Αναφορικά με τον Κυριάκο Μαλεκίδη, Αρ. Αίτησης ΔΑΟ: 66/2019, 30/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΑΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης ΔΑΟ: 66/2019 Αναφορικά με τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 και Αναφορικά με τον Κυριάκο Μαλεκίδη (Α.Δ.Τ. [ ]), χρεώστη από [ ], Λευκωσία Ημερομηνία: 30 Μαρτίου, 2022 Εμφανίσεις: Για τους Ενιστάμενους Πιστωτές: κ. Α. Κοζάκος μαζί με κα Ν. Γεωργίου για ΓΙΩΡΓΟΣ Γ. ΓΙΑΓΚΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. (για να ακούσει απόφαση ο κ. Λ. Φιλοθέου) Για τον Επίσημο Παραλήπτη: Καμία Εμφάνιση Για τον Χρεώστη: Καμία Εμφάνιση ΑΠΟΦΑΣΗ Την 1/11/2019, στο πλαίσιο μονομερούς αίτησης του Επίσημου Παραλήπτη ημερομηνίας 7/10/2019, εκδόθηκε Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών (ΔΑΟ) με το οποίο ο Χρεώστης απαλλασσόταν από την υποχρέωση του να καταβάλει το συνολικό ποσό των €18.503,31 πλέον τόκους το οποίο αποτελείτο από οφειλή ύψους €6.108,00 προς την Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΚΕΔΙΠΕΣ) (Πρώην ΣΠΕ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ-ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΛΤΔ), Αρ. Λογαριασμού [ ] και οφειλή ύψους €12.395,31 προς την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Τράπεζα Κύπρου), Αρ. Λογαριασμού [ ]. Η αίτηση βασιζόταν στα άρθρα 2, 10, 11, 12, 14, 16 και 17 του Κεφαλαίου 1 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου του 2015, στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2016, Καν. 6(α), στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση του Δημήτρη Καρακατσάνη, από τη Λεμεσό, Λειτουργού Αορίστου Χρόνου στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας. Την 16/9/2020 καταχωρίστηκε ένσταση από την ΚΕΔΙΠΕΣ (στο εξής «οι Πιστωτές») με την οποία προβλήθηκαν οι πιο κάτω λόγοι ένστασης: 1. Ο Αιτητής/Καθορισμένος Χρεώστης δεν πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας, που προβλέπονται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(2)του άρθρου 11 του Ν. 65(Ι)/2015, όταν υπέβαλε την Μονομερή Αίτηση, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 12 του Ν.65(Ι)/2015, με αποτέλεσμα να μην έχουν τηρηθεί οι διαδικασίες που προβλέπονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.65(Ι)/2015 βάση των διατάξεων του άρθρου 20 του Ν.65(Ι)/
- Η Καθ' ης η Αίτηση / Καθορισμένη Πιστωτής έχει υποστεί και/ή υπόκειται και/ή θα υποστεί σημαντική ζημιά ως Πιστωτής, αφού υπάρχει ουσιώδης ανακρίβεια ή/και παράλειψη τόσο στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, όσο και στην Οικονομική Κατάσταση επί της οποίας εκδόθηκε το ΔΑΟ, αλλά και στις άλλες πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί ή/και στα έγγραφα που έχουν προσκομισθεί από τον Αιτητή / Καθορισμένο Χρεώστη δυνάμει των διατάξεων του Ν.65(Ι)/
- Η Καθ' ης η Αίτηση / Καθορισμένη Πιστωτής έχει υποστεί και/ή υπόκειται και/ή θα υποστεί σημαντική ζημιά ως Πιστωτής αφού δεν έχουν τηρηθεί οι διαδικασίες που προβλέπονται στο Κεφάλαιο 1 - ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ του Ν.65(Ι)/
- Ο Αιτητής / Καθορισμένος Χρεώστης, δεν ενήργησε καλή τη πίστει ως όφειλε και δεν προέβη σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων και/ή όλων των πραγματικών οικονομικών του στοιχείων κατά την υποβολή της Μονομερούς Αίτησης του ημερ. 07.10.2019 για την έκδοση του Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών ημερ. 01.11.
- Ο Αιτητής / Καθορισμένος Χρεώστης διά των ενεργειών του, εντός προθεσμίας 6 μηνών που λήγει κατά την ημερομηνία της αίτησης που υποβάλλεται, δυνάμει των διατάξεων του Α.12, έχει τακτοποιήσει τις οικονομικές του υποθέσεις με τρόπο που αποσκοπεί κυρίως στο να καταστεί επιλέξιμος για την έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Καρακόκκινου, από την Λάρνακα, ο οποίος είναι επικεφαλής της Υπηρεσίας Διαχείρισης Πλαισίου Αφερεγγυότητας των Πιστωτών και στην δήλωση του αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι οι Πιστωτές προχώρησαν σε έρευνα στην Υπηρεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τις αποδοχές του Χρεώστη. Από την έρευνα τους αυτή προέκυψε ότι για την περίοδο από 20/7/2017 (όταν ο Χρεώστης υπέβαλε αίτηση στην Υπ. Αφερεγγυότητας) μέχρι και την 1/11/2019 (ημερομηνία έκδοσης του ΔΑΟ), ο Χρεώστης κάθε μήνα είχε διαφορετικό εισόδημα το οποίο κατά μέσο όρο είναι πολύ ψηλότερο από το ποσό που δηλώθηκε στην Οικονομική του Κατάσταση. Για την περίοδο των μηνών αυτών, δηλαδή μεταξύ 20/7/2017 και 01/11/2019 το συνολικό εισόδημα του Χρεώστη ήταν €30.366, περιλαμβανομένου και του 13ου μισθού. Συνεχίζει, λέγοντας ότι στην βάση των ανωτέρω, το μηναίο ακάθαρτο εισόδημα του Χρεώστη κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν €1.214,64 καταλήγοντας ότι το μηνιαίο καθαρό εισόδημα του σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ήταν €1.113,
- Στην βάση των πιο πάνω υπολογισμών του, ο Ενόρκως Δηλών, αναφέρει ότι το καθαρό μηνιαίο εισόδημα του Χρεώστη υπερβαίνει τα €200 μηνιαίως και συγκεκριμένα υπολογίζεται στα €363,
- Καταλήγει ότι, στην βάση των πιο πάνω υπολογισμών του, δεν πληρούνται τα κριτήρια επιλεξιμότητας που προβλέπονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 11 του Νόμου 65(Ι)/
- Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι η Τράπεζα Κύπρου δεν εμφανίστηκε στην διαδικασία ενώ από πλευράς Υπηρεσίας Αφερεγγυότητας δηλώθηκε την 8/10/2020 ότι δεν θα πάρουν θέση επί της ένστασης. Ο Χρεώστης, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Καν. 9(γ) του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2016, καταχώρησε Ένορκη Δήλωση στις 3/11/2020 με την οποία απαντά στην ένσταση των Πιστωτών. Με την ένορκη δήλωση του, αναφέρει ότι τα εισοδήματα που κατέθεσε ήταν τα πραγματικά του εισοδήματα κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, δηλαδή τον Ιούλιο του
- Εργαζόταν στον Δήμο Λευκωσίας ως ωρομίσθιος εργάτης και ανάλογα με το σύνολο των ωρών που εργαζόταν μηνιαίως λάμβανε και τον ανάλογο μισθό. Δεν είχε δηλαδή σταθερό εισόδημα και δεν γνώριζε εκ των προτέρων το μηνιαίο εισόδημα του. Αναφέρει ότι ο ακάθαρτος μισθός του για τους μήνες Ιούλιο - Δεκέμβριο 2017 ήταν €6.796,
- Αφαιρώντας από το εν λόγω ποσό το ποσοστό των εισφορών κοινωνικών ασφαλίσεων, προκύπτει ότι το καθαρό του εισόδημα για τους εν λόγω μήνες ήταν €6.265,26, ο δε μέσος όρος του μηνιαίου καθαρού του μισθού του για την πιο πάνω περίοδο ήταν €1.044,
- Με βάση τον πιο πάνω καθαρό μισθό και υπολογίζοντας ότι τα λογικά έξοδα διαβίωσης ήταν €733,60 για τον ίδιο και €366,80 για την σύζυγο του, δηλαδή συνολικά €1.100,40 προκύπτει ότι το εισόδημα του ήταν κατώτερο από το καθαρό μηνιαίο διαθέσιμο εισόδημα των €200 που ο Νόμος απαιτεί για τους σκοπούς της αίτησης και έκδοσης του Διατάγματος. Για το 2019 αναφέρει ότι το ακάθαρτο εισόδημα του για τους μήνες Ιανουάριο - Αύγουστο ήταν €9.296,
- Αφαιρώντας από το εν λόγω ποσό το ποσοστό των εισφορών κοινωνικών ασφαλίσεων και της εισφοράς του ΓΕΣΥ, της συντεχνίας και του Ταμείου Προνοίας προκύπτει ότι το καθαρό του εισόδημα για τους εν λόγω μήνες ήταν €8.234,
- Ο δε μέσος όρος του μηνιαίου καθαρού του μισθού του για την πιο πάνω περίοδο ήταν €1.029,
