ΣΑΒΒΑ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Έφεση 740/2014, 28/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Έφεση 740/2014 Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 ως τροποποιήθηκε, άρθρα 50, 58, 80 και 85 XXXX ΣΑΒΒΑ Εφεσείουσα και ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εφεσίβλητος Αίτηση ημερομηνίας 25.11.2019 από τους: XXXX ΑΧΙΛΛΕΩΣ, XXXX ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, XXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, XXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: Μ.Β. Ιωάννου Για Εφεσείουσα/Καθ' ης η αίτηση: Πανίκος Α. Λεωνίδου & Σία ΔΕΠΕ Για Εφεσίβλητο/Καθ' ου η αίτηση: Δ. Κουρουσίδου για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 10.11.2014, ο Διευθυντής του Τμήματος Χωρομετρίας και Κτηματολογίου Λεμεσού («Διευθυντής»), στο πλαίσιο της αίτησης της Καθ' ης η αίτηση 1 με αριθμό ΑΧ/2639/2008 με βάση το άρθρο 58 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224, εξέδωσε απόφαση με την οποία επέλυσε τη συνοριακή διαφορά μεταξύ του τεμαχίου της Καθ' ης η αίτηση 1 με αριθμό τεμαχίου 574, Φ./Σχ.XXXX, αρ. εγγραφής XXXX στον XXXX και του τεμαχίου της Κυπριακής Δημοκρατίας με αριθμό τεμαχίου 521 (αργάκι) του Φ./Σχ.XXXX στον XXXX, αποφασίζοντας ότι η διαφιλονικούμενη έκταση ανήκει στο ακίνητο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Την 03.12.2014, η απόφαση αυτή εφεσιβλήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση
- Την 11.05.2018, εκδόθηκε εκ συμφώνου των συμμετεχόντων στη διαδικασία, δηλαδή της Καθ' ης η αίτηση 1 και του Καθ' ου η αίτηση 2, διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης της Καθ' ης η αίτηση 1, δηλαδή ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης, και επανεξέτασης του φακέλου ΑΧ2639/2008 από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου. Την 25.11.2019, τρίτα πρόσωπα, οι Αιτητές, υπέβαλαν την υπό εξέταση αίτηση, με την οποία ζητούν όπως τα εκ συμφώνου διατάγματα που εκδόθηκαν την 11.05.2018 ακυρωθούν. Είναι μια αίτηση που βασίζουν ευθέως και μόνον στο άρθρο 6 § 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ) και στη νομολογία. Ο κύριος XXXX, εκ των Αιτητών, που υποστηρίζει την αίτηση αυτή με ένορκη δήλωση, εκ μέρους όλων των Αιτητών, αναφέρει πως οι Αιτητές ενήγαγαν την Καθ' ης η αίτηση 1 με την αγωγή XXXX/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, για παράνομη επέμβαση στο ακίνητό τους με αριθμό τεμαχίου 573, Φ./Σχ.XXXX, αρ. εγγραφής XXXX στον XXXX. Η αγωγή των Αιτητών βασίστηκε στην τελεσίδικη απόφαση που έλαβε ο Διευθυντής στο πλαίσιο της αίτησης με αριθμό ΑΧ762/2005 με βάση το άρθρο 58 του Κεφ.224, για την επίλυση συνοριακής διαφοράς μεταξύ του ακινήτου των Αιτητών (τεμάχιο 573) και του δημόσιου αργακιού, με την οποία αποφάσισε την εγγεγραμμένη θέση του αργακιού που συνορεύει νότια με το τεμάχιο των Αιτητών υποδεικνύοντάς την και ότι η έκταση γης που ήταν διαφιλονικούμενη ανήκει στο τεμάχιο των Αιτητών. Ο Έπαρχος Λεμεσού, μάλιστα, είχε καταχωρίσει εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 1 την ποινική υπόθεση με αριθμό XXXX/2011, μεταξύ άλλων για ανέγερση οικοδομής στο τεμάχιό της (τεμάχιο 574) κατά παράβαση των όρων της άδειας της, με τρόπο που, μεταξύ άλλων, επενέβαινε και στο τεμάχιο 573 των Αιτητών, κατηγορία στην οποία η Καθ' ης η αίτηση 1 είχε παραδεχθεί ενοχή. Στο πλαίσιο της ειρημένης ποινικής υπόθεσης, είχε εκδοθεί και διάταγμα κατεδάφισης. Παρά το ότι το διάταγμα κατεδάφισης ημερομηνίας 14.05.2012 έφερε αναστολή εκτέλεσης, η οποία περιβάλλονταν και από πρόσθετους όρους ως προς τη δυνατότητα εκτέλεσής του, οι Αιτητές ασκούσαν πιέσεις στην Καθ' ης η αίτηση 1 να συμμορφωθεί με αυτό, καθώς και με επιστολή ημερομηνίας 25.06.
- Στο πλαίσιο της αγωγής που ήγειραν οι Αιτητές, όταν η Καθ' ης η αίτηση 1 αιτήθηκε τροποποίηση του δικογράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησής της, οι Αιτητές ισχυρίζονται πως τότε πληροφορήθηκαν την ύπαρξη της ΑΧ2639/2008, της απόφασης του Διευθυντή ημερομηνίας 10.11.2014, και του διατάγματος ημερομηνίας 11.05.2018 για εκ συμφώνου ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή, καθώς και για τον λόγο βάσει του οποίου τα μέρη στην Έφεση 740/2014 είχαν συμφωνήσει την ακύρωση. Ο λόγος ήταν η ένορκη δήλωση κτηματολογικού λειτουργού, ημερομηνίας 08.05.2018, ο οποίος είχε αναφέρει πως η απόφαση στην ΑΧ2369/2008 είχε στηριχθεί στην απόφαση στην ΑΧ762/2005, αλλά κατά την επαναξιολόγηση, διαπίστωσε πως δεν είχαν ληφθεί υπόψη ορθοφωτογραφία του 1963 στην οποία φαίνεται η θέση του αργακιού πριν από την ανέγερση της οικίας της Καθ' ης η αίτηση 1 που συμφωνεί με τη σημερινή του θέση και συνηγορεί ως προς το ότι το αργάκι δεν μεταβλήθηκε με ανθρώπινη παρέμβαση αλλά υφίσταται στην ίδια θέση πέραν των 55 ετών, καθώς και η θέση του γεφυριού που βρίσκεται επί της υφιστάμενης θέσης του αργακιού, που από την ορθοφωτογραφία φαίνεται πως και αυτό βρίσκεται στην ίδια θέση για πέραν των 55 ετών. Ο κτηματολογικός λειτουργός εξέφρασε έτσι τη θέση πως και η απόφαση που είχε εκδοθεί στην ΑΧ762/2005 (παρόλο που δεν εφεσιβλήθηκε και τελεσιδίκησε) ήταν λανθασμένη και ότι οποιαδήποτε προσπάθεια καθορισμού του εγγεγραμμένου συνόρου μεταξύ του τεμαχίου της Καθ' ης η αίτηση 1 και του αργακιού θα καταλήγει στην ίδια λανθασμένη θέση, εάν η θέση αυτής της μέτρησης πηγάζει από τη λανθασμένη απόφαση στην ΑΧ762/
- Λόγω αυτής της θέσης του κτηματολογικού λειτουργού ακυρώθηκε εκ συμφώνου η απόφαση του Διευθυντή στην ΑΧ2369/2008, και στην ανταπαίτησή της στο πλαίσιο της προαναφερόμενης αγωγής η Καθ' ης η αίτηση 1 είχε ζητήσει την προσθήκη απαίτησης για ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή στην ΑΧ762/
- Επειδή οι Αιτητές θεωρούν ότι η έκβαση της Έφεσης και των εκ συμφώνου διαταγμάτων ημερομηνίας 11.05.2018 επηρεάζει τα επίδικα θέματα στην αγωγή, και τους ίδιους, ισχυρίζονται πως έχουν έννομο συμφέρον να παρέμβουν στην Έφεση, επανανοίγοντάς την, και ότι, εφόσον εξ αρχής δεν συμμετείχαν σε εκείνη τη διαδικασία και δεν ακούστηκαν, πρόκειται για άκυρα διατάγματα. Αναφέρουν και άλλα διαβήματα και καταγγελίες στα οποία έχουν προβεί σχετικά με τη θέση τους ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 επενέβη στο ακίνητό τους και έκτισε παράνομα, μεταξύ των οποίων και η καταγγελία του λειτουργού του Κτηματολογίου ότι προέβη σε ψευδή ένορκη δήλωση στο πλαίσιο της Έφεσης, με την αναφορά του ότι η απόφαση στην ΑΧ762/2005 είναι λανθασμένη. Θεωρούν, οι Αιτητές, ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 κινήθηκε με σκοπό να επηρεάσει τα αγώγιμα δικαιώματα των Αιτητών και μάλιστα ότι παρενέβη κομματικός μηχανισμός και πολιτικοί παράγοντες για να την βοηθήσουν, με αναφορά στο ότι το δικηγορικό γραφείο που την εκπροσωπεί συνδέεται με την πολιτική. Η επιστολογραφία των Αιτητών εστάλη στο ΤΑΕ, στον Γενικό Εισαγγελέα, στον Υπουργό Εσωτερικών, στο Κτηματολόγιο και στον Έπαρχο. Θεωρούν ακόμα, μεταξύ πολλών άλλων που προκύπτουν μέσα από το μαρτυρικό υλικό που προσκόμισαν, με βάση μάλιστα και νομική συμβουλή που δέχονται, ότι ισχύει και στην περίπτωσή τους η Κυπριακή Δημοκρατία ν. Πουλλή
(2001)3 ΑΑΔ 1060 και ότι το Δικαστήριο αυτό θα πρέπει να παραμερίσει τα εκ συμφώνου διατάγματα ημερομηνίας 11.05.
- Η αίτηση αυτή των Αιτητών συνάντησε την ένσταση τόσο της Καθ' ης η αίτηση 1 όσο και του Καθ' ου η αίτηση
- Αμφότεροι ισχυρίζονται πως το Δικαστήριο ούτε έχει δικαιοδοσία ούτε πληρούνται οποιεσδήποτε νόμιμες προϋποθέσεις για να ακυρώσει τα εκ συμφώνου διατάγματα ημερομηνίας 11.05.2018, πως η αίτηση συνιστά άγνωστο στο δίκαιο και τελικά νομικά λανθασμένο διάβημα, χωρίς επαρκή νομική βάση, και ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να ζητούν ακύρωση των εκ συμφώνου διαταγμάτων ημερομηνίας 11.05.2018 με αίτηση, αλλά και γενικότερα, εφόσον δεν έχουν έννομο συμφέρον, δεν τους αφορούν ούτε επηρεάζουν δικαιώματά τους. Η αίτησή τους είναι επίσης πολύ καθυστερημένη, χωρίς να προβάλλεται κάποια δικαιολογία. Στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν και τις δύο ενστάσεις, αναφέρονται τα ίδια γεγονότα, τα περισσότερα από τα οποία φαίνονται και από τον φάκελο της διαδικασίας. Η Καθ' ης η αίτηση 1 αναφέρει περαιτέρω πως έλαβε και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για την οικοδομή της. Η δε αίτησή της για τροποποίηση, που είχε υποβάλει στο πλαίσιο της αγωγής των Αιτητών, είχε απορριφθεί, ενώ οι Αιτητές γνώριζαν μέσα από την αγωγή πολύ νωρίτερα για την εκκρεμότητα της Έφεσης και οι ίδιοι είχαν αναφέρει πως δεν έχει σχέση με την αγωγή τους. Τα περί συνωμοσίας και συμπαιγνίας, λένε, είναι ανυπόστατα. Σημειώνεται πως προηγούμενη αίτηση των Αιτητών, ημερομηνίας 03.12.2020, για να αντεξετάσουν τους ενόρκως δηλούντες στις ενστάσεις των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και τον λειτουργό του Κτηματολογίου που ορκίστηκε την επίμαχη ενοχλητική για τους Αιτητές ένορκη δήλωση στο πλαίσιο της Έφεσης, είχε απορριφθεί με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.10.2021, για τους λόγους που εξηγούνται στο κείμενο της απόφασης εκείνης. Έτσι, η ακρόαση της αίτησης των Αιτητών διεξήχθη στη βάση των υφιστάμενων ενόρκων δηλώσεων, του κύριου XXXX, εκ μέρους των Αιτητών, και των δικηγόρων XXXX και XXXX, εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, αντίστοιχα. Οι συνήγοροι των Αιτητών και των Καθ' ων η αίτηση αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των Αιτητών και των Καθ' ων η αίτηση αντίστοιχα, και είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει λεχθεί. Ότι ο παραμερισμός μιας δικαστικής απόφασης που εκδίδεται εκ συμφώνου γίνεται με αγωγή προβλέπεται και στη νομολογία που παραθέτουν οι συνήγοροι των Καθ' ων η αίτηση και δεν χρήζει επανάληψης, όπως και στους εγχώριους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, στη Δ.33,κ.15, όταν υφίσταται θέμα δόλου. Παραμερισμός μπορεί να υπάρξει και γιατί η συμφωνία επί της οποίας εκδόθηκε η δικαστική απόφαση είχε στοιχεία παρανομίας[1] ή γιατί ήταν αποτέλεσμα αμοιβαίου λάθους[2] ή και γιατί δεν υπήρχε η απαραίτητη εξουσιοδότηση[3], και άλλες περιπτώσεις. Οι αγγλικές αποφάσεις, από τις οποίες δομείται και η εγκυκλοπαιδική αναφορά του Halsbury's Laws of England, δείχνουν ότι μπορεί να επιχειρηθεί παραμερισμός εκ συμφώνου δικαστικής απόφασης με βάση ακόμα και το λάθος ή την παρεξήγηση. Πρόκειται για περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο ασκεί βασικά σύμφυτη εξουσία. Αλλά, πέραν της σύμφυτης εξουσίας, που αφορά στον παραμερισμό της δικαστικής απόφασης, η συμφωνία που προηγείται της δικαστικής απόφασης και από την οποία πηγάζει η εκ συμφώνου απόφαση μπορεί να ακυρωθεί για λόγους που προβλέπονται στο δίκαιο των συμβάσεων, το οποίο παρέχει πλούσιο έδαφος. Ακριβώς, επειδή αντικείμενο της ακύρωσης δεν είναι μόνον η δικαστική απόφαση, αλλά και η συμφωνία επί της οποίας βασίζεται η δικαστική απόφαση, όπου αυτή υπάρχει, το ένδικο μέσο είναι η αγωγή (fresh proceedings), αντί η αίτηση παραμερισμού στο πλαίσιο της αγωγής όπου εκδόθηκε η εκ συμφώνου δικαστική απόφαση. Η πάσχουσα συμφωνία των μερών επί της οποίας εκδόθηκε η δικαστική απόφαση με διάβημα αγωγής που ασκεί ένα εκ των συμβαλλόμενων μερών για να επιτύχει ακύρωση της συμφωνίας και κατ' επέκταση της δικαστικής απόφασης είναι ένα θέμα. Η πάσχουσα διαδικασία που διεξήχθη χωρίς τη συμμετοχή προσώπου που μπορεί να θεωρηθεί επηρεαζόμενο είναι άλλο θέμα, ως προς το οποίο δεν χρειάζεται να ασκηθεί αγωγή, αλλά το Δικαστήριο ασκεί σύμφυτη εξουσία, εάν το πρόσωπο που αιτείται τον παραμερισμό αποδείξει το έννομο συμφέρον του ή άλλως πώς τον επηρεασμό του, αυτόν που του δίδει και τη νομιμοποίηση να αιτείται. Εξ ου και οι Αιτητές επικαλούνται νομολογία αναφορικά με διαδικασίες που διεξήχθησαν στην δικονομική απουσία επηρεαζόμενου προσώπου. Τους Αιτητές δεν τους ενδιαφέρει η συμφωνία ή οποιαδήποτε συμφωνία αναμεταξύ άλλων, που είναι δεδομένο πως δεν τους δεσμεύει, αλλά η διαδικασία που έλαβε χώρα για τον καθορισμό των συνόρων του τεμαχίου της Καθ' ης η αίτηση 1 με το δημόσιο αργάκι, κατ' επέκταση και η αναθεωρητική διαδικασία της Έφεσης. Δεν θεωρώ ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει το αίτημα των Αιτητών, το οποίο δεν βασίζεται σε συγκεκριμένο διαδικαστικό κανονισμό. Το ζήτημα είναι εάν οι Αιτητές μπορούν να θεωρηθούν επηρεαζόμενα πρόσωπα που θα έπρεπε να είχαν συμμετοχή στην Έφεση, και που - ως είναι γνωστό από τον φάκελο της διαδικασίας αλλά και κοινά αποδεκτό - δεν είχαν προστεθεί ως εφεσίβλητοι ούτε είχαν ειδοποιηθεί με επίδοση. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, όταν εξετάζει Έφεση που ασκήθηκε δυνάμει του άρθρου 80 του Κεφ.224, επί απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου, όπως ήταν και η απόφασή του που είχε ληφθεί την 11.10.2014 επί της αίτησης της Καθ' ης η αίτηση 1 με αριθμό ΑΧ/2639/2008, είναι αναθεωρητική. Δηλαδή, αναθεωρεί την προσβαλλόμενη απόφαση, για να ελέγξει εάν είναι νόμιμη και ορθή, εάν δηλαδή ο Διευθυντής άσκησε την εξουσία που του δίδει το Κεφ.224 με νόμιμο και ορθό τρόπο. Έχει τη δυνατότητα, το Δικαστήριο, είτε να ακυρώσει την απόφαση αυτή, είτε να την τροποποιήσει. Η απόφαση που απασχόλησε, σε αυτή την περίπτωση, ήταν η απόφαση στην αίτηση της Καθ' ης η αίτηση 1 με αριθμό ΑΧ/2639/2008 για επίλυση συνοριακής διαφοράς, που ελήφθη από τον Διευθυντή κατόπιν διαδικασίας που διεξήχθη με τη συμμετοχή των ιδιοκτητών των εμπλεκόμενων ακινήτων, δηλαδή της Καθ' ης η αίτηση 1 και της Κυπριακής Δημοκρατίας (δια του Έπαρχου Λεμεσού). Η διαφορά αφορούσε το κοινό σύνορο του τεμαχίου της Καθ' ης η αίτηση 1
(574)και του δημόσιου αργακιού και όχι οποιοδήποτε σύνορο με το τεμάχιο 573 των Αιτητών. Ότι και το τεμάχιο των Αιτητών
(573)συνορεύει με το ίδιο δημόσιο αργάκι, το οποίο ουσιαστικά χρησιμοποιείται ως έκταση που διαχωρίζει και τα τεμάχια 573 και 574 μεταξύ τους, δεν καθιστά από μόνο του τους Αιτητές πρόσωπα που επηρεάζονται από τη συνοριακή διαφορά μεταξύ του τεμαχίου 574 και του δημόσιου αργακιού. Έτσι, και η Καθ' ης η αίτηση 1 δεν φαίνεται να συμμετείχε στη διαδικασία λήψης της απόφασης του Διευθυντή στην αίτηση ΑΧ/762/2005 με την οποία αποφασίστηκε το σύνορο μεταξύ του τεμαχίου 573 των Αιτητών και του ίδιου δημόσιου αργακιού. Ό,τι όμως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το πρόβλημα ή η ιδιαιτερότητα, στην προκειμένη περίπτωση, είναι πως η επί τόπου διαφιλονικούμενη έκταση δεν εκτείνεται μόνον στα σύνορα μεταξύ του τεμαχίου 574 και του δημόσιου αργακιού ή μεταξύ του τεμαχίου 573 και του δημόσιου αργακιού, αλλά, ιδίως λόγω της μικρής έκτασης του δημόσιου αργακιού και της παράλληλης χρήσης του ως σύνορο μεταξύ των τεμαχίων 573 και 574, παρότι το δημόσιο αργάκι συνιστά ξεχωριστή ιδιοκτησία, ξεχωριστό τεμάχιο που καθιστά τα ακίνητα 573 και 574 μεταξύ τους - τεχνικά - μη συνορεύοντα, καταλαμβάνει αναγκαστικά και τα τρία ακίνητα (τεμάχιο 573, τεμάχιο 574, δημόσιο αργάκι). Για τούτο τον λόγο, η συνοριακή διαφορά αμφότερων των τεμαχίων 573 και 574 με το δημόσιο αργάκι θα μπορούσε να επιλυθεί από τον Διευθυντή σε κοινή διαδικασία, με βάση το γεγονός ότι η επί τόπου διαφιλονικούμενη έκταση αφορά και στα τρία τεμάχια. Αυτό δεν συνέβη ούτε στην ΑΧ/762/2005 ούτε στην ΑΧ/2639/2008 και το γεγονός ότι δεν συνέβη φαίνεται πως είναι και η πηγή όλων των μετέπειτα προβλημάτων. Οι Αιτητές βασίστηκαν στην ΑΧ/762/2005, στην οποία δεν συμμετείχε η Καθ' ης η αίτηση 1, για να συμπεράνουν ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 επενέβη στο δικό τους τεμάχιο. Η Καθ' ης η αίτηση 1 ενάχθηκε και διώχθηκε ποινικά βάσει δεδομένων που προέκυψαν σε μια διαδικασία στην οποία δεν συμμετείχε. Οι Αιτητές θεωρούν τώρα ότι απειλείται τούτη η κεκτημένη κατάσταση που δημιούργησε η απόφαση του Διευθυντή επί της ΑΧ/762/2005, με την αντίστοιχη διαδικασία της ΑΧ/2639/2008 που ενεργοποίησε η Καθ' ης η αίτηση 1 και κατ' επέκταση και με την Έφεση που την ακολούθησε. Επικαλούνται εμφατικά την τελεσιδικία της απόφασης επί της ΑΧ/762/2005 για να διασφαλίσουν ό,τι εκείνη προκάλεσε ή ερμηνεύουν τα γεγονότα από μια οπτική στην οποία αυτά είναι απομονωμένα σε ό,τι έχει να κάνει με τα δικά τους συμφέροντα. Η τελεσιδικία πάντως, λόγω μη άσκησης Έφεσης, δεν έχει σημασία, εάν και όταν υπάρχει ακυρότητα. Ο λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να γίνει δεκτή η αίτηση των Αιτητών και να επιφέρει παραμερισμό δεν είναι το ότι οι Αιτητές δεν επηρεάζονται γενικότερα από τη διαμόρφωση των συνόρων του τεμαχίου 574 με το δημόσιο αργάκι, στον βαθμό που η επί τόπου διαφιλονικία είναι εκτός της έκτασης του δημόσιου αργακιού, ώστε να αναφέρεται και ως μετάθεσή του ή μη μετάθεσή του. Είναι γιατί η απόφαση του Διευθυντή στην ΑΧ/2639/2008 έχει πλέον ακυρωθεί, για να επανεξετάσει ο Διευθυντής τα δεδομένα· πώς θα το πράξει, είναι επί του παρόντος δικό του θέμα. Δεν υφίσταται η προσβαλλόμενη απόφαση, το αντικείμενο, για να επηρεάζει οποιονδήποτε, και δεν μπορεί να αναβιώσει με ενέργεια του Δικαστηρίου, είτε για να προσβληθεί είτε για να τύχει υποστήριξης από τους Αιτητές στο πλαίσιο δικαστικής αναθεώρησής της. Οι Αιτητές, εάν θεωρούν ότι έχουν έννομο συμφέρον, μπορούν να συμμετάσχουν στη διαδικασία της επανεξέτασης της αίτησης της Καθ' ης η αίτηση 1 ενώπιον του Διευθυντή, εάν εξακολουθεί να εκκρεμεί ενώπιον του Διευθυντή η ΑΧ/2639/
- Είναι κατανοητό πως οι διαφαινόμενοι λόγοι που μπορεί να οδήγησαν τους εμπλεκόμενους στην ΑΧ/2639/2008 να συμφωνήσουν την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή είναι η εκφρασμένη γνώμη του κτηματολογικού λειτουργού περί λάθους της απόφασης του Διευθυντή στην ΑΧ/762/
- Αυτή πυροδότησε και το ενδιαφέρον των Αιτητών για τη διαδικασία της Έφεσης. Αλλά η απλή εκφρασμένη γνώμη του κτηματολογικού λειτουργού δεν δημιουργεί αυτοτελή λόγο νομιμοποίησης των Αιτητών να συμμετάσχουν στην Έφεση. Οποιοιδήποτε κι αν ήταν οι λόγοι που οδήγησαν τους ιδιοκτήτες του τεμαχίου 574 (Καθ' ης η αίτηση 1) και του δημόσιου αργακιού (Κυπριακή Δημοκρατία) να συνάψουν μια συμφωνία μεταξύ τους, ότι η απόφαση του Διευθυντή στην ΑΧ/2639/2008 ήταν λανθασμένη, και βάσει αυτής της συμφωνίας τους να απενεργοποιήσουν τον αναθεωρητικό δικαστικό έλεγχο και να ζητήσουν από το Δικαστήριο την ακύρωση της απόφασης με σκοπό την επανεξέτασή της (χωρίς να αποκλείεται ο Διευθυντής, κατά την επανεξέταση, να καταλήξει σε απόφαση ίδιου αποτελέσματος), δεν ερμηνεύονται με τρόπο που επηρεάζει και νομικά τα συμφέροντα των Αιτητών. Το Δικαστήριο, ακυρώνοντας την προσβαλλόμενη απόφαση βάσει της συμφωνίας των μερών, δεν αναγνώρισε ούτε υιοθέτησε το περιεχόμενο της συμφωνίας τους, ως να ήταν δικά του αναθεωρητικά ευρήματα, ούτε αυτό το περιεχόμενο της συμφωνίας των μερών έχει ισχύ δικαστικής απόφασης και δη που να δεσμεύει τους Αιτητές. Εάν η Καθ' ης η αίτηση 1 θα επιτύχει την ακύρωση της ΑΧ/762/2005, είναι επίσης άλλο θέμα, όπως κι αν η απόφαση του Διευθυντή στην ΑΧ/762/2005 είναι ορθή ή όχι (ασχέτως εάν εφεσιβλήθηκε ή όχι). Οι Αιτητές φαίνεται πως εκλαμβάνουν ότι, εάν υπερασπιστούν την ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή στην ΑΧ/2639/2008, στον βαθμό που εκείνη βασίστηκε στην ΑΧ/762/2005, έτσι υπερασπίζονται και την απόφαση του Διευθυντή στην ΑΧ/762/2005, εξ ου και θεωρούν εαυτούς επηρεαζόμενα πρόσωπα, εξ' αυτής της διασύνδεσης των ΑΧ/762/2005 και ΑΧ/2639/2008· έχοντας υπόψη τους την ένορκη δήλωση του κτηματολογικού λειτουργού ότι η ΑΧ/762/2005 είναι λανθασμένη - οπότε και η ΑΧ/2639/2008 -, και ερμηνεύοντας ότι, εάν δεν τους επιτραπεί η παρέμβαση στην Έφεση και η αμφισβήτηση τούτης της ένορκης δήλωσης και η υπεράσπιση της ορθότητας της απόφασης της ΑΧ/762/2005, υπάρχει βλάβη και τετελεσμένο. Δεν υπάρχει. Στην Έφεση της Καθ' ης η αίτηση 1 το Δικαστήριο δεν θα προέβαινε σε παρεμπίπτοντα έλεγχο της ΑΧ/762/2005, ούτε η έκδοση εκ συμφώνου διαταγμάτων σημαίνει τέτοιο παρεμπίπτοντα έλεγχο της ΑΧ/762/2005 χωρίς την συμμετοχή των Αιτητών, ασχέτως της όποιας εκφρασμένης γνώμης ή πεποίθησης του κτηματολογικού λειτουργού. Τόσο η διαδικασία όσο και το αποτέλεσμα της Έφεσης δεν επηρεάζουν αρνητικά τους Αιτητές. Θα μπορούσε εξάλλου να συνιστά λόγο ακύρωσης της διαδικασίας που ακολούθησε ο Διευθυντής η μη συμμετοχή επηρεαζόμενων προσώπων πριν να λάβει την απόφασή του· περίπτωση στην οποία, και πάλι, το αποτέλεσμα θα ήταν η ακύρωση της απόφασής του και η επανεξέταση· το ήδη υφιστάμενο. Συχνά, σε διαδικασίες αναθεωρητικών ελέγχων αποφάσεων του Διευθυντή, που επιλύνουν συνοριακές διαφορές, επειδή η χωρομετρική εργασία μπορεί να βασίζεται σε προηγούμενη χωρομετρική εργασία στο πλαίσιο άλλων διαδικασιών, προβάλλονται ισχυρισμοί ότι και η προηγούμενη χωρομετρική εργασία είναι λανθασμένη ή και οι προηγούμενες αποφάσεις του Διευθυντή. Αυτοί οι ισχυρισμοί ή θέσεις δεν καθιστούν πρόσωπα άλλα από τους ιδιοκτήτες των ακινήτων της υπό αναθεώρηση συνοριακής διαφοράς ενδιαφερόμενα ως επηρεαζόμενα, ούτε τους δίδουν δικαίωμα συμμετοχής, απλώς για να αντικρούσουν τέτοιους ισχυρισμούς και θέσεις, και να υποστηρίξουν την ορθότητα των διαδικασιών στις οποίες οι ίδιοι είχαν εμπλακεί. Δεν υπάρχει δικαίωμα συμμετοχής και λόγου παντού όπου παρεμπιπτόντως ή παράπλευρα εκφράζονται ισχυρισμοί και θέσεις αλλά όπου δεν εκδικάζεται κάτι που να σχετίζεται με τους Αιτητές (ασχέτως της μη δεσμευτικής παρατήρησης του Δικαστηρίου ότι θα μπορούσε ή θα έπρεπε να ακολουθηθεί από τον Διευθυντή κοινή διαδικασία στην προκειμένη περίπτωση, τόσο για την επίλυση της συνοριακής διαφοράς στην ΑΧ/762/2005 όσο και για την επίλυση της συνοριακής διαφοράς στην ΑΧ/2639/2008) ή που να τους δεσμεύει νομικά, χάριν τιμής ή ηθικά· ούτε η διάσταση αυτή, της ανάγκης απάντησης σε ισχυρισμούς και θέσεις, συνιστά ακριβώς άσκηση δικαιώματος ακρόασης με βάση το άρθρο 6 § 1 της ΕΣΔΑ, που επικαλούνται οι Αιτητές, ή το αντίστοιχο άρθρο 30 του εγχώριου Συντάγματος. Η επίλυση του προβλήματος με τα σύνορα αμφότερων των τεμαχίων 574 και 573 με το δημόσιο αργάκι ή άλλως πώς ο καθορισμός της θέσης του δημόσιου αργακιού επιδρά στο περιουσιακό δικαίωμα των Αιτητών αλλά και της Καθ' ης η αίτηση
- Είναι εξίσου σημαντικό και για τους δύο, τους Αιτητές και την Καθ' ης η αίτηση
- Είναι κατανοητή η αντιπαράθεση αναμεταξύ τους, ή ακόμα και η ένταση που προκαλείται και που μπορεί να οδήγησε τους Αιτητές σε καταγγελίες ή και σε σκληρό λόγο, και εν τέλει στην ταλαιπωρία όλων των εμπλεκομένων. Υπάρχουν κατάλληλες διαδικασίες για την επίλυση των μεταξύ τους ουσιαστικών διαφορών. Η Έφεση, ο σκοπός της οποίας εξηγήθηκε ποιος είναι, δεν θα μπορούσε να είναι τέτοια διαδικασία. Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση των Αιτητών δεν μπορεί να επιτύχει παραμερισμό των εκ συμφώνου (της Καθ' ης η αίτηση 1 και του Καθ' ου η αίτηση 2) εκδοθέντων διαταγμάτων, και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα αυτής της διαδικασίας, δεν έχει υποδειχθεί και δεν φαίνεται να υπάρχει λόγος απόκλισης από τον κανόνα όσον αφορά τα έξοδα, ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας στην οποία προέκυψαν. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Windhill Local Board of Health v. Vint
(1890), 45 Ch.D. 351, C.A. [2] Wilding v. Sanderson [1897] 2 Ch. 534 [3] Sheperd v. Robinson [1919] 1 KB 474 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο