← Κύπρος

Αναφορικά με την αίτηση της Κ. ΚΥΘΡΑΙΩΤΗΣ - ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ ΛΤΔ ν. Αναφορικά με την Εταιρεία S.K. MASTER DEVELOPMENTS LTD, Αρ. Αίτησης: 163/2020, 30/11/2022

Αναφορικά με την αίτηση της Κ. ΚΥΘΡΑΙΩΤΗΣ - ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ ΛΤΔ ν. Αναφορικά με την Εταιρεία S.K. MASTER DEVELOPMENTS LTD, Αρ. Αίτησης: 163/2020, 30/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 163/2020 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, Άρθρα 203, 209, 210, 211(ε), (στ), 212 και 213 και Αναφορικά με την Εταιρεία S.K. MASTER DEVELOPMENTS LTD, από τη Λάρνακα και Αναφορικά με την αίτηση της Κ. ΚΥΘΡΑΙΩΤΗΣ - ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ ΛΤΔ, από τη Λεμεσό Ημερομηνία: 30 Νοεμβρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια - Εταιρεία: κα Α. Αργυρού για N. Pirilides & Associates LLC Για την Καθ' ης η αίτηση - Εταιρεία: κ. Λ. Θεοχάρους για Λέανδρος Θεοχάρους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Παρεμβαίνουσα Εταιρεία CARBONCOR TECHNOLOGIES (PTY) LTD: κ. Ο. Χριστοφή για Χριστοφή, Μερακλής και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση, η Αιτήτρια ζητά την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο η Καθ' ης η Αίτηση να τίθεται υπό εκκαθάριση δυνάμει των διατάξεων του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και ειδικότερα των άρθρων 211(ε) και 212(α) αυτού. Σύμφωνα με την αίτηση, η Καθ' ης η Αίτηση - Εταιρεία ενεγράφη στο μητρώο εγγεγραμμένων εταιρειών του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη την 21/1/2004, το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στη Λάρνακα και το ονομαστικό κεφάλαιό της είναι €1.710 διαιρεμένο σε 1000 συνήθεις μετοχές αξίας €1.71 έκαστη. Μέτοχοι της εταιρείας είναι η Α.Σ. η οποία κατέχει 100 μετοχές και ο Α.Σ. ο οποίος κατέχει

  1. Ο τελευταίος είναι επίσης και ο μοναδικός διευθυντής της, ενώ γραμματέας είναι η προαναφερθείσα Α.Σ. Οι σκοποί για τους οποίους συνεστήθη η Καθ' ης η Αίτηση είναι, μεταξύ άλλων, η ανάπτυξη γης, η ανέγερση οικοδομών και η πώλησή τους. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κ.Κ., ενός εκ των διευθυντών της Αιτήτριας. Τα όσα αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του μπορούν να συνοψιστούν ως εξής. Η Καθ' ης η Αίτηση οφείλει στην Αιτήτρια το ποσό των €292,000 πλέον τόκους προς 5,5% ετησίως από 12/2/2009 μέχρι τελείας εξοφλήσεως, πλέον έξοδα όπως έχουν υπολογισθεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθεί από το Δικαστήριο ύψους €7.702,96, πλέον €479,54 πραγματικά έξοδα με τόκο προς 5,5% ετησίως επί των πιο πάνω ποσών από 12/2/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €59,00 έξοδα της απόφασης, πλέον τον εκάστοτε σε ισχύ Φ.Π.Α., δυνάμει Δικαστικής Απόφασης που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 8339/2006 E.Δ. Λευκωσίας, ημερομηνίας 23/12/
  2. Αντίγραφο της εν λόγω Απόφασης επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση ως Τεκμήριο
  3. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Αιτήτριας, η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να εξοφλήσει το ως άνω εξ αποφάσεως χρέος, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων, των τόκων και του Φ.Π.Α., με αποτέλεσμα ολόκληρο το εξ αποφάσεως χρέος να παραμένει οφειλόμενο μέχρι σήμερα. Συνεπεία της ως άνω παράλειψης της Καθ' ης η Αίτηση, η Αιτήτρια, την 6/2/2020, επέδωσε, μέσω ιδιώτη επιδότη, αφήνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση και συγκεκριμένα στον υπεύθυνο παραλαβής εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο της, κ. Α.Π., γραπτή απαίτηση ημερομηνίας 29/1/2020, δυνάμει των προνοιών των άρθρων 211(ε) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, με την οποία κάλεσε την Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλει το ως άνω οφειλόμενο ποσό εντός τριών

(3)εβδομάδων. Παρά το γεγονός ότι έχουν παρέλθει οι εν λόγω 3 εβδομάδες, η Καθ' ης η Αίτηση, μέχρι σήμερα, αμέλησε ή παρέλειψε να εξοφλήσει ή καθ' οιονδήποτε τρόπο ικανοποιήσει την απαίτηση της Αιτήτριας, εξ ολοκλήρου ή μερικώς, με αποτέλεσμα το εν λόγω ποσό να παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο στην Αιτήτρια. Αντίγραφο της απαίτησης ημερομηνίας 29/1/2020 μαζί με την ένορκη δήλωση επίδοσής της, επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση ως Τεκμήριο
  1. Την 27/2/2020, οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, απέστειλαν επιστολή στους δικηγόρους της Αιτήτριας με την οποία προέβαλαν ισχυρισμό περί «κωλύματος λόγω δεδικασμένου» ενόψει της απόφασης του E.Δ. Λευκωσίας στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης 472/2015 που καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια αναφορικά με την Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς ωστόσο να αμφισβητείται η απαίτηση της Αιτήτριας. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής ημερομηνίας 27/2/2020 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  2. Στο σημείο αυτό, ο ενόρκως δηλούντας αναφέρει ότι την 25/6/2015, η Αιτήτρια, προχώρησε με την καταχώρηση της Αίτησης Εκκαθάρισης με αριθμό 472/2015 E.Δ. Λευκωσίας, αιτούμενη την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση ενόψει της απαίτησης πληρωμής/ειδοποίησης 3 εβδομάδων που είχε, κατ' ισχυρισμό της Αιτήτριας, επιδοθεί στην Καθ' ης η Αίτηση την 18/5/2015 δυνάμει της οποίας αξιωνόταν το ποσό που προκύπτει από την απόφαση του E.Δ. Λευκωσίας ημερομηνίας 23/12/2014 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αγωγής 8339/
  3. Επισυνάπτεται αντίγραφο της εν λόγω Αίτησης Εκκαθάρισης με αριθμό 472/2015 E.Δ. Λευκωσίας, ως Τεκμήριο
  4. Την 20/12/2019 το E.Δ. Λευκωσίας απέρριψε την Αίτηση Εκκαθάρισης 472/2015 κρίνοντας ότι η επίδοση της ανωτέρω απαίτησης πληρωμής προς την Καθ' ης η Αίτηση δεν έγινε με τον ορθό τρόπο. Αντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 20/12/2019 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  5. Την 30/1/2020, η Αιτήτρια καταχώρησε Έφεση εναντίον της εν λόγω απόφασης. Αντίγραφο της εν λόγω Έφεσης, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  6. Κατόπιν παραλαβής της πιο πάνω επιστολής των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση (Τεκμήριο 3), οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν αμέσως απαντητική επιστολή με την οποία απέρριπταν τους ισχυρισμούς που εμπεριέχονταν στην εν λόγω επιστολή, ιδιαίτερα και ειδικότερα τον ισχυρισμό περί «κωλύματος λόγω δεδικασμένου» αφού η παρούσα Αίτηση Εκκαθάρισης βασίζεται σε μία νέα πράξη/γεγονός, ήτοι την ξεκάθαρη αδυναμία της Καθ' ης η Αίτηση να αμφισβητήσει τα οφειλόμενα προς την Αιτήτρια ποσά εντός της προθεσμίας των 3 εβδομάδων η οποία είχε παρατεθεί ρητώς στην απαίτηση πληρωμής της Αιτήτριας ημερομηνίας 29/1/2020 (Τεκμήριο 2), κατά τρόπο που να ενεργοποιούνται εκ νέου οι πρόνοιες του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
  7. Περαιτέρω, αποτέλεσε ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα ότι, η παρούσα διαδικασία εκκαθάρισης δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να χαρακτηριστεί ως καταχρηστική αφού ο σκοπός της είναι νόμιμος και η ύπαρξη της δικαιολογείται από τις ίδιες τις πρόνοιες του Νόμου. Επισυνάπτει αντίγραφο της επιστολής των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερομηνίας 27/2/2020, ως Τεκμήριο
  8. H Αιτήτρια έχει καταβάλει τα νενομισμένα τέλη των €500.00 στον Επίσημο Παραλήπτη. Αντίγραφο της σχετικής απόδειξης πληρωμής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  9. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει και εξ όσων συμβουλεύεται από τους Δικηγόρους της Αιτήτριας, η Καθ' ης η Αίτηση είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, η δε περιουσία της είναι επιβαρυμένη και υποθηκευμένη και είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης όπως το Σεβαστό Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Πέραν από την επίδοση της αίτησης στην Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία, η αίτηση επιδόθηκε στον Έφορο Εταιρειών, στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στον Διευθυντή του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας, στον Γενικό Διευθυντή του Χρηματιστηρίου και στον Γενικό Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. Η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία εμφανίστηκε στη διαδικασία και αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση την 8/2/
  10. Με την ένστασή της, προβάλει 9 συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι, κατά την εισήγησή της, πρέπει να οδηγούν στην απόρριψη της αίτησης.
  11. Η αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020 είναι καταχρηστική και/ή επιπόλαιη, ενοχλητική (frivolous or vexatious) και δεδικασμένο (res judicata). Με δεδομένη την προηγηθείσα απορριπτική απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου σε σχέση με τα ίδια επίδικα θέματα και διαδίκους, η αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020 είναι εκ των πραγμάτων επιπόλαιη και ενοχλητική. Αφενός δεν αποκαλύπτεται εύλογη αιτία αγωγής, αφετέρου, και η ίδια η άσκηση της αίτησης, τείνει προς την κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 5 της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 04/03/2020, η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020, έχει εκδοθεί απόφαση από την Έντιμη Δικαστή κυρία N, Ταλαρίδου, στα πλαίσια της αίτησης για εκκαθάριση της εταιρείας S.K. MASTER DEVELOPMENTS LTD με αριθμό 472/2015 ημερομηνίας 20/12/2019, την οποία το σεβαστό Δικαστήριο απέρριψε με την απόφαση του, γεγονός που καθιστά την υπό κρίση αίτηση δεδικασμένο (res judιcata), βλ. παράγραφο 3 πιο κάτω. Συνεπώς, βάσει της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου η οποία αποσκοπεί στον έλεγχο της ενώπιον του διαδικασίας, αλλά περαιτέρω, παρέχεται νομολογιακά στο Δικαστήριο, η εξουσία να παρεμποδίζει, περιστέλλει ή απορρίπτει οτιδήποτε συνιστά κατάχρηση της. Επιπρόσθετα, πάγια νομολογία αναγνωρίζει στο Δικαστήριο τη σύμφυτη εξουσία επέμβασης όταν η άσκηση μιας αγωγής ή ενός ενδίκου μέσου εκτρέπει την πορεία απονομής της δικαιοσύνης και καταχράται τις παρεχόμενες από το νόμο θεραπείες και διαδικασίες. Το ίδιο συμβαίνει και όταν παρατηρείται πολλαπλότητα διαδικασιών που επιδιώκουν το ίδιο αποτέλεσμα, γεγονός το οποίο η Αιτήτρια πράττει με τις ταυτόχρονες διαδικασίες που επέλεξε να ακολουθήσει.
  12. H αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020 είναι ανυπόστατη και/ή δεν αποκαλύπτει νομιμοποίηση έγερσης της για τον λόγο ότι το αντικείμενο και/ή η αξίωση που εγείρεται και/ή το κατ' ισχυρισμόν χρέος στο οποίο βασίζεται ή θεμελιώνεται η Αίτηση Εκκαθάρισης τελεί υπό αμφισβήτηση και δεν συνιστά εκκαθαρισμένη απαίτηση και/ή λόγω μη νομιμοποίησης της Αιτήτριας προς έγερση αυτής "locus standi" και/ή ως επιπόλαιας, και/ή ως σκανδαλώδους και/ή ενοχλητικής και/ή εκδικητικής και/ή κακόπιστης και/ή καταπιεστικής και/ή σαν αποτέλεσμα κατάχρησης διαδικασίας, ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη την ύπαρξη της Έφεσης υπ' αριθμό 49/2015 και/ή αποτελεί ουσιαστικό κώλυμα στην προώθηση και εκδίκαση της υπό εξέταση αίτησης.
  13. H αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020 έχει «κώλυμα λόγω δεδικασμένου» (res judicata) ή του λεγόμενου «issue estoppel» να προωθηθεί, καθότι, η αίτηση υπ' αριθμό 472/2015, για εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση, απορρίφθηκε από το σεβαστό Δικαστήριο, στην απόφαση της Έντιμης Δικαστή κυρίας Ν. Ταλαρίδου, ημερομηνίας 20/12/2019, (Τεκμήριο 5 της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 04/03/2020, που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020).
  14. H αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020 έγινε με σκοπό την εξάσκηση πίεσης προς την Καθ' ης η Αίτηση/Εταιρεία για να εξαναγκαστεί να καταβάλει τα ποσά, τα οποία η τελευταία καλόπιστα αμφισβητεί ότι οφείλει, χωρίς να ακουστεί η Έφεση υπ' αριθμόν 49/2015 και/ή είναι κακόπιστη και κακόβουλη και αποτελεί κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας.
  15. H απαίτηση επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020 τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση από την Καθ' ης η Αίτηση/Εταιρεία δικαιολογημένα και καλόπιστα και/ή η απαίτηση δεν είναι υπό οποιεσδήποτε συνθήκες ξεκάθαρη και δεν συνιστά εκκαθαρισμένη απαίτηση με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να μην μπορεί να Θεωρηθεί πιστωτής της Καθ' ης η Αίτηση/Εταιρείας. H Αιτήτρια δεν είναι πιστωτής της Καθ' ης η Αίτηση/Εταιρείας εντός της έννοιας των άρθρων 212(α) και 213
(1)του Κεφ. 113, με αποτέλεσμα να μην δύναται να προωθήσει την Αίτηση Εκκαθάρισης ή οποιανδήποτε αίτηση ή διαδικασία εκκαθάρισης δυνάμει του Περί Εταιρειών Νόμου.
  1. Το σεβαστό Δικαστήριο έχει εξουσία (inherent jurisdiction) όπου η αίτηση κρίνεται εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία, να θέσει τέλος στη διαδικασία σε περιπτώσεις όπως η υπό εξέταση αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020 καθότι δεν υπάρχει εκκαθαρισμένη απαίτηση ή χρέος και/ή η Αιτήτρια δεν έχει "locus standi" και/ή η απαίτηση τελεί υπό αμφισβήτηση.
  2. H αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020 είναι κατ' ουσία αβάσιμη και/ή αντινομική και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και νομολογία.
  3. H υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020 πρέπει να απορριφθεί καθώς η Καθ' ης η Αίτηση/Εταιρεία έχει πολύ καλή και βάσιμη Έφεση την υπ' αριθμόν 49/2015, ως επίσης και η Έφεση ημερομηνίας 30/1/2020 εναντίον της απόφασης του σεβαστού Δικαστηρίου για εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας στην αίτηση υπ' αριθμόν 472/2015, οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και γι' αυτό δεν δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση/Εταιρείας και/ή δικαιολογείται ο παραμερισμός ή αναστολή της παρούσας διαδικασίας.
  4. Η αίτηση ημερομηνίας 04/03/2020 πρέπει να απορριφθεί καθώς τυχόν εκκαθάριση της εταιρείας θα αντίκειται στο δίκαιο της επιείκειας και/ή δεν θα είναι δίκαιο και/ή θα εξυπηρετήσει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Α.Σ., διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση. Τα όσα ο ενόρκως δηλών αναφέρει μπορούν να συνοψιστούν ως εξής. Η υπό εξέταση αίτηση είναι καταχρηστική και/ή επιπόλαιη ή ενοχλητική (frivolous or vexatious) διότι η Αιτήτρια εφεσίβαλε με την Έφεση ημερομηνίας 30/1/2020 την απόφαση ημερομηνίας 20/12/2019 στην αίτηση για εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση με αριθμό 472/2015, στην οποία το σεβαστό Δικαστήριο αποφάσισε ότι, η αίτηση αποδείχθηκε ότι καταχωρήθηκε παράτυπα και κατά συνέπεια αυτή καταδικάστηκε σε αποτυχία και απορρίφθηκε. Η ύπαρξη της Έφεσης με αριθμό 49/2015, αποτελεί ουσιαστικό κώλυμα στην προώθηση και εκδίκαση της υπό εξέταση αίτησης, για τον λόγο ότι το αντικείμενο και/ή η αξίωση που εγείρεται και/ή το κατ' ισχυρισμόν χρέος στο οποίο βασίζεται ή θεμελιώνεται η Αίτηση Εκκαθάρισης τελεί υπό αμφισβήτηση και δεν συνιστά εκκαθαρισμένη απαίτηση. Ως εκ τούτου, τίθεται θέμα μη νομιμοποίησης της Αιτήτριας προς έγερση της υπό κρίση αίτησης (locus standi) και/ή ως επιπόλαιας, και/ή ως σκανδαλώδους και/ή ενοχλητικής και/ή εκδικητικής και/ή κακόπιστης και/ή καταπιεστικής και/ή σαν αποτέλεσμα κατάχρησης διαδικασίας. H υπό εξέταση αίτηση γίνεται με σκοπό την εξάσκηση πίεσης προς την Καθ' ης η αίτηση πριν ακουστεί η Έφεση με αριθμό 49/2015 και η έφεση ημερομηνίας 30/1/2020, για να εξαναγκαστεί να καταβάλει τα ποσά στην Αιτήτρια, τα οποία η Καθ' ης η αίτηση αμφισβητεί ότι οφείλει. Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/12/2020, η αίτηση αποδείχθηκε ότι καταχωρήθηκε παράτυπα και κατά συνέπεια αυτή καταδικάστηκε σε αποτυχία και απορρίφθηκε. Ως εκ τούτου, η αίτηση υπ' αριθμό 472/2015, για εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση, απορρίφθηκε από το σεβαστό Δικαστήριο και συνεπώς η Αιτήτρια έχει κώλυμα λόγω δεδικασμένου να εγείρει ξανά το ίδιο υπό εξέταση ζήτημα, το οποίο έχει καταστεί αντικείμενο της προηγηθείσας διαδικασίας, ακόμα και αν επρόκειτο για διαδικασίες οι οποίες δεν ακολουθήθηκαν νομότυπα, με αντίκτυπο να αναγκάζεται κάποιος, ήτοι η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία, να έχει υποχρέωση να υπερασπιστεί τον εαυτό της για το ίδιο θέμα δύο φορές. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όταν εύλογα αμφισβητείται το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό, τότε η ενδεδειγμένη διαδικασία για σκοπούς εξακρίβωσης της οφειλής δεν μπορεί να είναι η αίτηση εκκαθάρισης αλλά τα ζητήματα εξακρίβωσης της ύπαρξης της κατ' ισχυρισμό οφειλής, θα πρέπει να αποφασίζονται και να επιλύονται στα πλαίσια άλλης διαδικασίας, όπως στην Έφεση 49/
  5. Η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Η απαίτηση επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση Εκκαθάρισης τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση από την Καθ' ης η αίτηση δικαιολογημένα και καλόπιστα, καθότι εκκρεμεί η Έφεση 49/2015, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Περαιτέρω, η απαίτηση της Αιτήτριας δεν είναι υπό οποιεσδήποτε συνθήκες ξεκάθαρη και δεν συνιστά εκκαθαρισμένη απαίτηση με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να μην μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής της Καθ' ης η αίτηση, με αποτέλεσμα να μην δύναται να προωθήσει την Αίτηση Εκκαθάρισης. Η Αιτήτρια δεν είναι πιστωτής της Καθ' ης η Αίτηση/Εταιρείας εντός της έννοιας των άρθρων 212(α) και 213
(1)του Κεφ. 113, με αποτέλεσμα να μην δύναται να προωθήσει την αίτηση Εκκαθάρισης ή οποιανδήποτε αίτηση ή διαδικασία εκκαθάρισης δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου. Ως εκ τούτου, δεν χωρεί αμφιβολία υπό τις περιστάσεις ότι στην προκειμένη περίπτωση γνήσια αμφισβητείται το χρέος από την Καθ' ης η Αίτηση κατά τρόπο που η Αιτήτρια να μην είναι πιστωτής της και ως αποτέλεσμα να μην έχει το οποιοδήποτε δικαίωμα παρουσίασης αίτησης Εκκαθάρισης. Τα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης δεν οδηγούν σε συμπέρασμα ότι μπορεί, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, να θεωρηθεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε ή αμέλησε να εξοφλήσει το χρέος της, εφόσον εκκρεμεί η έφεση σε σχέση με την απαίτηση της Αιτήτριας, και ως εκ τούτου, δεν θεωρείται σύμφωνα με τη νομολογία εκκαθαρισμένη απαίτηση. Η αίτηση Εκκαθάρισης έχει καταχωρηθεί για αλλότριους σκοπούς, εκδικητικά και εκβιαστικά με αποκλειστικό σκοπό την άσκηση οικονομικής πίεσης, είναι κακόπιστη και κακόβουλη και αποτελεί πρόδηλη κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας. Τέλος, αναφέρει ότι η αίτηση έγινε με σκοπό την εξάσκηση πίεσης προς την Καθ' ης η αίτηση για να εξαναγκαστεί να καταβάλει ποσά, τα οποία καλόπιστα αμφισβητεί ότι οφείλει, χωρίς να ακουστεί η Έφεση με αριθμό 49/2015 και η Έφεση ημερομηνίας 30/1/2020. Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι, εκκρεμούσης της αίτησης, ηγέρθη ζήτημα έλλειψης κατά τόπο δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, ζήτημα το οποίο αποφασίστηκε με απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, υπό άλλη σύνθεση, ημερομηνίας 30/6/2021. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, πάρα το γεγονός ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας βρίσκεται στη Λάρνακα, αποφασίστηκε όπως η αίτηση παραμείνει για εκδίκαση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στη βάση της ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου 210
(1)του Κεφ.
  1. Περαιτέρω, σύμφωνα με οδηγίες του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7/12/2020, η Αιτήτρια προχώρησε με τη δημοσίευση της αίτησής της σε μια καθημερινή εφημερίδα, καθώς επίσης και στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας και για σκοπούς επιβεβαίωσης των δημοσιεύσεων αυτών, καταχωρήθηκε σχετική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 12/2/
  2. Την 5/10/2021, ημερομηνία κατά την οποία η παρούσα υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, υπήρξε εμφάνιση από την εταιρεία Carboncor Technologies (PTY) Cyprus Ltd (στο εξής η «Carboncor»), η οποία ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι με αίτησή της ημερομηνίας 4/10/2021 ζητούσε την έκδοση Διατάγματος παρέμβασής της στη διαδικασία με σκοπό την καταχώρηση ένστασης. Την 25/10/2021, με τη σύμφωνη γνώμη των διαδίκων, εκδόθηκε διάταγμα παρέμβασης ως η παράγραφος Α της αίτησης ημερομηνίας 4/10/2021 και η Carboncor καταχώρησε ένσταση στην κυρίως αίτηση την 17/12/
  3. Με την ένστασή της ημερομηνίας 17/12/2021, η Carboncor, προβάλει 5 συγκεκριμένους λόγους ένστασης εναντίον της έκδοσης του Διατάγματος εκκαθάρισης οι οποίοι έχουν ως ακολούθως:
  4. Η Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλιπή νομική βάση.
  5. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παράτυπη και/ή ελλιπής.
  6. Δεν πληρούνται οι εκ του Νόμου και της νομολογίας απαιτούμενες προϋποθέσεις για επιτυχία της Αίτησης.
  7. H Αίτηση είναι καταχρηστική και καταπιεστική για τους Καθ' ων η Αίτηση. Χωρίς να ληφθεί οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης ή είσπραξης του ποσού της οφειλής οι Αιτητές προσέφυγαν απευθείας στην παρούσα Αίτηση με σκοπό την εξάσκηση αθέμιτης πίεσης στους Καθ' ων η Αίτηση και εις βάρος των υπόλοιπων πιστωτών αυτής.
  8. Έγκριση της Αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Παρεμβαίνουσα Εταιρεία και/ή στους υπόλοιπους πιστωτές αυτής. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μ.Κ., διευθυντή εταιρείας η οποία είναι μια εκ των διευθυντών της Carboncor (Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης της ένστασης). Τα όσα ο Μ.Κ. αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του, μπορούν να συνοψιστούν ως εξής. H Carboncor, εξασφάλισε στις 12/11/2018 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας δικαστική απόφαση εναντίον της Καθ' ης η αίτηση, του Α. Σ. και της Α. Σ., στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 1017/2018 διά της οποίας το Σεβαστό Δικαστήριο διέταξε αυτούς ομού και/ή κεχωρισμένως όπως πληρώσουν στην Carboncor το ποσό των €679.255,02 με τόκο 3,5% ετησίως από 19/10/2018 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των €143.294,89 με τόκο προς 3,5% ετησίως από 19/10/2018 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των €314.000 με τόκο προς 3,5% ετησίως από 19/10/2018 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €3.239,00 έξοδα της υπό το ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής με τόκο προς 3,5% ετησίως επί του ποσού των €3.105 από 12/9/2009 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. και €40 έξοδα επίδοσης, καθώς και δικαίωμα καταχώρησης MEMO επί συγκεκριμένων ακινήτων τους. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  9. Η Carboncor προέβη την 10/5/2021 στην καταχώρηση αίτησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στα πλαίσια της Αγωγής 1017/2018 δια της οποίας εξαιτείται την έκδοση Διατάγματος πώλησης χωραφιού της Καθ' ης η αίτηση το οποίο βρίσκεται στη Λεμεσό. Αντίγραφο της αίτησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  10. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την απόφαση Τεκμήριο 2, διατάττεται και απαγορεύεται στην Καθ' ης η αίτηση και τα φυσικά πρόσωπα και/ή τους διευθυντές και/ή αντιπροσώπους και/ή οποιονδήποτε εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο και/ή στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή στους Λειτουργούς και/ή Υπαλλήλους αυτού, να πωλήσουν και/ή διαθέσουν και/ή αποξενώσουν και/ή επιβαρύνουν τα αναφερόμενα στην απόφαση ακίνητα μέχρι την πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους της Καθ' ης η αίτηση στην Carboncor. Σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, κατά την ακρόαση αίτησης για εκκαθάριση, το Δικαστήριο δύναται να απορρίψει την αίτηση, ή να αναβάλει την ακρόαση με όρους ή χωρίς όρους, ή να εκδώσει ενδιάμεσο διάταγμα, ή οποιοδήποτε άλλο διάταγμα θεωρήσει πρέπον. Περαιτέρω, το Δικαστήριο, στην άσκηση της εξουσίας του, δύναται να λάβει υπόψη του τις επιθυμίες των υπολοίπων πιστωτών. Για τον σκοπό της εξακρίβωσης αυτών των επιθυμιών, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη σύγκληση ξεχωριστών συνελεύσεων και επίσης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το ύψος του χρέους προς κάθε πιστωτή. Είναι εμφανές ότι το ποσό το οποίο διεκδικεί η Αιτήτρια είναι κατά πολύ μικρότερο από αυτό που διεκδικεί η Carboncor ως προκύπτει από το Τεκμήριο 2, καθώς και αυτό που διεκδικεί η εταιρεία Gordian Holdings Ltd (εταιρεία η οποία εξαγόρασε τις πιστωτικές διευκολύνσεις της Καθ' ης η αίτηση από την Τράπεζα Κύπρου) το οποίο εξ όσων ενημερώθηκε από αντιπρόσωπο της Καθ' ης η αίτηση ξεπερνάει τα €2.000.000, πλέον τόκους. Είναι προφανές ότι η Αιτήτρια προέβη στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, η οποία συνιστά ένα ιδιαίτερα δραστικό νομικά διάβημα, χωρίς να εξαντλήσει προγενέστερα τις άλλες διαθέσιμες νομικά και δικονομικά διόδους προς είσπραξη των οφειλών της Καθ' ης η αίτηση προς αυτήν. Σε περίπτωση έκδοσης του Διατάγματος εκκαθάρισης, στην απουσία των υπολοίπων πιστωτών, τα δικαιώματα των τελευταίων θα επηρεαστούν. Σύμφωνα με την εκτίμηση της αξίας των ακινήτων της Καθ' ης η αίτηση, την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 4, η τελευταία διαθέτει, μεταξύ άλλων, ακίνητα των οποίων η αγοραία αξία ανέρχεται στα €5.300.
  11. Κατά συνέπεια, είναι πρόδηλο πως, δια της εκποίησης των ακινήτων της Καθ' ης η αίτηση, όπως, μεταξύ άλλων, επιχειρεί διά της αίτησής της η Carboncor, οι πιστωτές της Καθ' ης η αίτηση, συμπεριλαμβανομένης της Αιτήτριας, δύνανται να αποζημιωθούν πλήρως. H δε έκδοση Διατάγματος εκκαθάρισης, το μόνο το οποίο θα επιτύγχανε είναι τη γένεση νέων ατέρμονων διαδικασιών, καθυστέρησης και εξόδων εις βάρος όλων των πιστωτών της Καθ' ης η αίτηση. Επιπρόσθετα, ο ενόρκως δηλούντας αναφέρει ότι γίνονται διεργασίες μεταξύ της Gordian, της Καθ' ης η αίτηση και της Carboncor για εξώδικες διευθετήσεις των οφειλών, γεγονός το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει προς το συμφέρον της Αιτήτριας και την εξόφλησή της. Αυτές οι διεργασίες οι οποίες δύνανται να ευοδώσουν λίαν συντόμως θα οδηγηθούν σε τέλμα με τον καταχρηστικά επιζητούμενο διορισμό εκκαθαριστή. Η Carboncor θεωρεί ανεπίτρεπτη την προώθηση της υπό κρίση αίτησης χωρίς να ακουστούν οι επιθυμίες των υπολοίπων πιστωτών της Καθ' ης η αίτηση, ως ορίζουν και οι πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και η νομολογία, πιστωτές στους οποίους οφείλονται πολύ μεγαλύτερα ποσά από αυτά που διεκδικεί η Αιτήτρια. Έχοντας παραθέσει τους ισχυρισμούς των διαδίκων που εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης, σημειώνω ότι δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ομνύοντες ή η καταχώρηση οποιασδήποτε συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν και ολοκληρώθηκε με την κατάθεση των εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, μέσω των οποίων επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει Διάταγμα Εκκαθάρισης Εταιρείας πηγάζει από τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  12. Το δικαιοδοτικό πλαίσιο καθορίζεται στο άρθρο 203 του Κεφ. 113, το οποίο προνοεί τα εξής: «203.-
(1)Η εκκαθάριση εταιρείας δύναται να γίνει είτε- (α) από το Δικαστήριο· (β) εκούσια· ή (γ) με την επίβλεψη του Δικαστηρίου.
(2)Οι διατάξεις του Νόμου αυτού σχετικά με εκκαθάριση, εφαρμόζονται στην εκκαθάριση εταιρείας με οποιοδήποτε από εκείνους τους τρόπους, εκτός αν φαίνεται το αντίθετο.» Οι περιπτώσεις όπου εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο καθορίζονται στο άρθρο 211 του Κεφ.
  1. Σύμφωνα δε με το άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, στο οποίο η παρούσα αίτηση βασίζεται, εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί με Διάταγμα του Δικαστηρίου όταν αυτή είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Εταιρεία τεκμαίρεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της όπου καταδεικνύεται ότι τυγχάνουν εφαρμογής οι περιπτώσεις που καθορίζονται από το άρθρο 212 του Κεφ.
  2. Μεταξύ άλλων, είναι και η περίπτωση όπου αποδεικνύεται ότι πιστωτής παρέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση πληρωμής για ποσό το οποίο υπερβαίνει τις €5.000 και η εταιρεία παρέλειψε να πληρώσει, εξασφαλίσει ή διευθετήσει το εν λόγω χρέος της εντός τριών εβδομάδων (βλ. άρθρο 212(α) του Κεφ. 113). Στη βάση των ανωτέρω, προκύπτει ότι το άρθρο 212(α) του Κεφ. 113 αποτελεί μία εξειδικευμένη, νομοθετικά προσδιορισμένη περίπτωση, η στοιχειοθέτηση της οποίας δημιουργεί τεκμήριο αδυναμίας της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας να πληρώσει το χρέος της. Στην καθοδηγητική απόφαση GIP Constructions Ltd ν Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 ΑΑΔ 14, λέχθηκε ότι η αδυναμία πληρωμής χρεών δεν καλύπτεται εξαντλητικά από τις περιπτώσεις που απαριθμούνται στο άρθρο 212 του Κεφ. 113 και το Δικαστήριο μπορεί, αν ικανοποιηθεί από την ενώπιον του μαρτυρία ότι εταιρεία είναι αφερέγγυα και αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της σύμφωνα με το άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, να εκδώσει Διάταγμα Εκκαθάρισής της, χωρίς να συντρέχουν, απαραιτήτως, οι ειδικές προϋποθέσεις του άρθρου
  1. Σύμφωνα δε με τις πρόνοιες του 212(α) στο οποίο βασίζεται και η υπό εξέταση αίτηση, για να αποδειχθεί ότι εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Η εταιρεία να οφείλει στον Αιτητή ποσό το οποίο να υπερβαίνει τις €5.000, (β) ο Αιτητής να παραδώσει, στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση πληρωμής του οφειλόμενου χρέους, (γ) με την απαίτηση πληρωμής πρέπει να καλείται η εταιρεία να εξοφλήσει το ποσό που οφείλεται, εντός 3 εβδομάδων, και (δ) η εταιρεία να αμελήσει να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό ή να παραλείψει να το εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του Αιτητή. Όπου αποδεικνύονται τα στοιχεία του άρθρου 212(α) δημιουργείται το τεκμήριο ανικανότητας πληρωμής του χρέους και το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους της εταιρείας, η οποία θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει εύλογη αμφισβήτηση του χρέους. Εν προκειμένω, η Καθ' ης η αίτηση αμφισβητεί την ιδιότητα της Αιτήτριας ως πιστωτής της αφού, όπως η Καθ' ης η αίτηση προωθεί, υπάρχει εύλογη αμφισβήτηση του ισχυριζόμενου χρέους, εφόσον καταχωρήθηκε έφεση εναντίον της απόφασης που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αγωγής με αριθμό 8339/2006 E.Δ. Λευκωσίας, στις 23/12/
  2. Έχω διεξέλθει του συνόλου των όσων έχουν τεθεί ενώπιόν μου τόσο υπό τη μορφή της μαρτυρίας που οι διάδικοι καταχώρησαν, όσο και υπό τη μορφή της επιχειρηματολογίας που οι συνήγοροι τους ανέπτυξαν. Αντλώντας καθοδήγηση από τις ανωτέρω αρχές της νομολογίας, προχωρώ να εξετάσω την αίτηση και τα εγειρόμενα, στο πλαίσιο της, θέματα. Από μελέτη των ενόρκων δηλώσεων που έχουν κατατεθεί, προκύπτει ότι η πλειοψηφία των γεγονότων που αφορούν στα όσα προηγήθηκαν της καταχώρησης της παρούσας διαδικασίας είναι στην ουσία τους παραδεκτά και αυτά παρατίθενται αμέσως πιο κάτω. Στις 23/12/2014, στο πλαίσιο της αγωγής με αριθμό 8339/2006 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, εκδόθηκε υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση απόφαση για το ποσό των €292.000 πλέον τόκους προς 5.5% ετησίως από 12/2/2009 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα €7.702,96, πλέον €479,54 πραγματικά έξοδα με τόκο προς 5.5% ετησίως επί των πιο πάνω ποσών από 12/2/2009 μέχρι εξόφλησης, πλέον €59 έξοδα απόφασης, πλέον Φ.Π.Α. Είναι επίσης παραδεκτό ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει, μέχρι σήμερα, καταβάλει το ποσό της απόφασης. Το τι επίσης προκύπτει ως παραδεκτό γεγονός είναι ότι έχει καταχωρηθεί, από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση, η έφεση με αριθμό 49/2015 εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 23/12/2014 στην Αγωγή 8339/2006, η οποία εκκρεμεί. Την 25/6/2015 η Αιτήτρια προχώρησε με την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης με αριθμό 472/2015 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία ζήτησε την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση, λόγω παράλειψης της τελευταίας να συμμορφωθεί με τη γραπτή απαίτηση πληρωμής ημερομηνίας 18/5/2015, με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση καλείτο να καταβάλει το ποσό της απόφασης ημερομηνίας 23/12/2014 εντός 3 εβδομάδων. Την 20/12/2019 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με απόφασή του απέρριψε την αίτηση εκκαθάρισης 472/
  3. Την 30/1/2020, η Αιτήτρια καταχώρησε έφεση εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 20/12/
  4. Την 6/2/2020, η Αιτήτρια επέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση, γραπτή απαίτηση πληρωμής ημερομηνίας 29/1/2020 με την οποία κάλεσε εκ νέου την Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλει το οφειλόμενο, δυνάμει της απόφασης ημερομηνίας 23/12/2014, ποσό εντός 3 εβδομάδων. Η Καθ' ης η Αίτηση, με επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 27/2/2020, απέρριψε το περιεχόμενο της γραπτής απαίτησης πληρωμής ημερομηνίας 29/1/
  5. Η επιστολή ημερομηνίας 27/2/2020 απαντήθηκε από τους συνηγόρους της Αιτήτριας με επιστολή τους, ίδιας ημερομηνίας. Σημειώνω, τέλος, ότι η Αιτήτρια κατέβαλε στις 28/2/2020 το νενομισμένο τέλος στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών ως η απόδειξη πληρωμής, Τεκμήριο 8, της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Λόγω της φύσης τους, κρίνω ότι, οι ισχυρισμοί της Καθ' ης η αίτηση και οι συναφείς με αυτούς λόγοι ένστασης που άπτονται του ζητήματος της κατάχρησης της διαδικασίας, χρήζουν κατά προτεραιότητα εξέτασης. Οι ισχυρισμοί αυτοί, όπως προβάλλονται στην ένσταση και την ένορκη δήλωση που τη υποστηρίζει, μπορούν να προσδιοριστούν ως εξής: Η υπό εξέταση αίτηση είναι καταχρηστική, επιπόλαια και ενοχλητική διότι, (α) έχει καταχωρηθεί και εκκρεμεί έφεση, από την ίδια την Αιτήτρια, εναντίον απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/12/2019 με την οποία απορρίφθηκε η προηγούμενη αίτηση εκκαθάρισης με αριθμό 472/2015 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και (β) έχει καταχωρηθεί και εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 23/12/2014 στην αγωγή 8339/2006 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Δεδομένου ότι οι ισχυρισμοί περί κατάχρησης στηρίζονται επί γεγονότων τα οποία είναι κοινώς αποδεκτά μεταξύ των διαδίκων, προχωρώ με την εξέταση των, επί του προκειμένου ζητήματος, εισηγήσεων από πλευράς Καθ' ης η αίτηση και σημειώνω τα εξής. Όπως διεφάνη ανωτέρω και αποτελεί παραδεκτό γεγονός μεταξύ των διαδίκων, προηγούμενη αίτηση εκκαθάρισης η οποία καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση απορρίφθηκε, με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/12/
  6. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης καταχωρήθηκε έφεση η οποία, στη βάση της προσαχθείσας ενώπιόν μου μαρτυρίας, εκκρεμεί προς εκδίκαση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας εισηγήθηκε ότι καμία κατάχρηση προκύπτει από τη ταυτόχρονη προώθηση της έφεσης εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 20/12/2019 και της παρούσας διαδικασίας. Στο πλαίσιο δε της ενασχόλησής της με το ζήτημα του δεδικασμένου, που επίσης προωθείται από την Καθ' ης η αίτηση εταιρεία, η συνήγορος υπέδειξε ότι η παρούσα αίτηση βασίζεται σε νέα γεγονότα, αφού επιδόθηκε νέα απαίτηση πληρωμής, σημειώνοντας επίσης ότι το Δικαστήριο με την απόφασή του ημερομηνίας 20/12/2019 δεν προέβηκε σε εξέταση του ζητήματος της ανικανότητας της Καθ' ης η αίτηση να πληρώσει τα χρέη της. Εισηγήθηκε περαιτέρω ότι το Ανώτατο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της Έφεσης εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 20/12/2019, θα ελέγξει την ορθότητα της κρίσης του Δικαστηρίου με την πρωτόδικη απόφασή του ημερομηνίας 20/12/2019 ενώ, στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, το Δικαστήριο καλείται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια ως προς το κατά πόσο θα διατάξει την εκκαθάριση της Καθ' ης η αίτηση. Παρέπεμψε, τέλος, το Δικαστήριο σε σχετική βιβλιογραφία[1], σύμφωνα με την οποία, εφόσον ο σκοπός της αίτησης εκκαθάρισης είναι νόμιμος, είναι αδιάφορο εάν τα κίνητρα του αιτούντος είναι κακόβουλα. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση, εισηγήθηκε ότι, δεδομένου ότι προηγήθηκε απορριπτική απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου σε σχέση με τα ίδια επίδικα θέματα, η παρούσα αίτηση δεν μπορεί παρά να κριθεί ως επιπόλαιη και ενοχλητική, εφόσον η καταχώρηση νέας αίτησης τείνει να είναι καταχρηστική της δικαστικής διαδικασίας. Σε σχέση με τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου να επέμβει όπου εντοπίζει κατάχρηση διαδικασίας, καθοδηγητική είναι η απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 9173, Αναφορικά με την Αίτηση του Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 ΑΑΔ 217 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Η διαδικασία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου. [...] Στην Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές· ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Από τα πολύ παλιά χρόνια έγινε δεκτό ότι η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας διαδικασιών για την επίτευξη στόχων που μπορεί και έπρεπε να επιδιωχθούν σε μια διαδικασία, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας [βλ. Williams v. Hunt [1905] 1 K.B. 512]. Στην Πολιτική Έφεση 8894 (αποφασίστηκε στις 28.4.93), η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαπίστωσε ότι: "... Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου. ...".» Όπου διαπιστώνεται ότι υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας, το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να αναστείλει ή να απορρίψει τη διαδικασία (βλ. Beogradska Banka D.D.
(1996)1 ΑΑΔ 911). Έχοντας διεξέλθει του συνόλου των όσων έχουν τεθεί ενώπιόν μου, περιλαμβανομένης και της απόφασης ημερομηνίας 20/12/2019 και της έφεσης που η Αιτήτρια καταχώρησε εναντίον της, κρίνω ότι η εισήγηση της πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση περί κατάχρησης της διαδικασίας είναι βάσιμη. Εξηγώ. Στην προκειμένη περίπτωση, η Αιτήτρια, ενώ εκκρεμεί η έφεσή της με την οποία επιδιώκει τον παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 20/12/2019 με την οποία απορρίφθηκε προηγούμενη αίτηση εκκαθάρισής της εναντίον της Καθ' ης η αίτηση, επιδιώκει ταυτόχρονα, και με την παρούσα αίτησή της να θέσει την Αιτήτρια υπό εκκαθάριση. Σε περίπτωση δε επιτυχίας της έφεσης, παραμερισμού της πρωτόδικης απόφασης και έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο με αυτό της παρούσας, εάν η υπό εξέταση αίτηση είχε επιτυχή, για την Αιτήτρια, κατάληξη. Σημειώνεται επίσης ότι, σε περίπτωση έκδοσης διαταγής επανεκδίκασης της αίτησης, το αποτέλεσμα θα είναι να επανεκδικαστεί η αίτηση εκκαθάρισης ενώ η παρούσα διαδικασία θα έχει περατωθεί. Διαπιστώνεται συνεπώς ότι σήμερα εκκρεμούν δυο διαδικασίες με το ίδιο αντικείμενο, δηλαδή την εκκαθάριση της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Συγκεκριμένα, με την παρούσα διαδικασία επιδιώκεται η έκδοση Διατάγματος εκκαθάρισης, ενώ ταυτόχρονα, με την έφεση, η οποία τονίζω ότι στη βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιόν μου, παραμένει σε εκκρεμότητα ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επιδιώκεται ο παραμερισμός της απόφασης με την οποία απορρίφθηκε προηγούμενη αίτηση εκκαθάρισης εναντίον της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Το δε γεγονός ότι η παρούσα αίτηση βασίζεται σε νέα, μεταγενέστερη, απαίτηση πληρωμής, ουδόλως διαφοροποιεί τα δεδομένα, εφόσον το αντικείμενο των δύο διαδικασιών είναι το ίδιο, ήτοι η εκκαθάριση της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Κατά την άποψή μου, ισχύουν, κατ' αναλογία, στην παρούσα τα όσα λέχθηκαν στην απόφαση Δημητρίου v Γαβριήλ
(2001)1 ΑΑΔ 16. Εκεί ο εφεσείων καταχώρησε αγωγή εναντίον του εφεσίβλητου αξιώνοντας αποζημιώσεις συνεπεία τροχαίου ατυχήματος. Η αγωγή του απορρίφθηκε και ο εφεσείων καταχώρησε έφεση. Περαιτέρω, καταχώρησε και δεύτερη αγωγή με την ίδια αξίωση εναντίον του εφεσίβλητου και τρίτου προσώπου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η προώθηση της δεύτερης αγωγής ήταν καταχρηστική και κατέληξε πως η απόρριψη της αγωγής ήταν το ενδεδειγμένο μέτρο για την καταστολή της κατάχρησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την έφεση, έκρινε ότι ήταν ορθή η διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι με την έφεση επιχειρείτο η αναβίωση της πρώτης αγωγής για να τεθεί διά μέσου της η αξίωση του εφεσείοντα ενώπιον Δικαστηρίου, οπότε και θα υπήρχαν δυο διαδικασίες με πανομοιότυπο στόχο. Συγκεκριμένα: «Εξήγησε ότι με την έφεση επιχειρείτο η αναβίωση της πρώτης αγωγής για να τεθεί, δια μέσου της, η αξίωση του εφεσείοντα ενώπιον του Δικαστηρίου, οπότε θα είχαμε δυο διαδικασίες, με πανομοιότυπο στόχο. Η κρίση της πως, αφού ο εφεσείων απέβλεπε ουσιαστικά στην προώθηση δυο αγωγών, ίδιων μεταξύ τους σε ό,τι αφορούσε στον εφεσίβλητο, έχουμε εξόφθαλμη κατάχρηση, μας βρίσκει σύμφωνους.» Επανέρχομαι στα γεγονότα της παρούσας διαδικασίας και σημειώνω ότι η Αιτήτρια όφειλε, εν προκειμένω, πριν να προβεί στην καταχώρηση της παρούσας, να αποφασίσει με ποιον τρόπο θα ενεργούσε, είτε επιμένοντας στην έφεσή της με σκοπό τον παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 20/12/2019, είτε με την καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης μόνο, αφού και οι δυο διαδικασίες έχουν το ίδιο αντικείμενο και στόχο, ήτοι την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. Η Αιτήτρια έπρεπε και όφειλε, στο τέλος της ημέρας, να επιλέξει ποιαν οδό θα ακολουθούσε και η έγερση και προώθηση πολλαπλών διαδικασιών στη βάση του ίδιου δικαιώματός της, με τον ίδιο στόχο, δηλαδή την εκκαθάριση της Καθ' ης η αίτηση, στη βάση του ίδιου εξ αποφάσεως χρέους, όχι μόνο δεν είναι ορθή αλλά, υπό τις περιστάσεις, κρίνεται καταχρηστική. Παρενθετικά σημειώνω ότι, το όλο θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις εάν ληφθεί υπόψη ότι ο χρόνος έναρξης της εκκαθάρισης μιας εταιρείας προσμετρά, σύμφωνα με το άρθρο 218
(2)του Κεφ. 113, από την ημερομηνία της καταχώρησης της αίτησης. Γεγονός το οποίο επίσης επηρεάζει και τη δυνατότητα του εκκαθαριστή να ανατρέξει και να ακυρώσει μεταβιβάσεις που έγιναν μέχρι και 6 μήνες πριν την καταχώρηση της αίτησης, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε το Διάταγμα εκκαθάρισης, για σκοπούς ακύρωσής τους ως δόλιες (βλ. άρθρο 301, Κεφ. 113). Κρίνω συνεπώς, στη βάση των ανωτέρω, ότι, η παράλληλη προώθηση των δύο αυτών διαδικασιών από την Αιτήτρια συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Περαιτέρω, κρίνω ότι, η ορθότερη, υπό τις περιστάσεις, διαταγή είναι αυτή της απόρριψης της παρούσας αίτησης και όχι η αναστολή της, δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία καλύπτει ουσιαστικά τα ίδια ζητήματα με αυτά της έφεσης εναντίον της πρωτόδικης απόφασης στην προγενέστερη αίτηση εκκαθάρισης, η οποία εκκρεμεί, δηλαδή το ζήτημα της εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση (βλ. σχετικά Beogradska Banka (ανωτέρω) και Δημητρίου ν Γαβριήλ (ανωτέρω)). Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου, η οποία σφραγίζει και την τύχη της παρούσας αίτησης, η εξέταση των υπολοίπων θεμάτων που εγείρονται στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης, παρέλκει. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η παρούσα αίτηση δεν μπορεί πάρα να αποτύχει ως καταχρηστική και ως τέτοια απορρίπτεται. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου δεν βρίσκω λόγο γιατί να μην ακολουθήσω τον γενικό κανόνα, ότι δηλαδή τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Τα έξοδα συνεπώς, επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Σε σχέση όμως με τα έξοδα μεταξύ Αιτήτριας και Παρεμβαίνουσας Εταιρείας, κρίνω ορθότερο να μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή ενόψει του ότι το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας, λόγω της ταυτόχρονης προώθησης των δύο διαδικασιών, ζήτημα που τελικά οδήγησε και στην απόρριψη της παρούσας αίτησης, εγέρθηκε αποκλειστικά από την Καθ' ης η αίτηση Εταιρεία. Καμία διαταγή για έξοδα μεταξύ Αιτήτριας και Παρεμβαίνουσας Εταιρείας. (Υπ.) ...................................... Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Κυπριακό Ιδιωτικό Δίκαιο. Κατ' άρθρο ερμηνεία - Νομολογία, της Τ. Ε. Συνοδινού, 2014 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.