ALMAADAWY ν. WINDSOR BROKERS LIMITED κ.α., Αγωγή αρ. 1588/2018, 3/1/2022

(2012)1 ΑΑΔ 125, οι προθεσμίες που τάσσουν οι διαδικαστικοί κανονισμοί συναρτώνται άμεσα και καθοριστικά με το δημόσιο συμφέρον για την τελεσιδικία και συνακόλουθα τα εκατέρωθεν δικαιώματα των διαδίκων. Με την αυστηρή τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων διασφαλίζεται η απρόσκοπτη και αποτελεσματική εξυπηρέτηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης και αποφεύγονται οι κίνδυνοι δημιουργίας επικίνδυνων ρηγμάτων στην απονομή της[2]. Παρέκκλιση επιτρέπεται μόνον εκεί όπου το επιβάλλει το συμφέρον της δικαιοσύνης, που αποτελεί και αποκλειστικό οδηγό, και έργο σύνθετο, στο πλαίσιο άσκησης του οποίου θα πρέπει να αντισταθμίζονται οι συνέπειες της παρεκτροπής, ο επηρεασμός των δικαιωμάτων του αντιδίκου και παράλληλα οι συνέπειες άρνησης του αιτήματος στα συμφέροντα του αιτούντος[3]. Η παράταση των προθεσμιών συνιστά μεν θέμα που ανάγεται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, αλλά αυτή ασκείται δικαστικά, με βάση τις αρχές που έχουν νομολογηθεί και αναφορά στα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης[4]. Ανάμεσα στα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης, κατέχει κυρίαρχη θέση η ύπαρξη ή όχι ικανοποιητικής δικαιολογίας για την παράλειψη του αιτούντος να τηρήσει την προβλεπόμενη προθεσμία. Ο αιτών την επέκταση της προθεσμίας φέρει και το βάρος να αποδείξει το δικαιολογημένο τυχόν καθυστέρησης της επιδίωξης παράτασης. Η δικαιολογία που δίδεται πρέπει να είναι ικανοποιητική, ειδάλλως η παράταση της προθεσμίας δεν ζητείται ούτε λαμβάνεται δικαιωματικά. Ο μοναδικός λόγος που δίδεται στην προκειμένη περίπτωση για την απώλεια της προβλεπόμενης προθεσμίας είναι η δυσκολία των δικηγόρων του Αιτητή να τον εντοπίσουν για να τον ενημερώσουν ότι την 27.04.2021 εκδόθηκε απόφαση και διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων. Ο Αιτητής διαμένει στην Αίγυπτο, σε μη σταθερή διεύθυνση, και το μοναδικό στοιχείο επικοινωνίας έχουν οι δικηγόροι του είναι ο αριθμός ενός τηλεφώνου που ήταν εκτός λειτουργίας. Η επικοινωνία μαζί του κατέστη εφικτή την 15.06.2021, οπότε και την 27.06.2021 καταχωρίστηκε η αίτηση. Ο δικηγόρος που εκπροσωπεί διάδικο σε δικαστική διαδικασία θα πρέπει να διασφαλίζει την απρόσκοπτη επικοινωνία με τον εκπροσωπούμενο πελάτη του, για να είναι σε θέση και ο ίδιος να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που συνυφαίνονται με το λειτούργημά του. Στη σύγχρονη εποχή, υπάρχει ποικιλία διαθέσιμων μέσων επικοινωνίας και δεν υπάρχει ενημέρωση ότι στην Αίγυπτο ισχύει κάτι άλλο. Θα ήταν ένας σχετικά εύκολος ισχυρισμός, οποτεδήποτε υπάρχει ανάγκη παράτασης των διαδικαστικών προθεσμιών, να γίνεται επίκληση προβλημάτων επικοινωνίας των δικηγόρων με τους πελάτες τους επειδή βρίσκονται στο εξωτερικό. Κάθε διάδικος θα πρέπει να δίδει τα πλήρη στοιχεία του στο Δικαστήριο και στους δικηγόρους του, και να ενημερώνει για κάθε μόνιμη ή παροδική αλλαγή ή πρόβλημα επικοινωνίας, για να διασφαλίζει τη συμμετοχή του στη διαδικασία. Έπειτα, κάθε δικηγόρος θα πρέπει να είναι προσεκτικός όταν αναλαμβάνει να εκπροσωπήσει διάδικο με τον οποίον δεν έχει επαρκή ή καλή επικοινωνία, για διάφορους λόγους, αλλά και γιατί - σε ό,τι ενδιαφέρει εδώ - η έλλειψη επικοινωνίας με τον πελάτη του δεν συνιστά λόγο παρέκκλισης από τις διαδικαστικές προθεσμίες που ισχύει αποκλειστικά και προνομιακά μόνον όταν υπάρχει τέτοια σχέση εκπροσώπησης. Απεναντίας, από το γεγονός ότι υπάρχει εκπροσώπηση του διάδικου από δικηγόρο, ευλόγως δημιουργείται και η αντίστοιχη προσδοκία, με όλες τις κοινωνικές προεκτάσεις της, ότι τουλάχιστον οι προθεσμίες θα τηρούνται. Οι παρεμβολές, στον τρόπο λειτουργίας του δικαστικού συστήματος, ζητημάτων που έχουν να κάνουν είτε με τη σχέση διαδίκων-πελατών είτε με προσωπικά θέματα των εκπροσώπων δικηγόρων, δημιουργούν μεν την έγνοια, αλλά αυτή δεν επαρκεί για να δικαιολογηθούν ουσιώδεις παρεκκλίσεις ή και να θεραπευτούν. Η απώλεια προθεσμιών που δεν ρυθμίζουν απλώς τη διεξαγωγή μιας τρέχουσας διαδικασίας, αλλά αφορούν στην παραδεκτή άσκηση ένδικων μέσων, συνιστά ουσιώδη παρέκκλιση. Η επέκταση και των προθεσμιών αυτών είναι εφικτή, αλλά, ευνόητα, οι λόγοι που αναζητούνται προς ικανοποίηση τέτοιων αιτημάτων θα πρέπει να έχουν και τη διάσταση μιας πιο αντικειμενικής και απρόσμενης δυσκολίας ώστε πασίδηλα η ύπαρξη της ίδιας της προθεσμίας και η ανάγκη τήρησής της υπό κάποιες περιστάσεις να δημιουργούν ζήτημα δικαίου. Όταν απλώς δεν επιδεικνύεται η ανάλογη σπουδή για την τήρηση της προθεσμίας, δεν ικανοποιείται το Δικαστήριο. Η απόφαση εκδόθηκε την 27.04.2021 και υπήρχαν αρκετές ημέρες, από την 27.04.2021 και μετέπειτα, για να επιλυθεί οποιοδήποτε τυχόν απρόσμενο ή έκτακτο πρόβλημα επικοινωνίας. Εφόσον, μάλιστα, ήταν σε ροή κάποια προθεσμία Έφεσης και συνέτρεχε τέτοιος επείγον λόγος επικοινωνίας, οι δικηγόροι του Αιτητή θα έπρεπε να πράξουν ανάλογα, για να διασφαλίσουν τυχόν συμφέροντα του πελάτη τους· υποβάλλοντας ενδεχομένως και την αίτηση αμέσως μετά τη διαπίστωση της δυσκολίας επικοινωνίας ή και πράττοντας άλλως πώς εάν οι ίδιοι είχαν την γνώμη ότι υπάρχουν λόγοι έφεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, όχι μόνον υποβλήθηκε η αίτηση με καθυστέρηση που δεν αιτιολογείται, αλλά αφέθηκε να οριστεί και να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για ακρόαση την 04.10.2021, δηλαδή αρκετούς μήνες μετά την έκδοση της απόφασης. Δεν θεωρώ, σε συνάρτηση και με όσα άλλα προαναφέρθηκαν, ότι επιδείχθηκε η ανάλογη σπουδή για την τήρηση της προθεσμίας άσκησης Έφεσης, η οποία να δικαιολογεί και αίτημα για επέκτασή της. Η αγωγή του Αιτητή τελεί υπό αναστολή (stay), δηλαδή δεν μπορεί να προβεί σε διαβήματα προώθησής της ο Αιτητής, χωρίς να αποκλείεται η παράλειψη προώθησής της, που η προώθησή της προϋποθέτει την ανταπόκριση του Αιτητή στην ασφάλεια εξόδων που του ζητήθηκε (έχει παρέλθει η πολύμηνη προθεσμία που είχε δώσει το Δικαστήριο), να οδηγήσει σε απόρριψή της, σε κατοπινό στάδιο (είτε κατόπιν αίτησης των Καθ' ων η αίτηση είτε από το Δικαστήριο). Τυχόν απόρριψη της αίτησης του Αιτητή για επέκταση της προθεσμίας καταχώρισης Έφεσης επί της απόφασης και διατάγματος παροχής ασφάλειας εξόδων, δεν του στερεί αυτή καθαυτή το δικαίωμα ακρόασης, αλλά δυνατόν να μην μπορέσει να ασκήσει αυτό το δικαίωμά του λόγω της αδυναμίας ή άρνησης του να ανταποκριθεί στον οικονομικό περιορισμό που τέθηκε στο δικαίωμά του αυτό (το μη απόλυτο), γιατί θεωρήθηκε εύλογος υπό τις περιστάσεις, για την προστασία του αντίστοιχου δικαιώματος των Καθ' ων η αίτηση για πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Ο Αιτητής επίσης δεν στερείται του δικαιώματός του, ενόσω δεν έχει απορριφθεί η αγωγή του (εάν και κάτι τέτοιο θα έπρεπε να πράξει πριν από την εκπνοή της προθεσμίας συμμόρφωσης με την ασφάλεια εξόδων), να ζητήσει αλλαγή του είδους ασφάλειας εξόδων (π.χ. παροχή εγγύησης με αξιόχρεο εγγυητή που βρίσκεται στην Κύπρο) ή επέκταση του χρόνου εντός του οποίου θα πρέπει να την παράσχει. Το ζητούμενο δεν είναι να μην ακουστεί ο Αιτητής, αλλά να επιτευχθεί ισορροπία ανάμεσα στα δικά του δικαιώματα και στα δικαιώματα των Καθ' ων η αίτηση, με γνώμονα πάντοτε το συμφέρον της δικαιοσύνης, το οποίο δεν προσδιορίζεται αποκλειστικά από την ανάγκη ακρόασης του Αιτητή, ειδικότερα όταν για την άσκηση του δικαιώματός του αυτού υπάρχει εγγενώς κόστος ή προαπαιτούνται ενέργειες στις οποίες ο Αιτητής δεν προτίθεται να προβεί. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, θεωρώ πως δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, υπό τις περιστάσεις που έχει ενώπιον το Δικαστήριο, να επεκταθεί ο χρόνος καταχώρισης Έφεσης εναντίον της απόφασης ή διατάγματος παροχής ασφάλειας εξόδων που εκδόθηκε την 27.04.2021. Η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δίδονται οδηγίες στον Πρωτοκολλητή, να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου την αγωγή για έλεγχο της προώθησής της την 30.03.2022 ώρα 8:30 π.μ.. (Υπ.) ............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Μιχαηλίδης ν. Τρύφωνος

(1996)1 ΑΑΔ 652. [2] Βαρδιάνου ν. Richards

(1998)1 ΑΑΔ 698, Cyprus Trading Corporation PLC v. Φετοκάκη

(2011)1 ΑΑΔ 2008. [3] Evand Promotions v. Rutman (Αρ. 2)

(1998)1 ΑΑΔ 2123, Ιωάννου ν. Θεοδούλου

(2000)1 ΑΑΔ 7. [4] Loizou v. Konteakis

(1968)1 CLR 291, Stabilad v. Stephens & Carter [1998] 4 Ell E.R. 129. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο