BEAUTYLINE STORES C.A. PAPAELLINAS LTD ν. YAMBOLA TRADING LTD κ.α., Αγωγή αρ. 374/2021, 8/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:A32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 374/2021 BEAUTYLINE STORES C.A. PAPAELLINAS LTD Ενάγουσα v.
- YAMBOLA TRADING LTD
- TIFFANY INVESTMENTS LTD Εναγόμενες v. ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Τριτοδιάδικος Αίτηση ημερομηνίας 19.11.2021 Ημερομηνία: 08 Μαρτίου 2022 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 2/Αιτήτρια: Chrysses Demetriades & Co LLC Για Εναγόμενη 1/Καθ' ης η αίτηση: Π.Ν. Κούρτελλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Εξ ονόματος της Ενάγουσας που κατέχει κατάστημα στο ισόγειο του εμπορικού κέντρου «My Mall» στη Λεμεσό, στο οποίο, κατά τη θέση της Ενάγουσας, εισέρρευσαν νερά και προκλήθηκε ζημιά, αξιώνονται αποζημιώσεις €19.146,00 τόσο εναντίον της κατόχου του καταστήματος από το οποίο πιστεύει ότι προκλήθηκε η διαρροή, που είναι η Εναγόμενη 1, όσο και εναντίον της ιδιοκτήτριάς του, που είναι η Εναγόμενη
- Την 14.06.2021, η Εναγόμενη 2, κάνοντας χρήση της Δ.10,κ.12 ΚΠΔ, καταχώρισε ειδοποίηση συνεναγομένων, δια της οποίας ισχυρίζεται πως δικαιούται σε συνεισφορά από την Εναγόμενη 1, για τον λόγο ότι ενήργησε αντισυμβατικά ή και αμελώς ή και συνέβαλε και είναι υπαίτια για την αναφερόμενη διαφυγή υδάτων ή εισροή νερού. Την 18.06.2021, η Εναγόμενη 2 καταχώρισε και την Έκθεση Υπεράσπισής της στην αγωγή της Ενάγουσας. Με το δικόγραφό της, αρνείται την απαίτηση της Ενάγουσας και στην παράγραφο 14 του δικογράφου της αναφέρει πως οποιαδήποτε τυχόν ζημιά προκλήθηκε από την διαρροή νερού που ισχυρίζεται η Ενάγουσα ήταν συνεπεία της αποκλειστικής ή συντρέχουσας αμέλειας ή παράβασης νόμιμων καθηκόντων της αδειούχου του καταστήματος της καφετέριας Εναγόμενης 1, εκθέτοντας σχετικές λεπτομέρειες. Με την υπό εξέταση αίτησή της, η Εναγόμενη 2 ζητά οδηγίες για ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ των συνεναγόμενων και όπως η αξίωση της Εναγόμενης 2 για συνεισφορά σύμφωνα με την ειδοποίηση ημερομηνίας 14.06.2021 συνεκδικαστεί κατά την ακρόαση της αγωγής. Η αίτησή της βασίζεται στις Δ.10, κκ.7, 8, 9, 10, 11, 12 και Δ.48, κκ. 1-2, 8, 9 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), τη νομολογία, τη διακριτική ευχέρεια και την πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου, εκ των δικηγόρων της Εναγόμενης 2, δια της οποίας η ενόρκως δηλούσα αναφέρει όσα διαβήματα φαίνονται και από τον φάκελο της υπόθεσης και εξηγεί πως βάσει της ειδοποίησης που καταχώρισε η Εναγόμενη 2 την 14.06.2021, ζητά συνεισφορά εναντίον της Εναγόμενης 1 για οποιοδήποτε ποσό δυνατόν το Δικαστήριο να επιδικάσει προς όφελος της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 2 και όπως το θέμα της ευθύνης αποφασιστεί όχι μόνον μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγόμενων 1 και 2, αλλά και μεταξύ της Εναγόμενης 2 και της Εναγόμενης
- Έτσι, εάν το Δικαστήριο αποφασίσει ότι η Ενάγουσα δικαιούται τις αιτούμενες αποζημιώσεις εναντίον των Εναγόμενων 1 και/ή 2, τότε να αποφασιστεί το ποσοστό ευθύνης αλλά και το ύψος των αποζημιώσεων που πιθανόν οι Εναγόμενοι ξεχωριστά ευθύνονται και/ή κληθούν να καταβάλουν στην Ενάγουσα. Η Εναγόμενη 1 ενίσταται στην αίτηση της Εναγόμενης για ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ τους, για εννέα λόγους ένστασης, που συνοψίζονται στο ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έγκριση της αίτησης γιατί είναι αντικανονική και παράτυπη και αντίθετη με τη Δ.10,κ.12 ΚΠΔ· οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενάγονται ως συνυπεύθυνοι ή συναδικοπραγήσαντες, η μεν Εναγόμενη 1 ως η κάτοχος και η Εναγόμενη 2 ως η ιδιοκτήτρια και εκ προστήσεως αστικώς υπεύθυνη ή συνυπεύθυνη, οπότε δεν τίθεται θέμα συνεισφοράς ή κάλυψης. Η αίτηση αυτή, κατά την Εναγόμενη 1, είναι επίσης πραγματικά αστήρικτη αλλά και καταχρηστική και σκοπεύει να προκαλέσει καθυστέρηση εφόσον όλα τα ζητήματα που αφορούν τις Εναγόμενες 1 και 2 θα τεθούν στη συνήθη πορεία της υπόθεσης, χωρίς να χρειάζεται η μεταξύ τους ανταλλαγή δικογράφων, ενώ δεν λαμβάνεται υπόψη και το διάβημα της Εναγόμενης 1 να προσεπικαλεστεί τρίτο πρόσωπο. Δικηγόρος εκ των δικηγόρων της Εναγόμενης 1 ορκίζεται ένορκη δήλωση, με την οποία εκθέτει διαβήματα που φαίνονται και από τον φάκελο της διαδικασίας και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Αμφότερες οι πλευρές αγόρευσαν για την υποστήριξη των θέσεων τους, η πλευρά της Εναγόμενης 2 γιατί το Δικαστήριο θα πρέπει να δώσει οδηγίες για ανταλλαγή δικογράφων και η πλευρά της Εναγόμενης 1 γιατί θα πρέπει το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση αυτή. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι έχει αναφερθεί. Στη διαδικασία μεταξύ συνεναγομένων, όπως προκύπτει με ξεκάθαρο τρόπο από τη Δ.10,κ.12
(2)ΚΠΔ, ακολουθείται mutatis mutandis η διαδικασία που ακολουθείται και στη διαδικασία τριτοδιαδίκου μετά την έκδοση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου[1]. Σύμφωνα με αυτή την αναλογία, ανατρέχοντας στη Δ.10,κ.7 ΚΠΔ, στο πλαίσιο της αίτησης για οδηγίες (summons for directions), εάν η ευθύνη αναμεταξύ των εναγομένων μπορεί να αποφασιστεί στο πλαίσιο της ακρόασης της αίτησης, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει ανάλογη απόφαση. Εάν υπάρχει ζήτημα που θα πρέπει να εκδικαστεί αναμεταξύ των εναγόμενων σχετικά με την απαίτηση του ενάγοντος, περιλαμβανομένης της απαίτησης του εναγόμενου για συνεισφορά (contribution), το Δικαστήριο μπορεί να δώσει οδηγίες με τις οποίες να ρυθμίζεται ο τρόπος εκδίκασης, και οι οποίες μπορούν να περιλαμβάνουν την ανταλλαγή δικογράφων, εάν αυτή χρειάζεται προκειμένου να προωθηθεί η συγκεκριμένη απαίτηση σε δίκη. Το Δικαστήριο μπορεί ακόμα να απορρίψει την αίτηση, εάν κρίνει ότι δεν χρειάζονται οποιεσδήποτε οδηγίες. Από τη διατύπωση της Δ.10,κ.7 ΚΠΔ, που δίδει αναλόγως ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να χειριστεί την ενώπιον του απαίτηση εναγόμενου στο στάδιο των οδηγιών, φαίνεται πως είναι δυνατόν να υπάρξουν περιπτώσεις όπου μπορεί να χρειάζεται η έκδοση οδηγιών περιλαμβανομένης της ανταλλαγής δικογράφων και περιπτώσεις όπου να μην χρειάζεται. Πότε χρειάζεται και πότε δεν χρειάζεται δεν είναι κάτι που μπορεί να προκαθοριστεί, αλλά θεωρείται σε συνάρτηση με τα δεδομένα της κάθε υπόθεσης. Το ζητούμενο, σε κάθε περίπτωση, είναι ο δίκαιος τρόπος αντιμετώπισης της απαίτησης ενός εναγόμενου εναντίον του τριτοδιάδικου ή αντίστοιχα του συνεναγόμενου του που γνήσια εγείρει μέσα στο πλαίσιο της αγωγής του ενάγοντος· εφόσον σχετίζεται με την απαίτηση του ενάγοντος και εξυπηρετεί τους σκοπούς για τους οποίους υφίσταται θεσμοθετημένη η δικονομική αυτή δυνατότητα της προσθήκης και συνεκδίκασης απαιτήσεων του εναγόμενου εναντίον προσώπων άλλων από αυτόν που τον ενάγει. Ο εκάστοτε χειρισμός δεν θα πρέπει να παρεμποδίζει την ακρόαση αυτής της απαίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση, η Ενάγουσα ενάγει τις Εναγόμενες 1 και 2 για αδιαίρετη ζημιά. Εάν αποδειχθεί η απαίτηση της Ενάγουσας εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, δυνατόν να εκδοθεί απόφαση εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 μαζί και χωριστά, για ολόκληρο ποσό. Κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα υπάρχει η δυνατότητα καταμερισμού της ευθύνης αναμεταξύ των Εναγόμενων 1 και 2 σε ποσοστά[2], με αναφορά στο ότι η μία είναι η ιδιοκτήτρια και η άλλη ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο η κάτοχος. Η έκδοση και επίδοση της ειδοποίησης συνεγαγομένου δεν επαρκεί από μόνη της για να διεξαχθεί δίκη για την απαίτηση της Εναγόμενης 2 εναντίον της Εναγόμενης 1, και το γεγονός ότι η Εναγόμενη 2 δικογραφεί στην Έκθεση Υπεράσπισής της έναντι στην απαίτηση της λεπτομέρειες σε σχέση με ευθύνη της Εναγόμενης 1 δεν δίδει δυνατότητα εκδίκασης της απαίτησης της Εναγόμενης
- Η Εναγόμενη 2 βασίζεται κυρίως στη συμβατική σχέση της με την Εναγόμενη 1, που ισχυρίζεται πως ήταν άδεια χρήσης, βάσει της οποίας η Εναγόμενη 2 παραχώρησε την κατοχή και χρήση του καταστήματος από το οποίο υπήρξε η - κατ' ισχυρισμό της Ενάγουσας - ζημιογόνα διαρροή, υπό κάποιους συμβατικούς όρους, στην Εναγόμενη
- Δεν είναι γνωστό στο Δικαστήριο τι προβλέπει η άδεια χρήσης και εάν υπήρξε παράβασή της από την Εναγόμενη
- Με απαρχή αυτή τη συμβατική σχέση, η Εναγόμενη 2 επικαλείται (συμβατική ή παράλληλα αδικοπρακτική) αμέλεια αλλά και πρόσθετα παράβαση νόμιμων καθηκόντων. Το ζήτημα της ευθύνης των Εναγόμενων 1 και 2 που ήγειρε η Ενάγουσα δεν μπορεί να αποφασιστεί ουσιαστικά στο πλαίσιο ακρόασης αυτής της αίτησης, δεν είναι επαρκώς καθορισμένες οι θέσεις των μερών, ούτε μαρτυρία προσκομίστηκε. Μπορεί και θα πρέπει να αποφασιστεί περαιτέρω και μεταξύ των Εναγόμενων 1 και 2 κατόπιν δίκης, που είναι δυνατόν να διεξαχθεί στο πλαίσιο εκδίκασης της απαίτησης της Ενάγουσας στην αγωγή, χωρίς η τελευταία να επηρεάζεται δυσανάλογα. Για να μπορέσει η Εναγόμενη 2 να εκθέσει με πληρότητα την απαίτησή της εναντίον της Εναγόμενης 1, αλλά και η Εναγόμενη 1 να εκθέσει τη δική της υπεράσπιση έναντι σε τέτοια απαίτηση, χρειάζεται δικογραφία. Αυτή συνιστά το μέσο που εξυπηρετεί τον καθορισμό των επίδικων θεμάτων. Στο στάδιο που είναι η υπόθεση αυτή τη στιγμή, όπου εκκρεμεί και διαδικασία τριτοδιαδίκου κατόπιν προσεπίκλησης του τρίτου προσώπου από την Εναγόμενη 1, η ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ των Εναγόμενων 1 και 2 δεν θα επιφέρει καθυστέρηση, ούτε φαίνεται στο Δικαστήριο να εξυπηρετεί αλλότριο σκοπό, όπως ενίσταται η Εναγόμενη
- Δεν θεωρώ ότι οποιοσδήποτε εκ των λόγων ένστασης της Εναγόμενης 1 μπορεί να αποτρέψει το Δικαστήριο από το να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια δίδοντας οδηγίες για ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ των συνεναγομένων, που κρίνει ότι χρειάζονται για να μπορέσει να ακούσει την απαίτηση της Εναγόμενης 2 εναντίον της Εναγόμενης
- Στην Clayson v. Rolls Royce Ltd and another
(1950)1 All E.R. 884, στην οποία παραπέμπει αποσπασματικά η Εναγόμενη 1, η ενάγουσα αξίωσε αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες που υπέστη συνεπεία προβλήματος στον ανελκυστήρα στις εγκαταστάσεις της πρώτης εναγόμενης. Η πρώτη εναγόμενη επικαλέστηκε στο δικόγραφο της υπεράσπισής της συμβατική (με βάση συμφωνία για συντήρηση του ανελκυστήρα) ή αδικοπρακτική αμέλεια ή παράβαση νόμιμων καθηκόντων της δεύτερης εναγόμενης ως την αιτία πρόκλησης των τραυματισμών της ενάγουσας, η οποία βάσει αυτών των ισχυρισμών προσέθεσε στην αγωγή της και τη δεύτερη εναγόμενη. Δεν είχε εκδοθεί προηγουμένως ειδοποίηση συνεναγομένου από την πρώτη εναγόμενη εναντίον της δεύτερης εναγόμενης για συνεισφορά ή κάλυψη, και ενώ έτσι δεν είχε προκύψει αντιδικία μεταξύ συνεναγομένων, δεν ήταν δηλαδή «opposite parties», η πρώτη εναγόμενη είχε υποβάλει αίτηση με την οποία ζητούσε οδηγίες αναφορικά με τη μαρτυρία της δεύτερης εναγόμενης και την αποκάλυψή της (to administer interrogatories). Τόσον ο Somervell L.J. όσο και ο Denning L.J., που είχαν επιληφθεί της έφεσης κατά της απορριπτικής απόφασης, αναφερόμενοι στην πρακτική της Croston v Vaughan [1937] 4 All ER 249, να μπορεί να γίνεται καταμερισμός ευθύνης μεταξύ συναδικοπραγήσαντων με αίτηση δυνάμει της Law Reform (Married Women and Tortfeasors) Act 1935 χωρίς να χρειάζεται να ακολουθείται πλήρως η διαδικασία τριτοδιαδίκου ή συνεναγόμενου, δεν διαφώνησαν με αυτήν. Στην Croston (ανωτέρω), που ήταν συνήθης υπόθεση τροχαίου ατυχήματος, ενάχθηκαν από τον επιβάτη του οχήματος και ο οδηγός του οχήματος στο οποίο επέβαινε και ο οδηγός στο άλλο εμπλεκόμενο όχημα επειδή δεν ήταν γνωστό σε αυτόν ποιος από τους δύο ευθύνεται για τους τραυματισμούς του ή εάν ευθύνονται και οι δύο, και μετά την έκδοση απόφασης εναντίον και των δύο, με απλή αίτηση που είχε υποβληθεί δυνάμει της προαναφερόμενης Act 1935, το Δικαστήριο προέβη σε καταμερισμό της ευθύνης, χωρίς να είχε ακολουθηθεί η διαδικασία της αντίστοιχης Ord.16A,r.12 στην αγωγή, δικαιοδοσία που επιβεβαιώθηκε πως διέθετε το Δικαστήριο για εκείνη την περίπτωση· ειδικότερα, ήταν καταμερισμός στον οποίον το Δικαστήριο είχε κρίνει, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, ότι μπορούσε να προβεί με τα ενώπιον του δεδομένα και στην πρακτική αυτή δεν είχε λόγο να παρέμβει το Court of Appeal. Χωρίς τούτο να σημαίνει ότι, με δεδομένη την απλοποιημένη πρακτική της αίτησης δυνάμει της Act 1935, δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί και η Ord.16A,r.
- Συχνά και στην εγχώρια πρακτική, σε υποθέσεις τροχαίων ατυχημάτων, ακολουθείται διαδικασία τριτοδιαδίκου και εάν συνενάγονται οι εμπλεκόμενοι ως στην Croston (ανωτέρω), δεν αποκλείεται η εφαρμογή της αντίστοιχης διαδικασίας μεταξύ συνεναγομένων. Πέρα από τη γενίκευση που καμιά φορά επιχειρείται στις εγκυκλοπαιδικές αναφορές της νομολογίας, από την Clayson (ανωτέρω) δεν προέκυψε κάποιος κανόνας, σε συνάρτηση με την αναφορά της στην Croston (ανωτέρω), ότι η Ord.19A,r.12 (και αντίστοιχα η εγχώρια Δ.10,κ.12 ΚΠΔ) εφαρμόζεται μόνον όταν χρειάζονται λεπτομέρειες ή αποκάλυψη, κ.λπ.. Απεναντίας, διακρίθηκε, στην Clayson (ανωτέρω), που εγγύτερα είναι στα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, ότι για να μπορούσε να ζητά η πρώτη εναγόμενη εναντίον της δεύτερης εναγόμενης αποκάλυψη αναφορικά με τη μαρτυρία της ως να ήταν αντίδικός της, θα έπρεπε να είχε θέσει την απαίτησή της ακολουθώντας πλήρη διαδικασία συνεναγομένου, περιλαμβανομένης της ανταλλαγής δικογράφων. Η βάση της απόρριψης της αίτησης για αποκάλυψη στην Clayson (ανωτέρω), και κατ' επέκταση της έφεσης, ήταν βασικά ακριβώς αυτή, ότι δεν είχε ακολουθηθεί κανονικά η διαδικασία εναντίον συνεναγόμενου για να υπάρχει αντιδικία μεταξύ των συνεγαγόμενων στη βάση της οποίας να υπάρχει και έδαφος για τις οδηγίες που ζητούνταν, με δεδομένο και το ότι η απλή επίκληση της σύμβασης μεταξύ της πρώτης εναγόμενης και της δεύτερης εναγόμενης στα δικόγραφά τους έναντι στην απαίτηση της ενάγουσας δεν είχε την έννοια της έγερσης απαίτησης της μιας έναντι της άλλης (και δη τέτοιας που να επιβιώνει σε περίπτωση διακοπής της αγωγής της ενάγουσας[3]). Εν πάση περιπτώσει, η αγγλική νομολογία και πρακτική στα οποία αμφότερες οι πλευρές παραπέμπουν με ανάλυση δεν λέει κάτι διαφορετικό από αυτό που κωδικοποιεί ήδη η εγχώρια Δ.10,κκ.7,12 ΚΠΔ, με τρόπο αρκούντως ξεκάθαρο, ώστε να περιττεύει η περαιτέρω ανάλυση. Δίδονται οδηγίες: η Εναγόμενη 2 να καταχωρίσει και να επιδώσει (στη διεύθυνση επίδοσης της Εναγόμενης 1 στην αγωγή) την Έκθεση Απαίτησής της εναντίον της Εναγόμενης 1 εντός 14 ημερών από σήμερα. Η Εναγόμενη 1 να καταχωρίσει την Έκθεση Υπεράσπισής της στην απαίτηση της Εναγόμενης 2 εντός 20 ημερών από την παραλαβή του δικογράφου της Εναγόμενης
- Τυχόν Απάντηση στην Υπεράσπιση να καταχωριστεί εντός περαιτέρω 7 ημερών. Στη συνέχεια, να ακολουθηθούν οι διαδικαστικοί κανονισμοί. Η αξίωση της Εναγόμενης 2 εναντίον της Εναγόμενης 1 για συνεισφορά να συνεκδικαστεί κατά την ακρόαση της αγωγής αυτής. Τα έξοδα της αίτησης να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της δίκης. (Υπ.) ............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣΗ [1] Βλ. και Ιωαννίδης ν. Χαραλάμπους
(1992)1 ΑΑΔ 558. [2] Βλ. και Επίσημος Παραλήπτης ν. Δημητρίου
(1997)1 ΑΑΔ
- [3] Calvert and Another v. Pick and Another [1954] 1 All ER 566, Harper v. Gray & Walker (a firm) and others [1985] 2 All ER
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο