PUZZLE DESIGNS LIMITED ν. A. ATHANASIOU HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1753/2013, 11/1/2022

PUZZLE DESIGNS LIMITED ν. A. ATHANASIOU HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1753/2013, 11/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1753/2013 Μεταξύ: PUZZLE DESIGNS LIMITED Ενάγουσας και A. ATHANASIOU HOLDINGS LIMITED Εναγόμενης 11 Ιανουαρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. A. Αβραάμ δια Ι. Μοδίτης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη: κ. Η. Αγαθοκλέους δια Giorgos Landas LLC ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα εταιρεία αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης ποσό €25.784,84 πλέον τόκο ως οφειλόμενο προς αυτήν υπόλοιπο για υπηρεσίες που παρείχε. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα είναι εταιρεία παροχής διαφημιστικών και συναφών υπηρεσιών και διατηρούσε συνεργασία με την Εναγόμενη εταιρεία στην οποία παρείχε υπηρεσίες επί πιστώσει. Ισχυρίζεται ότι στα πλαίσια της συνεργασίας τους, παραμένει οφειλόμενο προς αυτήν ποσό €25.784,

1. Για σκοπούς της συνεργασίας, η Ενάγουσα τηρούσε κατάσταση λογαριασμού η οποία στις 12.3.2013 παρουσίαζε ως χρεωστικό υπόλοιπο το αξιούμενο με την αγωγή ποσό. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη αρνείται να εξοφλήσει και διεκδικεί απόφαση για το εν λόγω ποσό, πλέον τόκο. Η Εναγόμενη αμφισβητεί το ύψος της ισχυριζόμενης οφειλής. Συγκεκριμένα, στην Υπεράσπιση της ισχυρίζεται ότι το αξιούμενο ποσό προέρχεται από υπερχρεώσεις τις οποίες η Εναγόμενη ουδέποτε αποδέχτηκε καθώς και από χρεώσεις για εργασίες που αφορούσαν αλλά πρόσωπα και όχι την ίδια. Εγείρει και Ανταπαίτηση με την οποία διεκδικεί ποσό €50.000 ισχυριζόμενη ότι το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει ζημιά που έχει υποστεί διότι «το τελευταίο διάστημα της συνεργασίας τους με τους Εναγόμενους [οι Ενάγοντες] προέβαιναν σε παράνομες και/ή αδικαιολόγητες χρεώσεις για εργασίες τις οποίες οι Ενάγοντες ουδέποτε εξουσιοδότησαν ή ενέκριναν να προβούν και προέβησαν σε χρεώσεις για εργασίες που δεν ανήκουν στους Ενάγοντες», καθώς και ότι «οι Ενάγοντες παράνομα έχουν παραδώσει σε άλλη εταιρεία φωτογραφικό υλικό το οποίο οι Εναγόμενοι έχουν πληρώσει προς τους Ενάγοντες η οποία παράνομα το χρησιμοποιεί για σκοπούς δικής της προβολής». Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση, στα πλαίσια της οποίας η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Η πλευρά της Ενάγουσας παρουσίασε στο Δικαστήριο δύο μάρτυρες. Η πλευρά της Εναγόμενης δεν παρουσίασε μαρτυρία. Θα ξεκινήσω με μια συνοπτική αναφορά στα όσα κατέθεσε ο κάθε μάρτυρας. Επικεντρώνομαι στα σημεία της μαρτυρίας που έκρινα σημαντικά για σκοπούς διαμόρφωσης του αποτελέσματος. Πρώτη μάρτυρας για την πλευρά της Ενάγουσας ήταν η κα ΧΧΧΧΧ Φυλακτού, διευθύντρια και μέτοχος της Ενάγουσας εταιρείας (ΜΕ1). Στα πλαίσια της μαρτυρίας της, η ΜΕ1 κατέθεσε ότι η Ενάγουσα και η Εναγόμενη διατηρούσαν συνεργασία στα πλαίσια της οποίας η Ενάγουσα παρείχε υπηρεσίες διαφήμισης, marketing και γραφικών τεχνών στην Εναγόμενη. Η Εναγόμενη ασχολείτο με εργασίες ανάπτυξης γης, developing and construction. Ανέφερε ότι οι υπηρεσίες παρέχονταν κατόπιν οδηγιών της Εναγόμενης. Η συνεργασία είχε ξεκινήσει το 2009 και το πρόσωπο στην Εναγόμενη εταιρεία από το οποίο λαμβάνονταν οδηγίες ήταν η κα ΧΧΧΧΧ Αθανασίου, υπεύθυνη marketing. Περιγράφοντας τη φύση των υπηρεσιών που παρείχε η Ενάγουσα, η ΜΕ1 αναφέρθηκε σε εκτέλεση όλων των διαφημιστικών καμπάνιων της Εναγόμενης εταιρείας περιλαμβανομένου του σχεδιασμού brochures, προώθησης των διαφόρων projects της εταιρείας, την προβολή τους σε μέσα μαζικής επικοινωνίας, καταχωρήσεις σε διαφημιστικά περιοδικά, δημόσιες σχέσεις κ.ο.κ. Σύμφωνα με την ΜΕ1, η συνεργασία των δύο εταιρειών τερματίστηκε τον Μάρτιο 2013 γιατί παρέμενε οφειλόμενο υπόλοιπο προς την Ενάγουσα το οποίο η Εναγόμενη αρνείτο να εξοφλήσει. Ανέφερε ότι η ίδια είχε ζητήσει επανειλημμένα την εξόφληση του. Κατά την μαρτυρία της, η ΜΕ1 παρουσίασε δέσμη αποτελούμενη από 39 τιμολόγια (Τεκμήριο 1) και ανέφερε ότι «έχω όλα τα τιμολόγια, τα οποία είναι υπογραμμένα από την marketing, την κυρία Αθανασίου. Σημαίνει ότι με την υπογραφή τούτη ότι τελείωσε η δουλειά, καταχωρήθηκε η δουλειά, παραδόθηκε η δουλειά, λοιπόν και ήταν έτοιμα προς αποπληρωμή.» Εξήγησε ότι για τους σκοπούς της συνεργασίας, η Ενάγουσα τηρούσε κατάσταση λογαριασμού στην οποία καταγράφονταν όλες οι χρεώσεις σύμφωνα με εκδοθέντα τιμολόγια και πιστώνονταν όλες οι πληρωμές που γίνονταν έναντι των τιμολογίων και του εκάστοτε υπολοίπου από την Εναγόμενη. Πρόσθεσε ότι το αξιούμενο με την αγωγή ποσό είναι το χρεωστικό υπόλοιπο που παρουσίαζε η κατάσταση του λογαριασμού κατά τον τερματισμό της συνεργασίας των δύο εταιρειών. Αναφέρθηκε σε κάθε ένα από τα τιμολόγια που συναποτελούν τη δέσμη, Τεκμήριο 1, εξηγώντας τι αφορά έκαστο και ποιες εργασίες περιλαμβάνει. Υποστήριξε ότι οι εργασίες του κάθε τιμολογίου είχαν εκτελεστεί και ότι ελέγχθηκαν, εγκρίθηκαν και έγιναν αποδεκτές από την Εναγόμενη εταιρεία η οποία ενεργούσε μέσω της υπεύθυνης marketing κας ΧΧΧΧΧ Αθανασίου. Προς απόδειξη της έγκρισης των εργασιών και της αποδοχής της χρέωσης έκαστου τιμολογίου, η ΜΕ1 ανέφερε ότι η κα ΧΧΧΧΧ Αθανασίου υπέγραφε το κάθε ένα από τα τιμολόγια του Τεκμηρίου
2. Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι τα τιμολόγια του Τεκμηρίου εκδόθηκαν την περίοδο μεταξύ 14.2.2012 και 12.3.
3. Να αναφέρω επίσης ότι το κάθε ένα από τα τιμολόγια που συναποτελούν το Τεκμήριο 1 φέρει στο κάτω μέρος την ένδειξη «For Puzzle Designs Ltd. Received by:.» και μια υπογραφή. Εξαίρεση αποτελούν μόνο τα τελευταία δύο τιμολόγια που δεν φέρουν αυτή την υπογραφή. Σύμφωνα με τη ΜΕ1, το προ-τελευταίο τιμολόγιο της δέσμης έχει αριθμό 1239, εκδόθηκε στις 30.12.2012 και ήταν για ποσό €16.429,
4. Σε σχέση με αυτό, η ΜΕ1 ανέφερε ότι είχε ακυρωθεί από την Ενάγουσα «και ο λόγος ήταν λόγω της πολύ καλής συνεργασίας με την εταιρεία και της μακρόχρονης καλής συνεργασίας αποφάσισα εγώ σαν εταιρεία όλη τη δουλειά να την παραχωρήσω και να την κάνω δώρο σαν ένα ευχαριστώ για τη μακρόχρονη συνεργασία που είχαμε». Το ποσό επομένως του τιμολογίου αυτού, εξήγησε, δεν το διεκδικεί η Ενάγουσα και δεν περιλαμβάνεται στις αξιώσεις που εγείρει με την αγωγή. Το τελευταίο τιμολόγιο της δέσμης με αριθμό 1474, ημερομηνίας 12.3.2013 και για ποσό €4.872,22 επίσης δεν είναι υπογραμμένο εκ μέρους της Εναγόμενης εταιρείας. Σύμφωνα με την ΜΕ1, το τιμολόγιο αφορά «inside front cover advert in Russian Sunjet for
5. Production of Russian advert». H ME1 ανέφερε ότι το εν λόγω τιμολόγιο δεν είναι υπογραμμένο «διότι είχε αποχωρήσει η κυρία Αθανασίου από την εταιρεία [.] είχε αποχωρήσει από την εταιρεία εν των μεταξύ επειδή τότε αυτό το περιοδικό έβγαινε μια φορά τον χρόνο. Είχαμε κάνει την κράτηση έναν χρόνο πριν διότι τότε ήταν μεγάλη υπόθεση για να πετύχεις καλή σελίδα μέσα σε τούτα τα περιοδικά των Κυπριακών Αερογραμμών, άρα έπρεπε να κάνουμε τις κρατήσεις σχεδόν έναν χρόνο πριν.» Η ΜΕ1 ακολούθως παρουσίασε την κατάσταση λογαριασμού που διατηρούσε η Ενάγουσα (Τεκμήριο 2). Εξήγησε ότι η κατάσταση παρουσιάζει τις χρεώσεις που γίνονταν σύμφωνα με τα τιμολόγια του Τεκμηρίου 1, τις πιστώσεις που αφορούσαν πληρωμές που γίνονταν έναντι των τιμολογίων από την Εναγόμενη και το εκάστοτε υπόλοιπο. Εξήγησε ότι η κατάσταση λογαριασμού παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο €25.784,84 στις 12.3.2013 και παρά το ότι ζήτησε η ίδια επανειλημμένα την εξόφληση του, η Εναγόμενη εταιρεία αρνείται να το πληρώσει. Κατά την αντεξέταση της, η ΜΕ1 συμφώνησε ότι η συνεργασία των δύο εταιρειών ξεκίνησε από το 2008 και όχι 2009 όπως είχε αναφέρει προηγουμένως. Σε σχέση με τον τρόπο που δίνονταν οδηγίες και παραγγελίες υπηρεσιών, η ΜΕ1 επέμενε ότι αυτό γινόταν «πάντοτε με το approval της κυρίας Αθανασίου. Εγώ δεν προχωρούσα σε οποιανδήποτε παραγγελία ή αυτές είναι κάρτες ή οτιδήποτε χωρίς να έχω τη συγκατάθεση της κυρίας Αθανασίου». Όταν ρωτήθηκε πως λάμβανε αυτή τη συγκατάθεση, η ΜΕ1 απάντησε ότι «όταν γίνεται μια παραγγελία από κάποιο υπάλληλο ερχόμουν σε επαφή με την κυρία Αθανασίου, της έλεγα τις απαιτήσεις του υπάλληλου τους και ανάλογα μου έλεγε να προχωρήσω ή όχι». Πρόσθεσε ότι τα προβλήματα με την πληρωμή των τιμολογίων της Ενάγουσας ξεκίνησαν μετά την αποχώρηση της κας Αθανασίου από την Εναγόμενη εταιρεία. Ερωτήθηκε κατά πόσο η Εναγόμενη εταιρεία πλήρωσε για υπηρεσίες που αφορούσαν άλλες εταιρείες του ομίλου ή συνδεδεμένες εταιρείες και απάντησε θετικά όμως εξήγησε ότι αυτό γινόταν «πάντοτε με συνεννόηση της κυρίας Αθανασίου είχα εντολή να χρεώσω την A. Athanasiou Holdings. [.] Εγώ είχα τέτοια εντολή, δεν ξέρω πως δούλευαν οι εταιρείες μεταξύ τους.» Για το ίδιο θέμα πρόσθεσε ότι «εγώ πάντοτε πριν να βγει ένα τιμολόγιο ρωτούσα σε ποια εταιρεία θα πρόκειτο να βγει. Τώρα αν η εταιρεία των Kalogirou Villa άνηκε σε οποιονδήποτε άλλο τούτο δεν ήταν δουλειά δική μου [.] να το ξέρω». Στη συνέχεια της αντεξέτασης της ανέφερε «σας λέω πριν βγει οποιοδήποτε τιμολόγιο από εμένα ερχόταν η ερώτηση σε ποια εταιρεία θα την τιμολογήσω; Και η απάντηση ήταν A. Athanasiou Holdings [.] Το τι συνέβαινε internally δεν ήταν δουλειά μου να το ξέρω βεβαίως. [.] Μου δίνετουν μια εντολή, λοιπόν, και επαναλαμβάνω όταν ρωτούσα σε ποια εταιρεία θα γίνονταν [οι χρεώσεις] μου έλεγαν ότι πρέπει να πάει στην Athanasiou Holdings. Τώρα τι συνεργασίες είχαν και τι εταιρείες είχαν πίσω από την Anthanasiou Holdings νομίζω δεν είναι δουλειά μου να ξέρω.» Τέθηκε στην μάρτυρα ότι το τιμολόγιο υπ' αριθμό 1260 της δέσμης Τεκμήριο 1 αφορούσε την ετοιμασία διαφημιστικών κουτιών με καρτέλες, ένα εκ των οποίων κατατέθηκε ως Τεκμήριο
6. Η ΜΕ1 ανέφερε ότι στο πίσω μέρος των καρτέλων που βρίσκονταν στα κουτιά αναγραφόταν το όνομα «Athanasiou Construction and Development». Κατατέθηκαν επίσης ως Τεκμήρια 4 και 5, brochures στην Αγγλική και Ρωσική γλώσσα, αντίστοιχα, για τα οποία εκδόθηκαν τα τιμολόγια υπ' αριθμούς 1271 και
7. Η ΜΕ1 ανέφερε ότι και στα δύο brochures αναγράφεται το όνομα «Athanasiou Construction and Development». Η ΜΕ1 όμως επανέλαβε ότι οι οδηγίες της ήταν όπως τα τιμολόγια εκδοθούν προς την Εναγόμενη εταιρεία. Σε σχέση με το πως διακόπηκε η συνεργασία των δύο εταιρειών, η ΜΕ1 ανέφερε ότι ενώ προηγουμένως, όποτε ζητούσαν πληρωμή από την Εναγόμενη εταιρεία, αυτή πάντα πλήρωνε, από τον Φεβρουάριο 2013 «παίρναμε τηλέφωνο, έπαιρνε τον λογιστή μου τηλέφωνο. Έτυχε να μιλήσω και εγώ με τον υπεύθυνο του λογιστηρίου και η απάντηση ήταν ότι δεν έχουμε εντολή οποιασδήποτε πληρωμής». Παρουσιάστηκε στα πλαίσια της ανετεξέτασης και επιστολή ημερομηνίας 15.4.2014 (Τεκμήριο 6) που απέστειλαν οι δικηγόροι της Ενάγουσαςς εταιρείας προς την Εναγόμενη. Στην επιστολή αυτή, μεταξύ άλλων, ζητείται και η εξόφληση του αξιούμενου ποσού. Κατά την αντεξέταση τέθηκε στην ΜΕ1 από το συνήγορο της Εναγόμενης ότι η Ενάγουσα εταιρεία «αντικαταστήσατε το διαφημιστικό υλικό [της Εναγόμενης] επί διαφημιστικών πινακίδων. Εντάξει; Μετά από οδηγίες που λάβατε από την εταιρεία E. A. Chic Properties Ltd». Η ΜΕ1 απάντησε ότι «Εγώ πήρα εντολή από την κυρία ΧΧΧΧΧ Αθανασίου για τη συγκεκριμένη επιγραφή. Καμία επαφή δεν είχα με την Athanasiou Holdings ή με τον κύριο Αθανασίου. Το τί είχαν μεταξύ τους δεν έχει καμία σχέση μαζί μου.» Υποβλήθηκε ακολούθως στην ΜΕ1 ότι «γνωρίζατε πλήρως τις σχέσεις μεταξύ των δύο αδελφιών και την έχθρα που είχε δημιουργηθεί μεταξύ τους». Η ΜΕ1 απάντησε ότι αυτό δεν αφορά τις υπηρεσίες που παρείχε η Ενάγουσα εταιρεία, «δεν ήταν η δουλειά μου, ούτε να ξέρω σε ποιον άνηκε η ταμπέλα. Εγώ πήρα μια εντολή από κάποιον από την E.A. Chic Properties Ltd. Δεν ήταν ούτε αρμοδιότητα μου να ψάξω σε ποιον ανήκει και σε ποιον δεν ανήκει. Εμείς είμαστε σχεδιαστές, είμαστε designers, είμαστε marketeers». Ζητήθηκε από τη ΜΕ1 να προσδιορίσει το κόστος μιας αντίστοιχης διαφημιστικής πινακίδας. Η ΜΕ1 απάντησε ότι «εξαρτάται από πάρα πολλά πράγματα. Δηλαδή πρώτα απ΄ όλα αν χρειάζεται επιδιόρθωση η υφιστάμενη πινακίδα, δηλαδή αν θα χρειαστούν reconstruction όλη η πινακίδα, μετά το μέγεθος παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο. Επίσης το υλικό, το οποίο θα μπει αν μπουν τρισδιάστατα τα γράμματα είναι ένα κόστος. Αν μπει ένα απλό αυτοκόλλητο είναι ένα άλλο κόστος. Άρα δεν μπορώ να δώσω ακριβή τιμή. Εξαρτάται από την κάθε πινακίδα.» Τέθηκε, τέλος στην ΜΕ1 ότι η απαίτηση της δεν είναι γνήσια, ότι εγέρθηκε εκδικητικά με την επιστολή Τεκμήριο 6 αφού η Εναγόμενη παραπονέθηκε για την αντικατάσταση της εν λόγω πινακίδας καθώς και επειδή διατηρεί φιλικές σχέσεις με την κα ΧΧΧΧΧ Αθανασίου. Η ΜΕ1 διαφώνησε. Απάντησε ότι «Δεν το αποδέχομαι αυτό. Τα γραφεία μας είναι 40 χρόνια σ' αυτήν την αγορά με ένα πολύ σοβαρό όνομα χωρίς απολύτως προβλήματα κτλ και αυτά που λέτε δεν τα δέχομαι. Αυτό. Τίποτε άλλο. Δεν έχω να μοιράσω τίποτε με κανένα». Η ΜΕ1 πρόσθεσε ότι είχε σταλθεί προς την Εναγόμενη εταιρεία η κατάσταση λογαριασμού που παρουσίαζε το οφειλόμενο υπόλοιπο. Τέθηκε στην ΜΕ1 ότι η κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασε, Τεκμήριο 2, «δεν είναι ορθή. Παρουσιάζει ελλείψεις.» Η ΜΕ1 διαφώνησε υποστηρίζοντας ότι είναι ορθή και καταγράφει χρεώσεις και πιστώσεις που γίνονταν στο λογαριασμό. Αυτή ήταν τα κυριότερα σημεία της μαρτυρίας της ΜΕ
8. Δεύτερη μάρτυρας για την πλευρά της Ενάγουσας εταιρείας ήταν η κα ΧΧΧΧΧ Αθανασίου (ΜΕ2). Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, κατά τον επίδικο χρόνο της αγωγής ήταν μέτοχος κατά 50% της Εναγόμενης εταιρείας και το υπόλοιπο 50% κατείχε ο αδερφός της κ. ΧΧΧΧΧ Αθανασίου. Η ίδια ήταν υπεύθυνη προώθησης διαφήμισης και πώλησης των ακινήτων της εταιρείας. Για την επίδικη συνεργασία, η ΜΕ2 ανέφερε ότι «Η Puzzle ήταν το διαφημιστικό μας γραφείο. Ήταν το γραφείο που προωθούσαμε, μαζί κάναμε όλες τις καμπάνιες προώθησης, διαφήμισης για όλα μας τα ακίνητα. Ταπέλλες, company profiles, τα leaflets, όλα της διαφήμισης σε περιοδικά [.] Καθημερινή επαφή μπορώ να πω [με την Ενάγουσα] διότι είχαμε μεγάλο όγκο ακινήτων για προώθηση, οπόταν κάναμε μαζί όλο το marketing plan. Επίσης συνεντεύξεις σε περιοδικά ήμουν εγώ το άτομο, το οποίο της έδινε τα βραβεία μας στο εξωτερικό. Επίσης τα λάμβανε η κυρία ΧΧΧΧΧ Φυλακτού της εταιρείας Puzzle βασικά. Είχαμε τριβή καθημερινή και σε πολύ μεγάλο σημείο μπορώ να πω ήταν μέρος της εταιρείας μας. Εξωτερικός συνεργάτης μεν, αλλά ήταν καθημερινή η τριβή που είχαμε.» Σύμφωνα με την ΜΕ2 η σχέση της με την Εναγόμενη εταιρεία τερματίστηκε τα τέλη του 2012 οπόταν «έχουμε χωρίσει τις εταιρείες, έχω πάρει εγώ τις μισές εταιρείες του group και τις άλλες ο κύριος Αθανασίου.» Υποδείχθηκαν στην ΜΕ2 τα τιμολόγια της δέσμης Τεκμήριο 1 και, σε σχέση με αυτά, η μάρτυρας ανέφερε ότι «είναι όλα τιμολόγια που αφορούν την A Athanasiou Holdings, η εταιρεία που ήταν ιδιοκτήτρια όλων των ακινήτων.» Αναγνώρισε την υπογραφή της στο κάτω μέρος των τιμολογίων και πρόσθεσε ότι η υπογραφή της έδειχνε ότι «έχουμε παραλάβει όλη τη δουλειά που αναγράφεται στο τιμολόγιο. [.] Είναι το συμφωνηθέν ποσό που είχαμε συμφωνήσει όταν δόθηκε η εντολή για υλοποίηση της.» Αναφορικά με τον τρόπο που γίνονταν οι πληρωμές από την Εναγόμενη προς την Ενάγουσα, η ΜΕ2 ανέφερε ότι «από τα statements, τα οποία βλέπω πάντα πληρώνονταν το Puzzle Design έναντι. Δεν πληρώνετουν τιμολόγια γιατί ήταν πολύ μεγάλη τέλος πάντως η συνεργασία που είχαμε με μεγάλα ποσά.» Η ΜΕ2 ερωτήθηκε αναφορικά με τη θέση της Εναγόμενης ότι κάποιες από τις υπηρεσίες που αναγράφονται στα τιμολόγια δεν αφορούν την Εναγόμενη εταιρεία. Σε σχέση με αυτό το ζήτημα, η ΜΕ2 διαφώνησε ότι οι χρεώσεις δεν αφορούσαν την Εναγόμενη. Ανέφερε ότι «η εταιρεία που κατείχε όλα τα διαφημιστικά που βλέπετε εδώ στα τιμολόγια ήταν η A. Athanasiou Holdings ιδιοκτήτρια. Στα leaflet μας όμως έχω φέρει τεκμήρια για όλα τα project μας αναγράφεται A. Athanasiou Construction and Development, ήταν αυτό, το οποίο χρησιμοποιούσαμε σαν ονομασία σε όλες τις ταμπέλλες και προώθηση. Στα τιμολόγια όταν τιμολογάς, τιμολογάς την εταιρεία δεν τιμολογάς το όνομα που αναγράφεται στην ταπέλλα που μπορείς να το ονομάσεις και logo. Δεν ήταν logo, όμως νομίζω δεν το είχαμε εγγράψει, αλλά είναι η ονομασία που χρησιμοποιούσαμε στη διαφήμιση μας. [.] Λογικα όταν κάνεις κάποιες εργασίες ή και έξοδα για τα ακίνητα σου τα χρεώνεις τα έξοδα εκείνα στην ιδιοκτήτρια εταιρεία. Δεν μπορείς να έχεις έξοδο της εταιρείας σου της διαφημιστικής και να τα χρεώνεις στην Construction. Άρα ιδιοκτήτρια όλων των ακινήτων ήταν η A. Athanasiou Holdings. Ότι έξοδα αφορούσε την προώθηση των ακινήτων της A. Athanasiou Holdings έπρεπε να χρεωθεί στην A. Athanasiou Holdings. Όλες οι κάρτες που αναγράφονται εδώ είναι κάρτες, οι οποίες αφορούν υπαλλήλους της εταιρείας, company profiles της εταιρείας που έχει τα ακίνητα, ταπέλλες της εταιρείες της συγκεκριμένης.» Πρόσθεσε ότι «δεν υπάρχει νομικό πρόσωπο η A. Athanasiou Construction and Development». Σε σχέση με τη θέση της αυτή, η ΜΕ2 παρουσίασε στο Δικαστήριο διαφημιστικά έντυπα και βραβεία που αφορούν ένα έργο με την ονομασία Coralli (Τεκμήρια 7 και 8). Σύμφωνα με την ΜΕ2 πρόκειται για το «μεγαλύτερο έργο της εταιρείας» παρά το ότι το όνομα της δεν καταγράφεται σε αυτά. Εξήγησε ότι οι αντίστοιχες διαφημιστικές υπηρεσίες αφορούν εκείνο το έργο και ιδιοκτήτρια του έργου είναι η Εναγόμενη εταιρεία. Αναφορικά με το ζήτημα της αφαίρεσης διαφημιστικής πινακίδας της Εναγόμενης και αντικατάστασης της με διαφήμιση άλλης εταιρείας, η ΜΕ2 ανέφερε ότι πρόκειται για ζήτημα άσχετο με τις τιμολογήσεις της Ενάγουσας προς την Εναγόμενη. Πρόσθεσε ότι η εταιρεία Ε.Α. Home Chic Properties Ltd είναι δική της εταιρεία. Πρόσθεσε ότι κατόπιν άδειας από το κοινοτικό συμβούλιο Μουταγιάκκας για τοποθέτηση πινακίδας της εταιρείας της, είχε δώσει εντολή στην Ενάγουσα να κατασκευάσει την πινακίδα το
9. Αρνήθηκε ότι είχε επηρεαστεί οποιαδήποτε πινακίδα ή διαφήμιση της Εναγόμενης εταιρείας. Αναφορικά με την επίδικη οφειλή, η ΜΕ2 ανέφερε ότι «εγώ απλά θέλω να καταλήξω στο γεγονός ότι σαν μάρτυρας έρχομαι να καταθέσω το αυτονόητο, ότι τα τιμολόγια που εκκρεμούν είναι εργασίες, τις οποίες έχει εκτελέσει η κυρία ΧΧΧΧΧ Φυλακτού εκ μέρους της Puzzle Designs με δική μου εντολή ως τότε συνιδιοκτήτρια και απ' ότι φαίνεται δεν πληρώνει ο κύριος Αθανασίου για δικούς του λόγους, ίσως επειδή υπάρχει φιλία επειδή αναφέρθηκε στην προηγούμενη ακρόαση.» Κατά την αντεξέταση της η ΜΕ2 ανέφερε ότι μετά τη δική της αποχώρηση η Εναγόμενη εταιρεία παρέμεινε πλέον στην ιδιοκτησία του αδερφού της, εξηγώντας ότι υπήρξε «συμφωνία και των δύο να ξεκινήσουμε τις δικές μας εταιρείες ξεχωριστά διότι οι οικογένειες μας έχουν μεγαλώσει και μέρη της οικογένειας μας τώρα είναι στη δική μου εταιρεία και ήταν το σωστό και το ορθό να διαχωριστεί η περιουσία μας.» Η ΜΕ2 συμφώνησε ότι για τον διαχωρισμό υπογράφηκε μεταξύ εκείνης και του αδερφού της σχετική συμφωνία (Τεκμήριο 10). Παρουσιάστηκε επίσης και έγινε Τεκμήριο 11, δήλωση που υπέγραψε η ΜΕ2 και ο αδερφός της ημερομηνίας 13.12.2012 σύμφωνα με την οποία, μεταξύ άλλων, δηλώνουν αμφότεροι ότι η μεταξύ τους συμφωνία, Τεκμήριο 10, έχει υλοποιηθεί και με την υλοποίηση «έχουν ικανοποιηθεί όλες οι απαιτήσεις, αξιώσεις ή ζήτημα παρούσα ή μέλλουσα έχουμε ή θα έχουμε στο μέλλον ή θα προβάλουμε ο ένας προς τον άλλο είτε προσωπικά είτε σε σχέση με τις αναφερόμενες εταιρείες για οποιαδήποτε θέματα ή ζητήματα σχετικά με την μέχρι σήμερα συμμετοχή μας στις αναφερόμενες εταιρείες ή μεταξύ των αναφερομένων εταιρειών ή μεταξύ μας προσωπικά». Η ΜΕ2 διαφώνησε με υποβολή που της έγινε ότι η εν λόγω δήλωση την εμπόδιζε να δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο για την παρούσα υπόθεση. Η ΜΕ2 ερωτήθηκε σε σχέση με το τιμολόγιο 1336 του Τεκμηρίου 1 κατά πόσο η εργασία που αφορά το συγκεκριμένο αφορούσε έργο ιδιοκτησίας της Εναγόμενης εταιρείας. Η ΜΕ2 απάντησε ότι το τιμολόγιο έχει σχέση με το έργο Kalogirou Villas που «αποτελεί ιδιοκτησία της A. Athanasiou Developers, όμως η προώθηση εγίνετουν από την A. Athanasiou Holdings που ήταν πιο ενεργή σαν εταιρεία και το leaflet το έχει χρησιμοποιήσει η A. Athanasiou Holdings για να πουλήσει το συγκεκριμένο ακίνητο γιατί η A. Athanasiou Developers δεν είχε καθόλου κίνηση τη συγκεκριμένη περίοδο και αποφασίστηκε ομόφωνα και από τους δύο μας να χρεωθεί η A. Athanasiou Holdings ώστε να το πουλήσει και να επωφεληθεί η εταιρεία A. Athanasiou Holdings.» Πρόσθεσε η ΜΕ2 ότι το συγκεκριμένο τιμολόγιο είχε ήδη πληρωθεί. Συνέχισε λέγοντας ότι για την πληρωμή του δεν υπάρχει γραπτώς οποιαδήποτε απόφαση γιατί «για πολλά θέματα παίρναμε αποφάσεις είτε όταν θα χρεώσουμε κάτι κάναμε συνελεύσεις σχεδόν μια φορά την εβδομάδα και τα τιμολόγια μας όλα πληρώνοντο από τον λογιστή. [Τα πρακτικά] τα έχει ο κύριος Αθανασίου, όχι εγώ. Αλλά για έτσι μικρά θέματα δεν έχουμε έντυπη μορφή των συγκεκριμένων.» Το ίδιο, σύμφωνα με την ΜΕ2, ίσχυε και για τιμολόγια και χρεώσεις που αφορούσαν το έργο Cube, για το οποίο ανέφερε ότι η προώθηση του είχε γίνει από την A. Athanasiou Holdings, «Το έργο Cube όταν δείτε πάνω στο leaflet του αναγράφει πάνω του Athanasiou Construction and Development όπως όλα τα leaflet και το Kalogirou επίσης, αλλά η προώθηση και η πώληση γινόταν από τους υπαλλήλους της A. Athanasiou Holdings και όλα τα άτομα και οι προωθήσεις στο εξωτερικό τις αναλάμβανε η A. Athanasiou Holdings». H ME2 πρόσθεσε ότι τα τιμολόγια αυτά χρονολογούνται από το 2012 και ότι εάν είχε τιμολογηθεί λάθος εταιρεία τότε θα το είχαν εντοπίσει οι ελεγκτές της Εναγόμενης εταιρείας. Η ΜΕ2 κατέθεσε περαιτέρω ότι η Ενάγουσα απέστελλε στην Εναγόμενη εταιρεία μηνιαίες καταστάσεις λογαριασμού σε σχέση με τις μεταξύ τους συναλλαγές. Η ίδια δεν έχει στην κατοχή της κάποια από αυτές τις καταστάσεις λογαριασμού γιατί παρέμειναν στην κατοχή του αδερφού της. Επέμενε ότι οι καταστάσεις λογαριασμού αποστέλλονταν κάθε μήνα και στη βάση αυτών γίνονταν πληρωμές έναντι της οφειλής από την Εναγόμενη. Επανέλαβε ότι οι εργασίες του κάθε τιμολογίου είχαν εκτελεστεί και παραδοθεί και αυτό φαίνεται από την υπογραφή της στα τιμολόγια. Η ΜΕ2 αρνήθηκε ότι η μαρτυρία της στο Δικαστήριο δόθηκε εκδικητικά προς τον αδερφό της με τον οποία δεν έχουν καλές σχέσεις. Ανέφερε ότι «μπορώ να καταθέσω σε οποιαδήποτε δίκη ως μάρτυρας αν είναι για το δίκαιο και το σωστό. [.] Έχω έρθει εδώ για να πω την αλήθεια, για να δικαιωθεί κάποιος άνθρωπος ο οποίος δούλεψε και πρέπει να πληρωθεί όπως και οι υπόλοιποι άλλοι που πρέπει να πληρωθούν και δεν τους πληρώνει ο κύριος Αθανασίου και μάλιστα ο κύριος Αθανασίου ανέφερε στον δικηγόρο τον κύριο ΧΧΧΧΧ Μοδίτη ότι τούτα του είναι απλώς ένας καφές αυτό. Άρα γιατί δεν πληρώνει αφού είναι μόνο ένας καφές; Είναι κρίμα αυτοί οι άνθρωποι να έρχονται στα Δικαστήρια για €25.000.» Η ΜΕ2 ανέφερε επίσης ότι την ενδιαφέρει η πληρωμή της επίδικης οφειλής «όπως και με άλλους επίσης συνεργάτες τους οποίους ο κύριος Αθανασίου δεν πληρώνει γιατί συνεργάζονται μαζί μου. Εκδικητικά το κάνει αυτό και έχουμε πολλές υποθέσεις στο Δικαστήριο.» Αυτή ήταν, συνοπτικά, η μαρτυρία της ΜΕ
10. Όπως έχω σημειώσει πιο πάνω, η πλευρά της Εναγόμενης δεν παρουσίασε οποιοδήποτε μάρτυρα κατά την ακρόαση. Μετά το πέρας της παρουσίασης της μαρτυρίας, οι συνήγοροι της κάθε πλευράς ετοίμασαν τελικές αγορεύσεις στις οποίες συνόψισαν τη μαρτυρία και τα εκατέρωθεν επιχειρήματα. Έχω μελετήσει τις γραπτές αγορεύσεις και τις εκεί θέσεις και εισηγήσεις των συνηγόρων. Με αυτά τα δεδομένα προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο της μαρτυρίας της ΜΕ1 και της ΜΕ2 με γνώμονα τις αρχές που έχει καθορίσει η νομολογία και σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. Έχω επίσης μελετήσει το περιεχόμενο των εγγράφων που παρουσίασε. Έχω ήδη σημειώσει ότι η πλευρά της Εναγόμενης δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει μόνο μια εκδοχή αναφορικά με τα γεγονότα, εκτός εάν υπάρχουν εγγενείς αδυναμίες σε σχέση με τη μαρτυρία και την αξιοπιστία της, αυτό το οποίο εξετάζεται είναι κατά πόσο τα γεγονότα για τα οποία υπάρχει μαρτυρία είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση του ενάγοντα στον απαιτούμενο βαθμό. Η γενική εικόνα της ΜΕ1 και της ΜΕ2 ήταν θετική. Ξεκινώντας από τη ΜΕ1, η μαρτυρία της είχε εσωτερική συνοχή, λογική και οι αναφορές της στα γεγονότα συνάδουν με το περιεχόμενο των εγγράφων που παρουσίασε. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα και ήταν σταθερή στις θέσεις της. Δεν διέκρινα να περιέπεσε σε αντιφάσεις ή υπερβολές στη μαρτυρία της. Ενόψει αυτών των διαπιστώσεων, κρίνω ότι ήταν μάρτυρας αξιόπιστη. Οι ίδιες διαπιστώσεις ισχύουν και για τη ΜΕ
11. Έδινε απαντήσεις σαφείς, εξήγησε τον ρόλο και εμπλοκή της στα γεγονότα καθώς και τα καθήκοντα και τη θέση της στην Εναγόμενη εταιρεία. Απάντησε όλες τις ερωτήσεις που της τέθηκαν ευθέως και χωρίς υπεκφυγές. Δεν υπήρχαν ασυνέπειες ή άλλες εγγενείς αδυναμίες στη μαρτυρία της. Ο πλευρά της Εναγόμενης εισηγήθηκε ότι η μάρτυρας αυτή παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με εκδικητικά κίνητρα προς τον αδερφό της και επομένως η μαρτυρία της δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Θεωρώ όμως ότι τα ενώπιον μου στοιχεία και δεδομένα δεν μου επιτρέπουν να δεχτώ αυτή τη θέση. Δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε στα πλαίσια της μαρτυρίας της ΜΕ2 που να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό αυτό. Δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία για τη φύση και έκταση των διαφωνιών με τον αδερφό της, πως οι διαφορές αυτές σχετίζονται με την Ενάγουσα εταιρεία και τη συνεργασία τους ή ποιο όφελος ενδεχομένως να είχε η ΜΕ2 δίνοντας κατασκευασμένη ή ψεύτικη μαρτυρία στο Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Οι διάφορες υποβολές στα πλαίσια της αντεξέτασης δεν επαρκούν για να απορριφθεί η μαρτυρία της ως αναξιόπιστη. Προσθέτω και το εξής. Η ΜΕ2 κατέθεσε ότι μαζί με τον αδερφό της ήταν κατά ½ ιδιοκτήτρια της Εναγόμενης εταιρείας κατά τον επίδικο χρόνο και εξήγησε τα καθήκοντα της. Αυτές οι αναφορές της δεν αμφισβητήθηκαν ούτε αντικρούστηκαν. Από τη μαρτυρία της προκύπτει ότι ήταν πρόσωπο που είχε εξουσία να δίνει οδηγίες και να δεσμεύει την Εναγόμενη εταιρεία, κατά τον επίδικο χρόνο και μέχρι την αποχώρηση της από την εταιρεία. Αφέθηκε να νοηθεί κατά την αντεξέταση ότι, ενδεχομένως, κάποιες αποφάσεις και ενέργειες της ΜΕ2 να μην ήταν της αρεσκείας ή να μην ήταν εις γνώση του αδερφού της. Δεν έχει παρουσιαστεί συγκεκριμένη μαρτυρία για αυτό το ζήτημα. Έτσι κι αλλιώς όμως, ακόμα και αν υπήρχαν διαφωνίες σε σχέση με την εσωτερική διαχείριση των υποθέσεων της Εναγόμενης εταιρείας ή άλλων εταιρειών ή εργασιών του ομίλου αυτό το ζήτημα ουδόλως αφορά ή επηρεάζει τα προς απόφαση ζητήματα της παρούσας αγωγής. Καταλήγω, επομένως, ότι και η ΜΕ2 ήταν αξιόπιστη μάρτυρας. Στη βάση των πιο πάνω και στην απουσία άλλης, αντίθετης, μαρτυρίας, κρίνω ότι τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση είναι όπως τα κατέθεσαν στο Δικαστήριο η ΜΕ1 και η ΜΕ2 και όπως προκύπτουν από τα έγγραφα που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια. Προς αποφυγή επανάληψης, καθίστανται και δικά μου ευρήματα τα όσα σχετικά αναφέρω στη σύνοψη της μαρτυρίας πιο πάνω. Παραμένει να εξεταστεί εάν τα ευρήματα στοιχειοθετούν την απαίτηση της Ενάγουσας, από την μια, και την ανταπαίτηση της Εναγόμενης, από την άλλη. Τα γεγονότα δεικνύουν ότι, από το 2008, η Ενάγουσα συμφώνησε να παρέχει διαφημιστικές και συναφείς υπηρεσίες προς την Εναγόμενη, έναντι αμοιβής. Αναφορικά με τη μεταξύ τους συνεργασία, η Ενάγουσα παρείχε υπηρεσίες σύμφωνα με οδηγίες που λάμβανε και στη βάση συμφωνημένης εκ των προτέρων αμοιβής για κάθε επί μέρους υπηρεσία. Οι υπηρεσίες παρέχονταν επί πιστώσει. Για κάθε επί μέρους εργασία, η Ενάγουσα εξέδιδε τιμολόγια και τηρούσε κατάσταση λογαριασμού. Η Εναγόμενη προέβαινε σε τακτικές πληρωμές έναντι των οφειλόμενων. Στην κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε η Εναγόμενη χρεώνονταν τα ποσά των τιμολογίων και πιστώνονται οι εκάστοτε πληρωμές που γίνονταν από την Εναγόμενη. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη της οφείλει το ποσό που αναγράφεται ως χρεωστικό υπόλοιπο στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 2 καθώς και ότι το ποσό αυτό προκύπτει από τιμολόγια της δέσμης Τεκμήριο
12. Οι ισχυρισμοί αυτοί υποστηρίχθηκαν από την αξιόπιστη μαρτυρία της ΜΕ
13. Επιπρόσθετα, τόσο η ΜΕ1 όσο και η ΜΕ2 κατέθεσαν ότι οι εργασίες που αφορούσαν οι διάφορες χρεώσεις έχουν εκτελεστεί από την Ενάγουσα και έχουν παραδοθεί στην Εναγόμενη. Η ΜΕ2 μάλιστα, με την μαρτυρία της που επίσης κρίθηκε αξιόπιστη, κατέθεσε ότι η ίδια έδινε οδηγίες για τις εργασίες που αναθέτονταν στην Ενάγουσα, ότι συμφωνούσε το ποσό της αντίστοιχης χρέωσης κατά τον χρόνο που δίνονταν οι οδηγίες και ότι βεβαιωνόταν ότι οι εργασίες είχαν εκτελεστεί προς ικανοποίηση της Εναγόμενης. Αυτό, εξήγησε, αποδείκνυε και η μεταγενέστερη υπογραφή της επί των τιμολογίων. Η ΜΕ1 είχε εξηγήσει επίσης ότι η πρακτική από την έναρξη της συνεργασίας ήταν να τιμολογείται η Εναγόμενη εταιρεία για τις εργασίες όλων των εταιρειών του ομίλου. Ότι αυτή ήταν ανέκαθεν η πρακτική επανέλαβε και επιβεβαίωσε η ΜΕ
14. Συνεπώς, σαν θέμα γεγονότων, αυτό συνέβαινε στα πλαίσια της συνεργασίας. Σύμφωνα με την ΜΕ2, η Εναγόμενη παραλάμβανε κάθε μήνα κατάσταση λογαριασμού που απέστελλε η Ενάγουσα. Πρόσθεσε ότι στη βάση της κατάστασης λογαριασμού και των τιμολογίων δίνονταν τακτικά οδηγίες για διενέργεια πληρωμών. Η αναντίλεκτη αυτή μαρτυρία αντικρούει τις θέσεις που προβλήθηκαν κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της Ενάγουσας ότι στο αξιούμενο ποσό περιλαμβάνονταν χρεώσεις για ποσά που δεν είχαν συμφωνηθεί ή που δεν είχαν γνωστοποιηθεί στην Εναγόμενη. Αντικρούει επίσης τη θέση που είχε προβληθεί από την πλευρά της Εναγόμενης ότι κάποιες από τις εργασίες για τις οποίες η Ενάγουσα διεκδικεί αμοιβή αφορούσαν ή ανήκαν σε άλλες εταιρείες του ομίλου και συνεπώς η Εναγόμενη δεν είναι η ίδια υπόλογη να πληρώσει τα ποσά αυτά. Τα γεγονότα δείχνουν ότι οι θέσεις αυτές δεν ευσταθούν. Σημειώνω ότι η ανάληψη υποχρέωσης ή η συμφωνία της Εναγόμενης να αναλάβει την πληρωμή εργασίας που αφορά έργα ή υπηρεσίες που ανήκουν σε άλλες εταιρείες είναι καθόλα νόμιμη και δεσμευτική. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη μαρτυρία της ΜΕ1, η ίδια είχε επανειλημμένα ζητήσει από την Εναγόμενη την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού όμως η Εναγόμενη δεν πλήρωσε. Πέραν των προφορικών οχλήσεων, η απαίτηση πληρωμής περιλαμβάνεται και στην επιστολή Τεκμήριο 6 που παρουσιάστηκε κατά την αντεξέταση της ΜΕ
15. Συγκεφαλαιώνοντας, τα γεγονότα καταδεικνύουν ότι είχε καταρτιστεί σύμβαση, με ελεύθερη συναίνεση, μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης εταιρείας, για νόμιμη αντιπαροχή και σκοπό[1]. Ειδικότερα, η Ενάγουσα είχε συμφωνήσει να παρέχει διαφημιστικές και άλλες υπηρεσίες ως οι οδηγίες που λάμβανε από την Εναγόμενη και για συμφωνημένο, κάθε φορά, ποσό. Τα γεγονότα καταδεικνύουν περαιτέρω ότι η πλευρά της Ενάγουσας εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις με την παροχή των υπηρεσιών, προς ικανοποίηση της Εναγόμενης, ως είχε συμφωνηθεί[2]. Κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, η Εναγόμενη υπαναχώρησε και δεν πλήρωσε το συμφωνημένο αντάλλαγμα για το σύνολο των υπηρεσιών που έλαβε. Προέβη μόνο σε διάφορες πληρωμές έναντι χωρίς να εξοφλήσει τη συνολική οφειλή. Αυτό δίνει δικαίωμα στην Ενάγουσα να διεκδικεί αποζημίωση για τη ζημιά που υπέστη συνεπεία της παράβασης, ήτοι το υπόλοιπο του συμφωνηθέντος ανταλλάγματος για την παροχή των υπηρεσιών της[3]. Τα πιο πάνω, κρίνω ότι στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα που επικαλείται η Ενάγουσα. Το επόμενο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η μαρτυρία στοιχειοθετεί και το ποσό που αξιώνει η Ενάγουσα. Η ΜΕ1, στη μαρτυρία της, εξήγησε ότι το ποσό της οφειλής ανέρχεται σε €25.784,84, όπως καταγράφεται, ως χρεωστικό υπόλοιπο, στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
16. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τη μαρτυρία της ΜΕ2, η ίδια συμφωνούσε εκ των προτέρων εκ μέρους της Εναγόμενης το ποσό αμοιβής για την κάθε υπηρεσία που ανέθετε στην Ενάγουσα, έλεγχε κάθε φορά ότι οι υπηρεσίες είχαν παρασχεθεί και η χρέωση κάθε τιμολογίου ήταν ορθή καθώς και ότι η Εναγόμενη λάμβανε τα τιμολόγια και μηνιαίως κατάσταση λογαριασμού και μετά δίνονταν οδηγίες για διενέργεια πληρωμών σε συνεννόηση και με τον αδερφό της. Έχω ήδη αναφερθεί στη δικογραφημένη θέση της Υπεράσπισης. Ουσιαστικά η Εναγόμενη αμφισβητεί το αξιούμενο ποσό και οι ισχυρισμοί που προβάλλει για σκοπούς της αμφισβήτηση αυτής είναι ότι περιλαμβάνει υπερχρεώσεις και ότι περιλαμβάνει ποσά τα οποία αφορούν υπηρεσίες που παρασχέθηκαν σε άλλα πρόσωπα. Οι ισχυρισμοί αυτοί, καταρρίπτονται από τη μαρτυρία, όπως έχω ήδη εξηγήσει πιο πάνω. Έχω εξετάσει τα όσα αναφέρει στην τελική του αγόρευση ο συνήγορος της Εναγόμενης. Ορθά επισημαίνει ότι η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 2 δεν ξεκινά από την αρχή της συνεργασίας των δύο εταιρειών αλλά από την 1.1.2012 καθώς και ότι ξεκινά με χρεωστικό υπόλοιπο. Ορθά επίσης επισημαίνει ότι τα τιμολόγια που παρουσιάστηκαν ως Τεκμήριο 1 αφορούν τις χρεώσεις που αποτυπώνονται στην κατάσταση λογαριασμού και όχι την προγενέστερη περίοδο συνεργασίας. Δεν μπορώ όμως να απορρίψω την αξίωση της Ενάγουσας ένεκα αυτών, όπως εισηγείται. Στην προκειμένη περίπτωση, υπάρχει μαρτυρία για την ύπαρξη της οφειλής. Η μαρτυρία αυτή προέρχεται από την ΜΕ1 που κατέθεσε ότι στα πλαίσια της συνεργασίας παρέχονταν υπηρεσίες, ότι κάθε φορά το ποσό της αμοιβής ήταν συμφωνημένο, ότι εκδίδονταν τιμολόγια, γίνονταν πληρωμές έναντι και ότι τηρείτο κατάσταση λογαριασμών όπου γίνονταν αντίστοιχες χρεοπιστώσεις. Υπάρχει επίσης η μαρτυρία της ΜΕ2, σύμφωνα με την οποία, η ΜΕ2 έδινε οδηγίες για την υπηρεσίες και συμφωνούσε κάθε φορά την χρέωση, προσυπόγραφε τιμολόγια αφού έλεγχε ότι η χρέωση ήταν η συμφωνημένη και στη βάση αυτών και της κατάστασης λογαριασμού έδινε μαζί με τον αδερφό της οδηγίες για διενέργεια πληρωμών. Έχω ήδη σημειώσει ότι αυτή η μαρτυρία είναι αναντίλεκτη και αξιόπιστη. Δεν έχω ενώπιον μου οποιαδήποτε στοιχεία που να θέτουν σε αμφισβήτηση αυτά που κατέθεσαν οι ΜΕ1 και η ΜΕ
17. Συνεπώς, στη βάση αυτής της μαρτυρίας, κρίνω ότι η Ενάγουσα έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό το ποσό που αξιώνει με την αγωγή. Το τελευταίο σημείο που θα θίξω αναφορικά με την απαίτηση της Ενάγουσας αφορά την αξίωση σε σχέση με τον τόκο. Στην Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα ζητά να επιδικαστεί τόκος προς 8% ετησίως επί του οφειλόμενου ποσού, ισχυριζόμενη ότι αντιπροσωπεύει το ποσοστό επιτοκίου που η Ενάγουσα πληρώνει σε χρεωστικά υπόλοιπα τρεχούμενων λογαριασμών της ένεκα της επίδικης οφειλής. Τέτοια μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε. Επιπρόσθετα, η ΜΕ1 σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της ανέφερε ότι το επιτόκιο αυτό είχε συμφωνηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της συνεργασίας ούτε οποιαδήποτε αναφορά υπάρχει στα τιμολόγια σε τόκο προς 8% ετησίως σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής. Ενόψει των πιο πάνω, η αξίωση για τόκο προς 8% δεν μπορεί να επιτύχει. Η Ενάγουσα δικαιούται σε νόμιμο τόκο επί του ποσού της οφειλής. Παραμένει η ανταπαίτηση της Εναγόμενης. Σύμφωνα με τη δικογραφημένη της θέση, αξιώνει ποσό €50.000 «το οποίο αντιπροσωπεύει ζημιές, απώλειες και έξοδα από την υπαίτια παράβαση της συμφωνίας, πώλησης εμπορευμάτων από τους Ενάγοντες και/ή λόγω πράξεων και παραλείψεων των Εναγόντων». Στο σώμα της Ανταπαίτησης υπάρχουν οι ισχυρισμοί ότι «οι Ενάγοντες το τελευταίο διάστημα της συνεργασίας τους με τους Εναγόμενους προέβαιναν σε παράνομες και/ή αδικαιολόγητες χρεώσεις για εργασίες τις οποίες οι Ενάγοντες ουδέποτε εξουσιοδότησαν ή ενέκριναν να προβούν και/ή προέβησαν σε χρεώσεις για εργασίες που δεν ανήκουν στους Ενάγοντες. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες παράνομα έχουν παραδώσει σε άλλη εταιρεία φωτογραφικό υλικό το οποίο οι Εναγόμενοι έχουν πληρώσει προς τους Ενάγοντες η οποία παράνομα το χρησιμοποιεί για σκοπούς δικής της προβολής.» Μαρτυρία από την πλευρά της Εναγόμενης που να υποστηρίζει και να στοιχειοθετεί τους ισχυρισμούς αυτούς, δεν έχει παρουσιαστεί. Ταυτόχρονα, οι δικογραφημένοι αυτοί ισχυρισμοί δεν συνάδουν με την αξιόπιστη μαρτυρία της ΜΕ1 και της ΜΕ2 και με τα ευρήματα. Ακολουθεί ότι η ανταπαίτηση δεν στοιχειοθετείται. Καταληκτικά, και για τους λόγους που έχω εξηγήσει η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για ποσό €25.784,
18. Επί του ποσού αυτού επιδικάζεται νόμιμος τόκος από την καταχώρηση της αγωγής. Η ανταπαίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της αγωγής και της ανταπαίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι ένα σετ εξόδων θα πληρωθεί. ..................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρο 10