις περιπτώσεις που απαριθμούνται στο άρθρο 212 του Κεφ. 113 και το Δικαστήριο μπορεί, αν ικανοποιηθεί από την ενώπιον του μαρτυρία ότι εταιρεία είναι αφερέγγυα και αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της σύμφωνα με το άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, να εκδώσει Διάταγμα Εκκαθάρισής της, χωρίς να συντρέχουν, απαραιτήτως, οι ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου

1. Σύμφωνα δε με τις πρόνοιες του 212(α) στο οποίο βασίζεται και η υπό εξέταση αίτηση, για να αποδειχθεί ότι εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Η εταιρεία να οφείλει στον Αιτητή ποσό το οποίο να υπερβαίνει τις €5.000, (β) ο Αιτητής να παραδώσει, στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση πληρωμής του οφειλόμενου χρέους, (γ) με την απαίτηση πληρωμής πρέπει να καλείται η εταιρεία να εξοφλήσει το ποσό που οφείλεται, εντός 3 εβδομάδων, και (δ) η εταιρεία να αμελήσει να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό ή να παραλείψει να το εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του Αιτητή. Είναι σε αυτή τη βάση που η Αιτήτρια Εταιρεία στηρίζει την αίτησή της, ζητώντας την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος Εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση αφού ισχυρίζεται ότι πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, με αποτέλεσμα η Καθ' ης η αίτηση να λογίζεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και κατά συνέπεια, να ενδείκνυται όπως διαταχθεί η εκκαθάρισή της από το Δικαστήριο. Έχω διεξέλθει του συνόλου των όσων έχουν τεθεί ενώπιόν μου, τόσο υπό τη μορφή της προσκομισθείσας μαρτυρίας, όσο και υπό τη μορφή της επιχειρηματολογίας που οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν. Έχοντας επίσης παραθέσει το δικαιοδοτικό και νομικό πλαίσιο που διέπει αιτήσεις όπως η παρούσα, προχωρώ να εξετάσω την αίτηση και τα εγειρόμενα, στο πλαίσιο της, θέματα. Σημειώνω εν προκειμένω τα εξής. Από μελέτη των ενόρκων δηλώσεων που έχουν κατατεθεί, προκύπτει ότι το σύνολο των γεγονότων που αφορούν στα όσα προηγήθηκαν της καταχώρησης της παρούσας αίτησης είναι, στην ουσία τους, παραδεκτά. Το πραγματικό και παραδεκτό αυτό υπόβαθρο παρατίθεται αμέσως πιο κάτω. Η Καθ' ης η αίτηση συστάθηκε την 17/1/2003 και το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στη Λευκωσία. Το ονομαστικό της κεφάλαιο είναι €1.710 και το εκδοθέν της κεφάλαιο είναι €1.710 διαιρεμένο σε 1.000 συνήθεις μετοχές, αξίας €1,71 έκαστη. Μεταξύ άλλων, οι σκοποί για τους οποίους ιδρύθηκε η Καθ' ης η αίτηση ήταν και η διαχείριση ξενοδοχειακών μονάδων. Διευθυντές της εταιρείας είναι οι Δ.Χ., M.J.C και Γ.Κ. Γραμματέας της είναι η Γ.Ι.Σ. Στις 18/2/2021, στο πλαίσιο έκτασης γενικής συνέλευσης των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση, αποφασίστηκε όπως η τελευταία τεθεί υπό καθεστώς εκούσιας εκκαθάρισης και εκκαθαριστής της διορίστηκε ο Κ.Ι. Ο εκκαθαριστής στις 25/2/2021 απέστειλε επιστολή σε όλους τους γνωστούς πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση ενημερώνοντάς τους για τον διορισμό του και επισυνάπτοντας την οικονομική κατάσταση της εταιρείας και κατάλογο των πιστωτών της, μεταξύ των οποίων και η Αιτήτρια με ποσό απαίτησης €6.226,
2. Ο συνολικός αριθμός των πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας ανέρχεται στους 97 περιλαμβανομένης της Αιτήτριας και του ενδιαφερόμενου προσώπου το οποίο είναι και ο κυριότερος πιστωτής της Καθ' ης η Αίτηση για ποσό €252.736,
3. Η Καθ' ης η αίτηση οφείλει στην Αιτήτρια, δυνάμει παραδεδεγμένων και υπογραμμένων τιμολογίων από 4/9/2018 μέχρι 30/10/2019, ποσό ύψους €6.226,
4. Στις 15/7/2021 η Αιτήτρια επέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση επιστολή απαίτησης πληρωμής ημερομηνίας 8/7/2021, απαιτώντας από την Καθ' ης η Αίτηση την πληρωμή του ποσού των €6.226,
5. Η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να πληρώσει στην Αιτήτρια ολόκληρο ή μέρος του ως άνω ποσού, αλλά ούτε και πρότεινε οποιονδήποτε τρόπο αποπληρωμής ή εξόφλησής του. Το ζήτημα που εγείρεται από πλευράς ενδιαφερομένου προσώπου και χρήζει κατά προτεραιότητα εξέτασης από το Δικαστήριο στην προκειμένη περίπτωση, αφορά στο γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται ήδη υπό καθεστώς εκκαθάρισης, ήτοι εκούσιας εκκαθάρισης και ποια ακριβώς είναι η επίδραση του γεγονότος αυτού επί της υπό εξέταση αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 213

(2)του Κεφ. 113: «Όταν εταιρεία εκκαθαρίζεται εκούσια ή με επιτήρηση του Δικαστηρίου, αίτηση για εκκαθάριση δύναται να υποβληθεί από τον επίσημο παραλήπτη που είναι διαπιστευμένος στο Δικαστήριο, όπως επίσης από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εξουσιοδοτημένο γι' αυτό με βάση τις διατάξεις του άρθρου αυτού, αλλά το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα εκκαθάρισης στην αίτηση, εκτός αν ικανοποιηθεί ότι η εκούσια εκκαθάριση με επιτήρηση δεν δύναται να συνεχιστεί με την κατάλληλη προσοχή στα συμφέροντα των πιστωτών ή συνεισφορέων». Το πιο πάνω λεκτικό του άρθρου 213

(2)αποτελεί μετάφραση του αντίστοιχου άρθρου του Companies Law Cap. 113, το οποίο κρίνω ορθό να παραθέσω αυτούσιο. «Where a company is being wound up voluntarily or subject to a supervision, a winding-up petition may be presented by the official receiver attached to the court as well as by any other person authorised in that behalf under the other provisions of this section, but the court shall not make a winding-up order on the petition unless it is satisfied that the voluntary winding up or winding-up subject to supervision cannot be continued with due regard to the interests of the creditors or contributories.» Από απλή ανάγνωση των πιο πάνω λεκτικών, προκύπτει ανακολουθία σε σχέση με τη μετάφραση, αφού στο μεν άρθρο 213

(2)του Κεφ. 113 περιλαμβάνεται η φράση «η εκούσια εκκαθάριση με επιτήρηση δεν δύναται να συνεχιστεί», ενώ στο αντίστοιχο άρθρο του Cap. 113, η σχετική φράση καταγράφεται ως εξής «the voluntary winding up or winding‑up subject to supervision». Η πιο πάνω διάσταση μεταξύ του πρωτότυπου αγγλικού κειμένου και της απόδοσής του στα ελληνικά, επισημάνθηκε στο σύγγραμμα «Η Εκκαθάριση Εταιρειών» του Δρ. Α. Π. Ποιητή, Β' Έκδοση, 2015, σελίδα 52, εις το οποίο αναφέρονται τα εξής: «[...] Η μετάφραση εξομοιώνει τους δυο τρόπους και, όπως εκφράζεται, είναι δυνατό να εκληφθεί ότι πρόκειται για έναν τρόπο, δηλαδή «εκούσια εκκαθάριση με επιτήρηση». Αντίθετα, όπως προκύπτει και από το αγγλικό κείμενο και από τον ίδιο τον νόμο γενικά, θα έπρεπε να μεταφράσει «εκούσια εκκαθάριση ή υπό εκκαθάριση με επιτήρηση του Δικαστηρίου». Στη σελίδα 53 του ίδιου συγγράμματος (ανωτέρω) αναφορικά με την ουσία του άρθρου 213

(2)αναφέρεται ότι: «Στην πραγματικότητα, εκείνο που επιδιώκει ο νόμος είναι η αποφυγή μιας εκκαθάρισης που είναι δυνατό να γίνει με τέτοιο τρόπο, ώστε να δημιουργείται πιθανότητα επηρεασμού συμφερόντων οποιωνδήποτε προσώπων. Για να εκδώσει, όμως, το Δικαστήριο ένα τέτοιο διάταγμα, θα πρέπει να πεισθεί ότι τα συμφέροντα αυτών των άλλων προσώπων είναι πράγματι δυνατό να επηρεασθούν. Παρά ταύτα, θα πρέπει να λαμβάνονται πάντοτε υπόψη και τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των μετόχων, εναντίον της βούλησης των οποίων δε θα προχωρήσει, εκτός εάν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.» Περαιτέρω, στις σελίδες 423 ‑ 424 του ίδιου συγγράμματος (ανωτέρω) σημειώνονται τα εξής: «Αν, όμως, εταιρεία βρίσκεται ήδη υπό εκούσια εκκαθάριση και ένας πιστωτής ζητήσει να τη θέσει υπό αναγκαστική εκκαθάριση, ο πιστωτής αυτός οφείλει να παράσχει στο Δικαστήριο μαρτυρία, που να δείχνει ότι πρέπει να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Η απλή παράθεση του γεγονότος ότι η εταιρεία του οφείλει, δεν είναι αρκετή.» Αναφορικά με το τι ακριβώς λαμβάνει υπόψη του το Δικαστήριο εξετάζοντας αιτήσεις για εκκαθάριση από το Δικαστήριο ενώ η εταιρεία βρίσκεται ήδη υπό εκούσια εκκαθάριση, παραπέμπω στο «Halsbury's Law of England», 4η έκδοση, Τόμος 7

(4), σελίδα 238, παράγραφος 1024, υπό τον τίτλο Winding up by the Court όπου αναφέρεται ότι: «The voluntary winding up of a company does not bar the right of any creditor or contributory to have it wound up by the court; but, in the case of an application by a contributory, the court must be satisfied that the contributories' rights will be prejudiced by a voluntary winding up. Where a voluntary winding up has preceded an order of winding up by the court, then, unless the court on proof of fraud or mistake directs otherwise, all proceedings taken in the winding up are deemed to have been validly taken.» (η υπογράμμιση είναι δική μου) Περαιτέρω, στο σύγγραμμα «Palmer's Company Law», Vol. 1, 1982, σελίδα 1119, αναφέρεται ότι, όπου κρίνεται ότι δεν προκύπτει οποιοδήποτε όφελος για τους πιστωτές της, υπό εκούσια εκκαθάριση, εταιρείας γενικότερα, αλλά μόνο για τον αιτούντα πιστωτή, δεν εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης. Συγκεκριμένα, αναφέρονται τα εξής, σε συνάρτηση με τα όσα αποφασίστηκαν στην Re J. D. Swain Ltd

(1965)2 All ER 76: «The order may, however, be refused if the majority in value of the creditors oppose the petition. An order has been refused where it would not benefit the creditors generally, but only the petitioning creditor. The distinction between these cases and the cases where no winding up is contemplated by the majority was considered in Re J. D. Swain Ltd. where Diplock L.J. said: In the case of a petition for compulsory winding up, if the only circumstances which are available are that the petitioner seeks a compulsory winding up and the majority of the creditors seek that there should be no winding up at all, then prima facie the petitioning creditor is entitled to a winding up unless there are some additional reasons for deciding to the contrary. If, on the other hand, the petitioner seeks a compulsory winding up and the majority of the creditors seek a voluntary winding up, then for the wishes of the petitioner to overrule those of the majority of the creditors there must be some special reason why the wishes of the majority should be overridden. The difference or the distinction seems to me to be an obvious one, namely, in the former case, what is being resisted is any winding up at all, so that the petitioning creditor, if he fails, will be denied the class remedy which he would otherwise have if the winding up took place; whereas, in the latter case, he will obtain the class remedy anyway under the voluntary winding up, and the matter then turns upon his being able to show some reason why the remedy under voluntary winding up is not an adequate remedy for him.» (η υπογράμμιση είναι δική μου) Τέλος, πιο πρόσφατα, στο σύγγραμμα «Applications to Wind up Companies», D. French, 4η έκδοση, 2021, στις σελίδες 826-828 αναφέρθηκε ότι: «10.95 - A creditor of a company may petition for its compulsory winding up despite it being in voluntary liquidation. This provision applies whether the creditor's debt was incurred before or after the commencement of the voluntary winding up. [.] «10.98 - If, on a creditor's petition for a company in voluntary liquidation to be wound up by the court, there is opposition by other creditors, the court must balance several factors in exercising its discretion whether to make a winding - up order. Accordingly, it is incorrect to speak of an 'onus' on a petitioner to justify the making of an order (or, presumably, on those opposing the order to show that it should not be made). If there is opposition at the hearing of the petition, the petitioner must be prepared to give reasons for preferring compulsory to voluntary liquidation. In determining whether there is a majority of creditors in favour of or opposing compulsory winding up, the court may discount the views of persons connected with the company, for example, as directors, shareholders or associated companies. In R H J Tomkins and Son Ltd Hoffman J referred to taking into account only the views of 'ordinary outside creditors, taking a purely commercial view of how best the company should be wound up'. Normally the decisive factor is the view of the majority in value of the creditors who are independent of the company - 'it is after all their money'. (η υπογράμμιση είναι δική μου) Συνάγεται συνεπώς, από τα ανωτέρω, το συμπέρασμα ότι για να δύναται να επιτύχει η παρούσα αίτηση, εφόσον η Καθ' ης η αίτηση βρίσκεται ήδη υπό εκκαθάριση, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι η υπό εξέλιξη διαδικασία εκούσιας εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση δεν δύναται να συνεχιστεί με την απαιτούμενη προσοχή στα συμφέροντα των πιστωτών της και προς τούτο λαμβάνει υπόψη του τη θέση της πλειοψηφίας των πιστωτών. Στρέφομαι εκ νέου στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές που διέπουν περιπτώσεις όπως η παρούσα, παρατηρώ ότι, καμία μαρτυρία δεν ετέθη ενώπιόν μου η οποία να δύναται να ικανοποιήσει ότι δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, πάρα μάλιστα το γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση αδυνατεί, εκ των πραγμάτων, να πληρώσει τα χρέη της, εφόσον βρίσκεται ήδη υπό καθεστώς εκούσιας εκκαθάρισης. Στην προκειμένη περίπτωση, η Αιτήτρια όφειλε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχουν λόγοι, πέραν της απλής και μόνο ύπαρξης του χρέους προς όφελος της, οι οποίοι να δικαιολογούν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση από το Δικαστήριο, ειδικότερα από τη στιγμή που εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ο μεγαλύτερος πιστωτής της, φέροντας ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Η απλώς και μόνο αναφορά περί χρέους της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αιτήτρια, πάρα μάλιστα το γεγονός ότι το εν λόγω χρέος δεν αμφισβητείται, δεν μπορεί να οδηγήσει την αίτηση σε επιτυχή κατάληξη. Επαναλαμβάνω ότι η αίτηση και η προσκομισθείσα από πλευράς Αιτήτριας μαρτυρίας, περιορίστηκε στη στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113 για σκοπούς απόδειξης της ανικανότητας της Καθ' ης η αίτηση να πληρώσει τα χρέη της, σύμφωνα με το άρθρο 211(ε). Δεν προβλήθηκε δηλαδή οποιοσδήποτε συγκεκριμένος ισχυρισμός σε σχέση με τα συμφέροντα των πιστωτών και των συνεισφορέων της Καθ' ης η Αίτηση και κατά πόσο αυτά επηρεάζονται, καθ' οιονδήποτε τρόπο, από τη συνέχιση της διαδικασίας της εκούσιας εκκαθάρισης, ως έχει. Δεν ετέθη επίσης, οποιοσδήποτε λόγος που να αφορά στην μέχρι σήμερα πορεία της εκκαθάρισης, τον τρόπο διεξαγωγής της ή ζήτημα το οποίο να αφορά στην ακεραιότητα, διαγωγή και χειρισμούς του εκκαθαριστή προκειμένου να δικαιολογείται, σε τέτοια βάση, η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος εκκαθάρισης. Αντίθετα, η μόνη μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου επί του προκειμένου ήταν αυτή του ενδιαφερομένου προσώπου - πιστωτή στη βάση της οποίας, σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, το Δικαστήριο θα ενεργούσε κατά τρόπο αντίθετο με την επιθυμία του μεγαλύτερου πιστωτή της Καθ' ης η Αίτηση και τυχόν έκδοση του διατάγματος θα δημιουργούσε περαιτέρω και αχρείαστη περιπλοκή στη διαδικασία εκκαθάρισης της εταιρείας η οποία βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και για την οποία δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι θα καταλήξει στον δυσμενή επηρεασμό των συμφερόντων των πιστωτών και των συνεισφορέων της Καθ' ης η αίτηση. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να επισημάνω ότι, τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας παρέθεσε μέσω της γραπτής του αγόρευσης και τα οποία άπτονται της διαδικασίας της εκούσιας εκκαθάρισης και των ενεργειών και παραλείψεων που ο συνήγορος καταλογίζει στον εκκαθαριστή, δεν δύνανται ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο και δεν μπορούν παρά να αγνοηθούν, εφόσον το Δικαστήριο περιορίζεται μόνο στα γεγονότα τα οποία παρουσιάζονται ενώπιόν του μέσω των ενόρκων δηλώσεων και οι αγορεύσεις των συνηγόρων δεν συνιστούν αποδεκτό μέσο προσκόμισης μαρτυρίας. (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v Νίκος Κ. Σιακόλα

(2002)1 ΑΑΔ 223, El Fath Co for International Trade SAE v. EDT Shipping Ltd κ.α.

(1992)1B ΑΑΔ 1255). Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων μου, αποτελεί κατάληξή μου ότι δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η εκούσια εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση δεν μπορεί να συνεχιστεί με την κατάλληλη προσοχή στα συμφέροντα των πιστωτών και συνεισφορέων της, περιλαμβανομένης και της Αιτήτριας. Για τους λόγους που έχω προσπαθήσει να εξηγήσω ανωτέρω, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της αίτησης, η οποία δεν μπορεί να επιτύχει και κατά συνέπεια απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα, δεν βρίσκω λόγο γιατί να μην ακολουθήσω τον γενικό κανόνα, ότι δηλαδή τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Τα έξοδα συνεπώς, επιδικάζονται υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους - πιστωτή και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο