BOLDYREVA ν. YIOUPIS DEVELOPMENTS & CONSTRUCTIONS LTD, Αρ. Αγωγής: 446/2021, 28/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A17 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ-Α ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 446/2021 ΜΕΤΑΞΥ: ΧΧΧΧΧ BOLDYREVA, εκ Λεμεσού ΕΝΑΓΟΥΣΑ Και YIOUPIS DEVELOPMENTS & CONSTRUCTIONS LTD, εκ Λεμεσού ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ Αίτηση ημερομηνίας 20/07/2021 για διαγραφή και/ή απόρριψη και/ή αναστολή της διαδικασίας της αγωγής Ημερομηνία: 28 Ιανουαρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-Αιτητές: κα Δήμητρα Νικολάου για κκ Λυσάνδρου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγουσα-Καθ' ής η Αίτηση: κος Νεόφυτος Χατζηλοίζου για κκ Χατζηλοίζου, Χατζηνικολάου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Λόγω των υγειονομικών μέτρων που είναι σε ισχύ για την αντιμετώπιση του Covid-19, αλλά και με βάση τον Κανονισμό 6(β) του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Επικοινωνία) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021,η απόφαση δίδεται χωρίς τη φυσική παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων και διαβιβάζεται σε αυτούς ηλεκτρονικά, με τη συγκατάθεσή τους, και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα.) Έναυσμα για την έκδοση της παρούσης, αποτέλεσε η Αίτηση ημερομηνίας 20/07/2021 (στο εξής ως "η Αίτηση") με την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος για διαγραφή (strike out) και/ή απόρριψη και/ή αναστολή της διαδικασίας της υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής καθότι η καταχώρηση της αποτελεί καταφανή κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (abuse of process). Να σημειωθεί ότι κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο καταχωρήθηκε την 17.03.
- Συνοπτικά να αναφερθεί ότι η υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εδράζεται σε παραβίαση αγοραπωλητηρίου εγγράφου που συνάφθηκε μεταξύ των μερών περί την 29.08.2018 για την αγορά ενός διαμερίσματος, το οποίο σύμφωνα με τη θέση της Ενάγουσας παρουσιάζει κακοτεχνίες και/ή σοβαρές κατασκευαστικές ελλείψεις αλλά και σε αμέλεια και/ή παραβίαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων των Εναγόμενων. Η υπό κρίση Αίτηση η οποία στηρίζεται μεταξύ άλλων στη Δ.19 θ.4, Δ.27 θ.1-4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στο άρθρο 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Επίσης η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή της Εναγόμενης- Αιτήτριας κ. XXXXX Γιούπη. Σύμφωνα με τον κο Γιούπη, η υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή έπεται χρονικά της αγωγής με αρ. 196/2021 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού η οποία καταχωρήθηκε την 12.02.2021 από την Ενάγουσα-Καθ'ης η Αίτηση. Αντικείμενο αντιδικίας σύμφωνα με τη θέση του και στις δύο αγωγές είναι το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 29.08.2018 το οποίο υπογράφηκε μεταξύ των μερών αναφορικά με την πώληση από τους Εναγόμενους προς την Ενάγουσα ενός διαμερίσματος στον 1ο όροφο πολυκατοικίας εννέα διαμερισμάτων, με αρ. XXXXX το οποίο ανεγέρθηκε από τους Εναγόμενους στο οικόπεδο με αρ. εγγραφής 2/XXXXX, τμήμα 2, τεμάχιο XXXXX του Φ/Σχ. 54/570604 το οποίο ευρίσκεται στην ενορία Αγίου Ιωάννη, στη Λεμεσό. Συγκεκριμένα και ως εμφαίνεται από το περιεχόμενο του κλητηρίου εντάλματος, δια της παρούσας αγωγής η Ενάγουσα-Καθ'ής η Αίτηση αξιώνει αποζημιώσεις δια την αποκατάσταση κακοτεχνιών, προβλημάτων και ελαττωματικών εργασιών που ως ισχυρίζεται προκλήθηκαν στο πιο πάνω αναφερόμενο επίδικο διαμέρισμα εξ' υπαιτιότητας των Εναγόμενων-Αιτητών. Στα πλαίσια της αγωγής υπ' αριθμό 196/2021 αντίγραφο της οποίας επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση του κ. Γιούπη ως Τεκμήριο 1 η Ενάγουσα-Καθ'ής η Αίτηση αιτείται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου αναφορικά με το πιο πάνω αναφερόμενο ακίνητο το οποίο οι Εναγόμενοι-Αιτητές πώλησαν στην Ενάγουσα-Καθ'ής η Αίτηση στα πλαίσια του πιο πάνω αναφερόμενου αγοραπωλητηρίου εγγράφου καθώς επίσης και διάταγμα το οποίο να διατάζει μεταξύ άλλων τη μεταβίβαση του ρηθέντος ακινήτου επ' ονόματι της Ενάγουσας-Καθ'ής η Αίτηση καθώς επίσης και άλλα συναφή διατάγματα. Η παρούσα αγωγή έχει ως αφετηρία τον εντοπισμό και αποκάλυψη των ισχυριζόμενων προβλημάτων και κακοτεχνιών τα οποία κατ' ισχυρισμό της Ενάγουσας-Καθ'ής η Αίτηση παρατηρήθηκαν στο ρηθέν διαμέρισμα. Είναι η θέση των Εναγόμενων-Αιτητών λοιπόν ότι το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας-Καθ'ής η Αίτηση στην παρούσα αγωγή είχε γεννηθεί από την ημερομηνία εντοπισμού των ισχυριζόμενων προβλημάτων και κακοτεχνιών στο επίδικο διαμέρισμα το οποίο η Ενάγουσα-Καθ'ής η Αίτηση αγόρασε από τους Εναγόμενους-Αιτητές και σε κάθε περίπτωση από κατά ή περί την 06/12/2019 ή ακόμα και σε προγενέστερο στάδιο και σε κάθε περίπτωση πριν την 12/02/2021, ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής υπ' αριθμό 196/2021 και ως εκ τούτου οι ισχυριζόμενες κακοτεχνίες και κατ' επέκταση οι αξιώσεις της Ενάγουσας-Καθ'ής η Αίτηση στην παρούσα αγωγή ήταν εις γνώση της τελευταίας κατά τον χρόνο καταχώρησης της αγωγής υπ' αριθμό 196/
- Ισχυρίζονται δε οι Εναγόμενοι ότι η παρούσα αγωγή και οι αξιώσεις της Ενάγουσας-Καθ'ής η Αίτηση σε αυτή καθώς επίσης και η αγωγή υπ' αριθμό 196/2021 είναι άμεσα συνυφασμένες, αφού τα επίδικα θέματα των δυο αυτών αγωγών πηγάζουν αδιαμφισβήτητα από το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 29/08/2018, ενώ κατά την 12/02/2021, ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής υπ' αριθμό 196/2021, το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας στην παρούσα αγωγή είχε γεννηθεί, με βάση τους ισχυρισμούς της ίδιας της Ενάγουσας επί των εγγράφων προτάσεων της. Σύμφωνα με τη θέση της Εναγόμενης η παρούσα αγωγή θα πρέπει να κριθεί ως καταχρηστική και ως τέτοια να απορριφθεί, αφού ως έχει καταδειχθεί, τα ζητήματα τα οποία εγείρονται από την Ενάγουσα στην παρούσα αγωγή θα μπορούσαν και έπρεπε να είχαν συμπεριληφθεί στην πρώτη κατά χρονική σειρά εγερθείσα αγωγή, ήτοι στην αγωγή του Ε.Δ. Λεμεσού με αρ. 196/2021, αφού οι ισχυριζόμενες κακοτεχνίες και κατ' επέκταση οι αξιώσεις της Ενάγουσας στην παρούσα αγωγή ήταν εις γνώση της τελευταίας κατά τον χρόνο καταχώρησης της αγωγής υπ' αριθμό 196/
- Αναφέρει επίσης ότι η αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας. Με την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης της (στο εξής "ως η Ένσταση") η Ενάγουσα- Καθ'ής η Αίτηση εγείρει 9 λόγους ένστασης. Συνοπτικά η θέση της Ενάγουσας-Καθ'ής η Αίτηση είναι ότι οι αιτίες αγωγής όπως και τα επίδικα θέματα της αγωγής αρ. 196/2021 αλλά και ο σκοπός της διαφέρουν από αυτά της παρούσης Αγωγής καθότι η μεν παρούσα Αγωγή αφορά και/ή αποσκοπεί σε αποζημιώσεις για κακοτεχνίες και ελαττωματικές εργασίες στο επίδικο ακίνητο, ισχυρισμούς για Αμέλεια και παραβίαση των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων ενώ η Αγωγή αρ. 196/2021 αφορά και/ή αποσκοπεί σε ειδική εκτέλεση αγοραπωλητηρίου εγγράφου του εν λόγω ακινήτου. Είναι η θέση της ότι δεν πληρούνται οι προυποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος καθότι μεταξύ άλλων η παρούσα Αγωγή αφορά σε τεχνικά ζητήματα και η Ενάγουσα-Αιτήτρια προτίθεται να καλέσει προς απόδειξη της απαίτησης της αριθμό εμπειρογνωμόνων σε αντίθεση με την αγωγή αρ. 196/2021 η οποία αφορά πιο απλά θέματα ήτοι την έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας. Δε θα ήταν πρόσφορο να εκδικαστούν τα επίδικα θέματα της κάθε αγωγής μαζί γιατί αυτό θα περιέπλεκε και /ή θα καθυστερούσε τη διαδικασία και δη των αξιώσεων της Ενάγουσας δυνάμει της Αγωγής αρ. 196/2021 για έκδοση ξεχωριστού τίτλου. Η Αγωγή καταχωρήθηκε καλόπιστα. H ακρόαση της Αίτησης διεξήχθηκε επί των όσων οι Αιτητές και η Καθ'ής η Αίτηση αναφέρουν στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει προσεκτικά τις αγορεύσεις που κατάθεσαν στο Δικαστήριο οι ευπαίδευτοι συνήγοροι. Να σημειωθεί ότι η αγόρευση εκ μέρους των Αιτητών σημειώθηκε ως έγγραφο Α ενώ η αγόρευση εκ μέρους της Καθ'ής η Αίτηση σημειώθηκε ως έγγραφο Β. Ουδείς εκ των ενόρκων δηλούντων αντεξετάστηκε. Να σημειώσω ότι στην ουσία δεν αμφισβητούνται τα γεγονότα ήτοι η ύπαρξη παράλληλα της αγωγής με αρ. 196/2021 με την παρούσα αγωγής, όπως και του γεγονότος ότι επίδικο θέμα της μιας αγωγής είναι η ειδική εκτέλεση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 29.08.2018 για την αγορά ενός διαμερίσματος ενώ επίδικο θέμα της παρούσης είναι η επιδίκαση αποζημιώσεων για κακοτεχνίες και/ή σοβαρές κατασκευαστικές ελλείψεις αλλά και σε ζημιές που προκλήθηκαν συνεπεία αμέλειας και/ή παραβίασης των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων των Εναγόμενων σε σχέση με το ίδιο διαμέρισμα. Η αγωγή αρ. 196/2021 καταχωρήθηκε την 12.02.2021 ενώ η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε την 17.03.
- Η βασική επιχειρηματολογία των Αιτητών εστιάζεται στην αγγλική απόφαση Henderson v Henderson 1843-1860 All ER Rep 378 (στο εξής ως η "Henderson"). Εισηγείται ότι ο κανόνας της Henderson σχεδιάστηκε κατά τρόπο ώστε να εφαρμόζεται σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου επίδικα θέματα τα οποία εγείρονται σε μεταγενέστερες διαδικασίες θα μπορούσαν και έπρεπε να είχαν εγερθεί σε προηγούμενες δικαστικές διαδικασίες. Σύμφωνα με τη θέση της ο κανόνας που τέθηκε στη Henderson διαφέρει από το δόγμα του δεδικασμένου και στην προκείμενη περίπτωση το να καταχωρηθούν δύο αγωγές συνιστά καταφανή κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και ότι η αγωγή πρέπει να απορριφθεί. Στον αντίποδα η θέση της άλλης πλευράς είναι ότι δεν υφίσταται καμία κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και ότι τα επίδικα θέματα των δύο αγωγών είναι τέτοιας φύσης που δε θα μπορούσαν να συνεκδικαστούν. Σε σχέση με τη Henderson ο ευπαίδευτος συνήγορος εισηγείται ότι δεν είναι ξεκάθαρο ότι εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις όπου υπάρχει δεδικασμένο ή αν καλύπτει και εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες αλλά εν πάση περίπτωση θεωρεί δεν έχει καμία εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση. Προτού προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της Αίτησης κρίνω ορθό να εξετάσω την εξουσία του Δικαστηρίου να απορρίψει μια αγωγή σε περίπτωση που διαφανεί καταφανής κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας. Ως προς το σημείο αυτό παραπέμπω στην απόφαση Χαραλαμπίδης v Κωμοδρόμου
(2002)2 ΑΑΔ 522 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε ότι το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία για αναστολή της δίκης ή απόρριψης της υπόθεσης σε περίπτωση κατάχρησης της διαδικασίας μόνο εφόσον απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του αντιδίκου. Η δικαιοδοσία για πάταξη τέτοιων περιπτώσεων είναι σύμφυτη χωρίς να έχει οποιαδήποτε νομοθετική προέλευση. Είναι μια εξουσία αυτονόητη και απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και την αξιοπιστία των θεσμών και μέσων επίτευξης των στόχων της. Η άσκηση τέτοιας δραστικής εξουσίας ασκείται φειδωλά. Βασική είναι η υπόθεση Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο
(1995)1 Α.Α.Δ. 217. Στην Walpole v. Partidge and Wilson
(1994)1 All E.R. 385, όπου ο δικαστής Ralph Gibson τόνισε πως το δικαστήριο πρέπει να βεβαιώνεται σε κάθε περίπτωση ότι η διαδικασία είναι τόσο καθαρά και έντονα καταχρηστικής φύσεως ώστε να δικαιολογείται η καταστολή της με το κατάλληλο διάταγμα. Στην Director of Public Prosecutions v. Humphrys
(1977)A.C. 1 ο Λόρδος Salmon σχολιάζοντας την αρχή καθόρισε και τα όριά της (στη σελίδα 46): «I respectfully agree with [Lord Dilhorne] that a judge has not and should not appear to have any responsibility for the institution of prosecutions; nor has he any power to refuse to allow a prosecution to proceed merely because he considers that, as a matter of policy, it ought not to have been brought. It is only if the prosecution amounts to an abuse of the process of the court and is oppressive and vexatious that the judge has the power to intervene. Fortunately, such prosecutions are hardly ever brought but the power of the court to prevent them is, in my view, of great constitutional importance and should be jealously preserved.» Δεν υπάρχει κατάλογος κατηγοριών όπου πρέπει να ενεργοποιείται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για αποτροπή και καταστολή κατάχρησης της διαδικασίας. Ως αναφέρεται στο βιβλίο "Κατάχρηση Διαδικασίας στο Κυπριακό Δίκαιο" Χρυσαφίνης και Πολυβίου, Λευκωσία 2021 σελ. 26, " Σε γενικές γραμμές η εξουσία του Δικαστηρίου εξασκείται όπου οι δικονομικοί χειρισμοί και οι ενέργειες του ενός μέρους συνεπάγονται "αδικία" κατά του άλλου μέρους ή εκεί όπου τίθεται σε κίνδυνο η αξιόπιστη απονομή της δικαιοσύνης. Ενδεικτικά αναφέρονται κατηγορίες όπου ενεργοποιείται η σχετική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου όπως αυτές προκύπτουν από τη σύγχρονη νομολογία του κοινοδικαίου όπως η καταστρατήγηση κάθε αρχής και κανόνα έντιμης συμπεριφοράς, η έγερση λανθασμένης διαδικασίας η καθυστέρηση, η δόλια συμπεριφορά, η χρησιμοποίηση της διαδικασίας για αλλότριους σκοπούς και με σκοπό την κατάχρηση αφενός και ταλαιπωρία του αντιδίκου, χωρίς πρόθεση για την προώθηση επίλυσης γνήσιας διαφοράς από το Δικαστήριο". Σε σχέση με τον κανόνα της υπόθεσης Henderson στην οποία βασίζονται οι Αιτητές καταγράφεται στη σελ.381 αυτής στην οποία διαβάζονται τα ακόλουθα: «I state the rule of the court correctly when I say that where a given matter becomes the subject of litigation in, and of adjudication by a court of competent jurisdiction, the court requires the parties to that litigation to bring forward their whole case, and will not (except under special circumstances) permit the same parties to open the same subject of litigation in respect of matter which might have been brought forward as part of the subject in contest, but which was not brought forward, only because they have, from negligence, inadvertence or even accident omitted part of their case. The plea of res judicata applies, except in special cases, not only to points upon which the court was actually required by the parties to form an opinion and pronounce a judgment, but to every point which properly belonged to the subject of litigation and which the parties, exercising reasonable diligence, might have brought forward at the time». Επίσης να αναφερθεί ότι το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφασή του στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Rafaat Barqwi
(2004)1 Α.Α.Δ.1, με αναφορά στην προαναφερθείσα υπόθεση Henderson κατέγραψε: «Με τον τρόπο αυτό προστατεύεται η δικαιοσύνη από αέναες διαδικασίες στις οποίες θα πρωταγωνιστούσε η εφευρηματικότητα του διαδίκου». Στην υπό κρίση Αίτηση οι Αιτητές καλούν στην ουσία το Δικαστήριο να αποφανθεί την εφαρμογή του κανόνα της Henderson σε εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες και όχι μόνο σε περιπτώσεις όπου υπάρχει δεδικασμένο όπως για παράδειγμα να έχει ήδη εκδοθεί δικαστική απόφαση και να εγείρονται τα ίδια θέματα ή θέματα που θα μπορούσαν να εγερθούν στην πρώτη διαδικασία σε νέα διαδικασία μεταξύ των ίδιων διαδίκων. Ως έχει αναπτυχθεί η νομολογία σε σχέση με το ζήτημα δεν μπορώ με ασφάλεια να αποδεχθώ την εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου για τους Αιτητές και να θεωρήσω ότι ο κανόνας της Henderson μπορεί να εφαρμοστεί σε εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες με αποτέλεσμα να πρέπει να απορριφθεί η αγωγή επειδή δεν περιέλαβε η Ενάγουσα τα γεγονότα της παρούσης αγωγής στην αγωγή αρ. 196/2021. Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι και η απόφαση στην οποία κάνει αναφορά η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών για να στηρίξει την θέση τους ήτοι η απόφαση Avgousta K. Theori v Maroula A. Djoni and another
(1984)1 C.L.R. 296 κάνει αναφορά σε απόφαση που είχε εκδοθεί κάτι που δεν συμβαίνει στην προκείμενη περίπτωση. Συνεπώς θεωρώ αχρείαστο να αναλωθώ στην εξέταση του κανόνα της Henderson. Αυτό που προχωρώ να εξετάσω είναι εάν η παράλληλη προώθηση των δύο αγωγών συνιστά κατάχρηση διαδικασίας και εάν η καταχώρηση της παρούσας αγωγής απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων των Εναγόμενων. Καταρχάς είναι ξεκάθαρο ότι με τις δύο αγωγές δεν προωθούνται όμοιοι σκοποί απλώς τα επίδικα θέματα της κάθε μια αγωγής απορρέουν από το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 29.08.2018. Είναι επίσης ξεκάθαρο ότι τα επίδικα θέματα των δύο αγωγών δεν είναι στενά συνυφασμένα και ότι στην ουσία επιδιώκονται διαφορετικοί σκοποί. Το ερώτημα που εγείρεται σε αυτό το σημείο είναι εάν οι Εναγόμενοι με την παράλληλοι προώθηση των δύο αγωγών επηρεάζονται δυσμενώς και πώς και εάν θα μπορούσαν τα επίδικα θέματα των δύο αγωγών να συνεκδικαστούν. Πέραν του ότι οι Εναγόμενοι δεν καταδεικνύουν οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό τους από την παράλληλη προώθηση των αγωγών παρά μόνο αναφέρουν ότι κατά τη γνώμη τους τα θέματα της παρούσης αγωγής ανήκουν στην πρώτη αγωγή και θα έπρεπε να ενωθούν όλα τα θέματα σε μια αγωγή προς αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, δεν έχω εντοπίσει ποια είναι η αδικία που θα προκληθεί στους Εναγόμενους από την εκδίκαση των δύο αγωγών που αφορούν εντελώς ξεχωριστές βάσεις αγωγής. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι το βασικό γεγονός και στις δύο αγωγές είναι το αγοραπωλητήριο έγγραφο αλλά τα επίδικα θέματα και οι θεραπείες είναι εντελώς διαφορετικές. Δεν το θεωρώ λογικό να συνενώνονταν σε μία αγωγή η θεραπεία για ειδική εκτέλεση με τη θεραπεία των αποζημιώσεων για κακοτεχνίες και/ή για αμέλεια. Οι κακοτεχνίες και ελαττωματικές εργασίες ως είναι λογικό για την απόδειξη τους λόγω της φύσης τους απαιτούν την παρουσίαση μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων με αποτέλεσμα να διευρυνθούν και τα χρονικά πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Η αξίωση της Ενάγουσας στα πλαίσια της αγωγής 196/21 για ειδική εκτέλεση δεν απαιτεί πολύπλοκη μαρτυρία και είναι ένα θέμα που αναμένεται να εκδικαστεί ταχύτερα. Η φύση λοιπόν των αξιώσεων δεν παρουσιάζει συνάφεια. Σε περίπτωση λοιπόν που υπήρχε αίτημα για συνεκδίκαση των δύο αγωγών πολύ πιθανόν λόγω της ανομοιότητας των επίδικων θεμάτων και της πολυπλοκότητας που θα δημιουργείτο στη διαδικασία αλλά και στην καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης να μην εγκρινόταν. Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι η ύπαρξη παράλληλα των δύο αγωγών δεν καταδεικνύει κατάχρηση ούτε καταφανή κατάχρηση ή περίπτωση που η Ενάγουσα ενήργησε κακόπιστα. Μάλιστα δε θα έλεγα ότι δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδικάζονταν όλα τα επίδικα θέματα στα πλαίσια μιας αγωγής. Ως αναφέρθηκε στην απόφαση Melisanidis κ.α. v Kravitz (υπό την ιδιότητα του ως εμπιστευματοδόχος του Aegean Litigation Trust), ΠΕ αρ. Ε110/20, Ε111/20, Ε112/20, Ε113/20, 6.07.2021 δεν είναι πάντοτε και άνευ ετέρου που η συνύπαρξη δικαστικών διαδικασιών μεταξύ διαδίκων απολήγει ή πρέπει να απολήγει σε εύρημα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Επίσης οι Αιτητές γενικά και αόριστα θα έλεγα έθεσαν το ζήτημα κατάχρησης και δεν απέσεισαν το εφαρμοζόμενο βάρος και επίπεδο απόδειξης. Καταληκτικά αναφέρω ότι δεν καταδείχθηκε καταφανής κατάχρηση διαδικασίας. Κατάληξη Με βάση τα πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Τα έξοδα της παρούσης Αίτησης λοιπόν επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας-Καθ'ής η Αίτηση. Οι Εναγόμενοι-Αιτητές να καταβάλουν στην Ενάγουσα-Καθ'ής η Αίτηση τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Μ-Α Στυλιανού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο