Gravelscort Limited κ.α. ν. Kuznetsov κ.α., Αρ. Αγωγής: 72/2022, 21/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A26 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. ΑΓΑΠΗΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 72/2022 Μεταξύ:
- Gravelscort Limited
- Arnos Limited
- XXX Βάλκο Ενάγουσα -και-
- XXX Kuznetsov
- KSA Capital Development Limited Εναγόμενων Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 18/1/2022 Ημερομηνία: 21/1/2022 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες / Αιτητές: κ. Π. Γεωργίου για LEFKOS CLERIDES & SONS LLC Ενδιάμεση Απόφαση (ex tempore) Η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε στις 18.1.
- Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της Αίτησης σήμερα εκδήλωσε τον προβληματισμό του όσον αφορά το κατά πόσο συνέτρεχε ο δικαιοδοτικός όρος τους κατεπείγοντος, που θα επέτρεπε στο Δικαστήριο να επιληφθεί της υπό κρίσης Αίτησης στην απουσία της άλλης πλευράς, κατά παρέκκλιση του κανόνα φυσικής δικαιοσύνης που επιτάσσει την ακρόαση και των δύο πλευρών σε μια διαφορά προτού ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών ανέφερε ότι επιθυμούσε να προωθήσει μονομερώς την Αίτηση παρά την εκδήλωση του προβληματισμού του Δικαστηρίου ως ανωτέρω καταγράφεται και αγόρευσε επί του σημείου αλλά και επί των προϋποθέσεων έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Τα αιτούμενα διατάγματα διαφαίνονται στην υπό κρίση Αίτηση και με αυτά ζητείται: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που ν' απαγορεύει στον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση 1 προσωπικά ή και δια του όποιου αντιπροσώπου αυτού από το να εισέρχεται ή και να διαμένει ή και παραμένει ή και καθ' οιονδήποτε τρόπο ενεργεί ή και επεμβαίνει επί της οικίας ιδιοκτησίας της Ενάγουσας - Αιτήτριας 1 μέχρι εκδικάσεως της παρούσας αγωγής ή και μέχρι νεοτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου. *Περιγράφεται η οικία με λεπτομέρειες Η ΚΑΙ Β. Διάταγμα υτου Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τον Εναγόμενο - Καθ' ού η Αίτηση 1 προσωπικά ή και δια όποιου αντιπροσώπου αυτού να παύσει να ενεργεί καθ' οιονδήποτε τρόπον εισέρχεται ή και διαμένει ή και παραμένει ή και καθ' οιονδήποτε τρόπο ενεργεί ή και επεμβαίνει επί της οικίας ιδιοκτησίας της Ενάγουσας - Αιτήτριας 1 μέχρι εκδικάσεως της παρούσας αγωγής ή και μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. *Περιγράφεται η οικία με λεπτομέρειες Η υπό κρίση αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή στην οποία μεταξύ άλλων επεξηγείται η σχέση μεταξύ των διάδικων μερών (ειδικά αλλά όχι περιοριστικά παράγραφοι 3 - 5), ο τρόπος απόκτησης της επίδικης κατοικίας (ειδικά αλλά όχι περιοριστικά παράγραφοι 6 - 13) η θέση του Αιτητή ότι ο Εναγόμενος - Καθ΄ ου η Αίτηση κηρύχθηκε από δικαστήριο στη Μόσχα ως πτωχεύσας, τον ισχυρισμό ότι ο ίδιος είναι μερικώς ιδιοκτήτης της Εναγόμενης 1, τον ισχυρισμό ότι ο Ενάγων - Αιτητής 3 παρείχε οικονομική στήριξη στον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση 1, σε σχέση με κατ' ισχυρισμό νομικές διαδικασίες που τον αφορούσαν, την εκκρεμοδικία μεταξύ των διαδίκων και την ύπαρξη ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος στο πλαίσιο εκείνης καθώς και των διαφόρων συμφωνιών που κατ' ισχυρισμό εμπλέκουν τα διάδικα μέρη και αφορούν την μεταξύ τους ρύθμιση οικονομικών διαφορών και διευθετήσεων. Στις παραγράφους 22 μέχρι και 32 της ένορκης δήλωσης διατυπώνονται ισχυρισμοί του Ενάγοντος - Αιτητή σε σχέση με το καθεστώς κατοχής της επίδικης κατοικίας, αλλά και η θέση του αναφορικά με τον ενεχόμενο κίνδυνο που κατ' ισχυρισμό ελλοχεύει ένεκα των ενεργειών του Εναγόμενου - Καθ' ου η Αίτηση 1 σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό προσπάθεια ενοικίασης της κατοικίας εξ ιδίας πρωτοβουλίας, με σκοπό την αποκόμιση οφέλους, αλλά και παράλληλα την κατ' ισχυρισμό παρεμπόδιση των προσπαθειών πώλησης αυτής. Μεταξύ των παραγράφων 31 και 36 της ένορκης δήλωσης καταγράφεται η άποψη του ομνύοντος αναφορικά με την πλήρωση των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, όπως και του στοιχείου του κατεπείγοντος. Κατά την αγόρευσή του, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόντων - Αιτητών εστιάστηκε αφενός (α) στην κατ' ισχυρισμό ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία υφίσταται και θα υποστεί η Ενάγουσα - Αιτήτρια 1 και η οποία συνίσταται, ως ο ισχυρισμός του, στο γεγονός ότι ο Εναγόμενος - Καθ΄ ου η Αίτηση 1 είναι πτωχεύσας και στο γεγονός ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές είναι εκτεθειμένοι σε ποινικές κυρώσεις καθώς και στην επιβολή φόρου λόγω των ενεργειών του Εναγόμενου - Καθ' ου η Αίτηση 1 και αφετέρου (β) στο ότι η ανεπανόρθωτη τούτη ζημιά συνδέεται με το στοιχείο του κατεπείγοντος και επιδρά ούτως ώστε να καταστήσει την Αίτηση επείγουσας φύσης και την μονομερή επέμβαση του Δικαστηρίου αναγκαία. Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 43 του Κεφ. 148, στο άρθρο 23 του Συντάγματος, στους θεσμούς πολιτικής δικονομίας Δ.48, ΘΘ. 1 έως 13 καθώς και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων ευρίσκονται στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60)και είναι οι ακόλουθες:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
(2)η πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία και
(3)η αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο, ενώ μια τέταρτη προϋπόθεση έχει προκύψει νομολογιακά και έχει χαρακτηριστεί ως η προϋπόθεση του ισοζυγίου της ευχέρειας ή της δικαιοσύνης. Εάν δηλαδή είναι πρόσφορο και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 CLR 557). Η σωρευτική ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων του Νόμου, λαμβανομένων υπόψη των όσων τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου κρινόμενων χωρίς αξιολόγηση μαρτυρίας και χωρίς καταλήξεις σε τελικά συμπεράσματα, επιτρέπει στο Δικαστήριο να χορηγήσει ενδιάμεσα διατάγματα (βλ. Γρηγορίου κ.α. ν Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ.209 και πιο πρόσφατα Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd
(2014)1(Α) Α.Α.Δ.731). Από την στιγμή που το Δικαστήριο ικανοποιηθεί για τη συνδρομή των κριτηρίων του άρθρου 32 τότε προχωρεί στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας. Από την άλλη το άρθρο 9 του Κεφ.6 δίδει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να εκδώσει μονομερώς ένα διάταγμα εφόσον ο Αιτητής αποδείξει το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Έχει νομολογηθεί ότι το υπαρκτό του επειγόντως αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Μόνον όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 9 δικαιολογείται η άσκηση της δικαστικής εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς. Παραπέμπω στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρίστου,
(1998)
(1)Α.Α.Δ 598 Στο σύγγραμμα «Διατάγματα» των κ.κ. Ερωτοκρίτου και Αρτέμη αναφέρονται, ανάμεσα σε άλλα, στις σελίδες 19 και 20 τα ακόλουθα σε σχέση με το άρθρο 9 του Κεφ.
- «Σύμφωνα με τη νομολογία, αποτελεί σημαντικό δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, αφού το δικαστήριο ακούγοντας μόνο τη μια πλευρά, ενεργεί κατά παρέκκλιση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης και ιδιαίτερα της αρχής να ακούγονται και τα δύο μέρη της διαφοράς όπως αυτή εκφράζεται με τη λατινική φράση audi alteram partem ή επί το ελληνικότερον «μηδένα δικάσεις πριν αμφί μύθον ακούσεις», όπως έχει αντιστοιχήσει τη φράση του Ησίοδου ο Νικολαίδης, Δ, στην υπόθεση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.. Μη τήρηση του συγκεκριμένου όρου, οδηγεί στη μη ανάληψη δικαιοδοσίας από το δικαστήριο με τη μονομερή διαδικασία... Το Ανώτατο Δικαστήριο κατ΄ επανάληψη τόνισε την ανάγκη όπως η μονομερής δικαιοδοσία του δικαστηρίου αναλαμβάνει με φειδώ. Τα κριτήρια για ικανοποίηση του όρου του κατεπείγοντος είναι αυστηρά, ενώ το εύλογο του χρόνου εξαρτάται απόλυτα από τις περιστάσεις της υπόθεσης και τους λόγους καθυστέρησης, ιδιαίτερα όμως από το χρόνο πληροφόρησης του εφεσίβλητου για τη δυνατότητα του να επιτύχει ενδιάμεση θεραπεία». Το στοιχείο του κατεπείγοντος, επεξηγείται από πλευράς Αιτητών στις παραγράφους 25 μέχρι και 36 σε διάφορα σημεία. Ως προαναφέρθηκε καίριο και φλέγον ζήτημα για τους Ενάγοντες - Αιτητές είναι ο κατ' ισχυρισμό επαπειλούμενος κίνδυνος να υποστούν κυρώσεις από τις Φορολογικές Αρχές και ο προσπορισμός παράνομου οφέλους από τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση 1 μέσω της κατ' ισχυρισμό ενοικίασης της κατοικίας. Όμως, παρά τους πιο πάνω ισχυρισμούς από την παράγραφο 23 της ίδιας ένορκης δήλωσης διαφαίνεται ότι τον ισχυρισμό του Εναγόμενου - Καθ' ου η Αίτηση 1 ότι ο ίδιος διαμένει στην εν λόγω κατοικία, οι Ενάγοντες - Αιτητές των γνώριζαν τουλάχιστον από την μέρα κατά την οποία έλαβαν γνώση της ένορκης δήλωσής του ημερομηνίας 8.10.21, ενώ στην ίδια παράγραφο αναφέρεται ότι αποτελεί θέση των ιδίων ότι εγκαταστάθηκε σε αυτή «από τα μέσα του έτους 2021». Από το Τεκμήριο 27 επίσης προκύπτει ότι η ημέρα έκδοσης της επισυνημμένης κατάστασης από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου είναι η 30.09.
- Με βάση τα πιο πάνω γεννάται το ερώτημα, γιατί, εφόσον οι Ενάγοντες - Αιτητές γνώριζαν περί της κατ' ισχυρισμό χρήσης της κατοικίας από τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση 1 από τουλάχιστον τις 15.10.21 (ημερομηνία επίδοσης του Διατάγματος ημερομηνίας 15.10.21 ως διαφαίνεται από το Τεκμήριο 3 της ενόρκου δηλώσεως), ανέμεναν μέχρι και την 18.1.22 δηλαδή πέραν των 3 μηνών, να καταχωρίσουν την παρούσα Αίτηση. Το ερώτημα δεν απαντάται μέσω της ένορκης δήλωσης. Ούτε και στην αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών έγινε προσπάθεια επεξήγησης του χρονικού χάσματος. Το γεγονός της πρόσφατης γνώσης των Αιτητών περί της προσπάθειας ενοικίασης της κατοικίας από μέρους του Εναγόμενου - Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν είναι ικανό για να καλύψει το κενό μια και αυτό που κατ' ισχυρισμό αποτελεί ένα εκ των κινδύνων για τους Ενάγοντες - Αιτητές είναι χρήση της κατοικίας από τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση
- Σε σχέση δε με το ζήτημα της κατ' ισχυρισμό πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς δια μέσου της ενοικίασης της κατοικίας σε τρίτους από τον ίδιο τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν έχει καταδειχθεί πως τούτη δικαιολογεί την ανάγκη για μονομερή επέμβαση του Δικαστηρίου σε αυτό το στάδιο. Εκ του Τεκμηρίου 29 που παρατίθεται δεν είναι εμφανές ότι η διαφήμιση ενοικίασης γίνεται είτε από είτε εκ μέρους του Εναγόμενου - Καθ' ου η Αίτηση
- Διαπιστώνεται επίσης ότι τα Αιτητικά της υπό κρίσης Αίτησης δεν πραγματεύονται το ζήτημα της ενοικίασης της κατοικίας αλλά μόνο την από τη μία απαγόρευση και από την άλλη τη προσταγή προς «τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση 1 προσωπικά ή και δια του όποιου αντιπροσώπου αυτού από το να εισέρχεται ή και να διαμένει ή και παραμένει ή και καθ' οιονδήποτε τρόπο ενεργεί ή και επεμβαίνει επί της οικίας ιδιοκτησίας της Ενάγουσας - Αιτήτριας 1 μέχρι εκδικάσεως της παρούσας αγωγής ή και μέχρι νεοτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου». Συνεπώς δεν επιζητείται οτιδήποτε το οποίο να αφορά την παρεμπόδιση της ενοικίασης της κατοικίας με την υπό κρίση Αίτηση. Κρίνω ότι η αδράνεια ή εν πάση περιπτώσει ανεξήγητη και αναιτιολόγητη καθυστέρηση των Εναγόντων - Αιτητών στο να καταχωρήσουν την Αίτηση εν ευθέτω χρόνω από τα γεγονότα που οι ίδιοι προβάλλουν ως σημαντικά προς υποστήριξη της Αίτησής τους, σε συνδυασμό με το ίδιο το κείμενο των Αιτητικών καθιστούν την Αίτηση έκθετη την Αίτηση σε απόρριψη, λαμβανομένης υπόψη και της επιμονής των ευπαίδευτων συνηγόρων τους στο να εξεταστεί αυτή μονομερώς, κατά παρέκκλιση του προμνησθέντος κανόνος της φυσικής δικαιοσύνης που εκπεφράζεται μέσω του ρητού «audi alteram partem». Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω ότι δεν πληρείται το στοιχείο του κατεπείγοντος και ο δικαιοδοτικός όρος του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και επομένως το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της παρούσας Αίτησης μονομερώς. Κατά φυσική συνέπεια και ενόψει του γεγονότος ότι οι Αιτητές επιλέγουν να προωθήσουν την Αίτηση μονομερώς, η Αίτηση απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Π. Αγαπητός, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο