Αναφορικά με την Αίτηση του P. S. ν. Αναφορικά με την Εταιρεία O1 GROUP LIMITED, Αρ. Αίτησης: 1053/2018, 2/11/2022

(3)εβδομάδων από τις επιδόσεις των απαιτήσεων του Αιτητή προς την Εταιρεία, ημερομηνίας 11/7/2018 και 19/10/2018, η Εταιρεία μέχρι σήμερα αμέλησε και/ή παρέλειψε να αμφισβητήσει τις απαιτήσεις του Αιτητή και/ή να εξοφλήσει και/ή αποπληρώσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπον ικανοποιήσει τις ως άνω απαιτήσεις του Αιτητή εξ ολοκλήρου και/ή μερικώς, με αποτέλεσμα τα εν λόγω ποσά, ως και οι τόκοι που συνεχίζουν να υπολογίζονται, να παραμένουν μέχρι σήμερα δικαίως και αληθώς οφειλόμενα στον Αιτητή. Η Εταιρεία, κατά την ημερομηνία επίδοσης της εκ του νόμου προβλεπόμενης ειδοποίησης, ήτοι 19/10/2018, όφειλε και χρωστούσε στον Αιτητή το συνολικό ποσό των USD 5.000.000, πλέον τόκους μέχρι την ημερομηνία αποπληρωμής. Ως εκ τούτου, η Εταιρεία είναι και/ή θεωρείται και/ή λογίζεται αναξιόχρεη και/ή ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Η Ένορκη Δήλωση Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ε. Ν., δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή. Στην ένορκη δήλωση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Η Εταιρεία ενεγράφη την 6/5/2010 με αριθμό εγγραφής HE267038, δυνάμει των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών. Οι διευθυντές της Εταιρείας είναι η Κ. Κ. από την Λευκωσία και η Ε. Α. Χ. από την Λάρνακα. Γραμματέας της Εταιρείας είναι επίσης η Κ. Κ. Ο βοηθός γραμματέας της Εταιρείας είναι η Ε. Α. Χ. Το ονομαστικό κεφάλαιο της Εταιρείας είναι EUR 13.000 διαιρεμένο σε 13.000 συνήθεις μετοχές, ονομαστικής αξίας EUR 1,00 έκαστη. Το εκδοθέν κεφάλαιο της Εταιρείας είναι EUR 13.000 διαιρεμένο σε 13.000 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας EUR 1,00 έκαστη. Μοναδικός μέτοχος της Εταιρείας είναι η Εταιρεία VAULTERRA TRUSTEES AND CORPORATE LIMITED, με αριθμό εγγραφής HE327307 και εγγεγραμμένο γραφείο στη Λευκωσία. Επισυνάπτει αντίγραφο αποτελέσματος έρευνας στην ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με την Εταιρεία ως Τεκμήριο

1. Από το Τεκμήριο 1, προκύπτει ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας βρίσκεται στη Λευκωσία. Περί την 27/8/2018 η Εταιρεία κατείχε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της Εταιρείας O1 Properties Limited, μέσω της Εταιρείας Agdalia Holdings Limited, η οποία είναι θυγατρική της Εταιρείας. Εξ όσων την ενημερώνει ο Αιτητής, η O1 Properties Limited αποτελούσε το κύριο περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας. Περί την 27/08/2018, φαίνεται να ολοκληρώθηκε η μεταβίβαση των μετοχών που κατείχε έμμεσα η Εταιρεία στην Ο1 Properties Limited, σε τρίτη εταιρεία, ήτοι την Riverstretch Trading & Investments Limited. Επισυνάπτει αντίγραφο αποτελέσματος έρευνας στην ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με την Ο1 Properties Limited ως Τεκμήριο
2. Η σύμβαση δανείου O1 Properties Την 1/11/2011, ο Αιτητής σύναψε με την O1 Properties Limited γραπτή σύμβαση για την παροχή δανείου από τον Αιτητή προς την Ο1 Properties Limited (στο εξής η «Σύμβαση Δανείου Ο1 Properties»). Σύμφωνα με την εν λόγω σύμβαση, ο Αιτητής παρείχε στην Ο1 Properties Limited δάνειο μέχρι του ποσού των USD 3.650.000 (στο έξης το «Δάνειο Ο1 Properties») το οποίο η Ο1 Properties Limited θα αποπλήρωνε το αργότερο μέχρι την 1/2/
3. Αντίγραφο της Σύμβασης Δανείου Ο1 Properties και της σχετικής επιβεβαίωσης εμβάσματος ημερομηνίας 3/11/2011 επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 3Α και 3Β αντίστοιχα. Μεταγενέστερα της Σύμβασης Δανείου Ο1 Properties, εκτελέστηκαν οι ακόλουθες σχετικές συμβάσεις: Την 31/10/2012, δυνάμει γραπτής σύμβασης υποκατάστασης μέρους (novation agreement) οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα της O1 Properties Limited μεταβιβάστηκαν στην Εταιρεία Eagleman Limited. Αντίγραφο της εν λόγω σύμβασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
4. Την 30/06/2013, συνάφθηκαν δύο συμβάσεις εκχώρησης δικαιωμάτων (assignment agreements), δυνάμει των οποίων τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του Αιτητή κάτω από τη Σύμβαση Δανείου O1 Properties μεταβιβάστηκαν στην εταιρεία Stenlar Enterprises Limited, ενώ οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα της Eagleman Limited κάτω από τη Σύμβαση Δανείου O1 Properties μεταβιβάστηκαν στην Gisoral Holdings Limited. Αντίγραφα των πιο πάνω συμβάσεων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 5Α και 5Β, αντίστοιχα. Την 30/7/2014, η Stenlar Enterprices Limited και η Gisoral Holdings Limited σύναψαν γραπτή σύμβαση τροποποίησης της Σύμβασης Δανείου Ο1 Properties, δυνάμει της οποίας η ημερομηνία αποπληρωμής του Δανείου Ο1 Properties μεταφέρθηκε από την 1/2/2012 στην 31/12/
5. Αντίγραφο της εν λόγω σύμβασης τροποποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
6. Την 11/08/2016 συνάφθηκε περαιτέρω σύμβαση εκχώρησης δικαιωμάτων, δυνάμει της οποίας τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις κάτω από τη Σύμβαση Δανείου Ο1 Properties μεταβιβάστηκαν από την Stenlar Enterprises Limited πίσω στον Αιτητή. Αντίγραφο της εν λόγω σύμβασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
7. Την 31/8/2016, ο Αιτητής και η Gisoral Holdings Limited σύναψαν σύμβαση τροποποίησης της Σύμβασης Δανείου Ο1 Properties, δυνάμει της οποίας συμφωνήθηκε όπως: (α) Οι συσσωρευμένοι τόκοι επί του Δανείου Ο1 Properties ύψους USD 672.893,44 να είναι πληρωτέοι την 01/07/2017 (β) Οι συσσωρευμένοι τόκοι επί του Δανείου Ο1 Properties ύψους USD 120.450 και το συνολικό οφειλόμενο ποσό δυνάμει του Δανείου 01 Properties να είναι πληρωτέοι την 1/7/2018, και (γ) σε περίπτωση καθυστέρησης αποπληρωμής των πιο πάνω ποσών, τα οφειλόμενα ποσά θα επιφέρουν τόκο προς 24% ετησίως. Αντίγραφο της εν λόγω σύμβασης τροποποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
8. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει, το Δάνειο Ο1 Properties έχει καταστεί πληρωτέο κάτω από το κυπριακό δίκαιο. Περαιτέρω, εξ όσων έχει συμβουλευθεί, βάσει του ρωσικού δικαίου από το οποίο διέπεται η Σύμβαση Δανείου Ο1 Properties (βλ. όρο 5.1) η Σύμβαση Δανείου Ο1 Properties είναι έγκυρη και το Δάνειο Ο1 Properties είναι πληρωτέο χωρίς να χρειάζεται o Αιτητής να προβεί σε γραπτή απαίτηση για την αποπληρωμή του δανείου. Προς τούτο, επισυνάπτει αντίγραφο της γραπτής νομικής συμβουλής που έλαβε από τον κ. Y. M. ημερομηνίας 6/9/2018 ως Τεκμήριο
9. Σύμβαση Δανείου Valtamera Την 16/2/2012, ο Αιτητής σύναψε με την Valtamera Limited γραπτή σύμβαση για την παροχή δανείου από τον Αιτητή προς την Valtamera Limited (στο εξής η «Σύμβαση Δανείου Valtamera»). Σύμφωνα με την εν λόγω σύμβαση, ο Αιτητής παρείχε στην Valtamera Limited δάνειο μέχρι του ποσού των USD 2.150.000 (στο έξης το «Δάνειο Valtamera») το οποίο η Valtamera Limited θα αποπλήρωνε το αργότερο μέχρι την 16/2/
10. Αντίγραφο της Σύμβασης Δανείου Valtamera και της σχετικής επιβεβαίωσης εμβάσματος ημερομηνίας 24/2/2012 επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 10Α και 10Β αντίστοιχα. Μεταγενέστερα της Σύμβασης Δανείου Valtamera, εκτελέστηκαν οι ακόλουθες σχετικές συμβάσεις: Την 30/06/2013, συνάφθηκαν δύο συμβάσεις εκχώρησης δικαιωμάτων (assignment agreements), δυνάμει των οποίων τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του Αιτητή κάτω από τη Σύμβαση Δανείου Valtamera μεταβιβάστηκαν στην εταιρεία Stenlar Enterprises Limited, ενώ οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα της Valtamera Limited κάτω από τη Σύμβαση Δανείου Valtamera μεταβιβάστηκαν στην Gisoral Holdings Limited. Αντίγραφα των πιο πάνω συμβάσεων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 11Α και 11Β, αντίστοιχα. Την 11/8/2016, συνάφθηκε περαιτέρω σύμβαση εκχώρησης δικαιωμάτων, δυνάμει της οποίας τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις κάτω από τη Σύμβαση Δανείου Valtamera μεταβιβάστηκαν πίσω στον Αιτητή. Αντίγραφο της εν λόγω σύμβασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
11. Την 31/8/2016, ο Αιτητής και η Gisoral Holdings Limited σύναψαν σύμβαση τροποποίησης της Σύμβασης Δανείου Valtamera, δυνάμει της οποίας συμφωνήθηκε όπως: (α) Το ποσό των USD 959.728,94 προς αποπληρωμή του Δανείου Valtamera και οι συσσωρευμένοι τόκοι ύψους USD 373.844,24 να είναι πληρωτέοι την 01/07/2017 (β) Το υπόλοιπο του Δανείου Valtamera, ήτοι το ποσό των USD 1.190.271,06 και οι συσσωρευμένοι τόκοι ύψους USD 39.278,94 να είναι πληρωτέοι την 1/7/2018, και (γ) σε περίπτωση καθυστέρησης αποπληρωμής των πιο πάνω ποσών, τα οφειλόμενα ποσά θα επιφέρουν τόκο προς 24% ετησίως. Αντίγραφο της εν λόγω σύμβασης τροποποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
12. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει, το Δάνειο Valtamera έχει καταστεί πληρωτέο κάτω από το κυπριακό δίκαιο. Περαιτέρω, εξ όσων έχει συμβουλευθεί, βάσει του ρωσικού δικαίου από το οποίο διέπεται η Σύμβαση Δανείου Valtamera (βλ. όρο 5.1) η Σύμβαση Δανείου Valtamera είναι έγκυρη και το Δάνειο Valtamera είναι πληρωτέο χωρίς να χρειάζεται o Αιτητής να προβεί σε γραπτή απαίτηση για την αποπληρωμή του δανείου. Προς τούτο, παραπέμπει εκ νέου στη νομική συμβουλή που έλαβε από τον κ. Y. M. ημερομηνίας 6/9/2018 Τεκμήριο
13. Η Σύμβαση Εγγύησης Επιπρόσθετα των πιο πάνω, συνάφθηκε μεταξύ του Αιτητή και της Εταιρείας σύμβαση εγγύησης ημερομηνίας 26/8/2016 σε σχέση με τη Σύμβαση Δανείου Ο1 Properties και τη Σύμβαση Δανείου Valtamera (στο εξής η «Σύμβαση Εγγύησης»). Αντίγραφο της Σύμβασης Εγγύησης επισυνάπτεται στην παρούσα και σημειώνεται ως Τεκμήριο
14. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζει, πιστεύει και εξ όσων την ενημερώνει o Αιτητής, η εκτέλεση της Σύμβασης Εγγύησης συμφωνήθηκε ταυτόχρονα με τις πιο πρόσφατες τροποποιήσεις της Σύμβασης Δανείου Ο1 Properties και της Σύμβασης Δανείου Valtamera (συλλογικά οι «Συμβάσεις Δανείων»). Ωστόσο, η Σύμβαση Εγγύησης παρουσιάζεται να φέρει ημερομηνία 26/8/2016, δηλαδή παρουσιάζεται να έχει υπογραφεί λίγες μέρες πριν υπογραφούν οι τελευταίες τροποποιητικές συμφωνίες των Συμβάσεων Δανείου, που φέρουν ημερομηνία 31/8/
15. Σε κάθε περίπτωση, εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει αλλά και σύμφωνα με την ενημέρωση που λαμβάνει από τον Αιτητή, η Εταιρεία ήταν πλήρως ενήμερη και συγκατατέθηκε στις τελευταίες τροποποιήσεις των Συμβάσεων Δανείου. Αναφέρει περαιτέρω ότι η Σύμβαση Εγγύησης λαμβάνει ρητά υπόψη της τις τελευταίες τροποποιήσεις που επέφεραν οι τροποποιητικές συμφωνίες των Συμβάσεων Δανείων ημερομηνίας 31/8/2016 (βλ. αναφορά στην ημερομηνία αποπληρωμής των Συμβάσεων Δανείων στις παραγράφους (Β) και (Ε) στο προοίμιο της Σύμβασης Εγγύησης, Τεκμήριο 14). Περαιτέρω, εξ όσων καλύτερα γνωρίζει, πιστεύει και εξ όσων την ενημερώνει o Αιτητής, η πρόθεση υπογραφής της Σύμβασης Εγγύησης και των τελευταίων τροποποιητικών συμφωνιών των Συμβάσεων Δανείου φαίνεται επίσης σε αλληλογραφία μεταξύ των αντιπροσώπων της Εταιρείας και των αντιπροσώπων του Αιτητή ημερομηνίας 24/8/2016, οι οποίοι προσπαθούν να συντονίσουν την υπογραφή, μεταξύ άλλων, των τελευταίων τροποποιητικών συμφωνιών των Συμβάσεων Δανείου και της Σύμβασης Εγγύησης. H εν λόγω αλληλογραφία επισυνάπτεται στα ρωσικά ως Τεκμήριο 15Α και η μετάφραση της στα αγγλικά ως Τεκμήριο 15Β (βλ. αριθμούς 5, 7, 10 και 12 του πίνακα στην πρώτη σελίδα της αλληλογραφίας). Δυνάμει της Σύμβασης Εγγύησης, η Εταιρεία εγγυήθηκε και ανέλαβε να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις της Gisoral Holdings Limited κάτω από τις Συμβάσεις Δανείου. Σημειώνει, τέλος, ότι η Σύμβαση Εγγύησης επίσης καλύπτει και άλλα δάνεια τα οποία έχουν ήδη αποπληρωθεί. Τα οφειλόμενα ποσά Τα ποσά που ήταν πληρωτέα δυνάμει της Σύμβασης Δανείου Ο1 Properties και της Σύμβασης Δανείου Valtamera μέχρι την 1/7/2017, ήτοι οι συσσωρευμένοι τόκοι επί του Δανείου Ο1 Properties ύψους USD 672.893,44, το ποσό των USD 959.728,94 προς αποπληρωμή του Δανείου Valtamera και οι συσσωρευμένοι τόκοι επί του Δανείου Valtamera ύψους USD 373.844,24, καταβλήθηκαν από την Gisoral Holdings Limited ως είχε συμφωνηθεί μεταξύ των μερών. Ωστόσο, κατά παράβαση της Σύμβασης Δανείου Ο1 Properties και της Σύμβασης Δανείου Valtamera, η Gisoral Holdings Limited παρέλειψε και/ή αρνήθηκε και/ή αμέλησε να καταβάλει προς τον Αιτητή τα ποσά που ήταν πληρωτέα την 1/7/2018, δηλαδή: (α) το ποσό των USD 3.650.000 και τους συσσωρευμένους τόκους ύψους USD 120.450 σε σχέση με τη Σύμβαση Δανείου 01 Properties, και (β) το ποσό των USD 1.190.271,06, και τους συσσωρευμένους τόκους ύψους USD 39.278,94 σε σχέση με τη Σύμβαση Δανείου Valtamera. Περαιτέρω, κατά παράβαση της Σύμβασης Εγγύησης, η Εταιρεία δεν κατέβαλε στον Αιτητή τα πιο πάνω οφειλόμενα ποσά κάτω από τη Σύμβαση Δανείου Ο1 Properties και τη Σύμβαση Δανείου Valtamera. Ο Αιτητής, διά των δικηγόρων του, επέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας, την εκ του νόμου προβλεπόμενη ειδοποίηση, δυνάμει των προνοιών των άρθρων 211(ε) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, με την οποία κάλεσε την Εταιρεία όπως εξοφλήσει τα πιο κάτω ποσά τα οποία η Εταιρεία όφειλε προς τον Αιτητή βάσει της Σύμβασης Εγγύησης, εντός της προθεσμίας των 21 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της επιστολής (στο εξής η «Πρώτη Απαίτηση»). Επιπρόσθετα της Πρώτης Απαίτησης, ο Αιτητής, διά των δικηγόρων του, επέδωσε εκ νέου στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας, εκ του νόμου προβλεπόμενη ειδοποίηση, δυνάμει των προνοιών των άρθρων 211 (ε) και 212(α) του Κεφ. 113, με την οποία κάλεσε την Εταιρεία όπως εξοφλήσει τα ποσά τα οποία η Εταιρεία όφειλε προς τον Αιτητή βάσει της Σύμβασης Εγγύησης, εντός της προθεσμίας των 21 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της επιστολής (στο εξής η «Δεύτερη Απαίτηση»): (α) Τα ποσά που οφείλονταν κάτω από τη Σύμβαση Δανείου Ο1 Properties και τη Σύμβασης Εγγύησης: (α1) Υπόλοιπο Δανείου Ο1 Properties: USD 3.650.000 (α2) Δεδουλευμένοι τόκοι: USD 120.450 ΣΥΝΟΛΟ: USD 3.770.450 (β) Τα ποσά που οφείλονταν κάτω από τη Σύμβαση Δανείου Valtamera και τη Σύμβασης Εγγύησης: (β1) Υπόλοιπο Δανείου Valtamera: USD 1.190.271,06 (β2) Δεδουλευμένοι τόκοι: USD 39.278,94 ΣΥΝΟΛΟ: USD 1.229.550 H Πρώτη Απαίτηση και η πρωτότυπη ένορκη δήλωση επίδοσης αυτής ημερομηνίας 16/7/2018, επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 16Α και η Δεύτερη Απαίτηση και η πρωτότυπη ένορκη δήλωση επίδοσης αυτής ημερομηνίας 22/10/2018, επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 16Β. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει, και παρά τα ανωτέρω, η Εταιρεία δεν έχει καταβάλει μέχρι σήμερα τα ποσά που οφείλει στον Αιτητή. Άλλες Διαδικασίες Η Αγωγή αρ. 2179/2018 Την 1/8/2018, καταχωρήθηκε εκ μέρους του Αιτητή και εναντίον της Εταιρείας και της Gisoral Holdings Limited η αγωγή αρ. 2179/2018 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, σε σχέση με τα πιο πάνω οφειλόμενα ποσά (στο εξής η «Αγωγή 2179/2018»). Στα πλαίσια της Αγωγής 2179/2018, καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση ημερομηνίας 1/8/2018, με την οποία ο Αιτητής αιτείτο την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων εναντίον της Εταιρείας. Την 10/8/2018, η Εταιρεία και η Gisoral Holdings Limited καταχώρησαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στην εν λόγω αίτηση. Αντίγραφα της Αίτησης έκδοσης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων και η Ελληνική μετάφραση της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 17Α και 17Β αντίστοιχα. Την 10/8/2018, η Εταιρεία και η Gisoral Holdings Limited καταχώρησαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στην Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γ. Κ. ημερομηνίας 10/8/
16. Η ένσταση και η ένορκη δήλωση επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 18Α και 18Β αντίστοιχα. Εξ όσων προκύπτει από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 18Β, τα χρέη που προκύπτουν από τη Σύμβαση Δανείου Ο1 Properties, τη Σύμβαση Δανείου Valtamera και τη Σύμβαση Εγγύησης δεν αμφισβητούνται. Την 17/8/2018, η Αγωγή αρ. 2179/2018 αποσύρθηκε άνευ βλάβης και με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων του Αιτητή να καταχωρήσει περαιτέρω διαδικασίες. Η Αγωγή αρ. 3180/2018 Την 19/11/2018, ο Αιτητής καταχώρησε εναντίον της Εταιρείας, της Gisoral Holdings Limited και 5 άλλων φυσικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, την αγωγή με αρ. 3180/2018 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, σε σχέση μεταξύ άλλων, με τα πιο πάνω οφειλόμενα ποσά (στο εξής η «Αγωγή 3180/2018»). Αντίγραφο του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητήριου εντάλματος της Αγωγής 3180/2018 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
17. Με την Αγωγή 3180/2018, ο Αιτητής προωθεί απαιτήσεις εναντίον των εκεί Εναγομένων, οι οποίοι ενεπλάκησαν σε ευρύτερη αδικοπραξία εναντίον του, με αποτέλεσμα την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων του ομίλου εταιρειών με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατη η αποπληρωμή των χρεών της Εταιρείας και της Gisoral Holding Limited προς τον Αιτητή, ως αναφέρεται πιο πάνω. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει και εξ όσων την ενημερώνουν οι δικηγόροι του Αιτητή, με την Αίτηση, o Αιτητής αποσκοπεί να θέσει την Εταιρεία υπό εκκαθάριση, με σκοπό αφενός την διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης της Εταιρείας και την πιθανή ακύρωση πράξεων που είχαν ως αποτέλεσμα την αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων ή τυχόν δόλια προτίμηση συγκεκριμένων πιστωτών, και αφετέρου τον διορισμό εκκαθαριστή στην Εταιρεία, o οποίος θα κατέχει ευρείς εξουσίες για διερεύνηση των εργασιών της Εταιρείας, με αποτέλεσμα την εξέταση και πιθανή δίωξη των αξιωματούχων ή τρίτων για αδικοπραξίες ή άλλες παράνομες πράξεις που διεξήχθησαν σε σχέση με την Εταιρεία. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει, και εξ όσων την ενημερώνουν οι δικηγόροι του Αιτητή, η Αγωγή 3180/2018 και η Αίτηση αφορούν δύο ξεχωριστές διαδικασίες, οι οποίες δύναται να προωθηθούν παράλληλα. Η Ένσταση Την 3/7/2019, η Εταιρεία καταχώρησε ειδοποίηση εμφάνισης. Προτού όμως προχωρήσω στην παράθεση των λόγων ένστασης και του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει, σημειώνω ότι την 17/9/2019, στο πλαίσιο Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της Εταιρείας, αποφασίστηκε η λήψη ειδικού ψηφίσματος για την εκούσια εκκαθάριση υπό των πιστωτών της λόγω του ότι η Εταιρεία αδυνατούσε να πληρώσει τα χρέη της. Την ίδια ημερομηνία, στο πλαίσιο της πρώτης συνέλευσης των πιστωτών της Εταιρείας διορίστηκε κατόπιν σχετικής απόφασης ο Κ. Ι. ως Εκκαθαριστής της Εταιρείας. Λήφθηκαν περαιτέρω αποφάσεις για αμοιβή του και για τον διορισμό Επιτροπής Επιθεώρησης. Η ένσταση καταχωρήθηκε την 15/10/2019, ήτοι μετά την λήψη ειδικού ψηφίσματος για την εκούσια εκκαθάριση της Εταιρείας. Με την ένσταση προβάλλονται 16 συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης, ως ακολούθως:
18. H αίτηση είναι παράτυπη αφού δεν παραθέτει το νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται και/ή η νομική βάση της αίτησης είναι ανύπαρκτη και/ή ελλιπής και/ή λανθασμένη.
19. H απαίτηση της Αιτήτριας δεν είναι εκκαθαρισμένη και/η είναι πρόωρη αφού οι επίδικες δανειακές συμβάσεις δεν προνοούν και/η δεν θεωρούν ότι η καθυστέρηση αποπληρωμής τόκων συνιστά λόγο τερματισμού ή λόγο πρόωρης κλήσης αποπληρωμής, δεν έχουν καθόλου πρόνοιες πρόωρου τερματισμού και/η δεν υπάρχει μαρτυρία ότι κατά το ρωσικό δίκαιο οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας, εφόσον αποδειχθούν, συνιστούν αιτία πρόωρης ή καθόλου κλήσης αποπληρωμής και/ή η μαρτυρία που έχει προσαχθεί προς τούτο δεν είναι ικανοποιητική για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας.
20. H Καθ' ης η αίτηση δεν οφείλει κανένα ποσό προς την Αιτήτρια και/ή συνεπεία της κατάρτισης των τροποποιήσεων των συμβάσεων δανείου στις 31/8/2016 η Καθ' ης η Αίτηση έχει εν πάση περιπτώσει απαλλαγεί από τις τυχόν υποχρεώσεις της.
21. Το μη εκκαθαρισμένο της απαίτησης και/η το πρόωρο της παρούσας καταδεικνύεται από την ύπαρξη της αγωγής 3180/2018 ΕΔ Λευκωσίας.
22. H αίτηση της Αιτήτριας είναι καταχρηστική της δικαστικής διαδικασίας και/ή γίνεται για αλλότριους σκοπούς.
23. H ταυτόχρονη προώθηση της αγωγής 3180/2018 ΕΔ Λευκωσίας και της εν τω τίτλω αίτησης είναι κατάχρηση της διαδικασίας και καταπιεστική συμπεριφορά.
24. H Αιτήτρια δεν έχει καλή και βάσιμη υπόθεση ούτε και locus standi για προώθηση αίτησης εκκαθάρισης ή διάλυσης της Καθ' ης η αίτηση, διότι, οι απαιτήσεις της Αιτήτριας για υποτιθέμενα οφειλόμενα και πληρωτέα σε αυτούς ποσά είναι αβάσιμες και σε κάθε περίπτωση δικαιολογημένα αμφισβητούνται.
25. H αίτηση αποτελεί προσπάθεια άσκησης πίεσης στην Καθ' ης η αίτηση για να καταβάλει τα ισχυριζόμενα ως οφειλόμενα ποσά χωρίς να της δοθεί το δικαίωμα να ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και/ή αποσκοπεί στο να εμποδίσει την Καθ' ης η Αίτηση να καταχωρήσει υπεράσπιση ή να υπερασπιστεί την αγωγή 3180/2018 ΕΔ Λευκωσίας.
26. H Αιτήτρια δεν εμπίπτει στην έννοια του όρου «Πιστωτής» ως αυτός προσδιορίζεται στην κείμενη νομοθεσία.
27. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος και οι κανονισμοί για διάλυση της Καθ' ης η αίτηση και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
29. Υπό τις περιστάσεις δεν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
30. Το Δικαστήριο και/ή τα κυπριακά δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας και/ή εμποδίζονται να εξετάσουν και/ή εκδικάσουν τα γεγονότα που διαλαμβάνονται στην επίδικη αίτηση και/ή την ουσία της διαφοράς και/ή η διαφορά Θα πρέπει να επιλυθεί στο κατάλληλο νομικό πλαίσιο και με την δέουσα και/ή συμφωνηθείσα διαδικασία και/η οι επίδικες δανειακές συμβάσεις οι οποίες προνοούν για εφαρμογή του ρωσικού δικαίου και για υπαγωγή των διαφορών στα ρωσικά δικαστήρια.
31. H υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής.
32. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για διάλυση της Καθ' ης η αίτηση και/ή το αίτημα για διάλυση της Καθ' ης η αίτηση είναι πρόωρο.
33. Τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση είναι γενικά, αόριστα και δεν είναι αρκετά και/ή ικανά να υποστηρίξουν τις αιτούμενες θεραπείες.
34. H ένορκος δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη αφού γίνεται από άτομο που δεν γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και/ή γίνεται από άτομο που δεν είναι δεόντως εξουσιοδοτημένο. Η Ένορκη Δήλωση Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ν. Η., η οποία όπως αναφέρει ήταν η διευθύντρια της Εταιρείας, προτού η τελευταία τεθεί υπό καθεστώς εκούσιας εκκαθάρισης και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον εκκαθαριστή της Εταιρείας να προβεί στην ένορκη δήλωση. Σημειώνω ότι η ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε στην αγγλική γλώσσα. Ως προς τα νομικά ζητήματα στα οποία αναφέρεται, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι βασίζεται σε δύο γνωματεύσεις που δόθηκαν από δικηγόρους από την Αγγλία και τη Ρωσία αλλά και στην βάση συμβουλής της οποίας έτυχε από τον κ. Χαβιαρά. Στην ένορκη δήλωση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής. Με την αίτησή του, ο Αιτητής δεν επιδιώκει απλά την εκκαθάριση της Εταιρείας. Παρά το ότι ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι επιδιώκει να αποκαλύψει ισχυριζόμενες αποξενώσεις περιουσιακών στοιχείων και καταδολιευτικές προτιμήσεις συγκεκριμένων πιστωτών, στην πραγματικότητα το τι προσπαθεί να επιτύχει είναι να αναλάβει τον έλεγχο της εκκαθάρισης της Εταιρείας. Η δε αίτησή του, είναι νομικά αβάσιμη αφού ο Αιτητής δεν είναι πιστωτής εν τη εννοία του Νόμου και η Εταιρεία έχει απαλλαχθεί από οποιαδήποτε υποχρέωση στη βάση της οποίας ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι πιστωτής της. Αναφορικά με τις συμφωνίες δανείων με τις Εταιρείες O1 Properties και Valtamera, αναφέρει τα εξής. Τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν παρουσιάζουν την πλήρη εικόνα για τα γεγονότα. Ο Αιτητής δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι τα δάνεια δεν προβλέπουν ότι καθυστέρηση στην πληρωμή τόκου αποτελεί λόγο τερματισμού ή απαίτησης πληρωμής και κατά συνέπεια, οποιαδήποτε απαίτηση του Αιτητή είναι πρόωρη. Σε σχέση με τη σύμβαση εγγύησης, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι αυτή δεν βρίσκεται σε ισχύ και ότι ο Αιτητής δεν μπορεί να αξιώνει την εκπλήρωση οποιωνδήποτε υποχρεώσεων στη βάση της. Παραπέμπει προς τούτο στο άρθρο 3 της Εγγύησης στο οποίο αναφέρεται ότι "[t]his Deed shall remain in operation for 3 (three) years from the date of signing by the Parties." για να καταλήξει ότι, η σύμβαση εγγύησης συνομολογήθηκε την 26/8/2016 και κατά συνέπεια δεν είναι πλέον εκτελεστή αφού δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια για την επέκτασή της. Περαιτέρω, αποτελεί θέση της ενόρκως δηλούσας ότι, ο Αιτητής κανένα δικαίωμα έχει να αξιώνει την επιστροφή του υπολειπόμενου κεφαλαίου, των συσσωρευμένων τόκων και χρεώσεων στη βάση της σύμβασης εγγύησης. Οι συμβάσεις δανείου τροποποιήθηκαν την 31/8/2016 ενώ η σύμβαση εγγύησης τροποποιήθηκε 5 ημέρες προηγουμένως, ήτοι την 26/8/
35. Οι εν λόγω τροποποιήσεις επέφεραν δυσμενείς επιπτώσεις στην Εταιρεία αφού αφαιρέθηκε η πρόνοια για την ύπαρξη ορίου 10% στις ποινικές ρήτρες (penalty clauses) και τα αναφερόμενα penalties δεν εφαρμόζονταν πλέον μόνο στην καθυστέρηση πληρωμής του δανείου αλλά και στους συσσωρευμένους τόκους. Η Εταιρεία δεν εγνώριζε για τις εν λόγω τροποποιήσεις αφού ούτε ο Αιτητής, ούτε η Gisoral γνωστοποίησαν αυτές ή ζήτησαν την συγκατάθεση της Εταιρείας για τις τροποποιήσεις των δανείων. Συνεπεία των τροποποιήσεων των συμφωνιών δανείου, η Εταιρεία έχει απαλλαχθεί από οποιεσδήποτε υποχρεώσεις της βάσει των συμφωνιών εγγύησης εφόσον οι εν λόγω τροποποιήσεις επηρέασαν την Εταιρεία δυσμενώς και η τελευταία ουδέποτε συγκατατέθηκε σε αυτές. Καταληκτικά, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι η παρούσα διαδικασία εγείρεται και προωθείται εναντίον της Εταιρείας καταχρηστικά αφ' ης στιγμής ο Αιτητής έχει καταχωρήσει και την Αγωγή αρ. 3180/
36. Σημειώνει επίσης ότι ο Αιτητής καταχρηστικά καθυστέρησε να επιδώσει την παρούσα αίτηση για περίοδο πέραν των 6 μηνών από την καταχώρησή της. Η Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 15/12/2019 Προτού αναφερθώ στην ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 15/12/2019 και για σκοπούς τήρησης χρονολογικής τάξης, σημειώνω ότι την 4/11/2019, με επιστολή του προς τους δικηγόρους του Αιτητή, ο Εκκαθαριστής ενημέρωσε ότι η επαλήθευση χρέους του Αιτητή ημερομηνίας 3/10/2019 για το ποσό των USD 5.000.000 δεν έγινε αποδεκτή και απορρίπτεται. Την 5/12/2019 καταχωρήθηκε αίτηση του Εκκαθαριστή της Εταιρείας με την οποία ζητήθηκε, μεταξύ άλλων θεραπειών, Διάταγμα με το οποίο να του επιτρέπεται να παρέμβει στην διαδικασία και να καταχωρήσει ένορκη δήλωση με την οποία να ενημερώνει το Δικαστήριο για την έναρξη της εκούσιας εκκαθάρισης της Εταιρείας, την διαδικασία που ακολουθήθηκε, τις ενέργειες που έλαβε και που προτίθεται να λάβει σε σχέση με την εκκαθάριση και να ενημερώσει γενικότερα το Δικαστήριο για τα τεκταινόμενα της Εκκαθάρισης. Σημειώνω επίσης ότι στο ενδιάμεσο διάστημα, ήτοι την 24/3/2020, κατόπιν ακρόασης της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 20/12/2018 εκδόθηκαν στην Αγωγή 3180/2018 προσωρινά Διατάγματα με τα οποία παγοποιήθηκαν τα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας και άλλων εταιρειών και φυσικών προσώπων που σχετίζονται με τον Όμιλο O
37. Εκδόθηκαν επίσης ενδιάμεσα, υποβοηθητικά Διατάγματα αποκάλυψης. Κατόπιν ακρόασης της αίτησης ημερομηνίας 5/12/2019, εκδόθηκε Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/10/2020 με το οποίο επιτράπηκε η καταχώρηση της αιτούμενης Ένορκης Δήλωσης Εκκαθαριστή (στο εξής η «ΕΔΕ»). Η ΕΔΕ καταχωρήθηκε στις 13/11/
38. Η Ένορκη Δήλωση του Εκκαθαριστή «ΕΔΕ», ημερομηνίας 13/11/2020 Με την ΕΔΕ, ο Εκκαθαριστής, αφού αναφέρεται στο βιογραφικό του (Τεκμήριο 1 της ΕΔΕ), την εμπειρία του ως εκκαθαριστής και της ίδρυσης της εταιρείας του CRI Group η οποία παρέχει υποδομές για την άσκηση των καθηκόντων του ως σύμβουλος αφερεγγυότητας. Ακολούθως αναφέρεται στην κατάσταση της Εταιρείας και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες διορίστηκε ως εκκαθαριστής της σημειώνοντας ότι η Εταιρεία αδυνατούσε να πληρώσει τα χρέη της και ως εκ τούτου τέθηκε υπό καθεστώς εκούσιας εκκαθάρισης. Συγκεκριμένα: Την 17/9/2019 σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση των μετόχων της Εταιρείας, αποφασίστηκε η λήψη ειδικής απόφασης (ψήφισμα) εκούσιας εκκαθάρισης της Εταιρείας λόγω αφερεγγυότητας, αλλά και απόφασης για τον διορισμό του ως Εκκαθαριστής της Εταιρείας. Κατά την ίδια ημερομηνία, πραγματοποιήθηκε και η πρώτη, σύμφωνα με τον Νόμο, Συνέλευση των πιστωτών της Εταιρείας, στο Εγγεγραμμένο της Γραφείο στην Λευκωσία. Στην πρώτη Συνέλευση των Πιστωτών της Εταιρείας (ημερομηνίας 17/9/2019), ειδοποιήθηκαν να παραστούν όλοι οι γνωστοί Πιστωτές της Εταιρείας. Περαιτέρω, η ειδοποίηση για την σύγκλιση της πρώτης Συνέλευσης των Πιστωτών της Εταιρείας (ημερομηνίας 17/9/2019) δημοσιεύθηκε τόσο στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας (την 13/9/2019) όσο και σε δύο εφημερίδες Παγκύπριας κυκλοφορίας (την 9/9/2019). Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2, αντίγραφα των ειδοποιήσεων και δημοσιεύσεων αναφορικά με τη σύγκλιση της πρώτης, σύμφωνα με τον Νόμο Συνέλευσης των Πιστωτών της Εταιρείας. Οι εργασίες σύγκλησης του Διοικητικού Συμβουλίου και των Συνελεύσεων των Μετόχων και Πιστωτών αυτής διεκπεραιώθηκαν μέσω της CRI. Κατά την διεξαγωγή των εργασιών της πρώτης Συνέλευσης των Πιστωτών στις 17/9/2019, η οποία ακολούθησε της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των Μετόχων της Εταιρείας προέδρευσέ η Ν.Η. Στην συνέλευση, πέραν από την υποψηφιότητά του (διορισθείς Εκκαθαριστής από την Εταιρεία) δεν τέθηκε άλλη υποψηφιότητα. Για τους σκοπούς της πρώτης Συνέλευσης των Πιστωτών στις 17/9/2019, είχαν ληφθεί 10 ειδικά πληρεξούσια, με συνολικό ποσό απαιτήσεων €1.519.385.406 από τα οποία 8 διόριζαν ως 1ον ειδικό αντιπρόσωπο τον Πρόεδρο της συνέλευσης και ως 2ο τον Μ. Κ., με συνολικές απαιτήσεις €1.503.659.996 για να ψηφίσουν υπέρ του διορισμού του, 1 ειδικό πληρεξούσιο το οποίο διορίζει ως 1ον ειδικό αντιπρόσωπο τον Πρόεδρο της συνέλευσης και ως 2ο τον D. D., με ποσό απαίτησης €5.765.531, για να ψηφίσουν υπέρ του διορισμού μου και 1 ειδικό πληρεξούσιο, το οποίο διορίζει ως 1ον ειδικό αντιπρόσωπο τον A. O. και ως 2η την A. V. S., με ποσό απαίτησης €9.959.879, για να ψηφίσουν υπέρ του διορισμού του. Κατά την πρώτη Συνέλευση των Πιστωτών της Εταιρείας (ημερομηνίας 17/9/2019) ομόφωνα εξελέγη Εκκαθαριστής της Εταιρείας. Κατά την ίδια συνέλευση λήφθηκε απόφαση για την αμοιβή του και διορίστηκε επιτροπή επιθεώρησης. Επειδή το απόγευμα της 16/9/2016, η CRI έγινε αποδέκτης πληροφοριών ότι υπήρχαν πιστωτές της Εταιρείας που δεν έλαβαν αντίγραφο της σχετικής ειδοποίησης (για την συνέλευση των πιστωτών), την 19/9/2019 αποστάλθηκε εκ νέου ειδοποίηση στους πιστωτές της Εταιρείας, ούτως ώστε να πραγματοποιηθεί την 4/10/2019, δεύτερη Συνέλευση των Πιστωτών της Εταιρείας ούτως ώστε να δοθεί η ευκαιρία στους πιστωτές που δεν έλαβαν ειδοποίηση για την πρώτη συνέλευση πιστωτών να εξασκήσουν το δικαίωμα να ψηφίσουν εκκαθαριστή της δικής τους αρεσκείας. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3, αντίγραφο των πρακτικών της πρώτης Συνέλευσης των Πιστωτών της Εταιρείας και Τεκμήριο 3(α) αντίγραφο της επιστολής και ειδοποίησης που εστάλη στις 19/9/2019 στους πιστωτές της Εταιρείας με την οποία συγκλήθηκε η συνέλευση πιστωτών ημερομηνίας 4/10/
39. Για τους σκοπούς της δεύτερης Συνέλευσης των Πιστωτών της Εταιρείας στις 4/10/2019 λήφθηκαν τα πληρεξούσια που αναφέρονται και περιγράφονται ανωτέρω (τα οποία υποστήριζαν τον διορισμό του, με συνολικό ποσό απαιτήσεων €1.519.385.406) αλλά και δύο Γενικά Πληρεξούσια από δύο εικαζόμενους και μη αναγνωρισμένους από την Εταιρεία πιστωτές (ένα από την Public Joint Stock Company National Bank "TRUST" («TRUST»), το οποίο διορίζει ως 1ον γενικό αντιπρόσωπο τον Μ. Β. και ως 2ο τον Π. Β., με ποσό απαίτησης €1.365.082.095,53, και άλλο ένα από την Rokiana Holdings Limited, το οποίο διορίζει ως 1ον γενικό αντιπρόσωπο τον Α. Α. και ως 2ο τον Σ. Π., με ποσό απαίτησης €31.622.197,10) χωρίς να δοθεί δηλαδή κατεύθυνση υπέρ ποιου ατόμου επιθυμούν να υποστηρίξουν ως Εκκαθαριστή. Για σκοπούς ψηφοφορίας και μόνο (χωρίς να αναγνωρίζονται ως πιστωτές) οι Rokiana Holdings Limited και TRUST θεωρήθηκαν ως μελλοντικοί και/ή ενδεχόμενοι πιστωτές και τους επιτράπηκε να ψηφίσουν για το συμβολικό ποσό του €
40. Παρενθετικά αναφέρει ότι στην πορεία οι αξιώσεις της Rokiana Holdings Limited (οι οποίες εκκρεμούσαν σε διαιτητική διαδικασία στη Ρωσία εναντίον, μεταξύ άλλων, της Εταιρείας) απορρίφθηκαν στο σύνολό τους από το Διαιτητικό Δικαστήριο, και ως εκ τούτου η Rokiana Holdings Limited δεν μπορεί και δεν πρέπει να θεωρείται πιστωτής της Εταιρείας. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4 σχετική απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου. Σημειώνει επίσης ότι, μετά την έκδοση της απορριπτικής απόφασης του Διαιτητικού Δικαστηρίου, απέρριψε στο σύνολό της την επαλήθευση χρέους της Rokiana Holdings Limited. Επισυνάπτω προς τούτο, ως Τεκμήριο 5 την επιστολή ημερομηνίας 29/11/2019 δια μέσω της οποίας απέρριψε την απαίτηση της Rokiana Holdings Limited. Κατ' ακολουθίαν, ο νομικός σύμβουλος της Rokiana Holdings Limited απέσυρε τα νομικά μέτρα που είχε λάβει εναντίον της Εταιρείας στην Κύπρο την 29/11/
41. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6 σχετικό διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Κατά την Δεύτερη Συνέλευση των Πιστωτών της Εταιρείας στις 4/10/2019, ο διορισμός του ως εκκαθαριστής της Εταιρείας πέτυχε για δεύτερη φορά. Μέχρι και σήμερα δεν έχουν ακυρωθεί με οποιονδήποτε τρόπο οι αποφάσεις που λήφθηκαν είτε κατά την Πρώτη ή Δεύτερη Συνέλευση των Πιστωτών της Εταιρείας και δεν έχουν προσβληθεί με Αίτηση οι αποφάσεις της προέδρου των Συνελεύσεων των Πιστωτών σε σχέση με τους πιστωτές που τους δόθηκε δικαίωμα να ψηφίσουν για όλο το ποσό της απαίτησής τους ή που δεν τους επιτράπηκε να ψηφίσουν ή τους επιτράπηκε να ψηφίσουν μόνο για ένα ευρώ. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 7, αντίγραφο των πρακτικών της Συνέλευσης των Πιστωτών της Εταιρείας, ημερομηνίας 4/10/
42. Την 27/9/2019 ο Έφορος Εταιρειών εξέδωσε πιστοποιητικό ότι η Εταιρεία τελεί υπό Εκούσια Εκκαθάριση και πως ο ενόρκως δηλούντας είναι ο Εκκαθαριστής αυτής. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 8, αντίγραφο του εν λόγω πιστοποιητικού. Αναφορικά με την παρούσα αίτηση, ο Εκκαθαριστής αναφέρει ότι η πρόθεσή του δεν είναι να μπει σε αντιδικία με τον Αιτητή ή τους αξιωματούχους της Εταιρείας. Σκοπός του είναι να ενημερώσει το Δικαστήριο για όλα τα ζητήματα που αφορούν στη διαδικασία της εκούσιας Εκκαθάρισης αλλά και τις ενέργειές του σχετικά με αυτήν. Εξ όσων τον ενημερώνει ο δικηγόρος του, το γεγονός ότι η Εταιρεία τέθηκε υπό εκούσια εκκαθάριση δεν εμποδίζει τον οποιοδήποτε πιστωτή από το να αξιώσει τη δικαστική εκκαθάριση της Εταιρείας. Παρ' όλα αυτά, σε μια τέτοια περίπτωση (όπως συμβαίνει και στην παρούσα υπόθεση που η Εταιρεία τελεί ήδη υπό εκούσια Εκκαθάριση) η δικαστική ευχέρεια απαιτεί τη συνεκτίμηση αριθμού ζητημάτων μεταξύ των οποίων και η επιθυμία και/ή επιθυμίες των πιστωτών. Καθίσταται λοιπόν σαφές, κατά τον Ενόρκως Δηλούντα, ότι για να αποφασίσει το σεβαστό Δικαστήριο κατά πόσο θα εκκαθαρίσει την Εταιρεία, θα πρέπει να γνωρίζει όλα τα ζητήματα που αφορούν την εκούσια εκκαθάριση. Ο Εκκαθαριστής αναφέρεται στις Ενημερωτικές Εκθέσεις που κατά περιόδους ετοίμασε για σκοπούς ενημέρωσης των πιστωτών της Εταιρείας και τις οποίες επισυνάπτει ως Τεκμήρια 9, 10, 11 και
43. Στα πλαίσια των ενεργειών του για διερεύνηση των υποθέσεων της Εταιρείας εντόπισε προφανές έλλειμμα σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας. Έχει ζητήσει από τους ελεγκτές της Εταιρείας, όπως τον εφοδιάσουν με ελεγμένους λογαριασμούς της Εταιρείας, κυρίως για το έτος
44. Επισυνάπτει σχετικές επιστολές και ηλεκτρονική αλληλογραφία ως Τεκμήριο
45. Έχει επίσης ζητήσει αποπληρωμή όλων των οφειλομένων από τους χρεώστες της Εταιρείας και αναφορικά με τους χρεώστες που εδράζονται στην Κυπριακή Δημοκρατία και δεν έχουν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις πληρωμής έχω προχωρήσει σε καταχώρηση αιτήσεων εκκαθάρισής τους. Ένας χρεώστης έχει προβεί σε πληρωμή ποσού ύψους περί τα 154,6 εκατομμύρια ρούβλια στη βάση της απαίτησης πληρωμής που του είχε αποστείλει, διευθέτηση η οποία έγινε με την έγκριση της Επιτροπής Ελέγχου και κατόπιν άδειας Δικαστηρίου. Επιπλέον, μετά από ψήφισμα που προώθησε ενώπιον των μελών της Επιτροπής Ελέγχου του έχει δοθεί εξουσιοδότηση όπως μεταξύ άλλων, προχωρήσει με αγωγή εναντίων του μετόχου της Εταιρείας για ανάκτηση μερίσματος που διανεμήθηκε στον μέτοχο της Εταιρείας το
46. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 14, αντίγραφο επιστολής του προς τον μέτοχο η οποία ουδέποτε απαντήθηκε, ως εκ τούτου έχει δώσει οδηγίες προς τον δικηγόρο του όπως καταχωρήσει αγωγή αξιώνοντας την επιστροφή του μερίσματος. Περαιτέρω, προτίθεται να προωθήσει, εκτός άλλων μέτρων, αίτηση για δημόσια εξέταση όχι μόνο έναντι της τελευταίας εν ενεργεία Συμβούλου της Εταιρείας κατά την ημερομηνία εκκαθάρισής της, αλλά και προηγούμενων Διοικητικών Συμβούλων και άλλων προσώπων, δυνάμει του άρθρου 256Α του Κεφ.
47. Για να είναι σε θέση να προχωρήσει με την διαδικασία δημόσιας εξέτασης θα πρέπει η Αίτηση με αριθμό 1091/2019 που υπέβαλε για συνέχιση της εκούσιας εκκαθάρισης υπό την εποπτεία του Δικαστηρίου να εγκριθεί, καθ' ότι το εγχώριο νομικό πλαίσιο δεν αναγνωρίζει την δυνατότητα ενός εκκαθαριστή να προωθήσει διαδικασία δημόσιας εξέτασης στα πλαίσια εκούσιας εκκαθάρισης, αλλά μόνο στα πλαίσια δικαστικής εκκαθάρισης. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 15 την αίτηση και ως Τεκμήριο 15(α) αντίγραφο επιστολής του ημερομηνίας 28/5/2020 προς όλους τους πιστωτές και σχετικό πίνακα με το πως είχαν τοποθετηθεί. Σημειώνει ότι ο Αιτητής στην παρούσα διαδικασία έχει δηλώσει την πρόθεσή του να ενστεί στην ανωτέρω αίτηση για εποπτεία της εκούσιας εκκαθάρισης από το Δικαστήριο και ως αντιλαμβάνομαι ο λόγος μεταξύ άλλων, είναι διότι σε περίπτωση που εγκριθεί η αίτησή του τότε δεν θα τύχουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 301 του Κεφ. 113 και έτσι δεν θα μπορούν να ακυρωθούν οποιεσδήποτε πράξεις που έγιναν από την Εταιρεία έξι

(6)μήνες πριν την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης του Αιτητή, δηλαδή την 17/12/

1. Επί αυτού, αναφέρει ότι ως έμπειρος και ανεξάρτητος Εκκαθαριστής θα πράξει το καθήκον του στο ακέραιο νοούμενου ότι εξακολουθεί να ενεργεί ως Εκκαθαριστής, σε σχέση με τις πρόνοιες του άρθρου 301, ως έπραξε στη βάση της δέσμευσης που είχε δώσει στους πιστωτές ότι, θα αιτείτο διατάγματος επικύρωσης δυνάμει του άρθρου 216 του Νόμου, όλων των συναλλαγών της Εταιρείας που έγιναν μετά τις 17/12/
2. Επισυνάπτει αντίγραφο του σχετικού διατάγματος ημερομηνίας 10/6/2020 ως Τεκμήριο 16 και παραπέμπει στη σελίδα 3, παρ. 3 του Τεκμηρίου
3. Σημειώνεται ότι αυτό θα γίνει σε περίπτωση όπου ο Αιτητής επιτύχει με την παρούσα Αίτησή του, καθώς σε διαφορετική περίπτωση οι πρόνοιες του άρθρου 301 δεν θα εφαρμόζονται από την 17/12/
4. Αναφορικά με το διάταγμα επικύρωσης που έχει εξασφαλίσει, αυτό εξασφαλίζει τα συμφέροντα των πιστωτών εφόσον έθεσε υπό μικροσκοπίου όλες τις συναλλαγές από τις 17/12/2018 μέχρι την ημερομηνία διορισμού του ήτοι 17/9/
5. Ακόμα και σε περίπτωση που δεν επιτύχει η αίτηση εκκαθάρισης του Αιτητή, τότε η ημερομηνία έναρξη της εκκαθάρισης θα είναι 21/3/2019, δηλαδή ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης της TRUST. Ως εκ τούτου, η περίοδος κατά την διάρκεια της οποίας θα πρέπει να εξετάσει δόλιες προτιμήσεις θα είναι 21/9/2018 μέχρι 21/3/2019 και ήδη έχει ακυρώσει πράξεις που θεώρησε ότι έγιναν εκτός των πλαισίων των συνήθων εργασιών της Εταιρείας για την περισσότερη αυτή περίοδο, δηλαδή από τις 17/12/2018, επομένως σε αυτή την περίπτωση μένουν μόνο δύο μήνες για τους οποίους θα πρέπει να εξεταστούν συναλλαγές και κατά πόσο υπήρξαν δόλιες προτιμήσεις. Αναφορικά με το διάταγμα επικύρωσης που έχει εξασφαλίσει, αυτό εξασφαλίζει τα συμφέροντα των πιστωτών εφόσον έθεσε υπό μικροσκοπίου όλες τις συναλλαγές από τις 17/12/2018 μέχρι την ημερομηνία διορισμού του, ήτοι 19/9/
6. Ακολούθως, ο Εκκαθαριστής αναφέρεται εκτενώς στις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων από ή σε σχέση με την Εταιρεία. Οι διαδικασίες που εδώ αφορούν είναι η Αγωγή 3180/2018 και η παρούσα αίτηση, σε σχέση με τις οποίες ο Εκκαθαριστής αναφέρει, αυτολεξεί, τα εξής: «Αίτηση αρ. 1053/2018 ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας - Η παρούσα διαδικασία
7. Στις 17 Δεκεμβρίου 2018, ο [P. S.] ("PS") καταχώρισε την αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο όπου ζητά διάταγμα εκκαθάρισης της Εταιρείας, η οποία επιδόθηκε στην Εταιρεία μόλις την 27 Ιουνίου
8. Η Αίτηση είναι ορισμένη για οδηγίες την 01 Δεκεμβρίου
9. Σημειώνεται ότι ο δικηγόρος της Rokiana ενημέρωσε πως σκοπεύει να εμφανιστεί σε αυτή τη διαδικασία με στόχο να υποστηρίξει την Αίτηση (εκ μέρους της Rokiana), παρ' όλα αυτά μετά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης που αναφέρεται στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο και την απόρριψη των αξιώσεων της Rokiana, η προαναφερόμενη Εταιρεία σταμάτησε να εμφανίζεται σε διάφορες διαδικασίες και να ισχυρίζεται ότι είναι πιστωτής της Εταιρείας.
10. Από πλευράς μου, έδωσα οδηγίες σε δικηγόρο όπως ζητήσει άδεια, ούτως ώστε να μπορέσω να καταχωρήσω ένορκη δήλωση, με την οποία θα προσκομίσω ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικές πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των νομικών γνωματεύσεων που είτε ελήφθησαν από την Εταιρεία πριν από το διορισμό μου είτε από εμένα μετά τον διορισμό μου, αναφορικά με την εγκυρότητα των αξιώσεων του PS ενόψει του ότι η Εταιρεία αμφισβητούσε έντονα την εγκυρότητα των αξιώσεων του PS. Η άδεια (για καταχώρηση της παρούσας ένορκης δήλωσης) λήφθηκε την 30/10/2020, και προς συμμόρφωση με τις οδηγίες του σεβαστού Δικαστηρίου καταχωρείται εκ μέρους μου η παρούσα Ένορκος Δήλωση. Αναφέρω ότι, μετά από μελέτη των νομικών γνωματεύσεων που λήφθηκαν από δικηγόρους στην Αγγλία, Ρωσία και Κύπρο, αποφάσισα όπως απορρίψω την απαίτηση του PS. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 17, αντίγραφο της επιστολής απόρριψης της απαίτησης του PS. Μέχρι και σήμερα δεν προωθήθηκε καμία ένσταση έναντι της απόφασης μου να απορρίψω στη ολότητα του την απαίτηση του Αιτητή στη βάση των πριονιών του άρθρου 251

(7)του ΚΕΦ

2. Σε σχέση με τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, σχετική είναι η γνωμάτευση Άγγλου δικηγόρου ημερομηνίας 13 Φεβρουάριου 2019 (παράρτημα 6 του Τεκμηρίου 9) που εξασφάλισα από την Εταιρεία, όπως επίσης, ακόμη δύο Νομικές Συμβουλές που ζητήθηκαν από εμένα και λήφθηκαν από Κύπριο και Ρώσσο δικηγόρο. Αγωγή αρ. 3180/2018 ενώπιον Ε.Δ. Λευκωσίας
3. Επιπρόσθετα, στις 19 Νοεμβρίου 2018 και 20 Δεκεμβρίου 2018, ο PS καταχώρισε την Αγωγή που αναφέρεται πιο πάνω, αλλά και ενδιάμεση Αίτηση ενώπιον του Ε.Δ. Λευκωσίας, για προσωρινά διατάγματα εναντίον όχι μόνο της Εταιρείας αλλά και τρίτων προσώπων, ζητώντας διατάγματα για παγοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας και των υπόλοιπων Εναγόμενων, όπως επίσης και αποκάλυψη τραπεζικών λογαριασμών. Μετά από καταχώρηση Ένστασης από την Εταιρεία στις 6 Μαρτίου 2019, και μετά από Ακρόαση της ενδιάμεσης Αίτησης, εκδόθηκαν παγοποιητικά διατάγματα, μεταξύ άλλων, και εναντίον της Εταιρείας. Σημειώνεται ότι ήδη έχω δώσει οδηγίες σε δικηγόρους να υπερασπιστούν την Εταιρεία στην πιο πάνω Αγωγή αλλά έχει επίσης ήδη εκδοθεί διάταγμα στην πιο πάνω Αγωγή με το οποίο τροποποιείται ο τίτλος της (με τρόπο που να φαίνεται ότι η εκεί Εναγόμενη Εταιρεία τελεί υπό εκούσια εκκαθάριση). Σημειώνεται ότι ήδη το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται την πιο πάνω Αγωγή, εξέδωσε διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η τροποποίηση του τίτλου της πιο πάνω Αγωγής με τρόπο που να φαίνεται ότι η Εταιρεία τελεί υπό εκκαθάριση.» Τέλος, αναφέρει ότι εκκρεμούν διάφορες δικαστικές διαδικασίες και στη Ρωσία, ενώ σε σχέση με τα γνωστά περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας και τις οικονομικές της καταστάσεις παραπέμπει στα Τεκμήρια 9 -
4. Η Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 10/2/2021 Με ενδιάμεση αίτησή της, η Ν.Η., υπό την ιδιότητά της ως η μόνη διευθύντρια της ήδη τεθείσας υπό εκούσια εκκαθάριση Εταιρείας, ζήτησε την έκδοση Διατάγματος με το οποίο να διαγράφεται και/ή να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η κυρίως αίτηση. Κατόπιν καταχώρησης ένστασης από πλευράς Αιτητή, το Δικαστήριο, με απόφασή του ημερομηνίας 29/11/2021 απέρριψε την αίτηση καταλήγοντας ότι το αρμόδιο πρόσωπο το οποίο δύναται να εκπροσωπήσει την Εταιρεία ή να εξουσιοδοτήσει δικηγόρο για να εμφανιστεί στην παρούσα διαδικασία εκ μέρους της Εταιρείας, εφόσον αυτή βρίσκεται υπό καθεστώς εκκαθάρισης, είναι ο Εκκαθαριστής. Στη βάση των ανωτέρω, κρίθηκε ότι η Αιτήτρια δεν είχε καταδείξει ότι νομιμοποιείται να εγείρει και να προωθεί την ενδιάμεση αίτηση και δεν είχε locus standi στην διαδικασία. Η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του Εκκαθαριστή «ΣΕΔΕ», ημερομηνίας 21/1/2022 Την 21/1/2022, ο Εκκαθαριστής προέβη στην καταχώρηση της ΣΕΔΕ με σκοπό, όπως αναφέρει, να ενημερώσει το Δικαστήριο για τις περαιτέρω ενέργειές του από την ημερομηνία της καταχώρησης της ΕΔΕ. Προς τούτο, ανέφερε ότι ετοίμασε άλλες δύο ενημερωτικές εκθέσεις προς τους πιστωτές (Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα). Στην ΣΕΔΕ γίνεται εκτενής αναφορά στις διάφορες διαδικασίες που είτε ο ίδιος ήγειρε είτε εγέρθηκαν από πιστωτές εναντίον της Εταιρείας, επισυνάπτοντας σχετικά τεκμήρια. Αναφορικά με την εξουσιοδότηση της Ν.Η. να προωθεί ένσταση εκ μέρους της Εταιρείας στην παρούσα διαδικασίας, ο Εκκαθαριστής, ανέφερε τα εξής: «
5. Τέλος, όσον αφορά την κυρία [Ν. Η.] και την εξουσιοδότηση της να προωθήσει ένσταση εκ μέρους της Εταιρείας, σημειώνεται πως κατά τον χρόνο του διορισμού μου ως Εκκαθαριστή της Εταιρείας, ενημερώθηκα ότι εκκρεμούσε η παρούσα Αίτηση εκκαθάρισης και εξέφρασα στην κα Ηρακλέους την πρόθεση μου να μην ενστώ στην αίτηση εκκαθάρισης (υπό την έννοια ότι η διεθνής νομολογία και βιβλιογραφία επιβάλλει όπως ένας συνετός εκκαθαριστής δεν πρέπει να μπαίνει σε αντιδικίες με πρόσωπα που είναι ή θεωρούν ότι είναι πιστωτές της Εταιρείας), δίδοντας της την συγκατάθεση μου να προχωρήσει η ίδια, ως διευθύντρια σε όποιο διάβημα θεωρούσε πρέπον με τους δικηγόρους της. Όμως, όπως ενημερώνομαι από τον δικηγόρο κο Βασιλείου, σύμφωνα με πολύ πρόσφατη ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, διαφαίνεται ότι η διευθύντρια δεν έχει locus standi να ενστεί στην παρούσα διαδικασία και υπό τις περιστάσεις, θεωρώ επιτακτικό μου καθήκον να ενημερώσω το σεβαστό δικαστήριο ως προς τα πραγματικά γεγονότα του εικαζόμενου χρέους του Αιτών πιστωτή [P. S.] στην ως άνω αριθμό Αίτηση εκκαθάρισης (οι λόγοι που χαρακτηρίζω τον εδώ Αιτητή ως «εικαζόμενο» επεξηγούνται με λεπτομέρεια στην αρχική μου ένορκη δήλωση, βλ. παραγράφους 39 - 42 αυτής αλλά και το Τεκμήριο 17 αυτής).» Η Ακρόαση της Αίτησης Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν, το περιεχόμενο των οποίων συνοψίζεται ανωτέρω, και ολοκληρώθηκε με την κατάθεση των εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων, μέσω των οποίων επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεών τους, παραπέμποντας σε σχετική Νομολογία. Οι συνήγοροι τοποθετήθηκαν και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Διεξήλθα του περιεχομένου των γραπτών εισηγήσεων των συνηγόρων και άκουσα τα όσα λέχθηκαν ενώπιον μου κατά την ακρόαση με προσοχή. Συγκεκριμένη αναφορά στις εισηγήσεις που προωθήθηκαν, γίνεται κατωτέρω, όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Νομική Πτυχή Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει Διάταγμα Εκκαθάρισης Εταιρείας πηγάζει από τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
6. Το δικαιοδοτικό αυτό πλαίσιο καθορίζεται από τα άρθρα 203 και 209 του Κεφ. 113, τα οποία προνοούν τα εξής: «203.-

(1)Η εκκαθάριση εταιρείας δύναται να γίνει είτε- (α) από το Δικαστήριο· (β) εκούσια· ή (γ) με την επίβλεψη του Δικαστηρίου.

(2)Οι διατάξεις του Νόμου αυτού σχετικά με εκκαθάριση, εφαρμόζονται στην εκκαθάριση εταιρείας με οποιοδήποτε από εκείνους τους τρόπους, εκτός αν φαίνεται το αντίθετο.» «209.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας όπου βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης οποιασδήποτε εταιρείας εγγεγραμμένης στη Δημοκρατία: Νοείται ότι για τον καθορισμό του κατά πόσο διαδικασία εμπίπτει στην αρμοδιότητα Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, θα λαμβάνεται υπόψη το ποσό του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε: Νοείται περαιτέρω ότι οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης, τηρουμένου του περί Δικαστηρίων Νόμου, δύναται να εκδοθεί από Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή ή Επαρχιακό Δικαστή, ανεξάρτητα από το εάν η διαδικασία δε θα ήταν της αρμοδιότητας Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, σύμφωνα με τις πρόνοιες του παρόντος εδαφίου.

(2)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, η έκφραση "εγγεγραμμένο γραφείο" σημαίνει τον τόπο που ήταν τον περισσότερο καιρό το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας κατά τους έξι μήνες που προηγήθηκαν αμέσως από την υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση.» Οι περιπτώσεις όπου εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο καθορίζονται στο άρθρο 211 του Κεφ.

1. Σύμφωνα δε με το άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί με Διάταγμα του Δικαστηρίου όταν αυτή είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Εταιρεία τεκμαίρεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της όπου καταδεικνύεται ότι τυγχάνουν εφαρμογής οι περιπτώσεις που καθορίζονται σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212 του Κεφ.
2. Μεταξύ άλλων, είναι και η περίπτωση όπου αποδεικνύεται ότι πιστωτής παρέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση πληρωμής για ποσό το οποίο υπερβαίνει τις €5.000 και η εταιρεία παρέλειψε να πληρώσει, εξασφαλίσει ή διευθετήσει το εν λόγω χρέος της εντός τριών εβδομάδων (βλ. άρθρο 212(α) του Κεφ. 113). Στη βάση των ανωτέρω, προκύπτει ότι το άρθρο 212(α) του Κεφ. 113 αποτελεί μία εξειδικευμένη, νομοθετικά προσδιορισμένη περίπτωση, η στοιχειοθέτηση της οποίας δημιουργεί τεκμήριο αδυναμίας της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας να πληρώσει το χρέος της. Στην καθοδηγητική απόφαση GIP Constructions Ltd ν Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 ΑΑΔ 14, λέχθηκε ότι η αδυναμία πληρωμής χρεών δεν καλύπτεται εξαντλητικά από τις περιπτώσεις που απαριθμούνται στο άρθρο 212 του Κεφ. 113 και το Δικαστήριο μπορεί, αν ικανοποιηθεί από την ενώπιον του μαρτυρία ότι εταιρεία είναι αφερέγγυα και αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της σύμφωνα με το άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, να εκδώσει Διάταγμα Εκκαθάρισής της, χωρίς να συντρέχουν οι ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου

1. Συγκεκριμένα: «Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην αγγλική νομολογία βρίσκει κανείς και τα εξής παραδείγματα. Απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος:Re Globe New Patent Iron and Steel Co. [1875] L.R. 20 Eq.
2. To ίδιο είναι το αποτέλεσμα και όταν υπάρχει παραδοχή από την εταιρεία ότι δεν έχει περιουσία επί της οποίας θα μπορούσε να γίνει εκτέλεση: Re Flagstaff Silver Mining Co. of Utah [1875] L.R. 20 Eq.
3. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η εταιρεία μπορεί να αποκρούσει την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία με απόδειξη ότι δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της: Re Bradford Tramways Co. [1876] 4 Ch.D. 18,
4. Στην υπόθεση Re Capital Annuities Ltd. [1978] 3 All E.R. 704, στην σελ. 718, την εκφρασθείσα από το Δικαστήριο άποψη, ότι μαρτυρία που δείχνει ότι μια εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα τα παρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν σημαίνει από μόνη της και αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να την δει κανείς σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και αφού περιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Δικαστής είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Θεωρούμε πως και στα δικά μας άρθρα 211 και 212 πρέπει να δοθεί η ιδία ερμηνεία. Το ότι στο περιθώριο του άρθρου 212 του δικού μας νόμου υπάρχει σημείωση που εμφανίζει το περιεχόμενο του ως ορισμό της έννοιας της "αδυναμίας πληρωμής χρεών" της αναφερομένης στο άρθρο 211, δεν είναι λόγος για διάφορη ερμηνεία. Η έννοια των άρθρων 211 και 212 είναι σαφής. Και επομένως η σημείωση στο περιθώριο στο άρθρο 212 δεν αποτελεί παρά μια ατυχή περιγραφή που δεν έχει σημασία. [...] Όπως έχουμε αναφέρει πιο πάνω, το πρωτόδικο Δικαστήριο εμπεριστατωμένα και με σαφήνεια δίνει τους λόγους που αποδέχτηκε τη μαρτυρία και υιοθετούμε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου και καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε να δεχτεί τη μαρτυρία σε σχέση με το γενικότερο θέμα της προβαλλόμενης αδυναμίας της Εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της όπως γενικά διατυπώνεται στο άρθρο 211, του Νόμου.» Περαιτέρω, στην απόφαση Αναφορικά με την εταιρεία Besuno Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 269/2009, απόφαση ημερομηνίας 20 Φεβρουαρίου 2014, λέχθηκαν τα εξής καθοδηγητικά: «Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212(a) εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(e) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ' ακολουθία του άρθρου 211(f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης (G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14, in RE LOUKOS MANUFACTURERS LTD

(1998)1 A.A.Δ. 2226, Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλης Ζήνωνος

(2001)1 Α.Α.Δ. 1649, PAN-AMAN HOTELS LTD v. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ

(2002)1 Α.Α.Δ. 1796).» Σημειώνεται επίσης ότι, όπου διαπιστωθεί ότι πληρούνται τα στοιχεία του άρθρου 212, το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια να αρνηθεί την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, ενώ, αν ικανοποιηθούν οι πρόνοιες του άρθρου 211, το Δικαστήριο διατηρεί τέτοια ευχέρεια (βλ. Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd. v Ζήνωνος

(2001)1 ΑΑΔ 1649). Σύμφωνα δε με τις πρόνοιες του 212(α) στο οποίο βασίζεται και η υπό εξέταση αίτηση, για να αποδειχθεί ότι εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Η εταιρεία να οφείλει στον Αιτητή ποσό το οποίο να υπερβαίνει τις €5.000, (β) ο Αιτητής να παραδώσει στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτησης πληρωμής του οφειλόμενου χρέους, (γ) με την απαίτηση πληρωμής πρέπει να καλείται η εταιρεία να εξοφλήσει το ποσό που οφείλεται, εντός 3 εβδομάδων και (δ) η εταιρεία να αμελήσει να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό ή να παραλείψει να το εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του Αιτητή. Όπου αποδεικνύονται τα στοιχεία του άρθρου 212(α) και κατ' επέκταση δημιουργείται το τεκμήριο ανικανότητας πληρωμής του χρέους, το βάρος απόδειξης μετατοπίζεται στους ώμους της καθ' ης η αίτηση εταιρείας η οποία θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει εύλογη αμφισβήτηση του χρέους. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι, στην προκειμένη περίπτωση, η αφερεγγυότητα και η αδυναμία της εταιρείας να εξοφλήσει τα χρέη της δεν αποτελεί επίδικο θέμα και προκύπτει ως κοινώς αποδεκτό γεγονός μεταξύ των διαδίκων. Το τι όμως εν προκειμένω αμφισβητείται και αποτελεί το ουσιώδες επίδικο θέμα, είναι η ιδιότητα του Αιτητή ως πιστωτής της Εταιρείας αφού, όπως ο Εκκαθαριστής της τελευταίας προωθεί, υπάρχει εύλογη αμφισβήτηση του ισχυριζόμενου χρέους. Προχωρώντας λοιπόν, σημειώνω ότι σύμφωνα με το άρθρο 213 του Κεφ. 113, αίτηση για εκκαθάριση εταιρείας, δύναται να υποβάλει, μεταξύ άλλων προσώπων, πιστωτής της. Η έννοια του όρου «πιστωτής» έτυχε εκτενούς ανάλυσης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Σπανού ν G.I.P. Constructions Ltd

(1999)1 ΑΑΔ 315, με παραπομπή στο αντίστοιχο άρθρο 224

(1)του Companies Act 1948 της Αγγλίας, λέχθηκαν τα εξής: «Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golstein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.L.R. 523, Palmer΄s πιο πάνω, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury΄s Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477). Στην περίπτωση της εφεσείουσας δεν βρισκόμαστε μπροστά σε "ενδεχόμενο ή μελλοντικό πιστωτή", δηλαδή πιστωτή έναντι του οποίου η υποχρέωση της εφεσίβλητης υφίσταται μεν αλλά τελεί υπο αναβλητική αίρεση ή αναβλητική προθεσμία. Βρισκόμαστε μπροστά σε πρόσωπο έναντι του οποίου, με την υπεράσπιση στην ανταπαίτησή του, αμφισβητείται αυτή τούτη η υποχρέωση της εταιρείας. Βρισκόμαστε, με άλλα λόγια, μπροστά σε πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Επομένως η εφεσείουσα, έστω και εάν μέρος της ανταπαίτησής της είναι για εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις, δεν είναι ούτε υφιστάμενος ούτε ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής, υπό την έννοια των άρθρων 213

(1)και 243

(1)του Νόμου, και, κατά συνέπεια, δεν είχε το απαραίτητο locus standi για να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης της εφεσίβλητης καθ' η στιγμή τελούσε υπ' αμφισβήτηση η ανταπαίτησή της στην αγωγή.» Περαιτέρω, στην καθοδηγητική απόφαση στην Χατζηγιάννης ν C. & J. Kyprianou Promotions Ltd

(2010)1(Β) ΑΑΔ 991, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως καθαρά διαφαίνεται από τις πρόνοιες του εδαφίου (α) του άρθρου 212, τις οποίες κατά κύριο λόγο επικαλείται ο εφεσείων, η γραπτή απαίτηση για καταβολή οφειλής που οφείλεται από εταιρεία, θα πρέπει να προέρχεται από "πιστωτή". Τίθεται επομένως ευθέως το ερώτημα ποίος θεωρείται "πιστωτής" ή πιο συγκεκριμένα κατά πόσο ο εφεσείων - αιτητής στην εκδικασθείσα αίτηση μπορούσε να θεωρηθεί ως "πιστωτής". Παρόμοιο θέμα που αφορούσε στη διακρίβωση του ποιος μπορεί να θεωρηθεί ως "πιστωτής" μέσα στην έννοια του επόμενου άρθρου που ακολουθεί, δηλαδή του άρθρου 213(ι) του Νόμου, το οποίο παραθέτει τη διαδικασία υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας, εξετάστηκε από το Εφετείο στη Σπανού v. G.I.P. Constructions Ltd

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 315. Εξετάζοντας το θέμα τούτο, το Εφετείο, αφού υπενθύμισε ότι οι πρόνοιες του άρθρου 213

(1)του Κυπριακού περί Εταιρειών Νόμου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του S.224

(1)του Αγγλικού Companies Act 1948, ανέφερε και τα εξής στη σελίδα 321 του τόμου αποφάσεων: "Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even ifthe company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golastein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.L.R. 523, Palmer's πιοπάνω, σελ.1127, παρ. 85-14, Halsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol.7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen - y -van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477)". Όπως δε πρόσθεσε το Εφετείο στην ίδια απόφαση, έστω ακόμα και αν ένα μέρος της απαίτησης του αιτητή ήταν για εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις, αυτός εστερείτο του απαραίτητου locus standi ώστε να αιτηθεί την εκκαθάριση της εταιρείας. Ακόμη και πού παλαιότερα τα Δικαστήρια ακολουθούσαν την ίδια σταθερή προσέγγιση επί του εξεταζόμενου θέματος. Όπως είχε λεχθεί και στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση New Travellers' Chambers Ltd v. Cheese and Green [1894]70 LT 271 επανειλημμένα έχει αποφασισθεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 All E.R. 797).» Σημειώνω, τέλος, ότι οι πιο πάνω αρχές, συγκεφαλαιώθηκαν στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην A. & P. (Andreou & Paraskevaides) Holdings Ltd v G. Paraskevaides

(1966)Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 2/2014, απόφαση ημερομηνίας 9 Μαρτίου 2021, ECLI:CY:AD:2021:A82. Στην εν λόγω απόφαση, η οποία αφορούσε σε έφεση εναντίον απόφασης με την οποία εγκρίθηκε αίτηση διαγραφής αίτησης εκκαθάρισης, το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη σε εκτεταμένη ανάλυση τόσο της αγγλικής όσο και της εγχώριας νομολογίας αναφορικά με τις περιπτώσεις αλλά και τις επιπτώσεις όπου υπάρχει εύλογη και γνήσια αμφισβήτηση του χρέους από πλευράς της καθ' ης η αίτηση εταιρείας με αποτέλεσμα ο αιτών την εκκαθάριση να μην ικανοποιεί ότι εμπίπτει στην έννοια του όρου «πιστωτής» για τους σκοπούς μιας αίτησης εκκαθάρισης. Εξέταση της Αίτησης Αντλώντας καθοδήγηση από τις ανωτέρω αρχές της νομολογίας και αφού έχω διεξέλθει του περιεχομένου των όσων έχουν τεθεί ενώπιόν μου, προχωρώ να εξετάσω την αίτηση και τα εγειρόμενα, στο πλαίσιο της, θέματα. Στη βάση των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω, προκύπτει ότι, το τι εν προκειμένω απαιτείται από τον Αιτητή να καταδείξει, συμφώνως των προνοιών των σχετικών άρθρων του Κεφ. 113, είναι ότι αποτελεί πιστωτή της εταιρείας και ότι

(1)δεν καταβλήθηκε το ποσό της απαίτησης του,

(2)δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξασφάλιση για το εν λόγω ποσό και

(3)δεν έγινε οποιαδήποτε διευθέτηση προς εύλογη ικανοποίηση του Αιτητή, ως πιστωτή, εντός 3 εβδομάδων από την επίδοση των ειδοποιήσεων. Στη βάση δε των προαναφερθεισών αρχών της νομολογίας, η παράλειψη της εταιρείας να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση δυνάμει του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113, δεν συνιστά αμέλεια εντός της έννοιας του εδαφίου (α) του άρθρου 212 εάν υπάρχει εύλογη αιτία για τον λόγο που παρέλειψε να συμμορφωθεί. Όπως εξάλλου έχει επανειλημμένα λεχθεί, η αίτηση εκκαθάρισης δεν αποτελεί το κατάλληλο μέτρο για εκδίκαση αμφισβητούμενης οφειλής και δεν αναμένεται από το Δικαστήριο, σε διαδικασίες όπως η παρούσα, να υπεισέλθει στην ουσία της διαφοράς και της υπεράσπισης που η εκάστοτε Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία προβάλλει (βλ. μεταξύ άλλων, Χατζηγιάννης (ανωτέρω), Paraskevaides (ανωτέρω) «Eίναι φανερό κατά την κρίση μας, ότι το τελικό συμπέρασμα για το γνήσιο και εύλογο του χρέους ή για το γνήσιο της αμφισβήτησης της απαίτησης προϋποθέτει μια αξιολόγηση συναρτώμενη με την αξιοπιστία μαρτύρων και εν γένει μαρτυρικού υλικού που δεν μπορεί να παραμείνει στα στεγανά μιας αίτησης εκκαθάρισης.»). Προτού προχωρήσω να εξετάσω τις εκατέρωθεν εισηγήσεις σημειώνω ότι πλείστα από τα γεγονότα που αναφέρονται είναι κοινώς αποδεκτά, εξαιρουμένου φυσικά του κατά πόσο ο Αιτητής έχει την ιδιότητα του πιστωτή της Εταιρείας, καθώς επίσης και το κατά πόσο το ισχυριζόμενο χρέος τελεί υπό εύλογη αμφισβήτηση. Οι επί του προκειμένου απόψεις διίστανται, ειδικότερα σε σχέση με το κατά πόσο στο πλαίσιο της αγωγής εγείρεται συζητήσιμη υπόθεση, με την Υπεράσπιση που η Εταιρεία εκεί προβάλλει. Με βάση λοιπόν το ενώπιόν μου μαρτυρικό υλικό προκύπτει ότι, τα γεγονότα που καταγράφονται αμέσως πιο κάτω, δεν αμφισβητούνται. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο, μεταξύ των διαδίκων, γεγονός ότι ο Αιτητής όντως επέδωσε δύο γραπτές ειδοποιήσεις απαίτησης πληρωμής ημερομηνίας 11/7/2018 και 17/10/2018 αντίστοιχα στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας για το ποσό των USD 5.000.000, δίδοντας στην εταιρεία τρεις εβδομάδες χρόνο για να καταβάλει το ποσό της απαίτησής του. Βάσει λοιπόν των τεκμηρίων 16Α και 16Β που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, προκύπτει ότι οι ειδοποιήσεις απαίτησης πληρωμής ημερομηνίας 11/7/2018 και 17/10/2018 επιδόθηκαν στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας στη Λευκωσία στις 11/7/2018 και 19/10/2018 αντίστοιχα, καλώντας την τελευταία όπως εντός 21 ημερών, ήτοι τριών εβδομάδων, από την παράδοσή τους, καταβάλει στον Αιτητή το ποσό των USD 5.000.000 δυνάμει της σύμβασης εγγύησης. Στη βάση των πιο πάνω, τα οποία επαναλαμβάνω ότι σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητήθηκαν σε οποιοδήποτε στάδιο από την εταιρεία ή τον εκκαθαριστή της, βρίσκω ότι οι απαιτήσεις που επιδόθηκαν στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις του άρθρου 212 (Α) του Κεφ.

1. Πρέπει να επισημάνω ότι αποτελεί επίσης κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων και δη μεταξύ του Αιτητή και του Εκκαθαριστή, ότι η εταιρεία σήμερα είναι αφερέγγυα και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο, σύμφωνα με τον Εκκαθαριστή, η Εταιρεία τέθηκε υπό εκούσια εκκαθάριση (βλ. μεταξύ άλλων παρ. 11 ΕΔΕ). Το δε γεγονός ότι η Εταιρεία βρίσκεται σήμερα υπό εκούσια εκκαθάριση, επίσης δεν αμφισβητείται. Ο Αιτητής ζητά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης βασιζόμενος στο άρθρο 212(α), πάρα το γεγονός ότι σύμφωνα με το άρθρο 211(ε) υπάρχει δυνατότητα προσκόμισης μαρτυρίας που μπορεί να καταδείξει την αδυναμία πληρωμής των χρεών, η οποία εν προκειμένω έχει καταδειχθεί στη βάση των ανωτέρω. Σε κάθε περίπτωση, δεδομένου ότι το κύριο επίδικο θέμα, είναι η ιδιότητα του Αιτητή ως πιστωτής, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο υφίσταται ή όχι στην προκειμένη περίπτωση εύλογη αμφισβήτηση του χρέους από πλευράς Εταιρείας. Επί του προκειμένου ζητήματος προωθήθηκαν ενώπιόν μου εκ διαμέτρου αντίθετες εισηγήσεις. Ο κ. Κουάλης βασίστηκε τόσο στο ίδιο το λεκτικό της σύμβασης εγγύησης, όσο και στα όσα αποφασίστηκαν από το Δικαστήριο με την απόφαση ημερομηνίας 24/3/2020 στην αίτηση για έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων στην αγωγή 3180/2018, Ε. Δ. Λευκωσίας, για να υποστηρίξει την θέση του ότι δεν υπάρχει, στην προκειμένη περίπτωση, εύλογη αμφισβήτηση του χρέους από την Εταιρεία. Ο Αιτητής ισχυρίζεται, με την αίτησή του, ότι αποτελεί πιστωτή της εταιρείας δυνάμει σύμβασης εγγύησης την οποία η Εταιρεία υπέγραψε για σκοπούς εξασφάλισης πιστωτικών διευκολύνσεων, ήτοι δανείων που ο Αιτητής παραχώρησε σε τρίτες, πρωτοφειλέτιδες, εταιρείες, συμβάσεις που στη συνέχεια τροποποιήθηκαν. Αφετέρου, ο κ. Βασιλείου, στάθηκε, κατά πρώτον, στο γεγονός ότι υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή 3180/2018 που καταχωρήθηκε από τον Αιτητή, εναντίον, μεταξύ άλλων και της Εταιρείας, αξιώνοντας εναντίον της τελευταίας το ποσό για το οποίο επέδωσε τις απαιτήσεις πληρωμής. Η υπεράσπιση βασίζεται σε διάφορους, ως επί το πλείστον νομικούς, ισχυρισμούς, στη βάση των οποίων αμφισβητείται το χρέος δυνάμει της σύμβασης εγγύησης. Κατά δεύτερον, ο κ. Βασιλείου στάθηκε στην απόρριψη, από τον Εκκαθαριστή, της επαλήθευσης χρέους που ο Αιτητής υπέβαλε στη βάση σχετικών γνωματεύσεων (βλ. παρ. 40 και τεκμήριο 17 της ΕΔΕ). Προκύπτει συνεπώς ότι η παρούσα δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις όπου ο πιστωτής έχει ήδη εξασφαλίσει προς όφελός του δικαστική απόφαση επί της οποίας δύναται να βασιστεί για σκοπούς καταχώρησης αίτησης εκκαθάρισης. Αντίθετα, ο ίδιος ο Αιτητής καταχώρησε και αγωγή ζητώντας, μεταξύ άλλων θεραπειών, την έκδοση απόφασης υπέρ του και εναντίον της Εταιρείας για το ποσό των USD 5.000.000, στη βάση της σύμβασης εγγύησης (βλ. τεκμήριο 19 της Ε/Δ που υποστηρίζει την αίτηση). Σε περιπτώσεις όπως η παρούσα λοιπόν, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο η αμφισβήτηση του χρέους είναι γνήσια. Σημειώνω ότι ο καθορισμός της έννοιας του πιστωτή εξαρτάται άμεσα με την διαπίστωση του εύλογου και γνήσιου, ή μη, της αμφισβήτησης του χρέους. Πιστωτής εταιρείας του οποίου το χρέος κατέστη πληρωτέο και δεν μπορεί να εξασφαλίσει την πληρωμή του, δικαιούται να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας. Η προς όφελος του οφειλή όμως θα πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε αμφισβήτησή του χρέους, σύμφωνα με το Σύγγραμμα Palmer's Company Law, Vol. 1, 23rd Edition, σελίδα 1117 πρέπει να καταδειχθεί ότι είναι καλόπιστη τόσο αντικειμενικά όσο και υποκειμενικά ιδωμένη. Συγκεκριμένα: «To fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. "Substantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore.» Το κατά πόσο η απαίτηση του Αιτητή εύλογα αμφισβητείται ή όχι, θα αποφασιστεί σε συνάρτηση με το σύνολο των όσων τέθηκαν ενώπιόν μου. Ο κ. Κουάλης εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει την ένσταση ημερομηνίας 15/10/2019, επικαλούμενος την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/11/2021 με βάση την οποία κρίθηκε ότι η διευθύντρια της Εταιρείας δεν είχε locus standi να προωθεί αίτηση για παραμερισμό της κυρίως διαδικασίας. Η εισήγηση του όμως αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή στην προκειμένη. Τούτο διότι, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και όπως ο ίδιος ο Εκκαθαριστής αναφέρει στην μεταγενέστερα καταχωρηθείσα ΣΕΔΕ ημερομηνίας 21/1/2022, η ένσταση καταχωρήθηκε κατόπιν εξουσιοδότησής του. Η εξουσιοδότηση αυτή δεν έχει αμφισβητηθεί. Ούτε έχει ληφθεί οποιοδήποτε διάβημα για σκοπούς παραμερισμού ή διαγραφής της ένστασης. Κατά συνέπεια η ένσταση και τα όσα εκεί αναφέρονται δεν μπορούν να αγνοηθούν από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της εξέτασης της ουσίας της παρούσας διαφοράς. Αναφορικά με την αμφισβήτηση του χρέους από την Εταιρεία, η ουσία της συνοψίζεται στα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, την καταχώρηση των οποίων, όπως προανέφερα, αναφέρεται στην ίδια την ένορκη δήλωση αλλά και στην ΣΕΔΕ ημερομηνίας 21/1/2022, εξουσιοδότησε ο ίδιος ο Εκκαθαριστής. Η αμφισβήτηση αυτή προκύπτει και από τα όσα αναφέρονται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24/3/2020 στο πλαίσιο της Αγωγής 3180/2018, η οποία τέθηκε ενώπιόν μου. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην ένσταση, η αμφισβήτηση από πλευράς Εταιρείας συνίσταται, κυρίως, στα εξής: · Η σύμβαση εγγύησης δεν βρίσκεται σε ισχύ εφόσον αυτή συνομολογήθηκε την 26/8/2016 και ήταν σε ισχύ για 3 έτη από την εν λόγω ημερομηνία. Κατά συνέπεια δεν είναι πλέον εκτελεστή αφού δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια για την επέκτασή της. · Συνεπεία των μεταγενέστερων τροποποιήσεων των συμφωνιών δανείου, η Εταιρεία έχει απαλλαχθεί από οποιεσδήποτε υποχρεώσεις της, βάσει των συμφωνιών εγγύησης εφόσον οι εν λόγω τροποποιήσεις των δανείων επηρέασαν την Εταιρεία δυσμενώς και η τελευταία ουδέποτε συγκατατέθηκε σε αυτές. Οι συμβάσεις δανείου τροποποιήθηκαν την 31/8/2016 ενώ η σύμβαση εγγύησης τροποποιήθηκε 5 ημέρες προηγουμένως, ήτοι την 26/8/
2. Οι εν λόγω τροποποιήσεις επέφεραν δυσμενείς επιπτώσεις στην Εταιρεία, αφού αφαιρέθηκε η πρόνοια για την ύπαρξη ορίου 10% στις ποινικές ρήτρες (penalty clauses) και τα αναφερόμενα penalties δεν εφαρμόζονταν πλέον μόνο στην καθυστέρηση πληρωμής του δανείου αλλά και στους συσσωρευμένους τόκους. · Εγείρεται επίσης ζήτημα έλλειψης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Για σκοπούς υποστήριξης της θέσης της επί των ανωτέρω, η Ν.Η. στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση επισυνάπτει ως Τεκμήρια ΝΕ1 και ΝΕ2 σχετικές γνωματεύσεις. Τονίζω επίσης, ότι η αμφισβήτηση προκύπτει και από την απόρριψη της επαλήθευσης χρέους που ο Αιτητής υπέβαλε (βλ. τεκμήριο 17 της ΕΔΕ). Σημειώνω ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε από τον Εκκαθαριστή, ότι δηλαδή ο Αιτητής υπέβαλε επαλήθευση χρέους η οποία ακολούθως απορρίφθηκε από τον πρώτο με απόφαση του ημερομηνίας 4/11/2019 δεν αμφισβητήθηκε. Σημειώνω ότι ο κ. Κουάλης υπέδειξε ότι η ίδια η σύμβαση εγγύησης αν και προηγείται χρονικά, αναγνωρίζει ρητά στο προοίμιό της, τις μεταγενέστερα τροποποιηθείσες συμβάσεις δανείων που η εγγύηση αφορά. Στον αντίποδα, η εισήγηση από πλευράς Εταιρείας, ήταν ότι τα πιο πάνω συνθέτουν μια καλόπιστη και γνήσια υπεράσπιση της Εταιρείας έναντι της αξίωσης του Αιτητή παραπέμποντας στην αρχή της Holme v Brunskill

(1877)3 QBD 495, σύμφωνα με την οποία, εγγυητής απαλλάσσεται από την ευθύνη του, όπου με μεταγενέστερη συμφωνία του δανειστή και του πρωτοφειλέτη επηρεάζεται δυσμενώς η θέση του εγγυητή. Σημειώνω επίσης ότι σύμφωνα με το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149: «Κάθε μεταβολή των όρων της μεταξύ πρωτοφειλέτη και πιστωτή σύμβασης, η οποία γίνεται χωρίς τη συναίνεση του εγγυητή, απαλλάσσει τον εγγυητή από κάθε ευθύνη για συναλλαγές μεταγενέστερες της μεταβολής.» Έχω μελετήσει με προσοχή τις αναφορές του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή τόσο σε σχέση με τη φύση της επίδικης σύμβασης εγγύησης όσο και με τα όσα αυτή διαλαμβάνει. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, δεν μπορώ να αγνοήσω το γεγονός ότι υπάρχουν ενώπιόν μου αντικρουόμενες θέσεις ως προς το κατά πόσο το χρέος υφίσταται. Χρέος το οποίο αποτελεί, εξάλλου, το αντικείμενο και της αγωγής που ο ίδιος ο Αιτητής καταχώρησε (βλ. τεκμήριο 19 της Ε/Δ που υποστηρίζει την αίτηση). Είναι σαφές, κατά την κρίση μου, ότι η παρούσα αίτηση εκκαθάρισης δεν είναι το κατάλληλο μέτρο για να αποφανθεί το Δικαστήριο επί των ζητημάτων αυτών. Όπως προανέφερα, οι ισχυρισμοί της Εταιρείας τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και στο πλαίσιο της διαδικασίας για την έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων στην Αγωγή 3180/2018 και το Δικαστήριο στην απόφασή του ημερομηνίας 24/3/2020 πραγματεύεται τα πιο πάνω ζητήματα για σκοπούς εξέτασης της προϋπόθεσης της πιθανότητας επιτυχίας του Αιτητή. Το γεγονός όμως ότι το Δικαστήριο, στο πλαίσιο της διαδικασίας έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, κατέληξε ότι ο Αιτητής έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή του, δεν συνεπάγεται ταυτοχρόνως ότι η υπεράσπιση που η Εταιρεία προβάλλει, δεν καθιστά το όλο θέμα συζητήσιμο. Το παρόν Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης, δεν δύναται να υπεισέλθει σε ζητήματα ουσίας που άπτονται της διαφοράς του Αιτητή και της Εταιρείας, αλλά ούτε και να καταλήξει και να εξάγει οποιαδήποτε ευρήματα για το βάσιμο της Υπεράσπισης και της αμφισβήτησης του επίδικου χρέους, κάτι το οποίο μπορεί να γίνει μόνο στο πλαίσιο της αγωγής που ο ίδιος ο Αιτητής καταχώρησε εναντίον της και η οποία, βάσει των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου, εκκρεμεί. Ούτε και υπάρχει φυσικά η δυνατότητα να εξεταστούν και να ερμηνευτούν οι όροι είτε της επίδικης σύμβασης εγγύησης, είτε των συμβάσεων δανείου, κάτι το οποίο επίσης αποτελεί έργο του Δικαστηρίου που θα εκδικάσει την αγωγή. Τα πιο πάνω εξάλλου έχουν επανειλημμένα διακηρυχθεί από την Νομολογία και παραπέμπω εκ νέου στην Paraskevaides (ανωτέρω): «Αυτοί υπήρξαν οι δύο βασικοί ισχυρισμοί των δύο πλευρών και μ΄αυτή την αφετηρία άρχισε ένας ανηλεής πόλεμος εκατέρωθεν επιχειρημάτων, θέσεων και αντεγκλήσεων, ώστε η κάθε πλευρά να αποδείξει ή να καταδείξει το βάσιμο των θέσεων της. Το ίδιο έπραξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι και ενώπιον μας κατά την ακροαματική διαδικασία της έφεσης. Ακριβώς το εγχείρημα αυτό τόσο πρωτοδίκως όσο και κατ΄έφεσιν δεικνύει και αποδεικνύει την ορθότητα της πρωτόδικης κρίσης. Η «ισχυρή» προσπάθεια να πεισθεί ο μέσος λογικός κριτής και κατά προέκταση το Δικαστήριο για το εύλογο του χρέους, οδηγεί στο αβίαστο - θα λέγαμε - συμπέρασμα πως τα ποσά αυτά δεν μπορούν να αποτελούν οφειλή εν τη εννοία του Νόμου (βλ. άρθ.212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113)[1] αλλά εντάσσονται σ΄ένα ευρύτερο πλέγμα διαφορών και αντικρουόμενων εκδοχών που μόνο στο πλαίσιο μιας αγωγής μπορούν να επιλυθούν. Η απουσία των οφειλών αυτών από ελεγμένους λογαριασμούς κατά τους ουσιώδεις χρόνους, αν και αυτόνομα ενδεχομένως να μη σημαίνει αυτό που ισχυρίζεται η εφεσίβλητη, ωστόσο εντασσόμενο ως ένα γεγονός, στο ευρύτερο σκηνικό, λειτουργεί υπέρ της θέσης για γενικό πλέγμα διαφορών που έγινε εντονότερο και πολυεπίπεδο, και όχι απλώς για μια οφειλή. Αυτό αποδεικνύεται και από παρελθούσες και υφιστάμενες διαδικασίες, ως η κοινή θέση των δύο ευπαιδεύτων συνηγόρων (βλ. κοινή δήλωση - τεκμ.Α, ειδικά την Αίτ.Αρ. 423 απόφαση Δημητριάδου Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), ημερ. 20.1.2020 με την οποία εγκρίθηκε παρόμοια αίτηση διαγραφής αίτησης εκκαθάρισης, αρ.Αιτ. 473/11, ομοίως αίτηση εκκαθάρισης της ίδιας εταιρείας, απόφαση Χ.Πογιατζή Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) ημερ. 18.12.2019 με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση εκκαθάρισης και αρ.αγ.506/20 μεταξύ

1. Κ. Ανδρέου,
2. Χ. Παρασκευαϊδου και της εφεσίβλητης, απόφαση Δαυίδ Π.Ε.Δ. με την οποία απορρίφθηκε αίτηση για συνοπτική απόφαση).» (βλ. επίσης Σπανού (ανωτέρω) «Βρισκόμαστε μπροστά σε πρόσωπο έναντι του οποίου, με την υπεράσπιση στην ανταπαίτησή του, αμφισβητείται αυτή τούτη η υποχρέωση της εταιρείας. Βρισκόμαστε, με άλλα λόγια, μπροστά σε πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή.»). Η διάσταση στην ερμηνεία των επιμέρους όρων της σύμβασης, όπως για παράδειγμα με σχέση με την θέση ότι η σύμβαση εγγύησης έληξε, υποστηρίζουν την ενώπιον μου εισήγηση περί αμφισβήτησης του χρέους και κατ' επέκταση της ιδιότητας του Αιτητή ως πιστωτή, σε συνάρτηση πάντα με το δεδομένο ότι ήταν ο ίδιος ο Αιτητής που επέλεξε να προωθήσει εναντίον της Εταιρείας και αγωγή για το επίδικο χρέος, ταυτόχρονα με την παρούσα αίτηση. Σε κάθε περίπτωση και στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της επί του προκειμένου διαφοράς, προκύπτει ότι υπάρχουν ζητήματα προς εξέταση σε σχέση με το κατά πόσο το χρέος κατέστη οφειλόμενο, πληρωτέο και απαιτητό και κατ' επέκταση εκκαθαρισμένο ή μη. Ούτε και δύναται το Δικαστήριο στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης να αξιολογήσει και να προβεί σε σχετικά ευρήματα ως προς το κατά πόσο η Εταιρεία είχε υπόψη της, κατά την υπογραφή της σύμβασης εγγύησης, τις μεταγενέστερες συμβάσεις δανείων και τις τροποποιήσεις τους ή ότι δεν επηρεάζεται δυσμενώς από τους τροποποιηθέντες όρους. Καλείται συνεπώς το Δικαστήριο, στο πλαίσιο της παρούσας, να προβεί σε ευρήματα και να ερμηνεύσει όρους της σύμβασης εγγύησης, διεργασία η οποία μόνο από το αρμόδιο Δικαστήριο μπορεί να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της αγωγής. Κοντολογίς, η απουσία οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης εναντίον της εταιρείας για το ποσό της επίδικης σύμβασης εγγύησης, δεδομένου μάλιστα ότι ταυτόχρονα με την παρούσα αίτηση, ο ίδιος ο Αιτητής προωθεί και αγωγή, μέσω της οποίας διεκδικεί την επιδίκαση του ποσού υπέρ του και εναντίον της εταιρείας, καταδεικνύει, θεωρώ από μόνο του, ότι η παρούσα δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που το χρέος δεν αμφισβητείται και είναι εκκαθαρισμένο. Εξάλλου, οι ίδιες οι αξιώσεις του Αιτητή με την αγωγή του εναντίον της Εταιρείας αφορούν στη διάγνωση των δικαιωμάτων του εναντίον της Εταιρείας επί τη βάσει της σύμβασης εγγύησης και κατ' επέκταση στην επιδίκαση του ποσού των USD 5.000.
3. Δεν είναι όμως μόνο τα πιο πάνω. Τυχόν απόφαση του Δικαστηρίου ότι δεν υπάρχει εύλογη αμφισβήτηση του χρέους και ότι ο Αιτητής είναι, συνεπώς, πιστωτής της Εταιρείας για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, ενέχει κινδύνους. Συγκεκριμένα, υπάρχει ενδεχόμενο έκδοσης αντιφατικών δικαστικών αποφάσεων σε σχέση με την ιδιότητα του Αιτητή ενόψει της εκκρεμότητας της αγωγής (βλ. κατ' αναλογία Αναφορικά με την αίτηση του Μάριου Κοσμά, Πολιτική Αίτηση αρ. 51/2014, απόφαση ημερομηνίας 26 Μαρτίου 2014, Αναφορικά με την Αίτηση των Russel Ritchie κ.ά.

(2008)1 Α.Α.Δ. 639). Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να παραπέμψω στα όσα αναφέρθηκαν στην απόφαση Δημήτρης Αυξεντίου & Υιος (Γεωργικά Μηχανήματα) Λίμιτεδ ν Hellenic Bank Public Company Limited, Πολιτική Έφεση αρ. 368/2009, απόφαση ημερομηνίας 20 Νοεμβρίου 2014: «Με την ικανοποίηση του άρθρου 212 (α), η εταιρεία φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση του πιστωτή διότι έχει κατά τα άλλα μια μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση, όπως ότι εξόφλησε την γενικότερη οφειλή. Εξ' ου και ο πιστωτής είναι σοφότερο να εναγάγει την εταιρεία προηγουμένως, να εξασφαλίζει δικαστική υπερ του απόφαση οπότε και η εταιρεία θα εμποδίζεται από την απόφαση να αμφισβητήσει την εταιρική αίτηση επί τους ουσίας της. (Pennington: Company Law, 3η έκδοση σελ. 674-675).» - (η υπογράμμιση είναι δική μου) Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η επαλήθευση χρέους του Αιτητή απορρίφθηκε από τον Εκκαθαριστή, καταλήγω ότι το χρέος, για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, εύλογα τελεί υπό αμφισβήτηση. Δεδομένης λοιπόν της πιο πάνω κατάληξής μου, δεν υπάρχουν περιθώρια επιτυχίας της παρούσας αίτησης. Σημειώνω επίσης, στο σημείο αυτό ότι, δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια γεγονότα τα οποία να δικαιολογούν την έκδοση Διατάγματος επί τη βάσει της επιθυμίας και των συμφερόντων της πλειοψηφίας των πιστωτών της Εταιρείας (βλ. Η Εκκαθάριση Εταιρειών, Δρ. Α. Ποιητής, 2η έκδοση, 2015, σελίδες 52 στο οποίο με παρέπεμψε ο κ. Βασιλείου, καθώς επίσης και στο σύγγραμμα Palmer's Company Law (ανωτέρω), σελ. 1119). Σύμφωνα δε με τα όσα αναφέρονται στις σελίδες 423-424 του Συγγράμματος Εκκαθάριση Εταιρειών (ανωτέρω): «Αν, όμως, εταιρεία βρίσκεται ήδη υπό εκούσια εκκαθάριση και ένας πιστωτής ζητήσει να τη θέσει υπό αναγκαστική εκκαθάριση, ο πιστωτής αυτός οφείλει να παράσχει στο Δικαστήριο μαρτυρία, που να δείχνει ότι πρέπει να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Η απλή παράθεση του γεγονότος ότι η εταιρεία του οφείλει, δεν είναι αρκετή.» Δεν παραγνωρίζω περαιτέρω και θεωρώ ότι πρέπει να αναφερθεί, στο σημείο αυτό ότι, ένας από τους λόγους για τους οποίους ο κ. Κουάλης εισηγήθηκε ότι η παρούσα περίπτωση είναι κατάλληλη για την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, αφορά στη δυνατότητα του εκκαθαριστή να ανατρέξει και να ακυρώσει μεταβιβάσεις που έγιναν μέχρι και 6 μήνες πριν την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, για σκοπούς ακύρωσής τους ως δόλιες (βλ. άρθρο 301, Κεφ. 113). Η δυνατότητα όμως αυτή είναι ως αποτέλεσμα και έπεται της έκδοσης του Διατάγματος και όχι λόγος που δικαιολογεί την έκδοσή του, δεδομένου ότι η εν λόγω δυνατότητα αποτελεί απόρροια των εξουσιών εκκαθαριστή ο οποίος διορίζεται όταν συντρέχουν οι νομοθετικές προϋποθέσεις που εν προκειμένω, όπως έχω ήδη αποφανθεί, δεν πληρούνται στην παρούσα. Σημειώνω εξάλλου ότι, ήταν ο ίδιος ο Αιτητής που επέλεξε να προχωρήσει ταυτόχρονα και με την καταχώρηση αγωγής στο πλαίσιο μάλιστα της οποίας προκύπτει ότι εκδόθηκαν και διατάγματα παγοποίησης και αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων τα οποία αφορούν, όχι μόνο την Καθ' ης η Αίτηση Εταιρεία, αλλά και άλλες εταιρείες του και φυσικά πρόσωπα τα οποία, κατά την θέση του Αιτητή, εμπλέκοντο στην εις βάρος του διαπραχθείσα αδικοπραξία. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου, δεν βρίσκω λόγο γιατί να παρεκκλίνω από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Κατά συνέπεια, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................. Β. A. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο