← Κύπρος

ΠΑΠΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 513/2013, 28/1/2022

ΠΑΠΑ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 513/2013, 28/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 513/2013 Μεταξύ: ΧΧΧΧΧ ΠΑΠΑ Ενάγοντα και ΧΧΧΧΧ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Εναγόμενου 28 Ιανουαρίου 2022 Εμφανίσεις: Ενάγοντας, εμφανίζεται προσωπικά Εναγόμενος, εμφανίζεται προσωπικά ΑΠΟΦΑΣΗ Δικογραφημένες θέσεις. Με την παρούσα αγωγή, ο Ενάγοντας διεκδικεί αποζημιώσεις επικαλούμενος ζημιές που ισχυρίζεται ότι υπέστη ένεκα παράβασης συμφωνίας που συνήψε με τον Εναγόμενο. Ο Εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς αυτούς και εγείρει ανταπαίτηση για ποσά που ισχυρίζεται ότι του οφείλει ο Ενάγοντας και που απορρέουν από την ίδια συμφωνία. Δικογραφημένη θέση Ενάγοντα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ο Ενάγοντας ήταν ιδιοκτήτης οχήματος μάρκας Triumph Herald 1200 με αριθμούς εγγραφής XXXXX21 (στο εξής το «Επίδικο Όχημα»). Ισχυρίζεται ότι, αφού έλαβε σχετική προσφορά από τον Εναγόμενο για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος υπέγραψαν σχετική συμφωνία αναπαλαίωσης στις 18.8.2007 (στο εξής η «Επίδικη Συμφωνία») και το Επίδικο Όχημα παραδόθηκε στον Εναγόμενο. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος και στα πλαίσια της Επίδικης Συμφωνίας, σε διάφορες ημερομηνίες προέβη σε πληρωμές προς τον Εναγόμενο συνολικού ύψους €8.208,

  1. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο Εναγόμενος, κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας, αμέλησε και/ή παρέλειψε να προβεί στις απαραίτητες εργασίες για σκοπούς της αναπαλαίωσης ενώ μέχρι, την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, αρνείτο να του επιστρέψει το Επίδικο Όχημα στον Ενάγοντα. Ισχυρίζεται επίσης ότι μετά την καταχώρηση της αγωγής εξασφάλισε ενδιάμεσο διάταγμα από το Δικαστήριο για την παράδοση του οχήματος και ότι το Επίδικο Όχημα του παραδόθηκε από τον Εναγόμενο στις 3.3.2015, αφού καταχωρήθηκε αίτηση παρακοής του προαναφερόμενου διατάγματος. Περαιτέρω, είναι η θέση του Ενάγοντα ότι κατά την παράδοση του Επίδικου Οχήματος, έλειπαν από αυτό διάφορα εξαρτήματα. Είναι επίσης η θέση του Ενάγοντα ότι οι εργασίες αναπαλαίωσης για τις οποίες είχε πληρώσει τον Εναγόμενο δεν έγιναν ενώ το Επίδικο Όχημα είχε περιέλθει σε «άθλια κατάσταση». Με αυτά τα δεδομένα και σε αυτή τη βάση, εγείρει τις ακόλουθες αξιώσεις: «Α. Απόφαση για το ποσό των €8.208,60 (ΛΚ1.000,00 ισάξιο με €1.708,60 και €6.500,00) το οποίο αντιπροσωπεύει το συνολικό ποσό το οποίο ο Ενάγοντας παρέδωσε στον Εναγόμενο ως λεπτομερώς αναφέρεται κατωτέρω. Β. Διαζευκτικά με την παράγραφο Α ανωτέρω, απόφαση για το ποσό των €8.208,60 για αδικαιολόγητο πλουτισμό. Γ. Γενικές αποζημιώσεις ως θα υπολογιστούν από ειδικό εκτιμητή σε σχέση με τις ζημιές και/ή βλάβες τις οποίες υπέστηκε το αυτοκίνητο καθ' όλη την περίοδο που βρισκόταν υπό την κατοχή του Εναγόμενου. Δ. Γενικές Αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης του αυτοκίνητου για την περίοδο 28/02/2008 (ημερομηνία κατά την οποία είχε υποχρέωση ο Εναγόμενος να παραδώσει το αυτοκίνητο στον Ενάγοντα) μέχρι και την ημερομηνία κατά την οποία ο Εναγόμενος θα παραδώσει το αυτοκίνητο στον [Ενάγοντα] και/ή μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο ήθελε ορίσει ορθή και δίκαια. Ε. Απόφαση για το ποσό των €725,00, ποσό το οποίο αντιπροσωπεύει την αξία των εξαρτημάτων που βρίσκονταν στο αυτοκίνητο κατά την ημερομηνία που είχε παραδοθεί στον Εναγόμενο για αναπαλαίωση και τα οποία δεν επιστράφηκαν στον Ενάγοντα κατά την παράδοση του αυτοκινήτου από τον Εναγόμενο. ΣΤ. Απόφαση για το ποσό των €261,80 συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, το οποίο αντιπροσωπεύει τα έξοδα του εκτιμητή ο οποίος επιθεώρησε το αυτοκίνητο αμέσως μετά την παράδοση του από τον Εναγόμενο στον Ενάγοντα κατά την 03/03/
  2. Ζ. Νόμιμο τόκο επί των ανωτέρω ποσών. Η. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαια και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Θ. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης. Διάταγμα εναντίον του Εναγόμενου: Η. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος να παραδώσει στον Ενάγοντα το αυτοκίνητο μάρκας Triumph Herald 1200, με αριθμούς εγγραφής XXXXX21, ιδιοκτησίας του Ενάγοντα, στην διεύθυνση Οδός XXXXX 83, XXXXX Λεμεσός, εντός 5 (πέντε) ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος και/ή σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο ήθελε θεωρήσει ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο.» Προς υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση που εγείρει εναντίον του ο Εναγόμενος, ο Ενάγοντας αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό, ισχυρίζεται ότι οι θέσεις του Εναγόμενου είναι ψευδείς και συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις και ζητά την απόρριψη όλων των αξιώσεων που εγείρονται ανταπαιτητικά. Δικογραφημένες θέσεις Εναγόμενου. Ο Εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην αγωγή. Στην Υπεράσπιση του αρνείται ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε οποιοδήποτε ποσό. Παραδέχεται ότι «είναι υπεύθυνος συνεργείου για αναπαλαιώσεις παλαιών αυτοκινήτων [.]. Ασχολείται δε με τις επισκευές, επιδιορθώσεις και αναπαλαιώσεις παλαιών αυτοκινήτων εδώ και 15 χρόνια περίπου». Παραδέχεται ότι εισέπραξε τα ποσά που δικογραφεί ο Ενάγοντας καθώς και την ύπαρξη καθυστέρησης στην αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος. Ισχυρίζεται όμως ότι για την καθυστέρηση ευθύνεται ο Ενάγοντας ο οποίος δεν συνεργαζόταν και δεν προέβαινε έγκαιρα στις απαραίτητες πληρωμές. Ισχυρίζεται περαιτέρω στο δικόγραφο του ότι στο «ποσό των Λ.Κ.4.500,00 (€7.688,71) [που αναφέρεται στην Επίδικη Συμφωνία], δεν περιλαμβάνετο το κόστος εργασιών και το κόστος των εξαρτημάτων για την επισκευή της μηχανής του επίδικου οχήματος, του κιβωτίου ταχυτήτων και αξόνων, καθώς και το κόστος των εργασιών και εξαρτημάτων για την επιδιόρθωση ηλεκτρικών εξαρτημάτων, όπως starters, δύναμου, coil, moter, flooder κ.τ.λ., το οποίο κόστος για τις εν λόγω επιπλέον εργασίες συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ότι δεν θα υπερέβαινε το ποσό των Λ.Κ. 1.500,00 (€2.562,90).» Είναι επίσης δικογραφημένη θέση του Εναγόμενου ότι «η αγορά εξαρτημάτων (εκτός των 4 λαστίχων, 4 κόντρα σούστων και ενός ραδιατέρ), θα επιβάρυναν επιπλέον τον Ενάγοντα, ως επίσης και ότι τυχόν έξτρα εργασίες θα συμφωνούντο εκ των προτέρων και θα πληρώνοντο ξεχωριστά από τον Ενάγοντα.» Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι για τους σκοπούς της Επίδικης Συμφωνίας εκτέλεσε εργασίες αναπαλαίωσης και αγόρασε εξαρτήματα. Περιλαμβάνει στο δικόγραφο του κατάλογο σχετικών εργασιών και εξαρτημάτων που ισχυρίζεται ότι εκτέλεση ή αγόρασε και για κάθε επί μέρους εργασία και εξάρτημα αναγράφει ποσό το οποίο διεκδικεί. Το συνολικό ύψος του ποσού που αξιώνει ανέρχεται σε €6.193, το οποίο ισχυρίζεται ότι ο Ενάγοντας οφείλει και αρνείται να εξοφλήσει. Το ποσό αυτό περιλαμβάνει ποσό €2.043 που ισχυρίζεται ότι είναι το υπόλοιπο του συμφωνημένου αντιτίμου της Επίδικης Συμφωνίας, πλέον ποσό €1.300 που ισχυρίζεται ότι αφορά την επιδιόρθωση της μηχανής του οχήματος. Το υπόλοιπο αντιστοιχεί στις εργασίες και εξαρτήματα που παραθέτει. Συγκεκριμένα, οι αξιώσεις που ο Εναγόμενος εγείρει ανταπαιτητικά είναι οι εξής: «Α. Ποσό εκ €6.193, ως ανωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται. Β. Ειδική εκτέλεση της ανωτέρω αναφερόμενης επίδικης συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, για την ταυτόχρονη πληρωμή του υπόλοιπου οφειλόμενου ποσού εκ €6.193,00 με την παράδοση του επίδικου οχήματος εις τον Ενάγοντα. Γ. Αποζημιώσεις για αθέτηση και/ή παράβαση της επίδικης συμφωνίας ημερομηνίας 18/08/2007 υπογραφείσης μεταξύ των μερών. Δ. Περαιτέρω αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή οποιανδήποτε άλλη θεραπεία, ως ήθελε θεωρήσει το Σεβαστό Δικαστήριο ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Ε. Περαιτέρω και/ή οποιανδήποτε άλλην θεραπεία συμφώνως της μαρτυρας [sic] που θα προσαχθεί στο Δικαστήριο. ΣΤ. Έξοδα ανταπαιτήσεως, πλέον Φ.Π.Α.» Μαρτυρία. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Προς απόδειξη της δικογραφημένης του θέσης, ο Ενάγοντας έδωσε προσωπικά μαρτυρία στο Δικαστήριο και παρουσίασε ακόμα δύο μάρτυρες. Από την πλευρά του, ο Εναγόμενος έδωσε ο ίδιος μαρτυρία για σκοπούς υπεράσπισης στην αγωγή και προς προώθηση της Ανταπαίτησης του. Το σύνολο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και δεν θα το αναπαράγω. Για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου, θα αναφερθώ συνοπτικά στα όσα κατέθεσε ο κάθε μάρτυρας. Πριν προχωρήσω στην παράθεση της μαρτυρίας σημειώνω και τα εξής. Επίδικα θέματα: Συνιστά βασικό κανόνα ότι τα δικόγραφα αποτελούν το θεμέλιο της δίκης και αποτελούν το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Δεν επιτρέπεται το Δικαστήριο να επεκταθεί στην επίλυση θεμάτων που δεν περιλαμβάνονται στα επίδικα θέματα[1] και το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίζει ζητήματα που δεν αποτέλεσαν μέρος της δικογραφίας[2]. Η ακροαματική διαδικασία ήταν μακρά και οι μαρτυρίες, ειδικά του Ενάγοντα και του Εναγόμενου, είχαν μεγάλη διάρκεια και έκταση. Στην συνοπτική μου αναφορά πιο κάτω, επικεντρώθηκα στα μέρη της μαρτυρίας που σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα και που έκρινα ως σημαντικά για σκοπούς αξιολόγησης. Ζητήματα επί των οποίων εγέρθηκαν διαφωνίες κατά την ακρόαση ενώ υπάρχουν συγκλίσεις και παραδοχές στα δικόγραφα, δεν με έχουν απασχολήσει γιατί δεν είναι επίδικα. Όπως επεξηγήθηκε στην Federal Bank of Lebanon v Σιακόλα

(2011)1 Β ΑΑΔ 1422: «Τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα.» Προχωρώ με αυτό το δεδομένο. Ιδιοκτησιακό καθεστώς Επίδικου Οχήματος. Στο στάδιο της ακρόασης και κατά την τελική του αγόρευση, ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι ο Ενάγοντας δεν δικαιούται να εγείρει την παρούσα αγωγή γιατί δεν είναι ιδιοκτήτης του Επίδικου Οχήματος. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς του Επίδικου Οχήματος δεν είναι επίδικο θέμα. Στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Απαίτησης, ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι «κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο [ήταν] ιδιοκτήτης του κλασσικού οχήματος μάρκας Triumph Herald 1200 με αριθμούς εγγραφής XXXXX21.» Στην Υπεράσπιση του, ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι ο Ενάγοντας ήταν ο ιδιοκτήτης του Επίδικου Οχήματος. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την παράγραφο 2 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης «ο Εναγόμενος παραδέχεται το περιεχόμενον της 1ης παραγράφου της εκθέσεως απαιτήσεως του Ενάγοντα, πλην του ισχυρισμού ότι το επίδικο όχημα μάρκας Triumph Herald 1200, με αριθμούς εγγραφής XXXXX21, είναι κλασσικό όχημα.» Συνεπώς, το θέμα της ιδιοκτησίας του Επίδικου Οχήματος είναι παραδεκτό εκ των δικογράφων και δεν είναι επίδικο. Μαρτυρία και ισχυρισμοί του Εναγόμενου που προβλήθηκαν κατά την ακρόαση και στην τελική του αγόρευση που είναι αντίθετες προς τη δικογραφημένη θέση του, δεν διαφοροποιούν αυτό το δεδομένο, δεν έχουν απασχολήσει και δεν τους έχω εξετάσει. Για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, είναι παραδεκτό εκ των δικογράφων ότι το επίδικο όχημα ήταν κατά πάντα χρόνο στην ιδιοκτησία του Ενάγοντα. Ακολουθεί μια συνοπτική αναφορά στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε κατά τη δίκη. Μαρτυρία Ενάγοντα (ΜΕ1). Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, ο Ενάγοντας ανέφερε ότι κατά τη σύναψη της Επίδικης Συμφωνίας διέμενε μόνιμα στην Ελλάδα και, ακολούθως, μετοίκησε στην Αγγλία όπου διαμένει μέχρι σήμερα. Υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής του δήλωσης όπου καταγράφει μέρος των γεγονότων της υπόθεσης. Μεταξύ άλλων, στη δήλωση του αναφέρει ότι το Επίδικο Όχημα άνηκε στον πατέρα του, ήταν το πρώτο του αυτοκίνητο και έχει μεγάλη συναισθηματική αξία για τον ίδιο. Προσθέτει ότι το Επίδικο Όχημα ήταν εκτός κυκλοφορίας από το
  1. Συνεχίζει λέγοντας ότι περί τον Απρίλιο 2007 είδε το όνομα και τηλέφωνο του Εναγόμενου σε βιτρίνα καταστήματος/μουσείου στο οποίο υπήρχαν αναπαλαιωμένα οχήματα. Επικοινώνησε με τον Εναγόμενο και προγραμμάτισαν συνάντηση για να συζητήσουν την πιθανότητα αναπαλαίωσης του Επίδικου Οχήματος. Περί τον Ιούνιο 2007, ο Εναγόμενος μαζί με ένα μηχανικό, στην παρουσία του Ενάγοντα επιθεώρησαν το Επίδικο Όχημα. Μετά από λίγες μέρες ο Εναγόμενος του παρέδωσε γραπτή προσφορά για την αναπαλαίωση του οχήματος την οποία παρουσίασε (Τεκμήριο 3) (στο εξής η «Προσφορά»). Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, ο Εναγόμενος τον διαβεβαίωσε ότι ήταν «ο καλύτερος σε θέματα αναπαλαιώσεων αυτοκινήτων» και του έδειξε άλλα οχήματα που είχε αναπαλαιώσει, σε γκαράζ στη Λεμεσό όπου διατηρούσε συνεργείο. Ο Εναγόμενος ετοίμασε στη συνέχεια συμφωνία, Τεκμήριο 4, την οποία του παρουσίασε. Ο Ενάγοντας ανέφερε ότι αρνήθηκε να την υπογράψει γιατί επέμενε να συμφωνηθεί ρητά το συνολικό κόστος της αναπαλαίωσης. Ένεκα της επιμονής του αυτής, ο Εναγόμενος ετοίμασε την Επίδικη Συμφωνία που υπογράφηκε στις 18.8.2007 (Τεκμήριο 5), για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος. Στην Επίδικη Συμφωνία ο Εναγόμενος είχε προσθέσει, χειρόγραφα, πρόνοια ότι η αμοιβή για τις εργασίες και τα εξαρτήματα δεν θα υπερέβαινε το ποσό των ΛΚ6.
  2. Η Επίδικη Συμφωνία προνοούσε επίσης ότι οι εργασίες θα ολοκληρώνονταν μέχρι 28.2.
  3. Ο Ενάγοντας ανέφερε ότι λίγες μέρες μετά την υπογραφή της Επίδικης Συμφωνίας, ο Εναγόμενος παρέλαβε το Επίδικο Όχημα. Παρουσίασε δέσμη φωτογραφιών, Τεκμήριο 6, που παρουσιάζουν το Επίδικο Όχημα κατά την παραλαβή του από τον Εναγόμενο. Ο Ενάγοντας ακολούθως σημείωσε ότι πλήρωσε διάφορα ποσά στον Εναγόμενο. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι πλήρωσε: (α) ποσό ΛΚ 1.000 με επιταγή ημερομηνίας 27.10.2007 «ώστε να καλύψει τα αρχικά του έξοδα», (β) ποσό €2.000 με επιταγή ημερομηνίας 18.1.2008 αφού ο Εναγόμενος «επικοινώνησε εκ νέου μαζί μου και με πληροφόρησε ότι προχώρησε αρκετά με την επισκευή του οχήματος», (γ) ποσό €2.000 με επιταγή ημερομηνίας 24.2.2008 που ο Εναγόμενος του ζήτησε όπως εξηγώ πιο κάτω, (δ) ποσό €2.500 με επιταγή ημερομηνίας 23.2.2009 που ο Εναγόμενος του ζήτησε όπως εξηγώ πιο κάτω. Ο Ενάγοντας παρουσίασε αντίγραφα των επιταγών, που κατατέθηκαν ως δέσμη, Τεκμήριο
  4. Πρόσθεσε ότι μεταξύ της 2ης και 3ης πληρωμής είχε προσπαθήσει να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με τον Εναγόμενο από το εξωτερικό όπου διέμενε, χωρίς επιτυχία. Σε επίσκεψη του στην Κύπρο περί τον Ιούλιο 2008 προσπάθησε να εντοπίσει τον Εναγόμενο. Διαπίστωσε ότι το μουσείο/κατάστημα στο οποίο είχε δει το τηλέφωνο του ήταν άδειο και στο γκαράζ που τον είχε πάρει ο Εναγόμενος στη Λεμεσό τον ενημέρωσαν ότι διακόπηκε η συνεργασία τους λόγω διαφόρων προβλημάτων. Μετά πάροδο λίγων ημερών, επικοινώνησε ο Εναγόμενος τηλεφωνικώς μαζί του και συναντήθηκαν σε χωριό της Λάρνακας όπου ο Επίδικο Όχημα ήταν κάτω από ένα πρόχειρο στέγαστρο. Ο Εναγόμενος του είχε πει ότι εκεί θα γινόταν η επιδιόρθωση της μηχανής του. Επίδικου Οχήματος. Μετά την παρέλευση περίπου τριών μηνών, ο Εναγόμενος τον ειδοποίησε να μεταβεί σε τρίτο γκαράζ στη Λεμεσό. Όταν μετέβηκε ο Ενάγοντας στον χώρο διαπίστωσε ότι ήταν ο χώρος στάθμευσης της οικίας του Εναγόμενου. Εκεί ο Εναγόμενος του ανέφερε ότι η μηχανή του Επίδικου Οχήματος είχε επισκευαστεί και ότι τα καθίσματα είχαν σταλεί σε ταπεστάρη για να τοποθετηθεί νέα ταπετσαρία καθώς και ότι θα έστελνε ακολούθως το Επίδικο Όχημα για μπογιάτισμα. Του ανέφερε ότι θα επιδιόρθωνε και τα ηλεκτρικά του οχήματος και ότι η όλη διαδικασία θα ολοκληρωνόταν σε ένα με δύο μήνες. Ο Εναγόμενος του ζήτησε χρήματα και ο Ενάγοντας του έδωσε την 3η επιταγή. Ο Ενάγοντας συνέχισε λέγοντας ότι ένα περίπου μήνα μετά την πληρωμή του ποσού της 3ης επιταγής μετέβηκε ξανά στην οικία του Εναγόμενου και παραπονέθηκε για την έλλειψη προόδου στις εργασίες. Ο Εναγόμενος του υποσχέθηκε ότι θα τις επισπεύσει και ότι θα ξεκινούσε το μπογιάτισμα. Παρήλθε ακόμα ένας μήνας χωρίς πρόοδο και ο Εναγόμενος υποστήριξε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν στον μπογιατζή. Ο Ενάγοντας πρόσθεσε ότι επικοινώνησε ο ίδιος με τον κ. ΧΧΧΧΧ Λαδά που θα αναλάμβανε το μπογιάτισμα ο οποίος του είπε ότι αναμένει από τον Εναγόμενο να του πάρει το όχημα. Μετά λίγες εβδομάδες ο Εναγόμενος του ζήτησε ξανά χρήματα για να πληρώσει τον μπογιατζή και ο Ενάγοντας του έδωσε το ποσό της 4ης επιταγής. Ακολούθως, σύμφωνα με τον Ενάγοντα, ο Εναγόμενος άλλοτε δεν ανταποκρινόταν στις τηλεφωνικές του κλήσεις και άλλοτε του έλεγε ότι το Επίδικο όχημα είναι στο γκαράζ του κ. Λαδά. Μετά από αρκετούς μήνες, ο Ενάγοντας μετέβηκε προσωπικά στο γκαράζ του κ. Λαδά ο οποίος τον ενημέρωσε ότι το Επίδικο Όχημα δεν είχε μεταφερθεί ποτέ στο γκαράζ του. Ο Ενάγοντας μετέβηκε αμέσως στο σπίτι του Εναγόμενου όπου συζήτησαν έντονα. Δύο μέρες αργότερα, ο Εναγόμενος τον διαβεβαίωσε ότι το Επίδικο Όχημα είχε παραδοθεί στον κ. Λαδά. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, μετά πάροδο δύο εβδομάδων, ο Ενάγοντας επικοινώνησε με τον κ. Λαδά ο οποίος του είπε ότι ουδέποτε είχε παραλάβει το Επίδικο Όχημα. Όμως ο Εναγόμενος συνέχισε να υποστηρίζει ότι για την καθυστέρηση ευθυνόταν ο κ. Λαδάς και υποσχέθηκε να εξεύρει άλλο μπογιατζή. Μετά από αρκετό καιρό χωρίς ενημέρωση, ο Ενάγοντας μετέβηκε ξανά στο σπίτι του Εναγόμενου όπου είδε το Επίδικο Όχημα σε χωράφι απέναντι από το σπίτι, «καλυμμένο πρόχειρα με ένα πλαστικό και σε πολύ άσχημη κατάσταση. Το αυτοκίνητο μου ήταν σκουριασμένο και αποσυναρμολογημένο αφού κατά την στιγμή εκείνη μόνο η βάση και ο κορμός του αυτοκινήτου βρίσκονταν εκεί. Δεν γνωρίζω που βρισκόταν η μηχανή του αυτοκινήτου». Παρουσίασε φωτογραφίες που έλαβε στις 31.1.2013 από το όχημα του, οι οποίες κατατέθηκαν ως δέσμη, Τεκμήριο
  5. Συνέχισε αναφέροντας ότι ακολούθησαν αρκετές τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον Εναγόμενο και ακολούθησε νέα συνάντηση τους στην οικία του Εναγόμενου όπου καβγάδισαν. Μετά από εκείνη τη συνάντηση, ο Εναγόμενος «εξαφανίστηκε και δεν έκανε καμία προσπάθεια να επικοινωνήσει μαζί μου». Ακολούθως έδωσε οδηγίες στον τότε δικηγόρο του για καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Μετά την καταχώρηση της αγωγής, εξασφάλισε διάταγμα που διέταζε τον Εναγόμενο να του επιστρέψει το Επίδικο Όχημα. Συνεχίζει αναφέροντας ότι μετά την επίδοση προς τον Εναγόμενο του εν λόγω διατάγματος, ο Εναγόμενος του απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 22.3.2013 την οποία παρουσίασε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  6. Κάνοντας μια παρένθεση, θα παραθέσω το περιεχόμενο της επιστολής Τεκμήριο 9 που έχει ως εξής: «XXXXX, γεια σου. Κατ' αρχάς απολογούμαι για την ταλαιπωρία που σου έχω προκαλέσει εν σχέση με το αυτοκίνητο σου. Απλά θέλω να ξέρεις ότι τα τελευταία 2 χρόνια μου έχουν πάει όλα στραβά κι ανάποδα. Να σου πω μόνο ότι έχω κάνει 2 σοβαρές εγχειρήσεις οι οποίες και με έχουν εξαθλιώσει. Σε παρακαλώ πάρα πολύ, επικοινώνα μαζί μου (εγώ δεν έχω τώρα το τηλέφωνο σου και ούτε μπόρεσα να βρω το γραφείο σου). Έχω να σου προτείνω κάτι για να μπορέσω να σου παραδώσω το TRIUMPH τελειωμένο. Σε αντίθετη περίπτωση θα εμπλακούμαι σε δικαστικές διαμάχες, από τις οποίες κανένας μας δεν θα βγει κερδισμένος. Εγώ έτσι κι αλλιώς δεν έχω μια, οπόταν θα σου παραδώσω το αυτοκίνητο ως έχει και μετά. από τον ΜΗ ΕΧΟΝΤΑ ΤΙ ΘΑ ΠΑΡΗΣ [sic]. Το αυτοκίνητο σου ετοιμάζεται για πογιά και την άλλη εβδομάδα θα πάει για πογιάτισμα. Απομένει το στήσιμο του. Σε παρακαλώ δώσε μου ακόμα λίγο χρόνο και θα το έχω έτοιμο. Τηλεφώνα μου, να τα πούμε από κοντά σε παρακαλώ και πάλι πάρα πολύ.» Ο Ενάγοντας συνέχισε λέγοντας κατά την κυρίως εξέταση του ότι ένεκα της άρνησης του Εναγόμενου να παραδώσει το Επίδικο Όχημα, στις 20.6.2013 καταχώρησε αίτηση παρακοής του διατάγματος που είχε εκδοθεί για παράδοση του. Ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων που εκπροσωπούσαν κατά τον χρόνο εκείνο τους αντίδικους. Οι τότε δικηγόροι του Ενάγοντα απέστειλαν στους δικηγόρους του Εναγόμενου επιστολή ημερομηνίας 13.12.0213 (Τεκμήριο 10) στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρουν τα εξής: «Ο πελάτης μας [Ενάγοντας] εδώ και καιρό έχει χάσει κάθε εμπιστοσύνη προς τον Εναγόμενο ο οποίος τον έχει παραπλανήσει επανειλημμένα και ταλαιπωρήσει αφάνταστα και δεν επιθυμεί οποιαδήποτε συνάντηση με αυτόν [.] Το μόνο που επιθυμεί είναι να του παραδοθεί η κατοχή του αυτοκινήτου του σε οποιανδήποτε κατάσταση και αν αυτό βρίσκεται σήμερα [.] Σε ποια κατάσταση θα παραδώσει ο πελάτης σας το αυτοκίνητο είναι απολύτως δική του επιλογή.» Στις 19.2.2015 οι τότε δικηγόροι του Ενάγοντα απέστειλαν δεύτερη επιστολή προς τους τότε δικηγόρους του Εναγόμενου (Τεκμήριο 11). Στην επιστολή αυτή, μεταξύ άλλων, αναφέρουν τα ακόλουθα: «.[Ο] πελάτης μας και Ενάγοντας την πιο πάνω αγωγή απαιτεί την παράδοση του επίδικου οχήματος άμεσα στη διεύθυνση που αναφέρει το διάταγμα ημερομηνίας 20/03/2013 ώστε στις 21/02/2015 που είναι ορισμένη η αίτηση παρακοής ο Εναγόμενος να είναι συμμορφωμένος με το εν λόγω διάταγμα. [.] Στις 17/02/2015 παραλείφθηκε στα γραφεία μας μέσω τηλεομοιότυπου κατάλογος με όλες τις εργασίες που θεωρεί ο Εναγόμενος ότι πρέπει να γίνουν και κατά τη γνώμη του που δεν αναφέρονται στην συμφωνία ημερομηνίας 18/08/2007 που παρεμπιπτόντως δεν είναι καν κοστολογημένος. Είναι η θέση μας ότι οι διάδικοι καλύπτονται πλήρως από τη μεταξύ τους συμφωνία για όλες τις εργασίες που θα πρέπει να γίνουν ώστε να παραδοθεί σωστά αναπαλαιωμένο το επίδικο όχημα, στην οποία λαμβάνεται πρόνοια για τις επιπλέον εργασίες.» Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, παρά το ότι το διάταγμα παράδοσης του οχήματος που είχε εκδοθεί καθόριζε τον χώρο παράδοσης του, ο Εναγόμενος επιχείρησε να του παραδώσει το Επίδικο Όχημα στον χώρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις 20.2.
  7. Ο Ενάγοντας όμως ανέμενε ότι η παράδοση θα γινόταν στο σπίτι του όπως προέβλεπε το διάταγμα και δεν είχε παραστεί στο Δικαστήριο για να το παραλάβει εκείνη την ημέρα. Ακολούθησε 3η επιστολή από τους τότε δικηγόρους του Ενάγοντα προς τους τότε δικηγόρους του Εναγόμενου ημερομηνίας 26.2.2015 (Τεκμήριο 12), με την οποία ενημέρωναν ότι ο Ενάγοντας απαιτούσε την παράδοση του Επίδικου Οχήματος στη διεύθυνση που αναγράφεται στο επίδικο διάταγμα και όχι στον χώρο του Δικαστηρίου. «.[Ο] πελάτης μας έμεινε έκπληκτός από την εξέλιξη των γεγονότων και το γεγονός ότι ο Εναγόμενος εμφανίστηκε στο Δικαστήριο [στις 20.2.2015] με το επίδικο όχημα αντί να το παραδώσει στην διεύθυνση της οικίας του [Ενάγοντα] όπως είχε συμφωνηθεί. [.] .[Ε]ίναι παράκληση του Ενάγοντα να σας μεταφέρουμε ότι επιθυμεί την παράδοση του επίδικου οχήματος άμεσα στην διεύθυνση που αναγράφεται στο εκδοθέν διάταγμα και που παρεμπιπτόντως είναι η διεύθυνση διαμονής του Ενάγοντα. » Σύμφωνα με τον Ενάγοντα, ο Εναγόμενος του παρέδωσε τελικά το Επίδικο Όχημα στις 3.3.2015 και, κατά την παράδοση, ο Ενάγοντα έλαβε αριθμό φωτογραφιών τις οποίες παρουσίασε και κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
  8. Συνέχισε λέγοντας ότι την ίδια μέρα διευθέτησε την παραλαβή του Επίδικου Οχήματος από το συνεργείο Autotek και ειδοποίησε τον εκτιμητή κ. XXXXX Αναστασίου (ΜΕ2) να το επιθεωρήσει. Πρόσθεσε ότι ο ΜΕ2 επιθεώρησε το Επίδικο Όχημα την ίδια μέρα, 3.3.2015 και παρουσίασε έκθεση που ετοίμασε ο ΜΕ2 στην οποία καταγράφει τις διαπιστώσεις του, Τεκμήριο
  9. Στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 15 αναφέρομαι κατωτέρω, στη σύνοψη της μαρτυρίας του ΜΕ
  10. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Ενάγοντας παρουσίασε και ένορκη δήλωση του ΜΕ2 ημερομηνίας 7.10.2015 (Τεκμήριο 16) στην οποία εκείνος είχε προβεί για σκοπούς της αγωγής. Στο περιεχόμενο της γίνεται αναφορά κατωτέρω, στη σύνοψη της μαρτυρίας του ΜΕ
  11. Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι κατά την παράδοση του Επίδικου Οχήματος από τον Εναγόμενο έλειπαν από αυτό διάφορα εξαρτήματα. Ο Εναγόμενος του παρέδωσε διάφορα εξαρτήματα σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες και κατά την παραλαβή τους ο Ενάγοντας υπέγραψε δύο υπεύθυνες δηλώσεις τις οποίες παρουσίασε (Τεκμήρια 17 και 18). Ακολούθως ο Ενάγοντας υπέγραψε συμφωνία ημερομηνίας 10.3.2015 με την Autotek για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος, την οποία και παρουσίασε (Τεκμήριο 19). Ο Ενάγοντας παρουσίασε δύο δέσμες φωτογραφιών που ανέφερε ότι λήφθηκαν κατά την διάρκεια των εργασιών που έγιναν στο συνεργείο της Autotek, Τεκμήρια 14 και
  12. Στη συνέχεια λόγω σοβαρού ιατρικού προβλήματος που αντιμετώπισε η θυγατέρα του υπεύθυνου του συνεργείου, εκείνος έκλεισε το συνεργείο του χωρίς να ολοκληρώσει την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος. Ακολούθως ο Ενάγοντας απευθύνθηκε στον κ. ΧΧΧΧΧ Αναστασίου (ΜΕ3) για να συνεχίσει την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος στο δικό του συνεργείο, τον Φεβρουάριο
  13. Παρουσίασε δέσμη αποτελούμενη από διάφορα τιμολόγια, αποδείξεις και αντίγραφα πληρωμών (Τεκμήριο 21) που αφορούσαν, όπως ανέφερε αγορές διαφόρων εξαρτημάτων για σκοπούς της αναπαλαίωσης από τον ΜΕ
  14. Πρόσθεσε ότι μετά την ανάθεση των εργασιών στον ΜΕ3, προέβη και σε πληρωμές προς τον ΜΕ3 και τρίτα πρόσωπα για εργασίες αναπαλαίωσης και παρουσίασε τα σχετικά τιμολόγια και αποδείξεις (Τεκμήριο 22). Η αναπαλαίωση τελικά ολοκληρώθηκε το 2021 και ο Ενάγοντας παρουσίασε ακολούθως φωτογραφίες που αποτυπώνουν το Επίδικο Όχημα μετά την ολοκλήρωση της αναπαλαίωσης από τον ΜΕ3, Τεκμήριο
  15. Παρουσίασε επίσης αντίγραφο του πιστοποιητικού καταλληλότητας του Επίδικου Οχήματος, μετά από τεχνικό έλεγχο που διενεργήθηκε στις 9.4.2021 (Τεκμήριο 24), πιστοποιητικό κλασσικού αυτοκινήτου εκδομένο από τον Κυπριακό Σύνδεσμο Παλιού Αυτοκινήτου (FIVA) στις 18.3.2021 (Τεκμήριο 25) και πιστοποιητικό εγγραφής του Επίδικου Οχήματος στο όνομα του Εναγόμενου ημερομηνίας 17.6.2015 (Τεκμήριο 26). Τέλος, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, ο Ενάγοντας παρουσίασε έγγραφο στο οποίο κατέγραψε τους υπολογισμούς του για τις αποζημιώσεις που διεκδικεί για την απώλεια χρήσης του Επίδικου Οχήματος (Τεκμήριο 27). Κατά την αντεξέταση του, ο Ενάγοντας επέμενε ότι ο Εναγόμενος δεν είχε εκτελέσει τις εργασίες αναπαλαίωσης που ανέλαβε βάση της Επίδικης Συμφωνίας και για τις οποίες πληρώθηκε. Αρνήθηκε ότι έγινε οποιαδήποτε από τις εργασίες που περιγράφονται στην Προσφορά, Τεκμήριο 3, και στην Επίδικη Συμφωνία, Τεκμήριο 5, με εξαίρεση την αποσυναρμολόγηση του επίδικου οχήματος. Αναφορικά με το μπογιάτισμα του οχήματος ανέφερε ότι είχε γίνει επιφανειακά σε κάποια μέρη του οχήματος «μόνο το εξωτερικό. Ψευτομπογιά.» Για τις ταπετσαρίες ανέφερε ότι έγιναν «χάλια. Έπρεπε να ξαναγίνουν από την αρχή.» Στα πλαίσια της αντεξέτασης τέθηκε στον Ενάγοντα ότι το Επίδικο Όχημα είχε αποσυναρμολογηθεί και «επήε στον πογιατζή τον κύριο Λαδά κομμάτια γιατί δεν είχε χώρο να το βάλει όλο μέσα και ήθελε να δουλέψει κομμάτι κομμάτι». Ο Ενάγοντας διαφώνησε και παρέπεμψε και στην επιστολή Τεκμήριο 9 του Εναγόμενου ημερομηνίας 22.3.2013 στην οποία εκείνος, ως η ερμηνεία του Ενάγοντα, παραδέχεται ότι δεν έχει γίνει το μπογιάτισμα. Κατά την αντεξέταση, ο Εναγόμενος προέβαλε τη θέση ότι οι καθυστερήσεις που παρατηρήθηκαν στην εκτέλεση των εργασιών αναπαλαίωσης οφείλονταν στην απουσία τους Ενάγοντα από την Κύπρο. Ο Ενάγοντας διαφώνησε αναφέροντας ότι επισκεπτόταν την Κύπρο περιστασιακά κάθε κάποιους μήνες και σε κάθε επίσκεψη παρέμενε κάποιες μέρες. Αναφορικά με την αξίωση του για αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης του Επίδικου οχήματος, τέθηκε στον Ενάγοντα ότι ήταν στην Κύπρο περί τα 4-5 Σαββατοκύριακα κάθε χρόνο και αυτό περιόριζε τον χρόνο που θα μπορούσε να χρησιμοποιεί το Επίδικο Όχημα. Ο Ενάγοντας απάντησε ότι «η απώλεια χρήσης είναι πραγματική. Τώρα μπορεί όμως να ερχόμουν το καλοκαίρι ένα μήνα και να χρησιμοποιούσα κάθε μέρα. Δεν υπάρχει απόλυτος τρόπος να εκτιμήσεις την απώλεια χρήσης, αλλά είναι μια πραγματική απώλεια.» Τέθηκε επίσης από τον Εναγόμενο ότι η μηχανή του Επίδικου Οχήματος ήταν «μαγκωμένη» και ότι ο Ενάγοντας είχε συμφωνήσει να την πάρει για επισκευή ο Εναγόμενος. Ο Ενάγοντας αρνήθηκε. Ο Εναγόμενος έθεσε επίσης στον Ενάγοντα ότι μετά την έκδοση του διατάγματος για παράδοση του Επίδικου Οχήματος, ο Ενάγοντας είχε συμφωνήσει όπως ο Εναγόμενος συνεχίσει και διεκπεραιώσει κάποιες εργασίες αναπαλαίωσης του. Ο Εναγόμενος διαφώνησε και υποστήριξε ότι τον είχε ενημερώσει και προσωπικά και μέσω των δικηγόρων του ότι δεν ήθελε να έχει καμία περαιτέρω συνεργασία και επέμενε όπως ο Εναγόμενος παραδώσει το Επίδικο Όχημα σύμφωνα με το διάταγμα. Παρέπεμψε στο περιεχόμενο των επιστολών του δικηγόρου του, Τεκμήρια 10, 11 και
  16. Ο Εναγόμενος έθεσε επίσης στον Ενάγοντα ότι από τα ποσά που πληρώθηκε, ποσό €1.000 αφορούσαν την αποσυναρμολόγηση του Επίδικου Οχήματος και τα υπόλοιπα «έχουν πληρωθεί σε διάφορους συνεργάτες μου για την αναπαλαίωση του αυτοκινήτου σας.» Ο Ενάγοντας υποστήριξε ότι οι εργασίες που έγιναν στο Επίδικο Όχημα, όταν αυτό παραδόθηκε, δεν άξιζαν τίποτε και αντίθετα του κόστισε περισσότερο να επιδιορθωθούν. Αυτή ήταν, συνοπτικά, η μαρτυρία του Ενάγοντα. Μαρτυρία ΜΕ
  17. Δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο κ. ΧΧΧΧΧ Αναστασίου (ΜΕ2). Ο ΜΕ2 υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης Τεκμήριο
  18. Στο Τεκμήριο 16, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά του προσόντα λέγοντας ότι: «Κατέχω τα εξής ακαδημαϊκά προσόντα μηχανικού αυτοκινήτων - Diploma in Automotive Engineering από το Chelsea College of Aeronautical & Automotive Engineering in London UK και Certificates Part One and Two in Motor Vehicle Mechanics work και Part Three on Commercial Vehicle Applications από το City & Guilds of London Institute, in London UK. Εργάζομαι στον τομέα της επιδιόρθωσης, αποκατάστασης και αναπαλαίωσης αυτοκινήτων από το
  19. Από το 1979 είμαι ιδιοκτήτης και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας A. Anastasiou Co. Ltd που διατηρούσε γκαράζ μέχρι το
  20. Παράλληλα από το 1979 ενεργώ ως ανεξάρτητος εκτιμητής για διάφορες ασφαλιστικές εταιρείες.» Στη συνέχεια της ένορκης του δήλωσης Τεκμήριο 16 επαναλαμβάνει, ουσιαστικά, τα όσα αναφέρει και στην έκθεση του Τεκμήριο 15, στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ στη συνέχεια. Επισυνάπτει επίσης κατάλογο που έλαβε από την Autotek με τα εξαρτήματα που έλειπαν από το Επίδικο Όχημα κατά τις 3.3.2015 καθώς και κοστολόγηση τους. Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο κατάλογο και κοστολόγηση, τα εξαρτήματα που έλειπαν από το Επίδικο Όχημα είχαν αξία €
  21. Αναφέρει ότι είχε ζητήσει να γίνει ο κατάλογος αυτός «για να αξιολογήσει την κατάσταση» μετά την επιστροφή κάποιων εξαρτημάτων από τον Εναγόμενο. Ο ΜΕ2 υιοθέτησε επίσης το περιεχόμενο της έκθεσης που ετοίμασε μετά την επιθεώρηση του Επίδικου Οχήματος που διενήργησε, Τεκμήριο
  22. Στην έκθεση του, Τεκμήριο 15 αναφέρει, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Κατά την 3.3.2015 έλαβα οδηγίες από τον [Ενάγοντα], τον οποίο δεν γνώριζα προτού επικοινωνήσει μαζί μου, να εξετάσω το [Επίδικο Όχημα] και συγκεκριμένα να γνωματεύσω για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το πιο πάνω αναφερόμενο όχημα μετά από διάφορες εργασίες που είχαν εκτελεστεί όπως αυτές περιγράφονται και κοστολογούνται σε συμφωνία που μου έχει παραδώσει ο [Ενάγοντας] και υπογράφτηκε μεταξύ του [Ενάγοντα] και του [Εναγόμενου], τον οποίο δεν γνωρίζω [.] Σύμφωνα με τα όσα έχω επιθεωρήσει καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι μοναδικές εργασίες που εκτελέστηκαν στο πιο πάνω αναφερόμενο όχημα είναι η γενική βαφή του οχήματος, η αλλαγή τεσσάρων ελαστικών με καινούργια και η αντικατάσταση των ταπετσαριών των καρέκλων μπροστά και πίσω. Το κόστος των πιο πάνω εργασιών κατά την γνώμη μου ανέρχεται περίπου σε €1.500 (χίλια πεντακόσια ευρώ) συνολικά και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπερβεί τις €2.000 (δυο χιλιάδες ευρώ). Όπως με έχει πληροφορήσει ο [Ενάγοντας] έχει καταβάλει στον [Εναγόμενο] για ισχυριζόμενες εκτελεσθείσες εργασίες στο εν λόγω όχημα το ποσό των €8.208,60 συνολικά, ποσό το οποίο θεωρώ ότι δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δικαιολογηθεί λαμβανομένου υπόψη της κατάστασης της οποίας βρισκόταν το όχημα το οποίο επιθεώρησα κατά την πιο πάνω αναφερόμενη ημερομηνία. Κατά την επιθεώρηση μου διαπίστωσα ότι το όχημα φέρει σημαντικές οξειδώσεις σε ολόκληρο το πάτωμα, το πλαίσιο όπως επίσης και σε διάφορα άλλα μέρη του κουβούκλιου. Το μπογιάτισμα έχει γίνει πάνω από οξειδώσεις και είναι πρόχειρο. Η μηχανή δεν φαίνεται να έχει ανοιχθεί και ή να έχει γίνει οποιαδήποτε επισκευή σε αυτήν. Η αντικατάσταση των ταπετσαριών των καρέκλων κατά τη γνώμη μου έγινε πρόχειρα και είναι πολύ κακής ποιότητας. Αρκετά μέρη του οχήματος απουσίαζαν και να σημειωθεί ότι όταν ενημέρωσα σχετικά τον [Ενάγοντα] ο ίδιος μου ανέφερε ότι είναι εις γνώση του τόσο του ιδίου όσο και του [Εναγόμενου] ο οποίος του ανέφερε ότι τα είχε στην κατοχή του και ενδέχεται να του τα επιστρέψει [sic]. Εξετάζοντας την συμφωνία που μου έδωσε ο [Ενάγοντας]. θεωρώ ότι το ποσό που έχει συμφωνηθεί (ήτοι το ποσό των €10.251,60) ανταποκρίνεται σε μια σωστή και ποιοτική αναπαλαίωση. Η επιθεώρηση μου καταδεικνύει σοβαρές διαφορές μεταξύ των συμφωνηθέντων και των πραγματικών εργασιών που έχουν εκτελεσθεί. Κατά την γνώμη μου εκτός από τα καινούργια ελαστικά (το κόστος των οποίων υπολογίζω ότι δεν υπερβαίνει τα €160 συνολικά) οι υπόλοιπες εργασίες που φαίνεται να έχουν εκτελεστεί στο εν λόγω όχημα δεν έχουν εκτελεστεί με την δέουσα προσοχή που θα έπρεπε και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι επιδιορθώσεις αυτές καθίστανται ως μη επαρκείς και θα πρέπει να επαναληφθούν. Δεδομένου των όσων έχω αναφέρει ανωτέρω, για να αναπαλαιωθεί σωστό το όχημα πρέπει να ξεκινήσει η αναπαλαίωση του από την αρχή. Το ποσό των €8.208,60 το οποίο ο [Ενάγοντας] μου έχει αναφέρει ότι κατέβαλε στον [Εναγόμενο] για την ισχυριζόμενη αναπαλαίωση έμεινε ουσιαστικά χωρίς κανένα αντίκρισμα εκτός από τα ελαστικά καθότι το όχημα για να μπορέσει να αναπαλαιωθεί θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί, να αφαιρεθεί η μπογιά και να διενεργηθούν όλες οι εργασίες που χρειάζεται για την σωστή αναπαλαίωση από την αρχή και η [sic] εργασίες που έχουν γίνει δεν έχουν καμιά αξία.» Ο ΜΕ2 κατέθεσε ότι πληρώθηκε από τον Ενάγοντα ποσό €261,80 για την επιθεώρηση του οχήματος και την έκθεση του και, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, κατατέθηκε αντίγραφο της επιταγής με την οποία του πλήρωσε το ποσό αυτό ο Ενάγοντας (Τεκμήριο 28). Επιπρόσθετα, κατά την κυρίως εξέταση του αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο μπογιάτισμα που έγινε. Όπως είπε, διαπίστωσε οξειδώσεις που έπρεπε: «.να επιδιορθωθούν όλες. Δηλαδή να αλλαχθούν τα πατώματα, να κολληθεί όπου είχε σκουριά, να γίνει ειδικό αστάρι για την οξείδωση, ειδική πογιά που βάζουν για τις οξειδώσεις, bodyplast, δηλαδή ειδική βαφή που τις κάνουμε για να αποφύγουμε τις οξειδώσεις [.] Η βαφή έγινε πάνω από οξειδώσεις. [.] Ήταν γεμάτο οξειδώσεις το όχημα, απλώς η μπογιά έγινε πάνω για να καλύψει όλα. [.] διαπίστωσα ότι [το Επίδικο Όχημα] ήταν γεμάτο οξειδώσεις και η μπογιά έγινε πάνω από οξειδώσεις, άρα έπρεπε να ξαναγίνει όλο από την αρχή.» Περιγράφοντας τη γενική κατάσταση του Επίδικου Οχήματος όταν το επιθεώρησε ο ίδιος, ανέφερε ότι «ήταν διαλυμένο, δεν υπήρχε τίποτε. Ήταν λιωμένο το αυτοκίνητο». Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΕ2 ανέφερε ότι γνώριζε τον Εναγόμενο με τον οποίο έτυχε να συνεργαστεί στο παρελθόν. Ανέφερε απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις ότι δεν ήξερε κατά πόσο υπάρχει επίσημη διαδικασία για την αναγνώριση ενός οχήματος ως «κλασσικού». Ανέφερε ότι το συγκεκριμένο ζήτημα δεν έχει σχέση με την επιθεώρηση και εκτίμηση που διενήργησε. Πρόσθεσε ότι: «Μπορώ να εκφέρω γνώμη [πάνω σε εκτιμήσεις κλασσικού αυτοκινήτου] γιατί είμαι μηχανολόγος μηχανικός. Έχει χρόνια που ασχολούμαι με το επάγγελμα και μπορώ να εκφέρω γνώμη αν ένα αυτοκίνητο πως θα επιδιορθωθεί σωστά ένα αυτοκίνητο. Δεν σημαίνει πρέπει να είμαι μέλος της παγκόσμιας που λέτε εσείς για να μπορώ να εκφέρω γνώμη.» Τέθηκε στον ΜΕ2 από τον Εναγόμενο ότι το Επίδικο Όχημα «μέχρι το 2009 ήταν πλήρως μπογιατισμένο. Είναι πιθανόν αυτά που είδετε μέσα σε έξι χρόνια και να αναφερθώ ένα ένα να έχουν αλλοιωθεί.» Εννοούσε ο Εναγόμενος στον χρόνο που μεσολάβησε από το 2009 μέχρι τις 3.3.2015 που ο ΜΕ2 επιθεώρησε το Επίδικο Όχημα. Ερωτήθηκε ο ΜΕ2 κατά πόσο στα 6 χρόνια «μπορούν να επέλθουν αλλοιώσεις τόσο στην μπογιά όσο και στο σασί, τόσο στις ταπετσαρίες; Μπορούν να επέλθουν αλλοιώσεις;» Ο ΜΕ2 απάντησε ότι: «Νοουμένου ότι το αυτοκίνητο ήταν εγκαταλειμμένο στην ύπαιθρο αν ήταν φυλαγμένο το αυτοκίνητο μέσα στο γκαράζ και προστατευμένο δεν θα δημιουργηθούν οξειδώσεις. [.] Όταν έχω ένα όχημα παρκαρισμένο μέσα στο γκαράζ προστατευμένο από βροχή, από ήλιο γιατί να αλλοιωθεί. Όταν δεν είναι εκτεθειμένο στη βροχή ή στον ήλιο [.] Φαινόταν καθαρά το αυτοκίνητο ότι είχε οξειδώσεις στο κάτω μέρος [.] Όλο το κάτω μέρος είναι αλλοιωμένο, δηλαδή μιλούμε σε άθλια κατάσταση [.] Αυτά, τα οποία είδα, ένας ο οποίος δεν είναι τεχνικός δεν χρειάζεται να καταλάβει για να δει πόσο αλλοιωμένο ήταν το πάτωμα. Είναι αλλοιωμένο, φαίνεται καθαρά [.] Είναι οξειδωμένο, δηλαδή αγιωμένο [.] Αφού φαίνεται, υπάρχουν τρύπες εδώ, τρυπημένο, αλλοιωμένο [.] Παντού σε όλο το πάτωμα του οχήματος. Το πάτωμα και μπροστά και πίσω είναι οξειδωμένο [.] Εγώ έχω να πω ότι όλο το πάτωμα πρέπει να αλλαχτεί. Έπρεπε να αλλαχτεί, είναι οξειδωμένο.» Ο ΜΕ2 παρέπεμπε κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του σε διάφορες από τις φωτογραφίες που κατατέθηκαν για να εξηγήσει τις αναφορές του σε οξειδώσεις και ελαττώματα στις εργασίες που εντόπισε. Εξηγώντας τη διαπίστωση που καταγράφει στην έκθεση του ότι η μηχανή δεν επισκευάστηκε, ο ΜΕ2 ανέφερε ότι «υπολόγισα ότι η μηχανή όπως την είδα στην κατάσταση που βρίσκετουν ότι δεν ανοίχτηκε δεν ήταν εμφανές ότι δούλεψε κάποιος πάνω στη μηχανή.» Αμφισβητήθηκε η θέση του αυτή από τον Εναγόμενο ο οποίος τον ρώτησε κατά πόσο «ξεκινούσε το αυτοκίνητο κύριε Αναστασίου;» Ο ΜΕ2 απάντησε ότι «Αφού το αυτοκίνητο ήταν σε άθλια κατάσταση, ήταν βγαλμένα τα ταμπλό, σύρματα, δεν ξεκινούσε.» Αυτή ήταν η σύνοψη των ουσιωδών σημείων της μαρτυρίας του ΜΕ
  23. Μαρτυρία ΜΕ
  24. Τελευταίος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο κ. ΧΧΧΧΧ Αναστασίου που διατηρεί συνεργείο επισκευής οχημάτων (ΜΕ3). Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο ΜΕ3 ανέφερε ότι είχε επικοινωνήσει μαζί του ο Ενάγοντας ο οποίος του ζήτησε βοήθεια για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος. Συνέχισε λέγοντας ότι παρέλαβε το Επίδικο Όχημα από το συνεργείο της Autotek τον Φεβρουάριο
  25. Κατά την παραλαβή του το Επίδικο Όχημα ήταν αποσυναρμολογημένο. Ο ΜΕ3 ανέφερε σχετικά ότι «εγώ δεν παρέλαβα αυτοκίνητο. Εγώ παρέλαβα 13 κομμάτια εξαρτήματα αυτοκινήτου και μια τεράστια κάσια με μικρά αντικείμενα. Με μικρά ανταλλακτικά και βίδες.» Ο ΜΕ3 αναγνώρισε τις διάφορες αποδείξεις της δέσμης Τεκμήριο 21 και εξήγησε ότι αφορούν εξαρτήματα που αγοράστηκαν και πληρώθηκαν από τον Ενάγοντα και του παραδόθηκαν για σκοπούς της αναπαλαίωσης του Επίδικου Οχήματος. Στη δέσμη αναγνώρισε, μεταξύ άλλων, αποδείξεις που αφορούν πληρωμή ταπετσάρη και πληρωμή για μπογιάτισμα Πρόσθεσε ότι ο ίδιος δεν άνοιξε τη μηχανή του οχήματος γιατί δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις για επισκευή μηχανών. Πρόσθεσε ότι από τη δική του εμπειρία δεν φάνηκε ότι είχε επισκευαστεί η μηχανή γιατί διάφορα εξαρτήματα της παρουσίαζαν φθορές ενώ εάν είχε γίνει επισκευή θα έπρεπε να είχαν αλλαχθεί. Ο ΜΕ3 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει την κατάσταση στην οποία ο Εναγόμενος είχε παραδώσει το Επίδικο Όχημα στον Ενάγοντα γιατί ο ίδιος το είδε μόνο κατά την παραλαβή του από το συνεργείο της Autotek. Πρόσθεσε ότι δεν εντόπισε πόμπες για στοπερ πλην κάποια κομμάτια στα κιβώτια που ήταν κατεστραμμένα, δεν βρήκε ταμπλό επενδυμένο με καρυδιά, δεν βρήκε καρπουλατερ αναπαλαιωμένο, οι δύο πόμπες του στόπερ ήταν κατεστραμμένες, δεν εντόπισε μηχανισμό της σόμπας επιδιορθωμένο, δεν υπήρχε μηχανισμός καθαριστήρων αλλά μόνο ένα καμένο μοτέρ χωρίς καδένες και χωρίς τα απαραίτητα εξαρτήματα για να συναρμολογηθούν οι καθαριστήρες. Ανέφερε ότι είχε αλλάξει ο ίδιος φίλτρο λαδιού, σπάρκς, πλατίνες και κοντέσα του διανομέα, ο μπροστινός προφυλακτήρας ήταν μεταχειρισμένος και κατεστραμμένος εντελώς, δεν υπήρχαν φυσερά των αξόνων στο αυτοκίνητο, υπήρχαν φυσερά τιμονιού αλλά ήταν σχισμένα, δεν υπήρχε καινούργιο κάλυμμα κιβωτίου ταχυτήτων, δεν υπήρχε καινούργια μπαταρία. Σύμφωνα με τα όσα ο ΜΕ3 ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του, η αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος εμπεριείχε δυσκολίες γιατί «η ιδιαιτερότητα στη συναρμολόγηση του αυτοκινήτου ήταν όπως σε κάποια σημεία η προεργασία που είχε γίνει και τα ανταλλακτικά που έπρεπε να εφαρμοστούν στα συγκεκριμένα σημεία δεν εφάρμοζαν. Και επειδή το αυτοκίνητο ήταν ήδη βαμμένο εγώ για να κάνω τις εφαρμογές έπρεπε να κάνω ζημιά στη βαφή του αυτοκινήτου, οπόταν οι χρόνοι μου για να κάνω τούτες τις δουλειές και να προχωρήσω στις ζημιές ήταν πολύ περισσότερο από ότι αν κάποιος τα εφάρμοζε πρώτα και μετά τα αφαιρούσε για να κάνει τη βαφή του αυτοκινήτου.» Εξήγησε επίσης ότι δεν κατάφερε να εντοπίσει άλλο, αντίστοιχο, gearbox για να αντικαταστήσει το ελαττωματικό του Επίδικου Οχήματος. Δήλωσε ότι στις φωτογραφίες, Τεκμήριο 23, αποτυπώνεται το Επίδικο Όχημα όπως το παρέδωσε εκείνος στον Ενάγοντα. Εξήγησε ότι στις φωτογραφίες φαίνεται ότι έλειπαν ακόμα κάποια εξαρτήματα γιατί δεν κατέστη δυνατό να εξασφαλιστούν ανταλλακτικά. Αυτό παρά το γεγονός ότι κατόπιν δικής του εισήγησης αγοράστηκε έναντι €400 ακόμα ένα παλαιότερο αυτοκίνητο ιδίου τύπου με σκοπό κάποια εξαρτήματα του να χρησιμοποιηθούν στην αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΕ3 ανέφερε ότι γνωρίζει επαγγελματικά τον Εναγόμενο περί τα 20 χρόνια και είχε τύχει να συνεργαστούν στο παρελθόν. Εξήγησε ότι είναι ηλεκτρολόγος και αναλαμβάνει και άλλες εργασίες λόγω εμπειρίας ενώ επιβλέπει και τις εργασίες που εκτελούν τεχνίτες άλλων ειδικοτήτων. Αναφορικά με τα επαγγελματικά του προσόντα, ο ΜΕ3 ανέφερε ότι: «Είμαι δηλωμένος ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων και εκτελώ εργασίες παντός φύσεως πάνω σε οποιαδήποτε αυτοκίνητα». Διευκρίνισε ότι αναλαμβάνει αναπαλαιώσεις οχημάτων και δήλωσε ότι «έχω τις ικανότητες και τις γνώσεις να επιληφθώ οποιασδήποτε εργασίας ενός αυτοκινήτου κάτι το οποίο κάνω. Δηλαδή το να αναλάβω ένα αυτοκίνητο θα το πάρω στον ισιωτή, επιβλέπω τη δουλειά που θα μου κάνει και απαιτώ η δουλειά μου να γίνει μ' αυτά τα δεδομένα». Αναφορικά με την συνεννόηση που είχε με τον Ενάγοντα, ο ΜΕ3 ανέφερε ότι δεν υπέγραψαν οποιαδήποτε συμφωνία ούτε είχε καθοριστεί κάποιο ποσό αμοιβής ή κόστους για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος. Σε σχέση με την κατάσταση στην οποία είχε παραλάβει τα μεγάλα κομμάτια του Επίδικου Οχήματος, τα περιέγραψε ως φρεσκοπογιατισμένα όταν τα παρέλαβε. Πρόσθεσε όμως ότι κάποια από τα εξαρτήματα δεν ήταν μπογιατισμένα και κάποια από αυτά τα κομμάτια τα είχε πάρει ο ίδιος σε μπογιατζή ενώ τα υπόλοιπα τα μπογιάτισε μόνος του. Σύμφωνα με τον ΜΕ3, δεν γνωρίζει για την Επίδικη Συμφωνία ή για τη συμφωνία που ο Ενάγοντας είχε κάνει με το συνεργείο Autotek, ούτε σε ποια κατάσταση είχε παραδοθεί το Επίδικο Όχημα στην Autotek. Μέρος της αντεξέτασης αναλώθηκε στα ποσά που είχε χρεώσει ο ΜΕ3 τον Ενάγοντα και την αξία των εξαρτημάτων που αγοράστηκαν για σκοπούς της αναπαλαίωσης που έκανε ο ΜΕ
  26. Δεν θα ασχοληθώ περαιτέρω με το μέρος αυτό της μαρτυρίας. Όπως εξηγώ και πιο κάτω, πρόκειται για ζήτημα που δεν είναι επίδικο και που δεν κρίνω βοηθητικό για την απόφαση μου επί των επίδικων θεμάτων. Ανέφερε επίσης ότι όταν παρέλαβε το Επίδικο Όχημα εκείνος τον Φεβρουάριο 2018, τα καθίσματα ήταν ταπετσαρισμένα πρόσθεσε όμως ότι η ταπετσαρία αλλάχθηκε από τον ίδιο μετά από απόφαση του Ενάγοντα. Πρόσθεσε ότι η πληρωμή του ταπετσάρη έγινε απευθείας με έμβασμα από τον Ενάγοντα και ο ίδιος δεν είχε εμπλοκή. Διευκρίνισε ότι υπήρχε δυσκολία στην ταπετσαρία της καμπίνας γιατί: «Τον ταπετσάρη έπιασα τιμές από τρεις ταπετσάρηδες, όμως δεν αναφερθήκετε στον ουρανό του αυτοκινήτου, ο οποίος ουρανός του αυτοκινήτου για να γίνει δεν είχα τα σίδερα που στερεώνεται η καμπίνα και ο άνθρωπος ενημερώθηκε και έφερε κωμοδρόμο και μέτρησε την καμπίνα και του έκανε σίδερα καμπίνας.» Κατά την αντεξέταση του ο ΜΕ3 ανέφερε ότι επιστράφηκε στον Ενάγοντα αναπαλαιωμένο το Επίδικο Όχημα, το
  27. Αναφορικά με τη μηχανή του Επίδικου Οχήματος επανέλαβε τη θέση του ότι θεωρεί πως δεν είχε επισκευαστεί «επειδή ήταν λιωμένοι οι τάπποι του νερού αναγκάστηκαν αν τους βγάλω και η λάσπη που είχε μέσα η μηχανή έδειχνε ότι δεν δούλεψε κανένας τη μηχανή, μέσα στη μηχανή.» Ο Εναγόμενος του έθεσε τότε ότι η μηχανή είχε επισκευαστεί το «2009 με 2010» και ότι η λάσπη και οι φθορές δυνατό να προέκυψαν τα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι το
  28. Ο ΜΕ3 ανέφερε ότι «εγώ είπα ότι μέσα στη μηχανή ήβρα παλιές λάσπες.» Αυτή ήταν η μαρτυρία του ΜΕ3 και με αυτήν ολοκληρώνεται η συνοπτική αναφορά στη μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά του Ενάγοντα. Μαρτυρία Εναγόμενου (ΜΥ1). Προς υπεράσπιση στην αγωγή και για σκοπούς προώθησης της ανταπαίτησης, έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο ο Εναγόμενος. Καταθέτοντας στο Δικαστήριο, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι όταν γνωρίστηκαν με τον Ενάγοντα ο ίδιος διατηρούσε μουσείο με κλασικά αυτοκίνητα. Στο μουσείο αυτό, συνέχισε, φιλοξενούσε τέσσερα αυτοκίνητα που ανήκαν σε άλλους και περίπου 40 αυτοκίνητα της προσωπικής του συλλογής. Συνέχισε λέγοντας ότι ασχολείτο με την αναπαλαίωση οχημάτων αρχικά ως χόμπυ και ακολούθως επαγγελματικά και το Επίδικο Όχημα ήταν το: «τέταρτο ή πέμπτο που αναλάμβανα ως επαγγελματίας πλέον γιατί είχα πάρει την απόφαση από την εμπειρία που είχα στα δικά μου αυτοκίνητα που ήταν πέραν των.από το 1986, sorry '96, '97 γύρω στα χρόνια.» Στη συνέχεια της μαρτυρίας του εξήγησε και τα εξής σε σχέση με την εργασία του: «Ούτε τότε ούτε και τώρα μετά από 25 χρόνια είμαι τεχνικός. Δεν δηλώνω ούτε μπογιατζής, ούτε ισιωτής, ούτε μηχανικός. Δεν έχω καμία γνώση μηχανικής παρά μόνο αναλαμβάνω το management ενός project. Δηλαδή είμαι εκείνος που πρέπει να έχεις ένα στομάχι γερό να τρέχεις τον ηλεκτρολόγο, τον μηχανικό, τον μπογιατζή, τον ισιωτή και να τον παρακαλείς να σου τελειώσει τη δουλεία που του πήρες [.] [Ε]ίναι ένας από τους βασικούς λόγους που δεν μπορέσαμε να ανταποκριθούμε στην ημερομηνία, την οποία είχαμε θέσει.» Πρόσθεσε ότι αφού γνώρισε τον Ενάγοντα συμφώνησαν στην αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος με τη διενέργεια των εργασιών που αναγράφονται στην Προσφορά, Τεκμήριο 3, και ακολούθως στην Επίδικη Συμφωνία, Τεκμήριο
  29. Ακολούθως ξεκίνησε την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος σύμφωνα με τις πρόνοιες της Επίδικης Συμφωνίας. Πρόσθεσε ότι τα προβλήματα στη σχέση του με τον Εναγόμενο ξεκίνησαν στο στάδιο του μπογιατίσματος όταν ο Εναγόμενος διαπίστωσε ότι διάφορα εξαρτήματα του Επίδικου Οχήματος ήταν φθαρμένα και έπρεπε να αντικατασταθούν. Όταν ο Εναγόμενος ζητούσε χρήματα, ο Ενάγοντας παρέπεμπε στην χειρόγραφη προσθήκη της Επίδικης Συμφωνίας και υποστήριζε ότι το μέγιστο ποσό της αναπαλαίωσης θα ήταν ΛΚ6.
  30. Αναφορικά με την Επίδικη Συμφωνία, πέραν από τις διαφορετικές απόψεις ως προς την ερμηνεία της χειρόγραφης προσθήκης (στην οποία θα αναφερθώ πιο κάτω), ο Εναγόμενος υποστήριξε επίσης ότι τα ποσά που αναγράφονται δίπλα από κάθε επί μέρους εργασία: «Να μην θεωρηθεί ότι όσα αναγράφονται εκεί είναι το κόστος των εργασιών, αλλά το πότε θα πληρωθούν εκείνα τα συγκεκριμένα ποσά [.] Φτάνουμε εκεί πληρώνεσαι τόσα, φτάνουμε εδώ, πληρώνεσαι τόσα.» Ανέφερε ότι είχε επισκευάσει τη μηχανή του Επίδικου Οχήματος. Κατά την εξέλιξη της αναπαλαίωσης, είπε ότι διαπίστωσε πως η μηχανή ήταν «μαγκωμένη» και χρειαζόταν επισκευή, συμφώνησε με τον Ενάγοντα το κόστος της επισκευής που θα ανερχόταν σε €1.300 και μετέφερε την μηχανή σε μηχανικό για επισκευή. Αναφορικά με το μπογιάτισμα του Επίδικου Οχήματος, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι πήρε αποσυναρμολογημένα κομμάτια του Επίδικου Οχήματος στον κ. Λαδά: «του πήρα τα κομμάτια και ξεκίνησε να φέρει την μπογιά, να αφαιρεί τις παλιές πάστες, να κάνει αστάρι χωρίς να τοποθετήσει πρώτα νέες πάστες όπου χρειάζοντο. Είναι πάστα του ισιωτή που λέμε λεπτή πάστα για να καλύψει ατέλειες των λαμαρίνων. Στη συνέχεια έγινε δύο ως κάπου και σε τρία σημεία κάποια τρία χέρια αστάρι και στη συνέχεια μπογιατίστηκε, με συγχωρείτε δεν είχαν μπογιατιστεί μέχρι το αστάρι. Όταν πήγα να τον δω μου ζήτησε λευτά. Ως συνήθως. Και με το δίκαιο του. Όλοι αυτοί οι τεχνικοί μόλις δουλέψουν θέλουν κάποια λευτά για να πληρώσουν τους υπαλλήλους τους, τα ενοίκια τους, το μεροκάματο τους και να προχωρούν. Όπως ανέφερα και σε επιστολές μου προς τον κύριο Παπά είχα μπει σε μια πολύ δύσκολη περίοδο οικονομική ακόμα και προσωπική οικογενειακή αλλά είχα μπει σε δύσκολη οικονομική φάση για δύο λόγους.» Ο πρώτος λόγος, ανέφερε, ήταν γιατί η ΚΕΟ που του παρείχε τον χώρο όπου διατηρούσε το μουσείο αυτοκινήτων του ζήτησε να αποχωρήσει και υπέστη «μια σημαντική απώλεια εισοδημάτων από το χώρο εκείνο». Ο δεύτερος λόγος ήταν γιατί ενοικίαζε γκαράζ στην Λεμεσό όπου διατηρούσε το συνεργείο του, όμως ο ιδιοκτήτης του ζήτησε να φύγει για να μπορέσει να ενοικιάσει τον χώρο στην εταιρεία Damart και ο Εναγόμενος: «και πάλι και ανθρωπιστικά σκεπτόμενος και γνωρίζοντας προσωπικά τον κύριο Παναούτα και γνωρίζοντας και τις οικονομικές δυσκολίες που είχε με τις τράπεζας του αποφασίσαμε και φύγαμε από τον χώρο.» Τότε αναγκάστηκε να μεταφέρει το συνεργείο του στο υπόγειο της κατοικίας του. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο Εναγόμενος υποστήριξε ότι για τους σκοπούς της αναπαλαίωσης είχε τελικά αγοράσει εξαρτήματα για ποσά πέραν των €7.
  31. Υποστήριξε επίσης ότι παρά τις παρακλήσεις του ο Ενάγοντας αρνήθηκε να του πληρώσει τα ποσά αυτά. Παρουσίασε αντίγραφα σχετικών επιστολών που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, τις οποίες ανέφερε ότι είχε αποστείλει στον Ενάγοντα. Η 1η επιστολή έχει ημερομηνία 7.1.2014 (Τεκμήριο 29) και μεταξύ άλλων αναφέρει: «[Θ]α ήθελα κατ΄ αρχάς να επαναλάβω τη θέση μου ότι είμαι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να σας παραδώσω το όχημα σας ως το σχετικό ένταλμα που έχετε εξασφαλίσει από το Δικαστήριο. Επειδή κατά τις δύο τελευταίες συναντήσεις μας στο εργαστήριο μου, έχομε από κοινού συμφωνήσει ότι είναι προτιμότερο, πιο σωστό και πιο οικονομικό και για τους δύο μας όπως το όχημα παραμείνει στη κατοχή μου μέχρι πλήρους αποπεράτωσης γι΄αυτό και παραμένει εκεί. Μετά από αυτό και με τη δική σας συγκατάθεση, το όχημα παρέμεινε στο χώρο μου και αφού συμφωνήθηκε από κοινού επανήρχισε η ολοκλήρωση της αναπαλαίωσης. [.] Αναμένω ότι μέχρι 20/2/14 θα είναι έτοιμο το όχημα σας για να το παραλάβετε με βάσει την αρχική μας συμφωνία αλλά και των προφορικών επιπρόσθετων οδηγιών σας.» Η 2η επιστολή έχει ημερομηνία 27.11.2014 (Τεκμήριο 31) και, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «.[Ό]πως έχετε διαπιστώσει ο ίδιος στο εν λόγω αυτοκίνητο έχουν αποπερατωθεί πλήρως σχεδόν όλες οι εργασίες οι οποίες αναφέρονται στο συμφωνητικό έγγραφο μας αλλά και στην αρχική προσφορά μας. [.] Όπως σου έχω εξηγήσει απομένει η συναρμολόγηση του οχήματος (να τοποθετηθούν όλα τα μέρη στη θέση τους αλλά για να γίνει αυτό θα έπρεπε να έχω την έγκριση σου όσον αφορά κάποια εξαρτήματα τα οποία δεν υπάρχουν ακριβώς τα ίδια στην αγορά. Χωρίς αυτά ήταν αδύνατη η ολοκλήρωση της αναπαλαίωσης. [.] Είμαι έτοιμος (όπως ήμουν πάντοτε) να σου παραδώσω το όχημα σου ως έχει οποιαδήποτε στιγμή μου το ζητήσεις σε οποιοδήποτε μέρος της Λεμεσού. Σ' αυτή την περίπτωση θα μου υπογράψεις εσύ ο ίδιος για την παραλαβή του οχήματος αλλά και για όλα τα εξαρτήματα που θα σου παραδώσω. Αυτό καταλαβαίνεις θα δημιουργήσει επιπλέον προβλήματα τόσο στη μεταξύ μας συμφωνία αλλά και στην αποπεράτωση του οχήματος.» Η 3η επιστολή έχει ημερομηνία 4.2.2015 (Τεκμήριο 30) και, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα εξής: «[Ό]πως έχετε διαπιστώσει κατά την τελευταία σας επίσκεψη στο συνεργείο μου, οι εργασίες στο αυτοκίνητο σας συνεχίζονται με εντατικό ρυθμό, για να μπορέσω να το παραδώσω μέχρι την συμφωνηθείσα ημερομηνία (αν δεν κάνω λάθος μέχρι 21/2/15). Επειδή κατά την επίσκεψη σας αυτή, σας ανέφερα προφορικώς ότι απαιτούνται κάποιες επιπλέον εργασίες και κάποια επιπλέον εξαρτήματα, τα οποία και σας τα ανέφερα λεπτομερώς και επειδή αποδεχθήκατε να ολοκληρωθούν οι εργασίες αυτές και να αγορασθούν τα συγκεκριμένα εξαρτήματα, ανεξάρτητα εάν οι εργασίες αυτές και τα απαιτούμενα εξαρτήματα δεν αναφέρονται ούτε στην προσφορά μου ημ. 18/6/07 ούτε και στη Συμφωνία μας ημ. 18/8/07 γι' αυτό σας αποστέλλω κατάλογο που συμπεριλαμβάνει τα πιο πάνω. Σας παρακαλώ, αφού τον διαβάσετε προσεκτικά, όπως με διαβεβαιώσετε και γραπτώς για τη συγκατάθεση σας αυτή όπως εξ άλλου προνοείται και στη συμφωνία μας. Τυχόν άρνηση ή και αμέλεια σας να μου δώσετε και γραπτώς τη συγκατάθεση σας, τότε θα συνεχίσω την ολοκλήρωση της αναπαλαίωσης με βάσει μόνο την προσφορά μου (ημ. 18/6/07) και τη συμφωνία μας (ημ. 18/8/07), πλην όμως θα είναι αδύνατο το αυτοκίνητο να μπορέσει να περάσει θετικά από την επιθεώρηση ΜΟΤ [.]» Σημειώνω ότι μια από τις εργασίες του καταλόγου αυτού ήταν η «αντικατάσταση ταμπλό» και «τοποθέτηση φύλλου καρυδιάς». Σε αυτό θα επανέλθω. Η 4η επιστολή έχει ημερομηνία 3.3.2015 (Τεκμήριο 33) και, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «1) Σου παρέδωσα σήμερα 3/3/15 το πιο πάνω όχημα εκτελώντας το διάταγμα του δικαστηρίου και ακολουθώντας και τις οδηγίες του δικηγόρου μου. 2) Η παράδοση γίνεται ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ η συμφωνία μας ημ. 18/8/07 καθ' ότι έχεις ρητώς παραβιάσει βασικούς όρους της συμφωνίας αυτής ήτοι την παράγραφο (η) και (θ), οι οποίες αναφέρουν σαφώς ότι οποιεσδήποτε EXTRA εργασίες και η αγορά εξαρτημάτων (εκτός όσων αναφέρονται στη συμφωνία) βαραίνουν τον ιδιοκτήτη.» Συνεχίζοντας τη μαρτυρία του, ο Εναγόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος ενήργησε εντός των πλαισίων της Επίδικης Συμφωνίας και ότι η απουσία του Ενάγοντα στο εξωτερικό προκάλεσε καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση της αναπαλαίωσης. Επέμενε ότι η διαδικασία αναπαλαίωσης δεν ολοκληρώθηκε γιατί ο Ενάγοντας αρνείται να προβεί σε περαιτέρω πληρωμές. Παρουσίασε μια απόδειξη ημερομηνίας 16.2.2015 για πληρωμή σε μετρητά ποσού €120 που ανέφερε ότι αφορά «επένδυση που έκανα σε ταμπλο», η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  32. Κατά την αντεξέταση του Εναγόμενου από τον Ενάγοντα του ζητήθηκε να εξηγήσει τι σημαίνει η φράση «full restoration». Ο Εναγόμενος απάντησε «κατ' αρχάς εγώ δεν χρησιμοποιώ και δεν χρησιμοποίησα σε καμία περίπτωση τη φράση την οποία λέτε εσείς». Στο σημείο αυτό παρενθετικά να σημειώσω ότι στην Προσφορά Τεκμήριο 3 είναι γραμμένη στο πάνω μέρος της σελίδας με κεφαλαία γράμματα και υπογραμμισμένη η φράση «FULL RERTORATION». Η ίδια φράση, με κεφαλαία γράμματα και υπογραμμισμένη, αναγράφεται και στη 2η σελίδα της Επίδικης Συμφωνίας, Τεκμήριο
  33. Στην παράγραφο (γ) της Επίδικης Συμφωνίας περιλαμβάνεται επίσης ο όρος «παράδοση οχήματος πλήρως αναπαλαιωμένου εντός 6 μηνών από σήμερα». Όταν διαπίστωσε αυτό, ο Εναγόμενος αναδιατύπωσε τη θέση του αναφέροντας τα εξής: «Full restoration. Υπάρχει γραμμένη στην προσφορά η λέξη από πάνω full restoration και διευκρινίζω ότι ένα full restoration μπορεί να περιλαμβάνει αυτές τις 18 εργασίες αλλά μπορεί να περιλαμβάνει και άλλες
  34. Εκείνο, το οποίο έχει σημασία δεν είναι η ονομασία του restoration αλλά τι έχει συμφωνηθεί αναλυτικά με τον πελάτη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση επειδή το αυτοκίνητο θα ξηλωνόταν, θα αποσυναρμολογόταν, θα μπογιατιζόταν ολόκληρο, θα γίνονταν ταπετσαρίες κτλ κτλ κτλ αυτό θεωρείτε full restoration με προσδιορισμένες εργασίες.» Συνεχίζοντας τη μαρτυρία του αναφορικά με το ίδιο θέμα ο Εναγόμενος ανέφερε: «Αν κάποιος πελάτης μου έρθει και μου πει μπογιατίσαμε αυτό το αυτοκίνητο, να κάνουμε ταπετσαρία όπως είναι για να κυκλοφορήσει και τότε είναι ένα απλό restoration, το λεγόμενο light restoration. Αν τώρα περιλαμβάνει ξήλωμα αυτοκινήτου επιδιόρθωση αγιωμάτων, μπογιατίσματα του σασί από κάτω, αντικατάσταση βασικών εξαρτημάτων όπως τροχοί, μπαταρίες, εξώστ κτλ τότε ονομάζεται full restoration. Αλλοίμονο αν με το full restoration θα σήμαινε ότι σας κατεβεί στο μυαλό εμείς να το κάνουμε, είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε. [.] Είναι full restoration γι' αυτές τις συγκεκριμένες 18 υπηρεσίες.» Ζητήθηκε από τον Εναγόμενο να εξηγήσει πως κατανεμήθηκε το ποσό των €8.208,60 που εισέπραξε. Ο Εναγόμενος απάντησε: «Μετά από δώδεκα χρόνια αν με ρωτάτε να σας πω που έδωσα λεφτά, τα οποία δεν έδωσα με τις επιταγές σας για να θυμούμαι γιατί θα έπαιρνα κάτι πίσω αλλά πλήρωνα τεχνικούς είναι εντελώς αδύνατο. Οι 8 χιλιάδες ευρώ ξοδεύτηκαν μέχρι τις εργασίες που έγιναν εκείνη τη συγκεκριμένη μέρα περιλαμβάνουν και εξαρτήματα, τα οποία αγοράστηκαν αφού ενημερωθήκατε και κάλυπταν μέχρι εκείνη τη μέρα.» Επί του ιδίου θέματος, σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης ο Εναγόμενος ανέφερε: «Πήρα 8000 από σένα και δεν είμαι υποχρεωμένος να δώσω αναλυτική κατάσταση γιατί δεν συμφωνήθηκε ποτέ μαζί σου ούτε να χρεώνω πογιατζή πόσα χρεώνω τον ηλεκτρολόγο αυτά που έγραψα εκεί είναι για να βγει το σύνολο της προσφοράς μου αυτό και αν εγώ πλήρωσα πχ τον μπογιατζή 600 ή 1000 δεν έχει να κάνει μαζί σου, έχει να κάνει μαζί με εμένα που μου χρωστούσιν και έκανα δωρεάν, άρα λοιπόν θα δούμε το σύνολο. [.] Δεν τον αφορά το πως κατένειμα το ποσό που πλήρωνε αναλυτικά στον καθένα καθότι κάποια πράγματα πιθανόν εδώ να του έβαλα αφαίρεση και επανατοποθέτηση της μηχανής €150 και αυτά τα €150 να αφαίρεσα τη μηχανή εγώ. Θα του δώσω λογαριασμό τα 150 ευρώ; [.] Το σύνολο των €8000 προσθέτοντας και το κόστος της αναπαλαίωσης της μηχανής που ήταν €1300 έχω πάρει €8000 και οι εργασίες που έχω κάνει υπερβαίνουν τις €8000 συν τα εξαρτήματα τα οποία αγόρασα είναι πέραν των €12.000 στο σύνολο [.] Αν έχω ένα φίλο ταπετσάρη και επήε και έκανε μου τις ταπετσαρίες γιατί είχε μια υποχρέωση μαζί μου και εγώ σε χρέωσα €1.000, εγώ πρέπει να σου αποδείξω ότι έδωσα €1.000 για να πληρώσεις;» Του ζητήθηκε να διευκρινίσει πότε είχε μπογιατιστεί το Επίδικο Όχημα και ανέφερε ότι λόγω της παρόδου του χρόνου δεν μπορεί να θυμάται. Επέμενε όμως ότι το μπογιάτισμα έγινε πριν την έκδοση του διατάγματος για παράδοση του Επίδικου Οχήματος. Τέθηκε τότε στον Εναγόμενο ότι αυτό δεν συνάδει με το περιεχόμενο της επιστολής του Τεκμήριο 9 που στάλθηκε μετά την επίδοση του διατάγματος και όπου αναφέρει ότι ο Επίδικο Όχημα «ετοιμάζεται για μπογιατζή». Ο Εναγόμενος απάντησε ως εξής: «Επειδή επαναλαμβάνω, αυτά που ρωτάτε είναι γεγονότα προ δωδεκαετίας και έχω να διευκρινίσω το εξής. Το αυτοκίνητο σας τόνισα και στη μαρτυρία μου ότι είχε πάει στον κύριο Λαδά πέντε κομμάτια που είναι πέραν του 50% του αυτοκινήτου και τα οποία είχαν τελειώσει και είχαν μεταφερθεί στο σπίτι και αν το υπόλοιπο κομμάτι παρέμεινε εκεί και μεταφέρθηκε και ήρθε μετά η αγωγή αυτό δεν μπορούσαν και δεν μπορούν να το επιβεβαιώσει μετά πάσης αμφιβολίας. Πιθανόν να κινήθηκε η αγωγή σε μια εβδομάδα να τελείωσε ή να ήταν η επιστολή αυτή ότι και να συμβαίνει κύριε Παπά το αυτοκίνητο σας μπογιατίστηκε.» Σε κατοπινό στάδιο ο Εναγόμενος ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με την επιστολή του Τεκμήριο 9: «Σου είπα από την αρχή. Ότι είχα οικονομικές δουλειές, οικογενειακά προβλήματα, οικονομικά προβλήματα και μου έρχεται και μια αγωγή, την οποία έπρεπε να πάω να πληρώσω €500, €600, €700 για να βάλω Υπεράσπιση. Βρέθηκα σε μια θέση να το πω απελπισίας σας έστειλα αυτήν την επιστολή και είμαι απόλυτα ειλικρινής και ότι έγραψα το εννοούσα τότε που σημαίνει ότι αν με πάρεις Δικαστήριο με τα θέματα εννοώ τα οικονομικά μου και τα κοινωνικά θέματα υγείας κτλ το πιο πιθανόν είτε θα εμπλακούμε με μια διαδικασία, ορίστε το αποτέλεσμα που μας πήρε δώδεκα χρόνια. Αν λοιπόν εσύ μου απάντησες κύριε; Δεν απαντήσατε να απαντήσω εγώ σ' αυτήν την επιστολή, ουδέποτε απαντήσατε, ουδέποτε πλησιάσατε, ουδέποτε κοντέψετε, ουδέποτε κάνετε μια αντιπρόταση, μια αντιπρόταση. Απλώς μείνετε σιωπηλός 'παίρνω αυτήν την επιστολή και προχωρώ με αγωγή'». Αυτή ήταν, συνοπτικά η μαρτυρία που παρουσιάστηκε κατά την ακρόαση. Τελικές αγορεύσεις. Μετά το πέρας της παρουσίασης της προφορικής μαρτυρίας, ο Ενάγοντας και ο Εναγόμενος ανέπτυξαν και επεξήγησαν τις θέσεις τους σε τελικές γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω μελετήσει. Σε κάποια από τα επιχειρήματα που έχουν εγείρει γίνεται ειδική αναφορά κατωτέρω. Πριν ολοκληρώσω αυτή την ενότητα, αναφέρω ότι στις τελικές τους αγορεύσεις, τόσο ο Ενάγοντας όσο και ο Εναγόμενος, περιέλαβαν και αναφορές σε γεγονότα πέραν εκείνων για τα οποία κατέθεσαν στην δίκη. Αυτές οι αναφορές δεν συνιστούν μαρτυρία και δεν έχουν ληφθεί υπόψη ως τέτοια προς διαμόρφωση του αποτελέσματος. Αξιολόγηση μαρτυρίας. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο και έδωσα ιδιαίτερη σημασία στο περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Έχω επίσης μελετήσει το περιεχόμενο όλων των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια. Προσεγγίζω το καθήκον αξιολόγησης της μαρτυρίας με γνώμονα το ότι δεν πρέπει να απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων και το περιεχόμενο των τεκμηρίων για να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών. Όλα αυτά γίνονται πάντα σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα, όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. Γενικό σχόλιο. Θα ξεκινήσω με ένα γενικό σχόλιο ως προς τον τρόπο διεξαγωγής της ακρόασης. Ούτε ο Ενάγοντας ούτε ο Εναγόμενος εκπροσωπούνταν από δικηγόρο στο στάδιο της ακρόασης. Τους επεξηγήθηκε από το Δικαστήριο ο τρόπος διεξαγωγής της δίκης και οι χειρισμοί που αναμένονταν από τους ίδιους ως μάρτυρες αλλά και ως διάδικοι. Από την αρχή της διαδικασίας, η μεταξύ τους σχέση ήταν συγκρουσιακή, υπήρχε ένταση εκατέρωθεν και έντονη αντιπαλότητα, ακόμα και εχθρότητα. Παρά τις σχετικές παραινέσεις που γίνονταν από το Δικαστήριο, αυτή η διάθεση υπήρχε μεταξύ τους μέχρι το τέλος. Δεν είναι ασύνηθες να υπάρχει ένταση και αντιπάθεια μεταξύ αντιδίκων. Αυτή είναι η ίδια η φύση μιας αντιδικίας. Όμως η ένταση των αρνητικών συναισθημάτων και της αντιπαράθεσης μεταξύ τους ξέφευγε από τα όρια του λογικά αναμενόμενου, δεδομένης της φύσης της υπόθεσης και του ύψους της επίδικης διαφοράς. Αυτό είναι ένα δεδομένο που λήφθηκε υπόψη στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας και των δύο αφού δυσανάλογα αλλά και υπερβολικά, σε κάποια σημεία, συναισθήματα και αντιδράσεις δεν είναι ενδεικτικά νηφάλιας και αντικειμενικής παράθεσης γεγονότων. Πέραν αυτού του γενικού σχολίου, ειδική αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου παρατίθεται κατωτέρω. Μαρτυρία Ενάγοντα (ΜΕ1). Η γενική εντύπωση που δημιούργησε ο Ενάγοντας ως μάρτυρας ήταν θετική. Ήταν σταθερός στην εκδοχή του ως προς τα γεγονότα, τόσο κατά την κυρίως εξέταση αλλά και κατά την αντεξέταση του. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και δεν υπήρχαν ασυνέπειες στη μαρτυρία του. Επιπρόσθετα, η εκδοχή του συνάδει με το περιεχόμενο των τεκμηρίων. Υπήρχαν στοιχεία υπερβολής και δυσανάλογου συναισθηματισμού στη μαρτυρία του. Παράδειγμα είναι η ακόλουθη αναφορά κατά την ολοκλήρωση της αντεξέτασης του Εναγόμενου: «Εγώ σας κάνω υποβολή ότι αυτό που παραδώσατε ήταν βιασμός. Βιασμός πραγματικός του συναισθήματος μου για ένα αυτοκίνητο, το οποίο εγώ μεγάλωσα και έμαθα να οδηγώ και ο μόνος λόγος που το φύλαξα δεν είναι για την αξία αλλά για να το έχω και να το απολαμβάνω για τις αναμνήσεις και την κατάσταση και μου παραδώσατε ένα βιασμένο αυτοκίνητο». Εκφράζει αυτή τη θέση, το 2021, για ένα όχημα που είναι εκτός κυκλοφορίας από το 1973 και που αποφάσισε να αναπαλαιώσει το
  35. Θεωρώ το σχόλιο του τελείως άστοχο και άτοπο. Όμως, σε γενικές γραμμές, παρά την ένταση της διαδικασίας, όσα κατέθεσε αναφορικά με τα γεγονότα για τα οποία είχε ίδια και προσωπική γνώση ήταν πειστική. Κρίνω, επομένως, ότι ήταν μάρτυρας αξιόπιστος. Δεν έχω συνυπολογίσει το μέρος της μαρτυρίας του που αφορούσε ζητήματα για τα οποία οι πληροφορίες του ουσιαστικά προέρχονταν από τους ΜΕ2 και ΜΕ
  36. Ούτε έλαβα υπόψη το μέρος της μαρτυρίας του που δεν αφορούσε γεγονότα αλλά έκφραση απόψεων, επιχειρημάτων ή ανάλυση και σχολιασμό γεγονότων. Η υπόλοιπη μαρτυρία του είναι αποδεκτή ως βάση για τη διαμόρφωση ευρημάτων. Μαρτυρία ΜΕ
  37. Η εμπειρογνωμοσύνη και ειδικές γνώσεις του ΜΕ2 δεν αμφισβητήθηκαν. Θεωρώ ότι η πολύχρονη επαγγελματική του πείρα, όπως την έχει εξηγήσει του δίδει το απαραίτητο υπόβαθρο ειδικών γνώσεων[3] ώστε να θεωρείται εμπειρογνώμονας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή ως τέτοια. Προχωρώ επομένως να εξετάσω τη μαρτυρία του με βάση τις αρχές που έχει καθορίσει η νομολογία[4]. Ο ΜΕ2 εξήγησε ότι δεν γνώριζε προηγουμένως τον Ενάγοντα όμως έτυχε στο παρελθόν να συνεργαστεί με τον Εναγόμενο. Έχω ικανοποιηθεί ότι ήταν μάρτυρας ανεξάρτητος χωρίς προσωπικό συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης και ότι ενήργησε με επαγγελματισμό και αντικειμενικότητα. Επί της ουσίας, ο ΜΕ2 εξήγησε με πειστικό και επιστημονικό τρόπο τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε και τα οποία αποτυπώνονται στην έκθεση του Τεκμήριο
  38. Εξήγησε με λεπτομέρεια και ανέλυσε τις εξετάσεις στις οποίες προέβη και πως διαμόρφωσε την κρίση του. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του. Πρόσφερε περισσότερες λεπτομέρειες για τα όσα ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση, ενισχύοντας έτσι την πειστικότητα στα συμπεράσματα του. Δεν αποκαλύφθηκαν οποιαδήποτε τρωτά σημεία στα όσα εξήγησε για να καταλήξει στα συμπεράσματα του. Η μαρτυρία του συνεπώς γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Μαρτυρία ΜΕ
  39. Ο ΜΕ3 επίσης δημιούργησε θετική εντύπωση. Η μαρτυρία του είχε συνέπεια, πειστικότητα και αμεσότητα και δεν υπήρχαν αντιφάσεις. Εξήγησε με σαφήνεια τις ενέργειες του και την ειδικότητα του και την εμπλοκή του στα γεγονότα. Δεν διέκρινα διάθεση παραπλάνησης του Δικαστηρίου στις απαντήσεις που έδινε. Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων, κρίνεται μάρτυρας αξιόπιστος και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Μαρτυρία Εναγόμενου. Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του Εναγόμενου. Η εντύπωση που άφησε, ως μάρτυρας, ο Εναγόμενος ήταν αρνητική. Εξηγώ τους λόγους. Μια αξιόπιστη μαρτυρία χαρακτηρίζεται από αμεσότητα και σταθερότητα. Ένας αξιόπιστος μάρτυρας είναι σταθερός στις θέσεις του ως προς τα γεγονότα αφού τα γεγονότα είναι δεδομένα, αμετάβλητα και τετελεσμένα. Η συνέπεια στις απαντήσεις ενός μάρτυρα είναι επίσης ένδειξη αξιοπιστίας αφού ένας ειλικρινής μάρτυρας εκφράζει θέσεις που δεν μεταβάλλονται ανάλογα με την πορεία της υπόθεσης, για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς. Επίσης, δεν αναμένονται αντιφάσεις, αυτό-αναιρέσεις και συγκρουόμενες αναφορές σε μια αξιόπιστη μαρτυρία. Η μαρτυρία της αλήθειας έχει συνέχεια και συνοχή. Η μαρτυρία που έδωσε ο Εναγόμενος στο Δικαστήριο δεν είχε τα πιο πάνω χαρακτηριστικά. Δεν ήταν σταθερός και συνεπής στις θέσεις του. Αντίθετα, οι θέσεις του και η εκδοχή του ως προς τα γεγονότα μεταβάλλονταν όπως εξελισσόταν η διαδικασία. Μεταβάλλονταν με τον τρόπο που εκείνος αισθανόταν ότι εξυπηρετούσε το εκάστοτε επιχείρημα του ή που αισθανόταν ότι ήταν πιο «ενισχυτικός» και «βοηθητικός» για την υπόθεση του. Χαρακτηριστικά παραδείγματα της τάσης του να μεταβάλλει τη θέση του κατά το δοκούν για να παρουσιάσει τα γεγονότα με τρόπο που θεωρούσε ότι ήταν συμβατός με την εκάστοτε εκδοχή του είναι τα ακόλουθα: Περιγράφει τον εαυτό του ως «Υπεύθυνο Συνεργείου Αναπαλαίωσης» και στην αρχή της ακρόασης παρουσίασε τον εαυτό του ως ειδικό. Κατά την αντεξέταση του ΜΕ2 και προσπαθώντας να αντικρούσει τη μαρτυρία του ΜΕ2 για ελαττώματα στις εργασίες, ο Εναγόμενος του έθεσε ότι «κάνω αναπαλαιώσεις αυτοκινήτων εδώ και 20 χρόνια». Όταν έδινε ο ίδιος μαρτυρά αναφέρθηκε σε 25ετή πείρα. Στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του ισχυρίστηκε ότι είναι υπεύθυνος συνεργείου αναπαλαίωσης οχημάτων και ασχολείται με αναπαλαιώσεις οχημάτων για 15 χρόνια. Κατά την αντεξέταση του όμως, διαφοροποίησε τη θέση του και υποστήριξε ότι δεν είναι ειδικός στις αναπαλαιώσεις αλλά ενεργεί μόνο ως «συντονιστής» εργασιών άλλων. Έχω παραθέσει πιο πάνω το σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του. Η μεταστροφή αυτή στη θέση του κρίνω ότι έγινε στην προσπάθεια του να μετακυλήσει την ευθύνη για τις καθυστερήσεις στην αναπαλαίωση και για οποιαδήποτε ελαττώματα στις εργασίες που εκτελέστηκαν, σε άλλα πρόσωπα. Άλλο παράδειγμα αφορά τη θέση που ήγειρε για πρώτη φορά όταν έδινε ο ίδιος μαρτυρία, ότι τα ποσά που αναγράφονται δίπλα από τις επί μέρους εργασίες στην Προσφορά και στην Επίδικη Συμφωνία δεν αφορούν το κόστος των εργασιών αλλά τα στάδια των πληρωμών. Πρόκειται για ισχυρισμό νεοφανή, που δεν τέθηκε σε κανένα από τους τρείς μάρτυρες της άλλης πλευράς και που δεν περιλαμβάνεται στα δικόγραφά του. Ο μόνος λόγος για τον οποίο εμφανίστηκε αυτή η νέα θέση είναι γιατί θεωρούσε ότι τον βοηθούσε να ενισχύσει το επιχείρημα του ότι δικαιούται στα ποσά που εισέπραξε και αξιώνει. Δεν πιστεύω ότι ειλικρινά πιστεύει αυτή την ερμηνεία που προσπάθησε να δώσει στην Επίδικη Συμφωνία. Πέραν του ότι εγέρθηκε για πρώτη φορά σε ένα καθυστερημένο στάδιο της δίκης, αντιστρατεύεται τόσο την κοινή λογική αλλά και το γράμμα της Επίδικης Συμφωνίας. Επιπρόσθετα, παραδέχεται στην Υπεράσπιση που καταχώρησε στην αγωγή ότι ο Ενάγοντας ήταν ιδιοκτήτης του Επίδικου Οχήματος. Περαιτέρω στη Επίδικη Συμφωνία Τεκμήριο 5, που ο ίδιος συνέταξε, αναγράφει ότι ο Ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης του οχήματος. Καθ' όλο το χρονικό διάστημα από το 2007 μέχρι και την εκδίκαση της αγωγής δεν ήγειρε οποιαδήποτε αμφισβήτηση αυτού του δεδομένου. Μάλιστα, η ανταπαίτηση που εγείρει βασίζεται σε αυτή τη θέση. Παρά ταύτα, κατά την έναρξη της εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης, πρόβαλε για πρώτη φορά τη θέση ότι ο Ενάγοντας δεν νομιμοποιείται να προωθεί την αγωγή γιατί δεν ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος. Πέραν του ότι η εγγραφή ενός οχήματος στο όνομα κάποιου προσώπου, δεν ταυτίζεται με την πραγματική ιδιοκτησία, θεωρώ ότι αυτό είναι ξεκάθαρα ένα παράδειγμα προσπάθειας από μέρους του να αποφύγει τις αξιώσεις του Ενάγοντα με κάθε τρόπο. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, η μαρτυρία του Εναγόμενου δεν είχε εσωτερική συνοχή. Αντίθετα, σε διάφορα σημεία, η εκδοχή του ως προς τα γεγονότα ήταν αντιφατική και αυτοαναιρούμενη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επιμονή του κατά την ακρόαση ότι το Επίδικο Όχημα είχε μπογιατιστεί πριν την έγερση της αγωγής και γι΄αυτό δικαιούται ποσά που αφορούν μπογιατίσματα. Αυτοαναιρείται όμως γιατί με την μεταγενέστερη επιστολή του Τεκμήριο 9 όπου, ουσιαστικά, παραδέχεται ότι μέχρι και την ημερομηνία της επιστολής, 22.3.2013, δεν είχε μπογιατιστεί το Επίδικο Όχημα. Οι ασυνέπειες και αντιφάσεις επί αυτού συνεχίστηκαν και κατά την αντεξέταση του ΜΕ
  40. Ο ΜΕ2 είχε διαπιστώσει ότι υπήρχαν οξειδώσεις στο Επίδικο Όχημα και ότι το μπογιάτισμα που είχε γίνει ήταν πρόχειρο και άνευ αξίας. Ο Εναγόμενος πρόβαλε τη θέση ότι το μπογιάτισμα είχε γίνει το 2009 και μέχρι το 2015 που ο ΜΕ2 είχε επιθεωρήσει το Επίδικο Όχημα, μπορεί να προκλήθηκαν οι οξειδώσεις ένεκα του χρόνου που παρήλθε. Η προσπάθεια του να δικαιολογήσει τις οξειδώσεις βασιζόταν στη θέση ότι το μπογιάτισμα είχε γίνει από το
  41. Αυτό όμως και πάλιν έρχεται σε αντίφαση με τις θέσεις που εκφράζει στην επιστολή του Τεκμήριο 9 η οποία φέρει ημερομηνία 22.3.
  42. Στην επιστολή αυτή, ουσιαστικά, δηλώνει ότι δεν είχε μπογιατιστεί το Επίδικο Όχημα μέχρι εκείνη την ημερομηνία. Η μεταγενέστερη δικαιολογία που έδωσε για αυτές τις αντιφάσεις είναι ότι είχε αρχικά μπογιατιστεί πέραν του 50% του Επίδικου Οχήματος και, συνεπώς, η επιστολή του αναφερόταν σε μέρη που δεν είχαν μπογιατιστεί. Δικαιολογία καθόλου πειστική. Αντιφάσεις υπάρχουν και στα όσα κατέθεσε για να δικαιολογήσει τις καθυστερήσεις στις εργασίες αναπαλαίωσης. Στην επιστολή του Τεκμήριο 9 επικαλείται λόγους υγείας. Σε διάφορα άλλα στάδια της ακρόασης υποστήριξε ότι για την καθυστέρηση ευθύνεται ο Ενάγοντας που απουσίαζε στο εξωτερικό ή που αρνείτο να πληρώσει. Κατά την αντεξέταση του υποστήριξε ότι για την καθυστέρηση ευθύνεται το ότι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον χώρο του μουσείου που διατηρούσε με αποτέλεσμα να υποστεί απώλειες και αναγκάστηκε επίσης να εγκαταλείψει τον χώρο όπου διατηρούσε το συνεργείο του, για ανθρωπιστικούς λόγους ώστε να βοηθηθεί οικονομικά ο ιδιοκτήτης. Όπως εξελισσόταν η διαδικασία προκύπταν νέες δικαιολογίες. Θεωρώ ότι πρόκειται ξεκάθαρα για εκ των υστέρων σκέψεις. Ασυνέπειες προκύπτουν και από το περιεχόμενο των διάφορων επιστολών που παρουσίασε και τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται σε αυτές ότι δηλαδή ήταν σε θέση να ολοκληρώσει την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος και ότι ενεργούσε στα πλαίσια της Επίδικης Συμφωνίας. Οι διάφορες επιστολές, Τεκμήρια 29-33, δεν δείχνουν ετοιμότητα και διάθεση να εκτελέσει τις εργασίες που είχε αναλάβει. Μάλλον σε προσπάθεια δημιουργίας υπεράσπισης παραπέμπουν. Σε αυτό συνηγορεί η ανάγκη που φαίνεται να αισθάνεται να επαναλαμβάνει ξανά και ξανά σε κάθε επιστολή ότι ο Ενάγοντας συμφώνησε στη συνέχιση των εργασιών και στην Επίδικης Συμφωνίας και στην αγορά εξαρτημάτων. Φαίνεται όμως ότι οι επιστολές αυτές παραμένουν αναπάντητες. Δεν δείχνουν διάλογο μεταξύ των αντιδίκων. Μάλλον σε μονόλογο του Εναγόμενου παραπέμπουν που προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις ότι επικρατεί μια κατάσταση πραγμάτων ενώ αυτό δεν ισχύει. Πέραν του ότι οι επιστολές αυτές δεν τέθηκαν στον Ενάγοντα κατά την αντεξέταση του, ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθεί, έρχονται και σε αντίθεση με την αναφορά του κατά την αντεξέταση ότι μετά την επιστολή του Τεκμήριο 9 ο Ενάγοντας καμία διάθεση έδειξε να διαπραγματευτεί ή να συνεργαστεί μαζί του. Έχω ήδη παραθέσει πιο πάνω το σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του. Προχωρώντας, ακόμα ένα χαρακτηριστικό της μαρτυρίας του ήταν η τάση να ξεφεύγει από το θέμα για το οποίο μιλούσε και να παρασύρεται με ασαφείς και αχρείαστες φλυαρίες για άλλα, επουσιώδη για την υπόθεση θέματα. Αυτό, θεωρώ, ότι γινόταν σε μια προσπάθεια να αποπροσανατολίσει. Ένα παράδειγμα είναι η εκτενής αναφορά του στο πρόσωπο στο οποίο ισχυρίστηκε ότι πήγε τη μηχανή του Επίδικου Οχήματος για επισκευή. Δεν ανέφερε στο Δικαστήριο το όνομα του προσώπου αυτού. Όμως αισθάνθηκε την ανάγκη να αναφέρει την περιοχή που διατηρούσε το συνεργείο του, την ηλικία του, ότι εργάζεται από 12 ετών, το χωριό καταγωγής του. Άλλο παράδειγμα είναι η εκτενής αναφορά που έκανε στον ιδιοκτήτη του συνεργείου όπου στεγαζόταν αρχικά, στο ποσό του ενοικίου που τον πλήρωνε, στο ποσό που του πρόσφερε άλλη εταιρεία για την ενοικίαση του χώρου, στις οικονομικές δυσκολίες του με τις τράπεζες. Τρίτο παράδειγμα είναι η ασυνάρτητη φλυαρία του όταν προσπαθούσε να επεξηγήσει τη διαδικασία μπογιατίσματος από τον κύριο Λαδά. Έχω και πάλιν παραθέσει πιο πάνω το σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία του. Θεωρώ ότι οι αναφορές του αυτές δεν ήταν ειλικρινής. Είναι ενδεικτικά παραδείγματα της προσπάθειας του να προσδώσει πειστικότητα και να ενισχύσει την εκδοχή του. Είχαν όμως το αντίθετο αποτέλεσμα. Σημαντική αντίφαση υπάρχει και στις αναφορές του σε full restoration. Αρχικά αρνήθηκε ότι χρησιμοποίησε τον συγκεκριμένο όρο. Όταν αντιλήφθηκε ότι τον είχε καταγράψει ο ίδιος στην Προσφορά και στην Επίδικη Συμφωνία, ανασκεύασε τη θέση του με ένα πολύπλοκο συλλογισμό που καμία βάση είχε στην λογική, για να εξηγήσει τις αναφορές αυτές. Έχω παραθέσει πιο πάνω το σχετικό απόσπασμα. Να σημειώσω παρενθετικά ότι επανέρχεται σε αυτό το ζήτημα και στην τελική του αγόρευση. Εκεί εφευρίσκει νέα εκδοχή. Με μια μακροσκελή ανάλυση εξηγεί ότι υπάρχουν τρία είδη αναπαλαίωσης, το light restoration, το full restoration και το bolt restoration. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω γιατί η τελική αγόρευση δεν είναι μέρος της μαρτυρίας και δεν έχει ληφθεί υπόψη για τους σκοπούς της αξιολόγησης του. Η εδώ αναφορά μου έχει σκοπό μόνο πληροφοριακό. Τα πιο πάνω παραδείγματα θεωρώ ότι εξηγούν πλήρως τις επιφυλάξεις που έχω για την αξιοπιστία του Εναγόμενου. Καταλήγω ότι ο Εναγόμενος δεν ήταν ειλικρινής και καμία πρόθεση ούτε διάθεση είχε να καταθέσει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η μόνη επιδίωξη του ήταν να αποφύγει τις αξιώσεις του Ενάγοντα και να προωθήσει τις δικές του. Η μαρτυρία του απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Ευρήματα. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα. Αυτά είναι επιπρόσθετα των παραδεκτών από τα δικόγραφα γεγονότων και των συγκλίσεων που έχω ήδη αναφέρει. Όπως έχω σημειώσει πιο πάνω, η έκταση της μαρτυρίας ήταν μεγάλη. Τα ευρήματα που καταγράφω, επικεντρώνονται στα γεγονότα που αφορούν άμεσα τις εκατέρωθεν αξιώσεις και τα επίδικα θέματα, όπως καθορίζονται από τα δικόγραφα. 1 Ο Ενάγοντας ήταν και είναι ιδιοκτήτης του Επίδικου Οχήματος. Καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής διένεμε μόνιμα στο εξωτερικό, αρχικά στην Ελλάδα και ακολούθως στην Αγγλία. 2 Το επίδικο όχημα ανήκε αρχικά στον πατέρα του Ενάγοντα και είναι εκτός κυκλοφορίας από το
  43. Βρισκόταν ακινητοποιημένο στην αυλή του σπιτιού του στη Λεμεσό. 3 Περί το 2007 ο Ενάγοντας αποφάσισε να αναπαλαιώσει το Επίδικο Όχημα. Γνώρισε τον Εναγόμενο που του παρουσιάστηκε ως ιδιοκτήτης συνεργείου αναπαλαίωσης παλαιών οχημάτων και ως άτομο που μπορούσε να διεκπεραιώσει την αναπαλαίωση. 4 Κατόπιν επιθεώρησης του Επίδικου Οχήματος, ο Εναγόμενος ετοίμασε και έδωσε στον Ενάγοντα την Προσφορά, Τεκμήριο 3, με περιεχόμενο όπως περιγράφω στην παρούσα κατωτέρω. 5 Στη βάση της Προσφοράς, ο Εναγόμενος ετοίμασε γραπτή συμφωνία αναπαλαίωσης, Τεκμήριο 4, η οποία υπογράφηκε μόνο από τον Εναγόμενο και όχι από τον Ενάγοντα. Ο Ενάγοντας αρνήθηκε να την υπογράψει γιατί ήθελε το κείμενο της συμφωνίας να καθορίζει το συνολικό ποσό που θα κόστιζε η αναπαλαίωση. 6 Ένεκα αυτού, ο Εναγόμενος ετοίμασε την Επίδικη Συμφωνία, Τεκμήριο 5, με περιεχόμενο όπως περιγράφω στην παρούσα. Η Επίδικη Συμφωνία υπογράφτηκε από τα μέρη στις 18.8.
  44. 7 Ο Εναγόμενος παρέλαβε το Επίδικο μετά την υπογραφή της Επίδικης Συμφωνίας. Κατά την παράδοση, η εικόνα του Επίδικου Οχήματος ήταν όπως παρουσιάζεται στις φωτογραφίες Τεκμήριο
  45. 8 Ο Ενάγοντας προέβη στην πληρωμή συνολικού ποσού προς τον Εναγόμενο, ύψους €8.208,60 (σχετικό το Τεκμήριο 7). Συγκεκριμένα, πλήρωσε στον Εναγόμενο: (α) ποσό ΛΚ1.000 με επιταγή ημερομηνίας 27.10.2007, (β) ποσό €2.000 με επιταγή ημερομηνίας 18.1.2008, (γ) ποσό €2.000 με επιταγή ημερομηνίας 24.2.2008, και (δ) ποσό €2.500 με επιταγή ημερομηνίας 23.2.
  46. 9 Η Επίδικη Συμφωνία προνοούσε για παράδοση του Επίδικου Οχήματος αναπαλαιωμένου, μέχρι 28.2.
  47. Μετά τη σύναψη της Επίδικης Συμφωνίας προέκυψαν διάφορες καθυστερήσεις στην διεκπεραίωση των εργασιών αναπαλαίωσης. Ο Ενάγοντας επισκεπτόταν και επικοινωνούσε με τον Εναγόμενο για να ρωτήσει και να δει την πρόοδο στην αναπαλαίωση. Ο Εναγόμενος μετέφερε το Επίδικο Όχημα σε δύο διαφορετικά συνεργεία και, ακολούθως, στο χώρο στάθμευσης της κατοικία του και μετά σε παρακείμενο υπαίθριο χώρο. 10 Ο Εναγόμενος ανέφερε σε διάφορες περιπτώσεις ότι είχε πρόθεση να μπογιατίσει το Επίδικο Όχημα. Ο Ενάγοντας επισκέφθηκε και επικοινώνησε με το συνεργείο του κάποιου κ. Λαδά στον οποία ο Εναγόμενος επικαλέστηκε ότι θα ανέθετε το μπογιάτισμα αλλά η ενημέρωση που είχε ήταν, μεταξύ άλλων, ότι το Επίδικο Όχημα δεν είχε παραδοθεί στο συνεργείο του για μπογιάτισμα. 11 Η επικοινωνία μεταξύ Ενάγοντα και Εναγόμενου έγινε, γενικά, προβληματική. 12 Στις 31.1.2013 ο Ενάγοντας μετέβηκε στην κατοικία του Εναγόμενου και εντόπισε το Επίδικο Όχημα σε κοντινό υπαίθριο χώρο, σκεπασμένο με μουσιαμμά. Η κατάσταση του Επίδικου Οχήματος κατά την ημερομηνία εκείνη είναι ως αποτυπώνεται στις φωτογραφίες Τεκμήριο
  48. 13 Σε συνάντηση που ακολούθησε οι δύο τους καβγάδισαν. Έκτοτε ο Εναγόμενος δεν ανταποκρινόταν και καμία επικοινωνία είχαν μεταξύ τους. 14 Ένεκα των πιο πάνω, ο Ενάγοντας καταχώρησε την παρούσα αγωγή. Στις 20.3.2013 εκδόθηκε ενδιάμεσο διάταγμα από το Δικαστήριο με το οποίο ο Εναγόμενος διατάχθηκε να παραδώσει στον Ενάγοντα το Επίδικο Όχημα. 15 Μετά την επίδοση του διατάγματος, στις 22.3.2013 ο Εναγόμενος απέστειλε στον Ενάγοντα την επιστολή Τεκμήριο 9 με περιεχόμενο όπως έχω παραθέσει πιο πάνω. 16 Ο Ενάγοντας καταχώρησε αίτηση παρακοής του εν λόγω διατάγματος ένεκα του ότι ο Εναγόμενος δεν του είχε επιστρέψει το Επίδικο Όχημα. 17 Στις 13.12.2013 οι τότε δικηγόροι του Ενάγοντα απέστειλαν στους τότε δικηγόρους του Εναγόμενου την επιστολή Τεκμήριο 10 με περιεχόμενο όπως περιγράφω πιο πάνω. 18 Στις 19.2.2015 οι τότε δικηγόροι του Ενάγοντα απέστειλαν στους τότε δικηγόρους του Εναγόμενου την επιστολή Τεκμήριο 11, με περιεχόμενο όπως αναφέρω πιο πάνω. 19 Στις 20.2.2015 ο Εναγόμενος επιχείρησε να παραδώσει στον Ενάγοντα το Επίδικο Όχημα μεταφέροντας το στον χώρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Ο Ενάγοντας δεν είχε προσέλθει για να το παραλάβει και οι τότε δικηγόροι του Ενάγοντα απέστειλαν στους τότε δικηγόρους του Εναγόμενου επιστολή ημερομηνίας 26.2.2015 (Τεκμήριο 12) και περιεχόμενο όπως αναφέρω πιο πάνω. 20 Το Επίδικο Όχημα παραδόθηκε από τον Εναγόμενο στον Ενάγοντα στις 3.3.
  49. Οι φωτογραφίες Τεκμήριο 13 παρουσιάζουν το όχημα κατά την ημερομηνία παράδοσης του στον Ενάγοντα. 21 Την ίδια μέρα, στις 3.3.2015, το Επίδικο Όχημα μεταφέρθηκε στο συνεργείο Autotek. Μετά την μεταφορά του, λήφθηκαν οι φωτογραφίες Τεκμήριο 14 και κλήθηκε ο ΜΕ2 να επιθεωρήσει το Επίδικο Όχημα. 22 Ο ΜΕ2 είναι εμπειρογνώμονας, ανεξάρτητος εκτιμητής, μηχανικός αυτοκινήτων, ειδικός στην επιδιόρθωση, αποκατάσταση και αναπαλαίωση οχημάτων. 23 Ο ΜΕ2 επιθεώρησε το Επίδικο Όχημα στις 3.3.2015, στο συνεργείο της Autotek και ετοίμασε την έκθεση, Τεκμήριο 15, με περιεχόμενο ως αναφέρω πιο πάνω. Οι διαπιστώσεις που καταγράφει στην έκθεση του Τεκμήριο 15 συνιστούν και δικά μου ευρήματα. 24 Στις 10.3.2015 ο Ενάγοντας υπέγραψε συμφωνία, Τεκμήριο 19, με τον κ. Δημήτρη Ιωάννου υπεύθυνο του συνεργείου της Autotek για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος. 25 Κατά την παράδοση του Επίδικου Οχήματος από τον Εναγόμενο, από αυτό έλειπαν διάφορα εξαρτήματα. Σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις ο Εναγόμενος επέστρεψε εξαρτήματα στον Ενάγοντα ως καταγράφεται στα Τεκμήρια 17 και 18 και ως αποτυπώνονται στις φωτογραφίες που εκεί επισυνάπτονται. 26 Μετά την επιστροφή των εξαρτημάτων, ο ΜΕ2 ζήτησε από τον υπεύθυνο του συνεργείου Autotek να καταγράψει τα εξαρτήματα που ακόμα έλειπαν. Τα εξαρτήματα αυτά είναι ως καταγράφονται στον κατάλογο που επισυνάπτεται ως 3ο τεκμήριο στην ένορκη δήλωση του ΜΕ2 ημερομηνίας 7.10.2015, Τεκμήριο
  50. Η αξία των εξαρτημάτων αυτών είναι ως εκεί καταγράφεται. Τα όσα ο ΜΕ2 αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, Τεκμήριο 16, καθίστανται μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. 27 Ο ΜΕ2 χρέωσε τον Ενάγοντα και ο Ενάγοντας τον πλήρωσε ποσό €261,80 (Τεκμήριο 28) ως αμοιβή για την επιθεώρηση του Επίδικου Οχήματος και ετοιμασία της έκθεσης του Τεκμήριο
  51. 28 Σε κάποιο στάδιο μετά την ανάθεση των εργασιών στο συνεργείο Autotek, ο υπεύθυνος του συνεργείου έκλεισε το συνεργείο, πριν την ολοκλήρωση της αναπαλαίωσης. Μετά την εξέλιξη αυτή, ο Ενάγοντας ανέθεσε την ολοκλήρωση της αναπαλαίωσης στον ΜΕ3, τον Φεβρουάριο
  52. 29 Για τις εργασίες αναπαλαίωσης του Επίδικου Οχήματος, ο Ενάγοντας πλήρωσε για τα εξαρτήματα και υπηρεσίες όπως αναγράφονται στα τιμολόγια και αποδείξεις των Τεκμηρίων 21 και
  53. 30 Το Επίδικο Όχημα παραδόθηκε από τον ΜΕ3 στον Ενάγοντα το
  54. Κατά την παράδοση, η εικόνα του Επίδικου Οχήματος είναι ως φαίνεται στις φωτογραφίες Τεκμήριο
  55. 31 Στις 18.3.2021 εκδόθηκε από τον Κυπριακό σύνδεσμο παλαιού αυτοκίνητου (FIVA) πιστοποιητικό κλασσικού αυτοκινήτου για το Επίδικο Όχημα (Τεκμήριο 25). 32 Στις 9.4.2021 διενεργήθηκε τεχνικός έλεγχος του Επίδικου Οχήματος, μετά από τον οποίο εκδόθηκε πιστοποιητικό καταλληλότητας (Τεκμήριο 24). Επαναλαμβάνω ότι τα πιο πάνω συνιστούν τα ευρήματα μου επί των ουσιωδών γεγονότων. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης, ήταν προφανές ότι οι διαφορές και διαφωνίες του Ενάγοντα και του Εναγόμενου εκτείνονταν επί σωρείας άλλων θεμάτων. Έχω συμπεριλάβει στα ευρήματα μου μόνο ότι αφορούσε αυστηρά τα επίδικα θέματα της αγωγής. Ανάλυση. Παραμένει να εξεταστεί κατά πόσο τα πιο πάνω ευρήματα στοιχειοθετούν, στον απαιτούμενο βαθμό, τις εκατέρωθεν αξιώσεις. Θα ξεκινήσω με μια αναφορά σε ένα ζήτημα που θα αποτελέσει το υπόβαθρο για την απόφαση μου επί των εκατέρωθεν αξιώσεων. Ερμηνεία Επίδικης Σύμβασης. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης, μέρος της μαρτυρίας επικεντρώθηκε στην ερμηνεία της Επίδικης Σύμβασης. Οι αντίδικοι διαφωνούν για το ποιες εργασίες και εξαρτήματα περιλαμβάνονταν στην αμοιβή που καθορίζεται στην Επίδικη Σύμβαση. Η διεργασία ερμηνείας μιας συμφωνίας ή ενός συμβατικού όρου αφορά την προσπάθεια εξακρίβωσης της έννοιας που ένας λογικός άνθρωπος θα απέδιδε στη συμφωνία ή στον συγκεκριμένο όρο κατά τον χρόνο σύναψης της σύμβασης, εάν γνώριζε τα γεγονότα που ήταν τότε διαθέσιμα στα μέρη. Ο βασικός κανόνας είναι ότι στις λέξεις που χρησιμοποιούνται πρέπει να αποδίδεται το φυσικό και σύνηθες νόημα τους. Ο κανόνας αυτός αντικατοπτρίζει, σαν θέμα κοινής λογικής, ότι δεν πρέπει με ευκολία να δεχόμαστε ότι συμβαλλόμενοι υπέπεσαν σε γλωσσικά λάθη, ιδιαίτερα σε επίσημα έγγραφα. Τα πιο πάνω, αναλύονται και επεξηγούνται στην Αγγλική υπόθεση Investors Compensation Scheme Ltd v West Bromwich Building Society [1998] 1 WLR 896, 912-913 όπου ο Lord Hoffman αναφέρει σχετικά τα εξής: «
(1)Interpretation is the ascertainment of the meaning which the document would convey to a reasonable person having all the background knowledge which would reasonably have been available to the parties in the situation in which they were at the time of the contract.
(5)The 'rule' that words should be given their 'natural and ordinary meaning' reflects the common sense proposition that we do not easily accept that people have made linguistic mistakes, particularly in formal documents.» Επανέρχομαι στο κείμενο της Επίδικης Συμφωνίας, Τεκμήριο
  1. Η Επίδικη Συμφωνία τιτλοφορείται «Συμφωνία Αναπαλαίωσης (Restoration) Triumph Herald 1200 Reg. No DP» Η Επίδικη Συμφωνία παραπέμπει στην Προσφορά ημερομηνίας 18.6.2007, Τεκμήριο 3, την οποία ενσωματώνει αφού, σύμφωνα με την παράγραφο (δ) της Επίδικης Συμφωνίας: «(δ) Κόστος αναπαλαίωσης, όπως γράφεται στη προσφορά, ημ. 18/6/07 και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παρούσας συμφωνίας, £4,500 - £6.000». Η Προσφορά, Τεκμήριο 3, τιτλοφορείται «Quotation: for Triumph Herald 1200 / DP 221» και υπό τον τίτλο «Full Restoration» περιλαμβάνει κατάλογο 18 εργασιών. Για την κάθε μια εκ των εργασιών αυτών αναγράφεται και το σχετικό κόστος. Το συνολικό ποσό που αναγράφεται στην Προσφορά ανέρχεται σε ΛΚ4.
  2. Μετά τον κατάλογο αυτό αναγράφονται τα εξής: «Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ (προς Συν. Αμμοβολής, Πογιατζή, Επιθεωρητές κτλ) ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ 4 ΛΑΣΤΙΧΩΝ + 4 ΚΟΝΤΡΑ ΣΟΥΣΤΩΝ + 1 ΡΑΔΙΑΤΕΡ. Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ (α) Την αγορά εξαρτημάτων, (β) Μηχανικές επιδιορθώσεις (μηχανής, κιβωτίου ταχ, αξόνων) (γ) ηλεκτρικές επιδιορθώσεις (starter, δυναμο, coil κτλ.) ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΕΧΡΙ 31/12/07» Η Προσφορά υπογράφεται στο τέλος της από τον Εναγόμενο. Επανέρχομαι στην Επίδικη Συμφωνία η οποία περιλαμβάνει τις εξής πρόνοιες: «(ε) Το κόστος εργασιών που δεν περιλαμβάνεται στην εν λόγω συμφωνία και αφορά επισκευή μηχανής, κιβωτίου ταχυτήτων και αξόνων, καθώς τυχόν επιδιόρθωση ηλεκτρικών εξαρτημάτων όπως starters, δύναμο, coil, moter, flooder κ.τ.λ. δεν θα υπερβαίνει τις £ 1,
  3. (η) Η αγορά εξαρτημάτων (εκτός 4 λαστίχων (τροχών), 4 κόντρα σούστων και ενός ραδιατέρ) δεν περιλαμβάνονται στην προσφορά και βαραίνουν τον ιδιοκτήτη.» Μετά τις πρόνοιες αυτές της Επίδικης Συμφωνίας, ακολουθεί ο κατάλογος εργασιών της Προσφοράς. Περιλαμβάνονται επίσης και οι καταγραφές της Προσφοράς που έχω παραθέσει πιο πάνω. Δίπλα από την αναφορά σε «μηχανικές επιδιορθώσεις» και «ηλεκτρικές επιδιορθώσεις» καταγράφεται η φράση «£1,500 MAXIMUM». Υπάρχει επίσης η εξής καταγραφή: «Η επισκευή μηχανής, κιβωτίου ταχυτήτων, αξόνων και επιδιόρθωση ηλεκτρονικών εξαρτημάτων θα πληρώνονται ξεχωριστά». Δίπλα από την αναγραφή αυτή αναγράφεται «£1,500 (maximum)». Στο τέλος του κειμένου της Επίδικης Συμφωνίας, αμέσως πριν τις υπογραφές των μερών, υπάρχει η ακόλουθη χειρόγραφη προσθήκη με κεφαλαία γράμματα: «ΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΕΡΒΗ ΤΙΣ £6000». Μετά τη φράση αυτή ακολουθούν οι υπογραφές των μερών. Όπως ανέφερα προηγουμένως, η θέση που προώθησε ο Εναγόμενος είναι ότι η Επίδικη Συμφωνία καταγράφει το συμφωνημένο κόστος για τον κατάλογο των 18 εργασιών και που ανέρχεται στο ποσό των £4,
  4. Υποστήριξε ότι η η χειρόγραφη αναφορά σε συνολικό κόστος που δεν θα υπερβεί τις £6,000 δεν περιλαμβάνει την αγορά εξαρτημάτων αλλά αφορά μόνο εργατικά. Η θέση του Ενάγοντα είναι διαφορετική. Υποστήριξε ότι αυτό που είχε συμφωνηθεί και αποτυπώνεται με τη χειρόγραφη προσθήκη στο τέλος της Επίδικης Συμφωνίας είναι ότι το συνολικό κόστος των εργασιών και των εξαρτημάτων για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος δεν θα υπερέβαινε τις ΛΚ6.
  5. Όπως έχω ήδη εξηγήσει, οι κανόνες ερμηνείας του κειμένου μιας συμφωνίας προβλέπουν ότι στις λέξεις του κειμένου πρέπει να αποδίδεται το φυσικό τους νόημα. Μόνο όπου διαπιστώνεται ασάφεια, το κείμενο πρέπει να ερμηνεύεται με τρόπο που να προσεγγίζει, στο μέτρο του δυνατού, τις προθέσεις των μερών. Στην παρούσα περίπτωση, κρίνω ότι δεν υπάρχει ασάφεια στο κείμενο της Επίδικης Συμφωνίας. Είναι ξεκάθαρο από το κείμενο ότι το κόστος για τις 18 επί μέρους εργασίες είναι αυτό που αναγράφεται στη 2η σελίδα της Επίδικης Συμφωνίας και ανέρχεται σε £4,
  6. Είναι επίσης ξεκαθαρό ότι το ποσό των £4.500 δεν περιλαμβάνει (α) την αγορά εξαρτημάτων, (β) μηχανικές επιδιορθώσεις (μηχανής, κιβωτίου ταχυτήτων, αξόνων) και (γ) ηλεκτρικές επιδιορθώσεις (starter, δύναμο, coil κτλ). Όμως, αναφορικά με αυτά, υπάρχει η ρητή αναφορά στην 3η σελίδα της Επίδικης Συμφωνίας «Η επισκευή της μηχανής, κιβωτίου ταχυτήτων, αξόνων και επιδιόρθωση ηλεκτρονικών εξαρτημάτων θα πληρώνονται ξεχωριστά» και το ποσό θα ανέλθει σε «£1,500 (maximum)». Δηλαδή δεν καθορίζεται συγκεκριμένο ποσό που αντιστοιχεί σε αυτά αλλά καθορίζεται ότι το κόστος τους δεν θα υπερβεί τις £1.
  7. Ακολουθεί η χειρόγραφη προσθήκη στην Επίδικη Συμφωνία ότι «Το συνολικό κόστος των εργασιών και των εξαρτημάτων δεν θα υπερβή τις £6000». Η πρόταση αυτή, που πρόσθεσε ο ίδιος ο Εναγόμενος και προσυπέγραψε, δεν μπορεί να ερμηνευτεί με άλλο τρόπο παρά ότι το ποσό των ΛΚ6.000 ήταν το μέγιστο ποσό που θα είναι πληρωτέο τόσο για όλες τις εργασίες που θα διεκπεραιώνονταν όσο και για όλα τα εξαρτήματα που θα απαιτούνταν για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος. Το λεκτικό της φράσης δεν αφήνει περιθώριο άλλης ερμηνείας. Αξιώσεις Ενάγοντα/Απαίτηση. Προχωρώ στις αξιώσεις που εγείρει ο Ενάγοντας με την αγωγή. Έχω ήδη παραθέσει πιο πάνω τις αξιώσεις αυτές, όπως καταγράφονται στο δικόγραφο του, και επομένως θα περιοριστώ σε συγκεκριμένες αναφορές στο βαθμό που είναι αναγκαίο. Αιτητικό Α της αγωγής. Ο Ενάγοντας ζητά επιστροφή του ποσού των €8.208,60 που πλήρωσε στον Εναγόμενο. Η μαρτυρία του ΜΕ2 έγινε αποδεκτή ως αξιόπιστη και οι διαπιστώσεις που καταγράφει στην έκθεση Τεκμήριο 15 που ετοίμασε μετά την επιθεώρηση του Επίδικου Οχήματος στις 3.3.2015, έχουν καταστεί και ευρήματα του Δικαστηρίου. Το περιεχόμενο της έκθεσης του είναι καθοριστικό αναφορικά με τη συγκεκριμένη αξίωση που εγείρει ο Ενάγοντας. Δεν θα αναπαράγω το περιεχόμενο της έκθεσης το οποίο έχω παραθέσει αυτούσιο πιο πάνω. Σημειώνω όμως το συμπέρασμα του ΜΕ2 ότι εκ των εργασιών που ο Εναγόμενος συμφώνησε να εκτελέσει, είχε γίνει μόνο η «γενική βαφή του οχήματος, η αλλαγή τεσσάρων ελαστικών με καινούργια και η αντικατάσταση των ταπετσαριών των καρέκλων μπροστά και πίσω». Σημειώνω επίσης τα συμπεράσματα του ότι οι «εργασίες που φαίνεται να έχουν εκτελεστεί στο εν λόγω όχημα δεν έχουν εκτελεστεί με την δέουσα προσοχή που θα έπρεπε και καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι επιδιορθώσεις αυτές καθίστανται ως μη επαρκείς και θα πρέπει να επαναληφθούν». Καθώς και ότι «η ισχυριζόμενη αναπαλαίωση έμεινε ουσιαστικά χωρίς κανένα αντίκρισμα εκτός από τα ελαστικά καθότι το όχημα για να μπορέσει να αναπαλαιωθεί θα πρέπει να αποσυναρμολογηθεί να αφαιρεθεί η μπογιά και να διενεργηθούν όλες οι εργασίες που χρειάζονται για την σωστή αναπαλαίωση από την αρχή και οι εργασίες που έχουν γίνει δεν έχουν καμία αξία.» Επανέρχομαι στην αξίωση του Ενάγοντα ο οποίος ζητά απόφαση για το ποσό των €8.208,60 αναφέροντας στο αιτητικό ότι το ποσό αυτό «αντιπροσωπεύει το συνολικό ποσό το οποίο ο Ενάγοντας παρέδωσε στον Εναγόμενο». Η Επίδικη Συμφωνία δημιουργούσε εκατέρωθεν υποχρεώσεις. Ο Εναγόμενος είχε υποχρέωση να αναπαλαιώσει το Επίδικο Όχημα και ο Ενάγοντας είχε υποχρέωση να πληρώσει την αμοιβή του. Ο Εναγόμενος παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του γιατί, με την παράδοση του Επίδικου Οχήματος, διαπιστώθηκε ότι εκ των εργασιών αναπαλαίωσης που ανέλαβε εκτέλεσε μόνο την αλλαγή των ελαστικών, γενική και ταπετσαρία των καρέκλων. Ακόμα όμως και εκείνες οι εργασίες (με εξαίρεση την αλλαγή των ελαστικών), όπως εξήγησε ο ΜΕ2 και κατέστη εύρημα του Δικαστηρίου, είχαν μηδενική αξία και έπρεπε να ξαναγίνουν από την αρχή. Η παράλειψη του Εναγόμενου να παραδώσει τις εργασίες που ανέλαβε να εκτελέσει συνιστά διάρρηξη της Επίδικης Συμφωνίας. Η παράλειψη του αφορά την ίδια την ουσία της Επίδικης Σύμβασης. Συνιστά επίσης εύρημα ότι ο Εναγόμενος σταμάτησε να ανταποκρίνεται στις προσπάθειες του Ενάγοντα για επικοινωνία[5]. Στη συνέχεια καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Η καταχώρηση της αγωγής από μόνη της δηλώνει επιλογή από πλευράς του Ενάγοντα να τερματίσει τη συμφωνία και να ενεργοποιήσει διαδικασία προς διεκδίκηση αποζημίωσης[6]. Βάσει των γενικών αρχών του δικαίου, χρηματικό ποσό, το οποίο καταβάλλεται στον αντισυμβαλλόμενο έναντι ανταλλάγματος το οποίο δεν παρέχεται, είναι ανακτητέο ως χρέος (money had and received). Ακόμα και αν δεν εξειδικεύεται στο δικόγραφο η φύση της θεραπείας που ζητά ο Ενάγοντας, εντούτοις θεραπεία μπορεί να χορηγηθεί αν από το όλο πνεύμα του σώματος της Έκθεσης Απαίτησης τεκμαίρεται η ορθή αξίωση της[7]. Το Άρθρο 75 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 ορίζει ότι, πρόσωπο, το οποίο αποκηρύττει τη σύμβαση (υπαναχωρεί νόμιμα από τη σύμβαση), δικαιούται σε αποζημίωση για ζημία, την οποία υπέστη λόγω της μη εκπλήρωσής της. Το Άρθρο 75 διαφυλάττει το δικαίωμα συμβαλλομένου, ο οποίος ακυρώνει τη σύμβαση για βάσιμο λόγο, να διεκδικήσει αποζημιώσεις για ζημία, που έχει υποστεί λόγω ανακοπής ή μη εκπλήρωσης του συμβολαίου[8]. Το Άρθρο 73 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, καθορίζει την αποζημίωση, την οποία δικαιούται ο συμβαλλόμενος από τη διάρρηξη της συμφωνίας από τον αντισυμβαλλόμενο. Το μέτρο της αποζημίωσης είναι το λογικά προβλεπτό της ζημίας, όπως διαγράφεται από την ίδια τη σύμβαση. Ο κρίσιμος χρόνος για τον καθορισμό της είναι, κατά κανόνα, ο χρόνος της διάρρηξης. Το ποσό που ο Ενάγοντας κατέβαλε στην παρούσα περίπτωση, καταβλήθηκε για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος. Όμως εργασίες αναπαλαίωσης δεν έγιναν ή ήταν μηδενικής αξίας. Συνεπώς, η απουσία ανταλλάγματος ήταν πλήρης. Αυτό το δεδομένο δημιουργεί υποχρέωση στον Εναγόμενο να επιστρέψει το ποσό που εισέπραξε στον Ενάγοντα, για την αποκατάστασή του[9] Έχω σημειώσει τη θέση του Ενάγοντα είναι ότι η πραγματική ζημιά που έχει υποστεί υπερβαίνει το ποσό που πλήρωσε γιατί ο Εναγόμενος δημιούργησε περαιτέρω ζημιές στο Επίδικο Όχημα με τη συμπεριφορά του και περαιτέρω δυσκολίες και έξοδα για την αναπαλαίωση του. Τα ευρήματα όμως δεν δίνουν έρεισμα ώστε να μπορεί να καθοριστεί επακριβώς το ύψος των ισχυριζόμενων μεγαλύτερων ζημιών. Είναι όμως ξεκάθαρο ότι, κατά τον χρόνο της διάρρηξης της Επίδικης Συμφωνίας ο Ενάγοντας είχε υποστεί ζημιά ίση με το ποσό που είχε πληρώσει, με εξαίρεση την αξία των ελαστικών. Αναφορικά με την αξία των τεσσάρων ελαστικών που ο Εναγόμενος έχει τοποθετήσει στο επίδικο όχημα, ο ΜΕ2 αναφέρει ότι «δεν υπερβαίνει τα €160 συνολικά». Το ποσό αυτό πρέπει να αφαιρεθεί από το ποσό της συγκεκριμένης αξίωσης. Μετά την αφαίρεση αυτή, παραμένει ποσό €8.048,60 που ο Ενάγοντας δικαιούται να ανακτήσει. Θα θίξω ένα τελευταίο σημείο. Προσπάθησε ο Εναγόμενος να συνδέσει τον χρόνο και έξοδα που χρειάστηκε η αναπαλαίωση του επίδικου οχήματος από το συνεργείο της Autotek και από τον ΜΕ3, με τον χρόνο που χρειάστηκε και ποσά που εισέπραξε ο ίδιος. Η σύνδεση αυτή είναι άσχετη και τελείως αχρείαστη. Η σχέση μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγόμενου διέπεται από την Επίδικη Συμφωνία. Εκεί καταγράφεται ρητά και ο χρόνος εντός του οποίου ο Εναγόμενος συμφώνησε να ολοκληρώσει τις εργασίες που ανέλαβε και το ποσό της αμοιβής του. Δεν διαπιστώνεται από τα ευρήματα να ευθύνεται ο Ενάγοντας για την οποιαδήποτε καθυστέρηση. Οι συμφωνίες που ο Ενάγοντας έκανε με την Autotek και τον ΜΕ3 καθώς και τα ποσά που τους πλήρωσε είναι άσχετα και δεν επηρεάζουν ούτε την ερμηνεία της Επίδικης Συμφωνίας ούτε τις εκατέρωθεν υποχρεώσεις που τα μέρη ανέλαβαν δυνάμει αυτής. Καταληκτικά, η συγκεκριμένη αξίωση έχει αποδειχθεί επαρκώς όμως από το αξιούμενο ποσό των €8.208,60 πρέπει να αφαιρεθεί ποσό €160 που αφορά τα τέσσερα ελαστικά που τοποθετήθηκαν στο Επίδικο Όχημα. Αφού αφαιρεθεί το ποσό αυτό παραμένει υπόλοιπο €8.048,60 που ο Ενάγοντας δικαιούται να του επιστραφεί. Αιτητικό Β της αγωγής. Παράλληλα με το Αιτητικό Α πιο πάνω, ο Ενάγοντας αξιώνει το ίδιο ποσό, ήτοι €8.208,60, στη βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού[10]. Η αποκατάσταση ενάγοντα στη βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού αποτελεί θεραπεία που δημιουργήθηκε από το δίκαιο της επιείκειας ώστε να συμπληρώσει τις ατέλειες και τις ελλείψεις του κοινοδικαίου[11]. Στην Κύπρο, η θεραπεία αυτή κωδικοποιείται στο άρθρο 70 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149[12]. Ενόψει της επιτυχίας του Αιτητικού Α, δεν υπάρχει ουσιαστικός λόγος εξέτασης κατά πόσο θα μπορούσε να επιδικαστεί αποζημίωση υπέρ του Ενάγοντα και σε αυτή την βάση. Δεν θα μπορούσε να δοθεί διπλή αποζημίωση για την ίδια οικονομική ζημιά. Αιτητικό Γ της αγωγής. Στο αιτητικό Γ της αγωγής, ο Ενάγοντας ζητά «Γενικές αποζημιώσεις ως θα υπολογιστούν από ειδικό εκτιμητή σε σχέση με τις ζημιές και/ή βλάβες τις οποίες υπέστηκε το αυτοκίνητο καθ' όλη την περίοδο που βρισκόταν υπό την κατοχή του Εναγόμενου.» Στην τελική του αγόρευση αλλά και κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του, ο Ενάγοντας εξήγησε τα ποσά που διεκδικεί να του αποδοθούν κάτω από το συγκεκριμένο αιτητικό. Στην τελική του αγόρευση, μετά από μια εκτενή ανάλυση, καταλήγει και υποστηρίζει ότι, κάτω από το συγκεκριμένο αιτητικό, δικαιούται να του αποδοθεί ποσό €5.
  8. Παρά το ότι η ανάλυση στην αγόρευση του είναι μακροσκελής, θα την παραθέσω αυτούσια γιατί θεωρώ ότι είναι ο καλύτερος τρόπος να παρουσιάσω τον συλλογισμό του. Ξεκινά προσθέτοντας όλα τα ποσά που πλήρωσε τόσο στον Εναγόμενο όσο και σε άλλα πρόσωπα για όλες τις εργασίες που διενεργήθηκαν στο Επίδικο Όχημα τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €33.774,
  9. Ακολούθως, αναφέρει τα εξής: «Ξεκινώντας από τις €33.774,04 που ήταν το συνολικό ποσό που ξόδεψε ο Ενάγοντας και αφαιρεθεί το ποσό των €8.208.60 που κατέβαλε ο Ενάγοντας στον Εναγόμενο, το οποίο όπως αναφέρεται ποιο [sic] πάνω ήταν χωρίς αντάλλαγμα και ο Ενάγοντας αναγκάστηκε να ξαναρχίσει από την αρχή, τότε η αναπαλαίωση κόστισε στον Ενάγοντα €24.565,
  10. Δηλαδή €15.313,84 περισσότερο από το ποσό των €10.251,60 που έπρεπε να πληρώσει τον Εναγόμενο για μια ολοκληρωμένη αναπαλαίωση σύμφωνα με το συμβόλαιο. Ένα μεγάλο μέρος της διαφοράς εξηγείται από το γεγονός ότι ο Εναγόμενος δεν χρέωνε ΦΠΑ. Το ΦΠΑ που πλήρωσε ο Ενάγοντας για την αναπαλαίωση είναι €3.736,
  11. Ο Ενάγοντας αποδέχεται να πληρώσει το ΦΠΑ. Εάν αφαιρεθεί αυτό η διαφορά μειώνεται στις €11,577.
  12. Το γκαράζ της Autotek προτού κλείσει διεκπεραίωσε τις εξής εργασίες όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που λήφθηκαν σε διάφορα στάδια (τεκμήριο): αποσυναρμολόγηση, αφαίρεση μπογιάς, τρίψιμο, αμμοβολή, αστάρωμα και μπογιάτισμα και είχε πληρωθεί €5.
  13. Σύμφωνα με το συμβόλαιο αναπαλαίωσης με τον Εναγόμενο αυτές οι εργασίες κοστίζουν €4.356,93 (ΛΚ 2.550). Ο Ενάγοντας αποδέχεται αυτή την τιμή μόνο για να διευκολύνει το Δικαστήριο. Σε αυτό το ποσό πρέπει να προστεθούν €400 για την εξαγορά παλιού αυτοκινήτου Triumph από την Autotek για τα εξαρτήματα του. Οπότε η διαφορά των €1.143,07 από όσα κατέβαλε ο Ενάγοντας στην Autotek και το κόστος που προβλεπόταν στο συμβόλαιο αναπαλαίωσης αφαιρείται από το ποιο [sic] πάνω ποσό και η διαφορά μειώνεται στις €10.434,
  14. Επίσης ο Ενάγοντας αποδέχεται να αφαιρεθούν €481,95 (€579 μείον ΦΠΑ που περιλαμβάνεται πιο πάνω) για επιπλέον μπογιατίσματα από τον κύριο Φιλίππου που περιλαμβάνονται στην τιμή της Autotek. Επίσης μόνο για διευκόλυνση της απόφασης του Δικαστηρίου ο Ενάγοντας αποδέχεται τη τιμή της ταπετσαρίας που καταγράφεται στο συμβόλαιο αναπαλαίωσης με το Εναγόμενο που ισοδυναμεί με €1.219,94 (600 ΛΚ ή €1.025,16 συν ΦΠΑ). Σε αυτό το ποσό πρέπει να προστεθούν €500 λόγω του ότι όπως ανέφερε ο μάρτυρας 3 υπήρχαν δυσκολίες στον ουρανό λόγω του ότι έλειπαν οι μεταλλικές ράβδοι που χρειαζόντουσαν και έπρεπε να ανακαταστευαστούν από την αρχή αλλά και οι τιμές από το 2021 είναι διαφορετικές από το 2007 και αυτό το γεγονός λαμβάνεται υπόψη ποιο [sic] κάτω συνολικά. Οπότε αφαιρείτε [sic] το ποσό των €509,54 (€2.349,00 - €1.819,94 = €629 μείον ΦΠΑ που περιλαμβάνεται πιο πάνω). Με αυτές τις αφαιρέσεις η διαφορά μειώνεται σε €9.442,85 που αντικατοπτρίζει τις ζημιές: την απώλεια των εξαρτημάτων και τμημάτων του αυτοκινήτου που έλειπαν ή καταστράφηκαν και τις επιπλέον εργασίες που αναγκαστικά έπρεπε να γίνουν λόγω της κατάστασης στην οποία παρέδωσε ο Εναγόμενος το αυτοκίνητο. Ένα μέρος αυτής της διαφοράς είναι ο πληθωρισμός, δηλαδή η διαφορά των τιμών για τις υπηρεσίες και τα εξαρτήματα από το 2007 μέχρι το
  15. Η διαφορά αυτή είναι δύσκολο να υπολογιστεί με ακρίβεια αλλά ο μάρτυρας 2 υπολόγισε και κατέθεσε στη μαρτυρία του ότι το 2021 μια ανάλογη αναπαλαίωση θα στοίχιζε περίπου €15.
  16. Σύμφωνα με το συμβόλαιο αναπαλαίωσης το 2007 θα στοίχιζε €12.199 (€10.251,60 συν ΦΠΑ) οπότε ο πληθωρισμός κυμαίνεται σε περίπου €2.
  17. Παρόλο που στο μεγαλύτερο βαθμό η καθυστέρηση αυτή ωφελείτε [sic] στον Εναγόμενο οπότε και το μεγαλύτερο μέρος του πληθωρισμού οφελείτε [sic] στον Εναγόμενο, ο Ενάγοντας για να διευκολύνει το σεβαστό Δικαστήριο αποδέχεται να αφαιρεθεί όλος ο πληθωρισμός. Εάν αφαιρεθούν οι €2.800 και €160 για τα ελαστικά που παρέδωσε ο Εναγόμενος σύμφωνα με την ένορκο δήλωση του μάρτυρα 2 (τεκμήριο) τότε οι ζημιές ανέρχονται σε €6.482,
  18. Αυτός είναι ο πιο ευνοϊκός για τον Εναγόμενο υπολογισμός που μπορεί να γίνει για τις ζημιές που προκάλεσε στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα και δεν περιλαμβάνει €1.000 περίπου που θα χρειαστούν για την αντικατάσταση του κιβωτίου ταχυτήτων (τιμή που αναγράφεται στο τεκμήριο πλέον τα εργατικά και τα μεταφορικά). Από αυτό το ποσό πρέπει να αφαιρεθούν τα €725 που διεκδικούνται από τον Ενάγοντα στην απαίτηση Ε του Ενάγοντα διότι το ποσό των €6.482,85 περιλαμβάνει όλες τις ζημιές και απώλειες εξαρτημάτων. Σύμφωνα με τα ποιο [sic] πάνω ευσεβάστως υποβάλλεται στο σεβαστό Δικαστήριο ότι η απαίτηση Γ του Ενάγοντα για ζημιές για το ποσό των €5.757,25 πρέπει να γίνει αποδεκτή.» Με αυτό τον τρόπο εξήγησε ο Ενάγοντας πως κατέληξε στο ποσό που διεκδικεί υπό το συγκεκριμένο αιτητικό της αγωγής του. Παραθέτοντας το πιο πάνω απόσπασμα από την τελική αγόρευση του Ενάγοντα, είχα πρόθεση να δείξω τι ακριβώς επιδιώκει να του αποδοθεί με την συγκεκριμένη αξίωση. Σημειώνω ότι αντίστοιχες αναφορές στη φύση των αποζημιώσεων που διεκδικεί υπό τη συγκεκριμένη αξίωση έγιναν και στα πλαίσια της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο. Αυτό που διαφαίνεται από τα πιο πάνω, είναι ότι διεκδικεί αποζημιώσεις για ειδικές ζημιές. Δηλαδή, διεκδικεί αποζημίωση για οικονομική ζημιά που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί ως απόρροια των ενεργειών και παραλήψεων του Εναγόμενου και με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά της υπόθεσης. Στην Έκθεση Απαίτησης όμως, η παράγραφος Γ αναφέρεται σε «Γενικές αποζημιώσεις» και όχι σε ειδικές αποζημιώσεις. Ο διαχωρισμός αξιώσεων για γενικές και ειδικές ζημιές πρέπει να είναι ξεκάθαρα δικογραφημένος. Όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα Odgers' Principles of Pleadings and Practice, 20η έκδοση, σελίδα 181: «As to the allegation of damage, the distinction between special and general damage must be carefully observed. General damage such as the law will presume to be the natural or probable consequence of the defendant's act need not be specifically pleaded. It arises by inference of law, and need not, therefore, be proved by evidence, and may be averred generally. [.] Special damage on the other hand, is such a loss as the law will not presume to be the consequence of the defendant's act, but which depends in part, at least, on the special circumstances of the case. It must therefore always be explicitly claimed on the pleadings, and at the trial it must be proved by evidence both that the loss was incurred and that it was the direct result of the defendant's conduct.» Στην παρούσα περίπτωση, ο Ενάγοντας δικογραφεί ότι αξιώνει «γενικές αποζημιώσεις» ενώ αυτό που επιδιώκει είναι να αποζημιωθεί για συγκεκριμένες, ειδικές ζημιές που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί. Οι ειδικές αυτές όμως ζημιές που ισχυρίζεται δεν μπορούν να επιδικαστούν κάτω από την επίκληση «γενικών αποζημιώσεων». Επιπρόσθετα, συνιστά βασικό κανόνα ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να δικογραφούνται με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. Στην παρούσα περίπτωση, στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης δεν περιλαμβάνονται ισχυρισμοί γεγονότων που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το υπόβαθρο για την αξίωση του ποσού στο οποίο αναφέρθηκε στην τελική του αγόρευση. Περαιτέρω, ακόμα και αν ο Ενάγοντας αξίωνε το εν λόγω ποσό ως «ειδική ζημιά» και η δικογράφηση γινόταν με τον ορθό τρόπο, πάλιν η αξίωση δεν θα επιτύγχανε και δεν θα μπορούσαν να αποδοθούν τέτοιες αποζημίωσεις. Αυτό διότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που ήταν απαραίτητη για να στοιχειοθετήσει αντίστοιχες αξιώσεις. Ειδικότερα, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να στοιχειοθετεί ότι οι ισχυριζόμενες ζημιές ήταν το άμεσο αποτέλεσμα (direct result) της συμπεριφοράς του Εναγόμενου. Στην Αγγλική απόφαση Ratcliffe v Evans [1982] 2 QB 532, at page 533, επεξηγήθηκαν τα εξής αναφορικά με τον τρόπο που ειδικές ζημιές πρέπει να δικογραφούνται και να αποδεικνύονται: «The character of the acts themselves which produce the damage, and the circumstances under which these acts are done, must regulate the degree of certainty and particularity with which the damage done ought to be stated and proved. As much certainty and particularity must be insisted on, both in pleading and proof of damage, as is reasonable, having regard to the circumstances and to the nature of the acts themselves by which the damage is done. To insist upon less would be to relax old and intelligible principles. To insist upon more would be the vainest pedantry.» Επιπρόσθετα στο σύγγραμμα Odgers' Principles of Pleadings and Practice (ανωτέρω), στην σελίδα 181, αναφέρονται τα εξής σε σχέση με το είδος της ειδικής ζημιάς που μπορεί να ανακτηθεί: «And no damages can be recovered for a loss actually sustained, unless it is either the natural or probable consequence of the defendant's act, or such a consequence as he in fact contemplated or could reasonably have foreseen when he acted. All other damage is held 'remote'. Loss of a kind which is foreseeable yet unexpected, and any damage (e.g. loss of profits) which, although the direct result of the wrongful act, may not have been the immediate consequence of it, should be pleaded in enough detail to inform your opponent of the case he will have to meet and, if possible, enable him to make his own calculation of their amount.» Στην παρούσα περίπτωση, παρά τα όσα ακούστηκαν κατά την ακρόαση λείπει μαρτυρία σε σχέση με τον συνεκτικό κρίκο μεταξύ των ενεργειών του Εναγόμενου και του ποσού που τελικά επιδιώκει ο Ενάγοντας να του αποδοθεί. Συγκεκριμένα, λείπει μαρτυρία σε σχέση με την κατάσταση του οχήματος και επιπτώσεις στην κατάσταση του, κατά τα χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ της παράδοσης του στον Εναγόμενο στις 3.3.2015 και της παραλαβής του από τον ΜΕ3 τον Φεβρουάριο
  19. Ο Ενάγοντας έχει παρουσιάσει φωτογραφίες του οχήματος για την περίοδο αυτή, κάποιες από τις οποίες έτυχαν σχολιασμού από τους μάρτυρες. Οι φωτογραφίες αυτές δεν επαρκούν για να αποτελέσουν αυτό τον συνδετικό κρίκο. Το Δικαστήριο δεν είναι εμπειρογνώμονας και δεν μπορεί να προβαίνει σε εικασίες. Απαιτείται αυστηρή απόδειξη κάθε ισχυριζόμενης οικονομικής ζημιάς και οι εικόνες που αποτυπώνονται στις φωτογραφίες δεν επαρκούν. Για να αποδειχθούν με την απαιτούμενη αυστηρότητα οι σχετικές αξιώσεις του Ενάγοντα ήταν απαραίτητη μαρτυρία που να επεξηγεί τη φύση των εργασιών καθώς και το οικονομικό κόστος εργασιών που είχαν εκτελεστεί στο συνεργείο της Autotek, σε όλο τον στον ενδιάμεσο χρόνο μέχρι την παραλαβή του Επίδικου Οχήματος από τον ΜΕ
  20. Ήταν επίσης απαραίτητη μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι οι οικονομικές αυτές επιπτώσεις ήταν η άμεση και φυσική απόρροια των ενεργειών ή παραλείψεων του Εναγόμενου. Επιπρόσθετα, τα όσα περιλαμβάνονται στην τελική αγόρευση του Ενάγοντα, τα οποία έχω παραθέσει πιο πάνω, δεν αποτελούν μαρτυρία. Όλα τα επί μέρους ποσά που αναφέρει έπρεπε να αποδειχθούν αυστηρά, με μαρτυρία. Αυτά σε θεωρητικό μόνο επίπεδο αφού δεν υπάρχει δικογραφημένη αξίωση για τη συγκεκριμένη ειδική ζημιά. Σε κάθε περίπτωση, οι περιστάσεις της παρούσας υπόθεσεις κρίνω ότι δεν είναι κατάλληλες για να επιδικαστούν γενικές αποζημιώσεις για την παράβαση της Επίδικης Συμφωνίας. Ούτε η φύση της συμφωνίας, ούτε το αντικείμενο της συμφωνίας, ούτε τα υπόλοιπα περιστατικά της υπόθεσης θα το δικαιολογούσαν. Ακολουθεί από τα πιο πάνω, ότι δεν μπορεί να αποδοθεί οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με την αξίωση υπό την παράγραφο Γ του αιτητικού της αγωγής. Αιτητικό Δ της αγωγής. Στην εν λόγω παράγραφο, ο Ενάγοντας αξιώνει «γενικές αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης του αυτοκινήτου για την περίοδο από 28/02/2008 (ημερομηνία κατά την οποία είχε υποχρέωση ο Εναγόμενος να παραδώσει το αυτοκίνητο στον Ενάγοντα) μέχρι και την ημερομηνία κατά την οποία ο Εναγόμενος θα παραδώσει το αυτοκίνητο στον Εναγόμενο και/ή μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο ήθελε ορίσει ορθή και δίκαια». Στην τελική του αγόρευση, ο Ενάγοντας αναφέρει τα εξής σχετικά με αυτή την αξίωση: «Ο εναγόμενος έπρεπε να παραδώσει το αυτοκίνητο του Ενάγοντα αναπαλαιωμένο στις 28/2/
  21. Ο Εναγόμενος παρέδωσε το αυτοκίνητο στον Ενάγοντα στις 3/3/2015 αλλά σε κατάσταση χειρότερη από αυτή που το παρέλαβε. Ο Ενάγοντας αναγκάστηκε να συνάψει συμφωνία με άλλο γκαράζ σύμφωνα με την οποία το αυτοκίνητο έπρεπε να παραδοθεί αναπαλαιωμένο στις 10/1/
  22. Ο Ενάγοντας παρόλο που παρέλαβε το αυτοκίνητο του αναπαλαιωμένο το 2021 και για αυτή την καθυστέρηση στον μεγαλύτερο βαθμό ευθύνεται ο Εναγόμενος, θεωρεί τον Εναγόμενο υπεύθυνο για την καθυστέρηση της παράδοσης του αυτοκινήτου μέχρι τις 10/1/2016» Φαίνεται από το πιο πάνω απόσπασμα ότι ο Ενάγοντας καθορίζει το χρονικό διάστημα για το οποίο διεκδικεί αποζημίωση για απώλεια χρήσης, από 28.2.2008 μέχρι τις 10.1.
  23. Το πρώτο που πρέπει να σημειώσω είναι ότι στην αγόρευση του ο Ενάγοντας ζητά αποζημιώσεις για χρονική περίοδο πέραν εκείνης που καθορίζει στην αγωγή. Στην αγωγή οι αποζημιώσεις που ζητά εκτείνονται για την περίοδο από 28.2.2008 μέχρι την ημερομηνία παράδοσης του Επίδικου Οχήματος ήτοι μέχρι 3.3.
  24. Στην αγόρευση του ζητά αποζημιώσεις για την περίοδο μέχρι 10.1.
  25. Ακολούθως, πρέπει να σημειώσω ότι το χρονικό όριο της 10.1.2016 είναι αυθαίρετο. Έχω ήδη σημειώσει πιο πάνω ότι υπάρχει κενό μαρτυρίας αναφορικά με τις εργασίες που είχαν γίνει στο Επίδικο Όχημα κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο συνεργείο Autotek και, κατά συνέπεια δεν υπάρχει εύρημα ή συμπέρασμα ότι για όσες εργασίες εκεί εκτελέστηκαν ευθύνεται η προηγούμενη συμπεριφορά του Εναγόμενου. Παράλληλα, ενώ διεκδικεί αποζημιώσεις από 28.2.2008 που ο Εναγόμενος έπρεπε να του είχε παραδώσει το Επίδικο Όχημα με βάσει τη μεταξύ τους συμφωνία, εντούτοις η μαρτυρία και τα ευρήματα δείχνουν ότι είχε αποδεχτεί μέρος της καθυστέρησης. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι προέβαινε σε πληρωμές προς τον Εναγόμενο μέχρι τις 23.2.
  26. Αυθαίρετο είναι επίσης το ποσό που ο Ενάγοντας αξιώνει. Στην τελική του αγόρευση περιλαμβάνεται ο συλλογισμός του με τον οποίο καταλήγει σε ποσό €4.100 που εισηγείται ότι πρέπει να του επιδικαστεί σε σχέση με αυτή την αξίωση. Θα παραθέσω το σχετικό απόσπασμα από την τελική του αγόρευση: «Το διάστημα αυτό [από 28.2.2008 μέχρι 10.1.2016] αναλογεί σε 2,871 μέρες ή 410 εβδομάδες. Ο Ενάγοντας θεώρησε ότι εάν χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο μια ή δύο μέρες την εβδομάδα τα σαββατοκυρίακα ή της διακοπές με το πολύ χαμηλό κόστος των €10 την ημέρα τότε η απώλεια χρήσης ανέρχεται σε €4.100 για μια μέρα την εβδομάδα και σε €8.200 για δύο ημέρες την εβδομάδα. Το ημερήσιο αυτό κόστος είναι ασήμαντο για οποιονδήποτε αυτοκίνητο πόσο μάλλον για κλασσικό αυτοκίνητο που γίνετε κάμπριο. Η απώλεια χρήσης είναι πραγματική. Για τον Ενάγοντα το αυτοκίνητο είχε μεγάλη συναισθηματική αξία και ο λόγος που το κράτησε και ήθελε να το αναπαλαιώσει ήταν για να το απολαμβάνει. Ο Εναγόμενος παρόλο που είσπραξε €8.208,60 ποσό με το οποίο να σημειωθεί αγοράζεται αυτοκίνητο, στέρησε αυτό το δικαίωμα στον Ενάγοντα για 7 χρόνια και 8 μήνες.» Όμως ο Ενάγοντας διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό και επισκέπτεται την Κύπρο μερικές φορές τον χρόνο. Ανέφερε ότι ίσως χρησιμοποιούσε το Επίδικο Όχημα μια ή δύο φορές τη βδομάδα. Ασφαλώς εννοούσε κατά τις περιόδους που επισκεπτόταν την Κύπρο. Δεν έχω συγκεκριμένα στοιχεία που να επιτρέπουν μια ασφαλή εκτίμηση του χρόνου που ενδεχομένως ο Ενάγοντας να χρησιμοποιούσε το Επίδικο Όχημα. Περαιτέρω πρόκειται για όχημα που δεν είχε άδεια κυκλοφορίας κατά την παράδοση του στον Εναγόμενο για αναπαλαίωση. Η μαρτυρία του Ενάγοντα είναι ότι το όχημα ήταν εκτός κυκλοφορίας και ακινητοποιημένο από το
  27. Το Επίδικο Όχημα απόκτησε πιστοποιητικό καταλληλότητας μόλις τον Απρίλη
  28. Σε κάθε περίπτωση, το αντικείμενο της Επίδικης Συμφωνίας είναι η εκτέλεση των εργασιών αναπαλαίωσης του Επίδικου Οχήματος. Καμία αναφορά υπάρχει στην παράδοση οχήματος που να μπορεί νόμιμα να χρησιμοποιηθεί ή να οδηγηθεί. Για να καταστεί δυνατή η χρήση του Επίδικου Οχήματος όταν θα το παρέδιδε ο Εναγόμενος, απαιτούνταν περαιτέρω ενέργειες από την πλευρά του Ενάγοντα. Σημειώνω ότι παρά την παράδοση του οχήματος από τον Εναγόμενο το 2015, ακόμα και την ημερομηνία ακρόασης τον Δεκέμβριο 2021 δεν υπήρχε η δυνατότητα χρήσης του οχήματος. Αυτά τα δεδομένα δεν αφήνουν περιθώρια απόδοσης αποζημιώσεων για απώλεια χρήσης και η συγκεκριμένη αξίωση δεν μπορεί να επιτύχει. Αιτητικό Ε της αγωγής. Ο Ενάγοντας αξιώνει ποσό €725 που ισχυρίζεται ότι αντιστοιχεί στην αξία των εξαρτημάτων που απουσίαζαν από το Επίδικο Όχημα κατά την παράδοση του από τον Εναγόμενο στον Ενάγοντα στις 3.3.
  29. Το αποτέλεσμα αυτής της αξίωσης καθορίζεται από το εύρημα υπό την παράγραφο 26 πιο πάνω. Από το Επίδικο Όχημα απουσίαζαν τα εξαρτήματα που καταγράφονται στο 3ο τεκμήριο της ένορκης δήλωσης Τεκμήριο 16 τα οποία κοστολογούνται από τον ΜΕ2 στο συνολικό ποσό των €
  30. Το περιεχόμενο του 3ου τεκμήριου της ένορκης δήλωσης Τεκμήριο 16 συνιστά εξ ακοής μαρτυρία. Συντάκτης είναι άτομο του συνεργείου της Autotek το οποίο δεν κατέθεσε ως μάρτυρας. Εξηγώντας την απουσία αυτής της μαρτυρίας, ο Ενάγοντας ανέφερε ότι το συνεργείο του δεν λειτουργεί πλέον. Στην προκειμένη περίπτωση αποφασίζοντας την αποδεικτική αξία αυτού του εγγράφου λαμβάνω υπόψη, όπως ο ΜΕ2 κατέθεσε, ότι ο κατάλογος αυτός ετοιμάστηκε κατόπιν δικών του οδηγιών και για τη δική του αξιολόγηση. Προκύπτει επίσης από τα δεδομένα ότι τόσο ο Ενάγοντας όσο και ο Εναγόμενος γνώριζαν και αποδέχονταν ότι από το Επίδικο Όχημα έλειπαν εξαρτήματα κατά την παράδοση του στις 3.3.
  31. Περαιτέρω, προκύπτει ότι το εν λόγω έγγραφο ετοιμάστηκε σε σύντομο σχετικά χρόνο μετά την παράδοση του οχήματος. Επιπρόσθετα ο Εναγόμενος σε κανένα στάδιο της ακρόασης αμφισβήτησε ότι τα εξαρτήματα που καταγράφονται στο εν λόγω έγγραφο απουσίαζαν κατά την παράδοση του Επίδικου Οχήματος. Σημειώνω επίσης ότι κανένα εκ των εξαρτημάτων των Τεκμηρίων 17 και 18 που επιστράφηκαν από τον Εναγόμενο δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο του Τεκμηρίου
  32. Ούτε άλλη αξιόπιστη μαρτυρία έχω που να θέτει σε αμφισβήτηση την ορθότητα του εν λόγω εγγράφου. Συνεπώς, κρίνω ότι μπορώ με ασφάλεια να αποδεχτώ ως ορθό το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού και, στη βάση αυτού, κρίνω ότι στοιχειοθετείται στον απαιτούμενο βαθμό τη συγκεκριμένη αξίωση του Ενάγοντα. Αιτητικό ΣΤ της αγωγής. Το αιτητικό αυτό αφορά αξίωση του Ενάγοντα για να του αποδοθεί το ποσό των €261.80 που ισχυρίζεται ότι πλήρωσε στον ΜΕ2 για την επιθεώρηση του Επίδικου Οχήματος που διενήργησε και την έκθεση Τεκμήριο 15 που ετοίμασε. Η αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ2 και το Τεκμήριο 28 καθώς και το αντίστοιχο εύρημα της παραγράφου 27 πιο πάνω, στοιχειοθετούν επαρκώς αυτή την αξίωση. Αιτητικό Η της αγωγής. Παραμένει η αξίωση για έκδοση διατάγματος που να διατάζει τον Εναγόμενο να παραδώσει στον Ενάγοντα το επίδικο όχημα. Πρόκειται για την αξίωση υπό παράγραφο Η του αιτητικού της αγωγής (αν και υπάρχει φαίνεται να υπάρχει λάθος στην αρίθμηση της Έκθεσης Απαίτησης). Η αξίωση αυτή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου ενόψει του ότι το Επίδικο Όχημα έχει ήδη παραδοθεί στον Ενάγοντα στις 3.3.2015 και, συνεπώς, δεν μπορεί να επιτύχει. Αυτά αναφορικά με τις αξιώσεις του Ενάγοντα. Αξιώσεις Εναγόμενου/Ανταπαίτηση. Έχω ήδη παραθέσει πιο πάνω τις αξιώσεις που ο Εναγόμενος εγείρει ανταπαιτητικά, τις οποίες προχωρώ να εξετάσω. Αιτητικό Α της Ανταπαίτησης. Υπό το συγκεκριμένο αιτητικό, ο Εναγόμενος διεκδικεί συνολικά ποσό €6.193[13]. Ισχυρίζεται ότι, εκ του ποσού αυτού: (α) ποσό €2.043 αφορά «υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό υπό του Ενάγοντος βάσει την μεταξύ των γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 18/08/2007.» (β) ποσό €1.300 αφορά σε «ποσό και/ή έξτρα ποσό το οποίο κατέβαλε ο Εναγόμενος εις τον μηχανικό δια την επισκευή και/ή επιδιόρθωση της μηχανής του επίδικου οχήματος» και (γ) ποσό €2.850 που είναι το άθροισμα διαφόρων άλλων επιμέρους ποσών που αντιστοιχούν σε «ποσά και/ή έξτρα ποσά τα οποία επλήρωσε ο Εναγόμενος δια αγορά των πιο κάτω περιγραφόμενων εξαρτημάτων και/ή άλλως, ως δια έξτρα εργασίες που εκτέλεσε ο Εναγόμενος». Ακολουθεί κατάλογος με 25 επιμέρους ποσά που πληρώθηκαν και περιγραφή των εξαρτημάτων/εργασιών στα οποία αντιστοιχούσαν. Αναφορικά με την αξίωση (α) για το ποσό των €2.043 που αφορά το υπόλοιπο του ποσού της Επίδικης Συμφωνίας, ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Εναγόμενου, είναι σαφές ότι δεν μπορεί να επιτύχει. Η απόρριψη της εκδοχής του Εναγόμενου ότι εκτέλεσε ή ότι ήταν σε θέση να εκτελέσει τις εργασίες που ανέλαβε δυνάμει της Επίδικης Συμφωνίας, οδηγεί και σε απόρριψη της αντίστοιχης αξίωσης του για το υπόλοιπο του συμφωνημένου τιμήματος. Οι αξιώσεις υπό (β) και (γ) πιο πάνω αφορούν ισχυριζόμενες ειδικές ζημιές που έχει υποστεί ο Εναγόμενος. Έχω ήδη εξηγήσει και καταγράψει το συμπέρασμα μου ότι στο ποσό της Επίδικης Συμφωνίας περιλαμβάνονται όλες οι εργασίες και εξαρτήματα που απαιτούνταν για την αναπαλαίωση του Επίδικου Οχήματος. Συνεπώς, ο Εναγόμενος δεν δικαιούται να διεκδικεί αυτά τα ποσά. Επιπρόσθετα, ακόμα και αν δεν περιλαμβάνονταν στο ποσό της Επίδικης Συμφωνίας, αυτές οι αξιώσεις δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν. Όπως έχω ήδη σημειώσει, ο βασικός κανόνας αναφορικά με ειδικές ζημιές είναι ότι αυτές πρέπει να δικογραφούνται με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. Αναφορικά με το ποσό που ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι αφορά επισκευή της μηχανής του Επίδικου Οχήματος, σημειώνω τα εξής. Ο Εναγόμενος υποστήριξε ότι είχε επιδιορθωθεί η μηχανή του Επίδικου Οχήματος. Όμως, πέραν της δικής του μαρτυρίας η οποία δεν έγινε αποδεκτή, δεν τέθηκε ενώπιον μου οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να υποστηρίζει αυτή του τη θέση. Καμία άλλη μαρτυρία, απόδειξη πληρωμής, τιμολόγιο ή άλλη ένδειξη έχω, που να παραπέμπουν στο ότι έγινε οποιαδήποτε σχετική εργασία. Ο ισχυρισμός του αυτός επίσης προσκρούει στην αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ2 και του ΜΕ3 ότι δεν υπήρχαν ενδείξεις επιδιόρθωσης της μηχανής. Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων, δεν μπορώ να δεχτώ ότι έγινε οποιαδήποτε εργασία στην μηχανή το Επίδικου Οχήματος από τον Εναγόμενο. Παραμένει το συμπέρασμα που εκφράζει στην έκθεση του, Τεκμήριο 15, ο ΜΕ2 ότι «η μηχανή δεν φαίνεται να έχει ανοιχθεί και ή να έχει γίνει οποιαδήποτε επισκευή σε αυτήν.» Αναφορικά με το ποσό που ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι αφορά επιπλέον εργασίες και εξαρτήματα σημειώνω τα εξής. Παρά την καταγραφή 25 εξαρτημάτων και τη δικογραφημένη θέση ότι αφορούν ποσά που πληρώθηκαν για εργασίες στο Επίδικο Όχημα, οι αντίστοιχες αξιώσεις δεν στοιχειοθετήθηκαν με αξιόπιστη μαρτυρία και με την απαιτούμενη αυστηρότητα. Ο Εναγόμενος, για να υποστηρίξει το δικαίωμα του σε αυτά τα ποσά, περιορίστηκε στη δική του μαρτυρία ότι αγόρασε κάποια εκ των εξαρτημάτων ή ότι τα εξασφάλισε. Ισχυρίστηκε ότι κάποια τα πλήρωσε ενώ για άλλα ότι τα έλαβε δωρεάν από φίλους και/ή συνεργάτες. Όπως έχω εξηγήσει πιο πάνω, η μαρτυρία του κρίθηκε αναξιόπιστη. Ταυτόχρονα όμως, ακόμα και αν η εκδοχή του γινόταν αποδεκτή, δεν θα επαρκούσε για να στοιχειοθετήσει αυτές τις αξιώσεις. Πρόσωπο το οποίο διεκδικεί αποζημιώσεις για ειδικές ζημιές πρέπει να αποδείξει με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία το ύψος τους και δεν είναι αρκετό να παραμείνει σε ότι προβάλλει στα δικόγραφα του[14] ή στα όσα ο ίδιος αναφέρει κατά τη μαρτυρία του στο Δικαστήριο. Καμία απόδειξη, τιμολόγιο ή συγκεκρι

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.