- Εφαρμόζοντας και πάλι τα λογικά έξοδα διαβίωσης, προκύπτει ότι και το πιο πάνω εισόδημα του επίσης ενέπιπτε στο καθαρό διαθέσιμο μηνιαίο εισόδημα που απαιτείτο για σκοπούς της αίτησης και της έκδοσης του Διατάγματος. Αναφέρει περαιτέρω ότι μόνο κατά το 2018 το εισόδημα του ήταν τέτοιο ούτως ώστε να ξεπερνά τα λογικά έξοδα διαβίωσης και να υπερβαίνει το μηνιαίο καθαρό διαθέσιμο εισόδημα των €
- Τούτο οφείλεται, ως αναφέρει, στο γεγονός ότι συνάδελφοι του απουσίαζαν με άδεια ασθενείας και αναγκάστηκε να δουλέψει περισσότερες ώρες. Αναφέρει επίσης ότι από την 5/8/2020 είναι συνταξιούχος και λαμβάνει το ποσό των €759,20 μηνιαίως χωρίς την αφαίρεση της παρακράτησης για το ΓΕΣΥ. Τέλος, αναφέρει ότι ούτε η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, ούτε ο ίδιος απέκρυψαν στοιχεία και ότι στοιχεία που υποβλήθηκαν ήταν αληθή. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι ο Χρεώστης επισυνάπτει, μεταξύ άλλων τεκμηρίων, ως Τεκμήριο 1 καταστάσεις μισθοδοσίας για τα έτη 2017, 2018 και 2019 από τις οποίες προκύπτει ότι ο καθαρός συνολικός ετήσιος μισθός του για τα εν λόγω έτη ήταν €11.283,10, €13.510,91 και €13.269,37 αντίστοιχα, περιλαμβανομένου και του 13ου μισθού. Κατά την ακρόαση της ένστασης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Πιστωτών παρέδωσαν γραπτή αγόρευση μέσω της οποίας επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Το περιεχόμενο της έχει μελετηθεί και είναι υπόψη του Δικαστηρίου. Ο Χρεώστης εμφανίστηκε και περιορίστηκε στο να δηλώσει ότι όταν υπέβαλε την αίτηση πληρούσε τα κριτήρια. Στο σημείο αυτό, κρίνω ορθό να σημειώσω επίσης ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση καταχωρήθηκε μετά τις τροποποιήσεις του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου του 2015 (65(Ι)/2015), με τους τροποποιητικούς Νόμους Ν. 36(Ι)/2018, Ν. 85(Ι)/2018 και Ν. 100(Ι)/
- Η δε βεβαίωση της Υπηρεσίας Αφερεγγυότητας, εκδόθηκε στις 12/8/2019 και σε αυτήν αναφέρεται ότι η αίτηση του Χρεώστη ημερομηνίας 19/7/2017, παραλήφθηκε από την Υπηρεσία στις 20/7/2017, δηλαδή πριν τις πιο πάνω τροποποιήσεις του Ν. 65(Ι)/
- Νομική Πτυχή Σύμφωνα με το άρθρο 10 του Ν. 65(Ι)/2015 «διαδικασία απαλλαγής οφειλών» σημαίνει: «τη διαδικασία η οποία ξεκινά με την υποβολή γραπτής αίτησης από το χρεώστη σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1), του άρθρου 12 και η οποία λήγει όταν- (α) η αίτηση του χρεώστη για Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών αποσύρεται, θεωρείται αποσυρθείσα ή απορρίπτεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου· ή (β) το Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών εκδίδεται ή ακυρώνεται από το δικαστήριο,σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου·» Τα κριτήρια επιλεξιμότητας καθορίζονται από το άρθρο 11 του Ν. 65(Ι)/2015 ως εξής: «
(2)Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου, χρεώστης δεν είναι επιλέξιμος για έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, εκτός εάν κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης- (α) έχει μηνιαίο καθαρό διαθέσιμο εισόδημα, που υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(3), διακόσια ευρώ (€200) ή λιγότερο· (β) διαθέτει περιουσιακά στοιχεία, που υπολογίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(4), αξίας χιλίων ευρώ (€1.000) ή λιγότερο· (γ) έχει τη συνήθη διαμονή του στη Δημοκρατία· (δ) είναι, λαμβανομένων υπόψη των παραγόντων που προβλέπονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(5), αφερέγγυος και είναι πολύ πιθανό να εξακολουθήσει να είναι αφερέγγυος μέσα σε διάστημα ενός
(1)έτους από την ημερομηνία αίτησης· (ε) κατά την περίοδο των δύο
(2)προηγούμενων ετών που λήγουν κατά την ημερομηνία της αίτησης δεν έχει- (
- i)διενεργήσει συναλλαγή με οποιοδήποτε πρόσωπο σε αξία χαμηλότερη της πραγματικής, και η οποία έχει συμβάλει ουσιαστικά στην αδυναμία του να πληρώσει τα χρέη του, εξαιρουμένων των χρεών προς το πρόσωπο με το οποίο ο οφειλέτης εισήλθε σε συναλλαγή η οποία δεν έγινε έναντι αξιόλογης αντιπαροχής, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 91· ή/και (
- ii)δώσει προτίμηση σε πρόσωπο που είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση του διαθέσιμου ποσού του χρεώστη, για την πληρωμή των χρεών του, εξαιρουμένου του χρέους που οφείλεται προς το πρόσωπο που έλαβε την προνομιακή μεταχείριση, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 92.» Για σκοπούς καθορισμού του καθαρού διαθέσιμου μηνιαίου εισοδήματος, σύμφωνα με το άρθρο 11
(3)(β) του Ν. 65(Ι)/2015, λαμβάνονται υπόψη ο μισθός του χρεώστη, τυχόν κοινωνικές παροχές που λαμβάνει, εισοδήματα από σύνταξη, συνεισφορές από άλλα μέλη του νοικοκυριού και κάθε άλλο εισόδημα που είναι διαθέσιμο σε αυτόν. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 11
(3)(γ) του Ν. 65(Ι)/2015, για τον καθορισμό του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος, αποκόπτονται τα λογικά έξοδα διαβίωσης, ο πληρωτέος φόρος εισοδήματος, οι εισφορές κοινωνικών ασφαλίσεων, πληρωμές που γίνονται από τον χρεώστη αναφορικά με εξαιρετέο χρέος ή πληρωμές έναντι εξαιρέσιμων χρεών που δεν είναι επιλέξιμα ή επιτρεπτά και άλλες εισφορές και επιβαρύνσεις επί του εισοδήματος. Σύμφωνα δε με το άρθρο 13
(1)του Ν. 65(Ι)/2015: «13.-
(1)Χρεώστης, ο οποίος υποβάλλει αίτηση έκδοσης Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 12, ενημερώνει την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, το συντομότερο δυνατόν εάν αντιληφθεί- (α) οποιοδήποτε λάθος ή παράλειψη στις πληροφορίες που δόθηκαν ή που συνοδεύουν την αίτηση· (β) οποιαδήποτε ουσιώδη μεταβολή των συνθηκών του μεταξύ της ημερομηνίας αίτησης και της ημερομηνίας κατά την οποία η αίτηση εξετάζεται, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 14, και η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την επιλεξιμότητα του χρεώστη για την έκδοση του Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών.» - υπογραμμίσεις δικές μου Το δε άρθρο 14
(1)του Ν. 65(Ι)/2015 προνοεί τα ακόλουθα: «Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του εδαφίου
(2), κατά την αξιολόγηση της αίτησης για έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που συνοδεύουν την αίτηση του χρεώστη δυνάμει των διατάξεων του άρθρού 12, προβαίνει σε έρευνες τις οποίες θεωρεί αναγκαίες, για να ικανοποιηθεί ότι, ο χρεώστης πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας που προβλέπονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(2)του άρθρου 11.» - υπογράμμιση δική μου Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 20
(3)του Ν. 65(Ι)/2015, πιστωτής δύναται να ενστεί, μετά την έκδοση του Διατάγματος, προβάλλοντας μόνο τους πιο κάτω λόγους: «Οι λόγοι της ειδοποίησης υποβολής ένστασης, δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), μπορούν να είναι μόνο οι εξής- (α) ο καθορισμένος χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας, που προβλέπονται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(2)του άρθρου 11, όταν υπέβαλε την αίτηση, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 12· (β) ισχύουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα, τα οποία προκαλούν ή έχουν προκαλέσει σημαντική ζημιά στον καθορισμένο πιστωτή: (
- i)Υπάρχει ουσιώδης ανακρίβεια ή παράλειψη στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, ή στις άλλες πληροφορίες που παρέχονται, ή στα έγγραφα που προσκομίζονται από τον καθορισμένο χρεώστη, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 12· (
- ii)ο καθορισμένος χρεώστης έχει κηρυχθεί πτωχεύσας χωρίς το διάταγμα του δικαστηρίου να έχει ακυρωθεί ή να έχει αποκατασταθεί ο χρεώστης· (iii) ο καθορισμένος χρεώστης, μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, και εντός ενός έτους από την έκδοσή του, διέπραξε αδίκημα, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου· (
- iv)οι διαδικασίες, που προβλέπονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου, δεν τηρήθηκαν·» Έχοντας παραθέσει τις ουσιαστικές νομοθετικές πρόνοιες που αφορούν διαδικασίες αυτής της φύσης, παρατηρώ τα εξής. Μεταξύ της υποβολής της αίτησης του Χρεώστη στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και της καταχώρησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, μεσολάβησαν πέραν των 2 ετών. Η δε βεβαίωση ημερομηνίας 12/8/2019 (Τεκμήριο ΣΤ της αίτησης) συνοδεύεται από ανάλυση της οικονομικής κατάστασης του Χρεώστη στην οποία αναφέρεται ότι το καθαρό μηνιαίο εισόδημα του είναι €866,00. Το δε καθαρό μηνιαίο εισόδημα της συζύγου του καθορίζεται στο ποσό των €700,00. Τόσο στην βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μου από τους Πιστωτές αλλά και από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, που ο ίδιος ο Χρεώστης παρουσίασε, προκύπτει ότι μετά την υποβολή της αίτησης και ειδικότερα για το έτος 2018 και τους μήνες Ιανουάριο μέχρι και Οκτώβριο του 2019, όταν και καταχωρήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, τα εισοδήματα του χρεώστη μεταβλήθηκαν αφού αυτά αυξήθηκαν. Εν πάση περιπτώσει, η αύξηση των εισοδημάτων του Χρεώστη για το έτος 2018, αποτελεί γεγονός το οποίο και ο ίδιος ο Χρεώστης παραδέχεται με την ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 3/11/2020. Ο Χρεώστης δεν φαίνεται, από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, να ενημέρωσε για τις πιο πάνω μεταβολές την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας αλλά ούτε και η τελευταία φαίνεται, επίσης στην βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου, κατά τα 2 και πλέον χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης να διερεύνησε περαιτέρω το ζήτημα των εισοδημάτων του Χρεώστη (βλ. άρθρο 14
(1)του Ν. 65(Ι)/2015 ανωτέρω) για σκοπούς αξιολόγησης της αίτησης. Αποτέλεσμα των πιο πάνω ήταν να μην δοθεί στο Δικαστήριο πλήρης και ολοκληρωμένη εικόνα της οικονομικής κατάστασης του Χρεώστη, κατά τον χρόνο εξέτασης της αίτησης μονομερώς. Σχετική και βοηθητική επί του προκειμένου ζητήματος και συγκεκριμένα σε σχέση με την μη αποκάλυψη είναι η απόφαση του κ. Ν.Α.Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. στην Αίτηση ΔΑΟ 46/2019 Ε. Δ. Λευκωσίας, Αναφορικά με την Τύλληρου, απόφαση ημερομηνίας 19 Ιανουαρίου 2021, στην οποία, με παραπομπή σε Ιρλανδική Νομολογία, αναφέρθηκαν τα εξής: «
- Στην Nugent, ανωτέρω αποφασίστηκε ότι αυτό που εξετάζεται είναι αν το υλικό που δεν αποκαλύφθηκε δυνατό να επιδρούσε στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του διατάγματος. Το κριτήριο εξέτασης είναι αντικειμενικό. Η έλλειψη καλής πίστης στη μη αποκάλυψη είναι κριτήριο που μπορεί να ληφθεί υπόψη στον παραμερισμό διατάγματος, δεν είναι αναγκαία όμως η απόδειξη της. Εξετάζεται αν αντικειμενικά το υλικό που δεν αποκαλύφθηκε καθιστά άδικη τη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ. Η Baker J. ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά: '
- It is not necessary for the purposes of this application that I should take a view as to whether the PIP, or the debtor, deliberately sought to present the matter to me in a way that points to a lack of bona fides. As a matter of law the test before me is whether there was a significant and material failure to disclose matters which should have been disclosed and the test is an objective one as to what could have influenced me in the exercise of my jurisdiction in making the order ex parte. I am satisfied that the test is met.
- It is clear from the judgment of Clarke J. in Bambrick v. Cobley that the court has a discretion, in cases where failure to disclose has been established, as to what order it will therefore make. The extent to which an applicant is culpable in respect of a failure to disclose is one factor and as he put it: "a deliberate misleading of the Court is likely to weigh more heavily in favour of the discretion being exercised against the continuance of an injunction than an innocent omission." Clarke J. identified that there could be intermediate cases, and one factor was the extent of materiality.
- I regard the non-disclosure in this case as being of matters which were material in the sense in which I have explained above. I also regard the failure of full and frank disclosure to be culpable, but in that I take my guidance from the judgment of Hogan J. in Re Belohn Limited and Merrow Limited where he accepted that the non-disclosure had come about as a result of a bona fide error and oversight and that no personal blame should attach to the petitioners or their advisors, but regarded the "objective relevance and materiality" of the matters not disclosed as being such that it would be unjust to allow the order to stand. Blameworthiness, then, does not have to be established as personal blameworthiness, and it is to be tested objectively in the light of the materiality of the matters not disclosed.' (Έμφασις δική μου)
- Από τη στιγμή επομένως που υπάρχει ουσιώδης ανακρίβεια στα στοιχεία οικονομικής κατάστασης που περιλήφθηκαν στην αίτηση, έστω και χωρίς κακοπιστία, το διάταγμα δυνατόν να παραμεριστεί.
- Στην προκειμένη περίπτωση, επειδή η αίτηση καθυστέρησε σχεδόν δύο έτη να υποβληθεί στο Δικαστήριο, έπρεπε, προηγουμένως να γίνει επιβεβαίωση της οικονομικής της κατάστασης και να τεθούν όλα τα δεδομένα ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην Αίτηση έπρεπε να γίνεται αναφορά σε όλα τα ποσά που λήφθηκαν, έστω και αν θα έπρεπε να εξαιρεθούν από το καθαρό εισόδημα της Χρεώστριας. Η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας θα μπορούσε να υποβάλει (ή να ζητήσει από την Χρεώστρια) πλήρεις βεβαιώσεις του εργοδότη για όλα τα πληρωτέα ποσά ή ακόμη και να δοθεί αντίγραφο της φορολογικής ή φορολογικών της δηλώσεων στο μεταξύ. Δεν έχει εξηγηθεί η διάσταση των εισοδημάτων της στο Τεκμήριο 4 με αυτά που φαίνονται στην οικονομική της κατάσταση. Η εικόνα που δόθηκε το Δικαστήριο δεν ήταν πλήρης.» Δεν παραγνωρίζω ότι ο Χρεώστης, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει, είναι συνταξιούχος από την 5/8/2020 και λαμβάνει το ποσό των €759,20 μηνιαίως αλλά η ένσταση των Πιστωτών αφορά την μεταβολή της οικονομικής κατάστασης του Χρεώστη κατά τον χρόνο μεταξύ της υποβολής της αίτησης του Χρεώστη στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και της καταχώρησης της αίτησης για έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών. Η ύπαρξη ανακρίβειας σε σχέση με την οικονομική κατάσταση του Χρεώστη, η οποία προκύπτει ως αποτέλεσμα της μεταβολής των εισοδημάτων του μεταξύ της υποβολής της αίτησης του στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και της καταχώρησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης και έκδοσης του Διατάγματος και η μη αποκάλυψη της μεταβολής αυτής, καθιστά το παράπονο των Πιστωτών βάσιμο. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η ένσταση επιτυγχάνει και εκδίδεται Διάταγμα τροποποίησης του Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών ημερομηνίας 1/11/2019, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 20
(5)(β) του Ν. 65(Ι)/2015, με το οποίο αφαιρείται από το Διάταγμα το καθορισμένο χρέος ύψους €6.108,00 προς την Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΚΕΔΙΠΕΣ) (Πρώην ΣΠΕ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ-ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΛΤΔ), Αρ. Λογαριασμού [ ]. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Πιστωτών και εναντίον του Χρεώστη ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δίδονται περαιτέρω οδηγίες στον Πρωτοκολλητή όπως ειδοποιήσει την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και τον Χρεώστη για την παρούσα απόφαση. (Υπ.) .................................. Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο